علت خواب‌رفتن دست

گاهی درد در دستان همراه با سوزن‌سوزن‌شدن، بی‌حسی یا ضعف است که این موضوع می‌تواند نشان‌دهنده یک بیماری زمینه‌ای باشد.

مثلاً فشرده‌شدن ریشه‌های عصبی در ستون فقرات گردنی می‌تواند منجر به درد و بی‌حسی انگشتان شود.

درد و بی‌حسی دست چه دردی ایجاد می‌کند؟

درد و بی‌حسی دست ممکن است به‌آرامی ایجاد شود و یا به دنبال آسیب‌دیدگی مانند تصادف با دوچرخه ظاهر شود. این نوع درد به‌احتمال زیاد در یک‌دست رخ می‌دهد؛ اما ممکن است در هر دودست نیز گزارش شود. بسیاری از افراد مبتلا به درد و بی‌حسی دست مبتلا هستند اغلب یک یا چند مورد از موارد زیر را گزارش می‌کنند:

  • درد مداوم در یک یا چند انگشت که می‌تواند به مچ دست یا بازو نیز انتشار بیابد.
  • بی‌حسی، گزگز، یا سایر احساس‌های تغییریافته در دست که می‌تواند شامل احساساتی مانند خارش، یخ‌زدگی یا گرما باشد.
  • درد تیز یا شوک مانند که گهگاه شعله‌ور می‌شود و یا ثابت می‌ماند. این درد احتمالاً علاوه بر دست در شانه و بازو نیز احساس می‌شود.
  • کاهش تحرک یا هماهنگی دست برای انجام کارهای مهم روزانه، مانند بستن دکمه پیراهن یا تایپ‌کردن روی صفحه‌کلید.
  • ضعفی که توانایی گرفتن اشیا مانند لیوان یا حمل وسایلی مانند جعبه را کاهش می‌دهد.
  • افزایش خطر بروز خراش یا سوختگی به دلیل عدم توانایی در احساس یا احساس خطر در قسمت‌هایی از پوست.
  • درد و یا بی‌حسی دست ممکن است در حین حرکات یا فعالیت‌های خاصی بدتر شود، مانند:
  • استفاده بیش از حد از دست یا حرکات تکراری، مانند تایپ‌کردن یا بافتن
  • فعالیت‌های شدید، مانند ورزش‌کردن یا وزنه‌برداری
  • خوابیدن روی دست، بازو یا گردن در وضعیت نامناسب

برخی ممکن است دچار بی‌حسی بیشتری باشند، درحالی‌که برخی دیگر ممکن است درد بیشتری داشته باشند.

آناتومی اعصاب درگیر به هنگام درد و بی‌حسی دست

دست و انگشتان توسط شبکه‌ای از اعصاب کنترل می‌شوند که از گردن منشأ می‌گیرند. این اعصاب از ستون فقرات گردنی شروع می‌شوند. ریشه‌های عصبی مهره‌های C5 تا C8 و همچنین مهرهT1 از نخاع منشعب می‌شوند و شانه، بازو و قسمت‌های مختلف دست و انگشتان را عصب‌رسانی می‌کنند.

سه عصب اصلی که از مچ دست عبور می‌کنند عبارت‌اند از:

  • عصب مدیان که حس کف دست را فراهم می‌کند و به انگشت شست، اشاره، میانی و بخشی از انگشت حلقه می‌رود.
  • عصب اولنار که لبه بیرونی دست را عصب‌دهی می‌کند و به سمت انگشت حلقه و کوچک می‌رود.
  • عصب رادیال که قسمت اعظم حس پشت‌دست را فراهم می‌کند و به انگشت شست و به سمت دو انگشت اول می‌رود.

هر نوع مشکلی که عصب یا شاخه‌ای از اعصاب را در هر نقطه از گردن تا دست تحت‌تأثیر قرار دهد ممکن است در درد و بی‌حسی دست نقش داشته باشد. به‌ندرت پیش می‌آید که مشکلی در مغز یا نخاع علت این درد و بی‌حسی باشد.

به‌طورکلی درد و بی‌حسی دست ممکن است به دلایل زیر ایجاد شود:

  • فشار یا تحریک عصب در قسمت‌هایی مانند گردن، بازو یا دست
  • سوءتغذیه یا عوارض جانبی دارو
  • بیماری‌های مختلف مانند دیابت

تشخیص درد و بی‌حسی دست

دلایل زیادی برای درد و بی‌حسی دست وجود دارد. متخصصین طب فیزیکی، جراحان ارتوپد یا سایر پزشکان می‌توانند علت اصلی درد و بی‌حسی دست را تشخیص دهند. تشخیص دقیق علت درد و بی‌حسی، برای تنظیم یک برنامه درمانی ایمن و مؤثر، ضروری است.

چه چیزی باعث درد و بی‌حسی دست می‌شود؟

درد دست همراه با سوزن‌سوزن‌شدن و یا بی‌حسی معمولاً فقط در بخشی از دست مانند انگشت شست یا چند انگشت احساس می‌شود، اما گاهی می‌توان آن را در کل دست نیز احساس کرد.

سه علت شایع دست درد مزمن و بی‌حسی عبارت‌اند از : رادیکولوپاتی گردن، سندرم تونل کارپال و آرتریت روماتوئید.

در این مقاله قصد داریم تا برخی از شایع‌ترین علل درد و علائم عصبی در دست را بررسی کنیم که با مشکلات در گردن یا ستون فقرات گردنی شروع می‌شود.

علل شایع دست درد مزمن و بی‌حسی

سه علت شایع دست درد و بی‌حسی که طولانی یا مزمن می‌شود عبارت‌اند از:

  • رادیکولوپاتی گردن: هنگامی که ریشه عصب گردنی در گردن ملتهب یا فشرده می‌شود (که این موضوع می‌تواند ناشی از یک خار استخوانی یا بیرون‌زدگی دیسک باشد) گزگز، بی‌حسی و یا ضعف ممکن است در شانه، بازو، دست و یا انگشتان احساس شود. رادیکولوپاتی گردن ممکن است گاهی با دردی شوک مانند همراه باشد. این موضوع می‌تواند یکی از علائم اولیه درد و بی‌حسی در دست باشد.
  • سندرم تونل کارپال: این عارضه شامل تحریک یا فشرده‌شدن عصب میانی در تونل کارپال است که مجموعه‌ای از تاندون‌ها و رباط‌هایی است که از مچ دست و داخل دست می‌گذرد. علائم سندرم تونل کارپال ممکن است شبیه به رادیکولوپاتی گردن باشد؛ زیرا در هر دو عارضه ممکن است علائمی در دست و مچ ایجاد شود. بااین‌حال، رادیکولوپاتی گردن به‌احتمال زیاد با علائم دیگری در بالای بازو، مانند درد، گزگز، بی‌حسی و یا ضعف همراه است؛ اما در سندروم تونل کارپال علائم فقط در مچ دست‌ها دیده می‌شود.
  • روماتیسم مفصلی: این بیماری خودایمنی می‌تواند باعث درد، سوزن‌سوزن‌شدن و یا بی‌حسی در دست شود، اما معمولاً این علائم به‌صورت متقارن و در هر دودست احساس می‌شود؛ بنابراین اگر مفصل خاصی در دست چپ تحت‌تأثیر قرار گرفته باشد، همان مفصل در دست راست نیز احتمالاً تحت‌تأثیر قرار می‌گیرد. درصورتی‌که رادیکولوپاتی گردن معمولاً فقط در یک طرف بدن احساس می‌شود.

گاهی اوقات بیش از یک مشکل می‌تواند باعث بروز این علائم شود. به‌عنوان‌مثال، اگر آرتریت روماتوئید به‌اندازه کافی پیشرفت کند، تورم مچ دست می‌تواند باعث سندرم تونل کارپال شود.

سایر علل درد و بی‌حسی دست

برخی دیگر از مشکلاتی که می‌توانند باعث اختلال عملکرد عصبی شوند و بیشتر به‌عنوان نوروپاتی شناخته می‌شوند نیز می‌توانند باعث علائم درد و بی‌حسی در دست شوند. این مشکلات عبارت‌اند از:

  • دیابت: اگر دیابت پیشرفت کند یا با رژیم غذایی و یا دارو کنترل نشود، ممکن است باعث بروز عوارض مختلفی شود. یکی از جدی‌ترین عوارض دیابت، نوروپاتی است. برای افرادی که دیابت دارند، این علائم گزگز و بی‌حسی معمولاً از پاها شروع می‌شود، اما ممکن است در دست‌ها نیز رخ دهد.
  • کمبود ویتامین B12: برخی از افراد ویتامین B12 کافی دریافت نمی‌کنند. این موضوع می‌تواند ناشی از سو تغذیه و کمبود این ویتامین در رژیم غذایی باشد و یا ناشی از ناتوانی بدن در جذب طبیعی آن به‌اندازه کافی. ویتامین B12 برای سلامت اعصاب حیاتی است، بنابراین سطوح پایین آن می‌تواند به اعصاب آسیب برساند و منجر به بی‌حسی و یا ضعف شود. اگر آزمایش خون کمبود ویتامین B12 را تأیید کند، ممکن است پزشک تغییرات رژیم غذایی یا مکمل‌های B12 را توصیه کند. گوشت گاو، ماهی، تخم‌مرغ و غلات غنی شده منابع خوبی از ویتامین B12 هستند. گیاه خواران و وگان‌ها نیز می‌توانند با برنامه‌ریزی دقیق رژیم غذایی خود ویتامین B12 کافی را دریافت کنند.
  • سوءمصرف الکل: مصرف مقدار زیاد الکل می‌تواند به اعصاب آسیب برساند. هنوز علت آسیب‌دیدن اعصاب توسط الکل شناخته نشده است، اما کارشناسان گمان می‌کنند که عوامل متعددی از جمله افزایش مشکلات در جذب مواد مغذی و رژیم غذایی نامناسب می‌تواند علت این موضوع باشد. سوءمصرف طولانی‌مدت الکل همچنین می‌تواند خطر کمبود ویتامین B12 را افزایش دهد.

علاوه بر این، بیماری‌های مختلف یا آسیب‌های ناشی از ضربات محکم به دست، مانند شکستگی استخوان یا بریدگی عمیق، می‌تواند منجر به آسیب عصبی شود که بخشی از دست را دردناک، بی‌حس و یا ضعیف می‌کند. در موارد نادر، مشکل در مغز یا نخاع نیز می‌تواند باعث درد و بی‌حسی دست شود.

علت به وجود آمدن درد لگن

درد لگن اصطلاح کلی برای درد احساس شده در داخل یا اطراف مفصل ران است و همیشه در خود لگن احساس نمی‌شود، بلکه ممکن است در کشاله ران یا خودِ ران نیز احساس شود.

علت درد لگن چیست؟

صدمات یا شرایط خاصی می‌تواند باعث درد لگن شود که در ادامه آن‌ها را با هم بررسی می‌نماییم.

التهاب تاندون

شایع‌ترین علت درد حاد لگن، التهاب تاندون‌ها یا تاندونیت است. این موضوع اغلب به دلیل فعالیت بیش از حد اتفاق می‌افتد. این وضعیت می‌تواند بسیار دردناک باشد، اما معمولاً در عرض چند روز بهبود می‌یابد.

آرتروز

شایع‌ترین علت درد طولانی‌مدت مفصل ران آرتریت است. آرتریت می‌تواند باعث درد، سفت‌شدن و حساس شدن مفاصل و مشکل در راه‌رفتن شود. انواع مختلفی از آرتریت وجود دارد:

استئوآرتریت (OA) که می‌تواند در نتیجه ساییدگی غضروفی که مفاصل را احاطه کرده است اتفاق بی افتد و ناشی از افزایش سن است.

آرتریت عفونی به دلیل عفونت در مفصل است که باعث تخریب غضروف می‌شود.

آرتریت روماتوئید (RA) که به دلیل حمله سیستم ایمنی بدن به مفاصل است. این نوع آرتریت ممکن است در نهایت غضروف و استخوان‌های مفصلی را از بین ببرد.

استئوآرتریت بسیار شایع‌تر از آرتریت روماتوئید است.

بورسیت تروکانتریک

یکی دیگر از علل احتمالی درد لگن بورسیت تروکانتریک است. این وضعیت زمانی رخ می‌دهد که بورسا که کیسه‌ای پر از مایع در نزدیکی مفصل ران است، ملتهب می‌شود.

برخی از عواملی که می‌توانند باعث بورسیت تروکانتریک شوند عبارت‌اند از: آسیب مفصل ران، استفاده بیش از حد از مفاصل یا اختلال در پاسچر بدن.

شکستگی لگن

شکستگی لگن در افراد مسن و در افرادی که به پوکی‌استخوان مبتلا هستند، شایع است که به دلیل سن، یا عوامل دیگر مرتبط با ضعیف‌شدن استخوان‌ها ایجاد می‌شود.

شکستگی لگن باعث درد شدید و ناگهانی لگن می‌شود و نیاز به مراقبت فوری پزشکی دارد. عوارضی وجود دارد که می‌تواند در اثر شکستگی لگن ایجاد شود، مانند لخته‌شدن خون در ساق پا.

