علت کمردرد هنگام تنفس

کمردرد هنگام تنفس می‌تواند دلایل مختلفی داشته باشد، این درد ممکن است به دلیل آسیب به استخوان‌ها یا عضلات کمر باشد و یا ممکن است ناشی از یک وضعیت پزشکی باشد که بر اندام‌های داخلی شما مانند ریه‌ها و قلب شما تأثیر گذاشته است.

در این مقاله، قصد داریم تا چند علت احتمالی کمردرد هنگام تنفس، همراه با علائم و گزینه‌های درمانی برای هر علت را بررسی می‌کنیم.

علت علائم شاخص راهکار درمانی / اقدام لازم
کشیدگی عضلات درد ناگهانی با تنفس و حرکت، اسپاسم، کاهش دامنه حرکتی. استراحت و برای اطمینان مراجعه به متخصص.
آمبولی ریه تنگی نفس شدید، درد قفسه سینه/کمر، سرفه خونی، ضربان قلب نامنظم. اورژانسی تماس فوری با اورژانس.
اسکولیوز انحنای ستون فقرات، شانه‌ها یا لگن نابرابر، درد هنگام تنفس. مراجعه به پزشک برای تشخیص و دریافت برنامه درمانی.
چاقی مشکل تنفس در شب، تنگی نفس عمومی، احساس سستی در روز. کاهش وزن از طریق رژیم غذایی و ورزش.
شکستگی دنده درد شدید موضعی با تنفس، عطسه یا خنده، کبودی، اسپاسم. مراجعه به پزشک؛ درمان شامل کنترل درد و استراحت است.
بیرون‌زدگی دیسک درد، بی‌حسی، سوزن‌سوزن شدن یک طرفه، ضعف عضلانی. مراجعه فوری به متخصص برای جلوگیری از آسیب عصبی.
ذات‌الریه (پنومونی) سرفه با خلط، تنگی نفس، درد کمر/قفسه سینه با تنفس، تب و لرز. مراجعه به پزشک؛ درمان با دارو و استراحت.
سرطان ریه سرفه مزمن یا خونی، درد قفسه سینه، کاهش وزن بی‌دلیل. مراجعه فوری به پزشک برای تشخیص و شروع درمان.
حمله قلبی فشار و درد در قفسه سینه که به پشت یا بازو می‌زند، تنگی نفس. اورژانسی! تماس فوری با اورژانس.
شکستگی مهره درد شدید کمر که با حرکت بدتر می‌شود، بی‌حسی، گزگز، ضعف. مراجعه فوری به پزشک، به‌ویژه پس از ضربه یا در صورت پوکی استخوان.

کشیدگی عضلات

کشیدگی عضله می‌تواند در اثر آسیب و یا انجام مکرر حرکات ایجاد شود. اگر عضلات کمر خود را تحت‌فشار شدیدی قرار دهید، ممکن است باعث بروز درد در سمتی از بدن خود شوید و این موضوع می‌تواند یکی از نشانه‌های گرفتگی عضلانی باشد.

سایر علائم کشیدگی عضلات عبارت‌اند از:

  • درد ناگهانی هنگام تنفس و حرکت
  • اسپاسم عضلانی
  • کاهش دامنه حرکتی
  • مشکل در خم‌شدن

کشیدگی‌های عضلات معمولاً مشکلات جدی نیستند و ممکن است با استراحت به‌خودی‌خود بهبود یابند. بااین‌حال، سعی کنید برای تشخیص صحیح این نوع کمردرد این موضوع از یک متخصص کمک بگیرید تا بررسی شود که این دردها ناشی از آسیب‌های عضلانی است و یا مشکل جدی‌تری وجود دارد.

آمبولی ریه

آمبولی ریه به دلیل وجود یک لخته خون در شریان‌های ریه اتفاق می‌افتد. این وضعیت به طور بالقوه تهدیدکننده زندگی محسوب می‌شود و نیاز به مراقبت‌های فوری پزشکی دارد.

شایع‌ترین علامت آمبولی ریه تنگی نفس است. همچنین ممکن است باعث درد شدید در قفسه سینه، شانه، پشت یا گردن در سمت آسیب‌دیده شود.

علائم دیگر این عارضه عبارت‌اند از:

  • ضربان قلب نامنظم
  • سبکی سر
  • تنفس سریع و پی‌درپی
  • بی‌قراری
  • سرفه‌کردن همراه با خون
  • درد قفسه سینه
  • نبض ضعیف

اسکولیوز

اسکولیوز یک انحنای جانبی غیرطبیعی در ستون فقرات است، این عارضه اغلب به هنگام جهش رشدی مرتبط با نوجوانی رخ می‌دهد. علت دقیق اسکولیوز همیشه مشخص نیست، اما مسائل مربوط به رشد، ژنتیک و شرایط عصبی ممکن است در این امر نقش داشته باشند.

افراد مبتلا به اسکولیوز ممکن است هنگام نفس‌کشیدن به دلیل فشار قفسه سینه و ستون فقرات به قلب و ریه‌ها درد داشته باشند:

علائم اسکولیوز عبارت‌اند از:

  • کمردرد
  • درد همراه با تنفس
  • شانه‌های نابرابر
  • یک لگن بالاتر از دیگری

علائم اسکولیوز می‌تواند به‌تدریج ظاهر شود و ممکن است در ابتدا قابل‌ توجه نباشد.

اگر فکر می‌کنید ممکن است اسکولیوز داشته باشید، بهتر است برای تشخیص صحیح به پزشک خود مراجعه کنید.

چاقی

وزن بیش از حد در اطراف شکم، گردن و کمر می‌تواند منجر به مشکلات تنفسی و ناراحتی هنگام تنفس شود. افراد چاق ممکن است به سندرم هیپوونتیلاسیون مبتلا شوند.

علائم سندرم هیپوونتیلاسیون عبارت‌اند از:

  • مشکل تنفس در شب
  • احساس سستی در طول روز
  • احساس تنگی نفس
  • سردرد

شکستگی دنده

این موضوع می‌تواند باعث درد در محل آسیب در هنگام استنشاق، عطسه، خنده یا انجام سایر حرکات تکان‌دهنده شکم شوند.

سایر علائم شکستگی دنده عبارت‌اند از:

  • تغییر رنگ در اطراف محل آسیب
  • اسپاسم یا انقباض‌های عضلانی غیرطبیعی
  • حساسیت در اطراف محل آسیب
  • بیرون‌زدگی دیسک

بین هر یک از مهره‌های شما یک دیسک لاستیکی قرار دارد که ضربه را جذب می‌کند. هر یک از این دیسک‌ها دارای یک مرکز ژله‌مانند و یک لبه بیرونی سخت‌تر هستند. بیرون‌زدگی دیسک یا لیز خوردگی دیسک زمانی رخ می‌دهد که دیسک پاره شود و مرکز ژله‌مانند آن از لایه بیرونی به بیرون نفوذ پیدا کند.

هنگامی که دیسک  لیز خورده به عصب مجاور نخاع فشار می‌آورد، می‌تواند منجر به درد، بی‌حسی یا ضعف در اندام‌های شما شود. این دردِ ناشی از بیرون‌زدگی دیسک، اغلب در قسمت پایین کمر احساس می‌شود، یعنی جایی که مهره L4 و L5 وجود دارد

بیرون‌زدگی دیسک ممکن است هنگام نفس‌کشیدن باعث کمردرد شود. سایر علائم رایج عبارت‌اند از:

  • درد و بی‌حسی در یک طرف بدن شما
  • حس سوزن‌سوزن‌شدن یا سوزش در نزدیکی محل آسیب
  • ضعف عضلانی
  • دردی که به بازوها یا پاهای شما کشیده می‌شود
  • دردی که پس از ایستادن یا نشستن بدتر می‌شود

اگر فکر می‌کنید بیرون‌زدگی دیسک دارید، باید فوراً به پزشک متخصص مراجعه کنید تا از آسیب دائمی عصبی جلوگیری کنید.

ذات‌الریه

ذات‌الریه عفونتی است که باعث التهاب در کیسه‌های هوایی در ریه‌های شما می‌شود. این عارضه باعث می‌شود کیسه‌های هوا با مایعات پر شود و تنفس را دشوار کند و ممکن است فقط در یک ریه یا هر دو ریه رخ دهد.

علائم این عارضه می‌تواند از نظر شدت متفاوت باشد و از خفیف تا تهدیدکننده زندگی متغیر باشد. شایع‌ترین علائم عبارت‌اند از:

  • سرفه‌هایی که باعث تولید خلط می‌شود
  • تنگی نفس که حتی در هنگام استراحت نیز ممکن است رخ دهد
  • درد قفسه سینه، شکم یا کمر که هنگام تنفس یا سرفه بدتر می‌شود
  • تب
  • عرق‌کردن یا لرز
  • خستگی
  • خس‌خس سینه
  • حالت تهوع یا استفراغ

ذات‌الریه یا پنومونی توسط باکتری‌ها، ویروس‌ها یا قارچ‌ها ایجاد می‌شود. اگر ذات‌الریه ناشی از عفونت باکتریایی باشد، پزشک ممکن است آنتی‌بیوتیک تجویز کند و همچنین داروهای ضدقارچ ممکن است برای مبارزه با ذات‌الریه قارچی تجویز شود. بسیاری از موارد ذات‌الریه ویروسی خودبه‌خود با استراحت و مراقبت در منزل برطرف می‌شوند؛ اما در موارد شدید، ممکن است نیاز به بستری‌شدن در بیمارستان داشته باشید.

سرطان ریه

سرطان ریه اغلب در مراحل اولیه علائمی ایجاد نمی‌کند. یک تومور در ریه شما که به اعصاب ستون فقرات شما فشار می‌آورد می‌تواند باعث کمردرد در یک طرف شود. همچنین، اگر سرطان به سایر اندام‌های بدن سرایت کند، ممکن است باعث درد استخوان در کمر و یا باسن شود.

سایر علائم سرطان ریه عبارت‌اند از:

  • سرفه‌های طولانی
  • سرفه‌کردن همراه با خون
  • درد قفسه سینه که هنگام نفس‌کشیدن، سرفه یا خنده بدتر می‌شود
  • عفونت‌های مکرر تنفسی
  • درد هنگام بلع
  • تنگی نفس
  • گرفتگی صدا
  • کاهش وزن غیرقابل‌توضیح
  • ازدست‌دادن اشتها

اگر هر یک از این علائم را دارید، حتماً برای تشخیص صحیح با پزشک خود مشورت کنید.

حمله قلبی

حمله قلبی زمانی رخ می‌دهد که جریان خون به سمت قلب شما قطع و یا دچار مشکل شود و در نتیجه عضله قلب شروع به مردن کند.

حملات قلبی می‌تواند باعث احساس فشار یا درد در قفسه سینه شوند که می‌توانند به پشت شما نیز انتشار پیدا کنند. علائم حملات قلبی ممکن است از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد و همه لزوماً علائم مشابهی ندارند.

برخی از رایج‌ترین این علائم عبارت‌اند از:

  • درد قفسه سینه
  • درد در بازوی چپ
  • مشکل در تنفس
  • خستگی
  • حالت تهوع
  • تعریق
  • سوءهاضمه

حمله قلبی می‌تواند تهدیدکننده زندگی باشد و یک اورژانس پزشکی جدی است. اگر فکر می‌کنید دچار حمله قلبی شده‌اید، فوراً با اورژانس تماس بگیرید.

شکستگی مهره

شکستگی مهره در کمر معمولاً به دلیل آسیب‌های تروماتیک ایجاد می‌شود. درد ناشی از شکستگی مهره اغلب با حرکت بدتر می‌شود.

علائم شکستگی مهره بسته به قسمتی از کمر شما می‌تواند متفاوت باشد. استخوان آسیب‌دیده می‌تواند به نخاع فشار بیاورد و علائمی مانند:

بی‌حسی و گزگز

ضعف

اختلال عملکرد مثانه را به وجود بیاورد.

ابتلا به پوکی‌استخوان شما را در معرض خطر ابتلا به شکستگی مهره قرار می‌دهد. اگر مشکوک به شکستگی یکی از مهره‌های خود هستید، حتماً دراسرع‌وقت به پزشک مراجعه کنید.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

برخی از دلایل کمردرد هنگام تنفس به طور بالقوه جدی هستند. اگر هر یک از علائم زیر را مشاهده کردید، مهم است که فوراً به پزشک مراجعه کنید:

  • تنگی نفس یا مشکل در تنفس
  • ازدست‌دادن عملکرد مثانه یا روده
  • تب
  • سرفه‌کردن همراه با خون
  • درد شدید
  • بی‌حسی یا سوزن‌سوزن‌شدن اندام‌های بدن

کلام آخر

دلایل بالقوه زیادی برای کمردرد هنگام تنفس وجود دارد. برخی از این علل ممکن است نیاز به مراقبت فوری پزشکی داشته باشند، به همین دلیل مهم است که این نوع درد را نادیده نگیرید.

اگر در هنگام تنفس دچار کمردرد شدید و این وضعیت به‌مرورزمان بدتر شد به پزشک مراجعه کنید. همچنین اگر فکر می‌کنید علائم حمله قلبی، آمبولی ریه یا ذات‌الریه شدید دارید، فوراً به پزشک مراجعه کنید.

اگر مطالعه این مقاله شما را نگران کرده یا به دنبال راهی برای پایان دادن به دردهای مزمن خود هستید، قدم اول را درست برداشته‌اید. دکتر گلشنی با تخصص در زمینه حرکات اصلاحی، به شما کمک می‌کند تا با حرکاتی ساده و مؤثر، کنترل بدن خود را دوباره به دست آورید و از زندگی بدون درد لذت ببرید.

فشردگی عصب در کمر

گیرافتادگی و یا فشردگی عصب در قسمت پایین کمر به دلیل فشار روی اعصاب نزدیک مهره‌های ستون فقرات اتفاق می‌افتد. در چنین حالتی ممکن است متوجه طیف وسیعی از علائم، از جمله درد شدید و بی‌حسی در کمر خود شوید.

فشردگی عصب در قسمت پایین کمر، زمانی اتفاق می‌افتد که فشار بیش از حد بر روی اعصاب نزدیک پنج مهره آخر پشت وارد شود. این وضعیت می‌تواند دردناک باشد و ممکن است به‌تدریج بر کیفیت کلی زندگی تأثیر بگذارد.

