فیبرومیالژیا چیست؟

فیبرومیالژیا یک بیماری طولانی‌مدت یا مزمن است که باعث بروز علائمی مانند:

درد اسکلتی عضلانی یا درد در عضلات و استخوان‌ها

خستگی عمومی

خواب و اختلالات شناختی می‌شود.

درک این وضعیت، حتی برای متخصصان نیز دشوار است و هیچ آزمایش مشخصی برای تأیید قطعی آن وجود ندارد. در نتیجه، فیبرومیالژیا اغلب به‌ اشتباه بیماری دیگری تشخیص داده می‌شود.

درگذشته، برخی از متخصصان حتی این سؤال را مطرح می‌کردند که آیا فیبرومیالژیا بیماری واقعی است یا خیر. اما امروزه، این بیماری بسیار بهتر قابل‌درک است.

حدود 4 میلیون بزرگسال در ایالات متحده، مبتلا به فیبرومیالژیا تشخیص‌داده‌شده‌اند. اکثر موارد فیبرومیالژیا در زنان تشخیص داده می‌شود. اغلب، افراد در میان‌سالی دچار این عارضه می‌شوند، اما فیبرومیالژیا می‌تواند کودکان را نیز تحت‌تأثیر قرار دهد.

همچنین ممکن است طی دوره‌هایی بهبودی را تجربه کنید که در آن درد و خستگی شما بهبود می‌یابد.

علائم فیبرومیالژیا

  • خستگی
  • اختلال در خوابیدن
  • خواب طولانی‌مدت بدون احساس استراحت
  • سردرد
  • مشکل در تمرکز یا توجه
  • خشکی چشم
  • کهیر
  • خارش
  • درد مبهم در زیر شکم
  • مشکلات مثانه، مانند سیستیت بینابینی
  • افسردگی
  • اضطراب

این عارضه می‌تواند بر احساسات و همچنین سلامت جسمانی شما نیز تأثیر بگذارد.

درمان فیبرومیالژیا

در حال حاضر هیچ درمانی برای فیبرومیالژیا وجود ندارد.

در عوض، درمان بر کاهش علائم و بهبود کیفیت زندگی با داروها، استراتژی‌های مراقبت از خود و تغییر سبک زندگی متمرکز است.

داروی فیبرومیالژیا

داروها می‌توانند درد را تسکین دهند و به خواب بهتر کمک کنند. داروهای رایج برای این بیماری شامل مسکن‌ها، داروهای ضدتشنج و داروهای ضدافسردگی است.

مسکن‌ها

درد فیبرومیالژیا می‌تواند به‌اندازه‌ای ناراحت‌کننده و مداوم باشد که در روال فعالیت‌های روزانه شما اختلال ایجاد کند.

اگر درد شما خفیف است، یکی از گزینه‌های زیر می‌تواند برای بهبود درد شما مؤثر باشد:

استامینوفن

آسپرین

ایبوپروفن

ناپروکسن

این داروها می‌توانند سطح درد و ناراحتی شما را کاهش دهند و به شما کمک کنند تا وضعیت خود را بهتر مدیریت کنید. حتی ممکن است به شما کمک کنند بهتر بخوابید.

بسیاری از این مسکن‌ها التهاب را نیز کاهش می‌دهند. اگرچه التهاب از علامت‌های اولیه فیبرومیالژیا نیست، اما ممکن است در صورت داشتن یک بیماری ثانویه مانند آرتریت روماتوئید آن را تجربه کنید.

لطفاً توجه داشته باشید که داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی عوارض جانبی دارند. در نتیجه هنگام استفاده از آن‌ها باید جوانب احتیاط را رعایت کنید.

داروهای ضدتشنج

پرگابالین، اولین داروی ضدتشنج است که سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) برای فیبرومیالژیا تأیید کرده است. این دارو باعث می‌شود تا سلول‌های عصبی، سیگنال‌های درد را مسدود کنند.

گاباپنتین  برای درمان صرع طراحی شده است، اما ممکن است به کاهش علائم در افراد مبتلا به این بیماری نیز کمک کند. گاباپنتین برای درمان فیبرومیالژیا توسط FDA تأیید نشده است و به‌عنوان یک داروی خارج از درمان در نظر گرفته می‌شود.