شکستگی لگن معمولاً نیاز به جراحی دارد تا اصلاح شود و به‌احتمال زیاد بعد از عمل و برای بهبودی کامل نیاز به فیزیوتراپی وجود دارد.

علل دیگر درد لگن

شرایط دیگری نیز وجود دارد که می‌تواند باعث درد لگن شود و کمر شایع هستند. این شرایط عبارت‌اند از: سندروم گیرکردن استخوان ران (اسنپینگ هیپ) و استئونکروز یا نکروز استخوان ران.

سندرم ران صدادار (اسنپینگ هیپ)

سندرم هیپ صدادار که بیشتر در رقصندگان یا ورزشکاران رخ می‌دهد و با صدای کوبیدن یا احساس تق‌تق در لگن مشخص می‌شود.

مثلاً هنگام راه‌رفتن یا بلندشدن از روی صندلی، این لق زدن ممکن است رخ دهد. این وضعیت معمولاً بدون درد است، اما در برخی موارد می‌تواند باعث درد شود.

کوبیدن لگن همراه با درد معمولاً نشانه پارگی غضروف یا وجود قطعاتی از اجزای استخوانی در لگن است.

استئونکروز

استئونکروز یا نکروز آواسکولار زمانی اتفاق می‌افتد که خون به طور موقت یا دائم به استخوان‌ها نمی‌رسد. این موضوع می‌تواند منجر به ازبین‌رفتن استخوان نگهدارنده شود.

در این شرایط، غضروف که در ابتدا حالت طبیعی دارد با پیشرفت بیماری، فرومی‌ریزد. در نهایت ممکن است استخوان‌ها بشکنند یا مچاله شوند. البته هنوز مشخص نیست که چه چیزی باعث استئونکروز می‌شود.

آسیب مفاصل، استفاده زیاد از داروهای استروئیدی یا الکل و درمان‌های سرطان ممکن است شما را در معرض خطر بیشتری برای این وضعیت قرار دهد. اما در بسیاری از موارد علت آن هرگز مشخص نمی‌شود.

چه زمانی باید به دنبال مراقبت‌های اورژانسی برای درد لگن باشیم؟

اگر دردی در لگن دارید که بیش از چند روز است طول کشیده باید با یک پزشک مشورت کنید. پزشک می‌تواند برنامه‌ای برای مدیریت درد و درمان بیماری به شما ارائه دهد.

همچنین اگر مفصل ران شما تغییر شکل داده یا متورم است یا اگر درد شدید دارید، فوراً از یک پزشک کمک بگیرید.

مراقبت فوری پزشکی برای درد لگن همراه با هر یک از موارد زیر ضروری است:

درد لگن چگونه تشخیص داده می‌شود؟

برای دردی که می‌تواند مربوط به شرایطی مانند آرتریت باشد، پزشک از شما سؤالات مختلفی می‌پرسد، از جمله:

آیا درد در ساعاتی از روز بدتر است؟

آیا بر توانایی شما در راه‌رفتن تأثیر می‌گذارد؟

اولین‌بار چه زمانی علائم شما ظاهر شده است؟

ممکن است لازم باشد اندکی راه بروید تا پزشک مفصل شما را در حال حرکت مشاهده کند. او حرکات لگن را اندازه‌گیری می‌کند و این حرکات را از لحاظ طبیعی یا غیرطبیعی بودن بررسی می‌کند.

برای تشخیص آرتریت، پزشک ممکن است آزمایش‌های تصویربرداری را نیز تجویز کند. آزمایش‌های دیگری مانند نمونه‌برداری از خون، ادرار و مایع مفصلی نیز ممکن است احتیاج شود. آزمایش‌های تصویربرداری معمولاً شامل موارد زیر است:

اشعه ایکس

سی‌تی‌اسکن

اسکن‌های ام‌آرآی

سونوگرافی‌ها

آزمایش‌های تصویربرداری، نمای دقیق استخوان‌ها، غضروف‌ها و سایر بافت‌ها را به پزشک ارائه می‌دهند.

گزینه‌های درمانی برای درد لگن چیست؟

درمان درد لگن به علت آن بستگی دارد. برای دردهای ناشی از فعالیت‌های ورزشی، معمولاً استراحت کافی است تا درد لگن التیام یابد. این نوع درد اغلب در عرض چند روز از بین می‌رود.

اگر آرتریت دارید، پزشک معمولاً داروهایی را برای تسکین درد و سفتی تجویز می‌کند.

گاهی ممکن است پزشک، شما را به یک فیزیوتراپیست ارجاع دهد تا به شما نشان دهد که چگونه می‌توانید ورزش‌هایی را برای کمک به حفظ حرکت مفصل انجام دهید.

برای صدمات وارده به لگن، درمان معمولاً شامل استراحت در بستر و داروهایی مانند ناپروکسن برای تسکین تورم و درد است.

شکستگی‌های لگن، ناهنجاری‌های مفصل ران و برخی آسیب‌ها ممکن است نیاز به مداخله جراحی برای ترمیم یا تعویض مفصل ران داشته باشند. در جراحی تعویض مفصل ران، جراح مفصل ران آسیب‌دیده را با مفصل مصنوعی جایگزین می‌کند.

اگرچه جراحی تعویض مفصل ران به مقداری فیزیوتراپی برای عادت‌کردن به مفصل جدید نیاز دارد، اما معمولاً این جراحی یک درمان رایج و موفقیت‌آمیز است.

درمان‌های جایگزین برای درد لگن

برخی از درمان‌های دیگر نیز می‌توانند درد لگن را تسکین دهند. قبل از انجام هرگونه درمان جایگزین، مطمئن شوید که گزینه‌های درمانی را با پزشک خود در میان گذاشته‌اید.

یکی از این درمان‌ها، مراجعه به متخصص کایروپراکتیک برای انجام طب سوزنی است. این درمان شامل قراردادن موقت سوزن‌های بسیار کوچک در نواحی کلیدی بدن برای ارتقا و بهبود فعالیت‌های عضلانی و استخوانی است.

کلام آخر

پس از اینکه علت درد لگن خود را شناختید و درد را به‌درستی درمان کردید، می‌توانید با موفقیت آن را مدیریت کنید.

برای صدمات بسیار جزئی و حوادث مربوط به فعالیت‌های ورزشی، ممکن است نیازی به درمان نداشته باشید و لگن شما به‌زودی به حالت عادی بازگردد.

بااین‌حال، برای شرایط جدی‌تر، مانند آرتریت، شکستگی، و نکروز، علائم احتمالاً تا زمانی که درمان را دریافت نکنید بدتر می‌شوند. بهتر است با یک پزشک خود در ارتباط باشید تا بتواند شما را در مورد برنامه درمانی راهنمایی کند.

علائم، دلایل و عوارض کمبود ویتامین B1

ویتامین‌ها برای رشد و نمو بدن ضروری هستند، به‌علاوه این مواد شیمیایی نقش مهمی در عملکردهای بیولوژیکی مانند متابولیسم، سیستم ایمنی، هضم غذا و غیره دارند. بااین‌حال، ویتامین‌های زیادی وجود دارد که دریافت مقدار توصیه شده روزانه آنها تنها از طریق رژیم غذایی برای ما دشوار است.

  یکی از مهم‌ترین این ویتامین‌ها، ویتامین B1 است. کمبود این ویتامین می‌تواند زندگی را برای شما دشوار کند!

  کمبود ویتامین B1 می‌تواند بر انقباض عضلانی و هدایت عصبی تأثیر بگذارد. همچنین می‌تواند توانایی بدن شما برای تبدیل کربوهیدرات‌ها به انرژی را مختل کند. پس بیایید سعی کنیم بفهمیم چرا ویتامین B1 برای سلامتی شما بسیار مهم است.

دلایل کاهش سطح ویتامین B1

کمبود تیامین یا ویتامین B1 ممکن است به دلایل مختلفی باشد.

سوءتغذیه:

ویتامین B1 بسیار محلول در آب است و باید دائماً از طریق یک رژیم غذایی سالم به بدن رسانده شود. یک انسان به طور متوسط 30 میلی‌گرم ویتامین B1 دارد. در نتیجه اگر به مقدار کافی غذاهای حاوی این ویتامین را مصرف نکنید ممکن است دچار کمبود آن شوید.

زوال شیمیایی:

بدن انسان همواره برای حفظ تعادل Ph ایدئال (تعادل اسید- باز یا اسید – قلیایی) تلاش می‌کند. هنگامی که این تعادل مختل می‌شود و یا دمای بدن افزایش می‌یابد، منجر به تجزیه تیامین و در نهایت منجر به کمبود ویتامین B1 می‌شود. یکی دیگر از دلایل زوال شیمیایی، سولفیت‌ها (مواد شیمیایی که به‌عنوان نگهدارنده استفاده می‌شود) در محصولات گوشتی، غذاهای فراوری شده و غیره هستند. افرادی که رژیم غذایی آنها پر از کربوهیدرات و کمبود پروتئین است از کمبود ویتامین B1 رنج می‌برند.

مصرف الکل:

مصرف بیش از حد الکل باعث می‌شود تا استرس بیش از حدی بر متابولیسم شما وارد شود و این موضوع باعث کمبود مواد مغذی می‌شود. نه‌تنها ویتامین B1، الکل بر جذب ویتامین‌های B1، B2، B3، B6، B15 B12 و اسیدفولیک نیز تأثیر می‌گذارد.

اسهال طولانی‌مدت:

اسهال طولانی‌ مدت توانایی بدن برای جذب ویتامین B1 را مختل می‌کند. اختلالات شدید کبدی نیز همین تأثیر را بر توانایی بدن در جذب تیامین دارد.

بیماری‌های خودایمنی:

ویتامین B1 در عمق روده کوچک جذب می‌شود، اما فرایند هضم از خود معده شروع می‌شود. اختلالات خودایمنی، سلول‌های منحصربه‌فردی را که به جذب ویتامین B1 کمک می‌کنند، از بین می‌برند. یک مراجعه ساده به پزشک می‌تواند علت این موضوع را آشکار کند و او برای حل این مشکل، مکمل‌های ویتامین B1 را تجویز می‌کند.

رشد باکتری در روده کوچک:

رشد باکتری در روده کوچک وضعیتی است که در آن باکتری بیش از حدی در روده کوچک وجود دارد. این باکتری‌ها از ویتامین‌های B1، B12 و غیره برای اهداف خود استفاده می‌کنند که عملکرد سیستم گوارش شما را مختل می‌کند و مانع از جذب ویتامین‌ها می‌شود.

التهاب:

التهاب در انتهای روده شما می‌تواند منجر به کمبود ویتامین B1 شود. ممکن است دلایل مختلفی برای این التهاب وجود داشته باشد، مانند بیماری کرون، داروهای مسکن و غیره. درد در ناحیه تحتانی شکم و اسهال برخی از علائم التهاب هستند.

کرم‌های نواری و جراحی‌های پیچیده:

کرم‌های نواری و بسیاری از جراحی‌های پیچیده می‌توانند سیستم گوارشی شما را تخریب کنند که منجر به کمبود ویتامین B (از همه نوع) شود. افرادی که تحت عمل جراحی کاهش وزن قرار می‌گیرند یا بخشی از روده کوچک آنها برداشته می‌شود، در برابر مشکلات کمبود ویتامین آسیب‌پذیر هستند. آنها باید به طور منظم مکمل‌ها را برای جلوگیری از کمبود ویتامین B مصرف کنند.

اینها تنها برخی از دلایل کمبود ویتامین B1 در بزرگسالان و دیگران هستند. سایر علل کمبود ویتامین B1 عبارت‌اند از: بی‌اشتهایی، پیری، تهوع، استفراغ و ایدز.

علائم کمبود ویتامین  B1

کمبود ویتامین B1 در رژیم غذایی می‌تواند منجر به مشکلات سلامتی زیادی شود. این علائم می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

  • اختلالات گوارشی مزمن
  • آسیب‌های عصبی
  • ازدست‌دادن اشتها
  • نوریت
  • احساس سوزش در پا
  • ضعف و گرفتگی عضلانی
  • خستگی
  • ازدست‌دادن حافظه
  • افسردگی
  • تاری دید
  • ضربان قلب نامنظم
  • هذیان
  • تنگی نفس (تنگی نفس)

دلایل اهمیت ویتامین B1

کمک به متابولیسم: بدن ما به ویتامین B1 برای تولید سلول‌های آدنوزین‌تری‌فسفات برای انجام متابولیسم نیاز دارد تا انرژی شیمیایی حاصل از تجزیه مولکول‌های غذا را جذب کرده و آن را به بقیه بدن برساند. تیامین یا ویتامین B1 تبدیل کربوهیدرات‌ها به گلوکز و همچنین تولید گلبول‌های قرمز را امکان‌پذیر می‌کند. پزشکان اغلب مکمل‌های ویتامین B1 را برای بیماران مبتلا به بیماری‌های ژنتیکی تجویز می‌کنند تا به آنها در مقابله با اختلالات متابولیک کمک کنند.