اگر با وجود استراحت، همچنان درد مداومی در ناحیه کمر خود دارید، مهم است که برای تشخیص مناسب به پزشک مراجعه کنید.

در ادامه مطلب با ما باشید تا درباره علائم و علل احتمالی گرفتگی عصب در ناحیه کمر و اقدامات درمانی که ممکن است پزشک برای تسکین کوتاه‌مدت و بلندمدت شما توصیه کند، بیشتر بدانید.

فشردگی عصب در کمر چه علائمی دارد؟

علائم متعددی وجود دارد که ممکن است به هنگام فشردگی عصب در کمر خود احساس کنید، از جمله دردهای شدید و بی‌حسی. دردها ممکن است گاهی بروز کنند و مدتی بعد فروکش کنند و یا شبیه به فروکردن یک جسم تیز در کمرتان احساس شوند.

علاوه بر این، ممکن است علائم زیر را نیز تجربه کنید:

  • ضعف
  • اسپاسم عضلانی
  • ازدست‌دادن واکنش‌های رفلکسی
  • سیاتیک

منظور از سیاتیک علائمی است که به مشکلات مربوط به عصب سیاتیک شما مربوط می‌شود. هنگامی که عصب سیاتیک آسیب‌دیده یا فشرده می‌شود، ممکن است درد شدید، سوزن‌سوزن‌شدن، بی‌حسی و ضعف را در نواحی زیر تجربه کنید:

  • پایین کمر
  • باسن
  • ساق پا
  • مچ پا

علائم سیاتیک با انجام حرکات ناگهانی مانند عطسه بدتر می‌شود. همچنین ممکن است درد به‌اندازه‌ای قابل‌توجه باشد که در حرکات روزمره مانند راه‌رفتن اختلال ایجاد کند.

علاوه بر این، ممکن است احساس گزگزی را بین کمر و مچ پا تجربه کنید که شبیه «سوزن و سوزن» است. البته توجه داشته باشید که به‌عنوان یک قانون کلی، اگر فقط در ناحیه کمردرد دارید، احتمالاً این درد ناشی از فشردگی عصب سیاتیک نیست.

چه چیزی ممکن است باعث فشردگی عصب در کمر شود؟

یک عصب فشرده در پشت شما ممکن است به طور ناگهانی ظاهر شود و یا می‌تواند نتیجه یک آسیب تروماتیک، مانند زمین‌خوردن باشد.

اگر بین 30 تا 50 سال سن دارید، احتمال بیشتری دارد که علائم مربوط به فشردگی عصب را تجربه کنید. این موضوع به این دلیل است که مهره‌های شما با افزایش سن فشرده می‌شوند و دیسک‌های مهره‌های شما به‌مرورزمان تحلیل می‌روند.

یکی دیگر از دلایل رایج گرفتگی عصب در ناحیه کمر، بیرون‌زدگی دیسک است. این عارضه ممکن است به دلیل افزایش سن، نقص در مهره‌های ستون فقرات و یا ساییدگی، به وجود بیاید. مردان 20 تا ۵۰ساله در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به بیرون‌زدگی دیسک هستند.

سایر علل احتمالی گرفتگی عصب در ناحیه کمر عبارت‌اند از:

  • دیسک برآمده
  • تنگی کانال نخاعی
  • تشکیل خار استخوانی (استئوفیتوز)
  • اسپوندیلولیستزیس
  • تخریب دیسک‌های کمری
  • روماتیسم مفصلی

عوامل خطرآفرین برای ابتلا به فشردگی عصبی

به‌غیراز ساییدگی و پارگی طبیعی که با افزایش سن اتفاق می‌افتد، عوامل خطرآفرین دیگری نیز می‌توانند به فشردگی عصب در ناحیه کمر کمک کنند، مانند:

  • وضعیت نامناسب بدنی، به‌خصوص به هنگام کار با کامپیوتر
  • عدم ورزش منظم
  • بلندکردن نامناسب اجسام سنگین
  • حرکات تکراری
  • اضافه‌وزن یا چاقی
  • سیگارکشیدن

فشردگی عصب در کمر چگونه تشخیص داده می‌شود؟

پزشک ابتدا در مورد علائم شما سؤال خواهد کرد. مهم است که در این مرحله تا جایی که می‌توانید جزئیات را بازگو کنید، مانند مدت زمانی که درد و ناراحتی را تجربه کرده‌اید، و یا این که چگونه این مسئله بر کیفیت زندگی شما تأثیر گذاشته است، و یا اینکه آیا اخیراً آسیبی را تجربه کرده‌اید یا خیر.

در مرحله بعد، پزشک با بررسی موارد احتمالی، به دنبال علائم فیزیکی تروما یا سایر مشکلات در ناحیه کمر شما خواهد بود مانند:

  • دامنه حرکتی محدود
  • مشکلات تعادلی
  • تغییرات در رفلکس پاهای شما
  • ضعف در عضلات
  • تغییر در حس اندام‌های تحتانی

پزشک ممکن است نتواند فشردگی عصب را تنها با معاینه فیزیکی تشخیص دهد. علاوه بر این، ممکن است بخواهد در مورد علت فشردگی عصب نیز بیشتر بداند.

در چنین مواقعی او آزمایش‌های زیر را برای کسب اطلاعات بیشتر تجویز خواهد کرد:

  • اشعه ایکس: این عکس‌برداری استخوان‌های مهره شما را نشان خواهد داد.
  • MRI: در این روش عکس‌برداری بافت‌های نرم شما، از جمله دیسک‌های بین مهره‌ای، نخاع و اعصاب پایین کمر نشان داده می‌شوند.
  • سی‌تی‌اسکن: تصویر بسیار دقیقی از کمر شما را نشان می‌دهد و می‌تواند برای ارزیابی ساختارهای استخوانی و عضلانی استفاده شود.

چنین آزمایش‌های تصویربرداری معمولاً فقط در مورد علائم طولانی‌مدت تجویز می‌شوند. برای مثال، پزشکان ممکن است آزمایش‌های تصویربرداری را به هنگام بروز علائم سیاتیک تجویز نکنند، مگر اینکه علائم به مدت 12 هفته یا بیشتر ادامه داشته باشند.

فشردگی عصب در کمر چگونه درمان می‌شود؟

به‌محض اینکه پزشک عصب تحت‌فشار را در کمر شما تشخیص داد، می‌توان درمان را آغاز کرد. گزینه‌های درمانی ممکن است شامل ترکیبی از موارد زیر باشد:

مسکن‌های بدون نسخه (OTC)

فیزیوتراپی

سایر اصلاحات سبک زندگی

گاهی اوقات پزشک شما نیاز دارد که عصب تحت‌فشار را با اقدامات تهاجمی‌تر مانند تزریق در ستون فقرات یا جراحی درمان کند.

درمان‌های پایه

پزشک شما احتمالاً ابتدا درمان‌های غیرتهاجمی و پایه را برای فشردگی عصب شما توصیه می‌کند. در بیشتر موارد، اقدامات غیرجراحی علائم شما را تسکین می‌دهد.

به‌خاطر داشته باشید که ممکن است چند هفته طول بکشد تا این درمان‌های غیرتهاجمی در بدن شما تأثیر خود را بروز دهند.

داروها

اگر پزشک به شما اجازه دهد، ممکن است ابتدا داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی OTC (NSAIDs) را برای درمان عصب فشرده شده امتحان کنید. این نوع داروها می‌توانند التهاب و درد را کاهش دهند.

درصورتی‌که NSAIDها و سایر درمان‌ها بی‌اثر باشند، ممکن است پزشک شما استروئیدهای خوراکی را نیز برای درمان این بیماری تجویز کند.

فیزیوتراپی

ممکن است مراجعه به یک فیزیوتراپیست علائم ناشی از عصب فشرده شما را بهبود ببخشد. فیزیوتراپیست دستورالعمل‌هایی را برای کشش‌ها و تمریناتی که ستون فقرات شما را تثبیت می‌کند ارائه می‌دهد.

درمان‌های خانگی

ممکن است پزشک به شما توصیه کند که برای کمک به علائم فشردگی عصب در قسمت پایین کمر، شیوه زندگی خود را اصلاح کنید. ممکن است متوجه شده باشید که به هنگام فعالیت‌های روزمره، برخی از موقعیت‌های نشستن یا فعالیت‌هایی که باعث می‌شوند شما حرکات پیچشی و یا خم و راست شدن را انجام دهید، فشردگی عصب شما را بدتر می‌کند. پزشک ممکن است به شما توصیه کند که برای مدتی از انجام این فعالیت‌ها اجتناب کنید تا علائم را کاهش دهید.

یخ و گرما

استفاده از یخ یا حرارت به مدت 20 دقیقه چند بار در روز ممکن است درد و اسپاسم عضلانی را کاهش دهد. بااین‌حال، اگر اخیراً آسیب کمر را تجربه کرده‌اید، به مدت 48 ساعت از حرارت دادن آن ناحیه خودداری کنید.

حرکات مکرر

ورزش منظم ممکن است به جلوگیری از شروع درد عصبی یا تسکین علائم آن کمک کند. همچنین می‌توانید یوگای سبک یا تای چی را به‌عنوان فرم‌هایی از ورزش سبک امتحان کنید. انجام این حرکات می‌تواند به افزایش قدرت و انعطاف‌پذیری‌تان کمک ‌کند.

اصلاح وضعیت خواب

وضعیت خواب شما ممکن است علائم درد عصبی شما را تشدید کند. از پزشک خود بخواهید بهترین وضعیت خوابیدن برای جلوگیری از بروز درد را به شما توضیح دهد و سعی کنید نحوه انجام عادات خواب مناسب را بیاموزید، مانند قراردادن یک بالشت بین پاها برای خوابیدن به پهلو.

درمان‌های سطح بالاتر

هنگامی که درمان‌های اولیه، علائم فشردگی عصب را تسکین ندهد، پزشک ممکن است استراتژی های تهاجمی تری را برای درمان توصیه کند.

استروئیدهای تزریقی

در صورت تداوم علائم، پزشک ممکن است استروئید تزریقی را برای شما تجویز کند. شما می‌توانید درد شدید را با تزریق اپیدورال استروئید درمان کنید. این درمان می‌تواند تورم و سایر علائم را در ناحیه آسیب‌دیده کاهش دهد.

عمل جراحی

آخرین راه برای درمان عصب تحت‌فشار، قرارگرفتن تحت عمل جراحی است. روش‌های جراحی زیادی برای این عارضه وجود دارد و پزشک شما می‌تواند روشی را که علت این بیماری را هدف قرار دهد به شما توصیه کند.

برای مثال، بیرون‌زدگی دیسک در ناحیه کمر ممکن است با میکرودیسککتومی درمان شود. این روش جراحی یک برش کوچک در پشت ایجاد می‌کند و از طریق این برش دیسک مورد جراحی قرار می‌گیرد.

به‌خاطر داشته باشید که جراحی‌ها با خطرات و گاهی اوقات دوره‌های نقاهت طولانی همراه هستند، بنابراین قبل از انتخاب جراحی، بهتر است روش‌های کمتر تهاجمی را امتحان کنید.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد

هر گونه کمردرد مزمن (مداوم) باید توسط پزشک بررسی شود، به‌خصوص اگر علائم شما با فعالیت‌های روزانه شما تداخل داشته باشد. با شناسایی صحیح عصب تحت‌فشار و علت احتمالی این فشردگی، پزشک می‌تواند شما را به سمت درمان‌هایی راهنمایی کند که می‌تواند برای شما کمک‌کننده باشد. اگر در حال حاضر تحت درمان برای فشردگی عصب در قسمت پایین کمر خود هستید، مهم است که بدانید در صورت بدتر شدن یا عدم بهبود علائم در عرض 4 تا 6 هفته باید دوباره به پزشک خود مراجعه کنید.

علت سوزن‌سوزن‌شدن دست‌ها و پاها

سوزن‌سوزن‌شدن دست‌ها و پاها می‌تواند به‌صورت موقتی اتفاق بیفتد و یا ناشی از آسیب‌های عصبی در پی یک بیماری زمینه‌ای باشد.

بسیاری از اختلالات خودایمنی می‌توانند باعث گزگز و همچنین برخی از بیماری‌های نادر شوند. درمان این موارد بستگی به علت زمینه‌ای دارد که باعث بروز آن شده است.

همه ما به‌احتمال زیاد احساس سوزن‌سوزن‌شدن موقتی را در دست‌ها یا پاهای خود احساس کرده‌ایم. اگر روی بازوی خود بخوابیم یا به مدت طولانی با پاهای روی‌هم قرار گرفته بنشینیم، ممکن است این موضوع اتفاق بیفتد. به این حس خواب‌رفتگی و سوزن‌سوزن‌شدن در اصطلاح “پارستزی” گفته می‌شود.

این عارضه همچنین ممکن است به‌عنوان یک احساس “گزگز” نیز توصیف شود. علاوه بر حس سوزن‌سوزن‌شدن، ممکن است بی‌حسی، درد و یا ضعف در دست‌ها و پاهای خود یا اطراف آن را نیز احساس کنید.

عوامل یا شرایط مختلفی می‌تواند باعث گزگز در دست‌وپا شود. به‌طورکلی، فشار، ضربه یا آسیب به اعصاب می‌تواند باعث ایجاد گزگز شود.

در ادامه می‌خواهیم تمام علت‌ها بالقوه‌ای که می‌تواند باعث  احساس سوزن‌سوزن‌شدن در دست پا شود را بررسی کنیم.

علل شایع

نوروپاتی دیابتی

نوروپاتی در نتیجه آسیب به اعصاب رخ می‌دهد. اگرچه انواع بسیاری از نوروپاتی وجود دارد، اما نوروپاتی اعصاب محیطی می‌تواند دست‌ها و پاها را تحت‌تأثیر قرار دهد.

نوروپاتی دیابتی زمانی اتفاق می‌افتد که آسیب عصبی ناشی از دیابت باشد. این عارضه می‌تواند پاها و گاهی اوقات بازوها و دست‌ها را درگیر کند.

در نوروپاتی دیابتی، آسیب عصبی به دلیل قند خون بالا در جریان خون رخ می‌دهد. این عارضه علاوه بر آسیب رساندن به اعصاب، می‌تواند به رگ‌های خونی تأمین‌کننده اعصاب شما نیز آسیب برساند. هنگامی که اعصاب، اکسیژن کافی دریافت نکنند، ممکن است عملکرد خوبی نیز نداشته باشند.

