ارتباط درد پشت سر و گردن و سرگیجه در چیست؟

شاید با خود فکر کنید که علت سرگیجه شما رد کردن یک دست انداز در مسیر کار روزانه تان باشد و یا شاید فکر کنید این سرگیجه ها ناشی از خم شدن بیش از حد بر روی گوشیان اتفاق بیفتد یا شاید حتی حدس بزنید که آرتروز شما در حال پیشرفت است. دلیل سرگیجه شما هرچه باشد، دنیا دور سر شما در حال چرخش است و گردنتان دیوانه وار درد می کند شما فقط میخواهید این درد و سرگیجه متوقف شود!

سرگیجه گردنی که سرگیجه سرویکوژنیک نیز نامیده می شود، احساس بی نظمی یا بی ثباتی ناشی از آسیب گردن یا هر وضعیت دیگری است که بر گردن تأثیر می گذارد و تقریبا همیشه با گردن درد همراه است. این نوع سرگیجه می تواند دامنه حرکتی را نیز تحت تأثیر قرار دهد و گاهی اوقات با سردرد همراه است. این سرگیجه ها ممکن است برای ساعت‌ها و خود این بیماری می‌تواند برای سال‌ها ادامه داشته باشد.

تشخیص سرگیجه می تواند دشوار باشد زیرا برخی از علائم آن با سایر مشکلات پزشکی همپوشانی دارند، از مشکلات و بیماری های مرتبط با گوش داخلی گرفته تا سکته مغزی و آسیبهای مغزی تروماتیک (ضربه مغزی).

خوشبختانه، درمان های این عارضه هنگامی که به درستی تشخیص داده شود، معمولاً می‌توانند در خانه و به راحتی انجام شوند. درواقع اگر علت این عارضه از گردن باشد، در بسیاری از موارد می‌تواند بدون جراحی قابل درمان باشد.

بنابراین، بیایید باهم بررسی کنیم که چه چیزی باعث سرگیجه می شود؟ چگونه متخصصان این مشکل را تشخیص می دهند؟ و مهمتر از همه، چه کاری می توانید در رابطه با درمان آن انجام دهید؟

بخش اصلی نکته کلیدی/مکانیسم علل شایع مرتبط با گردن رویکرد درمانی مؤثر
تعریف و تشخیص احساس بی‌ثباتی و سرگیجه که تقریباً همیشه با گردن درد همراه است. تشخیص با رد سایر علل (مغز و گوش) صورت می‌گیرد. آسیب ویپلش/شلاقی، اسپوندیلوزیس (آرتریت گردن)، فتق دیسک، وضعیت بدنی نامناسب. بدون جراحی قابل کنترل است. مسکن‌ها (ایبوپروفن/استامینوفن) و مکلیزین می‌توانند علائم را کاهش دهند.
مکانیسم تعادل اختلال در ارتباط بین سیستم دهلیزی (گوش داخلی) و حس عمقی (Proprioception). فشردگی اعصاب یا نخاع به دلیل خار استخوان یا دیسک‌های بیرون‌زده. فیزیوتراپی برای تقویت عضلات و تحرک گردن، ورزش هوازی (۳-۵ بار در هفته) و تمرینات تعادلی (یوگا، تای چی).
علل غیر گردنی (رد شوندگان) سرگیجه وضعیتی حمله ای خوش خیم (BPPV)، سکته مغزی، تومور مغزی، ام اس و بیماری منیر. آترواسکلروز (نادر) و سندرم Bow Hunter (نادر) که جریان خون به مغز را محدود می‌کنند. درمان‌های دستی (مانند تکنیک‌های کایروپراکتیک) می‌تواند در بهبود تحرک مفاصل گردن مفید باشد.

بدن چگونه تعادل خود را حفظ می کند؟

بدن چگونه تعادل خود را حفظ می کند؟
بدن چگونه تعادل خود را حفظ می کند؟

برای ایستادن و حرکت بدنتان به هماهنگی و حفظ تعادل زیادی نیاز است. سیستم تعادلی در بدن شامل چشم‌ها، عضلات، مفاصل و سیستم عصبی شما می‌شود که با گروهی از اندام‌های کوچک در گوش داخلی به نام سیستم دهلیزی کار می‌کنند. وقتی همه این عوامل با هم هماهنگ هستند، حفظ تعادل بسیار آسان است. اما هنگامی که حتی یک قسمت آسیب دیده یا مختل می شود، عمودی ماندن می تواند یک چالش بزرگ باشد.

اگرچه علت دقیق سرگیجه ناشناخته است، اما بسیاری از متخصصان معتقدند که این مشکل به دلیل اختلال در ارتباط بین سیستم دهلیزی و حسی اتفاق می افتد. این فرایند که باعث به وجود آمدن “حس عمقی” (proprioception)میشود، آگاهی شما از موقعیت و حرکت بدنتان را به وجود می آرود.

یعنی این حس عمقی است که باعث میشود شما بدانید اندام‌ها و مفاصل شما کجا هستند و چگونه در فضا حرکت می‌کنند. حس عمقی توسط حسگرهای موجود در پوست، عضلات و مفاصل شما، سیگنال هایی را به سیستم عصبی ارسال می کند، و این فرایند باعث میشود تا شما آگاهی فضایی لازم را در رابطه با بدن خود بدست آورید.

سرگیجه زمانی اتفاق می‌افتد که یک آسیب یا مشکلی دیگر گیرنده‌های گردن شما را دچار اختلال می کند و حس عمقی شما را از بین می‌برد. این موضوع بر سیگنال های ارسال شده به مغز و سیستم دهلیزی تأثیر می گذارد و در نتیجه سرگیجه ایجاد می کند.

نحوه تشخیص سرگیجه

اولین چیز که باید در این رابطه بدانید این است که: هیچ آزمایشی برای تشخیص سرگیجه وجود ندارد. در عوض، باید سایر علل بالقوه ای که باعث به وجود آمدن سرگیجه میشوند را رد کنید تا  متوجه شوید که آیا مشکل شما از گردن نشات می گیرد یا خیر.

تمام بیماری هایی که علائمی شبیه به سرگیجه  دارند و باید در نظر گرفته شوند عبارتند از:

سرگیجه وضعیتی حمله ای خوش خیم (BPPV)، یک مشکل سیستم دهلیزی که باعث ایجاد احساس چرخش در هنگام حرکت دادن سرتان در برخی موقعیت ها می شود.

  • تومور مغزی
  • وجود مایع اضافی روی مغز
  • سکته
  • ام اس
  • بیماری منیر
  • ضربه مغزی یا آسیبهای تروماتیک خفیف مغزی

وجود گردن درد سرنخ خوبی است که نشان می دهد مشکل شما ممکن است سرگیجه گردنی باشد. درواقع وقتی بیمار دچار درد باشد تشخیص معمولاً آسان‌تر میشود، زیرا این علامت یک پرچم قرمز است که به صراحت بیان میکند که مشکل از گردن است. وقتی گردن درد وجود نداشته باشد، متخصصان تقریبا همیشه بر این باورند که سرگیجه میتواند ناشی از مشکلات گوش یا مغز باشد.

ارتباط درد پشت سر و گردن و سرگیجه با برخی مشکلات ستون فقرات

چندین علت ممکن برای سرگیجه وجود دارد. گاهی اوقات، این موضوع میتواند از ضربات فیزیکی ناشی شود، در حالی که در برخی دیگر از موارد این وضعیت میتواند در نتیجه اختلالات ستون فقرات به وجود بیاید. افزایش سن یک عامل خطر بالقوه است، زیرا ساییدگی و پارگی دیسک های بین مهره ای می تواند بر قدرت و تحرک گردن تأثیر بگذارد و شانس ابتلا به برخی از مشکلات سلامتی را افزایش دهد. شایع ترین علل سرگیجه عبارتند از:

آسیب ویپلش یا شلاقی گردن

گاهی اوقات، وقتی سر و گردن شما با سرعت زیاد به جلو و عقب حرکت کند، می‌تواند منجر به آسیب ویپلش یا شلاقی شود. این آسیب میتواند عضلات گردن را دچار اسپاسم کند و معمولا در تصادفات رانندگی رخ میدهد.  

اسپوندیلوزیس گردنی

اسپوندیلوز گردنی که آرتریت گردن نیز نامیده می‌شود، به شکستگی دیسک‌ها و مفاصل ستون فقرات در طول زمان و با بالارفتن سن اشاره دارد. در این بیماری دیسک‌ها، که مانند یک ضربه‌گیر بین مهره‌ها عمل می‌کنند، محتوای آب خود را از دست می‌دهند و این موضوع باعث به وجود آمدن التهاب و تخریب در ستون فقرات میشود. این عارضه می تواند خارهای استخوانی نیز ایجاد کند. همه این عوامل در کنار هم باعث فشردگی اعصاب گردن، رگ های خونی یا حتی نخاع میشوند که گاهی اوقات منجر به سرگیجه می شود.

فتق یا بیرون زدگی دیسک

هنگامی که مرکز ژله مانند دیسک ستون فقرات بیرون زده یا به اصطلاح دچار فتق شود، ممکن است به سمت نخاع فشار بیاورد. این عارضه می‌تواند همان مشکلاتی را به وجود بیاورد که اسپوندیلوزیس به وجود می آورد یعنی فشار دادن نخاع یا اعصاب نخاعی اطراف آن.

وضعیت بدنی نامناسب

قوز کردن هنگام نشستن یا خم کردن گردن به سمت جلو برای نگاه کردن به گوشی یا خواندن کتاب، به مرور زمان، می تواند مهره های بالای ستون فقرات شما را فشرده کند و باعث ایجاد سرگیجه در شما شود.

عوامل نادر دیگری که ممکن است منجر به سرگیجه شوند عبارتند از:

آترواسکلروز، یا سخت شدن دیواره رگ های خونی بدن که می تواند جریان خون را به مناطقی که تعادل را تحت تاثیر قرار می دهد محدود کند.

جراحی گردن، در صورتی که به ناحیه یا عروق خونی مجاور آسیب برساند

سندرم Bow Hunter (انسداد شریان چرخشی مهره ای)، که باعث فشرده سازی غیر معمول یک رگ خونی در گردن شما به نام شریان مهره ای می شود.

درمان های سرگیجه

خوشبختانه، سرگیجه  معمولاً بدون جراحی قابل کنترل است. پزشک ممکن است درمان را با شناسایی مشکلات زمینه ای یا با تجویز داروهایی برای تسکین علائم شروع کند. شل‌کننده‌های عضلانی و مسکن‌های بدون نسخه مانند ایبوپروفن یا استامینوفن می‌توانند به کاهش درد کمک کنند، دارویی مانند مکلیزین نیز می‌تواند به رفع سرگیجه کمک کند.

ورزش درمانی مفید برای سرگیجه 

این کار را با ورزش های هوازی شروع کنید. تمرینات هوازی برای سلامتی بدن حیاتی است و انجام آن به تنهایی بسیار آسان است. فعالیت‌هایی مانند پیاده‌روی، دویدن، دوچرخه‌سواری یا شنا می‌توانند التهاب و درد را کاهش دهند. ورزش هوازی واقعی این است که ضربان قلب شما را به مدت حداقل 15 تا 30 دقیقه در هر جلسه و حداقل سه تا پنج بار در هفته به ناحیه هوازی برساند.

ورزش های قدرتی و تعادلی نیز می توانند علائم را کاهش دهند. تمرینات یوگا، پیلاتس و تای چی ورزش های قدرتی و تعادلی هستند که میتوانید برای بهبود علائم خود از آن ها استفاده کنید. انجام این تمرینات به بهبود تمرکز حواس، تنفس مناسب و همچنین تسکین درد کمک میکنند. هر چند برای تاثیر این تمرینات باید آن ها را به صورت مداوم و چندین هفته پشت سر هم انجام دهید.

استفاده از فیزیوتراپی نیز برای تقویت قدرت، بهبود وضعیت بدن و بهبود تحرک گردن توصیه می شود. همچنین مطالعات نشان داده اند که درمانهای دستی، مانند تکنیک های کایروپراکتیک که طی آن یک درمانگر عضلات و مفاصل شما را با دستان خود دستکاری می کند، میتواند در بهبود این عارضه بسیار مفید باشد.همچنین استفاده از ماساژ و طب سوزنی نیز ممکن است برای سرگیجه مفید باشد.

صدادادن و تق‌تق زانو: آیا مشکل جدی وجود دارد؟

صدادادن و تق‌تق زانو معمولاً نشانه مشکل جدی نیست؛ اما اگر همراه با درد باشد، ممکن است نشان‌دهنده آرتروز یا انواع دیگری از آرتریت باشد.

ممکن است هنگام خم یا صاف‌کردن زانوها، یا هنگام راه‌رفتن یا بالا و پایین‌رفتن از پله‌ها، گاه‌به‌گاه صدایی مانند تق‌تق و کوبیدن در زانوی خود احساس کنید. پزشکان این صدا را کریپتوس می‌نامند. به این صدای بلند، نویز پاتولوژیک نیز گفته می‌شود و معمولاً نشان‌دهنده این موضوع است که چیزی در مفصل دارد اشتباه عمل می‌کند.

یکی از دلایلی که ممکن است باعث بروز این صداها در زانو شود آرتروز است، اما دلایل بسیاری دیگری نیز برای این موضوع وجود دارد. در بیشتر موارد، این سروصداهای زانو خیلی مشکل جدی ایجاد نمی‌کند. بااین‌حال، اگر درد هم وجود داشته باشد، باید این موضوع توسط پزشک نیز بررسی شود.

گاهی اوقات، آسیب‌های زانو می‌تواند خفیف باشد، اما گاهی نیز می‌تواند به‌اندازه‌ای شدید باشد که نیاز به جراحی داشته باشد و تا زمانی که پزشک زانوی شما را بررسی نکند، مطمئناً متوجه این موضوع نخواهید شد.

نگاهی به مفصل زانو

مفصل زانو مانند یک لولای بزرگ عمل می‌کند. این مفصل از استخوان‌ها، غضروف، سینوویوم و رباط‌ها تشکیل شده است.

مفصل زانو و اجزای تشکیل دهنده آن

استخوان‌ها:

زانو استخوان ران (فمور) را به استخوان دراز ساق پا (درشت‌نی) متصل می‌کند. استخوان نازک‌نی در ساق پا، نیز به این مفصل متصل است. کاسه زانو (کشکک زانو) نیز استخوان کوچک و محدبی است که در جلوی زانو قرار دارد و از مفصل محافظت می‌کند.

غضروف:

دو پد غضروفی ضخیم به نام “منیسک” بین استخوان ساق پا و استخوان ران قرار دارد و اصطکاک را در محل برخورد این استخوان‌ها کاهش می‌دهد.

سینوویوم:

یک بافت هم‌بند است که مفاصل و غلاف‌های تاندون‌های زانو را می‌پوشاند. مایع سینوویال نیز باعث روان کردن عمل مفصل می‌شود.

رباط‌ها:

چهار رباط (نوارهای سخت و انعطاف‌پذیری که در سراسر سطح ناهموار مفاصل کشیده می‌شوند) استخوان‌ها را به هم متصل می‌کنند.

علل صدادادن و تق‌تق زانو

تق‌تق صدادادن یا کرپیتوس زانو به دلایل مختلفی به‌غیراز آرتروز رخ می‌دهد. در اینجا به برخی از آنها اشاره می‌کنیم:

  • حباب‌های گاز

به‌مرورزمان، در نواحی اطراف مفصل زانو گاز تجمع میابد و حباب‌های ریزی در مایع سینوویال تشکیل می‌دهد. هنگامی که زانوی خود را خم می‌کنید، ممکن است برخی از این حباب‌ها می‌ترکند. این موضوع اتفاقی کاملاً طبیعی است و هرازگاهی برای همه اتفاق می‌افتد و باعث درد نمی‌شود.

  • رباط‌ها

رباط‌ها و تاندون‌های اطراف مفصل زانو ممکن است با عبور از روی یک توده کوچک استخوانی، کمی کشیده شوند. بازگشت آنها به‌جای خود، ممکن است باعث به وجود آمدن صدای کلیک در زانو شود.

  • ناپایداری کشکک فمورال

بدن هرکس منحصر به فرد است. بافت‌ها و اجزای مختلفی که زانو را تشکیل می‌دهند، از بدو تولد یا به دلیل بالارفتن سن، آسیب یا رویدادهای زندگی در افراد مختلف ممکن است دچار تغییر یا تفاوت شود.

به‌عنوان‌مثال، زانوهای شما ممکن است بیشتر از زانوهای فرد دیگری خم شوند، یا کاسه زانوهای شما نسبت به فرد دیگری ممکن است آزادانه‌تر حرکت کنند. این تفاوت‌ها ممکن است باعث شود تا زانوهای شما بیشتر از زانوهای شخص دیگری صدا کند.

  • جراحت

صدادادن و تق‌تق زانو همچنین می‌تواند در نتیجه یک ضربه اتفاق بافتد. سقوط بر روی زانو می‌تواند منجر به آسیب به کاسه زانو یا سایر قسمت‌های مفصل زانو شود و تق‌تق زانو یا کرپیتوس می‌تواند نشانه ای از این نوع آسیب باشد.