  جلوگیری از آسیب‌ها عصبی:

فقط عضلات ما نیستند که به مواد مغذی نیاز دارند. اندام‌های حیاتی مانند قلب و مغز برای عملکرد صحیح به مواد مغذی نیاز دارند. بدون یک رژیم غذایی سالم، بدن انرژی موردنیاز را دریافت نخواهد کرد به‌علاوه کمبود این ویتامین، بر حافظه، حرکات و توانایی انجام کارهای جدید تأثیر منفی خواهد گذاشت. ویتامین B1 به رشد غلاف میلین کمک می‌کند. همه این موارد برای محافظت در برابر آسیب عصبی حیاتی هستند.

قلب سالم:

ویتامین B1 یا تیامین برای تولید استیل‌کولین ضروری است. این ماده شیمیایی پیام‌های بین ماهیچه‌ها و اعصاب را منتقل می‌کند و قلب به‌شدت به این سیگنال‌ها وابسته است. علاوه بر این، ویتامین B1 قلب را قادر می‌سازد تا به‌درستی کار کند و ریتم منظم خود را حفظ کند.

تقویت سیستم ایمنی:

بیشتر سیستم ایمنی در اطراف ناحیه دستگاه گوارش قرار دارد. ویتامین B1  باعث می‌شود که تون عضلات اطراف دستگاه گوارش به‌درستی حفظ شود. یک سیستم گوارشی سالم برای تجزیه مولکول‌های غذا و تأمین مواد مغذی سایر نواحی بدن ضروری است. این موضوع می‌تواند شما را سالم و عاری از هرگونه بیماری نگه دارد، به‌علاوه تیامین به تولید HCL (اسید هیدروکلریک) که مسئول هضم غذا است نیز کمک می‌کند.

جلوگیری از اختلالات مغزی:

ویتامین B1 با همگام‌سازی مغز و بدن به عملکرد بدن به‌عنوان یک واحد کامل کمک می‌کند. این ویتامین می‌تواند از آسیب مغزی خاصی مانند سندرم مخچه جلوگیری می‌کند. پزشکان اغلب دوزهای بالایی از تیامین را به بیمارانی که با اعتیاد به الکل مبارزه می‌کنند، تجویز می‌کنند.

تقویت یادگیری:

ویتامین B1 برای سلامت روان عالی است. یادگیری را تقویت می‌کند، تمرکز را بالا می‌برد، با استرس مبارزه می‌کند و گفته می‌شود از ازدست‌دادن حافظه جلوگیری می‌کند. چندین مطالعه ثابت کرده‌اند که کمبود سطوح ویتامین B در بیماران باعث کندشدن زمان واکنش مغز می‌شود.

تسکین‌دهنده استرس:

ویتامین B1 همچنین به مبارزه با استرس کمک می‌کند. این ویتامین به افراد کمک می‌کند شاد بمانند و از آن‌ها در برابر افسردگی و اضطراب محافظت می‌کند. مطالعات ثابت کرده‌اند که تیامین می‌تواند به التهاب کمک کند و عملکرد سالم مغز را ارتقا دهد.

محافظت از بینایی:

کمبود ویتامین B1 می‌تواند منجر به تاری بینایی شود. وقتی بدن شما ویتامین B1 کافی دریافت کند، می‌تواند از بیماری‌های چشمی مانند آب‌سیاه و آب‌مروارید جلوگیری کند.

منابع ویتامین B1

بی شک موارد زیادی در مورد تیامین وجود دارد که باید یاد بگیریم. تحقیقات زیادی برای دانستن مزایای این ویتامین معجزه‌آسا در حال انجام است. محققان می‌گویند ویتامین B1 فواید دیگری نیز دارد. آن‌ها از این ویتامین به‌عنوان یک درمان جدید برای نوروپاتی، چاقی، پیری، بیماری حرکتی و بیماری آلزایمر استفاده می‌کنند. بسیاری از مطالعات از استفاده از ویتامین B1 برای تسکین درد نوروپاتیک حمایت می‌کند.

در ادامه غذاهایی که باید برای حفظ سطح طبیعی ویتامین B در رژیم غذایی خود بگنجانید را به شما معرفی می‌کنیم:

  • گوشت گاو
  • جگر
  • عدس پخته
  • لوبیا سیاه پخته
  • مارچوبه
  • غلات صبحانه غنی شده
  • غذاهای دریایی
  • دانه‌های آفتاب‌گردان
  • سویا مرکبات

سیاتیک در دوران بارداری

برخلاف باور عموم، پروسه بارداری می‌تواند وحشیانه و طاقت‌فرسا باشد. این موضوع بسیار عجیب است که آدمی در درون شما رشد کند و آن زندگی کوچک به مثانه و ریه‌هایتان لگد بزند، باعث شود بخواهید چیزهایی بخورید که هرگز در یک روز معمولی نمی‌خورید.

بدن شما در مدت‌زمان کوتاهی تغییرات زیادی می‌کند و این موضوع می‌تواند کمی ناراحت‌کننده باشد. تقریباً هر زن بارداری چند شکایت معمول دارد: تورم در مچ پا، مشکل در خوابیدن و سوزش سر دل.

درد سیاتیک یکی از مواردی است که کمتر در مورد آن در بارداری صحبت می‌شود. اما وقتی دچار آن می‌شوید می‌تواند شما را زمین‌گیر کند. برخی از زنان ممکن است به‌قدری سیاتیک شدید پیدا کنند که حتی راه‌رفتن نیز برای آن‌ها دشوار شود. اگر قبل از این خوابیدن در دوران بارداری به‌اندازه کافی سخت نبود، ممکن است با سیاتیک غیرممکن باشد.

سیاتیک که به‌عنوان سندرم رادیکولار لومبوساکرال نیز شناخته می‌شود، به دلیل تحریک عصب سیاتیک شما ایجاد می‌شود که از کمر یا پایین ستون فقرات شروع می‌شود و به ران ختم می‌شود. به هنگام ابتلا به سیاتیک ممکن است دردی در باسن و لگن داشته باشید که به سمت ران شما می‌رود.

این درد  می‌تواند یک درد عمیق و مبهم یا یک درد انتشاری و تیز باشد. درد سیاتیک می‌تواند از خفیف تا شدید متغیر باشد و اغلب با درمان از بین می‌رود.

علل سیاتیک در بارداری

درد سیاتیک معمولاً به دلیل مشکلات ستون فقرات کمری مانند برآمدگی یا پارگی دیسک ایجاد می‌شود. همچنین می‌تواند ناشی از تغییرات استخوانی، مانند تنگی کانال ستون فقرات، استئوآرتریت، بیماری‌ها دژنراتیو دیسک کمر و یا بیماری دیگری به نام اسپوندیلولیستزیس باشد که بر ستون فقرات تأثیر می‌گذارد. این موقعیت‌ها می‌تواند به عصب سیاتیک فشار وارد کند و علائمی را ایجاد کند.

سیاتیک ناشی از پارگی دیسک در دوران بارداری شایع نیست. اما علائم مشابه سیاتیک با کمردرد در بارداری شایع است. در واقع‌بین 50 تا 80 درصد زنان در دوران بارداری خود کمردرد دارند.

علائم سیاتیک همچنین می‌تواند ناشی از تنش عضلانی و مفاصل ناپایدار باشد. درد استخوان لگن، مشکلات مفصل ساکروایلیاک (SI) و بیماری به نام سندرم پیریفورمیس که گرفتگی یکی از عضلات باسن است، از علل شایع درد سیاتیک در دوران بارداری هستند. این موضوع به دلیل افزایش هورمون‌های بارداری مانند ریلکسین است که می‌تواند باعث شود رباط‌ها، ساختارهایی که استخوان‌ها را به مفاصل متصل می‌کنند، شل و کشیده شوند، به‌ویژه در ناحیه لگن.

وزن کودک شما همچنین می‌تواند به مشکل مفصل SI یا سندرم پیریفورمیس بیفزاید، زیرا فشار بیشتری بر لگن و مفاصل لگن شما وارد می‌کند. گاهی اوقات نیز موقعیت جنین می‌تواند به عصب سیاتیک شما فشار بیاورد.

علائم درد سیاتیک در بارداری

علائم درد سیاتیک عبارت‌اند از:

  • درد گاه‌به‌گاه یا مداوم در یک طرف باسن یا ساق پا
  • درد در طول مسیر عصب سیاتیک، از باسن به پایین پشت ران و گاهی تا مچ پا
  • درد تیز، انتشاری و یا سوزش
  • بی‌حسی، سوزن‌سوزن، یا ضعف در ساق و پای آسیب‌دیده
  • مشکل در راه‌رفتن، ایستادن یا نشستن

راه‌های تسکین درد سیاتیک

درمان‌های درد سیاتیک در دوران بارداری شامل ماساژ، مراقبت‌های کایروپراکتیک و فیزیوتراپی است. خوددرمانی درد سیاتیک در دوران بارداری شامل تمریناتی برای کمک به کشش عضلات ساق، باسن و لگن برای کاهش فشار بر روی عصب سیاتیک است. برخی از افراد ورزش‌های غیر تحمل‌کننده وزن مانند شنا را نیز مفید می‌دانند. این موضوع به این دلیل است که آب به تحمل وزن کودک شما کمک می‌کند.

در دوران بارداری، درد سیاتیک می‌تواند دردناک و خسته‌کننده باشد. حرکات کششی می‌تواند درد سیاتیک را با کاهش تنش عضلانی و افزایش حرکت در باسن، کمر و پاها بهبود بخشد. درد سیاتیک ممکن است در صورت نشستن یا ایستادن طولانی‌مدت بدتر شود؛ بنابراین مطمئن شوید که موقعیت خود را در طول روز تغییر می‌دهید.

به بدن خود گوش دهید و فعالیت‌هایی که باعث بدتر شدن درد سیاتیک می‌شوند را متوقف کنید. همیشه قبل از شروع ورزش با پزشک خود صحبت کنید. اگر علائمی مانند سرگیجه، سردرد یا خونریزی دارید، ورزش را متوقف کنید و از کمک پزشکی استفاده کنید.

درمان‌های بدون داروی سیاتیک بارداری

هنگامی که باردار هستید، ممکن است وسوسه شوید که به دنبال مسکن‌های بدون نسخه باشید. بااین‌حال، داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAIDs) تنها باید به‌عنوان آخرین راه‌حل در بارداری استفاده شوند. برخی تحقیقات، مصرف این داروها را با عوارض بعدی بارداری از جمله بسته‌شدن مجرای شریانی و الیگوهیدرآمنیوس مرتبط کرده است. خبر خوب این است که اگرچه سیاتیک مربوط به بارداری می‌تواند دردناک باشد، اما معمولاً موقتی و قابل‌درمان است. در اینجا نگاهی به برخی از درمان‌های جایگزین برای سیاتیک مرتبط با بارداری که شامل دارو نمی‌شود، می‌اندازیم.

مراقبت‌های کایروپراکتیک

مراقبت‌های کایروپراکتیک اغلب اولین انتخاب برای درمان سیاتیک پس از استامینوفن است. این درمان با تنظیم مجدد مهره‌ها و بازگرداندن همه چیز به جایی که به آن تعلق دارد، می‌تواند فشردگی عصب سیاتیک شما را کاهش دهد. اما ازآنجایی‌که وضعیت بدن شما دائماً در حال تغییر است، جلسات متعدد احتمالاً برای حفظ تراز مناسب ستون فقرات شما ضروری است.

ماساژ بارداری

چه چیزی لذت‌بخش‌تر از ماساژ وجود دارد؟ در دوران بارداری، این لذت به سطح کاملاً جدیدی می‌رسد اگر سیاتیک دارید، ماساژ نه‌تنها آرامش‌بخش خواهد بود، بلکه درمانی نیز محسوب می‌شود. متخصصان ماساژهای بافت عمیق را به طور منظم توصیه می‌کنند. همچنین ماساژ لگن و کمر، و استفاده از فوم غلتک یا توپ تنیس برای ماساژ عمیق عضله پیریفورمیس و عضلات باسن بسیار در تسکین درد مؤثر خواهد بود.

ماساژ بارداری

طب سوزنی یک درمان تسکین درد است که ریشه در طب سنتی چینی دارد. این درمان شامل قراردادن سوزن‌های ریز در بدن شما است. طب شرقی بر این باور است که باهدف قراردادن نقاط خاصی که با میانه‌ها یا کانال‌ها مطابقت دارند، نیروی «چه» یا نیروی حیات هدایت شده به بدن باز می‌گردد و باعث تعادل مجدد جریان انرژی می‌شود.

تحقیقات نشان می‌دهد که درمان طب سوزنی ممکن است در تسکین درد سیاتیک مؤثرتر از درمان با داروهایی مانند ایبوپروفن باشد. مطالعات پزشکی غربی نشان داده است که با تحریک نقاط خاصی در بدن، هورمون‌ها و انتقال‌دهنده‌های عصبی مختلف آزاد می‌شوند. این موضوع می‌تواند به کاهش درد و افزایش آرامش عصبی و عضلانی کمک کنند.

فیزیوتراپی

فیزیوتراپی می‌تواند هر چیزی باشد، از استئوپاتی گرفته تا ورزش‌درمانی و موارد زیادی در این‌ بین. این درمان‌ها می‌توانند با کاهش التهاب، بهبود جریان خون و تنظیم مجدد مفاصل و عضلات، درد سیاتیک را کاهش دهد. یک فیزیوتراپ خوب نه‌تنها می‌تواند تمرین‌هایی را به شما توصیه کند که در خانه انجام دهید، بلکه شخصاً با شما همکاری می‌کند تا مطمئن شود که حرکات را به‌درستی و ایمن انجام می‌دهید.