مؤسسه ملی دیابت و بیماری‌های گوارشی و کلیوی تخمین می‌زند که بیش از نیمی از افرادی که دیابت دارند، نوروپاتی محیطی را تجربه می‌کنند.

کمبود ویتامین

کمبود ویتامین می‌تواند به دلیل عدم دریافت مقدار کافی ویتامین از طریق رژیم غذایی و یا به دلیل شرایطی که در آن بدن ویتامین را به‌درستی جذب نمی‌کند، اتفاق بیفتد.

برخی از ویتامین‌ها برای سلامت اعصاب شما مهم هستند. این ویتامین‌ها عبارت‌اند از:

  • ویتامین B12
  • ویتامین B6
  • ویتامین B1
  • ویتامین E
  • ویتامین B9 یا فولات

ویتامین B12 منبع مورداعتماد سلول‌ها برای تولید انرژی است. این ویتامین در محصولات حیوانی مانند گوشت، لبنیات و تخم‌مرغ یافت می‌شود. وگان‌ها و گیاهخواران ممکن است نیاز به مکمل B12 داشته باشند. کمبود B12 در رژیم غذایی می‌تواند باعث آسیب عصبی شود که ممکن است به‌صورت گزگز در دست یا پا ظاهر شود.

شما باید هر روز ویتامین B6 را مصرف کنید؛ زیرا این ویتامین نمی‌تواند در بدن ذخیره شود. گوشت، ماهی، آجیل، حبوبات، غلات و سیب‌زمینی منابع خوبی از B6 هستند. افرادی که کمبود B6 دارند ممکن است دچار بثورات پوستی شوند.

ویتامین B1 که با نام تیامین نیز شناخته می‌شود، در انجام فرایند تکانه‌های عصبی و ترمیم نورون‌ها نقش دارد. گوشت، حبوبات، غلات کامل و مغزها منابع خوب ویتامین B1 هستند. افرادی که رژیم غذایی آن‌ها بیشتر شامل غلات تصفیه شده است، ممکن است بیشتر دچار کمبود ویتامین B1 شوند و این موضوع می‌تواند باعث درد یا سوزن‌سوزن‌شدن دست‌وپا شود.

کمبود ویتامین E بیشتر به دلیل مشکلات جذب چربی در روده اتفاق می‌افتد تا کمبود ویتامین E در رژیم غذایی. علائم کمبود ویتامین E شامل سوزن‌سوزن‌شدن دست‌وپا و مشکل در هماهنگی عصبی عضلانی است. آجیل، دانه‌ها، روغن‌های گیاهی و سبزیجات برگ‌دار منابع خوبی از ویتامین E هستند.

کمبود فولات می‌تواند باعث درد یا گزگز در دست‌وپا شود. یک مطالعه در سال 2019 نشان داد که  کمبود این ویتامین ممکن است تأثیر بیشتری بر افراد زیر 40 سال داشته باشد. منابع فولات که به‌عنوان ویتامین B9 نیز شناخته می‌شود، شامل سبزی‌های برگ‌دار تیره، غلات کامل، لوبیا، بادام‌زمینی، دانه‌ آفتاب‌گردان، جگر و غذاهای دریایی می‌شود.

فشردگی عصب

زمانی که از سوی بافت‌های اطراف فشار زیادی به روی عصب وارد شود، ممکن است عصب دچار فشردگی شود. به‌عنوان‌مثال، مواردی مانند تروماها، حرکات تکراری و شرایط التهابی می‌توانند باعث گیرکردن و فشردگی عصب شوند.

فشردگی عصب می‌تواند در بسیاری از نواحی بدن رخ دهد و دست‌ها و پاها را تحت‌تأثیر قرار دهد و باعث گزگز، بی‌حسی و یا بروز درد شود.

فشردگی عصب در قسمت پایین ستون فقرات ممکن است باعث شود که این احساسات به پشت ساق پا و یا حتی مچ پای شما انتشار پیدا کند.

تونل کارپال

تونل کارپال یک بیماری شایع است و زمانی اتفاق می‌افتد که عصب میانی دست شما هنگام حرکت در مچ دست دچار فشردگی ‌شود. این عارضه می‌تواند به دلیل آسیب، حرکات تکراری یا شرایط التهابی رخ دهد.

افراد مبتلا به تونل کارپال ممکن است در چهار انگشت اول دست خود احساس بی‌حسی یا گزگز کنند.

نارسایی کلیه

نارسایی کلیه زمانی اتفاق می‌افتد که کلیه‌های شما دیگر به‌درستی کار نمی‌کنند. شرایطی مانند فشارخون بالا و دیابت می‌تواند منجر به نارسایی کلیه شود.

وقتی کلیه‌های شما به‌درستی کار نکنند، ممکن است مایعات و مواد زائد در بدن شما تجمع پیدا کنند و این موضوع منجر به آسیب عصبی شود. گزگز ناشی از نارسایی کلیه اغلب در پاها رخ می‌دهد.

بارداری

تورمی که در طول بارداری در سراسر بدن ایجاد می‌شود می‌تواند به برخی از اعصاب شما فشار وارد کند.

به همین دلیل ممکن است در دست‌ها و پاهای خود احساس سوزن‌سوزن‌شدن کنید. این علائم معمولاً پس از بارداری ناپدید می‌شوند.

مصرف دارو

برخی از داروها ممکن است باعث آسیب عصبی شوند و حس گزگز یا سوزن‌سوزن‌شدن در دست‌ها و پاهای شما را به وجود آورند. در واقع، این موضوع می‌تواند یک عارضه جانبی رایج داروهای مورداستفاده برای درمان سرطان (شیمی‌درمانی) و HIV باشد.

نمونه‌های دیگری از داروهایی که می‌توانند باعث سوزن‌سوزن‌شدن دست‌ها و پاها شوند عبارت‌اند از:

داروهای قلب یا فشارخون، مانند آمیودارون یا هیدرالازین

داروهای ضد عفونت مانند مترونیدازول و داپسون

داروهای ضدتشنج مانند فنی توئین

آرتریت روماتوئید

آرتریت روماتوئید یک بیماری خودایمنی است که باعث تورم و درد در مفاصل می‌شود. این بیماری اغلب در دست اتفاق می‌افتد، اما می‌تواند سایر قسمت‌های بدن از جمله مچ پا را نیز درگیر کند. التهاب ناشی از این بیماری می‌تواند به اعصاب فشار وارد کند و منجر به گزگز شود.

ام اس

مولتیپل اسکلروزیس (MS) یک وضعیت خودایمنی است که در آن سیستم ایمنی به پوشش محافظ اعصاب شما به نام میلین حمله می‌کند و این موضوع می‌تواند منجر به آسیب عصبی شود. احساس بی‌حسی یا گزگز در بازوها، پاها و صورت یکی از علائم شایع ام اس است.

لوپوس

لوپوس یک بیماری خودایمنی است که در آن سیستم ایمنی بدن به بافت‌های بدن حمله می‌کند. این عارضه می‌تواند هر قسمت از بدن از جمله سیستم عصبی را تحت‌تأثیر قرار دهد.

سوزن‌سوزن‌شدن در دست‌ها یا پاها می‌تواند ناشی از فشرده‌شدن اعصاب مجاور به دلیل التهاب یا تورم ناشی از لوپوس باشد.

بیماری سلیاک

بیماری سلیاک یک بیماری خودایمنی است که روده کوچک را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد. هنگامی که فرد مبتلا به بیماری سلیاک، ماده‌ای موسوم به گلوتن را مصرف می‌کند، یک واکنش خودایمنی در بدن او رخ می‌دهد که باعث می‌شود تا روده‌ها دچار تخریب شوند. این موضوع می‌تواند جذب مواد مغذی را در بدن دچار اختلال کند.  گلوتن به‌عنوان پروتئین غلات شناخته می‌شود و در آرد گندم، آرد جو و آرد چاودار یافت می‌شود.

برخی از افراد مبتلا به بیماری سلیاک ممکن است علائم نوروپاتی از جمله گزگز در دست‌ها و پاها را نیز داشته باشند. این علائم ممکن است در افرادی که هیچ‌گونه علائم گوارشی ندارند نیز رخ دهد.

عفونت‌ها

عفونت زمانی رخ می‌دهد که ارگانیسم‌های عامل بیماری به بدن شما حمله کنند. عفونت‌ها می‌توانند منشأ ویروسی، باکتریایی یا قارچی داشته باشند.

بیماری لایم

بیماری لایم یک عفونت باکتریایی است که از طریق نیش کنه آلوده منتقل می‌شود. در صورت عدم درمان، عفونت می‌تواند بر روی سیستم عصبی تأثیر بگذارد و باعث گزگز در دست‌ها و پاها شود.

زونا

زونا نوعی بثورات دردناک است که در اثر فعال‌شدن مجدد ویروس واریسلا زوستر که در اعصاب افراد مبتلا به آبله‌مرغان نهفته است، ایجاد می‌شود.

به طور معمول، زونا تنها قسمت کوچکی ازیک‌طرف بدن شما را درگیر می‌کند که این ناحیه می‌تواند شامل دست‌ها، بازوها و پاها باشد. در این حالت ممکن است احساس سوزن‌سوزن‌شدن یا بی‌حسی در ناحیه آسیب‌دیده داشته باشید.

هپاتیت B و C

هپاتیت B و C توسط ویروس‌ها ایجاد می‌شود. این ویروس‌ها منجر به التهاب کبد می‌شوند که در صورت عدم درمان می‌توانند منجر به سیروز یا سرطان کبد شوند.

عفونت هپاتیت C همچنین ممکن است باعث نوروپاتی محیطی شود، اگرچه نحوه وقوع این امر هنوز تا حد زیادی ناشناخته است.

در برخی موارد، عفونت همراه با هپاتیت B یا C می‌تواند منجر به وضعیتی به نام کرایوگلوبولینمی شود. در این شرایط، پروتئین‌های خاصی در خون به‌هم‌چسبیده و باعث التهاب می‌شوند. یکی از علائم این بیماری بی‌حسی و گزگز است.

در قسمت آسیب‌دیده بدن داشته باشید که می‌تواند شامل دست‌ها و پاها باشد.

سایر علل احتمالی

کم‌کاری تیروئید

کم‌کاری تیروئید زمانی است که تیروئید شما هورمون تیروئید کافی تولید نمی‌کند.

اگرچه نادر است، اما کم‌کاری تیروئید شدیدی که درمان نشده باشد، گاهی اوقات می‌تواند به اعصاب آسیب برساند و منجر به احساس گزگز و بی‌حسی شود. مکانیسم چگونگی وقوع این اتفاق ناشناخته است.

قرارگرفتن در معرض سموم

سموم و مواد شیمیایی مختلف به‌عنوان نوروتوکسین در نظر گرفته می‌شوند. این بدان معنی است که این سموم برای سیستم عصبی شما مضر هستند. قرارگرفتن در معرض این مواد شیمیایی می‌تواند علائم مختلفی از جمله سوزن‌سوزن‌شدن در دست یا پا ایجاد کند.

چند نمونه از این سموم عبارت‌اند از:

فلزات سنگین مانند جیوه، سرب و آرسنیک

آکریل آمید، یک ماده شیمیایی که برای بسیاری از اهداف صنعتی استفاده می‌شود

اتیلن گلیکول که در ضد یخ یافت می‌شود

هگزا کربن‌ها که در برخی از حلال‌ها و چسب‌ها یافت می‌شوند

فیبرومیالژیا

فیبرومیالژیا شامل گروهی از علائم است، مانند:

درد عضلانی گسترده

خستگی

تغییرات در خلق‌وخوی

برخی از افراد مبتلا به فیبرومیالژیا ممکن است علائم دیگری مانند سردرد، مشکلات گوارشی و گزگز در دست‌ها و پاها را تجربه کنند. علت فیبرومیالژیا ناشناخته است.

کیست گانگلیون

کیست گانگلیون یک تودهٔ پر از مایع است که اغلب در مفاصل، به‌ویژه مچ دست ایجاد می‌شود. این کیست‌ها می‌توانند به اعصاب مجاور فشار وارد کنند و منجر به احساس سوزن‌سوزن‌شدن در دست یا انگشتان شوند، اگرچه خود کیست بدون درد است. علت پیدایش این کیست‌ها ناشناخته است، اما تحریک مفصل ممکن است در این مورد نقش داشته باشد.

اسپوندیلوز گردنی

اسپوندیلوز گردنی به دلیل تغییرات مرتبط با افزایش سن در بخشی از ستون فقرات گردنی رخ می‌دهد. این تغییرات می‌تواند شامل مواردی مانند پارگی، دژنراسیون و آرتروز باشد.

گاهی اوقات این تغییرات می‌تواند به نخاع فشار وارد کند و منجر به بدتر شدن گردن درد و همچنین علائمی مانند گزگز یا بی‌حسی در بازوها و پاها شود.

نوروپاتی مرتبط با الکل

سوءمصرف طولانی‌مدت الکل می‌تواند منجر به ایجاد نوروپاتی محیطی شود و می‌تواند منجر به گزگز در دست‌ها و پاها شود. این وضعیت می‌تواند به‌تدریج پیشرفت کند و مکانیسم ایجاد آن ناشناخته است، اگرچه کمبود ویتامین یا مواد مغذی ممکن است در این زمینه نقش بسزایی داشته باشد.

تشخیص

اگر به دلیل سوزن‌سوزن‌شدن غیرقابل‌توضیح در دست‌ها یا پاهای خود به پزشک یا سایر متخصصان مراجعه می‌کنید، کارهای مختلفی وجود دارد که آنها ممکن است برای کمک به تشخیص انجام دهند آنها ممکن است از روش‌های زیر استفاده کنند:

معاینه فیزیکی که ممکن است شامل یک معاینه عصبی برای مشاهده رفلکس‌ها و عملکرد حرکتی یا حسی شما باشد.

مروری بر تاریخچه پزشکی شما که در طی آن در مورد مواردی مانند علائم شما، شرایط قبلی که ممکن است داشته باشید، و هر دارویی که مصرف می‌کنید سؤال پرسیده می‌شود.

انجام آزمایش خون که به آن‌ها اجازه می‌دهد مواردی مانند سطوح برخی از مواد شیمیایی، سطوح ویتامین یا هورمون‌ها در خون، عملکرد اندام‌ها و سطح سلول‌های خونی شما را ارزیابی کنند.