  • پارگی مینیسک

در افرادی که ورزش می‌کنند، می‌دوند یا حرکات پرشی را زیاد انجام دهند، نسبتاً شایع است. پارگی منیسک می‌تواند باعث ایجاد صدای تق‌تق در حین حرکت مفصل شود.

  • کندرومالاسی کشکک

زمانی اتفاق می‌افتد که غضروف زیر سطحی که کاسه زانو را می‌پوشاند آسیب بینید. در این وضعیت ممکن است متوجه یک درد مبهم در پشت کاسه زانو شوید که معمولاً در اثر استفاده بیش از حد یا آسیب ایجاد می‌شود.

  • سندرم پاتلوفمورال

سندرم پاتلوفمورال یا زانوی دونده زمانی اتفاق می‌افتد که نیروی زیادی به کشکک وارد شود. این اتفاق قبل از ایجاد آسیب در سطح مفصل کشکک رخ می‌دهد و می‌تواند منجر به کندرومالاسی کشکک شود. این آسیب می‌تواند باعث ایجاد یک درد و صدای مبهم به هنگام حرکت دادن زانو شود.

  • آرتروز

آرتروز ممکن است در هر سنی اتفاق بیفتد، اما معمولاً آغاز آن در دهه 50 زندگی شروع می‌شود.

استئوآرتریت که به عنوان «ساییدگی» نیز شناخته می‌شود، معمولاً مفاصلی را که اغلب وزن را تحمل می‌کنند، مانند زانوها، تحت تأثیر قرار می‌دهد.

در استئوآرتریت، استرس‌های مکانیکی و تغییرات بیوشیمیایی با هم ترکیب می‌شوند و غضروفی را که از مفصل محافظت می‌کند، به‌مرورزمان تجزیه می‌کنند. این امر باعث التهاب و درد می‌شود و ممکن است مفصل ترک خورده و خراشیده شود. تق‌تق زانو همراه با درد می‌تواند نشانه ای از آرتروز باشد.

  • عمل جراحی

گاهی اوقات بعد از جراحی زانو ممکن است صدا در زانوها افزایش یابد. این موضوع ممکن است به دلیل تغییرات جزئی باشد که در طول عمل در زانو اتفاق می‌افتد. گاهی نیز تا زمان جا افتادن مفصل جدید ممکن است صدای تق‌تق در زانو وجود داشته باشد.

البته ممکن است که اغلب این صداها قبل از عمل نیز وجود داشته باشند و افراد بعد از عمل بیشتر متوجه آن‌ها شوند، زیرا در طول دوره پس از عمل جراحی به این موضوع حساس می‌شوند.  

اگرچه این موضوع می‌تواند نگران کننده باشد، اما مطالعات نشان داده‌اند که ایجاد کرپیتوس و تق‌تق در زانو پس از جراحی تعویض زانو بر کیفیت زندگی افراد پس از 3 سال تأثیری ندارد.

علل صدادادن ناگهانی زانو همراه با درد

اگر ناگهان صدای تق‌تق قابل‌توجهی از زانوی خود شنیدید، ممکن است نشان‌دهنده این موضوع باشد که چیزی در زانوی شما دچار اختلال شده است. در ادامه برخی از علل احتمالی که ممکن است باعث این موضوع شود را با هم بررسی می‌کنیم.

  • پارگی ACL

یکی از نشانه‌های بارز پارگی رباط صلیبی قدامی (ACL) در زانو، صدای بلند تق‌تق در زانو است که معمولاً با درد شدید همراه است. همچنین ممکن است نتوانید روی پای خود بایستید یا روی پای آسیب‌دیده وزن خود را بیندازید.

  • آسیب PCL

ACL  شما تنها رباط زانو نیست که می‌تواند آسیب ببیند. بااین‌حال، آسیب به رباط صلیبی خلفی (PCL)  که در پشت مفصل زانو قرار دارد کمتر از آسیب ACL است. همچنین احتمال کمتری نسبت به پارگی رباط صلیبی قدامی دارد که در زمان آسیب همان صدای بلند را ایجاد کند. در هنگام پارگی این رباط احتمالاً کمی درد و تورم را تجربه خواهید کرد.

  • آسیب MCL

پارگی رباط جانبی داخلی (MCL) در زانوی شما نیز می‌تواند باعث درد و تورم بسیار شدید در زانو شود و زمانی که رباط پاره می‌شود، صدای تق‌تق شنیده می‌شود. میزان درد ممکن است بسته به اینکه آیا رباط دچار کشیدگی شده است یا کاملاً پاره شده است متفاوت باشد. در هنگام بروز این آسیب ممکن است کمی تورم و سفتی یا ناتوانی در خم‌کردن و صاف‌کردن زانو وجود داشته باشد.

  • آسیب LCL

آخرین رباط از چهار رباط بزرگ زانو، رباط جانبی خارجی (LCL)است که اغلب همراه با رباط دیگری در زانو دچار آسیب دیدگی می‌شود؛ بنابراین اگر به هنگام آسیب صدای تق یا پاره شدن بشنوید، ممکن است صدای پاره شدن رباط دیگری همراه با این رباط باشد.

  • پارگی مینیسک

چرخش‌های ناگهانی یا اعمال فشار مستقیم بر زانو می‌تواند یکی از دو تکه غضروفی که بین استخوان ران و ساق پا قرار گرفته اند را پاره کند. این نوع آسیب که به عنوان پارگی مینیسک شناخته می‌شود، می‌تواند صدای ترکیدن یا تق‌تق ایجاد کند.

این آسیب ممکن است درد، تورم، مشکل در حرکت و احساس بی ثباتی در زانو را به دنبال داشته باشد. همچنین اگر غضروف شل شود و مفصل زانو شما را مسدود کند، ممکن است احساس لغزش نیز در زانوی خود داشته باشید.

  • آسیب غضروف

اگر تکه‌ای از غضروف آسیب ببیند، می‌تواند با حرکت زانوی شما به جلو و عقب صدای تق‌تق ایجاد کند.

  • پارگی تاندون کشکک

تاندون کشکک شما قسمت بالای استخوان ساق پا را به بالای کاسه زانو متصل می‌کند. این تاندون می‌تواند ملتهب (تاندونیت کشکک) یا پاره شود.

در صورت پارگی ممکن است صدایی مانند تق‌تق یا ترکیدن بشنوید. ممکن است نتوانید پای خود را صاف کنید و احساس کنید که کاسه زانویتان به سمت ران حرکت می‌کند. همچنین ممکن است کمی درد، گرفتگی، کبودی و فرورفتگی در قسمت پایین کاسه زانو داشته باشید.

کمک‌های اولیه برای آسیب‌دیدگی زانو

از درمان هیچ یک از صدمات فوق نباید شانه خالی کرد. در صورت تجربه هریک از آسیب‌های بالا فوراً به پزشک مراجعه کنید. در این فاصله به زانوی خود فشار وارد نکنید و سعی کنید از ماساژ یخ بر روی محل آسیب استفاده کنید تا تورم کاهش یابد.

چه زمانی در مورد صدادادن و تق‌تق زانو نگران باشیم؟

صدادادن زانو امری شایع و معمولاً بدون درد است که نیازی به نگرانی در مورد آن نیست. بااین‌حال، اگر به همراه این صداها حس درد نیز دارید، این موضوع می‌تواند نشان‌دهنده یک مشکل باشد.

تق‌تق زانو یا کرپیتوس:

یکی از علائم شایع آرتروز  است.

یک علامت احتمالی آرتریت روماتوئید یا آرتریت عفونی است

ممکن است با چندین نوع آسیب زانو همراه باشد

اگر زانوی شما صدا می‌دهد، تق‌تق می‌کند و درد دارد، در اسرع وقت به پزشک مراجعه کنید.

درمان صدادادن زانو همراه با درد

متخصصان روش‌های زیر را برای مدیریت صدادادن زانو همراه با درد توصیه می‌کنند:

  • مدیریت وزن
  • انجام ورزش‌هایی مانند پیاده روی، شنا، یا تای چی
  • استفاده از داروهای ضدالتهابی غیر استروئیدی
  • استفاده از داروهای تجویزی، از جمله تزریق استروئید به مفصل
  • استفاده از کیسه‌های یخ و گرما برای کاهش التهاب
  • فیزیوتراپی و تمرینات برای تقویت عضلات حمایت کننده از مفصل و افزایش دامنه حرکتی
  • در برخی موارد، جراحی یا تعویض مفصل ممکن است ضروری باشد.
  • انجام مدیتیشن نیز می‌تواند درد را کاهش دهد و ممکن است عملکرد کلی بدن را بهبود بخشد.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد

صدای تق‌تق ممکن است پس از برخورد شما با شخص دیگری ایجاد شود، یا ممکن است پس از چرخش‌های ناگهانی، یا پریدن و فرود شدید رخ دهد. صرف نظر از کاری که انجام می‌دادید یا سطح تناسب اندامتان، اگر صدای «پاپ» یا تق بلندی را شنیدید، باید آن را بررسی کنید. همچنین ممکن است برای تعیین علت و میزان آسیب به آزمایشاتی نیاز داشته باشید.

علاوه بر این، دریافت درمان به موقع نیز بسیار ضروری است، زیرا ممکن است به شما کمک کند از آسیب‌های دیگر جلوگیری کنید. یک مطالعه معتبر در سال 2016 که بر روی 1900 بزرگسال مبتلا به آرتریت زانو انجام شد، نشان داد که زانوهای ناپایدار، افراد را در برابر زمین خوردن و آسیب‌های ناشی از سقوط آسیب پذیرتر می‌کند. اما مداخلات مناسب می‌تواند این خطر را کاهش دهد.

تشخیص آسیب‌های زانوی صدادار

پزشک یک معاینه فیزیکی بر روی زانوی شما انجام می‌دهد و هرگونه کبودی، تورم یا سایر ناهنجاری‌های ایجاد شده را بررسی می‌کند. این بررسی فیزیکی احتمالاً شامل برخی از تست‌های حرکتی نیز می‌شود تا ببینید اگر زانوی شما خم شده یا بچرخد چه اتفاقی می‌افتد.

به عنوان مثال، اگر پزشک مشکوک به پارگی ACL باشد، ممکن است آزمایش‌های تشخیصی فیزیکی خاصی مانند تست Lachman و آزمایش کشوی قدامی را برای آزمایش پایداری ACL انجام دهد.

تست لاچمن
تست لاچمن

اگر به نظر برسد که آسیب به وجود آمده ناشی از پارگی منیسک است، پزشک ممکن است تست مک موری را برای اطمینان از این موضوع انجام دهد. در این آزمون پزشک به منیسک فشاری وارد می‌کند تا ببیند زانو چگونه واکنش نشان می‌دهد.

در مرحله بعد، احتمالاً تست‌های تصویربرداری بر روی شما انجام خواهد شد و پزشک از عکس رادیولوژی و اگر لازم باشد یک اسکن MRI برای بررسی بیشتر استفاده خواهد نمود.

کلام آخر

صدادادن و تق‌تق زانوها معمولاً دلیلی برای نگرانی نیست و اکثر مردم نیازی به درمان ندارند.

بااین‌حال، اگر درد یا علائم دیگری همراه با زانوهای پر سر و صدا دارید، ممکن است نیاز داشته باشید تا به پزشک مراجعه کنید.

ورزش، رژیم غذایی مناسب و مدیریت وزن همه راه‌هایی برای حفظ سلامت مفاصل زانو و جلوگیری از مشکلات بعدی هستند. این موارد همچنین می‌توانند به شما در مدیریت علائم و کاهش آسیب به زانوها در صورت ابتلا به آرتروز کمک کنند.

روماتیسم گردن چیست:آیا روماتیسم می‌تواند باعث سردرد و گردن درد شود؟

در پاسخ باید گفت که بله روماتیسم می‌تواند باعث فشار شدید بر گردن و سردردهای ناتوان‌کننده شود. ازاین‌رو اگر دچار روماتیسم هستید پس بهتر است یاد بگیرید که برای پیشگیری از این موضوع باید چه‌کارهایی را انجام دهید.

شاید به طور مکرر دچار سردرد یا حتی میگرن شده‌اید و گردنتان نیز دردی ضربان‌دار دارد و مطمئن نیستید چرا این اتفاق می‌افتد. ممکن است سردرد خود را به نحوه نشستن پشت میزتان، مدت‌زمان تماشای صفحه نمایش یا حتی خوردن غذاهای اشتباه ربط دهید.

بااین‌حال، ممکن است هنگام تلاش برای ریشه‌یابی این مشکل، به همه این دلایل اشتباه مشکوک شوید به‌جز روماتیسم. این سردردها و گردن درد های گاه و بیگاه به‌ویژه اگر مبتلا به روماتیسم باشید می‌تواند بسیار در شما اتفاق بیفتد.

دانستن اینکه سردرد و درد ناشی از روماتیسم گردن چه احساسی دارد و چگونه ایجاد می‌شود، می‌تواند به شما در درک بهتر این مشکل کمک کند، بنابراین می‌توانید در این زمینه با پزشک خود مشورت کنید تا بهترین گزینه‌های درمانی را بررسی کنید.

بخش اصلی نکته کلیدی/مکانیسم درگیری علائم و عوارض هشداردهنده روش‌های درمانی و مدیریتی
مکانیسم بیماری التهاب در ستون فقرات گردنی فوقانی  ناشی از اختلال خودایمنی (روماتیسم). درد ضربان‌دار گردن و سردردهای گردنی و پس‌سری. میگرن‌ها و سفتی صبحگاهی مفاصل. داروهای  (برای کنترل پیشرفت التهاب) و داروهای ضدالتهاب (برای درد).
عوارض عصبی و سیستمیک التهاب سیستمیک می‌تواند باعث التهاب عصبی و درگیری مفصل گیجگاهی فکی شود. خطر سکته مغزی (به دلیل انسداد شریان‌ها)، درد فک، بی‌حسی، سوزن‌سوزن‌شدن یا ضعف در اندام‌ها. استفاده موقت از پردنیزون (استروئید) در زمان شعله‌ور شدن. شل‌کننده‌های عضلانی و داروهای ضد میگرن (تریپتان‌ها).
تشخیص و مدیریت خانگی تشخیص توسط روماتولوژیست با معاینه عصبی و آزمایش‌های تصویربرداری (اشعه ایکس و MRI). اگر درد بدتر شد یا با دردهای دیگر مفاصل نامتناسب بود. کمپرس گرم یا سرد بر روی گردن. مدیریت استرس (محرک اصلی) و استراحت در اتاق تاریک در زمان میگرن.
آخرین راه‌حل در موارد شدید و بی‌ثباتی شدید گردن ناشی از التهاب. درد مداوم گردن، بی‌حسی یا ضعف که با درمان‌های دیگر بهبود نیابد. جراحی فیوژن ستون فقرات (ادغام مهره‌های )

علائم روماتیسم گردن

روماتیسم یک اختلال خودایمنی است که زمانی رخ می‌دهد که سیستم ایمنی دچار اختلال می‌شود و به‌اشتباه به بافت‌های سالم بدن حمله می‌کند و باعث ایجاد التهاب می‌شود. علائم کلاسیک روماتیسم می‌تواند در سراسر بدن، از جمله در گردن و سر نیز ظاهر شود. این بیماری همچنین می‌تواند باعث خستگی شدید شود.

علائم گردن درد همراه با روماتیسم

یکی از مناطقی از بدن که در آن التهاب می‌تواند منجر به درد برای بسیاری از افراد مبتلا به روماتیسم شود، گردن است. در واقع، تحقیقات به ما نشان می‌دهد که گردن درد ناشی از روماتیسم در حدود نیمی از افراد مبتلا به این بیماری دیده می‌شود و به طور خاص، باعث التهاب در ستون فقرات گردنی فوقانی می‌شود، فضایی که به نام مهره‌های $\text{C}1$-$\text{C}2$ شناخته می‌شود.

بنابراین این موضوع می‌تواند باعث ایجاد سردردهای گردنی در سرتاسر گردن و حتی تا ناحیه جمجمه و پس‌سری شود. این موضوع می‌تواند عضلات بالا و پایین گردن را نیز درگیر کند؛ این همان مشکل روماتیسم گردن است.

سردرد همراه با روماتیسم

میگرن و انواع دیگر سردرد همراه با روماتیسم

ممکن است با خود فکر کنید ازآنجایی‌که میگرن یک نوع خاص از سردرد است، چگونه می‌تواند توسط روماتیسم ایجاد شود؟ اولین چیزی که باید بدانید این است که حملات میگرنی در افراد مبتلا به این عارضه بسیار رایج است. برخی تحقیقات نشان می‌دهد افرادی که به میگرن مبتلا می‌شوند احتمال بیشتری برای ابتلا به روماتیسم دارند.

این نوع سردرد که می‌تواند با حساسیت به نور، حالت تهوع، و حتی مشکلات بینایی همراه باشد، می‌تواند ناشی از التهاب سیستمیک ناشی از روماتیسم باشد. به این معنی که همان التهابی که به مفاصل شما حمله می‌کند می‌تواند باعث التهاب عصبی در سر و گردن شود و باعث میگرن شود.