داروهای ضدافسردگی

داروهای ضدافسردگی مانند دولوکستین  و میلناسیپران نیز گاهی اوقات برای درمان درد و خستگی ناشی از فیبرومیالژیا استفاده می‌شوند. این داروها همچنین ممکن است بر روی تعادل مجدد انتقال‌دهنده‌های عصبی مؤثر باشند و به بهبود خواب کمک کنند. FDA دولوکستین و میلناسیپران را برای درمان فیبرومیالژیا تأیید کرده است.

سایر داروها

سایر داروهایی که توسط FDA برای درمان فیبرومیالژیا تأیید نشده اند، مانند داروهای خواب، نیز می‌توانند به کاهش علائم کمک کنند. اما داروهای شل‌کننده عضلات که زمانی مورداستفاده قرار می‌گرفتند، دیگر توصیه نمی‌شوند.

محققان همچنین در حال بررسی چند درمان تجربی هستند که ممکن است در آینده به افراد مبتلا به فیبرومیالژیا کمک کند.

درمان‌های طبیعی برای فیبرومیالژیا

اگر داروها علائم شما را به طور کامل تسکین نمی‌دهند، می‌توانید به دنبال جایگزین برای آن‌ها باشید.

بسیاری از درمان‌های طبیعی بر کاهش استرس و کاهش درد تمرکز دارند و می‌توانند به شما کمک کنند تا هم از نظر روحی و هم از نظر جسمی احساس بهتری داشته باشید. می‌توانید آنها را به‌ تنهایی یا همراه با درمان‌های طب سنتی استفاده کنید.

درمان‌های طبیعی برای فیبرومیالژیا عبارت‌اند از:

  • کاردرمانی و فیزیوتراپی که قدرت شما را بهبود می‌بخشد و استرس بدن شما را کاهش می‌دهد
  • طب سوزنی
  • ماساژدرمانی
  • مراقبه
  • یوگا که در صورت داشتن شلی مفاصل باید بااحتیاط آن‌ها را انجام دهید.
  • تایچی
  • تکنیک‌های کاهش استرس
  • یک رژیم غذایی متعادل و غنی از مواد مغذی

این درمان‌ها به طور بالقوه می‌توانند استرسی را که باعث علائم فیبرومیالژیا می‌شود کاهش دهد. گروه‌ درمانی نیز ممکن است مقرون‌به‌صرفه‌ترین گزینه باشد و می‌تواند به شما فرصتی بدهد تا با کسان دیگری که با مشکلات مشابه شما روبرو هستند ملاقات کنید.

توجه به این نکته ضروری است که اکثر درمان‌های جایگزین برای این بیماری به طور کامل موردمطالعه قرار نگرفته‌اند یا اثربخشی آنها هنوز ثابت نشده است. قبل از امتحان برخی از این درمان‌ها، با یک متخصص در مورد مزایا و خطرات آن مشورت کنید.

فوم رولرها چه مزایایی دارند؟

استفاده از فوم رولرها یک تکنیک رهاسازی میوفاشیال است که می‌تواند به تسکین گرفتگی، درد و التهاب عضلانی کمک کند و دامنه حرکتی مفصل شما را افزایش دهد.

فوم رولینگ می‌تواند روش مؤثری برای گرم‌کردن یا سردکردن، قبل و بعد از ورزش باشد. اثرات و مزایای این تکنیک ممکن است از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد.

با ما همراه باشید تا در ادامه با فواید و خطرات احتمالی فوم رولرها آشنا شوید و همچنین از نحوه افزودن آن‌ها به روتین فعالیت‌های خود، اطلاع پیدا کنید.

تسکین دردهای عضلانی

فوم رولرها می‌توانند برای کاهش درد و التهاب عضلات مفید باشند.

طی بررسی‌هایی که در یک مطالعه در سال 2015 انجام شد مشخص شد که استفاده از فوم رولرها بعد از ورزش، ممکن است به کاهش درد عضلانی با شروع تأخیری کمک کند. در این مطالعه، 8 شرکت‌کننده مرد حضور داشتند که 24 و 48 ساعت بعد از فعالیت بدنی خود، به مدت 20 دقیقه از فوم رولرها برای رهاسازی عضلات خود استفاده نمودند. .