تست‌های تصویربرداری مانند اشعه ایکس، ام‌آرآی یا سونوگرافی

آزمایش عملکرد عصب شما با استفاده از روش‌هایی مانند آزمایش سرعت هدایت عصبی یا الکترومیوگرافی

بیوپسی یا نمونه‌برداری از عصب و پوست

علت خواب‌رفتن دست

گاهی درد در دستان همراه با سوزن‌سوزن‌شدن، بی‌حسی یا ضعف است که این موضوع می‌تواند نشان‌دهنده یک بیماری زمینه‌ای باشد.

مثلاً فشرده‌شدن ریشه‌های عصبی در ستون فقرات گردنی می‌تواند منجر به درد و بی‌حسی انگشتان شود.

درد و بی‌حسی دست چه دردی ایجاد می‌کند؟

درد و بی‌حسی دست ممکن است به‌آرامی ایجاد شود و یا به دنبال آسیب‌دیدگی مانند تصادف با دوچرخه ظاهر شود. این نوع درد به‌احتمال زیاد در یک‌دست رخ می‌دهد؛ اما ممکن است در هر دودست نیز گزارش شود. بسیاری از افراد مبتلا به درد و بی‌حسی دست مبتلا هستند اغلب یک یا چند مورد از موارد زیر را گزارش می‌کنند:

  • درد مداوم در یک یا چند انگشت که می‌تواند به مچ دست یا بازو نیز انتشار بیابد.
  • بی‌حسی، گزگز، یا سایر احساس‌های تغییریافته در دست که می‌تواند شامل احساساتی مانند خارش، یخ‌زدگی یا گرما باشد.
  • درد تیز یا شوک مانند که گهگاه شعله‌ور می‌شود و یا ثابت می‌ماند. این درد احتمالاً علاوه بر دست در شانه و بازو نیز احساس می‌شود.
  • کاهش تحرک یا هماهنگی دست برای انجام کارهای مهم روزانه، مانند بستن دکمه پیراهن یا تایپ‌کردن روی صفحه‌کلید.
  • ضعفی که توانایی گرفتن اشیا مانند لیوان یا حمل وسایلی مانند جعبه را کاهش می‌دهد.
  • افزایش خطر بروز خراش یا سوختگی به دلیل عدم توانایی در احساس یا احساس خطر در قسمت‌هایی از پوست.
  • درد و یا بی‌حسی دست ممکن است در حین حرکات یا فعالیت‌های خاصی بدتر شود، مانند:
  • استفاده بیش از حد از دست یا حرکات تکراری، مانند تایپ‌کردن یا بافتن
  • فعالیت‌های شدید، مانند ورزش‌کردن یا وزنه‌برداری
  • خوابیدن روی دست، بازو یا گردن در وضعیت نامناسب

برخی ممکن است دچار بی‌حسی بیشتری باشند، درحالی‌که برخی دیگر ممکن است درد بیشتری داشته باشند.

آناتومی اعصاب درگیر به هنگام درد و بی‌حسی دست

دست و انگشتان توسط شبکه‌ای از اعصاب کنترل می‌شوند که از گردن منشأ می‌گیرند. این اعصاب از ستون فقرات گردنی شروع می‌شوند. ریشه‌های عصبی مهره‌های C5 تا C8 و همچنین مهرهT1 از نخاع منشعب می‌شوند و شانه، بازو و قسمت‌های مختلف دست و انگشتان را عصب‌رسانی می‌کنند.

سه عصب اصلی که از مچ دست عبور می‌کنند عبارت‌اند از:

  • عصب مدیان که حس کف دست را فراهم می‌کند و به انگشت شست، اشاره، میانی و بخشی از انگشت حلقه می‌رود.
  • عصب اولنار که لبه بیرونی دست را عصب‌دهی می‌کند و به سمت انگشت حلقه و کوچک می‌رود.
  • عصب رادیال که قسمت اعظم حس پشت‌دست را فراهم می‌کند و به انگشت شست و به سمت دو انگشت اول می‌رود.

هر نوع مشکلی که عصب یا شاخه‌ای از اعصاب را در هر نقطه از گردن تا دست تحت‌تأثیر قرار دهد ممکن است در درد و بی‌حسی دست نقش داشته باشد. به‌ندرت پیش می‌آید که مشکلی در مغز یا نخاع علت این درد و بی‌حسی باشد.

به‌طورکلی درد و بی‌حسی دست ممکن است به دلایل زیر ایجاد شود:

  • فشار یا تحریک عصب در قسمت‌هایی مانند گردن، بازو یا دست
  • سوءتغذیه یا عوارض جانبی دارو
  • بیماری‌های مختلف مانند دیابت

تشخیص درد و بی‌حسی دست

دلایل زیادی برای درد و بی‌حسی دست وجود دارد. متخصصین طب فیزیکی، جراحان ارتوپد یا سایر پزشکان می‌توانند علت اصلی درد و بی‌حسی دست را تشخیص دهند. تشخیص دقیق علت درد و بی‌حسی، برای تنظیم یک برنامه درمانی ایمن و مؤثر، ضروری است.

چه چیزی باعث درد و بی‌حسی دست می‌شود؟

درد دست همراه با سوزن‌سوزن‌شدن و یا بی‌حسی معمولاً فقط در بخشی از دست مانند انگشت شست یا چند انگشت احساس می‌شود، اما گاهی می‌توان آن را در کل دست نیز احساس کرد.

سه علت شایع دست درد مزمن و بی‌حسی عبارت‌اند از : رادیکولوپاتی گردن، سندرم تونل کارپال و آرتریت روماتوئید.

در این مقاله قصد داریم تا برخی از شایع‌ترین علل درد و علائم عصبی در دست را بررسی کنیم که با مشکلات در گردن یا ستون فقرات گردنی شروع می‌شود.

علل شایع دست درد مزمن و بی‌حسی

سه علت شایع دست درد و بی‌حسی که طولانی یا مزمن می‌شود عبارت‌اند از:

  • رادیکولوپاتی گردن: هنگامی که ریشه عصب گردنی در گردن ملتهب یا فشرده می‌شود (که این موضوع می‌تواند ناشی از یک خار استخوانی یا بیرون‌زدگی دیسک باشد) گزگز، بی‌حسی و یا ضعف ممکن است در شانه، بازو، دست و یا انگشتان احساس شود. رادیکولوپاتی گردن ممکن است گاهی با دردی شوک مانند همراه باشد. این موضوع می‌تواند یکی از علائم اولیه درد و بی‌حسی در دست باشد.
  • سندرم تونل کارپال: این عارضه شامل تحریک یا فشرده‌شدن عصب میانی در تونل کارپال است که مجموعه‌ای از تاندون‌ها و رباط‌هایی است که از مچ دست و داخل دست می‌گذرد. علائم سندرم تونل کارپال ممکن است شبیه به رادیکولوپاتی گردن باشد؛ زیرا در هر دو عارضه ممکن است علائمی در دست و مچ ایجاد شود. بااین‌حال، رادیکولوپاتی گردن به‌احتمال زیاد با علائم دیگری در بالای بازو، مانند درد، گزگز، بی‌حسی و یا ضعف همراه است؛ اما در سندروم تونل کارپال علائم فقط در مچ دست‌ها دیده می‌شود.
  • روماتیسم مفصلی: این بیماری خودایمنی می‌تواند باعث درد، سوزن‌سوزن‌شدن و یا بی‌حسی در دست شود، اما معمولاً این علائم به‌صورت متقارن و در هر دودست احساس می‌شود؛ بنابراین اگر مفصل خاصی در دست چپ تحت‌تأثیر قرار گرفته باشد، همان مفصل در دست راست نیز احتمالاً تحت‌تأثیر قرار می‌گیرد. درصورتی‌که رادیکولوپاتی گردن معمولاً فقط در یک طرف بدن احساس می‌شود.

گاهی اوقات بیش از یک مشکل می‌تواند باعث بروز این علائم شود. به‌عنوان‌مثال، اگر آرتریت روماتوئید به‌اندازه کافی پیشرفت کند، تورم مچ دست می‌تواند باعث سندرم تونل کارپال شود.

سایر علل درد و بی‌حسی دست

برخی دیگر از مشکلاتی که می‌توانند باعث اختلال عملکرد عصبی شوند و بیشتر به‌عنوان نوروپاتی شناخته می‌شوند نیز می‌توانند باعث علائم درد و بی‌حسی در دست شوند. این مشکلات عبارت‌اند از:

  • دیابت: اگر دیابت پیشرفت کند یا با رژیم غذایی و یا دارو کنترل نشود، ممکن است باعث بروز عوارض مختلفی شود. یکی از جدی‌ترین عوارض دیابت، نوروپاتی است. برای افرادی که دیابت دارند، این علائم گزگز و بی‌حسی معمولاً از پاها شروع می‌شود، اما ممکن است در دست‌ها نیز رخ دهد.
  • کمبود ویتامین B12: برخی از افراد ویتامین B12 کافی دریافت نمی‌کنند. این موضوع می‌تواند ناشی از سو تغذیه و کمبود این ویتامین در رژیم غذایی باشد و یا ناشی از ناتوانی بدن در جذب طبیعی آن به‌اندازه کافی. ویتامین B12 برای سلامت اعصاب حیاتی است، بنابراین سطوح پایین آن می‌تواند به اعصاب آسیب برساند و منجر به بی‌حسی و یا ضعف شود. اگر آزمایش خون کمبود ویتامین B12 را تأیید کند، ممکن است پزشک تغییرات رژیم غذایی یا مکمل‌های B12 را توصیه کند. گوشت گاو، ماهی، تخم‌مرغ و غلات غنی شده منابع خوبی از ویتامین B12 هستند. گیاه خواران و وگان‌ها نیز می‌توانند با برنامه‌ریزی دقیق رژیم غذایی خود ویتامین B12 کافی را دریافت کنند.
  • سوءمصرف الکل: مصرف مقدار زیاد الکل می‌تواند به اعصاب آسیب برساند. هنوز علت آسیب‌دیدن اعصاب توسط الکل شناخته نشده است، اما کارشناسان گمان می‌کنند که عوامل متعددی از جمله افزایش مشکلات در جذب مواد مغذی و رژیم غذایی نامناسب می‌تواند علت این موضوع باشد. سوءمصرف طولانی‌مدت الکل همچنین می‌تواند خطر کمبود ویتامین B12 را افزایش دهد.

علاوه بر این، بیماری‌های مختلف یا آسیب‌های ناشی از ضربات محکم به دست، مانند شکستگی استخوان یا بریدگی عمیق، می‌تواند منجر به آسیب عصبی شود که بخشی از دست را دردناک، بی‌حس و یا ضعیف می‌کند. در موارد نادر، مشکل در مغز یا نخاع نیز می‌تواند باعث درد و بی‌حسی دست شود.

علت به وجود آمدن درد لگن

درد لگن اصطلاح کلی برای درد احساس شده در داخل یا اطراف مفصل ران است و همیشه در خود لگن احساس نمی‌شود، بلکه ممکن است در کشاله ران یا خودِ ران نیز احساس شود.

علت درد لگن چیست؟

صدمات یا شرایط خاصی می‌تواند باعث درد لگن شود که در ادامه آن‌ها را با هم بررسی می‌نماییم.

التهاب تاندون

شایع‌ترین علت درد حاد لگن، التهاب تاندون‌ها یا تاندونیت است. این موضوع اغلب به دلیل فعالیت بیش از حد اتفاق می‌افتد. این وضعیت می‌تواند بسیار دردناک باشد، اما معمولاً در عرض چند روز بهبود می‌یابد.

آرتروز

شایع‌ترین علت درد طولانی‌مدت مفصل ران آرتریت است. آرتریت می‌تواند باعث درد، سفت‌شدن و حساس شدن مفاصل و مشکل در راه‌رفتن شود. انواع مختلفی از آرتریت وجود دارد:

استئوآرتریت (OA) که می‌تواند در نتیجه ساییدگی غضروفی که مفاصل را احاطه کرده است اتفاق بی افتد و ناشی از افزایش سن است.

آرتریت عفونی به دلیل عفونت در مفصل است که باعث تخریب غضروف می‌شود.

آرتریت روماتوئید (RA) که به دلیل حمله سیستم ایمنی بدن به مفاصل است. این نوع آرتریت ممکن است در نهایت غضروف و استخوان‌های مفصلی را از بین ببرد.

استئوآرتریت بسیار شایع‌تر از آرتریت روماتوئید است.

بورسیت تروکانتریک

یکی دیگر از علل احتمالی درد لگن بورسیت تروکانتریک است. این وضعیت زمانی رخ می‌دهد که بورسا که کیسه‌ای پر از مایع در نزدیکی مفصل ران است، ملتهب می‌شود.

برخی از عواملی که می‌توانند باعث بورسیت تروکانتریک شوند عبارت‌اند از: آسیب مفصل ران، استفاده بیش از حد از مفاصل یا اختلال در پاسچر بدن.

شکستگی لگن

شکستگی لگن در افراد مسن و در افرادی که به پوکی‌استخوان مبتلا هستند، شایع است که به دلیل سن، یا عوامل دیگر مرتبط با ضعیف‌شدن استخوان‌ها ایجاد می‌شود.

شکستگی لگن باعث درد شدید و ناگهانی لگن می‌شود و نیاز به مراقبت فوری پزشکی دارد. عوارضی وجود دارد که می‌تواند در اثر شکستگی لگن ایجاد شود، مانند لخته‌شدن خون در ساق پا.

شکستگی لگن معمولاً نیاز به جراحی دارد تا اصلاح شود و به‌احتمال زیاد بعد از عمل و برای بهبودی کامل نیاز به فیزیوتراپی وجود دارد.

علل دیگر درد لگن

شرایط دیگری نیز وجود دارد که می‌تواند باعث درد لگن شود و کمر شایع هستند. این شرایط عبارت‌اند از: سندروم گیرکردن استخوان ران (اسنپینگ هیپ) و استئونکروز یا نکروز استخوان ران.

سندرم ران صدادار (اسنپینگ هیپ)

سندرم هیپ صدادار که بیشتر در رقصندگان یا ورزشکاران رخ می‌دهد و با صدای کوبیدن یا احساس تق‌تق در لگن مشخص می‌شود.