به گفته بنیاد آرتریت، درک این نکته مهم است که اگر به طور هم‌زمان دچار روماتیسم و میگرن هستید و اگر گردن درد ناشی از مشکلات ستون فقرات داشته باشید، سردردهای شما می‌توانند یک مشکل جدی باشند. علاوه بر این، روماتیسم به دلیل تنگی یا انسداد شریان‌های مغز ناشی از التهابات این بیماری، خطر سکته مغزی را در این دسته از افراد افزایش می‌دهد.

البته توجه به این نکته نیز ضروری است که گاهی افراد مبتلا به روماتیسم ممکن است سردردهای میگرنی یا تنشی داشته باشند که با التهاب روماتیسمی آن‌ها نیز مرتبط نباشد. یکی از محرک‌های اصلی برای افراد مبتلا به روماتیسم استرس است.

استرس ناشی از روماتیسم می‌تواند به افزایش تنش عضلانی در گردن کمک کند که این موضوع به نوبه خود باعث سردرد می‌شود. همچنین افراد مبتلا به روماتیسم ممکن است با درگیری مفصل گیجگاهی فکی دست‌وپنجه نرم کنند که این موضوع نیز می‌تواند باعث درد فک، گردن درد و سردرد شود. علاوه بر این، برخی از داروهای مورد استفاده برای درمان روماتیسم، ممکن است گاهی اوقات باعث سردرد شوند؛ این یکی از عوارض روماتیسم گردن است.

تشخیص گردن درد و سردرد مرتبط با روماتیسم

به‌طورکلی، افراد مبتلا به روماتیسم و گردن درد سایر شاخص‌های خاص التهاب مفاصل مرتبط با روماتیسم از جمله تورم مفاصل، سفتی صبحگاهی و خستگی را خواهند داشت. به‌عبارت‌دیگر: درد گردن شما احتمالاً مربوط به التهاب سیستمیکی است که در بدن شما اتفاق می‌افتد.

برای تشخیص روماتیسم گردن، روماتولوژیست یک ارزیابی عصبی از شما انجام خواهد داد که این آزمایشات ممکن است شامل بررسی قدرت عضلانی در بازوها و پاها، تعادل، راه‌رفتن و حس لامسه باشد. همچنین ممکن است پزشک از شما بخواهد که چانه خود را به سمت قفسه سینه خود ببرید یا سر خود را به عقب برگردانید تا مشخص کند که روماتیسم گردن شما چقدر روی گردن شما تأثیر گذاشته است.

پس از این موارد، اگر روماتیسم همچنان به‌عنوان علت احتمالی مشکل در نظر گرفته شود، احتمالاً پزشک شما را با آزمایش‌های تصویربرداری از گردن، از جمله عکس‌برداری با اشعه ایکس و احتمالاً MRI، بررسی خواهد نمود تا وسعت روماتیسم گردن مشخص شود.

درمان گردن درد و سردرد مرتبط با روماتیسم

خبر خوب این است که افراد مبتلا به روماتیسم که با گردن درد، سردرد و میگرن دست‌وپنجه نرم می‌کنند، گزینه‌های درمانی مؤثر زیادی دارند. فقط توجه داشته باشید که آنچه برای درمان علائم شما مناسب است پس از معاینه پزشک و آزمایش‌های تصویربرداری مشخص می‌شود، بنابراین از کاربرد خودسرانه داروها و درمان‌های ارائه شده برای روماتیسم گردن خودداری کنید.

گردن درد و سردرد مرتبط با روماتیسم

داروهای مناسب برای گردن درد و سردرد مرتبط با روماتیسم

در صورت تشخیص روماتیسم، ممکن است با داروهای ضد روماتیسمی اصلاح کننده بیماری ($\text{DMARDs}$) درمان شوید. این داروها، از جمله آراوا، آزولفیدین، پلاکونیل و ترکسال، برای کاهش سرعت پیشرفت التهاب روماتیسم استفاده می‌شوند. علاوه بر این، پزشک ممکن است به شما توصیه کند داروهای بدون نسخه مانند استامینوفن یا ایبوپروفن مصرف کنید.

به گفته بنیاد میگرن آمریکا، اگر سردرد یا حملات میگرنی شدید باشد، پزشک ممکن است داروهای قوی‌تری مانند تریپتان ها یا آلکالوئیدهای ارگوت را نیز تجویز کند. و اگر سردرد شما با شعله‌ورشدن روماتیسم ایجاد شود، ممکن است داروهای دیگری نیز تجویز شود.

اگر ابتلا به روماتیسم علت این سردردهای به وجود آمده در شما باشد، ممکن است استفاده از پردنیزون [استروئید قدرتمندی که التهاب را در بدن مهار می‌کند] به طور موقت ضروری باشد. همچنین استفاده از شل‌کننده‌های عضلانی نیز ممکن است به کاهش درد ناشی از روماتیسم گردن کمک کنند.

درمان‌های خانگی برای گردن درد و سردرد مرتبط با روماتیسم

بسیاری از درمان‌های بی‌خطر در خانه وجود دارد که افراد مبتلا به روماتیسم می‌توانند امتحان کنند. این موارد شامل استفاده از کیسه آب گرم یا کمپرس سرد بر روی گردن می‌شود. پمادهای مسکن نیز برای درد عضلات می‌توانند روی شانه‌ها و گردن شما برای کاهش التهاب استفاده شوند.

روماتیسم گردن در بسیاری از افراد شایع است. میگرن می‌تواند ناتوان‌کننده‌تر از سردردهای معمولی باشد، بنابراین ممکن است به راهکارهای بیشتری احتیاج داشته باشد. برخی از درمان‌های خانگی برای این موضوع استفاده از یک پارچه خنک یا کیسه یخ روی پیشانی، بستن سر و چشمان برای استراحت دادن به چشمان، یا قرار گرفتن در یک اتاق تاریک و ساکت و نوشیدن آب کافی است.

جراحی برای درد و سردرد مرتبط با روماتیسم

برخی از افراد مبتلا به روماتیسم در موارد شدید روماتیسم گردن، ممکن است نیاز به جراحی داشته باشند. این جراحی فیوژن ستون فقرات و ادغام استخوان اول و دوم گردن است. البته این گزینه درمانی همیشه به عنوان آخرین راه‌حل در نظر گرفته می‌شود و درمان‌های مورد نیاز نیز بر اساس معاینه عصبی و اشعه ایکس بسیار متفاوت خواهند بود.

کلام آخر

اگر سردرد یا گردن درد شما به‌تدریج بدتر می‌شود و با دردهای دیگر مفاصل نامتناسب است، باید به دنبال ارزیابی پزشکی بیشتر باشید. هرگونه درد مداوم گردن، بی‌حسی، سوزن‌سوزن‌شدن، یا ضعف باید دراسرع‌وقت به پزشک اطلاع داده شود. درمان روماتیسم گردن یک فرآیند پیچیده است که نیاز به نظارت پزشک دارد.

درد زانو در هنگام خم‌کردن

درد زانو در هنگام خم‌کردن: علت‌ها و درمان

اگر هنگام انجام حرکت خم‌کردن زانو در مفصل خود احساس درد دارید، احتمالاً دچار  آسیب یا دیگر بیماری‌های مرتبط با زانو شده‌اید و بسته به علت به‌وجودآمدن آن، درد می‌تواند از نظر مکان و شدت متفاوت باشد.

زانوهای شما در طول روز بارها خم می‌شوند. این حرکت برای فعالیت‌های روزانه‌ای مانند بالارفتن از پله‌ها یا نشستن روی صندلی، ضروری است. همچنین در حین تمریناتی مانند اسکات و لانژ این زانوهای شما هستند که باید به طور مکرر خم شوند.

فرسودگی و استرس زندگی امروزی می‌تواند بر زانوهای نیز تأثیر بگذارد. به‌علاوه، چندین رباط، تاندون، عضله و استخوان در این ناحیه وجود دارد که می‌تواند دچار اختلال شود. اگر در یکی از این ساختارها مشکلی به وجود بیاید، ممکن است هنگام خم‌کردن زانو دچار درد شوید.

برخی از این دلایل باعث به‌وجودآمدن زانودردهای جزئی می‌شوند که با درمان‌های خانگی قابل‌درمان هستند؛ اما برخی دیگر نیاز به مراقبت پزشکی دارند. در ادامه، دلایل بالقوه زانودرد هنگام خم‌شدن را همراه با علائم آن موردبحث قرار خواهیم داد.

چرا هنگامی که زانویم را خم می‌کنم درد می‌کند؟

دلایل مختلفی برای درد زانو در هنگام خم‌شدن وجود دارد. این دلایل عبارت‌اند از:

  • سندرم کشکک رانی که باعث درد مبهم در جلوی زانو می‌شود
  • تاندونیت کشکک که باعث سوزش و درد در زانو یا در پایه کاسه زانو شما می‌شود.
  • سندروم ایلیوتیبیال باند که می‌تواند باعث درد سوزشی در قسمت خارجی زانو شود که به لگن یا ران شما نیز انتشار می‌یابد.
  • تاندونیت همسترینگ که منجر به درد پشت زانو و ران شما می‌شود.
  • تاندونیت چهار سر ران که باعث درد در بالا یا جلوی زانو می‌شود.
  • بورسیت زانو که ممکن است باعث تورم، گرما و درد در بالا یا زیر زانو شود.
  • آرتروز که باعث درد انتشاری در زانو و تورم و سفتی در صبح می‌شود.
  • آسیب یا ضربه به مفصل یا رباط‌های زانو که ممکن است باعث درد شدید، تورم و مشکل در حرکت زانو شود.
  • کیست بیکر که ممکن است باعث سفتی و تورم پشت زانوی شما شود

در واقع این محل درد زانو است که می‌تواند به شما کمک کند تا علت آن را مشخص کنید. توجه داشته باشید اگر در هنگام خم‌شدن دردی در پشت‌پا و زانوی خود احساس می‌کنید ممکن است این درد به علت موارد زیر باشد:

  • تاندونیت همسترینگ
  • کیست بیکر
  • آسیب‌دیدگی زانو

و اگر دچار درد بسیار شدید در هنگام خم‌کردن زانو هستید ممکن است این درد به علت موارد زیر اتفاق افتاده باشد:

  • پارگی رباط یا منیسک
  • شکستگی زانو یا کشکک
  • آرتروز
  • تاندونیت کشکک

اگر در هنگام خم‌شدن در بالای زانودرد دارید، ممکن است این موارد باعث بروز درد شده باشند:

  • تاندونیت چهار سر ران
  • آرتروز
  • بورسیت زانو

اگر دچار درد در جلوی کاسه زانو هنگام خم‌شدن شده‌اید علل بالقوه درد شما می‌تواند یکی از موارد زیر باشد:

  • سندرم درد کشکک رانی
  • تاندونیت کشکک
  • تاندونیت چهار سر ران
  • بورسیت زانو
  • شکستگی کشکک

درمان‌های خانگی برای درد هنگام خم‌شدن زانو

اگر زانودرد شما خفیف است، درمان‌های خانگی ممکن است باعث تسکین آن شود. برای درمان‌های خانگی می‌توانید با موارد زیر پیش بروید:

برای کم‌کردن درد در هنگام خم‌کردن زانو فعالیت خود را تغییر دهید

به احساسات خود در حین استفاده از زانوهایتان در طول فعالیت‌های مختلف توجه کنید. اگر حرکت خاصی باعث درد زانوهای شما می‌شود، تا زمانی که احساس بهتری نکرده‌اید از انجام آن اجتناب کنید. همچنین می‌توانید انجام حرکات را محدود کنید یا به‌جای آن از فعالیت‌های کم‌تأثیر کمک بگیرید.

فعالیت‌های کم ضربه فشار کمتری به مفاصل شما وارد می‌کند. برخی از این فعالیت‌ها عبارت‌اند از:

  • دوچرخه‌سواری
  • شناکردن
  • ایروبیک در آب
  • پیاده‌روی

برای کم‌کردن درد در هنگام خم‌کردن زانو از روش RICE استفاده کنید

روش RICE درمانی برای آسیب‌های حاد عضلانی و مفصلی، از جمله آسیب‌هایی است که زانو را درگیر می‌کند. دقت کنید که از این روش تنها برای روزهای اولیه آسیب‌های زانو استفاده کنید نه به‌عنوان روشی برای همیشه.

“RICE” مخفف عبارت‌های زیر است:

استراحت (Rest) از قراردادن وزن روی زانو خودداری کنید. این موضوع می‌تواند به بهبود عضلات اطراف کمک می‌کند.

یخ (Ice) برای کاهش تورم و درد. یخ را در یک کیسه پلاستیکی یا پارچه تمیز بپیچید و سپس هر بار 20 دقیقه و چند بار در طی روز روی ناحیه آسیب‌دیده بگذارید.

بستن زانو (Compression) با بانداژ الاستیکی محل آسیب را فشار دهید، این کار به کاهش تورم در ناحیه آسیب‌دیده کمک می‌کند. مطمئن شوید که بانداژ را به‌اندازه کافی سفت می‌بندید؛ اما از فشار بیش از حد به محل آسیب نیز خودداری کنید.

بالابردن زانو (Elevation) زانوی خود را بالاتر از قلب خود قرار دهید. این کار را تا زمانی که تورم کاهش پیدا می‌کند انجام دهید.

استفاده از حرارت برای کم‌کردن درد در هنگام خم‌کردن زانو

اگر آرتریت یا خشکی مفصلی دارید، استفاده از گرما ممکن است درد شما را تسکین دهد. گرما باعث افزایش گردش خون می‌شود.

داروی مسکن بدون نسخه

برای کاهش درد و تورم، مصرف داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAIDs) را در نظر بگیرید. این داروها بدون نسخه (OTC) در دسترس هستند، بنابراین به‌راحتی قابل‌تهیه کردن هستند.

NSAIDهای رایج شامل ایبوپروفن و ناپروکسن هستند. همیشه دستورالعمل‌های دوز و دفعات مصرف را دنبال کنید مگر اینکه پزشک دستور خاصی به شما داده باشد.

ماساژ

در طول ماساژ، درمانگر از دستان خود برای اعمال فشار بر عضلات، تاندون‌ها و رباط‌های شما استفاده می‌کند. این موضوع می‌تواند به تسکین و مدیریت درد زانو شما کمک کند.

اگر زانودرد شما به دلیل ورزش یا استفاده بیش از حد اتفاق افتاده است، ماساژ ورزشی را در نظر بگیرید. ماساژ ورزشی برای درمان آسیب‌های ورزشی استفاده می‌شود.

همچنین می‌توانید انواع ماساژهای زیر را نیز امتحان کنید:

ماساژ سوئدی

ماساژ نقاط ماشه‌ای (تریگر پوینت)

ماساژ بافت‌های عمقی

تمرین برای کم‌کردن درد در هنگام خم‌کردن زانو

ورزش‌های زانو می‌توانند به مدیریت درد زانو کمک کنند. تمرینات تقویتی عضلاتی را که از زانوی شما حمایت می‌کنند هدف قرار می‌دهند. وقتی این عضلات سالم و قوی باشند، فشار کمتری روی زانوی شما وارد می‌شود.

انجام حرکات کششی زانو نیز برای کم‌کردن درد هنگام خم‌کردن زانو مهم‌اند. حرکات کششی باعث کاهش تنش در عضلات اطراف می‌شود و فشار روی مفصل زانو را کاهش می‌دهد.

توجه داشته باشید که تمرینات زانو را در ابتدا به‌آرامی شروع کنید و سپس با افزایش آمادگی بدنی آن‌ها را افزایش دهید. اگر انجام تمرینی باعث افزایش درد شد، بلافاصله انجام آن را متوقف کنید.

درمان پزشکی برای کم‌کردن درد در هنگام خم‌کردن زانو

درمان‌های لازم برای زانودرد در هنگام خم‌شدن به علت آن بستگی دارد و پزشک ممکن است تجویزات زیر را به شما توصیه کند:

فیزیوتراپی

یک فیزیوتراپیست می‌تواند تمرینات خاصی را برای شرایط شما تجویز کند. این تمرینات برای بهبود قدرت، تحرک و انعطاف‌پذیری زانو طراحی شده‌اند.

اُرتز

ارتزها در واقع کفی‌هایی هستند که مچ پا و زانوی شما را تثبیت می‌کنند. آنها می‌توانند با کاهش فشار روی زانودرد را کاهش دهند.

بسته به شرایط، ممکن است بتوانید اُرتز را از داروخانه خریداری کنید. در غیر این صورت، پزشک ممکن است یک ارتز سفارشی برای شما تجویز کند.

بی‌حرکتی

اگر زانودرد شما به دلیل آسیب باشد، ممکن است پزشک از شما بخواهد از بریس یا گچ استفاده کنید. این کار از زانوی شما محافظت و از حرکت آن جلوگیری می‌کند که می‌تواند باعث بهبود و کاهش درد در شما شود.

عمل جراحی

اگر وضعیت شما با درمان‌های غیرجراحی بهتر نشد، ممکن است نیاز به جراحی داشته باشید.