این شرکت‌کنندگان در مقایسه با سایر کسانی که از فوم رولرها استفاده نکرده بودند، کاهش درد عضلانی تأخیری بیشتری را تجربه نمودند. آنها همچنین تمرینات بدنی را بهتر از کسانی که از فوم رول استفاده نکرده بودند انجام دادند.

البته تحقیقات بیشتری در گروه بزرگ‌تر و متنوع‌تری از افراد موردنیاز است تا تأیید شود که فوم رولرها چگونه بر درد عضلانی تأثیر می‌گذارند.

دامنه حرکتی را افزایش دهید

فوم رولرها ممکن است به افزایش دامنه حرکتی شما کمک کند، اما تحقیقات بیشتری لازم است تا این موضوع ثابت شود. دامنه حرکتی برای انعطاف‌پذیری و عملکرد بهتر امری ضروری است.

طی تحقیقی که در سال 2015 بر روی 11 ورزشکار نوجوان انجام شد، نشان داده شد که ترکیب حرکات فوم رول و کشش ایستا برای افزایش دامنه حرکتی مؤثرتر است. در این پژوهش اثرات تمرینات کشش ایستا و فوم رولرها به طور جداگانه و در ترکیب با هم مورد بررسی قرار گرفت.  

برای درک کامل ارتباط فوم رولرها با دامنه حرکتی، تحقیقات بیشتری در میان گروه بزرگ‌تر و متنوع‌تری از افراد موردنیاز است.

کمک به کاهش سلولیت‌ها

برخی از فروشندگان محصولات فوم رولرها ادعا می‌کنند که این محصولات می‌توانند به شل‌شدن و شکستن فاسیای سلولیت‌های شما کمک کنند. فاسیا، بافت‌های همبند بدن هستند و سلولیت‌ها را دربرگرفته‌اند.

اگرچه که فوم رولرها ممکن است به صاف‌شدن موقت پوست شما کمک کند، اما در حال حاضر هیچ مدرک علمی مبنی بر کاهش دائمی سلولیت به این روش وجود ندارد.

بهترین راه برای کاهش سلولیت، حفظ یک سبک زندگی فعال و مصرف یک رژیم غذایی سالم است.

تسکین کمردرد

استفاده از فوم رولرها ممکن است برای کاهش درد در بدن مؤثر باشد. همچنین استفاده از فوم رولرها می‌تواند به کاهش تنش در عضلات کمری نیز کمک کند.

بااین‌حال، هنگام استفاده از فوم رولرها برای عضلات کمری باید بسیار محتاط بود؛ زیرا فشار نادرست به کمر می‌تواند درد و آسیب در این ناحیه را بیشتر کند.

برای استفاده از فوم رولرها برای کمردرد، فوم خود را بچرخانید تا عمودی باشد (در راستای ستون فقرات) و به‌آرامی غلتک را ازیک‌طرف به سمت دیگر بچرخانید. از فوم رولر را به‌صورت افقی در پایین کمر استفاده نکنید زیرا می‌تواند باعث افزایش قوس کمری و کشیدگی بیشتر در این ناحیه شود.

علائم فیبرومیالژیا را مدیریت کنید

استفاده از فوم رولرها نتایج امیدوارکننده‌ای را برای درمان علائم فیبرومیالژیا نشان داده است.

در یک مطالعه بر روی 66 بزرگسال مبتلا به فیبرومیالژیا، شرکت‌کنندگانی که به مدت 20 هفته از فوم رولرها استفاده کردند، گزارش کردند که نسبت به افرادی که تکنیک‌های رهاسازی مایوفاشیال را امتحان نکردند، احساس بهتری داشتند و شدت درد، خستگی، سفتی و افسردگی کمتری داشتند. آنها همچنین افزایش دامنه حرکتی بهتری را گزارش کردند.

درحالی‌که این مطالعه امیدوارکننده است، اما تحقیقات بیشتری برای تأیید کارایی فوم رولرها برای درمان علائم فیبرومیالژیا موردنیاز است

کمک می‌کند تا آرام شوید

بسیاری از مردم فوم رولرها را آرامش‌بخش می‌دانند. ازبین‌بردن سفتی در عضلات ممکن است به شما کمک کند که در نهایت احساس تنش کمتر و آرامش بیشتری داشته باشید.