مثلاً هنگام راه‌رفتن یا بلندشدن از روی صندلی، این لق زدن ممکن است رخ دهد. این وضعیت معمولاً بدون درد است، اما در برخی موارد می‌تواند باعث درد شود.

کوبیدن لگن همراه با درد معمولاً نشانه پارگی غضروف یا وجود قطعاتی از اجزای استخوانی در لگن است.

استئونکروز

استئونکروز یا نکروز آواسکولار زمانی اتفاق می‌افتد که خون به طور موقت یا دائم به استخوان‌ها نمی‌رسد. این موضوع می‌تواند منجر به ازبین‌رفتن استخوان نگهدارنده شود.

در این شرایط، غضروف که در ابتدا حالت طبیعی دارد با پیشرفت بیماری، فرومی‌ریزد. در نهایت ممکن است استخوان‌ها بشکنند یا مچاله شوند. البته هنوز مشخص نیست که چه چیزی باعث استئونکروز می‌شود.

آسیب مفاصل، استفاده زیاد از داروهای استروئیدی یا الکل و درمان‌های سرطان ممکن است شما را در معرض خطر بیشتری برای این وضعیت قرار دهد. اما در بسیاری از موارد علت آن هرگز مشخص نمی‌شود.

چه زمانی باید به دنبال مراقبت‌های اورژانسی برای درد لگن باشیم؟

اگر دردی در لگن دارید که بیش از چند روز است طول کشیده باید با یک پزشک مشورت کنید. پزشک می‌تواند برنامه‌ای برای مدیریت درد و درمان بیماری به شما ارائه دهد.

همچنین اگر مفصل ران شما تغییر شکل داده یا متورم است یا اگر درد شدید دارید، فوراً از یک پزشک کمک بگیرید.

مراقبت فوری پزشکی برای درد لگن همراه با هر یک از موارد زیر ضروری است:

درد لگن چگونه تشخیص داده می‌شود؟

برای دردی که می‌تواند مربوط به شرایطی مانند آرتریت باشد، پزشک از شما سؤالات مختلفی می‌پرسد، از جمله:

آیا درد در ساعاتی از روز بدتر است؟

آیا بر توانایی شما در راه‌رفتن تأثیر می‌گذارد؟

اولین‌بار چه زمانی علائم شما ظاهر شده است؟

ممکن است لازم باشد اندکی راه بروید تا پزشک مفصل شما را در حال حرکت مشاهده کند. او حرکات لگن را اندازه‌گیری می‌کند و این حرکات را از لحاظ طبیعی یا غیرطبیعی بودن بررسی می‌کند.

برای تشخیص آرتریت، پزشک ممکن است آزمایش‌های تصویربرداری را نیز تجویز کند. آزمایش‌های دیگری مانند نمونه‌برداری از خون، ادرار و مایع مفصلی نیز ممکن است احتیاج شود. آزمایش‌های تصویربرداری معمولاً شامل موارد زیر است:

اشعه ایکس

سی‌تی‌اسکن

اسکن‌های ام‌آرآی

سونوگرافی‌ها

آزمایش‌های تصویربرداری، نمای دقیق استخوان‌ها، غضروف‌ها و سایر بافت‌ها را به پزشک ارائه می‌دهند.

گزینه‌های درمانی برای درد لگن چیست؟

درمان درد لگن به علت آن بستگی دارد. برای دردهای ناشی از فعالیت‌های ورزشی، معمولاً استراحت کافی است تا درد لگن التیام یابد. این نوع درد اغلب در عرض چند روز از بین می‌رود.

اگر آرتریت دارید، پزشک معمولاً داروهایی را برای تسکین درد و سفتی تجویز می‌کند.

گاهی ممکن است پزشک، شما را به یک فیزیوتراپیست ارجاع دهد تا به شما نشان دهد که چگونه می‌توانید ورزش‌هایی را برای کمک به حفظ حرکت مفصل انجام دهید.

برای صدمات وارده به لگن، درمان معمولاً شامل استراحت در بستر و داروهایی مانند ناپروکسن برای تسکین تورم و درد است.

شکستگی‌های لگن، ناهنجاری‌های مفصل ران و برخی آسیب‌ها ممکن است نیاز به مداخله جراحی برای ترمیم یا تعویض مفصل ران داشته باشند. در جراحی تعویض مفصل ران، جراح مفصل ران آسیب‌دیده را با مفصل مصنوعی جایگزین می‌کند.

اگرچه جراحی تعویض مفصل ران به مقداری فیزیوتراپی برای عادت‌کردن به مفصل جدید نیاز دارد، اما معمولاً این جراحی یک درمان رایج و موفقیت‌آمیز است.

درمان‌های جایگزین برای درد لگن

برخی از درمان‌های دیگر نیز می‌توانند درد لگن را تسکین دهند. قبل از انجام هرگونه درمان جایگزین، مطمئن شوید که گزینه‌های درمانی را با پزشک خود در میان گذاشته‌اید.

یکی از این درمان‌ها، مراجعه به متخصص کایروپراکتیک برای انجام طب سوزنی است. این درمان شامل قراردادن موقت سوزن‌های بسیار کوچک در نواحی کلیدی بدن برای ارتقا و بهبود فعالیت‌های عضلانی و استخوانی است.

کلام آخر

پس از اینکه علت درد لگن خود را شناختید و درد را به‌درستی درمان کردید، می‌توانید با موفقیت آن را مدیریت کنید.

برای صدمات بسیار جزئی و حوادث مربوط به فعالیت‌های ورزشی، ممکن است نیازی به درمان نداشته باشید و لگن شما به‌زودی به حالت عادی بازگردد.

بااین‌حال، برای شرایط جدی‌تر، مانند آرتریت، شکستگی، و نکروز، علائم احتمالاً تا زمانی که درمان را دریافت نکنید بدتر می‌شوند. بهتر است با یک پزشک خود در ارتباط باشید تا بتواند شما را در مورد برنامه درمانی راهنمایی کند.

علائم، دلایل و عوارض کمبود ویتامین B1

ویتامین‌ها برای رشد و نمو بدن ضروری هستند، به‌علاوه این مواد شیمیایی نقش مهمی در عملکردهای بیولوژیکی مانند متابولیسم، سیستم ایمنی، هضم غذا و غیره دارند. بااین‌حال، ویتامین‌های زیادی وجود دارد که دریافت مقدار توصیه شده روزانه آنها تنها از طریق رژیم غذایی برای ما دشوار است.

  یکی از مهم‌ترین این ویتامین‌ها، ویتامین B1 است. کمبود این ویتامین می‌تواند زندگی را برای شما دشوار کند!

  کمبود ویتامین B1 می‌تواند بر انقباض عضلانی و هدایت عصبی تأثیر بگذارد. همچنین می‌تواند توانایی بدن شما برای تبدیل کربوهیدرات‌ها به انرژی را مختل کند. پس بیایید سعی کنیم بفهمیم چرا ویتامین B1 برای سلامتی شما بسیار مهم است.

دلایل کاهش سطح ویتامین B1

کمبود تیامین یا ویتامین B1 ممکن است به دلایل مختلفی باشد.

سوءتغذیه:

ویتامین B1 بسیار محلول در آب است و باید دائماً از طریق یک رژیم غذایی سالم به بدن رسانده شود. یک انسان به طور متوسط 30 میلی‌گرم ویتامین B1 دارد. در نتیجه اگر به مقدار کافی غذاهای حاوی این ویتامین را مصرف نکنید ممکن است دچار کمبود آن شوید.

زوال شیمیایی:

بدن انسان همواره برای حفظ تعادل Ph ایدئال (تعادل اسید- باز یا اسید – قلیایی) تلاش می‌کند. هنگامی که این تعادل مختل می‌شود و یا دمای بدن افزایش می‌یابد، منجر به تجزیه تیامین و در نهایت منجر به کمبود ویتامین B1 می‌شود. یکی دیگر از دلایل زوال شیمیایی، سولفیت‌ها (مواد شیمیایی که به‌عنوان نگهدارنده استفاده می‌شود) در محصولات گوشتی، غذاهای فراوری شده و غیره هستند. افرادی که رژیم غذایی آنها پر از کربوهیدرات و کمبود پروتئین است از کمبود ویتامین B1 رنج می‌برند.

مصرف الکل:

مصرف بیش از حد الکل باعث می‌شود تا استرس بیش از حدی بر متابولیسم شما وارد شود و این موضوع باعث کمبود مواد مغذی می‌شود. نه‌تنها ویتامین B1، الکل بر جذب ویتامین‌های B1، B2، B3، B6، B15 B12 و اسیدفولیک نیز تأثیر می‌گذارد.

اسهال طولانی‌مدت:

اسهال طولانی‌ مدت توانایی بدن برای جذب ویتامین B1 را مختل می‌کند. اختلالات شدید کبدی نیز همین تأثیر را بر توانایی بدن در جذب تیامین دارد.

بیماری‌های خودایمنی:

ویتامین B1 در عمق روده کوچک جذب می‌شود، اما فرایند هضم از خود معده شروع می‌شود. اختلالات خودایمنی، سلول‌های منحصربه‌فردی را که به جذب ویتامین B1 کمک می‌کنند، از بین می‌برند. یک مراجعه ساده به پزشک می‌تواند علت این موضوع را آشکار کند و او برای حل این مشکل، مکمل‌های ویتامین B1 را تجویز می‌کند.

رشد باکتری در روده کوچک:

رشد باکتری در روده کوچک وضعیتی است که در آن باکتری بیش از حدی در روده کوچک وجود دارد. این باکتری‌ها از ویتامین‌های B1، B12 و غیره برای اهداف خود استفاده می‌کنند که عملکرد سیستم گوارش شما را مختل می‌کند و مانع از جذب ویتامین‌ها می‌شود.

التهاب:

التهاب در انتهای روده شما می‌تواند منجر به کمبود ویتامین B1 شود. ممکن است دلایل مختلفی برای این التهاب وجود داشته باشد، مانند بیماری کرون، داروهای مسکن و غیره. درد در ناحیه تحتانی شکم و اسهال برخی از علائم التهاب هستند.

کرم‌های نواری و جراحی‌های پیچیده:

کرم‌های نواری و بسیاری از جراحی‌های پیچیده می‌توانند سیستم گوارشی شما را تخریب کنند که منجر به کمبود ویتامین B (از همه نوع) شود. افرادی که تحت عمل جراحی کاهش وزن قرار می‌گیرند یا بخشی از روده کوچک آنها برداشته می‌شود، در برابر مشکلات کمبود ویتامین آسیب‌پذیر هستند. آنها باید به طور منظم مکمل‌ها را برای جلوگیری از کمبود ویتامین B مصرف کنند.

اینها تنها برخی از دلایل کمبود ویتامین B1 در بزرگسالان و دیگران هستند. سایر علل کمبود ویتامین B1 عبارت‌اند از: بی‌اشتهایی، پیری، تهوع، استفراغ و ایدز.

علائم کمبود ویتامین  B1

کمبود ویتامین B1 در رژیم غذایی می‌تواند منجر به مشکلات سلامتی زیادی شود. این علائم می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

  • اختلالات گوارشی مزمن
  • آسیب‌های عصبی
  • ازدست‌دادن اشتها
  • نوریت
  • احساس سوزش در پا
  • ضعف و گرفتگی عضلانی
  • خستگی
  • ازدست‌دادن حافظه
  • افسردگی
  • تاری دید
  • ضربان قلب نامنظم
  • هذیان
  • تنگی نفس (تنگی نفس)

دلایل اهمیت ویتامین B1

کمک به متابولیسم: بدن ما به ویتامین B1 برای تولید سلول‌های آدنوزین‌تری‌فسفات برای انجام متابولیسم نیاز دارد تا انرژی شیمیایی حاصل از تجزیه مولکول‌های غذا را جذب کرده و آن را به بقیه بدن برساند. تیامین یا ویتامین B1 تبدیل کربوهیدرات‌ها به گلوکز و همچنین تولید گلبول‌های قرمز را امکان‌پذیر می‌کند. پزشکان اغلب مکمل‌های ویتامین B1 را برای بیماران مبتلا به بیماری‌های ژنتیکی تجویز می‌کنند تا به آنها در مقابله با اختلالات متابولیک کمک کنند.

  جلوگیری از آسیب‌ها عصبی:

فقط عضلات ما نیستند که به مواد مغذی نیاز دارند. اندام‌های حیاتی مانند قلب و مغز برای عملکرد صحیح به مواد مغذی نیاز دارند. بدون یک رژیم غذایی سالم، بدن انرژی موردنیاز را دریافت نخواهد کرد به‌علاوه کمبود این ویتامین، بر حافظه، حرکات و توانایی انجام کارهای جدید تأثیر منفی خواهد گذاشت. ویتامین B1 به رشد غلاف میلین کمک می‌کند. همه این موارد برای محافظت در برابر آسیب عصبی حیاتی هستند.

قلب سالم:

ویتامین B1 یا تیامین برای تولید استیل‌کولین ضروری است. این ماده شیمیایی پیام‌های بین ماهیچه‌ها و اعصاب را منتقل می‌کند و قلب به‌شدت به این سیگنال‌ها وابسته است. علاوه بر این، ویتامین B1 قلب را قادر می‌سازد تا به‌درستی کار کند و ریتم منظم خود را حفظ کند.

تقویت سیستم ایمنی:

بیشتر سیستم ایمنی در اطراف ناحیه دستگاه گوارش قرار دارد. ویتامین B1  باعث می‌شود که تون عضلات اطراف دستگاه گوارش به‌درستی حفظ شود. یک سیستم گوارشی سالم برای تجزیه مولکول‌های غذا و تأمین مواد مغذی سایر نواحی بدن ضروری است. این موضوع می‌تواند شما را سالم و عاری از هرگونه بیماری نگه دارد، به‌علاوه تیامین به تولید HCL (اسید هیدروکلریک) که مسئول هضم غذا است نیز کمک می‌کند.

جلوگیری از اختلالات مغزی:

ویتامین B1 با همگام‌سازی مغز و بدن به عملکرد بدن به‌عنوان یک واحد کامل کمک می‌کند. این ویتامین می‌تواند از آسیب مغزی خاصی مانند سندرم مخچه جلوگیری می‌کند. پزشکان اغلب دوزهای بالایی از تیامین را به بیمارانی که با اعتیاد به الکل مبارزه می‌کنند، تجویز می‌کنند.