به‌طورکلی، از جراحی فقط برای موارد شدید استفاده می‌شود. انواع مختلفی از جراحی برای مشکلات زانو وجود دارد. چند نمونه از جراحی‌های زانو عبارتند از:

بازسازی رباط صلیبی قدامی (ACL)، که برای ترمیم پارگی ACL مورداستفاده قرار می‌گیرد

منیسککتومی، یا ترمیم و تعویض منیسک که برای درمان پارگی منیسک استفاده می‌شود.

تعویض کامل زانو

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

درد خفیف زانو در هنگام خم‌کردن معمولاً دلیلی برای نگرانی نیست. بااین‌حال، در صورت داشتن موارد زیر باید به پزشک مراجعه کنید:

  • درد شدید زانو
  • درد مزمن زانو
  • ناتوانی در خم‌کردن یا صاف‌کردن زانو
  • لنگیدن
  • تورم یا قرمزی در زانو
  • ضعف زانو
  • صداهای نق تق همراه با درد
  • تب

همچنین اگر اخیراً دچار آسیب‌دیدگی زانو شده‌اید که با صدای “پاپ”، تورم یا ناتوانی در تحمل وزن روی ساق پا همراه شده است، باید به دنبال کمک پزشکی باشید.

تشخیص علل درد در هنگام خم‌کردن زانو

پزشک از آزمایش‌های زیر برای تشخیص علت زانودرد استفاده می‌کند:

معاینه فیزیکی که به پزشک اجازه می‌دهد تا تورم مفاصل، بی‌ثباتی و علائم تورم را بررسی کند.

آزمایش‌های تصویربرداری، مانند رادیوگرافی یا اسکن MRI، برای تجزیه و تحلیل استخوان و بافت‌های زانو

آزمایش‌های خون که به پزشک اجازه می‌دهد علائم اختلال التهابی سیستمیک، مانند آرتریت روماتوئید (RA) یا عفونت را بررسی کند.

جلوگیری از درد در هنگام خم‌کردن زانو

شما می‌توانید با درنظرگرفتن نکات زیر از بروز درد هنگام خم‌کردن زانو پیشگیری کنید یا خطر زانودرد را کاهش دهید:

  • از حرکاتی که باعث درد زانو می‌شوند خودداری کنید یا حداقل انجام آن‌ها را محدود کنید. این بهترین راه برای جلوگیری از آسیب استفاده بیش از حد از زانو است. این آسیب می‌تواند منجر به درد یا صدمات شدیدتر شود.
  • فعالیت‌های کم ضربه مانند دوچرخه‌سواری یا شنا انجام دهید. فعالیت‌های کم ضربه راهی عالی برای فعال ماندن و در عین حال کاهش فشار روی زانو است.
  • اگر اضافه‌وزن دارید وزن خود را کم کنید. وزن اضافی می‌تواند به زانوی شما فشار وارد کند و خطر زانودرد را افزایش دهد.
  • قبل و بعد از ورزش بدن خود را گرم و سرد کنید. این کار از عضلات شما محافظت می‌کند و به جلوگیری از آسیب کمک می‌کند.
  • تمرینات با وزنه را به برنامه تمرینی خود اضافه کنید. روی تقویت عضلاتی که از مفصل زانو حمایت می‌کنند تمرکز کنید.
  • برای شل‌شدن عضلاتی که دچار سفتی شده‌اند و بهبود انعطاف‌پذیری به طور منظم حرکات کششی انجام دهید.
  • هنگام فعالیت‌های زانو از زانوبند استفاده کنید. زانوبندها از کاسه زانو محافظت می‌کنند و فشار را کاهش می‌دهند.

کلام آخر

اگر هنگام خم‌کردن پایتان زانودرد دارید ابتدا کمی استراحت کنید. ممکن است این درد نشانه این باشد که پاهای شما به استراحت نیاز دارند. درمان‌های خانگی مانند حرکات کششی یا کمپرس یخ نیز می‌توانند درد را کاهش دهند.

اگر درد شدید یا مداوم بود به پزشک مراجعه کنید. پزشک می‌تواند تعیین کند که چه چیزی باعث علائم شما شده است و به شما در یافتن درمانی برای تسکین درد کمک می‌کند.

درمان نقاط ماشه‌ای

آیا استفاده از سوزن خشک تأثیرگذار است؟

به گزارش انجمن بین‌المللی درد (IASP)، سندرم درد مایوفاشیال یکی از شایع‌ترین علل درد اسکلتی عضلانی است. سندرم درد مایوفاشیال یک عارضه عضلانی مرتبط با درد است که با نقاط ماشه‌ای (تریگر پوینت‌ها) مشخص می‌شود.

انواع نقاط ماشه‌ای یا تریگر پوینت

اگرچه تعاریف مختلفی از نقاط ماشه‌ای (trigger point) در میان رشته‌های مختلف پزشکی وجود دارد، اما رایج‌ترین تعریف پذیرفته شده معتقد است که:

نقطه ماشه‌ای یا تریگر پوینت یک نقطه بیش از حد تحریک پذیر در یک نوار کشیده از عضله است که هنگام فشرده‌شدن، کشش، اضافه بار یا انقباضِ بافت، دردناک است و این درد معمولاً دور از نقطه تریگر پوینت درک می‌شود. این نقاط معمولاً به صورت یک برجستگی نخود مانند به هنگام لمس عضله احساس می‌شوند.

انواع نقاط ماشه‌ای یا تریگر پوینت

تریگر پوینت‌های عضلانی را می‌توان از نظر بالینی به دو دسته “فعال” و “نهفته” طبقه بندی کرد. منابع متعددی نقطه ماشه‌ای “فعال” را اینگونه تعریف کرده اند:

یک نقطه ماشه‌ای عضلانی که باعث شکایت درد بالینی می‌شود. این نقطه باعث بروز علائم زیر می‌شود:

  • همیشه و در هر موقعیتی حساس است،
  • از کشیده شدن کامل عضله جلوگیری می‌کند،
  • عضله را ضعیف می‌کند،
  • به هنگام فشرده‌شدن درد مستقیمی را ارجاع می‌دهد،
  • از واکنش انقباضی فیبرهای عضلانی به هنگام تحریک شدن جلوگیری می‌کند.
  • یک نقطه ماشه‌ای “نهفته” نیز این گونه تعریف می‌شود:
  • نقطه ماشه‌ای که تنها زمانی دردناک است که لمس شود.

نقاط ماشه‌ای فعال و نهفته هر دو احساس درد ارجاعی را انتشار می‌دهند و همچنین می‌توانند واکنش “نوروپاتی اتونومیک “را در ناحیه ارجاع درد خود تحریک کنند. “نوروپاتی اتونومیک” زمانی رخ می‌دهد که به اعصابی که عملکردهای خودکار بدن را کنترل می‌کنند آسیب وارد شود. این موضوع می‌تواند بر فشار خون، کنترل دما، هضم غذا، عملکرد مثانه و حتی عملکرد جنسی تأثیر بگذارد.

برای درک درد مربوط به نقاط ماشه‌ای بهتر است اصطلاح “احساس ارجاعی” را به جای درد ارجاعی استفاده نمود، زیرا علائم مرتبط با نقطه ماشه‌ای ممکن است شامل احساسات حسی متفاوتی باشد، به عنوان مثال، احساس درد درک شده ناشی از تحریک نقطه ماشه‌ای می‌تواند شامل احساس دردی عمیق، دور از نقطه لمس شده، مبهم و دارای حس گزگز و سوزش باشد و نه فقط احساس درد.

درد ارجاعی حس شده توسط نقاط ماشه‌ای فعال می‌تواند باعث به وجود آمدن علائم مختلف و اختلالات درد مزمن شود. به عنوان مثال این نقاط می‌توانند باعث سردرد تنشی، میگرن، درد گیجگاهی فکی، درد گردن، درد شانه، درد در قسمت‌های خارجی آرنج‌ها یا حتی کمر درد شوند.

  نقاط ماشه‌ای نهفته، در افراد سالم و بدون هیچ علائم بالینی نیز ممکن است یافت شوند. در واقع، یکی از مطالعات انجام شده در این زمینه نشان داده است که نقاط ماشه‌ای نهفته، در افراد مبتلا به اختلالات درد ستون فقرات نسبت به افراد سالم آنچنان تفاوت معناداری نداشته است و افراد سالم نیز می‌توانند به وفور این نقاط را در بدن و عضلات خود داشته باشند.

عوارض نقاط ماشه‌ای یا تریگر پوینت

نقاط ماشه‌ای می‌توانند هم با علائم حسی و هم با علائم حرکتی همراه باشند. به عنوان مثال، مناطق نقاط ماشه‌ای فعال و نهفته، درای فعل و انفعالات شیمیایی تغییر یافته ای در مقایسه با مناطق طبیعی هستند. این تغییرات بیوشیمیایی موضعی، گیرنده‌های درد عضلانی را فعال می‌کند و باعث می‌شوند تا انتهای عصبی عضله به درد حساس شود.

مهم‌تر از همه، این نقاط در ایجاد اختلالات حرکتی از جمله تغییر الگوهای فعال سازی عضلات، خستگی عضلانی یا افزایش فعالیت بیش از حد عضلات نقش دارند. بنابراین، شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد نقاط ماشه‌ای می‌تواند منجر به اختلالات حرکتی و حسی در افراد مبتلا به درد مزمن شود.

استفاده از سوزن خشک برای درمان دردهای عضلانی

چندین درمان سوزنی برای درمان دردهای عضلانی پیشنهاد شده است. در واقع، دو روش درمانی مختلف را می‌توان برای غیرفعال کردن نقطه ماشه‌ای استفاده کرد: سوزن مرطوب (تزریق) یا سوزن خشک.

درمان Wet needling یا سوزن مرطوب به تزریق ماده ای به ناحیه نقطه ماشه‌ای از طریق تزریق زیرجلدی اشاره دارد. در حالی که سوزن خشک به وارد کردن یک سوزن رشته ای جامد در یک نقطه ماشه‌ای بدون وارد کردن هیچ ماده ای اشاره دارد.

  همچنین درمان به وسیله سوزن خشک می‌تواند با جریان الکتریکی نیز ترکیب شود و روش‌های دیگری مانند سوزن خشک الکتریکی یا الکترولیز از راه پوست را ایجاد کند.

در میان درمان‌های مرسوم برای از بین بردن نقاط ماشه‌ای، سوزن‌درمانی احتمالاً محبوب‌ترین روش، حداقل در برخی از شاخه‌های پزشکی محسوب می‌شود.

  انجمن فیزیوتراپی آمریکا (APTA) درمان به وسیله سوزن خشک را اینگونه تعریف کرده است:

مداخله ماهرانه با استفاده از یک سوزن رشته ای نازک برای نفوذ به پوست که نقاط ماشه‌ای، عضلات و بافت همبند را برای مدیریت اختلالات عصبی-عضلانی-اسکلتی تحریک می‌کند.

سوزن خشک برای درمان دردهای عضلانی

اثربخشی سوزن خشک در درمان نقاط ماشه‌ای یا تریگر پوینت

این تکنیک شامل قرار دادن سوزن در نقاط ماشه‌ای است تا زمانی که اولین پاسخ انقباض موضعی به دست آید. درواقع در این روش سوزن‌هایی نازک و ظریف در نقاط ماشه‌ای متعددی که در بدن فرد شناسایی شده است وارد می‌شود. از آنجایی که هیچ ماده ای همراه با این سوزن‌ها به بدن تزریق نمی‌شود از اصطلاح سوزن خشک یا درای نیدلینگ برای این تکنیک درمانی استفاده می‌شود.

گاهی ممکن است فرد هنگام فروکردن سوزن پاسخ‌های انقباضی موضعی را از خود نشان دهد. یعنی یک انقباض کوتاه و ناگهانی در نوار عضلانی که نقطه ماشه‌ای در آن قرار دارد.

بسیاری از بیماران پاسخ انقباض موضعی را به عنوان یک احساس ناراحت کننده در طول درمان درک می‌کنند. بنابراین، قبل از استفاده از هر روش سوزنی، باید به بیمار هشدار داده شود که تماس سوزن با یک نقطه ماشه‌ای ممکن است باعث انقباض عضله یا ایجاد دردهای انتشاری به نقاط دیگر بدن شود.

تحقیقات  انجام شده در رابطه با سوزن خشک یا درای نیدلینگ

40 سال پیش برای اولین بار مقاله ای در مورد استفاده از سوزن خشک برای مدیریت دردهای عضلانی منتشر شد. از آن سال‌ها تا به امروز تحقیقات بسیاری در این زمینه انجام شده است.

  در سال‌های اخیر، تعداد کارآزمایی‌های بالینی و بررسی‌های سیستماتیک در مورد بررسی اثربخشی سوزن خشک یا درای نیدلینگ افزایش یافته است. با این حال، هیچ اتفاق نظری در مورد برتری روش سوزن خشک یا سوزن مرطوب وجود ندارد.

به عنوان مثال برخی مقالاتی که اثرات این دو روش را در کارازمایی های بالینی بررسی کرده اند نشان داده اند  که هر دو روش سوزن مرطوب (تزریق لیدوکائین) و سوزن خشک به طور مشابه برای درد مایوفاشیال گردن و شانه درمان موثر هستند و تفاوتی در اثرگذاری این دو روش وجود ندارد

در سال 2016، آژانس داروها و فناوری‌های کانادا در سلامت، استفاده از سوزن خشک را در سیستم بهداشت عمومی، بر اساس اثربخشی نقطه ماشه‌ای-DN برای مدیریت سندرم‌های درد اسکلتی عضلانی در ربع فوقانی و تحتانی که در حال حاضر توسط افراد مختلف پشتیبانی می‌شود، پذیرفته است. بررسی سیستماتیک و متا آنالیز؛ با این حال، باید اذعان داشت که بیشتر شواهد به اثرات کوتاه مدت (یک ماهه) یا میانی (3 ماهه) اشاره دارد، اما نه بلندمدت (6 ماه) و روش‌های ناکافی کورکننده می‌تواند منجر به اثرات اغراق آمیز در کارآزمایی‌های سوزن خشک شود.

یکی دیگر از مطالعه‌هایی که اخیراً در این زمینه انجام شده است و به بررسی اثرات روش سوزن خشک بر بیماران مبتلا به اختلالات فکی گیجگاهی (فک صدادار) پرداخته است، به این نتیجه رسیده است که سوزن خشک بهتر از سایر مداخلات درمانی برای کاهش شدت درد موثر بوده است.

اما مطالعه ای دیگر نشان داد که این روش برای مدیریت درد در سردردهای تنشی خیلی موثر نیست. البته در این کارازمایی بالینی تعداد شرکت کنندگان مورد بررسی کم بود و بسیاری از شرکت کنندگان نیز وجود نقاط ماشه‌ای را در قسمت گردن خود گزارش نکرده بودند و تنها دارای سردرد بودند.

پژوهشی دیگر که در افراد مبتلا به کمردرد انجام شد، نشان داد که استفاده از روش درمانی سوزن خشک برای کاهش شدت درد و ناتوانی‌های پس از جراحی ستون فقرات، موثرتر از طب سوزنی است.

اثربخشی سوزن خشک برای مدیریت بیماران مبتلا به درد پاشنه پا نیز در یک مقاله مورد بررسی قرار گرفت. این مطالعه نشان داد که سوزن خشک برای کاهش شدت درد در مقایسه با روش‌های دیگر موثرتر عمل کرده است.

مطالعه ای دیگر نشان داد که استفاده از سوزن خشک یا درای نیدلینگ، زمانی که توسط فیزیوتراپیست‌ها اعمال می‌شود، می‌تواند به اندازه سایر مداخلات فیزیوتراپی برای دردهای اسکلتی عضلانی موثر باشد.

نتایج این تحقیقات همگی از کاربرد سوزن خشک برای بیماران مبتلا به شرایط دردهای مزمن پشتیبانی می‌کنند.

با این وجود، باید توجه داشت که گاهی استفاده از این روش درمانی برای برخی شرایط موثر نیست. مثلاً یکی از پژوهش‌های انجام شده در این زمینه نشان داد که گنجاندن روش سوزن خشک در یک برنامه درمانی افراد مبتلا به درد کشککی رانی آنچنان موثر نیست و این عارضه با تمرینات ورزشی بیشتر بهبود می‌یابد.

یا در مطالعه ای دیگر نشان داده شد که استفاده از سوزن خشک و ورزش همانقدر در بهبود درد و عملکرد در افراد مبتلا به استئوآرتریت زانو موثر است که ورزش به تنهایی.

البته همه این اختلافات در تحقیقات ممکن است به دلیل تفاوت در تکنیک‌های فرو کردن سوزن، جمعیت افراد شرکت کننده، معیارهای تشخیص برای نقاط ماشه‌ای و موارد دیگر مربوط باشد.

علاوه بر این، ممکن است در برخی از نواحی مانند زانو، استفاده از سوزن خشک همراه با مداخلات دیگر، به عنوان مثال، جریان الکتریکی موثرتر باشد.