به دلیل هورمونی به نام ریلکسین، رباط‌های شما در دوران بارداری شل می‌شوند. این موضوع به کمربند لگنی شما اجازه می‌دهد تا برای زایمان راحت‌تر از هم باز شود. به این دلیل، ضروری است که قبل از انجام هر گونه تمرین یا کشش جدید با یک متخصص مشورت کنید.

مکمل منیزیم

منیزیم یک ماده معدنی است که در بیش از 300 واکنش مختلف در بدن شما نقش دارد.

این ماده یک جزء اصلی در عملکرد صحیح اعصاب است. اگرچه منیزیم در بسیاری از غذاها یافت می‌شود، اما بسیاری از ما دچار کمبود آن هستیم. یک مطالعه حیوانی نشان داد که مصرف مکمل منیزیم بازسازی عصب سیاتیک در موش‌های آزمایشگاهی را بهبود بخشید و پاسخ‌های التهابی را در آن‌ها کاهش داد.

مصرف خوراکی منیزیم به‌عنوان مکمل یا ماساژدادن آن روی پاها با روغن یا لوسیون می‌تواند ناراحتی ناشی از سیاتیک را کاهش دهد. البته بسیار مهم است که قبل از شروع هر گونه دارو یا مکمل جدید با پزشک خود صحبت کنید.

یوگای بارداری

فواید یوگا برای ذهن و بدن به‌ خوبی مستند شده و به طور گسترده‌ای شناخته شده است، بنابراین جای تعجب نیست که تمرین یوگا در بارداری می‌تواند درد عصب سیاتیک را تسکین دهد. مانند فیزیوتراپی و مراقبت‌های کایروپراکتیک، یوگا می‌تواند بدن شما را دوباره تنظیم کند و فشار عصبی را کاهش دهد.

البته باید تأکید کرد که یوگا در دوران بارداری به دلیل شل‌شدن رباط‌های شما می‌تواند خطرناک باشد؛ بنابراین، بهتر است این کار را با یک متخصص زبده انجام دهید. سعی کنید به یک کلاس یوگای بارداری بپیوندید، جایی که می‌توانید کمک و توجه بیشتری را که نیاز دارید دریافت کنید.

کلام آخر

اگر درد زیادی را تجربه می‌کنید، ممکن است وسوسه‌انگیز باشد که مستقیماً به سراغ این درمان‌های جایگزین بروید. اما مهم است که همیشه قبل از شروع هر گونه درمان جدید با پزشک متخصص زنان و زایمان یا مامای خود مشورت کنید و به یاد داشته باشید، پایان درد نزدیک است؛ به‌زودی دیگر یک مسافر 2 کیلوگرمی سوار بر روی عصب سیاتیک خود نخواهید داشت!

عارضه شست کج پا

عارضه شست کج پا: علت بروز و درمان

کج‌شدن شست پا که به آن هالوکس والگوس نیز می گویند میتواند دلایل بالقوه ای داشته باشد. این علرضه گاهی ممکن است بیش از یک علت نیز داشته باشد.

وراثت

برخی از علل کج‌شدن انگشتان پا، ممکن به‌صورت ارثی در فرد وجود داشته باشد. اگر یکی از والدین یا هر دوی آنها به عارضه شست کج دچار باشند، احتمال ابتلای فرزندانشان به آن نسبت به افراد عادی بیشتر است.

کفش‌های تنگ و نامناسب

کفش‌های نامناسب، می‌تواند انگشتان پا را به حالتی غیرعادی و کج درآورد.

کفش‌هایی که در قسمت پنجه بیش از حد تنگ و یا خیلی کوتاه هستند، می‌توانند عضلات و تاندون‌هایی را که قرار است انگشتان پا را صاف و هم‌تراز نگه دارند، تحت‌فشار قرار دهند. این موضوع می‌تواند منجر به عارضه‌های اسکلتی مختلفی مانند شست کج و یا انگشت چکشی شود. کفش‌های پاشنه‌بلند به دلیل اینکه به انگشتان پا فشار می‌آورند نیز می‌توانند باعث بروز این شرایط شوند.

جراحت یا آسیب

اگر شکستگی انگشت شست پا به‌درستی جوش نخورد، ممکن است منجر به شست کج شود. ضربه شدید به انگشت پا، یا هر نوع ضربه به پا نیز ممکن است باعث این عارضه شود.

چاقی شدید

چاقی ممکن است در ایجاد یا تشدید شست کج نقش داشته باشد. افراد مبتلا به چاقی شدید ممکن است فشار اضافی بر استخوان‌ها، عضلات، رباط‌ها و تاندون‌های پای خود وارد کنند. در مطالعه‌ای که روی 2444 مرد و زن انجام شده ، نشان داده شده است که چاقی شدید، احتمال بروز شست کج را افزایش می‌دهد.

آسیب‌های عصبی

شرایط پزشکی که باعث آسیب عصبی در پا می‌شوند (نوروپاتی‌ها) ممکن است گاهی منجر به بروز عارضه شست کج در افراد نیز شوند. این شرایط شامل دیابت و اعتیاد به الکل است.

آسیب مفصل

علاوه بر ایجاد نوروپاتی خفیف، شرایط خودایمنی، مانند آرتریت روماتوئید و لوپوس نیز می‌تواند باعث بروز عارضه‌هایی در مفاصل انگشتان پا و شست کج شود.

عوارض شست کج

وقتی کج‌شدن انگشتان پا درمان نشود، ممکن است عوارضی ایجاد کند که راه‌رفتن یا تحرک را برای شما دشوار یا ناراحت کند. این عوارض عبارت‌اند از:

  • درد یا سوزش، به‌خصوص هنگام پوشیدن کفش
  • التهاب
  • به‌وجودآمدن زخم‌های باز
  • میخچه و پینه
  • خمیدگی دائمی در انگشت شست پا
  • سفتی مفصل و ناتوانی در حرکت‌دادن انگشت شست پا
  • درمان شست کج

نحوه درمان شست کج بستگی به این دارد که این وضعیت چقدر شدید و طولانی‌مدت بوده است. اگر انگشتان پاهای شما هنوز انعطاف‌پذیر هستند، تغییر شیوه زندگی ممکن است برای اصلاح این وضعیت کافی باشد. اگر سفتی قبلاً رخ‌داده باشد، ممکن است به راه‌حل‌های تهاجمی‌تری نیاز باشد.

کفش مناسب بخرید

اگر انگشتان پاهای شما انعطاف‌پذیر هستند و می‌توانند به شکل طبیعی خود بازگردند، تعویض کفش برای رفع مشکل کافی است. به‌جای استفاده از کفش‌های پاشنه‌بلند، از کفش‌های طبی و راحت‌تری استفاده کنید و از کفش‌های پاشنه‌دار برای موقعیت‌های خاص و به مدت کوتاه استفاده نمایید.

سعی کنید کفش‌های شما فضای کافی در قسمت پنجه پا را داشته باشند و فضای کافی برای صاف‌کردن انگشتان پا و باز شدن آن‌ها را فراهم کنند. قراردادن بالشتک یا کفی پا در داخل کفش نیز ممکن است به کاهش ناراحتی کمک کند و از شست پا برای ازسرگیری هم‌ترازی مناسب خود حمایت کند.

پاهای خود را ورزش دهید

تمرینات پا که برای کشش عضلات و تاندون‌های انگشتان پا طراحی شده‌اند ممکن است کمک‌کننده باشند. سعی کنید اشیای کوچک را با انگشتان پا بردارید یا از انگشتان پا برای مچاله کردن پارچه‌های نرم؛ مانند حوله استفاده کنید. کار با فیزیوتراپیست و یا یک متخصص حرکات اصلاحی نیز ممکن است مفید باشد.

استفاده از ابزار فاصله‌گذاری انگشتان پا

شواهد نشان می‌دهد که استفاده از ابزار فاصله‌گذاری انگشتان پا می‌تواند برای کاهش کج‌شدن شست پا مفید باشد. ابزارهای فاصله‌گذاری بین انگشتان پا احتیاجی به نسخه پزشک ندارند و همه‌جا در دسترس هستند. آنها را می‌توان با کفش یا به‌تنهایی در هنگام خواب پوشید.

آتل

اگر انگشت شست شما هنوز منعطف است، پزشک ممکن است آتل را برای شما تجویز کند تا انگشت شست خود را به‌وسیله آن در حالت صاف نگه دارید.

عمل جراحی

اگر انگشت شست پای شما سفت و به‌صورت دائم کج شده است، ممکن است درمان‌های جراحی توصیه شود، به‌ویژه اگر درد و مشکلات حرکتی را نیز تجربه می‌کنید.

جراحی ممکن است شامل بریدن یا برداشتن بخش کوچکی از مفصل انگشت شست پا و چرخاندن انگشت شست پا به حالت مستقیم باشد. پزشک شما همچنین ممکن است بخش‌هایی از استخوان را که آسیب‌دیده یا کج شده است بردارد.

تکنیک‌های مورداستفاده برای اصلاح انگشت کج معمولاً به‌صورت سرپایی انجام می‌شود. ممکن است پای شما تا دو هفته پس از جراحی در حین بهبودی در یک آتل قرار گیرد. همچنین ممکن است برای چند هفته بعد از آن نیاز به پوشیدن کفش‌های مخصوص پیاده‌روی داشته باشید.

کلام آخر

شست کج ممکن است در بدو تولد ظاهر شود یا ممکن است بعداً و در طی زندگی بروز کند.

کج بودن انگشتان پا را اغلب می‌توان با راهکارهای اصلاح سبک زندگی برطرف نمود، مانند استفاده از کفش مناسب و پرهیز از کفش‌های پاشنه‌بلند. درمان‌های خانگی، مانند استفاده از آتل یا اسپیسر (فاصله گذار) انگشت پا نیز ممکن است کمک‌کننده باشد.

اگر شست کج شده ثابت و سفت شده باشد، یا اگر به درمان‌های خانگی پاسخ نمی‌دهد، درمان جراحی ممکن است توصیه شود.

انواع علت سوزش پشت کمر + [درمان های خانگی برای رفع آن]

اگر کمردرد را تجربه کرده باشید خوب می‌دانید که این عارضه می‌تواند تمام کارهای روزانه شما را دچار اختلال کند و سرعت شما را کاهش دهد. گاهی این احساس مانند این است که آهن‌ داغی به پشت شما فشار داده شود. برای دانستن اینکه چه چیزی باعث این موضوع می‌ شود و راه‌هایی که می‌ توانید آن را متوقف کنید با ما در این مقاله همراه باشید تا بررسی های عمیق تری برای سوزش پشت کمر داشته باشیم.

چرا کمردرد را تجربه می‌کنیم؟

ستون فقرات شما یک ساختار پیچیده و حیاتی است و به شما اجازه می‌دهد راه بروید، حرکات پیچشی را انجام دهید و یا خم و راست شوید. برای حرکت‌کردن مجبور هستید تا شوک‌ها و نیروهایی که به بدن و ستون فقرات شما وارد می‌شود را خنثی کنید و از ساختارهای بسیار حیاتی مانند نخاع و اعصابتان محافظت کنید. به همین دلیل است که ستون فقرات شما دارای یک طراحی پیچیده است که شامل رشته‌های عصبی، عضلات، استخوان‌ها، مفاصل و موارد دیگر می‌شود.

اگر یکی از این اجزا از بین برود، خوب… بدن شما شروع به فریادزدن برای کمک‌گرفتن به هر طریقی می‌کند. ممکن است گزگز کند و یا بی حس شود، ممکن است دردی انتشاری کوبنده و گاهی حتی دردی سوزاننده را نیز در این ناحیه تجربه کنید.

کمردرد و به‌طورکلی درد، روشی است که بدن به شما از طریق آن به شما می‌گوید که از خود محافظت کنید. این دردها در حال فریادزدن‌اند: “هی، به من توجه کن. اینجا اتفاقی در حال رخ‌ دادن است!

سیستم عصبی ما مسئول ارسال انبوهی از پیام‌ها به سراسر بدن است. ارسال این پیام‌ها باعث می‌شوند که ما متوجه شویم که در درون بدن ما و یا در دنیای اطرافمان چه می‌گذرد. به‌عنوان‌مثال، زمانی که دست یکدیگر و یا فردی را در آغوش می‌گیریم، فشار را تجربه می‌کنیم و یا این ارسال پیام‌ها هستند که احساس سرما را وقتی در میان برف‌ها ایستاده‌ایم به ما منتقل می‌کنند.

اما احساس درد و شدت آن می‌تواند از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد؛ بنابراین، سوزش پشت کمر شما ممکن است در شخصی با همان شرایط شما حس گزگز را به وجود بیاورد.