در یک مطالعه، 20 شرکت‌کننده زن به دو گروه تقسیم شدند و گروه اول پس از راه‌رفتن روی تردمیل، از فوم رولرها استفاده کردند و گروه دوم 30 دقیقه استراحت کردند. محققان دریافتند که فوم رولرها به طور قابل‌توجهی سطوح استرس را بیشتر از استراحت کاهش می‌دهد.

 اما همچنان تحقیقات بیشتری موردنیاز است. در ضمن، اگر به نظر شما فوم رولرها آرامش‌بخش هستند، اضافه‌کردن آن‌ها به برنامه هفتگی‌تان ضرری ندارد.

آیا فوم رولرها ایمن هستند؟

در صورت احساس گرفتگی عضلانی یا ورزش منظم، فوم رولرها معمولاً ایمن در نظر گرفته می‌شوند. اما اگر آسیب جدی مانند پارگی یا شکستگی عضله دارید، از استفاده از این ابزارها خودداری کنید، مگر اینکه پزشک یا فیزیوتراپیست آن‌ها را برای شما تجویز کرده باشد.

همچنین از غلتیدن فوم رولرها روی مفاصل کوچک مانند زانو، آرنج و مچ پا خودداری کنید، چرا که می‌تواند باعث آسیب به آنها شود.

فوم رولرها ممکن است به کاهش تنش در دوران بارداری کمک کنند. فقط ابتدا با پزشک خود مشورت کنید و از درازکشیدن به پشت خودداری کنید. همچنین در سه‌ماهه سوم از غلتاندن آنها بر روی ساق پا اجتناب کنید. این موضوع ممکن است باعث زایمان زودرس شود.

نحوه شروع کار با فوم رولرها

اگر قبلاً از فوم رولرها استفاده نکرده‌اید، ممکن است بخواهید قبل از شروع به کار چند اصل اساسی را بیاموزید. می‌توانید ویدئوهای «فوم رولرها برای مبتدیان» را به‌صورت آنلاین پیدا کنید که نحوه استفاده ایمن این ابزارها را برای قسمت‌های مختلف بدن، توضیح می‌دهد.

یا اگر در باشگاه با فوم رولر ورزش می‌کنید، می‌توانید از یک مربی بخواهید تا نحوه استفاده از آن را به شما آموزش دهد.

به‌طورکلی، برای شروع، به نکات زیر توجه کنید:

با فشار کم شروع کنید و همان‌طور که به فوم رولر عادت می‌کنید، فشار را افزایش دهید. اگر عضلات شما سفت هستند، ممکن است در ابتدا فوم رول کردن برایتان دردناک باشد. برای تنظیم فشار، مقدار وزن بدن را که روی غلتک وارد می‌کنید کاهش دهید. به‌عنوان‌مثال، اگر ساق پا را ماساژ می‌دهید، از بازوهای خود برای حمایت از بدن خود استفاده کنید و مقداری از وزن بدن خود را از روی غلتک بردارید

برای شروع ابتدا به‌آرامی قسمت‌های حساس را به مدت 10 ثانیه ماساژ دهید و سپس این مدت را به 30 تا 40 ثانیه افزایش دهید. برای کمک به بهبودی دردهای پس از استفاده از فوم رولرها، مقدار زیادی آب بنوشید

نحوه استفاده کیسه آب گرم برای کمر درد + فواید

استفاده از گرما از دیرباز برای آرامش‌بخشی و ریلکسیشن شناخته شده است. اما علم امروز، کاربرد گرما درمانی برای کمردرد و به‌ویژه استفاده از کیسه آب گرم برای کمر درد را بسیار فراتر از یک تکنیک آرامش‌بخش می‌داند و آن را به عنوان یک روش درمانی مؤثر برای تسکین و التیام دردهای مختلف توصیه می‌کند. در این مقاله، به بررسی عمیق تأثیر این موضوع و نحوه عملکرد آن برای کاهش این عارضه شایع می‌پردازیم.

آیا کیسه آب گرم برای کمر درد خوب است؟

پاسخ کوتاه، بله است. استفاده صحیح از کیسه آب گرم برای کمر درد می‌تواند روند بهبودی را تسریع کرده و به شکل‌های مختلفی به کاهش درد و ناراحتی کمک کند.