شباهت‌های سوزن خشک و طب سوزنی

اگرچه طب سوزنی و سوزن خشک هردو به وسیله فرو بردن سوزن در پوست انجام می‌شوند اما دارای شباهت‌ها و تفاوت‌هایی هستند. از شباهت‌های این دو روش می‌توان به موارد زیر اشاره نمود:

هر دو روش از سوزن‌های نازک فولادی ضد زنگ استفاده می‌کنند.

هر دو روش دارای فرآیند یکسانی برای قرار دادن سوزن در پوست هستند، اما عمق سوزن گذاری و بافت هدف به دلیل اهداف متفاوت پزشک متفاوت است.

تفاوت‌های سوزن خشک و طب سوزنی

تفاوت عمده بین سوزن خشک و طب سوزنی در این است که سوزن خشک در پزشکی مدرن و به تازگی مورد استفاده قرار می‌گیرد در حالی که طب سوزنی مبتنی بر طب چینی است و هزاران سال است که برای درمان‌های مختلف استفاده می‌شود.

در روش سوزن خشک سوزن‌های ظریف در نقاط ماشه ای در عضلات قرار می‌گیرد و به عضلات اجازه آزاد شدن می‌دهد. درواقع این تکنیک درمانی مواد مغذی را از طریق جریان خون به مناطقی از بافت نرم که جریان خون در آنها محدود شده است، می‌آورد. با افزایش این جریان خون، بافت عضلانی مواد مغذی مورد نیاز برای بهبود و رها شدن را دریافت می‌کند. از این روش درمانی فقط برای دردهای عضلانی استفاده می‌شود.

اما در طب سوزنی این سوزن‌ها برای باز کردن مجراهای انرژی یا همان “چی” در بدن به کار می‌روند و در نواحی خاصی باید قرار گیرند. از طب سوزنی برای موارد بسیار بیشتری استفاده می‌شود. در ضمن عمق فرو بردن سوزن‌ها در طب سوزنی بسیار سطحی‌تر از روش سوزن خشک است.

درای سوزن زمانی موثرتر است که همراه با کار بافت نرم و کشش استفاده شود. ما همیشه ماساژ و کشش را با سوزن خشک خود ادغام می‌کنیم و این چیزی است که ما را متفاوت می‌کند.

همه پزشکان در عضله تراپی استرالیا در کمک به شما در استفاده از سوزن خشک عالی هستند

گردن درد بعد از بیدارشدن از خواب

تقریباً همه ما از بیدارشدن با گردن درد یا کمردرد متنفریم و در چنین مواقعی احساسی ناخوشایند خواهیم داشت. ممکن است با خود فکر کنیم که  چطور  تنها با درازکشیدن، بستن چشمان و انجام هیچ کاری آن‌قدر گردن درد دارم؟!

باید در جواب این سؤال گفت که نگران نباشید کار آن‌چنان اشتباهی نکرده‌اید و چند دلیل وجود دارد که ممکن است باعث شود تا هنگام بیدارشدن از خواب دچار گردن شده باشید. اما خوشبختانه باید بدانید که چند راه‌حل ساده وجود دارد که می‌توان به‌وسیله آن‌ها از ابتلا به گردن درد هنگام خواب جلوگیری کرد. برخی اقدامات نیز می‌توانند برای تسکین این درد مفید باشند. پس در ادامه با ما در این مقاله همراه باشید تا این موارد را باهم بررسی کنیم.

کج گردنی یا تورتیکولی چیست؟

ستون فقرات چیزی پیچیده‌تر از چند استخوان مهره روی‌هم قرار گرفته است. اجزای این ناحیه باید به‌اندازه کافی قوی باشد تا بتواند شما را در حالت ایستاده و هنگام حرکت محکم نگه دارد. اجزای ستون فقرات بدن شما همواره در حال فعالیت هستند و تقریباً 24 ساعته و 7 روز هفته با نیروی گرانش و سایر نیروهایی که بر بدن وارد می‌شوند در حال جنگ‌اند. بااین‌حال این سیستم به‌ظاهر قوی و محکم به‌ویژه در گردن از بخش‌های مجزایی تشکیل شده که می‌تواند به طور شگفت‌انگیزی ظریف باشد. این بخش از ستون فقرات را ستون فقرات گردنی یا سرویکال می‌نامند.

ستون فقرات گردنی وظیفه بسیار مهمی دارد:

نگه‌داشتن سر در تمام طول روز. وزن سر انسان حدود 4 تا 5 کیلوگرم است و این میزان فشاری است که در وضعیت بدنی نرمال و طبیعی به این ناحیه وارد می‌شود. اما جالب است بدانید مطالعه‌ای که در سال 2014 در مجله Surgical Technology International  منتشر شد، نشان داد که اگر سر 60 درجه دچار شیب یا انحراف شود این فشار وارده به ستون فقرات گردنی می‌تواند تا 27 کیلوگرم افزایش یابد!

این وزن اضافی  به این معنی است که عضلاتی که سروگردن شما را پشتیبانی می‌کنند باید بیشتر کار کنند، و این موضوع می‌تواند باعث خستگی عضلات شود.

تورتیکولی یا کج گردنی، وضعیتی است که در آن گردن در یک زاویه نامتعارف دچار کج‌شدگی شده است. برخی از نوزادان با این عارضه به دنیا می‌آیند (تورتیکولی مادرزادی) و برخی از افراد به‌صورت اکتسابی و بنا بر دلایل مختلفی به آن دچار می‌شوند. کج گردنی اکتسابی می‌تواند به‌صورت مزمن در فرد وجود داشته باشد یا ناشی از یک آسیب موقتی (حاد) باشد.

تورتیکولی یا کج گردنی به‌خودی‌خود یک بیماری محسوب نمی‌شود. این عارضه بیشتر یک اختلال عصبی عضلانی است که می‌تواند چندین علت داشته باشد. وضعیت نادرست رباط‌های گردنی (بافتی که یک استخوان را به استخوان دیگر متصل می‌کند) یکی از مقصران اصلی این عارضه است و اسپاسم عضلات گردن مقصر بعدی. هر یک از این دلایل می‌تواند ناشی از خوابیدن “اشتباه” باشد. ازآنجایی‌که عضلات گردن در تمام طی روز سر را بالای گردن و ستون فقرات قرار می‌دهند، باید بتوانند در طی شب این استراحت کافی داشته باشند و اگر شما با خوابیدن اشتباه مانع از این استراحت شوید به این ناحیه استرس بیش از حدی وارد خواهید کرد.

گردن درد پس از بیدار شدن از خواب

علت کج گردنی یا تورتیکولی

به‌طورکلی بیدارشدن با گردن درد می‌تواند ناشی از یکی دو دلیل اصلی باشد. یا بالش شما مناسب نیست، یا وضعیتی که در آن می‌خوابید موجب تشدید گردن درد شما شده است و یا هر دو.

ممکن است این‌طور به نظر برسد که استفاده از یک بالش سفت می‌تواند گردن را دچار آسیب بیشتری بکند، اما معمولاً این بالش‌های خیلی نرم هستند که باعث می‌شوند با گردن درد از خواب بیدار شوید. همان‌طور که در طی روز باید ستون فقرات گردنی خود را یک راستا نگه دارید تا از فشار بیش از حد به عضلات و رباط‌های خود جلوگیری کنید، به هنگام شب نیز باید همین کار را انجام دهید، هرچند انجام این کار در طی شب سخت‌تر است؛ شما می‌توانید در طی روز تلاش آگاهانه‌ای برای انجام این موقعیت داشته باشید، اما چگونه می‌توانید وضعیت خود را در هنگام خواب کنترل کنید؟

جواب این سؤال استفاده از یک بالش مناسب است. یک بالش خوب و محکم ستون فقرات شما را از اولین مهره گردنی تا دنبالچه در یک خط مستقیم نگه می‌دارد. هر گونه انحراف از مسیر مستقیم خطر کج گردنی یا تورتیکولی را به همراه دارد، بنابراین می‌توانید با اطمینان از مناسب‌بودن بالشتان از بروز آن جلوگیری کنید.

گردن درد ناشی از بد خوابیدن

همان‌طور که قبلاً اشاره کردیم، بالش یا وضعیت خوابیدن شما می‌تواند دلیل اصلی بیدارشدن شما همراه با گردن درد باشد.

بهترین حالت خوابیدن برای جلوگیری از گردن درد معمولاً خوابیدن به روی کمر است. اما خوابیدن به روی کمر همیشه‌ هم گزینه مناسبی نیست، برای مثال این وضعیت خوابیدن می‌تواند خوروپف را تشدید کند. در این صورت خوابیدن به پهلو گزینه بعدی خواهد بود. سعی کنید از خوابیدن بر روی معده و شکم خودداری کنید. این وضعیت می‌تواند به اعصابی که از گردن شما نشئت می‌گیرند فشار وارد کند و منجر به درد بیشتر گردن یا رادیکولوپاتی شود (دردی که از نخاع به سمت بازوها یا پاها منتشر می‌شود).

درمان‌های خانگی برای گردن درد ناشی از خواب

یخ، گرما و داروهای مسکن

اگرچه زمان می‌تواند بهترین دارو برای درمان گردن درد یا گرفتگی گردن باشد، اما ما می‌خواهیم روند بهبودی را تسریع کنیم و خطر بیدارشدن مجدد با گردن درد را کاهش دهیم.

اولین قدم: اگر با گردن درد از خواب بیدار شدید، مقداری یخ روی گردن خود بگذارید. می‌توانید استفاده از ماساژ یخ را 20 دقیقه ادامه دهید و بعد از گذشته 20 دقیقه دوباره ماساژ را ادامه دهید. دقت کنید که گردن خود را دچار سوختگی با یخ نکنید و به‌هیچ‌عنوان یخ را به‌صورت مستقیم بر روی پوست قرار ندهید. استفاده از یخ می‌تواند باعث کاهش التهاب شود. همچنین استفاده از یک داروی ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAID) بدون نسخه مانند ایبوپروفن نیز می‌تواند در کم‌کردن درد شما بسیار مؤثر باشد.

اگر چندین روز از شروع گردن درد شما گذشته است و این درد همچنان سرسختانه در اطراف گردن و کتف‌های شما وجود دارد، کیسه یخ خود را به کیسه آب گرم تغییر دهید. باز هم، 20 دقیقه از این کیسه آب گرم استفاده کنید و بعد از 20 دقیقه استراحت دادن دوباره از آن استفاده کنید. اگر گردن درد ناشی از اسپاسم عضله باشد، گرما می‌تواند به شل‌شدن و افزایش جریان خون به آن منطقه کمک کند. ماساژ ملایم ناحیه موردنظر گاهی اوقات می‌تواند به همین دلیل مؤثر باشد، اما مراقب باشید که در ماساژدادن زیاده‌روی نکنید.

تمرینات کششی گردن

حرکات کششی، خط بین درمان و پیشگیری محسوب می‌شود. زمانی که درد زیادی دارید، ممکن است برای انجام حرکات کششی دیر باشد، اما شل و منعطف نگه‌داشتن ماهیچه‌های شما می‌تواند خطر کشیدگی رباط‌ها، عضلات و تاندون‌ها و در نتیجه تورتیکولی را کاهش دهد.

سعی کنید گردن خود را در سطح‌های مختلف حرکتی بکشید:

  • سعی کنید گوش راست خود را به شانه راست خود نزدیک کنید. سپس به‌آرامی سر خود را به سمت  چپ ببرید و همین حرکت را برای طرف مقابل انجام دهید. هر کدام از این حرکات را در هر سمت 10 بار تکرار کنید.
  • تا جایی که می‌توانید سر خود را به عقب ببرید و به سقف نگاه کنید. سپس به مرکز برگردید و تا جایی که می‌توانید به پایین نگاه کنید. 10 بار این حرکت را انجام دهید.
  • سر خود را به سمت راست بچرخانید. با دست چپ به‌آرامی روی چانه خود فشار وارد کنید. به سمت مرکز برگردید و در سمت چپ این حرکت را تکرار کنید. در هر سمت 10 بار این حرکت را تکرار کنید.
  • یک دایره بزرگ در جهت عقربه‌های ساعت با بینی خود بکشید. پنج بار این حرکت را انجام دهید و سپس پنج دایره در خلاف جهت عقربه‌های ساعت بسازید.
  • “چانه – الفبا”: با استفاده از چانه خود به‌عنوان نشانگر، به‌آرامی الفبای انگلیسی را از A تا Z ترسیم کنید.

می‌توانید هر روز عضلات گردن خود را کشش دهید تا فشارها و استرس را در این ناحیه کاهش دهید.

کشش به شما کمک می‌کند تا گردنتان را صاف نگه دارید، اما اگر می‌خواهید واقعاً گردن درد ناشی از خواب را کاهش دهید، باید به دو دلیل اصلی که در بالا در مورد آنها صحبت کردیم توجه کنید. اولین مورد آسان است: اگر به پهلو می‌خوابید، وضعیت خواب خود را به پشت تغییر دهید یا اگر به شکم می‌خوابید وضعیت خواب خود را به پشت یا پهلو تغییر دهید. دوم یک بالش جدید بگیرید، بالشی که سروگردن شما را با بقیه ستون فقرات شما در یک راستا نگه دارد.

استفاده از ترکشن بادی گردن

دستگاه ترکشن بادی گردن یکی ابزار دیگری برای درمان گردن درد هستند. گردن درد زیاد با کج کردن سر به سمت جلو مرتبط است، زیرا بر اعصابی که درد را منتقل می‌کنند، فشار می‌آورد.

هنگامی که دستگاه کشش گردن را زیر گردن خود قرار می‌دهید، سر شما را به عقب متمایل می‌کند. این کشش ملایم گردن را به هم تراز می‌کند و فشار و درد را کاهش می‌دهد. تحقیقات در مورد اثربخشی این دستگاه‌ها قطعی نیست، اما به نظر می‌رسد برخی افراد از استفاده منظم از آن سود می‌برند.

استفاده از ترکشن بادی گردن

رژیم غذایی

رویکردهای تغذیه‌ای ممکن است به تسکین درد گردن، به‌ویژه درد ناشی از التهاب کمک کند. اگرچه تحقیقات دقیق‌تری موردنیاز است، اما شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد برخی محصولات می‌توانند التهاب و درد عضلانی را کاهش دهند، از جمله:

محصولات موضعی مانند:

  • کپسایسین
  • روغن کافور
  • برخی فرآورده‌های گیاهی مانند:
  • امگا 3 EFA (روغن ماهی)
  • کورکومین (زردچوبه)
  • چای سبز

البته به یاد داشته باشید که همیشه باید قبل از استفاده از این محصولات با پزشک خود مشورت کنید؛ زیرا اگرچه این محصولات همگی طبیعی و گیاهی هستند؛ اما برخی از آنها ممکن است عوارض جانبی یا تداخل دارویی داشته باشند.

چگونه از گردن درد در هنگام خواب جلوگیری کنیم؟

علاوه بر استفاده از بالش مناسب در هنگام خواب، باید مراقب نحوه نگه‌داشتن گردن خود هنگام انجام فعالیت‌های مختلف نیز باشید. تماشای تلویزیون، استفاده از گوشی هوشمند یا مطالعه گاهی اوقات باعث می‌شوند سر خود را برای مدت طولانی به سمت جلو خم کنید. این موضوع ممکن است عضلات گردن شما را تحت‌فشار قرار دهد و منجر به بروز گردن درد شود.

هنگامی که این فعالیت‌ها را انجام می‌دهید، راهکارهایی برای حمایت از سروگردن خود و نگه‌داشتن آن‌ها در راستای درست پیدا کنید.

به‌خاطر داشته باشید که یکی از بهترین کاهش‌دهنده‌های درد، خواب خوب شبانه است؛ بنابراین، مطمئن شوید که عادت‌های مناسبی برای خوابیدن دارید:

  • در یک‌زمان مناسب به رختخواب بروید
  • خواب کافی داشته باشید
  • اتاق خود را تاریک و خنک نگه دارید
  • استفاده از وسایل الکترونیکی را قبل از خواب به حداقل برسانید

بهبود وضعیت خواب

اگر به پهلو می‌خوابید، قراردادن یک بالش بسیار بلند بین پاهایتان ممکن است برای کاهش فشار مفید باشد. این کار ستون فقرات شما را در یک راستا نگه می‌دارد و شب راحت‌تری را برای شما رقم می‌زند.

افرادی که به پشت می‌خوابند، می‌توانند یک بالش زیر زانوهای خود قرار دهند تا فشار بر روی کمر کمتر شود. اگرچه که ممکن است هزینه اضافه‌تری برای شما داشته باشد؛ اما استفاده از یک تشک طبی و مناسب نیز ممکن است به خواب بدون درد و راحت شبانه کمک کند.

ناهنجاری سر به جلو و درمان آن

ناهنجاری سر به جلو یک وضعیت بسیار شایع است که در آن سر و گوش‌ها جلوتر از خط عمود بر وسط بدن قرار می‌گیرد. این در حالی است که در حالت طبیعی یا خنثی، سر و گوش‌ها باید با شانه‌ها و خط عمود بر وسط بدن در یک راستا باشند.