تقویت یادگیری:

ویتامین B1 برای سلامت روان عالی است. یادگیری را تقویت می‌کند، تمرکز را بالا می‌برد، با استرس مبارزه می‌کند و گفته می‌شود از ازدست‌دادن حافظه جلوگیری می‌کند. چندین مطالعه ثابت کرده‌اند که کمبود سطوح ویتامین B در بیماران باعث کندشدن زمان واکنش مغز می‌شود.

تسکین‌دهنده استرس:

ویتامین B1 همچنین به مبارزه با استرس کمک می‌کند. این ویتامین به افراد کمک می‌کند شاد بمانند و از آن‌ها در برابر افسردگی و اضطراب محافظت می‌کند. مطالعات ثابت کرده‌اند که تیامین می‌تواند به التهاب کمک کند و عملکرد سالم مغز را ارتقا دهد.

محافظت از بینایی:

کمبود ویتامین B1 می‌تواند منجر به تاری بینایی شود. وقتی بدن شما ویتامین B1 کافی دریافت کند، می‌تواند از بیماری‌های چشمی مانند آب‌سیاه و آب‌مروارید جلوگیری کند.

منابع ویتامین B1

بی شک موارد زیادی در مورد تیامین وجود دارد که باید یاد بگیریم. تحقیقات زیادی برای دانستن مزایای این ویتامین معجزه‌آسا در حال انجام است. محققان می‌گویند ویتامین B1 فواید دیگری نیز دارد. آن‌ها از این ویتامین به‌عنوان یک درمان جدید برای نوروپاتی، چاقی، پیری، بیماری حرکتی و بیماری آلزایمر استفاده می‌کنند. بسیاری از مطالعات از استفاده از ویتامین B1 برای تسکین درد نوروپاتیک حمایت می‌کند.

در ادامه غذاهایی که باید برای حفظ سطح طبیعی ویتامین B در رژیم غذایی خود بگنجانید را به شما معرفی می‌کنیم:

  • گوشت گاو
  • جگر
  • عدس پخته
  • لوبیا سیاه پخته
  • مارچوبه
  • غلات صبحانه غنی شده
  • غذاهای دریایی
  • دانه‌های آفتاب‌گردان
  • سویا مرکبات

سیاتیک در دوران بارداری

برخلاف باور عموم، پروسه بارداری می‌تواند وحشیانه و طاقت‌فرسا باشد. این موضوع بسیار عجیب است که آدمی در درون شما رشد کند و آن زندگی کوچک به مثانه و ریه‌هایتان لگد بزند، باعث شود بخواهید چیزهایی بخورید که هرگز در یک روز معمولی نمی‌خورید.

بدن شما در مدت‌زمان کوتاهی تغییرات زیادی می‌کند و این موضوع می‌تواند کمی ناراحت‌کننده باشد. تقریباً هر زن بارداری چند شکایت معمول دارد: تورم در مچ پا، مشکل در خوابیدن و سوزش سر دل.

درد سیاتیک یکی از مواردی است که کمتر در مورد آن در بارداری صحبت می‌شود. اما وقتی دچار آن می‌شوید می‌تواند شما را زمین‌گیر کند. برخی از زنان ممکن است به‌قدری سیاتیک شدید پیدا کنند که حتی راه‌رفتن نیز برای آن‌ها دشوار شود. اگر قبل از این خوابیدن در دوران بارداری به‌اندازه کافی سخت نبود، ممکن است با سیاتیک غیرممکن باشد.

سیاتیک که به‌عنوان سندرم رادیکولار لومبوساکرال نیز شناخته می‌شود، به دلیل تحریک عصب سیاتیک شما ایجاد می‌شود که از کمر یا پایین ستون فقرات شروع می‌شود و به ران ختم می‌شود. به هنگام ابتلا به سیاتیک ممکن است دردی در باسن و لگن داشته باشید که به سمت ران شما می‌رود.

این درد  می‌تواند یک درد عمیق و مبهم یا یک درد انتشاری و تیز باشد. درد سیاتیک می‌تواند از خفیف تا شدید متغیر باشد و اغلب با درمان از بین می‌رود.

علل سیاتیک در بارداری

درد سیاتیک معمولاً به دلیل مشکلات ستون فقرات کمری مانند برآمدگی یا پارگی دیسک ایجاد می‌شود. همچنین می‌تواند ناشی از تغییرات استخوانی، مانند تنگی کانال ستون فقرات، استئوآرتریت، بیماری‌ها دژنراتیو دیسک کمر و یا بیماری دیگری به نام اسپوندیلولیستزیس باشد که بر ستون فقرات تأثیر می‌گذارد. این موقعیت‌ها می‌تواند به عصب سیاتیک فشار وارد کند و علائمی را ایجاد کند.

سیاتیک ناشی از پارگی دیسک در دوران بارداری شایع نیست. اما علائم مشابه سیاتیک با کمردرد در بارداری شایع است. در واقع‌بین 50 تا 80 درصد زنان در دوران بارداری خود کمردرد دارند.

علائم سیاتیک همچنین می‌تواند ناشی از تنش عضلانی و مفاصل ناپایدار باشد. درد استخوان لگن، مشکلات مفصل ساکروایلیاک (SI) و بیماری به نام سندرم پیریفورمیس که گرفتگی یکی از عضلات باسن است، از علل شایع درد سیاتیک در دوران بارداری هستند. این موضوع به دلیل افزایش هورمون‌های بارداری مانند ریلکسین است که می‌تواند باعث شود رباط‌ها، ساختارهایی که استخوان‌ها را به مفاصل متصل می‌کنند، شل و کشیده شوند، به‌ویژه در ناحیه لگن.

وزن کودک شما همچنین می‌تواند به مشکل مفصل SI یا سندرم پیریفورمیس بیفزاید، زیرا فشار بیشتری بر لگن و مفاصل لگن شما وارد می‌کند. گاهی اوقات نیز موقعیت جنین می‌تواند به عصب سیاتیک شما فشار بیاورد.

علائم درد سیاتیک در بارداری

علائم درد سیاتیک عبارت‌اند از:

  • درد گاه‌به‌گاه یا مداوم در یک طرف باسن یا ساق پا
  • درد در طول مسیر عصب سیاتیک، از باسن به پایین پشت ران و گاهی تا مچ پا
  • درد تیز، انتشاری و یا سوزش
  • بی‌حسی، سوزن‌سوزن، یا ضعف در ساق و پای آسیب‌دیده
  • مشکل در راه‌رفتن، ایستادن یا نشستن

راه‌های تسکین درد سیاتیک

درمان‌های درد سیاتیک در دوران بارداری شامل ماساژ، مراقبت‌های کایروپراکتیک و فیزیوتراپی است. خوددرمانی درد سیاتیک در دوران بارداری شامل تمریناتی برای کمک به کشش عضلات ساق، باسن و لگن برای کاهش فشار بر روی عصب سیاتیک است. برخی از افراد ورزش‌های غیر تحمل‌کننده وزن مانند شنا را نیز مفید می‌دانند. این موضوع به این دلیل است که آب به تحمل وزن کودک شما کمک می‌کند.

در دوران بارداری، درد سیاتیک می‌تواند دردناک و خسته‌کننده باشد. حرکات کششی می‌تواند درد سیاتیک را با کاهش تنش عضلانی و افزایش حرکت در باسن، کمر و پاها بهبود بخشد. درد سیاتیک ممکن است در صورت نشستن یا ایستادن طولانی‌مدت بدتر شود؛ بنابراین مطمئن شوید که موقعیت خود را در طول روز تغییر می‌دهید.

به بدن خود گوش دهید و فعالیت‌هایی که باعث بدتر شدن درد سیاتیک می‌شوند را متوقف کنید. همیشه قبل از شروع ورزش با پزشک خود صحبت کنید. اگر علائمی مانند سرگیجه، سردرد یا خونریزی دارید، ورزش را متوقف کنید و از کمک پزشکی استفاده کنید.

درمان‌های بدون داروی سیاتیک بارداری

هنگامی که باردار هستید، ممکن است وسوسه شوید که به دنبال مسکن‌های بدون نسخه باشید. بااین‌حال، داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAIDs) تنها باید به‌عنوان آخرین راه‌حل در بارداری استفاده شوند. برخی تحقیقات، مصرف این داروها را با عوارض بعدی بارداری از جمله بسته‌شدن مجرای شریانی و الیگوهیدرآمنیوس مرتبط کرده است. خبر خوب این است که اگرچه سیاتیک مربوط به بارداری می‌تواند دردناک باشد، اما معمولاً موقتی و قابل‌درمان است. در اینجا نگاهی به برخی از درمان‌های جایگزین برای سیاتیک مرتبط با بارداری که شامل دارو نمی‌شود، می‌اندازیم.

مراقبت‌های کایروپراکتیک

مراقبت‌های کایروپراکتیک اغلب اولین انتخاب برای درمان سیاتیک پس از استامینوفن است. این درمان با تنظیم مجدد مهره‌ها و بازگرداندن همه چیز به جایی که به آن تعلق دارد، می‌تواند فشردگی عصب سیاتیک شما را کاهش دهد. اما ازآنجایی‌که وضعیت بدن شما دائماً در حال تغییر است، جلسات متعدد احتمالاً برای حفظ تراز مناسب ستون فقرات شما ضروری است.

ماساژ بارداری

چه چیزی لذت‌بخش‌تر از ماساژ وجود دارد؟ در دوران بارداری، این لذت به سطح کاملاً جدیدی می‌رسد اگر سیاتیک دارید، ماساژ نه‌تنها آرامش‌بخش خواهد بود، بلکه درمانی نیز محسوب می‌شود. متخصصان ماساژهای بافت عمیق را به طور منظم توصیه می‌کنند. همچنین ماساژ لگن و کمر، و استفاده از فوم غلتک یا توپ تنیس برای ماساژ عمیق عضله پیریفورمیس و عضلات باسن بسیار در تسکین درد مؤثر خواهد بود.

ماساژ بارداری

طب سوزنی یک درمان تسکین درد است که ریشه در طب سنتی چینی دارد. این درمان شامل قراردادن سوزن‌های ریز در بدن شما است. طب شرقی بر این باور است که باهدف قراردادن نقاط خاصی که با میانه‌ها یا کانال‌ها مطابقت دارند، نیروی «چه» یا نیروی حیات هدایت شده به بدن باز می‌گردد و باعث تعادل مجدد جریان انرژی می‌شود.

تحقیقات نشان می‌دهد که درمان طب سوزنی ممکن است در تسکین درد سیاتیک مؤثرتر از درمان با داروهایی مانند ایبوپروفن باشد. مطالعات پزشکی غربی نشان داده است که با تحریک نقاط خاصی در بدن، هورمون‌ها و انتقال‌دهنده‌های عصبی مختلف آزاد می‌شوند. این موضوع می‌تواند به کاهش درد و افزایش آرامش عصبی و عضلانی کمک کنند.

فیزیوتراپی

فیزیوتراپی می‌تواند هر چیزی باشد، از استئوپاتی گرفته تا ورزش‌درمانی و موارد زیادی در این‌ بین. این درمان‌ها می‌توانند با کاهش التهاب، بهبود جریان خون و تنظیم مجدد مفاصل و عضلات، درد سیاتیک را کاهش دهد. یک فیزیوتراپ خوب نه‌تنها می‌تواند تمرین‌هایی را به شما توصیه کند که در خانه انجام دهید، بلکه شخصاً با شما همکاری می‌کند تا مطمئن شود که حرکات را به‌درستی و ایمن انجام می‌دهید.

به دلیل هورمونی به نام ریلکسین، رباط‌های شما در دوران بارداری شل می‌شوند. این موضوع به کمربند لگنی شما اجازه می‌دهد تا برای زایمان راحت‌تر از هم باز شود. به این دلیل، ضروری است که قبل از انجام هر گونه تمرین یا کشش جدید با یک متخصص مشورت کنید.

مکمل منیزیم

منیزیم یک ماده معدنی است که در بیش از 300 واکنش مختلف در بدن شما نقش دارد.

این ماده یک جزء اصلی در عملکرد صحیح اعصاب است. اگرچه منیزیم در بسیاری از غذاها یافت می‌شود، اما بسیاری از ما دچار کمبود آن هستیم. یک مطالعه حیوانی نشان داد که مصرف مکمل منیزیم بازسازی عصب سیاتیک در موش‌های آزمایشگاهی را بهبود بخشید و پاسخ‌های التهابی را در آن‌ها کاهش داد.

مصرف خوراکی منیزیم به‌عنوان مکمل یا ماساژدادن آن روی پاها با روغن یا لوسیون می‌تواند ناراحتی ناشی از سیاتیک را کاهش دهد. البته بسیار مهم است که قبل از شروع هر گونه دارو یا مکمل جدید با پزشک خود صحبت کنید.

یوگای بارداری

فواید یوگا برای ذهن و بدن به‌ خوبی مستند شده و به طور گسترده‌ای شناخته شده است، بنابراین جای تعجب نیست که تمرین یوگا در بارداری می‌تواند درد عصب سیاتیک را تسکین دهد. مانند فیزیوتراپی و مراقبت‌های کایروپراکتیک، یوگا می‌تواند بدن شما را دوباره تنظیم کند و فشار عصبی را کاهش دهد.

البته باید تأکید کرد که یوگا در دوران بارداری به دلیل شل‌شدن رباط‌های شما می‌تواند خطرناک باشد؛ بنابراین، بهتر است این کار را با یک متخصص زبده انجام دهید. سعی کنید به یک کلاس یوگای بارداری بپیوندید، جایی که می‌توانید کمک و توجه بیشتری را که نیاز دارید دریافت کنید.

کلام آخر

اگر درد زیادی را تجربه می‌کنید، ممکن است وسوسه‌انگیز باشد که مستقیماً به سراغ این درمان‌های جایگزین بروید. اما مهم است که همیشه قبل از شروع هر گونه درمان جدید با پزشک متخصص زنان و زایمان یا مامای خود مشورت کنید و به یاد داشته باشید، پایان درد نزدیک است؛ به‌زودی دیگر یک مسافر 2 کیلوگرمی سوار بر روی عصب سیاتیک خود نخواهید داشت!

عارضه شست کج پا

عارضه شست کج پا: علت بروز و درمان

کج‌شدن شست پا که به آن هالوکس والگوس نیز می گویند میتواند دلایل بالقوه ای داشته باشد. این علرضه گاهی ممکن است بیش از یک علت نیز داشته باشد.