کیسه آب گرم برای کمر درد روند بهبود را تسریع می‌کند

اصلی‌ترین مکانیسم درمانی کیسه آب گرم برای کمر درد، افزایش جریان خون در عضلات کمر است. این افزایش جریان خون، مقادیر بیشتری اکسیژن، گلبول‌های سفید، پلاکت‌ها و مواد مغذی حیاتی را به بافت‌های آسیب‌دیده می‌رساند که همگی برای ترمیم ضروری هستند. اعصاب حسی در واکنش به گرمای کیسه آب گرم برای کمر درد، رگ‌های خونی را گشاد کرده و سرعت گردش خون را بالا می‌برند.

این فرآیند نه تنها به تغذیه بهتر عضلات کمک می‌کند، بلکه گرمای اضافی را نیز جذب کرده و از پوست محافظت می‌نماید. گرما از سطح پوست به عمق عضلات نفوذ کرده و به همین دلیل است که کیسه آب گرم می‌تواند تأثیری عمیق و ماندگار داشته باشد.

کیسه آب گرم برای کمر درد روند بهبود را تسریع می‌کند
کیسه آب گرم برای کمر درد روند بهبود را تسریع می‌کند

کیسه آب گرم برای کمر درد اسپاسم‌های عضلانی را آرام می‌کند

بسیاری از دردهای شدید کمر ناشی از اسپاسم یا گرفتگی ناگهانی عضلات است. این اسپاسم‌ها می‌توانند گردش خون را محدود کرده و سیگنال‌های درد را به مغز ارسال کنند. استفاده از کیسه آب گرم  با افزایش گردش خون، به شل شدن این انقباضات کمک کرده و درد ناشی از آن‌ها را به سرعت کاهش می‌دهد. در واقع، کیسه آب گرم با رفع گرفتگی، یکی از دلایل اصلی درد را هدف قرار می‌دهد.

کیسه آب گرم برای کمر درد، گرفتگی و سفتی را کاهش می‌دهد

گرمای حاصل از کیسه آب گرم، کشش بافت‌های نرم اطراف ستون فقرات، مانند عضلات و بافت همبند را تسهیل می‌کند. این انعطاف‌پذیری منجر به موارد زیر می‌شود:

  • کاهش سفتی و خطر آسیب‌دیدگی
  • افزایش دامنه حرکتی ستون فقرات
  • تقویت و بهبود حرکات تنه
  • وقتی سفتی کمر با استفاده منظم از کیسه آب گرم از بین می‌ رود، انجام فعالیت‌های روزانه بسیار آسان‌ تر خواهد شد.

فواید کیسه آب گرم برای دیسک کمر

اگرچه کیسه آب گرم نمی‌تواند مشکل دیسک کمر را به طور کامل درمان کند، اما یک ابزار فوق‌العاده برای مدیریت علائم دردناک آن است. گرمای اعمال شده، عضلات اطراف ستون فقرات را شل می‌کند. این آرامش عضلانی، فشار اضافی را از روی دیسک آسیب‌دیده و ریشه‌های عصبی ملتهب برمی‌دارد و به کاهش درد کمک شایانی می‌کند. به همین دلیل، بسیاری از پزشکان استفاده از کیسه آب گرم ناشی از مشکلات دیسک را به عنوان بخشی از برنامه درمانی توصیه می‌کنند.

کیسه آب گرم برای کمر درد تمرینات درمانی را قابل‌ تحمل‌ تر می‌کند

فیزیوتراپی و ورزش، اجزای کلیدی درمان اکثر کمردردها هستند. استفاده از کیسه آب گرم برای کمر درد بلافاصله قبل از جلسات فیزیوتراپی یا تمرینات کششی، عضلات را گرم و آماده می‌کند. این کار نه تنها درد حین تمرین را کاهش می‌دهد، بلکه اثربخشی حرکات را نیز افزایش می‌دهد.

کیسه آب گرم برای کمر درد انتقال سیگنال‌های درد را قطع می‌کند

بر اساس تئوری کنترل دروازه درد، سیگنال‌های مختلف حسی برای رسیدن به مغز با هم رقابت می‌کنند. گرمای ناشی از کیسه آب گرم گیرنده‌های حساس به گرما را در پوست فعال می‌کند. این سیگنال‌های گرما آنقدر قوی هستند که می‌توانند سیگنال‌های درد را مسدود کرده و اجازه ندهند به مغز برسند. این یکی از دلایل تأثیر فوری کیسه آب گرم برای کمر درد است.