ناهنجاری سر به جلو می‌تواند باعث درد گردن، سفتی، راه‌رفتن نامتعادل و سایر عوارض جانبی شود. این ناهنجاری اغلب با ناهنجاری شانه‌های گرد همراه است که در موارد شدید می‌تواند منجر به کیفوز یا قوز پشتی شود.

اما خبر خوب این است که معمولاً می‌توان این ناهنجاری را برطرف نمود: انجام تمرینات کششی و تقویتی همراه باتوجه‌به وضعیت بدنی مناسب، عوارض جانبی این ناهنجاری را تسکین می‌دهد و وضعیت بدنی را بازیابی می‌کند.

ناهنجاری سر به جلو همچنین “Neck Text” یا “گردن متنی” نیز نامیده می‌شود، زیرا این وضعیت اغلب در نتیجه خم‌شدن‌های طولانی‌مدت به سمت صفحه لپ‌تاپ یا تلفن همراه به وجود می‌آید. این ناهنجاری همچنین در سالمندان به دلیل ازدست‌دادن قدرت عضلانی در روند پیری مشاهده می‌شود.

ناهنجاری سر به جلو و درمان آن

اگر گردن شما نیز به سمت جلو متمایل می‌شود و سرتان به‌جای اینکه مستقیماً بالای شانه‌هایتان قرار بگیرد، در جلوی شانه‌هایتان قرار دارد، احتمالاً شما نیز دچار ناهنجاری سر جلو هستید. این وضعیت می‌تواند عضلات گردن شما را تحت‌فشار قرار دهد و چندین کیلوگرم وزن اضافی بر ستون فقرات گردنی شما وارد کند و خطر آسیب در ستون فقرات را افزایش دهد.

وضعیت سر به جلو می‌تواند منجر به مشکلات متعددی شود، از جمله افزایش فشار روی ستون فقرات گردنی، اضافه‌کردن بار عضلانی بیشتر در این ناحیه و قوز بالای کمر. هرچه وضعیت سر به جلو بیشتر ادامه یابد، احتمال بروز گردن درد، سفتی و سایر علائم بیشتر می‌شود. در نتیجه با ما همراه باشید تا بدانید راه درمان این ناهنجاری در چیست.

شما می‌توانید با انجام هر روزه این عادات ساده به اصلاح وضعیت سر به جلو در طول زمان کمک کنید.

1.برای درمان سر به جلو هر روز صبح را با کشش عضلات سینه و چانه شروع کنی

بسیاری از حرکات کششی و تمریناتی که برای مقابله با ناهنجاری سر به جلو طراحی شده‌اند، ساده هستند و می‌توان آنها را به‌راحتی در برنامه روزانه قرارداد. تنفس عمیق نیز می‌تواند به بهبود وضعیت بدن شما کمک کند.

در ادامه چند تمرین برای شروع آورده شده است:

تمرین چین تاک

 یا کشش چانه تمرینی سریع و آسان است و به تقویت عضلات بازکننده بالای قفسه سینه، یعنی عضلاتی که سر شما را روی شانه‌ها قرار می‌دهند، کمک می‌کند.

کشش چانه یکی از تمرین‌های کلیدی است که برای کمک به تراز نگه‌داشتن سر در بالای ستون فقرات توصیه می‌شود.

برای انجام این تمرین:

بایستید و بالاتنه خود را به دیوار تکیه دهید و پاها به‌اندازه عرض شانه باز کنید.

چانه خود را پایین بیاورید و سر خود را به عقب بکشید تا با دیوار برخورد کند.

کشش را به مدت 5 ثانیه نگه دارید و 10 بار این حرکت را تکرار کنید.

تمرین چین تاک
تمرین چین تاک

تمرین چین تاک در وضعیت خوابیده

خوب است که این کشش درست قبل از بلندشدن از رختخواب و در اول صبح انجام شود.

برای انجام این تمرین:

به پشت دراز بکشید و یک حوله کوچک زیر گردن خود قرار دهید.

چانه خود را به داخل بکشید و سپس به حالت طبیعی برگردید و برای 10 بار این حرکت را تکرار کنید.

تمرین چین تاک در وضعیت خوابیده
تمرین چین تاک در وضعیت خوابیده

تمرین چین تاک بر روی دیوار

این تمرین نیز به شما در داشتن وضعیت مناسب بدنی کمک می‌کند.

برای انجام این تمرین:

بایستید و شانه‌ها، سر و پشت خود را صاف روی دیوار قرار دهید.

چانه خود را به داخل بکشید و چند ثانیه نگه دارید و سپس به حالت طبیعی چانه برگردید و این حرکت را ده بار تکرار کنید. می‌توانید هم‌زمان با انجام این حرکت و از همان موقعیت شروع، هر دودست را مقابل دیوار و کف دست‌ها را رو به بیرون قرار دهید و دست‌های خود را روی دیوار بالا و پایین ببرید.

 

تمرین چین تاک بر روی دیوار
تمرین چین تاک بر روی دیوار

 

کشش گردن به جلو

این تمرین نوعی تغییر شکل از همان حرکت چین تاک است.

برای انجام این تمرین:

می‌توانید این تمرین را به‌صورت ایستاده یا نشسته انجام دهید.

با استفاده از دو انگشت یک‌دست، چانه خود را به سمت عقب ببرید سپس دست دیگر خود را بالای سرتان قرار دهید و به‌آرامی درحالی‌که سر خود را به سمت سینه خم می‌کنید به پشت سر خود فشار وارد کنید و این فشار را تا زمانی که احساس کشیدگی در پشت گردن کنید ادامه دهید.

این کشش را به مدت 20 ثانیه نگه دارید و سپس به حالت طبیعی برگردید و سه بار دیگر آن را تکرار کنید.

کشش گردن به جلو
کشش گردن به جلو

ژست یوگا برای گردن درد

بسیاری از حرکات یوگا می‌توانند به کاهش تنش و درد در گردن و شانه‌های شما کمک کنند؛ اما ما در ادامه یکی از تمرینات ساده در این زمینه را برای شما آورده‌ایم:

طوری بایستید که پاهایتان در راستای باسن باشد.

به‌آرامی به جلو خم شوید و کمی زانوهای خود را خم کنید.

دستان خود را روی زمین یا زیر انگشتان پاهایتان قرار دهید.

چانه خود را به سمت قفسه سینه‌تان ببرید و اجازه دهید سر و گردنتان شل شود. باید بتوانید بدون هیچ استرسی این کار را انجام دهید.

با سر خود دایره‌هایی ایجاد کنید یا سر خود را ازیک‌طرف به سمت دیگر حرکت دهید تا به کاهش تنش کمک کنید.

این موقعیت را حداقل برای یک دقیقه نگه دارید. سپس ستون فقرات خود را به سمت بالا بچرخانید و بایستید و در آخر بازوها و سر خود را بالا بیاورید.

تمرین کشش درگاه

عضلات سفت و کوتاه قفسه سینه می‌تواند باعث به جلو افتادن سر شما شود. با کشش عضلات سینه‌ای بزرگ و کوچک، شانه‌ها و سرتان راحت‌تر می‌توانند به عقب حرکت کنند و در حالت مناسب بمانند.

این تمرین باعث کشش عمیق قفسه سینه و شانه‌ها می‌شود که می‌تواند به حفظ وضعیت بدنی خوب کمک کند. رو به گوشه‌ای از اتاق قرار بگیرید یا در میان چهارچوب یک در بایستید. هر یک از ساعدهای خود را در مقابل یک دیوار یا در دو سمت چهارچوب قرار دهید به‌طوری‌که آرنج‌ها کمی زیر سطح شانه قرار گیرند. در همین حالت به جلو خم شوید و این خم‌شدن را تا زمانی که در قفسه سینه خود و در زیر استخوان ترقوه احساس کشیدگی کنید ادامه دهید. این وضعیت را یک دقیقه نگه دارید.

تمرین کشش درگاه
تمرین کشش درگاه

این حرکات کششی را در برنامه صبحگاهی خود بگنجانید. صرف دو دقیقه وقت در ابتدای هر روز یک سرمایه‌گذاری ساده است که می‌تواند سود زیادی برای وضعیت بدن شما داشته باشد. البته همواره به یاد داشته باشید که اگر هر یک از این حرکات باعث درد شد فوراً انجام آن را متوقف کنید.

2. برای درمان سر به جلو فضای کاری خود را به‌صورت ارگونومیک تنظیم کنید

نشستن بر روی صندلی و خیره‌شدن به صفحه‌نمایش برای ساعات طولانی می‌تواند به‌راحتی شما را مستعد ناهنجاری سر به جلو کند. پس میز کاری خود را طوری بچینید که شما را تشویق کند سرتان را روی شانه‌هایتان در یک راستا نگه دارید.

محل قرارگیری میز، مانیتور کامپیوتر یا کیبوردتان را برای کمک به تراز نگه‌داشتن سروگردن خود به طور مناسب تنظیم کنید.

صفحه‌نمایش یا لپ‌تاپ خود را طوری بالا بیاورید که وقتی مستقیم به جلو نگاه می‌کنید، چشمانتان به یک‌سوم بالای صفحه‌نمایش برخورد کند.

موس و کیبورد خود را به صورتی قرار دهید که هنگام استفاده از آنها، ساعدهای شما موازی با زمین باشند و آرنج‌های شما تقریباً 90 درجه خم شده باشند.

یک صندلی اداری با تکیه‌گاه مناسب تهیه کنید تا بتوانید در حین کار پشت سر خود را روی صندلی صاف نگه دارید.

اگر با رعایت تمام این موارد باز هم متوجه شدید که گردن خود را به جلو خم می‌کنید، یک یادآوری را روی تلفن خود تنظیم کنید که چندین بار در روز به شما هشدار دهد تا وضعیت بدن خود را بررسی کنید.

3. برای درمان سر به جلو روی بالش‌های طبی بخوابید

بالش طبی که گاهی بالش ارتوپدی نیز نامیده می‌شود، دارای شکل مشخصی است. مرکز بالش به سمت داخل خمیده است تا از انحنای طبیعی سر و ستون فقرات گردنی بهتر حمایت کند. هدف از طراحی این بالش‌ها، خنثی نگه‌داشتن گردن شما به هنگام خواب است. اگر تهیه این نوع بالشت برای شما هزینه زیادی دارد می‌توانید به‌جای بالش، حوله‌ای زیر گردنتان رول کنید و به همان تأثیر مشابه بالش‌های طبی دست پیدا کنید.

در ضمن قابل ذکر است که هیچ مدرک پزشکی واضحی وجود ندارد که یک نوع بالش را بر دیگری ارجحیت دهد، بنابراین اجازه دهید برای انتخاب بالش مناسب، راحتی شخصی شما را در این زمینه راهنمایی کند.

توجه به این نکته ضروری است که یک‌شبه وضعیت سر روبه‌جلو را اصلاح نخواهید کرد؛ بنابراین به نکاتی که گفته شد متعهد شوید و ببینید آیا در هفته‌ها و ماه‌های آینده متوجه بهبودی شده‌اید یا خیر. اگر وضعیت سر به جلو شما شدید است یا باعث درد می‌شود، با یک فیزیوتراپیست یا متخصص حرکات اصلاحی مشورت کنید؛ زیرا این متخصصان می‌توانند راهنمایی‌ها و گزینه‌های بیشتری را برای کمک به بهبود وضعیت بدن به شما ارائه دهند.

تحقیقات در رابطه‌ با سر به جلو چه می‌گویند؟

مطالعه‌ای در سال 2019 که بر روی دانشجویان سالم و دارای ناهنجاری سر به جلو انجام شد نشان داد که این ناهنجاری با کاهش عملکرد تنفسی مرتبط است.

مقاله مروری دیگری در سال 2019 نیز گزارش داد که ناهنجاری سر به جلو و کیفوز با افزایش میزان مرگ‌ومیر، به‌ویژه در مردان و زنان مسن، مرتبط است.

مطالعه‌ای دیگر در سال 2014 نشان داد که وزن مؤثر سر بر روی ستون فقرات که در حالت خنثی بین 4 الی 5 کیلوگرم است، در ناهنجاری سر به جلو می‌تواند تا 22  کیلوگرم افزایش یابد!

بر اساس یک مطالعه در سال 2012 که بر روی افرادی که بیش از شش ساعت در روز با رایانه کار می‌کردند انجام شد، نشان داده شد که ناهنجاری سر به جلو می‌تواند توانایی تعادل را کاهش دهد.

علت ناهنجاری سر به جلو

ناهنجاری سر به جلو اغلب از خم‌شدن روی یک دستگاه الکترونیکی یا خم‌شدن پشت میز برای نگاه‌کردن به صفحه‌نمایش کامپیوتر برای مدت طولانی ناشی می‌شود.

از طرفی مطالعات نشان می‌دهد که تمرین‌های کششی و تقویتی خاص و درمان‌های دستی که توسط متخصصین کایروپراکتیک یا فیزیوتراپیست‌ها انجام می‌شود می‌تواند به بازگرداندن هم‌ترازی طبیعی سروگردن و کاهش عوارض جانبی کمک کند.

سایر علل احتمالی ناهنجاری سر به جلو عبارت‌اند از:

  • رانندگی در حالت خمیده روی فرمان برای مدت طولانی
  • مشاغلی که نیاز به خم‌شدن به جلو دارند، مانند خیاطی
  • حمل یک کوله‌پشتی سنگین
  • وضعیت بدنی نامناسب طولانی‌مدت، مانند قوز کردن
  • خوابیدن با بالش خیلی بلند یا مطالعه در رختخواب
  • آسیب‌های گردنی، مانند آسیب ویپلش یا شلاقی
  • حرکات جبرانی برای سازگاری با درد
  • ضعف عضلانی در قسمت فوقانی کمر
  • بیماری‌هایی مانند آرتریت و تحلیل استخوان
  • ناهنجاری‌های مادرزادی

عوارض ناهنجاری سر به جلو

ناهنجاری سر به جلو می‌تواند عملکرد عضلات قسمت بالایی کمر، گردن و شانه‌های شما را که از سر حمایت می‌کنند دچار اختلال کند.

هنگامی که وضعیت بدنی شما دچار ناهماهنگی شود، فشار بیش از حدی بر عضلات و بافت‌های هم‌بند وارد می‌شود. این موضوع باعث تغییر طول و قدرت عضلات می‌شود. یعنی عضلات جلوی گردن کوتاه و ضعیف و عضلات پشت گردن بلند و سفت می‌شوند.

ناهنجاری سر به جلو همچنین بر اعصاب، تاندون‌ها و رباط‌های درگیر با آن عضلات نیز تأثیر می‌گذارد.

عوارض جانبی این ناهنجاری ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • گردن درد مزمن
  • عضلات سفت گردن
  • کاهش دامنه حرکتی گردن
  • سردرد
  • کمر درد
  • درد فک در مفصل گیجگاهی – فکی
  • بی‌حسی و گزگز در بازوها و دست‌ها
  • کاهش کنترل تعادل
  • اسپاسم عضلانی
  • پارگی یا سایر مشکلات مربوط به دیسک‌ها

اصلاح وضعیت بدنی برای بهبود ناهنجاری سر به جلو

بهبود وضعیت بدنی یا همان “پاسچر” مناسب درد را تسکین و قدرت و انعطاف‌پذیری را افزایش می‌دهد.  اولین قدم برای رسیدن به یک پاسچر مطلوب این است که از وضعیت مناسب ایستادن، نشستن یا راه‌رفتن خود آگاه باشید. وضعیت بدنی خوب به تمرین و همچنین آگاهی نیاز دارد. اگر در طی روز مدام روبه‌جلو خم می‌شوید می‌توانید این عادت را با انجام تمرینات و عادت‌دادن خود به اتخاذ وضعیت مناسب اصلاح کنید.

عمل جراحی برای درمان ناهنجاری سر به جلو

از جراحی برای درمان ناهنجاری سر به جلو استفاده نمی‌شود، مگر اینکه یک ناهنجاری ساختاری زمینه‌ای، مانند ناهنجاری‌های مادرزادی وجود داشته باشد.

در برخی موارد که ناهنجاری سر به جلو با کیفوز همراه است، ممکن است از جراحی استفاده شود.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

ناهنجاری سر به جلو می‌تواند عوارض جانبی دردناکی داشته باشد، و انجام وظایف روزانه شما را مختل کند. اگر در گردن خود درد دارید، بهتر است برای معاینه و تشخیص به یک پزشک مراجعه کنید. در برخی موارد، ممکن است این ناهنجاری همراه با یک بیماری زمینه‌ای مانند خار استخوانی یا پارگی دیسک همراه باشد.

پزشک ممکن است برای شل کردن عضلات یا تسکین درد دارویی برای شما تجویز کند. همچنین می‌تواند شما را برای فیزیوتراپی یا کاردرمانی به متخصص مربوطه ارجاع دهد.

کلام آخر

ناهنجاری سر روبه‌جلو امروزه وضعیتی بسیار متداول است؛ زیرا افراد مدت‌زمان طولانی را روی تلفن یا لپ‌تاپ خود خم می‌شوند.