وراثت

برخی از علل کج‌شدن انگشتان پا، ممکن به‌صورت ارثی در فرد وجود داشته باشد. اگر یکی از والدین یا هر دوی آنها به عارضه شست کج دچار باشند، احتمال ابتلای فرزندانشان به آن نسبت به افراد عادی بیشتر است.

کفش‌های تنگ و نامناسب

کفش‌های نامناسب، می‌تواند انگشتان پا را به حالتی غیرعادی و کج درآورد.

کفش‌هایی که در قسمت پنجه بیش از حد تنگ و یا خیلی کوتاه هستند، می‌توانند عضلات و تاندون‌هایی را که قرار است انگشتان پا را صاف و هم‌تراز نگه دارند، تحت‌فشار قرار دهند. این موضوع می‌تواند منجر به عارضه‌های اسکلتی مختلفی مانند شست کج و یا انگشت چکشی شود. کفش‌های پاشنه‌بلند به دلیل اینکه به انگشتان پا فشار می‌آورند نیز می‌توانند باعث بروز این شرایط شوند.

جراحت یا آسیب

اگر شکستگی انگشت شست پا به‌درستی جوش نخورد، ممکن است منجر به شست کج شود. ضربه شدید به انگشت پا، یا هر نوع ضربه به پا نیز ممکن است باعث این عارضه شود.

چاقی شدید

چاقی ممکن است در ایجاد یا تشدید شست کج نقش داشته باشد. افراد مبتلا به چاقی شدید ممکن است فشار اضافی بر استخوان‌ها، عضلات، رباط‌ها و تاندون‌های پای خود وارد کنند. در مطالعه‌ای که روی 2444 مرد و زن انجام شده ، نشان داده شده است که چاقی شدید، احتمال بروز شست کج را افزایش می‌دهد.

آسیب‌های عصبی

شرایط پزشکی که باعث آسیب عصبی در پا می‌شوند (نوروپاتی‌ها) ممکن است گاهی منجر به بروز عارضه شست کج در افراد نیز شوند. این شرایط شامل دیابت و اعتیاد به الکل است.

آسیب مفصل

علاوه بر ایجاد نوروپاتی خفیف، شرایط خودایمنی، مانند آرتریت روماتوئید و لوپوس نیز می‌تواند باعث بروز عارضه‌هایی در مفاصل انگشتان پا و شست کج شود.

عوارض شست کج

وقتی کج‌شدن انگشتان پا درمان نشود، ممکن است عوارضی ایجاد کند که راه‌رفتن یا تحرک را برای شما دشوار یا ناراحت کند. این عوارض عبارت‌اند از:

  • درد یا سوزش، به‌خصوص هنگام پوشیدن کفش
  • التهاب
  • به‌وجودآمدن زخم‌های باز
  • میخچه و پینه
  • خمیدگی دائمی در انگشت شست پا
  • سفتی مفصل و ناتوانی در حرکت‌دادن انگشت شست پا
  • درمان شست کج

نحوه درمان شست کج بستگی به این دارد که این وضعیت چقدر شدید و طولانی‌مدت بوده است. اگر انگشتان پاهای شما هنوز انعطاف‌پذیر هستند، تغییر شیوه زندگی ممکن است برای اصلاح این وضعیت کافی باشد. اگر سفتی قبلاً رخ‌داده باشد، ممکن است به راه‌حل‌های تهاجمی‌تری نیاز باشد.

کفش مناسب بخرید

اگر انگشتان پاهای شما انعطاف‌پذیر هستند و می‌توانند به شکل طبیعی خود بازگردند، تعویض کفش برای رفع مشکل کافی است. به‌جای استفاده از کفش‌های پاشنه‌بلند، از کفش‌های طبی و راحت‌تری استفاده کنید و از کفش‌های پاشنه‌دار برای موقعیت‌های خاص و به مدت کوتاه استفاده نمایید.

سعی کنید کفش‌های شما فضای کافی در قسمت پنجه پا را داشته باشند و فضای کافی برای صاف‌کردن انگشتان پا و باز شدن آن‌ها را فراهم کنند. قراردادن بالشتک یا کفی پا در داخل کفش نیز ممکن است به کاهش ناراحتی کمک کند و از شست پا برای ازسرگیری هم‌ترازی مناسب خود حمایت کند.

پاهای خود را ورزش دهید

تمرینات پا که برای کشش عضلات و تاندون‌های انگشتان پا طراحی شده‌اند ممکن است کمک‌کننده باشند. سعی کنید اشیای کوچک را با انگشتان پا بردارید یا از انگشتان پا برای مچاله کردن پارچه‌های نرم؛ مانند حوله استفاده کنید. کار با فیزیوتراپیست و یا یک متخصص حرکات اصلاحی نیز ممکن است مفید باشد.

استفاده از ابزار فاصله‌گذاری انگشتان پا

شواهد نشان می‌دهد که استفاده از ابزار فاصله‌گذاری انگشتان پا می‌تواند برای کاهش کج‌شدن شست پا مفید باشد. ابزارهای فاصله‌گذاری بین انگشتان پا احتیاجی به نسخه پزشک ندارند و همه‌جا در دسترس هستند. آنها را می‌توان با کفش یا به‌تنهایی در هنگام خواب پوشید.

آتل

اگر انگشت شست شما هنوز منعطف است، پزشک ممکن است آتل را برای شما تجویز کند تا انگشت شست خود را به‌وسیله آن در حالت صاف نگه دارید.

عمل جراحی

اگر انگشت شست پای شما سفت و به‌صورت دائم کج شده است، ممکن است درمان‌های جراحی توصیه شود، به‌ویژه اگر درد و مشکلات حرکتی را نیز تجربه می‌کنید.

جراحی ممکن است شامل بریدن یا برداشتن بخش کوچکی از مفصل انگشت شست پا و چرخاندن انگشت شست پا به حالت مستقیم باشد. پزشک شما همچنین ممکن است بخش‌هایی از استخوان را که آسیب‌دیده یا کج شده است بردارد.

تکنیک‌های مورداستفاده برای اصلاح انگشت کج معمولاً به‌صورت سرپایی انجام می‌شود. ممکن است پای شما تا دو هفته پس از جراحی در حین بهبودی در یک آتل قرار گیرد. همچنین ممکن است برای چند هفته بعد از آن نیاز به پوشیدن کفش‌های مخصوص پیاده‌روی داشته باشید.

کلام آخر

شست کج ممکن است در بدو تولد ظاهر شود یا ممکن است بعداً و در طی زندگی بروز کند.

کج بودن انگشتان پا را اغلب می‌توان با راهکارهای اصلاح سبک زندگی برطرف نمود، مانند استفاده از کفش مناسب و پرهیز از کفش‌های پاشنه‌بلند. درمان‌های خانگی، مانند استفاده از آتل یا اسپیسر (فاصله گذار) انگشت پا نیز ممکن است کمک‌کننده باشد.

اگر شست کج شده ثابت و سفت شده باشد، یا اگر به درمان‌های خانگی پاسخ نمی‌دهد، درمان جراحی ممکن است توصیه شود.

انواع علت سوزش پشت کمر + [درمان های خانگی برای رفع آن]

اگر کمردرد را تجربه کرده باشید خوب می‌دانید که این عارضه می‌تواند تمام کارهای روزانه شما را دچار اختلال کند و سرعت شما را کاهش دهد. گاهی این احساس مانند این است که آهن‌ داغی به پشت شما فشار داده شود. برای دانستن اینکه چه چیزی باعث این موضوع می‌ شود و راه‌هایی که می‌ توانید آن را متوقف کنید با ما در این مقاله همراه باشید تا بررسی های عمیق تری برای سوزش پشت کمر داشته باشیم.

چرا کمردرد را تجربه می‌کنیم؟

ستون فقرات شما یک ساختار پیچیده و حیاتی است و به شما اجازه می‌دهد راه بروید، حرکات پیچشی را انجام دهید و یا خم و راست شوید. برای حرکت‌کردن مجبور هستید تا شوک‌ها و نیروهایی که به بدن و ستون فقرات شما وارد می‌شود را خنثی کنید و از ساختارهای بسیار حیاتی مانند نخاع و اعصابتان محافظت کنید. به همین دلیل است که ستون فقرات شما دارای یک طراحی پیچیده است که شامل رشته‌های عصبی، عضلات، استخوان‌ها، مفاصل و موارد دیگر می‌شود.

اگر یکی از این اجزا از بین برود، خوب… بدن شما شروع به فریادزدن برای کمک‌گرفتن به هر طریقی می‌کند. ممکن است گزگز کند و یا بی حس شود، ممکن است دردی انتشاری کوبنده و گاهی حتی دردی سوزاننده را نیز در این ناحیه تجربه کنید.

کمردرد و به‌طورکلی درد، روشی است که بدن به شما از طریق آن به شما می‌گوید که از خود محافظت کنید. این دردها در حال فریادزدن‌اند: “هی، به من توجه کن. اینجا اتفاقی در حال رخ‌ دادن است!

سیستم عصبی ما مسئول ارسال انبوهی از پیام‌ها به سراسر بدن است. ارسال این پیام‌ها باعث می‌شوند که ما متوجه شویم که در درون بدن ما و یا در دنیای اطرافمان چه می‌گذرد. به‌عنوان‌مثال، زمانی که دست یکدیگر و یا فردی را در آغوش می‌گیریم، فشار را تجربه می‌کنیم و یا این ارسال پیام‌ها هستند که احساس سرما را وقتی در میان برف‌ها ایستاده‌ایم به ما منتقل می‌کنند.

اما احساس درد و شدت آن می‌تواند از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد؛ بنابراین، سوزش پشت کمر شما ممکن است در شخصی با همان شرایط شما حس گزگز را به وجود بیاورد.

درواقع در هر شخص طیف از احساسات وجود دارد که در سیستم عصبی او فعال شده و توسط مغزش شناسایی می‌شود؛ بنابراین سیستم عصبی یک فرد ممکن است در شرایطی مانند آسیب دیسک کمر، رشته‌های عصبی را فعال کند که با دما ارتباط برقرار می‌کنند و احساس سوزش را در فرد به وجود می‌آورند. اما همان شرایط می‌تواند احساس فشار را در فرد دیگری فعال کند، و یا در فردی دیگر، بیشتر شبیه یک احساس سوزن‌سوزن‌شدن یا لرزش باشد.

بنابراین، اگر احساس سوزش پشت کمر خود دارید، این وضعیت به شما می‌گوید که مشکلی وجود دارد. اما این درد سوزشی لزوماً دلیل درد را توضیح نمی‌دهد.

چرا سوزش کمر را احساس می‌کنیم؟

اولین اقدام شما در هنگام احساس درد در کمر، مانند احساس سوزش، ضربه‌زدن، سوزن‌سوزن‌شدن و غیره، این است که به آن ناحیه نگاهی بیندازید. (از یک آینه استفاده کنید و یا اگر خودتان آن را نمی‌بینید از فردی دیگر بخواهید به آن ناحیه نگاهی بیندازد. لطفاً مراقب باشید با تلاش برای نگاه‌کردن به ناحیه درد، بیشتر آسیب نبینید!)

بررسی کنید که آیا بثورات پوستی یا تغییرات دیگری در پوست خود مشاهده می‌کنید یا خیر و توجه کنید که ظاهر پوستتان چگونه است. قرمز شده است؟ متورم است؟ تاول یا پوسته‌پوسته‌شده است؟

همچنین باید به علائم دیگری که دارید توجه کنید، مانند:

تب

سرفه

سایر دردها یا بدن‌دردها

تمام این اطلاعات و هر گونه سابقه آسیب یا جراحی در کمر، می‌تواند به شما کمک کند تا دلایل بالقوه درد خود را بررسی کنید و اینکه آیا باید فوراً به متخصص مراجعه کنید یا خیر.

در ادامه برخی از دلایل متداول سوزش در پشت کمر و اقداماتی که باید در مورد آنها انجام داد را بررسی می‌کنیم.

علت سوزش وسط کمر

علت سوزش وسط کمر

احساس سوزش در ناحیه وسط کمر (ستون فقرات سینه‌ای)، اگرچه کمتر از کمردرد شایع است، اما می‌تواند به همان اندازه نگران‌کننده باشد. این ناحیه به دلیل اتصال به قفسه سینه، ساختار پایدارتری دارد اما همچنان در معرض آسیب است. برخی از دلایل اصلی سوزش در این بخش عبارتند از:

فشار و کشیدگی عضلانی: این شایع‌ترین علت است. ساعت‌ها نشستن پشت میز با وضعیت نامناسب (قوز کردن)، بلند کردن نادرست اجسام یا حرکات چرخشی ناگهانی می‌تواند عضلات بین استخوان‌های کتف را دچار کشیدگی کرده و احساس سوزش ایجاد کند.

مشکلات دیسک توراسیک (سینه‌ای): هرچند نادرتر از دیسک کمر است، اما فرسودگی یا بیرون‌زدگی دیسک در ناحیه وسط کمر نیز می‌تواند به اعصاب این ناحیه فشار آورده و علائمی مانند درد سوزشی، بی‌حسی یا گزگز را ایجاد کند.

زونا: همان‌طور که در مقاله اصلی اشاره شد، ویروس زونا می‌تواند اعصاب ناحیه قفسه سینه و وسط کمر را درگیر کرده و باعث بثورات پوستی دردناک و احساس سوزش پشت کمر در یک طرف بدن شود.

آرتروز ستون فقرات: فرسایش مفاصل فاست در ستون فقرات سینه‌ای می‌تواند باعث التهاب و درد سوزشی شود، به‌ویژه هنگام حرکت.

دردهای ارجاعی: گاهی اوقات، مشکل در یک اندام داخلی مانند کیسه صفرا، کبد یا پانکراس می‌تواند خود را به صورت دردی پایدار و سوزشی در ناحیه وسط کمر نشان دهد. اگر این درد با علائم گوارشی همراه است، مراجعه به پزشک ضروری است.