درواقع در هر شخص طیف از احساسات وجود دارد که در سیستم عصبی او فعال شده و توسط مغزش شناسایی می‌شود؛ بنابراین سیستم عصبی یک فرد ممکن است در شرایطی مانند آسیب دیسک کمر، رشته‌های عصبی را فعال کند که با دما ارتباط برقرار می‌کنند و احساس سوزش را در فرد به وجود می‌آورند. اما همان شرایط می‌تواند احساس فشار را در فرد دیگری فعال کند، و یا در فردی دیگر، بیشتر شبیه یک احساس سوزن‌سوزن‌شدن یا لرزش باشد.

بنابراین، اگر احساس سوزش پشت کمر خود دارید، این وضعیت به شما می‌گوید که مشکلی وجود دارد. اما این درد سوزشی لزوماً دلیل درد را توضیح نمی‌دهد.

چرا سوزش کمر را احساس می‌کنیم؟

اولین اقدام شما در هنگام احساس درد در کمر، مانند احساس سوزش، ضربه‌زدن، سوزن‌سوزن‌شدن و غیره، این است که به آن ناحیه نگاهی بیندازید. (از یک آینه استفاده کنید و یا اگر خودتان آن را نمی‌بینید از فردی دیگر بخواهید به آن ناحیه نگاهی بیندازد. لطفاً مراقب باشید با تلاش برای نگاه‌کردن به ناحیه درد، بیشتر آسیب نبینید!)

بررسی کنید که آیا بثورات پوستی یا تغییرات دیگری در پوست خود مشاهده می‌کنید یا خیر و توجه کنید که ظاهر پوستتان چگونه است. قرمز شده است؟ متورم است؟ تاول یا پوسته‌پوسته‌شده است؟

همچنین باید به علائم دیگری که دارید توجه کنید، مانند:

تب

سرفه

سایر دردها یا بدن‌دردها

تمام این اطلاعات و هر گونه سابقه آسیب یا جراحی در کمر، می‌تواند به شما کمک کند تا دلایل بالقوه درد خود را بررسی کنید و اینکه آیا باید فوراً به متخصص مراجعه کنید یا خیر.

در ادامه برخی از دلایل متداول سوزش در پشت کمر و اقداماتی که باید در مورد آنها انجام داد را بررسی می‌کنیم.

علت سوزش وسط کمر

علت سوزش وسط کمر

احساس سوزش در ناحیه وسط کمر (ستون فقرات سینه‌ای)، اگرچه کمتر از کمردرد شایع است، اما می‌تواند به همان اندازه نگران‌کننده باشد. این ناحیه به دلیل اتصال به قفسه سینه، ساختار پایدارتری دارد اما همچنان در معرض آسیب است. برخی از دلایل اصلی سوزش در این بخش عبارتند از:

فشار و کشیدگی عضلانی: این شایع‌ترین علت است. ساعت‌ها نشستن پشت میز با وضعیت نامناسب (قوز کردن)، بلند کردن نادرست اجسام یا حرکات چرخشی ناگهانی می‌تواند عضلات بین استخوان‌های کتف را دچار کشیدگی کرده و احساس سوزش ایجاد کند.

مشکلات دیسک توراسیک (سینه‌ای): هرچند نادرتر از دیسک کمر است، اما فرسودگی یا بیرون‌زدگی دیسک در ناحیه وسط کمر نیز می‌تواند به اعصاب این ناحیه فشار آورده و علائمی مانند درد سوزشی، بی‌حسی یا گزگز را ایجاد کند.

زونا: همان‌طور که در مقاله اصلی اشاره شد، ویروس زونا می‌تواند اعصاب ناحیه قفسه سینه و وسط کمر را درگیر کرده و باعث بثورات پوستی دردناک و احساس سوزش پشت کمر در یک طرف بدن شود.

آرتروز ستون فقرات: فرسایش مفاصل فاست در ستون فقرات سینه‌ای می‌تواند باعث التهاب و درد سوزشی شود، به‌ویژه هنگام حرکت.

دردهای ارجاعی: گاهی اوقات، مشکل در یک اندام داخلی مانند کیسه صفرا، کبد یا پانکراس می‌تواند خود را به صورت دردی پایدار و سوزشی در ناحیه وسط کمر نشان دهد. اگر این درد با علائم گوارشی همراه است، مراجعه به پزشک ضروری است.

علت سوزش پایین کمر

پایین کمر (ستون فقرات کمری) به دلیل تحمل وزن بالاتنه و انعطاف‌پذیری بالا، بیشترین آسیب‌پذیری را دارد. احساس سوزش پشت کمر در این ناحیه معمولاً نشانه تحریک یا تحت فشار قرار گرفتن یک عصب است. شایع‌ترین دلایل آن عبارتند از:

سیاتیک: این شناخته‌شده‌ترین علت درد سوزشی در کمر است. زمانی که دیسک بیرون‌زده یا خارهای استخوانی به عصب سیاتیک (بزرگ‌ترین عصب بدن) فشار می‌آورند، دردی تیز، سوزشی یا شبیه به شوک الکتریکی ایجاد می‌شود که از پایین کمر شروع شده و به باسن و پشت پا انتشار می‌یابد.

بیماری دژنراتیو دیسک: همان‌طور که در مقاله توضیح داده شد، با فرسوده‌شدن دیسک‌ها، فضای بین مهره‌ها کاهش یافته و اعصاب نخاعی تحت فشار قرار می‌گیرند که این امر منجر به درد مزمن و سوزشی می‌شود.

تنگی کانال نخاعی: باریک شدن فضای کانال نخاعی، نخاع و ریشه‌های عصبی را تحت فشار قرار می‌دهد. این وضعیت معمولاً باعث درد سوزشی، گرفتگی یا بی‌حسی در کمر و پاها می‌شود که هنگام راه‌رفتن بدتر می‌شود.

آراکنوئیدیت: این بیماری نادر اما جدی، باعث التهاب و ایجاد بافت اسکار در اطراف اعصاب نخاعی شده و درد سوزشی شدیدی را در پایین کمر و پاها ایجاد می‌کند.

کشیدگی شدید عضلانی: اگرچه کشیدگی عضلات معمولاً با درد مبهم همراه است، اما در موارد شدید، التهاب ناشی از آن می‌تواند آن‌قدر زیاد باشد که اعصاب سطحی را تحریک کرده و احساس سوزش پشت کمر ایجاد کند.

علت سوزش کمر در زنان
علت سوزش کمر در زنان

علت سوزش کمر در زنان

علاوه بر تمام دلایل عمومی کمردرد که بین زنان و مردان مشترک است، برخی شرایط خاص باعث می‌شود زنان بیشتر احساس سوزش پشت کمر را تجربه کنند. این موارد اغلب به سیستم تولید مثل و تغییرات هورمونی مرتبط هستند:

شرایط ژنیکولوژیک (زنان): بیماری‌هایی مانند آندومتریوز (رشد بافت رحم در خارج از آن)، فیبروم‌های رحمی یا بیماری التهابی لگن (PID) می‌توانند باعث درد مزمن و عمیقی شوند که به پایین کمر کشیده شده و به صورت سوزش یا درد مبهم احساس می‌شود.

بارداری: با رشد جنین، مرکز ثقل بدن به جلو منتقل شده و فشار بسیار زیادی به عضلات و رباط‌های کمر وارد می‌شود. این فشار مداوم به همراه تغییرات هورمونی که مفاصل را شل می‌کند، می‌تواند باعث درد و احساس سوزش در پایین کمر شود.

دردهای قاعدگی (دیسمنوره): انقباضات رحمی در دوران قاعدگی می‌تواند باعث دردهای ارجاعی در ناحیه کمر شود که برخی زنان آن را به صورت درد یا سوزش توصیف می‌کنند.

پوکی استخوان: این عارضه در زنان پس از یائسگی شایع‌تر است و می‌تواند منجر به شکستگی‌های فشاری کوچک در مهره‌ها شود که درد شدید و گاهی سوزشی را به همراه دارد.

عفونت‌های ادراری و کلیوی: عفونت‌های مجاری ادراری در زنان شایع‌تر است و اگر به کلیه‌ها سرایت کند (پیلونفریت)، یکی از علائم کلاسیک آن درد یک‌طرفه و سوزشی در ناحیه کمر و پهلو است.

درمان‌های خانگی سوزش پشت کمر

اگر کمردرد شما خفیف و یا جدید است و علائم دیگری مانند خارش و یا تب ندارید، معمولاً می‌توانید قبل از مراجعه به پزشک، برخی از درمان‌های خانگی را امتحان کنید. اقداماتی مانند:

  • اعمال یخ
  • اعمال گرما
  • استفاده از پمادهای موضعی
  • مصرف مسکن‌های بدون نسخه

اگر با وجود درمان‌های خانگی بازهم درد وجود داشت، باید بدانید که بدنتان دارد به شما می‌گوید که مشکلی پیش‌آمده است؛ بنابراین در صورت نیاز حتماً استراحت کنید. اما به یاد داشته باشید: ماندن طولانی‌مدت در رختخواب می‌تواند مشکل را بدتر کند! می‌توانید برای مدت کوتاهی استراحت کنید، اما باید دراسرع‌وقت به فعالیت‌های روزانه خود بازگردید. اگر استراحت بیش از حد طولانی داشته باشید، دوباره بلندشدن و بازگشت به مسیر برایتان دشوارتر خواهد بود.

در نگاه اول ممکن است این موارد به هم مرتبط نباشند، اما اصلاح شیوه زندگی، مانند خواب کافی، مدیریت استرس و خوردن یک رژیم غذایی سالم نیز می‌تواند به کاهش کمردرد شما کمک کند.

همه آن ساختارهای شگفت‌انگیز که کمر شما را تشکیل می‌دهند به بلوک‌های سازنده خوبی نیاز دارند تا بتوانند به‌خوبی کار کنند؛ بنابراین، مراقبت از بدن با تغذیه خوب، خواب، مدیریت استرس و ورزش به‌سلامت کلی شما و کمک به کمردرد کمک می‌کند.

جمع‌ بندی

همان‌طور که دیدیم، احساس سوزش پشت کمر، فراتر از یک درد ساده، پیامی پیچیده از سوی سیستم عصبی شماست که می‌گوید “اینجا اتفاقی در حال رخ دادن است!”. این سیگنال می‌تواند ریشه در دلایل متنوعی داشته باشد؛ از یک کشیدگی عضلانی ساده ناشی از وضعیت نامناسب بدنی گرفته تا شرایط پیچیده‌تر مانند مشکلات دیسک، تحت فشار قرار گرفتن اعصاب، و یا حتی بیماری‌هایی مانند زونا.

نکته کلیدی این است که به این پیام توجه کنید. بررسی علائم همراه، توجه به محل دقیق درد (پایین، وسط یا کل کمر) و درک شرایط خاص (مانند علل شایع‌تر در زنان) اولین قدم برای یافتن مسیر درست است. در حالی که درمان‌های خانگی مانند استفاده از گرما و یخ می‌توانند برای موارد خفیف تسکین‌بخش باشند، دردهای سوزشی مداوم یا شدید نباید نادیده گرفته شوند. این درد، فریاد بدن شما برای دریافت کمک تخصصی است. در نهایت، مراقبت از سلامت کلی بدن از طریق تغذیه مناسب، مدیریت استرس و ورزش، بهترین راه برای حمایت از ساختار شگفت‌انگیز ستون فقرات و پیشگیری از بروز چنین دردهایی است.

سندروم دکوروان و نحوه تشخیص آن

سندروم دکوروان (De Quervain) چیست؟

وقتی دست خود را تا جایی که می‌توانید باز می‌کنید، یک فرورفتگی مثلثی شکل در پایه شست خود مشاهده می‌کنید. این فضا با نام مستعار  snuffbox، دقیقاً جایی است که سندروم دکوروان De Quervain  اتفاق می‌افتد. در این عارضه غلافی که دو تاندون دورکننده و خم‌کننده شست دست را در برمی‌گیرد دچار التهاب می‌شود.  

سندروم دکوروان (De Quervain) یک فرورفتگی مثلثی شکل در پایه شست

زنان حدوداً چهار برابر بیشتر از مردان در معرض خطر ابتلا به سندروم دکوروان هستند. همچنین بر اساس تحقیقاتی که در سال 2021 انجام شده است، احتمال ابتلای افراد بالای 40 سال و افرادی که حرکات تکراری مچ دست را انجام می‌دهند بیشتر از سایرین است.

نحوه تشخیص سندروم دکوروان

تست‌های مختلفی برای تشخیص این سندروم وجود دارد. اما دو تست فینکلشتاین و آشهوف از همه آن‌ها معتبرتر می‌باشد.

چرا از تست فینکلشتاین استفاده کنیم؟

بر اساس یک مقاله معتبر در سال 2021، دکتر هری فینکلشتاین برای اولین‌بار این آزمایش را در سال 1930 معرفی نمود. این تست یک مانور ساده است که متخصصان آموزش‌دیده برای تشخیص سندروم دکوروان از آن استفاده می‌کنند. درد در طول این آزمایش می‌تواند به رد سایر شرایطی که می‌توانند علائم مشابهی ایجاد کنند کمک کند.

تحقیقات انجام شده از منبع معتبر 2018 نشان می‌دهد که این تست دقیق‌تر از آزمایش دیگری است که برای تشخیص سندروم دکوروان استفاده می‌شود و با نام تست آیشهوف Eichhoff شناخته می‌شود.