ناهنجاری سر به جلو تراز طبیعی بدن شما را دچار اختلال می‌کند و گاهی می‌تواند دردناک یا همراه با عوارض جانبی دیگری باشد. انجام تمرینات ورزشی و کششی در تسکین درد و بازگرداندن وضعیت مناسب بدن مؤثر است. رفع ناهنجاری سر به جلو مستلزم توجه به وضعیت بدن و حفظ حرکات کششی و خاص در طول روز است.

هر آنچه که باید در مورد اسکولیوز بدانید

اسکولیوز انحنای جانبی غیر طبیعی در ستون فقرات است. شکل طبیعی ستون فقرات یک فرد شامل یک انحنا در بالای شانه و یک انحنا در قسمت پایین کمر است. این انحناها از زاویه جانبی بدن قابل مشاهده است. حال اگر ستون فقرات از یک سمت به سمت دیگر به شکل “S” یا “C” خمیده شده باشد، فرد به اسکولیوز مبتلا شده است.

طبق گزارش انجمن جراحان مغز و اعصاب آمریکا (AANS)، حدود 80 درصد موارد اسکولیوز هیچ علت قابل شناسایی ندارند.

این بیماری اغلب در 7 سال اول زندگی کودک تشخیص داده می‌شود. اگرچه در اکثر مواقع بروز این ناهنجاری علت قابل شناسایی ندارد اما برخی علل شایعی که ممکن است باعث بروز این ناهنجاری شوند، عبارتند از:

  • نقائص مادرزادی
  • ناهنجاری‌های عصبی
  • شرایط ژنتیکی

انواع شایع اسکولیوز چیست؟

بزرگ‌ترین دسته اسکولیوز، اسکولیوز ایدیوپاتیک است، اصطلاحی که برای اشاره به عارضه‌هایی استفاده می‌شود که علت مشخصی ندارند. اسکولیوز ایدیوپاتیک بر اساس گروه سنی تقسیم می‌شود:

نوزادان: 0 تا 3 سال

کودکان: 4 تا 10 سال

نوجوانان: 11 تا 18 سال

بزرگسالان: 18 سال به بالا

طبق گزارش انجمن جراحان مغز و اعصاب آمریکا، اسکولیوز ایدیوپاتیک نوجوانان شایع‌ترین نوع این اسکولیوز است.

اسکولیوز را می‌توان به دو دسته ساختاری یا غیرساختاری نیز طبقه بندی کرد. در اسکولیوز ساختاری، انحنای ستون فقرات در اثر بیماری، آسیب یا نقص مادرزادی ایجاد می‌شود و دائمی است.

اسکولیوز غیرساختاری منحنی‌های موقتی را توصیف می‌کند که می‌توان آنها را اصلاح کرد.

علائم اسکولیوز

علائم بسته به درجه اسکولیوز ممکن است متفاوت باشد اما علائم شایع مرتبط با اسکولیوز عبارتند از:

  • شانه‌های نابرابر
  • کتف در یک سمت بیشتر از سمت دیگر بیرون زده است
  • لگن نابرابر
  • ستون فقرات دارای انحنای جانبی مشخص
  • مشکلات تنفسی به دلیل کاهش ناحیه قفسه سینه برای گسترش ریه‌ها
  • کمر درد

چه چیزی باعث اسکولیوز می‌شود؟

علت بروز اسکولیوز اغلب مشخص نیست اما علل رایجی که پزشکان ممکن است تشخیص دهند عبارتند از:

فلج مغزی که گروهی از اختلالات سیستم عصبی است که بر حرکت، یادگیری، شنوایی، دیدن و تفکر تأثیر می‌گذارد.

دیستروفی عضلانی که گروهی از اختلالات ژنتیکی که منجر به ضعف عضلانی می‌شود

نقایص مادرزادی که بر استخوان‌های ستون فقرات نوزاد تأثیر می‌گذارد، مانند اسپینا بیفیدا و آسیب یا عفونت ستون فقرات

افرادی که سابقه خانوادگی اسکولیوز دارند بیشتر در معرض ابتلا به این بیماری هستند. وجود رحم و واژن نیز زنان را بیش از مردان مستعد ابتلا به اسکولیوز می‌نماید.

انواع انحنای اسکولیوز

انحنای اسکولیوز اگر در سمت راست باشد معمولاً شبیه C برعکس است که به آن دکستروسکولیوز نیز می‌گویند. انحنای جانبی ستون فقرات در سمت چپ شبیه به شکل C معمولی است و به آن لِووسکولیوز می‌گویند. در ادامه چهار نوع شایع انحنای اسکولیوز را با هم بررسی می‌کنیم:

انحنای توراسیک: اگر یک خط مستقیم از مرکز کمر کشیده شود، انحنا در این اسکولیوز به سمت راست قسمت بالایی قفسه سینه (ناحیه توراسیک) امتداد پیدا می‌کند.

انحنای توراکولومبار: در این نوع اسکولیوز،انحنا از قسمت بالایی قفسه سینه (توراسیک) شروع می‌شود و به قسمت پایین کمر (لومبار) ختم می‌شود.

انحنای لوم بار: انحنا در این نوع اسکولیوز از قسمت پایین کمر شروع و به مهره‌های انتهایی ختم می‌شود.

انحنای دوگانه: به طور معمول، منحنی دوتایی شامل منحنی قفسه سینه سمت راست در بالا و منحنی کمری چپ در پایین است. افرادی که منحنی دوتایی دارند ممکن است در ابتدا بدشکلی آشکار کمتری داشته باشند؛ زیرا این دو منحنی تعادل بیشتری با یکدیگر برقرار می‌کنند. موارد نادر اسکولیوز با انحنای سه‌گانه نیز وجود داشته است.

نواع انحنای اسکولیوز

اسکولیوز چگونه تشخیص داده می‌شود؟

معاینه فیزیکی ستون فقرات اولین قدم بررسی ابتلا به اسکولیوز است. پزشک همچنین ممکن است برای مشاهده دقیق ستون فقرات، آزمایش‌های تصویربرداری را نیز تجویز کند.

معاینهٔ بدنی برای تشخیص اسکولیوز

پزشک درحالی‌که ایستاده‌اید و بازوهایتان را در کنار بدن قرار داده‌اید، پشت شما را مشاهده می‌کند. او انحنای ستون فقرات و متقارن بودن ناحیه کمر و شانه‌های شما را بررسی می‌کنند.

در مرحله بعد، پزشک از شما می‌خواهد که به جلو خم شوید تا هر گونه برجستگی در قسمت فوقانی و پایین کمر شما را بررسی کند. تست خم‌شدن به جلو یا تست آدامز یکی از تست‌های مهم برای تشخیص وجود اسکولیوز است.

معاینهٔ بدنی برای تشخیص اسکولیوز

روش‌های تصویربرداری برای تشخیص اسکولیوز

آزمایش‌های تصویربرداری که ممکن است پزشک برای بررسی اسکولیوز تجویز کند عبارت‌اند از:

اشعه ایکس: در طول این آزمایش، مقادیر کمی از اشعه برای ایجاد تصویری از ستون فقرات شما استفاده می‌شود.

اسکن MRI: این آزمایش از امواج رادیویی و مغناطیسی برای دریافت تصویری دقیق از استخوان‌ها و بافت اطراف آن استفاده می‌کند.

سی‌تی‌اسکن: در طی این آزمایش، اشعه ایکس در زوایای مختلف گرفته می‌شود تا تصویری سه‌بعدی از بدن به دست آید.

اسکن استخوان: برای انجام این آزمایش محلول رادیواکتیوی به شما تزریق می‌شود و این محلول با گردش خون در ن.احی استخوانی شما متمرکز شده و ناهنجاری‌های ستون فقرات را برجسته می‌کند.

گزینه‌های درمانی برای اسکولیوز چیست؟

درمان این ناهنجاری به عوامل متعددی بستگی دارد و میزان انحنای ستون فقرات یکی از عوامل اصلی است. پزشک شما همچنین موارد زیر را در نظر خواهد گرفت:

سن

میزان رشد استخوانی

مقدار و نوع انحنا

نوع اسکولیوز

گزینه‌های درمانی اولیه برای این عارضه، بریس و انجام جراحی است.

استفاده از بریس برای درمان اسکولیوز

طبق گزارش انجمن جراحان مغز و اعصاب آمریکا، اگر فرد مبتلا به اسکولیوز هنوز درحال‌رشد و انحنای آن بین 25 تا 40 درجه باشد، ممکن است نیاز به استفاده از بریس داشته باشد.

ممکن است بریس ها ستون فقرات را کاملاً صاف نکنند، اما می‌توانند از افزایش انحنا جلوگیری کنند. این روش درمانی برای مواردی که زود تشخیص داده می‌شوند مؤثرتر است.

کسانی که به بریس نیاز دارند باید 16 تا 23 ساعت در روز از آن استفاده کنند تا زمانی که رشدشان متوقف شود. اثربخشی بریس با تعداد ساعات استفاده از آن در روز افزایش می‌یابد.

پزشکان معمولاً توصیه می‌کنند که بچه‌ها تا زمانی که به سن بلوغ می‌رسند و دیگر رشد نمی‌کنند از بریس‌های خود استفاده کنند.

انواع مختلفی از بریس برای این عارضه وجود دارد، اما دو نوع اصلی آن عبارت‌اند از:

بریس بوستون: این بریس از پلاستیک ساخته شده و به بدن می‌چسبد و عملاً نامرئی است. از این بریس برای درمان انحنای ستون فقرات استفاده می‌شود و در اطراف قسمت پایین کمر قرار می‌گیرد.

استفاده از بریس بوستون برای اسکولیوز

بریس بوستون: این بریس از گردن شروع می‌شود و تمام ‌تنه به‌استثنای پاها و بازوها را می‌پوشاند. از این بریس برای انحناهای S شکلی استفاده می‌شود که بریس بوستون نمی‌تواند آنها را برطرف کند.

استفاده از بریس بوستون برای اسکولیوز

عمل جراحی

جراحی معمولاً برای افرادی با انحنای بیشتر از 40 درجه انجام می‌شود.  اگر اسکولیوز دارید و احساس می‌کنید انحنای آن زندگی روزمره شما را مختل کرده یا باعث ناراحتی شما می‌شود، جراحی نیز گزینه‌ای درمانی محسوب می‌شود.

جراحی فیوژن ستون فقرات روشی استاندارد برای درمان اسکولیوز است. در این روش، پزشک با استفاده از پیوند استخوان، میله‌ها و پیچ‌ها، مهره‌های شما را به هم متصل می‌کند. این پیوند استخوان از استخوان یا موادی مانند آن تشکیل شده است.

میله‌ها ستون فقرات شما را در وضعیت صاف و پیچ‌ها آنها را در جای خود نگه می‌دارند. در نهایت، پیوند استخوان و مهره‌ها به یک استخوان تبدیل می‌شوند. میله‌ها را می‌توان در کودکان متناسب با رشد آنها تنظیم کرد.

برخی از خطرات جراحی فیوژن ستون فقرات عبارت‌اند از:

  • خون‌ریزی بیش از حد
  • عدم بهبودی
  • عفونت
  • درد
  • آسیب عصبی

مدیریت درد برای اسکولیوز

درمان‌های خاصی می‌توانند به مدیریت درد اسکولیوز کمک کنند، اگرچه به اصلاح خود انحنا کمکی نمی‌کنند.

برخی از تکنیک‌ها نیاز به تحقیقات بیشتری دارند، اما ممکن است توسط پزشک شما توصیه شوند، مانند آب‌درمانی، ماساژ، تحریک الکتریکی و بریس‌های کمری.

این روش‌ها به‌احتمال زیاد به کاهش درد و ناراحتی و همچنین بهبود انحنا کمک می‌کنند:

ورزش

انجام فعالیت‌های بدنی و کششی برای کاهش درد اسکولیوز شاید نتواند مشکل را صددرصد برطرف کند، اما برای جلوگیری از پیشرفت این ناهنجاری مؤثر است.  

از پزشک خود بخواهید که برای انتخاب ورزش‌های مناسب به شما کمک کند تا قدرت عضلات شما بیشتر شود و بتواند از ستون فقراتتان بهتر حمایت کند.

دارو

داروهای ضددرد مانند استامینوفن و ایبوپروفن می‌توانند به کاهش درد کمک کنند. با پزشک خود در مورد داروهای کاهش درد و التهاب صحبت کنید.

درمان کایروپراکتیک

مطالعه‌ای در سال 2011 نشان داد که درمان کایروپراکتیک ممکن است به کاهش درد و افزایش انعطاف‌پذیری بیماران مبتلا به اسکولیوز کمک کند.

اما توجه داشته باشید که به دنبال یک متخصص کایروپراکتیک مناسب باشید که در زمینه اسکولیوز تخصص دارد تا موجب بدتر شدن وضعیت شما نشود.

چشم‌انداز بلندمدت اسکولیوز چیست؟

چشم‌انداز بلندمدت اسکولیوز بستگی به‌شدت انحنا دارد. در موارد خفیف تا متوسط، این وضعیت با فعالیت‌ها و عملکردهای روزمره تداخلی نخواهد داشت؛ اما افراد مبتلا به اشکال شدید اسکولیوز ممکن است محدودیت‌های فیزیکی داشته باشند.

گاهی زندگی با اسکولیوز می‌تواند برای برخی افراد دشوار باشد. اگر به دنبال کمک برای مدیریت اسکولیوز خود هستید، می‌توانید به دنبال یک گروه پشتیبانی و حمایتی باشید.

گروه‌های حمایتی به شما این امکان را می‌دهند تا با کسانی که تجربه‌های مشابه شما را دارند ملاقات کنید و از توصیه‌ها و مواردی که آنها در مورد مقابله با این وضعیت به کار بسته‌اند، استفاده کنید.

بیماری آسیب نخاعی چیست؟

بیماری آسیب نخاعی (Spinal Cord Injury) به وضعیتی اشاره دارد که همه یا قسمتی از بخش نخاع مرکزی به صورت قسمتی یا کلی آسیب می‌بیند. این آسیب ممکن است از اثرات مستقیم یا غیرمستقیم ضربه، صدمه یا بیماری‌هایی نظیر قطعی، فشار، خونریزی، التهاب، عفونت و غیره ناشی شود.

بیماری آسیب نخاعی می‌تواند منجر به اختلال در عملکرد نخاعی و ایجاد مشکلات جدی در حرکت، حس و عملکرد اعصابی شود. عوارض و علائم بیماری آسیب نخاعی بسته به موقعیت و میزان آسیب واقع شده در نخاع متغیر است. در صورتی که آسیب در قسمت بالایی نخاع رخ دهد (مانند ستون فقرات گردنی)، ممکن است منجر به کمبود عملکرد تمام بدن (تتراپلژی) شود. در صورتی که آسیب در قسمت پایین‌تری از نخاع رخ دهد (مانند ستون فقرات کمری)، ممکن است منجر به کمبود عملکرد تنها قسمت پایینی بدن (پاراپلژی) شود.

بیماری آسیب نخاعی
بیماری آسیب نخاعی

عوارض بیماری آسیب نخاعی شامل موارد زیر است:

  • کمبود یا از دست دادن حس و حرکت
  • مشکلات تنفسی
  • ناتوانی در کنترل ادرار و مدفوع
  • مشکلات جنسی
  • کاهش ضربان قلب
  • اختلالات خواب
  • مشکلات روانی-اجتماعی

بیماری آسیب نخاعی می‌تواند تاثیرات جدی بر زندگی فرد داشته باشد و به ویژه بر وظایف روزمره، حرکت، حس و حالت روحی تاثیر می‌گذارد. علاوه بر اثرات فیزیکی، بیماری آسیب نخاعی می‌تواند تاثیرات روحی و روانی نیز داشته باشد. افسردگی، اضطراب، انزوای اجتماعی و کاهش کیفیت زندگی روانی، برخی از مشکلات روانشناختی معمول در افراد مبتلا به بیماری آسیب نخاعی هستند.

مدیریت درمانی در بیماری آسیب نخاعی شامل تیم چند رشته‌ای از پزشکان، پرستاران، فیزیوتراپیست‌ها، روانشناسان و متخصصان توانبخشی است. درمان و مراقبت از بیماران با آسیب نخاعی بستگی به شدت و مکان آسیب و نیازهای فردی بیمار دارد. اهداف درمانی ممکن شامل بهبود عملکرد جسمانی، افزایش استقلال و کیفیت زندگی، کنترل عوارض و پیشگیری از مشکلات ثانویه باشد.

آسیب‌های نخاعی
آسیب‌های نخاعی

تاثیر بیماری آسیب نخاعی بر ریه

عمده‌ترین دلایل آسیب‌های نخاعی معمولاً ناشی از ضربه هستند. تصادفات وسایل نقلیه موتوری عموماً علت شایع‌تری برای بیماری آسیب نخاعی هستند، اما دیگر عوامل شامل افتادن، حوادث ناشی از کار، آسیب‌های ورزشی و مواردی مانند جراحات چاقو یا گلوله نیز باعث آسیب به نخاع می‌شوند.