علت سوزش پایین کمر

پایین کمر (ستون فقرات کمری) به دلیل تحمل وزن بالاتنه و انعطاف‌پذیری بالا، بیشترین آسیب‌پذیری را دارد. احساس سوزش پشت کمر در این ناحیه معمولاً نشانه تحریک یا تحت فشار قرار گرفتن یک عصب است. شایع‌ترین دلایل آن عبارتند از:

سیاتیک: این شناخته‌شده‌ترین علت درد سوزشی در کمر است. زمانی که دیسک بیرون‌زده یا خارهای استخوانی به عصب سیاتیک (بزرگ‌ترین عصب بدن) فشار می‌آورند، دردی تیز، سوزشی یا شبیه به شوک الکتریکی ایجاد می‌شود که از پایین کمر شروع شده و به باسن و پشت پا انتشار می‌یابد.

بیماری دژنراتیو دیسک: همان‌طور که در مقاله توضیح داده شد، با فرسوده‌شدن دیسک‌ها، فضای بین مهره‌ها کاهش یافته و اعصاب نخاعی تحت فشار قرار می‌گیرند که این امر منجر به درد مزمن و سوزشی می‌شود.

تنگی کانال نخاعی: باریک شدن فضای کانال نخاعی، نخاع و ریشه‌های عصبی را تحت فشار قرار می‌دهد. این وضعیت معمولاً باعث درد سوزشی، گرفتگی یا بی‌حسی در کمر و پاها می‌شود که هنگام راه‌رفتن بدتر می‌شود.

آراکنوئیدیت: این بیماری نادر اما جدی، باعث التهاب و ایجاد بافت اسکار در اطراف اعصاب نخاعی شده و درد سوزشی شدیدی را در پایین کمر و پاها ایجاد می‌کند.

کشیدگی شدید عضلانی: اگرچه کشیدگی عضلات معمولاً با درد مبهم همراه است، اما در موارد شدید، التهاب ناشی از آن می‌تواند آن‌قدر زیاد باشد که اعصاب سطحی را تحریک کرده و احساس سوزش پشت کمر ایجاد کند.

علت سوزش کمر در زنان
علت سوزش کمر در زنان

علت سوزش کمر در زنان

علاوه بر تمام دلایل عمومی کمردرد که بین زنان و مردان مشترک است، برخی شرایط خاص باعث می‌شود زنان بیشتر احساس سوزش پشت کمر را تجربه کنند. این موارد اغلب به سیستم تولید مثل و تغییرات هورمونی مرتبط هستند:

شرایط ژنیکولوژیک (زنان): بیماری‌هایی مانند آندومتریوز (رشد بافت رحم در خارج از آن)، فیبروم‌های رحمی یا بیماری التهابی لگن (PID) می‌توانند باعث درد مزمن و عمیقی شوند که به پایین کمر کشیده شده و به صورت سوزش یا درد مبهم احساس می‌شود.

بارداری: با رشد جنین، مرکز ثقل بدن به جلو منتقل شده و فشار بسیار زیادی به عضلات و رباط‌های کمر وارد می‌شود. این فشار مداوم به همراه تغییرات هورمونی که مفاصل را شل می‌کند، می‌تواند باعث درد و احساس سوزش در پایین کمر شود.

دردهای قاعدگی (دیسمنوره): انقباضات رحمی در دوران قاعدگی می‌تواند باعث دردهای ارجاعی در ناحیه کمر شود که برخی زنان آن را به صورت درد یا سوزش توصیف می‌کنند.

پوکی استخوان: این عارضه در زنان پس از یائسگی شایع‌تر است و می‌تواند منجر به شکستگی‌های فشاری کوچک در مهره‌ها شود که درد شدید و گاهی سوزشی را به همراه دارد.

عفونت‌های ادراری و کلیوی: عفونت‌های مجاری ادراری در زنان شایع‌تر است و اگر به کلیه‌ها سرایت کند (پیلونفریت)، یکی از علائم کلاسیک آن درد یک‌طرفه و سوزشی در ناحیه کمر و پهلو است.

درمان‌های خانگی سوزش پشت کمر

اگر کمردرد شما خفیف و یا جدید است و علائم دیگری مانند خارش و یا تب ندارید، معمولاً می‌توانید قبل از مراجعه به پزشک، برخی از درمان‌های خانگی را امتحان کنید. اقداماتی مانند:

  • اعمال یخ
  • اعمال گرما
  • استفاده از پمادهای موضعی
  • مصرف مسکن‌های بدون نسخه

اگر با وجود درمان‌های خانگی بازهم درد وجود داشت، باید بدانید که بدنتان دارد به شما می‌گوید که مشکلی پیش‌آمده است؛ بنابراین در صورت نیاز حتماً استراحت کنید. اما به یاد داشته باشید: ماندن طولانی‌مدت در رختخواب می‌تواند مشکل را بدتر کند! می‌توانید برای مدت کوتاهی استراحت کنید، اما باید دراسرع‌وقت به فعالیت‌های روزانه خود بازگردید. اگر استراحت بیش از حد طولانی داشته باشید، دوباره بلندشدن و بازگشت به مسیر برایتان دشوارتر خواهد بود.

در نگاه اول ممکن است این موارد به هم مرتبط نباشند، اما اصلاح شیوه زندگی، مانند خواب کافی، مدیریت استرس و خوردن یک رژیم غذایی سالم نیز می‌تواند به کاهش کمردرد شما کمک کند.

همه آن ساختارهای شگفت‌انگیز که کمر شما را تشکیل می‌دهند به بلوک‌های سازنده خوبی نیاز دارند تا بتوانند به‌خوبی کار کنند؛ بنابراین، مراقبت از بدن با تغذیه خوب، خواب، مدیریت استرس و ورزش به‌سلامت کلی شما و کمک به کمردرد کمک می‌کند.

جمع‌ بندی

همان‌طور که دیدیم، احساس سوزش پشت کمر، فراتر از یک درد ساده، پیامی پیچیده از سوی سیستم عصبی شماست که می‌گوید “اینجا اتفاقی در حال رخ دادن است!”. این سیگنال می‌تواند ریشه در دلایل متنوعی داشته باشد؛ از یک کشیدگی عضلانی ساده ناشی از وضعیت نامناسب بدنی گرفته تا شرایط پیچیده‌تر مانند مشکلات دیسک، تحت فشار قرار گرفتن اعصاب، و یا حتی بیماری‌هایی مانند زونا.

نکته کلیدی این است که به این پیام توجه کنید. بررسی علائم همراه، توجه به محل دقیق درد (پایین، وسط یا کل کمر) و درک شرایط خاص (مانند علل شایع‌تر در زنان) اولین قدم برای یافتن مسیر درست است. در حالی که درمان‌های خانگی مانند استفاده از گرما و یخ می‌توانند برای موارد خفیف تسکین‌بخش باشند، دردهای سوزشی مداوم یا شدید نباید نادیده گرفته شوند. این درد، فریاد بدن شما برای دریافت کمک تخصصی است. در نهایت، مراقبت از سلامت کلی بدن از طریق تغذیه مناسب، مدیریت استرس و ورزش، بهترین راه برای حمایت از ساختار شگفت‌انگیز ستون فقرات و پیشگیری از بروز چنین دردهایی است.

سندروم دکوروان و نحوه تشخیص آن

سندروم دکوروان (De Quervain) چیست؟

وقتی دست خود را تا جایی که می‌توانید باز می‌کنید، یک فرورفتگی مثلثی شکل در پایه شست خود مشاهده می‌کنید. این فضا با نام مستعار  snuffbox، دقیقاً جایی است که سندروم دکوروان De Quervain  اتفاق می‌افتد. در این عارضه غلافی که دو تاندون دورکننده و خم‌کننده شست دست را در برمی‌گیرد دچار التهاب می‌شود.  

سندروم دکوروان (De Quervain) یک فرورفتگی مثلثی شکل در پایه شست

زنان حدوداً چهار برابر بیشتر از مردان در معرض خطر ابتلا به سندروم دکوروان هستند. همچنین بر اساس تحقیقاتی که در سال 2021 انجام شده است، احتمال ابتلای افراد بالای 40 سال و افرادی که حرکات تکراری مچ دست را انجام می‌دهند بیشتر از سایرین است.

نحوه تشخیص سندروم دکوروان

تست‌های مختلفی برای تشخیص این سندروم وجود دارد. اما دو تست فینکلشتاین و آشهوف از همه آن‌ها معتبرتر می‌باشد.

چرا از تست فینکلشتاین استفاده کنیم؟

بر اساس یک مقاله معتبر در سال 2021، دکتر هری فینکلشتاین برای اولین‌بار این آزمایش را در سال 1930 معرفی نمود. این تست یک مانور ساده است که متخصصان آموزش‌دیده برای تشخیص سندروم دکوروان از آن استفاده می‌کنند. درد در طول این آزمایش می‌تواند به رد سایر شرایطی که می‌توانند علائم مشابهی ایجاد کنند کمک کند.

تحقیقات انجام شده از منبع معتبر 2018 نشان می‌دهد که این تست دقیق‌تر از آزمایش دیگری است که برای تشخیص سندروم دکوروان استفاده می‌شود و با نام تست آیشهوف Eichhoff شناخته می‌شود.

تست فینکلشتاین چگونه انجام می‌شود؟

متخصصان پزشکی معمولاً تست فینکلشتاین را در سه مرحله با افزایش سطح فشار انجام می‌دهند.

مرحلهٔ 1

پزشک از شما می‌خواهد که بازوی خود را طوری قرار دهید که مچ دست شما بیرون از انتهای میز درمان باشد و شست شما روبه‌بالا باشد. شما هر سه مرحله آزمون را از این موقعیت انجام خواهید داد.

در این مرحله، متخصص از شما می‌خواهد که دست خود را ریلکس کنید و اجازه دهید تا مچ دست آویزان شود. اگر التهاب شدید داشته باشید، ممکن است در این وضعیت احساس درد کنید.

مرحله 2

اگر مرحله 1 باعث درد نمی‌شود، پزشک فشار ملایمی به سمت پایین به دست شما وارد می‌کند تا ارزیابی کند که آیا درد دارید یا خیر.

مرحله 3

اگر در دو مرحله اول دردی را تجربه نکردید، پزشک نسخه اصلی آزمایش را انجام خواهد داد. او انگشت شست شما را می‌گیرد و آن را به سمت کف دست شما خم می‌کنند و از شما می‌پرسند که آیا احساس درد می‌کنید یا خیر.

آزمون فینکلشتاین
آزمون فینکلشتاین

مثبت‌بودن تست فینکلشتاین به چه معناست؟

درصورتی‌که در هر مرحله از آزمایش احساس درد در امتداد شست خود داشته باشید، آزمایش مثبت است. یک آزمایش مثبت نشان می‌دهد که شما به سندروم دکوروان مبتلا هستید.

آزمون فینکلشتاین در مقابل آزمون آیشهوف

بسیاری از متخصصان سلامت، کتاب‌های درسی و مجلات، آزمون فینکلشتاین را با آزمون دیگری به نام آزمون آیشهوف اشتباه می‌گیرند.

متخصصان تست فینکلشتاین را نسبت به تست آیشهوف ترجیح می‌دهند. آزمایش آیشهوف می‌تواند باعث درد در بافت‌های اطراف شود و منجر به مثبت‌شدن کاذب تست شود.

نحوه انجام آزمون آیشهوف

متخصص، مانند آزمون فینکلشتاین دست شما را در انتهای میز قرار می‌دهد. سپس از شما می‌خواهد که انگشتان خود را دور شست خود حلقه کنید و دست خود را مشت کنید.

سپس مچ دست شما را ثابت نگه می‌دارد و نیروی ملایمی را به سمت پایین وارد می‌کند تا ببیند آیا درد دارید یا خیر.

 نحوه انجام آزمون آیشهوف
آزمون آیشهوف

سندروم دکوروان چگونه درمان می‌شود؟

سندروم دکوروان  در شما اغلب زمانی از بین می‌رود که فعالیت‌هایی که باعث آن شده‌اند را متوقف کنید. به‌عنوان‌مثال، ممکن است درد در مادرانی که به‌تازگی شیردادن به کودک خود را شروع کرده‌اند، زمانی که بلندکردن مکرر کودک خود را متوقف کنند، فروکش کند.

اگر درد مداوم باشد، پزشک ممکن است توصیه کند که از داروهای ضدالتهاب، آتل و یا تزریق کورتیکواستروئید استفاده کنید.

تزریق کورتیکواستروئید اغلب پس از یک یا دو تزریق باعث تسکین کامل درد می‌شود. در یک مطالعه در سال 2019، محققان نرخ موفقیت این روش را بیش از 90٪ عنوان کرده‌اند. در مطالعه‌ای در سال 2020، محققان دریافتند که بی‌حرکتی پس از تزریق، ممکن است باعث شود تا میزان موفقیت تزریقات اندکی کاهش یابد.

اگر گزینه‌های بالا مؤثر واقع نشدند، پزشک ممکن است جراحی را توصیه کند. یک بررسی در سال 2022 نشان داد که آزادسازی غلاف تاندون با جراحی باعث ازبین‌رفتن درد در 95 درصد افراد می‌شود.

آیا تست فینکلشتاین دقیق است؟

کارشناسان آزمون فینکلشتاین را دقیق‌تر از آزمایش آیشهوف می‌دانند. اما مطالعات گسترده‌تری برای ارزیابی دقت آن موردنیاز است. در یک مطالعه کوچک در سال 2019، محققان در 46.7 درصد از موارد تست‌های فینکلشتاین و 53.3 درصد از موارد آزمایش آیشهوف را مثبت کاذب گزارش کردند.

آیا می‌توان تست فینکلشتاین را به‌تنهایی انجام داد؟

فقط یک متخصص پزشکی آموزش‌دیده باید تست فینکلشتاین را برای به‌دست‌آوردن نتایج دقیق بر روی شما انجام دهد. اگر مچ دست شما در زاویه مناسب نباشد، آزمایش می‌تواند ساختارهای دیگر را درگیر کند و باعث مثبت‌شدن کاذب شود.

آیا برای تشخیص سندروم دکوروان به اشعه ایکس نیاز است؟

یک متخصص پزشکی معمولاً می‌تواند سندروم دکوروانرا بر اساس علائم شما و نتایج آزمایش فینکلشتاین تشخیص دهد. تصویربرداری‌ها، مانند اشعه ایکس، می‌تواند به رد علل دیگر مانند آرتریت کمک کند.

آیا سندروم دکوروان نوعی سندرم تونل کارپال است؟

سندروم دکوروان التهاب تتاندون‌های مچ دست است که به پایه انگشت شست شما متصل می‌شوند. این سندروم نوعی از سندرم تونل کارپال نیست، و با این سندروم متفاوت است.