کیسه آب گرم برای کمر درد وابستگی به داروها را کاهش می‌دهد

کیسه آب گرم  یک جایگزین مؤثر، ارزان و بدون عوارض جانبی برای داروهای مسکن است. درمان دردهای مکرر کمر با دارو می‌تواند منجر به وابستگی دارویی شود. در مقابل، کیسه آب گرم یک راه حل طبیعی و ارزشمند برای مدیریت درد مزمن بدون هیچ‌گونه خطر وابستگی است که برای درمان کمر درد پریودی هم می توان از آن استفاده کرد.

نحوه استفاده از کیسه آب گرم برای کمر

برای بهره‌مندی حداکثری و ایمن از کیسه آب گرم ، این مراحل را دنبال کنید:

آماده‌سازی کیسه: کیسه را با آب داغ (نه آب جوش) پر کنید. آب جوش می‌تواند به کیسه آسیب زده و خطر سوختگی را افزایش دهد.

محافظت از پوست: هرگز کیسه را مستقیماً روی پوست قرار ندهید. آن را حتماً داخل یک حوله نازک یا پارچه بپیچید.

موقعیت‌دهی: کیسه آب گرم برای کمر درد را دقیقاً روی ناحیه‌ای که بیشترین درد را دارد، قرار دهید. در حالت درازکش این کار را انجام دهید تا کیسه کاملاً با کمر شما در تماس باشد.

مدت زمان: به مدت ۱۵ تا ۲۰ دقیقه از گرما استفاده کنید. استفاده طولانی‌تر می‌تواند خطر آسیب به پوست را به همراه داشته باشد.

تکرار: می‌توانید این فرآیند را چندین بار در روز تکرار کنید.

جمع‌ بندی

در نهایت، کیسه آب گرم برای کمر درد فراتر از یک راهکار خانگی ساده، یک ابزار درمانی قدرتمند و علمی است. این روش با افزایش گردش خون، اکسیژن‌رسانی به بافت‌های آسیب‌دیده را تسریع کرده و با شل کردن عضلات منقبض، به سرعت اسپاسم‌های دردناک را آرام می‌کند. گرمادرمانی نه تنها به مدیریت دردهای ناشی از سفتی و گرفتگی کمک می‌کند، بلکه با تأثیر بر سیگنال‌های عصبی، به عنوان یک مسدودکننده طبیعی درد عمل می‌نماید.

این روش به عنوان یک جایگزین ایمن، ارزان و بدون عوارض برای داروهای مسکن، نقشی کلیدی در مدیریت بلندمدت کمردرد ایفا می‌کند. با رعایت نکات ایمنی در نحوه استفاده، می‌توانید از تمام فواید کیسه آب گرم برای کمر درد بهره‌مند شوید و کیفیت زندگی خود را بهبود بخشید.

علت کمردرد هنگام تنفس

کمردرد هنگام تنفس می‌تواند دلایل مختلفی داشته باشد، این درد ممکن است به دلیل آسیب به استخوان‌ها یا عضلات کمر باشد و یا ممکن است ناشی از یک وضعیت پزشکی باشد که بر اندام‌های داخلی شما مانند ریه‌ها و قلب شما تأثیر گذاشته است.

در این مقاله، قصد داریم تا چند علت احتمالی کمردرد هنگام تنفس، همراه با علائم و گزینه‌های درمانی برای هر علت را بررسی می‌کنیم.