افراد مبتلا به بیماری آسیب نخاعی در طول زندگی با خطر ابتلا به شرایط پزشکی جدی و ناتوان کننده مواجه هستند که شامل مواردی نظیر زخم‌های جدی، عفونت دستگاه ادراری، درد، اسپاستیسیتی و مشکلات تنفسی می‌باشد. در افراد سالم، تنفس در اصل توسط عضلات بین دنده‌ای و دیافراگم انجام می‌شود.

 با این حال، بیماری آسیب نخاعی این وضعیت را تحت تاثیر قرار می‌دهد و کنترل عضلات تنفسی (عضلات بین دنده ای) به خطر می‌افتد و باعث اختلال در عملکرد عضلات تنفسی و مشکلات ریوی می‌شود. تضعیف عضلات بازدمی همچنین می‌تواند منجر به ایجاد محدودیت در ریه شود که با کاهش حجم ریه، از جمله ظرفیت ریوی، همراه است. به علاوه، ضعف قدرت عضلانی دیافراگم باعث کاهش توانایی در تنفس عمیق می‌شود. این شرایط از علل اصلی مرگ و میر در بیماران مبتلا به بیماری آسیب نخاعی به حساب می‌آیند.

تاثیر آب درمانی بر عملکرد ریوی در بیماری آسیب نخاعی
تاثیر آب درمانی بر عملکرد ریوی در بیماری آسیب نخاعی

تحقیقات انجام شده درباره تاثیر آب درمانی بر عملکرد ریوی در بیماران آسیب نخاعی

از نظر فیزیکی و فیزیولوژیکی، محیط آب به دلیل مزایای نیروی هیدرواستاتیک (شناوری) و ویژگی‌های منحصر به فرد، در مدیریت انواع آسیب‌های اسکلتی-عضلانی، عصبی و قلبی-ریوی مفید است. آب درمانی مخصوصا در زمان‌هایی که فرد بیمار یکی از شرایط زیر را داشته باشد، بسیار مفید است:

  • افرادی که به شدت چاق هستند.
  • افرادی که مبتلا به آرتروز هستند.
  • بیمارانی که محدودیت‌های تعادلی دارند. 
  • افرادی که در ابتدای مراحل توان‌بخشی قرار دارند.

دکتر ماتسوموتو و همکاران به گزارش رسانده‌اند که راه رفتن در آب باعث افزایش فعالیت عضلانی، پاسخ‌های قلبی و تنفسی بیشتر، افزایش سطح حسی و بالا رفتن ادراک در افراد مسن‌تر می‌شود. هرچند که افرادی که در خارج از آب پیاده‌روی می‌کردند در مقایسه با راه رفتن در آب، سرعت بهبودی بسیار کمتری داشتند. همچنین راه رفتن بر روی تردمیل داخل آب، پس از سکته مغزی نیز مزایایی دارد. دکتر بائنا-بیتو و همکاران گزارش کرده‌اند که برنامه آب درمانی منجر به کاهش سطح درد کمر و ناتوانی، افزایش کیفیت زندگی و بهبود تناسب اندام می‌شود. اگرچه اخیراً مطالعات زیادی در رابطه با آب درمانی انجام شده است، اما تحقیقات اندکی درباره عملکرد ریوی در بیماران آسیب نخاعی گزارش شده است. بنابراین، هدف از این مطالعه بررسی تاثیر آب درمانی بر عملکرد ریوی بیماران آسیب نخاعی می‌باشد.

آیا آب درمانی بر عملکرد ریوی بیماران آسیب نخاعی تاثیری دارد؟

هدف اصلی این مطالعه، بررسی تاثیر تمرینات آب درمانی بر عملکرد ریوی در بیماران آسیب نخاعی بود. عوارض تنفسی به عنوان یکی از شایع‌ترین علل عوارض و مرگ و میر در بیماران با آسیب نخاعی شناخته شده‌اند. بیماری‌های ریوی باعث اختلال در عملکرد قلب می‌شوند. عدم کارایی ریه در حمل و نقل اکسیژن، همواره باعث تهدید و تاثیرات منفی بر تنفس می‌شود. در پاسخ به این مشکل، قلب تلاش می‌کند با افزایش کارایی قلبی آن را جبران کند، با این حال حمل نقل اکسژن طور کلی، کارایی تهویه و حمل و نقل اکسیژن کاهش می‌یابد. برای پزشکان و پژوهشگران مرتبط با توانبخشی و مراقبت از بیماران نخاعی، درک صحیح این موضوعات بسیار حائز اهمیت است، به‌خصوص زمانی که عوارض ریوی همچنان یکی از علل اصلی بروز بیماری و مرگ و میر در این جمعیت باشند. تحقیقاتی که توسط دانشمندان و پزشکان صورت گرفت، نتایج مثبتی داشت که برخی از آن ها شامل موارد زیر است:

  • واکر و همکاران در گزارش خود اظهار کردند که آب درمانی باعث افزایش حجم ریه و بهبود ظرفیت تنفسی می‌شود.
  • گس و همکاران در گزارش خود اعلام کردند که تمرینات آبی می‌تواند VO2 را بهبود بخشد. در این مطالعه ویژگی هیدرواستاتیک آب مورد بررسی قرار گرفت که تاثیر مثبتی بر روی بافت بدن می‌گذارد که باعث افزایش حجم ریه می‌شود.

آرتروپلاستی کامل زانو چیست؟

جراحی آرتروپلاستی کامل زانو (Total Knee Arthroplasty) که به عنوان تعویض مفصل کامل زانو نیز شناخته می‌شود، یک روش جراحی است که در آن قسمت‌های تحلیل رفته و آسیب دیده از مفصل زانو، با قرار دادن قطعه‌های پروتز جدید جایگزین می‌شوند. این عمل جراحی معمولاً برای درمان بیمارانی که  یکی از شرایط زیر را دارند استفاده می‌شود:

  • دچار آسیب ناگهانی در زانو هستند.
  •  بیمارانی که به دلیل سن، سابقه آرتریت یا مشکلات دیگر در زانو دچار مشکلات شدیدی هستند.
  • بیمارانی که به طور کلی قادر به انجام فعالیت‌های روزمره نیستند.

در طی عمل جراحی آرتروپلاستی کامل زانو، استخوان‌های سطحی مفصل زانو (از جمله سطوح مفصلی در بالا و پایین استخوان ران و استخوان ساق) بازسازی می‌شوند و پروتزهای مصنوعی جایگزین می‌شوند. این پروتزها عموماً شامل قطعه‌های فلزی و پلاستیکی می‌باشند که ظرفیت حرکت و عملکرد زانو را بهبود می‌بخشند. جراح بر اساس نیاز بیمار و شرایط مختلف می‌تواند از پروتزهای ثابت یا متحرک استفاده کند.

آرتروپلاستی کامل زانو
آرتروپلاستی کامل زانو

آرتروپلاستی

آرتروپلاستی کامل زانو عمل جراحی پیچیده‌ای است که نیاز به زمان و فرآیند توانبخشی طولانی دارد. بعد از جراحی، بیماران به متخصصان برنامه‌های تمرینی و فیزیوتراپی مراجعه می‌کنند تا بهبودی و بازگشت به فعالیت‌های روزمره خود را تسهیل کنند. این جراحی معمولاً بهبود علائم مربوط به درد و محدودیت حرکت زانو را بهبود می‌بخشد و کیفیت زندگی بیمار را ارتقاء می‌دهد.

جراحی آرتروپلاستی کامل زانو یکی از روش‌های پرکاربرد درمانی است که در سراسر جهان استفاده می‌شود. در کشورهایی مانند ایالات متحده، کانادا و استرالیا، نرخ انجام این عمل جراحی در بازه زمانی بین سال‌های 1998 تا 2008 سالانه 5 درصد رشد کرده است. اثربخشی آرتروپلاستی کامل زانو برای هر بیمار ممکن است متفاوت باشد و به عوامل متعددی بستگی دارد که شامل موارد زیر است:

  • شدت آسیب مفصل زانو
  • سن بیمار
  • سطح فعالیت قبلی
  • وضعیت عمومی بیمار
  • نحوه انجام عمل جراحی
جراحی آرتروپلاستی کامل زانو
جراحی آرتروپلاستی کامل زانو

آیا توانبخشی پس از جراحی آرتروپلاستی کامل زانو ضروری است؟

تلاش‌های صورت گرفته در زمینه آرتروپلاستی کامل زانو شامل بهبود در طراحی پروتز، بهینه‌سازی مراحل قبل و بعد از جراحی و مدیریت درد پس از عمل می‌شود. با این حال، مداخلات‌ پس از عمل، به‌ویژه توانبخشی، به طور قابل توجهی به بهبودی بیمار کمک می‌کند.

توانبخشی پس از عمل آرتروپلاستی کامل زانو می‌تواند مزایای زیادی داشته باشد که شامل موازد زیر است:

  • توانبخشی منجر به کاهش مدت اقامت در بیمارستان می‌شود.
  • توانبخشی عوارض پس از عمل را کاهش می‌دهد.
  • توانبخشی نیاز به مراقبت و خدمات پزشکی پس از عمل را کاهش می‌دهد.
  • توانبخشی باعث بهبود قدرت و دامنه حرکت عضلات چهارسر ران می‌شود.

 همچنین توانبخشی به تسهیل فعالیت‌های روزمره زندگی و انجام فعالیت‌های ورزشی کمک می‌کنند.

توانبخشی پس از عمل آرتروپلاستی کامل زانو
توانبخشی پس از عمل آرتروپلاستی کامل زانو

بنابراین، فعالیت‌هایی که قدرت عضلانی، مهارت راه رفتن و تعادل را تقویت می‌کنند، بر بهبود سریع‌تر بیمار و کاهش عوارض آن موثر هستند. در سال‌های اخیر، بسیاری از روش‌های توانبخشی مختلف پس از عمل مورد ارزیابی قرار گرفته‌اند. این تمرینات شامل حرکت‌های غیرفعال مستمر، حرکات ورزشی با سرعت بالا، توانبخشی سریع و توانبخشی از راه دور می‌باشند. سایر مداخلات، از جمله توانبخشی از راه دور، از دستگاه‌های راه دور استفاده می‌کنند تا امکان توانبخشی استاندارد را فراهم کنند. با وجود بسیاری از روش‌های توانبخشی موجود، هنوز استراتژی بهینه‌ای برای توانبخشی پس از آرتروپلاستی کامل زانو تعیین نشده است.

بهترین روش‌های توانبخشی پس از جراحی آرتروپلاستی کامل زانو

نبود توافق درباره راهبردهای مؤثرترین روش توانبخشی احتمالاً به دلیل تنوع موجود در زمان و شدت برنامه‌های توانبخشی، ایجاد شده است. به همین دلیل، دستورالعمل‌ها و توصیه‌های موثر برای توانبخشی پس از آرتروپلاستی کامل زانو به صورت محدود موجود است. به همین دلیل، این مرور سیستماتیک بررسی روش‌های مختلف توانبخشی پس از آرتروپلاستی کامل زانو را در سال‌های اخیر مورد تحلیل قرار می‌دهد.

آرتروپلاستی کامل زانو  یک روش جراحی است که در بیمارانی که دچار آسیب و تخریب شدید مفصل زانو هستند، استفاده می‌شود. هدف اصلی این روش جراحی، بهبود درد، بازگشت به فعالیت‌های روزمره و بهبود کیفیت زندگی بیمار است. در ادامه به بررسی بهترین پروتکل های توانبخشی پس از جراحی آرتروپلاستی کامل زانو پرداخته‌ایم، پس تا انتها همراه ما باشید.

1. Continuous Passive Motion یا حرکات پیوسته غیرفعال

Continuous Passive Motion (CPM) یک روش توانبخشی پس از جراحی آرتروپلاستی کامل زانو است. در این روش، از دستگاهی مخصوص استفاده می‌شود که زانو را در حالت حرکت مستمر و پیوسته قرار می‌دهد. با استفاده از دستگاه CPM، زانو بصورت اتوماتیک و مداوم به صورت آهسته و متناوب حرکت می‌کند.

هدف اصلی استفاده از CPM پس از جراحی آرتروپلاستی کامل زانو، بازسازی بافت‌های زانو، کاهش محدودیت حرکتی زانو و کاهش خطر بهم خوردن تعادل در مفاصل است. برخی از مزایای استفاده از CPM شامل موارد زیر می‌شوند:

  • کاهش درد
  • بهبود رنج حرکتی
  • کمک به تشکیل بافت زانو
  • کاهش خطر تشکیل عدم تعادل مفاصل

معمولاً، CPM به صورت مداوم برای چند ساعت در روز و در چند هفته اول پس از عمل جراحی زانو استفاده می‌شود. اما همواره بهتر است با پزشک خود درباره زمان و مدت استفاده از CPM مشورت کنید، زیرا این موارد ممکن است بسته به شرایط شما و توصیه‌های پزشک تغییر کند.

2. High Velocity & High Intensity Exercise یا تمرینات با سرعت و شدت بالا

پس از جراحی آرتروپلاستی کامل زانو، استفاده از تمرینات با سرعت و شدت بالا (High Velocity & High Intensity Exercise) نیاز به دقت و توجه دارد. در حالت کلی، این نوع تمرینات برای بیمارانی که توانایی بالا و عملکرد زانوی طبیعی را به دست آورده‌اند و توسط پزشکان و متخصصان توانبخشی تایید شده‌اند، مناسب است. با این حال، همیشه باید با پزشک خود مشورت کنید و دستورالعمل‌ها و محدودیت‌های خاص خود را در نظر بگیرید. تمرینات با سرعت و شدت بالا می‌توانند بهبود عملکرد عضلانی و قدرت زانو را تسهیل کنند. برخی از این تمرینات شامل موارد زیر می‌شوند:

  • اسکوات با وزنه: اسکوات با استفاده از وزنه‌های دمبل می‌تواند به عضلات ران و باسن کمک کند و قدرت و استحکام آنها را افزایش دهد.
  • پلومتری: پلومتری یک تمرین پویا و با سرعت بالا است که بر روی قدرت عضلات ران و پرش برای بهبود عملکرد و عضلات زانو تمرکز دارد.
  • تمرینات سرعتی: تمرینات سرعتی مانند بالا و پایین رفتن از پله‌ها، رانندگی با سرعت و تمرینات ورزشی شامل حرکات سریع می‌توانند به بهبود قدرت و کاهش تنش عضلات زانو کمک کنند.

3. Outpatient Therapy یا درمان خارج از بیمارستان

درمان خارج از بیمارستان (Outpatient Therapy) یک روش معمول برای توانبخشی پس از آرتروپلاستی کامل زانو است. این نوع درمان، به معنای دریافت خدمات توانبخشی در محیط بیمارستان نبوده و به جای آن، در مراکز توانبخشی یا درمانگاه‌های فیزیوتراپی انجام می‌شود. این روش معمولاً برای بیمارانی استفاده می‌شود که پس از عمل جراحی زانو وضعیت سلامتی آنها استقرار یافته و نیاز به مراقبت بیشتر در بیمارستان ندارند.

برخی از مزایای درمان خارج از بیمارستان شامل موارد زیر می‌شوند:

  • محیط آرام و غیر بیمارستانی
  • انعطاف‌پذیری زمان
  • تخصص و تجربه در مراکز توانبخشی و درمانگاه‌های فیزیوتراپی

درمان خارج از بیمارستان بسته به شرایط شما و نیازهای توانبخشی خاص شما، می‌تواند شامل جلسات فیزیوتراپی، تمرینات تقویتی، ماساژ، درمان با سرد و گرم، تمرینات تعادل و تمرینات مربوط به راه رفتن و حرکت باشد.

4. One-to-one Physical Therapy یا فیزیوتراپی یک به یک

فیزیوتراپی یک به یک (One-to-one Physical Therapy) پس از آرتروپلاستی کامل زانو، یک روش رایج برای توانبخشی است. در این روش، شما با یک فیزیوتراپیست در جلسات تک به تک همکاری می‌کنید. فیزیوتراپیست، بر اساس شرایط شما و نیازهای توانبخشی خاص، برنامه تمرینی شخصی‌سازی شده را برای شما طراحی و اجرا می‌کند.

با استفاده از فیزیوتراپی یک به یک پس از آرتروپلاستی کامل زانو، می‌توانید از مزایای زیر بهره‌مند شوید:

  • ارائه برنامه شخصی‌سازی شده
  • راهنمایی و کنترل صحیح حرکات
  • نظارت مستمر و تنظیم برنامه
توانبخشی پس از جراحی زانو
توانبخشی پس از جراحی زانو

5. Inpatient Rehabilitation یا توانبخشی داخل بیمارستان

توانبخشی داخل بیمارستان پس از جراحی آرتروپلاستی کامل زانو، یک روش گاهاً استفاده شده برای بهبود عملکرد و توانایی بیماران است. در این روش، شما بعد از عمل جراحی زانو در بیمارستان می‌مانید و تحت نظارت یک تیم توانبخشی و درمانی قرار می‌گیرید. مزایای توانبخشی درون بیمارستانی شامل موارد زیر می‌شوند:

  • تحت نظارت 24 ساعته
  • برنامه توانبخشی چندجانبه
  • حضور در محیط مخصوص پزشکی
  • هماهنگی تیمی