تست فینکلشتاین چگونه انجام می‌شود؟

متخصصان پزشکی معمولاً تست فینکلشتاین را در سه مرحله با افزایش سطح فشار انجام می‌دهند.

مرحلهٔ 1

پزشک از شما می‌خواهد که بازوی خود را طوری قرار دهید که مچ دست شما بیرون از انتهای میز درمان باشد و شست شما روبه‌بالا باشد. شما هر سه مرحله آزمون را از این موقعیت انجام خواهید داد.

در این مرحله، متخصص از شما می‌خواهد که دست خود را ریلکس کنید و اجازه دهید تا مچ دست آویزان شود. اگر التهاب شدید داشته باشید، ممکن است در این وضعیت احساس درد کنید.

مرحله 2

اگر مرحله 1 باعث درد نمی‌شود، پزشک فشار ملایمی به سمت پایین به دست شما وارد می‌کند تا ارزیابی کند که آیا درد دارید یا خیر.

مرحله 3

اگر در دو مرحله اول دردی را تجربه نکردید، پزشک نسخه اصلی آزمایش را انجام خواهد داد. او انگشت شست شما را می‌گیرد و آن را به سمت کف دست شما خم می‌کنند و از شما می‌پرسند که آیا احساس درد می‌کنید یا خیر.

آزمون فینکلشتاین
آزمون فینکلشتاین

مثبت‌بودن تست فینکلشتاین به چه معناست؟

درصورتی‌که در هر مرحله از آزمایش احساس درد در امتداد شست خود داشته باشید، آزمایش مثبت است. یک آزمایش مثبت نشان می‌دهد که شما به سندروم دکوروان مبتلا هستید.

آزمون فینکلشتاین در مقابل آزمون آیشهوف

بسیاری از متخصصان سلامت، کتاب‌های درسی و مجلات، آزمون فینکلشتاین را با آزمون دیگری به نام آزمون آیشهوف اشتباه می‌گیرند.

متخصصان تست فینکلشتاین را نسبت به تست آیشهوف ترجیح می‌دهند. آزمایش آیشهوف می‌تواند باعث درد در بافت‌های اطراف شود و منجر به مثبت‌شدن کاذب تست شود.

نحوه انجام آزمون آیشهوف

متخصص، مانند آزمون فینکلشتاین دست شما را در انتهای میز قرار می‌دهد. سپس از شما می‌خواهد که انگشتان خود را دور شست خود حلقه کنید و دست خود را مشت کنید.

سپس مچ دست شما را ثابت نگه می‌دارد و نیروی ملایمی را به سمت پایین وارد می‌کند تا ببیند آیا درد دارید یا خیر.

 نحوه انجام آزمون آیشهوف
آزمون آیشهوف

سندروم دکوروان چگونه درمان می‌شود؟

سندروم دکوروان  در شما اغلب زمانی از بین می‌رود که فعالیت‌هایی که باعث آن شده‌اند را متوقف کنید. به‌عنوان‌مثال، ممکن است درد در مادرانی که به‌تازگی شیردادن به کودک خود را شروع کرده‌اند، زمانی که بلندکردن مکرر کودک خود را متوقف کنند، فروکش کند.

اگر درد مداوم باشد، پزشک ممکن است توصیه کند که از داروهای ضدالتهاب، آتل و یا تزریق کورتیکواستروئید استفاده کنید.

تزریق کورتیکواستروئید اغلب پس از یک یا دو تزریق باعث تسکین کامل درد می‌شود. در یک مطالعه در سال 2019، محققان نرخ موفقیت این روش را بیش از 90٪ عنوان کرده‌اند. در مطالعه‌ای در سال 2020، محققان دریافتند که بی‌حرکتی پس از تزریق، ممکن است باعث شود تا میزان موفقیت تزریقات اندکی کاهش یابد.

اگر گزینه‌های بالا مؤثر واقع نشدند، پزشک ممکن است جراحی را توصیه کند. یک بررسی در سال 2022 نشان داد که آزادسازی غلاف تاندون با جراحی باعث ازبین‌رفتن درد در 95 درصد افراد می‌شود.

آیا تست فینکلشتاین دقیق است؟

کارشناسان آزمون فینکلشتاین را دقیق‌تر از آزمایش آیشهوف می‌دانند. اما مطالعات گسترده‌تری برای ارزیابی دقت آن موردنیاز است. در یک مطالعه کوچک در سال 2019، محققان در 46.7 درصد از موارد تست‌های فینکلشتاین و 53.3 درصد از موارد آزمایش آیشهوف را مثبت کاذب گزارش کردند.

آیا می‌توان تست فینکلشتاین را به‌تنهایی انجام داد؟

فقط یک متخصص پزشکی آموزش‌دیده باید تست فینکلشتاین را برای به‌دست‌آوردن نتایج دقیق بر روی شما انجام دهد. اگر مچ دست شما در زاویه مناسب نباشد، آزمایش می‌تواند ساختارهای دیگر را درگیر کند و باعث مثبت‌شدن کاذب شود.

آیا برای تشخیص سندروم دکوروان به اشعه ایکس نیاز است؟

یک متخصص پزشکی معمولاً می‌تواند سندروم دکوروانرا بر اساس علائم شما و نتایج آزمایش فینکلشتاین تشخیص دهد. تصویربرداری‌ها، مانند اشعه ایکس، می‌تواند به رد علل دیگر مانند آرتریت کمک کند.

آیا سندروم دکوروان نوعی سندرم تونل کارپال است؟

سندروم دکوروان التهاب تتاندون‌های مچ دست است که به پایه انگشت شست شما متصل می‌شوند. این سندروم نوعی از سندرم تونل کارپال نیست، و با این سندروم متفاوت است.  

درمان درد زانو هنگام نشستن و برخاستن

درد زانو زمانی که مفصل را خم یا راست می‌کنید، اغلب ناشی از آرتروز، التهاب تاندون، التهاب کیسه‌های بورسا یا درد کشککی ران است. اگر هنگام نشستن زانوهای شما درد می‌کند، ممکن است به دلیل نشستن در وضعیت نامناسب یا نشستن طولانی‌مدت باشد.

اغلب افراد، هنگام نشستن روی پاشنه و یا چهارزانو نشستن، زانودرد را تجربه می‌کنند. این پوزیشن‌ها به مفاصل زانو فشار وارد می‌کند و می‌تواند باعث ناراحتی در آن‌ها شود. بااین‌حال، اگر فقط خم‌کردن زانو یا پایین آوردن بدن هنگام نشستن روی صندلی باعث درد می‌شود، باید زانوی خود را معاینه کنید. هنگام تعیین علت درد، پزشک محل درد و فعالیت‌هایی را که آن را تشدید می‌کند، در نظر می‌گیرد.

این مقاله دلایل مختلفی را توضیح می‌دهد که ممکن است زانوهای شما هنگام خم‌شدن و یا نشستن را آزاد دهد. همچنین راه‌های تسکین درد زانو و نحوه محافظت از زانو برای جلوگیری از زانودرد هنگام خم‌شدن را موردبحث قرار می‌دهد.

مفصل زانو از چند قسمت تشکیل شده است. استخوان ساق پا (درشت‌نی)، استخوان ران (فمور) و کاسه زانو (کشکک) که توسط عضلات، تاندون‌ها و رباط‌ها در کنار هم نگه داشته می‌شوند. این مفاصل توسط غضروف و سایر ساختارهای بافت نرم؛ مانند کپسول‌های مفصلی و بورسا محافظت می‌شوند. زانودرد می‌تواند نشان‌دهنده وجود مشکل در هر یک از این ساختارها باشد.

مفصل زانو که از چند قسمت کشکک،چهار سر ران،استخوان ران و .... تشکیل شده است.

در اینجا نگاهی به دلایل مختلفی می‌اندازیم که ممکن است باعث درد در زانوی شما هنگام خم‌کردن پا و یا نشستن باشد.

آرتروز

آرتریت زانو می‌تواند آرتروز یا آرتریت التهابی باشد که شامل آرتریت روماتوئید (RA) و آرتریت پسوریاتیک است. این آرتریت‌ها ممکن است علل ریشه‌ای متفاوتی داشته باشند، اما هر دو احساس سوزش، پیچ‌خوردگی، درد یا سوزن‌سوزن را در مفصل زانو به وجود می‌آورند. آرتریت همچنین ممکن است باعث قفل‌شدن زانوی شما به هنگامی که آن را خم می‌کنید یا وقتی می‌خواهید وزن را روی آن پا تحمل کنید، نیز شود.

استئوآرتریت، شایع‌ترین نوع آرتریت زانو است و زمانی اتفاق می‌افتد که ساختارهای مفصلی از بین می‌روند. معمولاً به‌عنوان ساییدگی زانو شناخته می‌شود و به دلیل آسیب‌های گذشته یا استفاده بیش از حد ناشی از افزایش سن اتفاق می‌افتد.

در آرتروز، بافت‌های نرم و غضروف‌هایی که از مفصل شما محافظت می‌کند، فرسایش می‌یابند و حرکات زانو را برای شما دردناک می‌کنند. بدون بافت‌های نرم برای محافظت از استخوان‌های زانو، ممکن است زانوها در جای خود قفل شوند یا بیشتر مستعد آسیب باشند.

آرتریت روماتوئید یک بیماری خودایمنی است که باعث می‌شود سیستم ایمنی بدن به بافت‌های مفصلی شما حمله کند. باگذشت زمان، التهاب باعث ازبین‌رفتن بافت‌های نرم می‌شود.

در هنگام ابتلا به آرتریت روماتوئید، زانوهای شما ممکن است احساس سفت‌شدن داشته باشند (معمولاً در صبح این وضعیت بدتر می‌شود) و ممکن است چرخاندن پاها یا خم‌کردن زانوها برای شما دشوار باشد و پس از نشستن، ممکن است ایستادن روی پاها دشوار باشد. برخلاف استئوآرتریت، در آرتریت روماتوئید درد معمولاً با فعالیت بدتر می‌شود.

آسیب زانوی دونده

زانوی دونده که به‌عنوان سندرم کشکک رانی نیز شناخته می‌شود، دردی است که در نزدیکی کلاهک کشکک زانوی شما ایجاد می‌شود و به دلیل آسیب به بافت‌های نرم اطراف زانوی شما ایجاد می‌شود. زانوی دونده می‌تواند ناشی از موارد زیر باشد:

فشار بیش از حد در حین ورزش

آسیب به عضلات همسترینگ که می‌تواند فشار بیشتری به زانوهای شما وارد کند

متولد شدن با کاسه زانو با شکل غیرطبیعی

ورزشکاران دوومیدانی و پرشی به‌ویژه در معرض زانوهای دونده هستند

علائم زانوی دونده عبارت‌اند از:

درد مبهم هنگام نشستن

درد هنگام خم‌کردن یا صاف‌کردن زانو

زانودرد هنگام ایستادن پس از نشستن طولانی‌مدت

ممکن است ضعف زانو را تجربه کنید یا احساس تق‌تق یا کلیک در زانوی خود داشته باشید. همچنین ممکن است هنگام خم‌کردن زانو صدای ترکیدن یا ترک‌خوردن بشنوید.

زانوی دونده اغلب موقتی است و می‌تواند با استراحت، فیزیوتراپی و حمایت از زانو بهبود یابد، پزشک شما می‌تواند به شما کمک کند تا یک برنامه مراقبت فردی داشته باشید که برای شرایط خاص شما مناسب است.

تاندونیت یا التهاب تاندون

چندین تاندون از زانو حمایت می‌کنند. التهاب هر یک از این تاندون‌ها (تاندونیت) می‌تواند باعث درد زانو در هنگام خم‌شدن ساق پا شود. محل و نوع درد سرنخ‌هایی را برای علت ایجاد این درد مشخص می‌کند و می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

تاندونیت همسترینگ هنگام خم‌شدن باعث درد در پشت ران و پشت زانو می‌شود

تاندونیت کشکک در جلوی زانو یا در پایه کلاهک زانو احساس می‌شود و در هنگام خم‌شدن باعث ایجاد درد بسیار شدید یا سوزش می‌شود

تاندونیت عضلات چهارسر ران باعث ایجاد درد در بالا یا جلوی کاسه زانو می‌شود

سندروم نوار ایلیوتیبیال

نوار ایلیوتیبیال یک نوار ضخیم از بافت فیبری است که از مفصل ران شروع شده و در امتداد بیرونی ران تا استخوان ساق پا (درشت‌نی) درست زیر مفصل زانو امتداد دارد. سندرم ایلیوتیبیال باند باعث درد سوزشی در قسمت خارجی زانو می‌شود که به باسن و یا ران گسترش می‌یابد.

این سندروم معمولاً دوندگان یا دوچرخه‌سواران را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد و زمانی که این افراد تازه‌وارد فعالیت می‌شوند شایع‌تر است. ۷ زانودرد ناشی از سندرم نوار ایلیوتیبیال، معمولاً هنگام ورزش رخ می‌دهد، اما ممکن است پس از پایان تمرین نیز ادامه یابد.

سندروم نوار ایلیوتیبیال
سندروم نوار ایلیوتیبیال

بورسیت کشکک یک کیسه نازک پر از مایع روی کاسه زانو است. زانوزدن برای مدت طولانی می‌تواند باعث التهاب و تحریک بورس شود، وضعیتی که به‌عنوان بورسیت پیش کشکک یا زانوی خدمتکار شناخته می‌شود.

علائم بورسیت پیش کشکک یا زانو عبارت‌اند از:

درد هنگام خم‌کردن یا صاف‌کردن پا

کاهش یا محدودیت دامنه حرکتی

تورم یا قرمزی در جلوی زانو

بورسیت کشکک در مشاغلی که نیاز به زانوزدن زیاد دارند شایع است. بزرگ‌ترین خطر بورسیت کشکک زانو، عفونت است.

بورسیت کشکک
بورسیت کشکک

کیست بیکر

کیست بیکر یک کیسه پر از مایع در پشت مفصل زانو است. مایع اضافی مفصل زانو از پشت کپسول مفصلی عبور می‌کند و باعث ایجاد کیستی می‌شود که در ناحیه پشت زانو (حفره پوپلیتئال) بیرون‌زده است. گاهی اوقات کیست پوپلیتئال نامیده می‌شود و باعث برآمدگی قابل‌مشاهده در پشت زانو می‌شود.

کیست بیکر باعث درد و تورم در پشت مفصل زانو می‌شود و درد با فعالیت بدتر می‌شود. درد اغلب به‌صورت سفت‌شدن و خشکی مفاصل در هنگام خم‌شدن یا صاف‌شدن توصیف می‌شود.

علائم پارگی کیست بیکر شبیه ترومبوز وریدی عمقی، نوع خطرناکی از لخته خون است، و باید توسط یک پزشک ارزیابی شود.

کیست بیکر یک کیسه پر از مایع در پشت مفصل زانو است.
کیست بیکر

تشخیص نوع زانودرد

تشخیص نوع زانودرد اغلب به ترکیبی از معاینه فیزیکی، مطالعات تصویربرداری و آزمایش خون نیاز دارد. پزشک شما ممکن است از موارد زیر برای ارزیابی درد زانو شما استفاده کند.

معاینه بدنی

معاینه فیزیکی می‌تواند به پزشک شما کمک کند تا بفهمد دقیقاً کجا و چرا زانوی شما آسیب‌دیده است. پزشک ممکن است احساس کند زانوی شما دارای تورم، سوزش یا آسیب‌های احتمالی شده است. ممکن است از شما بخواهد که راه بروید، زانوی خود را کشش دهید، بنشینید یا زانوی خود را خم کنید تا دامنه حرکتی را مشاهده کند.

تست‌های آزمایشگاهی

پس از انجام معاینه فیزیکی، پزشک شما ممکن است درخواست آزمایش خون کند. آزمایش‌های آزمایشگاهی می‌توانند به تمایز بین استئوآرتریت، آرتریت روماتوئید یا سایر بیماری‌های خودایمنی کمک کنند. آزمایش خون همچنین عفونت، سرطان، بیماری لایم یا سایر بیماری‌هایی که می‌توانند باعث زانودرد شوند را رد می‌کند.

تصویربرداری

تصویربرداری با اشعه ایکس یا MRI می‌تواند به پزشک شما کمک کند تا وضعیت استخوان‌ها و مفاصل شما را ارزیابی کند. معمولاً از مطالعات تصویربرداری برای شناسایی شکستگی‌های استخوان، آرتریت، آسیب‌های بافت نرم و سایر مشکلات ساختاری زانو استفاده می‌شود.

مداخلات درمانی

برنامه درمانی شما به علت و شدت زانودرد شما بستگی دارد. گزینه‌های درمانی از تغییرات اساسی در شیوه زندگی تا جراحی متغیر است.

تغییرات سبک زندگی

برخی از مداخلات برای زانودرد، شامل تغییر در شیوه زندگی شما می‌شود. کاهش وزن معمولاً به‌عنوان اولین درمان برای زانودرد توصیه می‌شود. پزشک شما ممکن است پیاده‌روی، شنا و سایر ورزش‌هایی با ضربه‌های پایین را به شما توصیه کند تا به شما کمک کند کالری بسوزانید بدون اینکه فشار زیادی به زانوهایتان وارد شود.

برخی افراد رژیم ضدالتهابی را برای تسکین درد زانو مفید می‌دانند. علاوه بر این، زردچوبه، آب‌لیمو، آنتی‌اکسیدان‌ها و اسیدهای چرب امگا 3 ممکن است به کاهش التهاب مفاصل زانو کمک کند.

اگر هنگام نشستن در حالت استراحت زانوهای شما درد می‌کند، می‌تواند نشانه این باشد که در وضعیت نامناسبی نشسته‌اید یا به عبارت ساده‌تر شما بیش از حد و به مدت طولانی نشسته‌اید. برای تمایز بین درد زانو ناشی از مشکلات ساختاری و نحوه نشستن، موارد زیر را امتحان کنید:

در طول روز پاهای خود را دراز کنید. شش تا هشت ساعت نشستن در طول روز کاری ممکن است زانوهای شما را سفت کند و خطر ابتلا به سایر نگرانی‌های سلامتی مانند بیماری‌های قلبی عروقی را در شما افزایش دهد.

از برخی موقعیت‌های نشستن خودداری کنید یا آن را محدود کنید. برخی از وضعیت‌های نشستن می‌توانند فشار بیشتری بر زانوهای شما وارد کنند. به‌عنوان‌مثال، نشستن روی زمین به‌صورت چهارزانو، زانوزدن یا نشستن روی پاشنه پا به رباط‌های اطراف کلاهک زانو فشار وارد می‌کند.

یک صندلی راحت پیدا کنید. هنگام نشستن، زانوهای شما باید راحت باشند – تقریباً هم سطح باسن و در زاویه 90 درجه. اگر صندلی اداری را تنظیم می‌کنید، هنگام ایستادن در کنار آن، اطمینان حاصل کنید که صندلی دقیقاً زیر زانوهای شما قرار دارد. این موضوع باعث می‌شود تا اطمینان حاصل کنید که پاهای شما هنگام نشستن روی زمین صاف هستند.

اگر پس از انجام این تنظیمات، زانوهای شما همچنان درد می‌کند، با پزشک خود مشورت کنید. آنها می‌توانند به شما کمک کنند تا تشخیص دهید که آیا یک بیماری باعث درد زانو شما شده است یا خیر.

گرما یا یخ

نگه‌داشتن کمپرس سرد یا گرم روی زانو ممکن است به کاهش درد و تورم مفاصل کمک کند. یخ معمولاً برای جراحات و التهابات جدید توصیه می‌شود. گرما می‌تواند به تسکین درد مرتبط با سفتی مفاصل و درد مزمن کمک کند

داروها

مسکن‌های بدون نسخه مانند استامینوفن، ایبوپروفن و ناپروکسن معمولاً برای تسکین درد زانو استفاده می‌شوند.

اگر این داروهای درد شما را تسکین ندهند، پزشک شما ممکن است یک داروی ضدالتهابی غیراستروئیدی قوی‌تر (NSAID) یا یک مسکن استروئیدی مانند پردنیزون را تجویز کند.

ممکن است برای درد شدید و حاد یک دوره کوتاه مسکن‌های مخدر تجویز شود. بااین‌حال، مواد افیونی خطر اعتیاد بالایی دارند و باید فقط به مقدار کم ‌مصرف شوند.

مطمئن شوید و از پزشک خود بپرسید که آیا مصرف هر یک از این داروها بی‌خطر است یا خیر. برخی از افراد، مانند کسانی که بیماری کبدی دارند، نمی‌توانند استامینوفن مصرف کنند، برخی دیگر از افراد مانند کسانی که بیماری عروق کرونر یا بیماری مزمن کلیوی دارند، نمی‌توانند NSAID مصرف کنند.

فیزیوتراپی

بسته به علت درد زانو، پزشک ممکن است فیزیوتراپی را برای شما تجویز کند. یک فیزیوتراپیست می‌تواند تمریناتی را برای تقویت عضلات حمایت‌کننده از زانو و سایر روش‌های درمانی، از جمله تحریک الکتریکی عضلات و استفاده از اولتراسوند را برای شما به کار گیرد

طب سوزنی

تحقیقات نشان می‌دهد که طب سوزنی می‌تواند به تسکین درد مزمن کمک کند. بااین‌حال، تحقیقات در مورد اینکه آیا برای درد زانو مؤثر است یا خیر، متفاوت است.

بریس و ارتز

ممکن است از زانوبند برای حمایت از زانو در حین کار یا ورزش استفاده شود. گذاشتن اوتز و کفی کفش نیز ممکن است به کاهش فشار زانو کمک کند.

دیسک گردن و درد دست چپ

چیزی باعث گردن درد می‌شود؟

گردن درد یک شکایت رایج درمیان بخش بزرگی از جمعیت سراسر دنیا و در هر سنی است. این عارضه گاهی می‌تواند چنان ناتوان کننده باشد که حتی انجام ساده ترین کارها را برای شما بسیار دشوار کند. این موضوع می‌تواند ناشی از وجود مشکلات جدی در کمر و یا اعصاب نخاعی شما مانند فشردگی اعصاب، بیرون‌زدگی دیسک، یا مشکلات زمینه ای ستون فقرات باشد.

مشکلات در ستون فقرات گردنی تواند باعث درد در گردن، شانه ها و همچنین بی‌حسی و ضعف در بازوها و دست شود.

البته باید توجه داشت که همه افراد مبتلا به گردن درد نیز دچار درد در بازو و یا دست نمی شوند، اما اگر این موضوع رخ دهد به این عارضه رادیکولوپاتی گردنی می گویند.

درد شانه که به پایین بازو انتشار پیدا می‌کند:

دلایل زیادی برای درد در شانه ها و بازوها و دست ها وجود دارد، از جمله آسیب های فیزیکی، کشیدگی عضلانی، فشردگی عصب و یا مشکلات ستون فقرات گردنی. اعصابی که از ستون فقرات در گردن نشات میگیرند، از شانه‌ها و پایین بازوها عبور می کنند و به دست ها و انگشتان می روند. بنابراین آسیب به این اعصاب می‌تواند باعث دردی شود که به شانه‌ها و بازوها و دست های شما انتشار پیدا می‌کند. یعنی گاهی ممکن است مشکل اصلی در اعصاب ستون فقرات شما و به صورت موضعی وجود داشته باشد. برای تشخیص درد، پزشک ممکن است روش‌های تصویربرداری را برای بررسی عضلات و اعصاب بازوها، شانه‌ها و ستون فقرات شما انجام دهد.

دلایل اصلی درد دیسک گردن و دست چیست؟

علل بالقوه درد گردن و دست عبارت‌اند از:

بالارفتن سن

تصادفات

فشارهای معمول روزانه

آسیب به گردن یا سر

مشکلات طولانی‌مدت گردن

مشکلات در قسمتی از ستون فقرات گردنی می‌تواند باعث درد در گردن و همچنین بی‌حسی و ضعف در بازوها شود.

آسیب ویپلش یا آسیب شلاقی. در این آسیب واردشدن یک نیرو قوی به گردن شما می‌تواند گردن شما را مانند یک شلاق به جلو و عقب تکان دهد و باعث آسیب به مهره‌های گردنی و عضلات شما شود؛ مانند زمانی که در ماشین یک ترمز شدید را تجربه می‌کنید.

دلایل پیچیده‌تر درد گردن و دست عبارت‌اند از:

بیرون‌زدگی و برآمدگی دیسک: ساییدگی دیسک می‌تواند باعث پارگی لایه بیرونی آن و ایجاد بیرون‌زدگی دیسک شود. بیرون‌زدگی دیسک می‌تواند به کانال نخاعی و ریشه‌های عصبی فشار وارد کند و باعث درد، بی‌حسی و ضعف شود. دیسک برآمده نیز می‌تواند به عصب فشار وارد کند، اما در این عارضه برخلاف بیرون‌زدگی، دیسک پاره نمی‌شود.

خارهای استخوانی: ساییدگی مهره‌ها می‌تواند باعث ایجاد خارهای استخوانی نیز شوند. این خارها ناهنجاری‌های استخوانی هستند که می‌توانند به دیسک فشار وارد کنند و باعث التهاب اعصاب و درد شوند.

ازآنجایی‌که خارهای استخوانی می‌توانند روی دیسک‌ها فشار وارد کنند، این موضوع می‌تواند باعث صاف‌شدن، کم‌آبی و تحلیل دیسک‌ها شود.

تنگی کانال نخاعی گردن (با نام مستعار “فشردگی عصب “): تنگی ستون فقرات گردنی به باریک شدن فضای داخلی ستون فقرات به دلیل خارهای استخوانی و یا بیرون‌زدگی دیسک گفته می‌شود. گاهی اوقات از آن به‌عنوان “عصب فشرده” نیز یاد می‌شود.

تنگی کانال نخاعی مرکزی می‌تواند نخاع را در اصطلاح نیشگون بگیرد و تنگی کانال روزنه‌ای می‌تواند ریشه‌های عصبی را که از سوراخ‌های نخاع خارج شده‌اند، مسدود کند.

این نیشگون‌گرفتن می‌تواند باعث درد کمر، شانه و بازو شود. همچنین می‌تواند باعث بی‌حسی و ضعف در بازوها و دست‌ها نیز شود.

دیسک گردن و درد دست چگونه تشخیص داده می‌شود؟

سابقه پزشکی همراه با معاینه فیزیکی می‌تواند به پزشک پیشینه خوبی از علائم شما بدهد. تصویربرداری‌هایی مانند اشعه ایکس، تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI)، یا اسکن توموگرافی کامپیوتری (CT) ممکن است برای کمک به بررسی مهره‌های گردن و ستون فقرات شما ضروری باشد.

آیا برای دیسک گردن و درد دست جراحی لازم است؟

اگر درمان‌های محافظه‌کارانه نتوانستند علائم را بهبود بخشند، بسته به شرایط، جراحی‌هایی که برای تسکین درد گردن و بازو طراحی شده‌اند، مانند دیسککتومی گردن و یا جراحی‌هایی برای جایگزینی دیسک مصنوعی گردن می‌توانند مفید باشند.

البته باید به این نکته توجه داشت که جراحی هرگز اولین انتخاب نیست. اگر پزشک معتقد باشد که درمان‌های محافظه‌کارانه می‌تواند برای برطرف‌کردن مشکل مفید باشند ابتدا آن‌ها را امتحان خواهد کرد. درواقع در درمان‌های مربوط به دردهای گردنی هدف این است که درد از بین برود و یا حداقل آن را به سطحی برساند که بتوان آن را تحمل کرد.

گزینه‌های درمانی بدون جراحی برای دیسک گردن درد و دست چیست؟

فیزیوتراپی

پزشک اغلب در وهله اول فیزیوتراپی را تجویز می‌کند که می‌تواند برای برخی از بیماران بسیار مفید باشد. فیزیوتراپیست‌ها می‌توانند تمرینات و روش‌هایی را برای بهبود وضعیت بدن و کاهش استرس بر روی گردن به بیماران آموزش دهند. انواع مختلفی از فیزیوتراپی ممکن است برای بیماران تجویز شود، از آب‌درمانی گرفته تا تکنیک‌های خاص ماساژ.

ممکن است به بیماران تمریناتی در خانه داده شود که این تمرینات می‌تواند به کاهش استرس روی ستون فقرات و بهبود علائم آنها کمک کند. فیزیوتراپی می‌تواند عضلات گردن شما را تقویت کند، و این موضوع اغلب می‌تواند علائم را بهبود بخشد.

کشش ستون فقرات گردنی

کشش ستون فقرات گردنی یک تکنیک فیزیوتراپی است که می‌تواند به‌وسیله درمانگر و یا در خانه انجام شود. کشش به کاهش فشار بین مهره‌ها و دیسک‌ها کمک می‌کند و می‌تواند به باز کردن سوراخ‌های مسدود شده کمک کند.

این کشش‌ها می‌توانند به‌راحتی در خانه انجام شوند. این کار را می‌توان چندین بار در روز به مدت 5-7 دقیقه انجام داد و یک راه ساده برای بهبود علائم است.

دارو

داروها اغلب راهی مؤثر برای آرام‌کردن اسپاسم عضلانی، کاهش التهاب و کنترل درد هستند.

مهم است که داروها را دقیقاً مطابق با تجویز دکتر مصرف کنید تا تأثیر آنها در بهبود علائم شما به حداکثر برسد.

برخی از داروها فقط درد ناشی از بافت ملتهب را درمان می‌کنند، درحالی‌که برخی دیگر به طور خاص درد ناشی از گیرکردن اعصاب را هدف قرار می‌دهند و برخی دیگر به آرامش اسپاسم عضلانی کمک خواهند کرد.

تمرینات حرکتی برای گردن

در ادامه چند تمرین مفید برای حرکت گردن را برای شما توضیح خواهیم داد که می‌تواند به بهبودی علائم شما کمک کند. پزشک یا فیزیوتراپیست ممکن است بسته به نیازهای فردی شما موارد مختلفی از تمرینات را پیشنهاد دهد. بااین‌حال اینها فقط پیشنهاداتی هستند که ما در این مقاله عنوان کرده‌ایم و برنامه درمانی شما می‌تواند شامل تمرینات دیگری نیز شود.

حرکت به جلو و عقب: درحالی‌که سرخود را مستقیم نگه داشته‌اید سعی کنید سرخود را 4 تا 5 بار به جلو و عقب حرکت دهید.

حرکات چرخشی: تا دامنه حرکتی که احساس راحتی می‌کنید، به آرامی سرخود را به راست و چپ بچرخانید.

حرکات خم‌شدن جانبی: به‌آرامی طرفین شوید و سعی کنید گوش‌های خود را به شانه‌های خود نزدیک کنید.

حرکات مقاومتی: از دستان خود برای فشاردادن به سرخود استفاده کنید و در برابر حرکت گردن خود مقاومت ایجاد کنید. این کار عضلات گردن شما را تقویت می‌کند.

لیفت گردن: به پشت‌روی زمین دراز بکشید و سرخود را بالا و پایین ببرید. این حرکت را درحالی‌که به پهلو و روی شکم خود دراز کشیده‌اید نیز تکرار کنید. از یک بالش زیر سرخود استفاده کنید تا به سر خیلی فشار وارد نشود.

درد دیسک گردن و دستی که از بین نمی‌رود

اگر درد شما با درمان‌های محافظه‌کارانه برطرف نشد یا اگر فشردگی باعث فشار قابل‌توجهی روی نخاع یا ضعف در بازوهای شما شود، جراح ستون فقرات معمولاً جراحی را برای کاهش فشار توصیه می‌کند.

گزینه‌های مختلفی برای جراحی عصب فشرده شده وجود دارد. این تکنیک‌ها و رویکردها توسط جراح با درنظرگرفتن عوامل مختلفی از جمله محل فشرده‌سازی عصب، تراز ستون فقرات شما و اینکه کم تهاجمی‌ترین روش برای دستیابی به هدف کاهش فشار ساختاری روی عصب شما کدام است، تعیین می‌شود.

اگر با درد مداوم دیسک گردن و دست مواجه هستید، با پزشک خود در مورد گزینه‌های جراحی صحبت کنید. پیشرفت‌های مدرن و تکنیک‌های کم تهاجمی، جراحی‌های امروزی را ایمن‌تر کرده، به بستری کوتاه‌تری در بیمارستان منجر شده و بازگشت سریع به فعالیت و کار را برای شما امکان‌پذیر کرده است.

دردهای عضلانی

درد های عضلانی یا همان میالژی بسیار شایع هستند. تقریباً اکثر افراد در برهه ای از زندگی ناراحتی در عضلات خود را تجربه کرده اند.

از آنجایی که تقریباً در تمام قسمت‌های بدن بافت عضلانی وجود دارد، این نوع درد را می‌توان عملاً در هر جایی از بدن احساس کرد. با این حال، هیچ دلیل مشخصی برای این درد های عضلانی وجود ندارد.

در حالی که عللی مانند استفاده بیش از حد یا آسیب به بافت ممکن است علت بروز این عارضه باشد، اما دلایل احتمالی دیگری برای دردهای عضلانی مداوم نیز وجود دارد.

شایع ترین علل دردهای عضلانی چیست؟

اغلب، افرادی که دردهای عضلانی را تجربه می کنند، می توانند به راحتی علت را مشخص کنند. این به این دلیل است که بیشتر موارد میالژی ناشی از استرس، تنش یا فعالیت بدنی زیاد است. برخی از علل رایج عبارتند از:

  • تنش عضلانی در یک یا چند ناحیه از بدن
  • استفاده بیش از حد از عضله در حین فعالیت بدنی
  • آسیب رساندن به عضله در حین انجام کار یا ورزش سخت
  • پرهیز  از گرم کردن و سرد کردن

چه نوع شرایط پزشکی می تواند باعث درد عضلانی شود؟

همه دردهای عضلانی ناشی از استرس، تنش و فعالیت بدنی نیست. برخی از توضیحات پزشکی برای میالژی یا درد های عضلانی عبارتند از:

  • فیبرومیالژیا، به خصوص اگر درد بیش از 3 ماه طول بکشد
  • سندرم خستگی مزمن
  • سندرم درد مایوفاشیال، که باعث التهاب در بافت های همبند عضلانی به نام فاشیا می شود
  • عفونت هایی مانند آنفولانزا، فلج اطفال یا عفونت های باکتریایی
  • اختلالات خود ایمنی مانند لوپوس، درماتومیوزیت و پلی میوزیت
  • استفاده از برخی داروها مانند استاتین ها، مهارکننده های ACE یا کوکائین
  • مشکلات تیروئید، مانند کم کاری تیروئید یا پرکاری تیروئید
  • هیپوکالمی (کم پتاسیم)

روش های خانگی کاهش دردهای عضلانی

دردهای عضلانی اغلب به خوبی به درمان خانگی پاسخ می دهند. برخی از اقداماتی که می توانید برای تسکین ناراحتی عضلانی ناشی از صدمات و استفاده بیش از حد انجام دهید عبارتند از:

  • استراحت دادن به ناحیه ای از بدن که در آن دارید
  • مصرف مسکن های بدون نسخه مانند ایبوپروفن
  • قرار دادن یخ در ناحیه آسیب دیده برای کمک به تسکین درد و کاهش التهاب

(پس از کشیدگی یا رگ به رگ شدن باید به مدت 1 تا 3 روز از یخ استفاده کنید و برای هر دردی که بعد از 3 روز باقی می ماند از حرارت استفاده کنید.)

اقدامات دیگری که ممکن است باعث تسکین درد عضلانی شود عبارتند از:

  • کشش عضلات به آهستگی
  • تا زمانی که درد عضلانی از بین نرود، از فعالیت های پرتحرک اجتناب کنید
  • انجام فعالیت ها و ورزش های کاهش دهنده استرس مانند یوگا و مدیتیشن برای کاهش تنش
  • ایبوپروفن
  • ماساژ یخ
  • استفاده از کیسه های آب گرم

چه زمانی در مورد دردهای عضلانی به پزشک مراجعه کنیم؟

دردهای عضلانی همیشه بی خطر نیستند و در برخی موارد، درمان خانگی برای رفع علت زمینه ای کافی نیست. درد عضلانی همچنین می تواند نشانه ای از این باشد که در بدن شما مشکلی جدی پیش آمده است.

برای موارد زیر باید به پزشک مراجعه کنید:

  • دردی که پس از چند روز درمان خانگی از بین نمی رود
  • درد شدید عضلانی که بدون علت مشخص ایجاد می شود
  • درد عضلانی که همراه با خارش رخ می دهد
  • درد عضلانی که پس از نیش کنه و یا پشه رخ می دهد
  • میالژی همراه با قرمزی یا تورم
  • دردی که بلافاصله پس از تغییر دارو ایجاد می شود
  • دردی که با افزایش دمای بدن رخ می دهد

موارد زیر می تواند نشانه اورژانس پزشکی باشد. اگر هر یک از موارد زیر را همراه با درد عضلات تجربه کردید، در اسرع وقت به بیمارستان مراجعه کنید:

  • شروع ناگهانی احتباس آب یا کاهش حجم ادرار
  • مشکل در بلع
  • استفراغ یا تب
  • مشکل در نفس کشیدن
  • سفتی در ناحیه گردن
  • ضعف در عضلات
  • ناتوانی در حرکت دادن ناحیه آسیب دیده بدن

نکاتی برای جلوگیری از درد عضلات

اگر درد عضلانی شما ناشی از تنش یا فعالیت بدنی است، این اقدامات را برای کاهش خطر ابتلا به درد عضلانی در آینده انجام دهید:

  • از حرکات کششی قبل و بعد از انجام فعالیت بدنی غافل نشوید.
  • حدود 5 دقیقه گرم کردن و سرد کردن را در تمام جلسات ورزشی خود بگنجانید.
  • آب کافی بنوشید به خصوص در روزهایی که فعالیت زیادی دارید.
  • برای کمک به تون عضلانی بهینه، به صورت منظم ورزش را انجام دهید.
  • اگر پشت میز کار می کنید یا در محیطی کار می کنید که شما را در معرض خطر کشیدگی یا تنش عضلانی قرار می دهد، به طور منظم بلند شوید و حرکات کششی انجام دهید.

کلام آخر

دردهای عضلانی گاه به گاه طبیعی است، به خصوص اگر فعال هستید یا تازه ورزش کردن را شروع کرده اید.

به بدن خود گوش دهید و اگر عضلات شما در حین فعالیت ورزشی شروع به درد کردن کردند آن فعالیت را منوقف کنید و برای جلوگیری از صدمات عضلانی به فعالیت های جدید دیگری بپردازید..

گاهی درد عضلات شما ممکن است به دلیل چیزی غیر از تنش و فعالیت بدنی باشد. در این صورت، بهترین فردی که می تواند به شما توصیه های لازم برای چگونگی رفع کامل درد عضلانی را داشته باشد، پزشک شما خواهد بود. به عنوان یک قانون کلی، اگر درد عضلانی شما پس از چند روز مراقبت خانگی و استراحت برطرف نشد، باید به پزشک مراجعه کنید.