علت علائم شاخص راهکار درمانی / اقدام لازم
کشیدگی عضلات درد ناگهانی با تنفس و حرکت، اسپاسم، کاهش دامنه حرکتی. استراحت و برای اطمینان مراجعه به متخصص.
آمبولی ریه تنگی نفس شدید، درد قفسه سینه/کمر، سرفه خونی، ضربان قلب نامنظم. اورژانسی تماس فوری با اورژانس.
اسکولیوز انحنای ستون فقرات، شانه‌ها یا لگن نابرابر، درد هنگام تنفس. مراجعه به پزشک برای تشخیص و دریافت برنامه درمانی.
چاقی مشکل تنفس در شب، تنگی نفس عمومی، احساس سستی در روز. کاهش وزن از طریق رژیم غذایی و ورزش.
شکستگی دنده درد شدید موضعی با تنفس، عطسه یا خنده، کبودی، اسپاسم. مراجعه به پزشک؛ درمان شامل کنترل درد و استراحت است.
بیرون‌زدگی دیسک درد، بی‌حسی، سوزن‌سوزن شدن یک طرفه، ضعف عضلانی. مراجعه فوری به متخصص برای جلوگیری از آسیب عصبی.
ذات‌الریه (پنومونی) سرفه با خلط، تنگی نفس، درد کمر/قفسه سینه با تنفس، تب و لرز. مراجعه به پزشک؛ درمان با دارو و استراحت.
سرطان ریه سرفه مزمن یا خونی، درد قفسه سینه، کاهش وزن بی‌دلیل. مراجعه فوری به پزشک برای تشخیص و شروع درمان.
حمله قلبی فشار و درد در قفسه سینه که به پشت یا بازو می‌زند، تنگی نفس. اورژانسی! تماس فوری با اورژانس.
شکستگی مهره درد شدید کمر که با حرکت بدتر می‌شود، بی‌حسی، گزگز، ضعف. مراجعه فوری به پزشک، به‌ویژه پس از ضربه یا در صورت پوکی استخوان.

کشیدگی عضلات

کشیدگی عضله می‌تواند در اثر آسیب و یا انجام مکرر حرکات ایجاد شود. اگر عضلات کمر خود را تحت‌فشار شدیدی قرار دهید، ممکن است باعث بروز درد در سمتی از بدن خود شوید و این موضوع می‌تواند یکی از نشانه‌های گرفتگی عضلانی باشد.

سایر علائم کشیدگی عضلات عبارت‌اند از:

  • درد ناگهانی هنگام تنفس و حرکت
  • اسپاسم عضلانی
  • کاهش دامنه حرکتی
  • مشکل در خم‌شدن

کشیدگی‌های عضلات معمولاً مشکلات جدی نیستند و ممکن است با استراحت به‌خودی‌خود بهبود یابند. بااین‌حال، سعی کنید برای تشخیص صحیح این نوع کمردرد این موضوع از یک متخصص کمک بگیرید تا بررسی شود که این دردها ناشی از آسیب‌های عضلانی است و یا مشکل جدی‌تری وجود دارد.

آمبولی ریه

آمبولی ریه به دلیل وجود یک لخته خون در شریان‌های ریه اتفاق می‌افتد. این وضعیت به طور بالقوه تهدیدکننده زندگی محسوب می‌شود و نیاز به مراقبت‌های فوری پزشکی دارد.

شایع‌ترین علامت آمبولی ریه تنگی نفس است. همچنین ممکن است باعث درد شدید در قفسه سینه، شانه، پشت یا گردن در سمت آسیب‌دیده شود.

علائم دیگر این عارضه عبارت‌اند از:

  • ضربان قلب نامنظم
  • سبکی سر
  • تنفس سریع و پی‌درپی
  • بی‌قراری
  • سرفه‌کردن همراه با خون
  • درد قفسه سینه
  • نبض ضعیف

اسکولیوز

اسکولیوز یک انحنای جانبی غیرطبیعی در ستون فقرات است، این عارضه اغلب به هنگام جهش رشدی مرتبط با نوجوانی رخ می‌دهد. علت دقیق اسکولیوز همیشه مشخص نیست، اما مسائل مربوط به رشد، ژنتیک و شرایط عصبی ممکن است در این امر نقش داشته باشند.

افراد مبتلا به اسکولیوز ممکن است هنگام نفس‌کشیدن به دلیل فشار قفسه سینه و ستون فقرات به قلب و ریه‌ها درد داشته باشند:

علائم اسکولیوز عبارت‌اند از:

  • کمردرد
  • درد همراه با تنفس
  • شانه‌های نابرابر
  • یک لگن بالاتر از دیگری

علائم اسکولیوز می‌تواند به‌تدریج ظاهر شود و ممکن است در ابتدا قابل‌ توجه نباشد.

اگر فکر می‌کنید ممکن است اسکولیوز داشته باشید، بهتر است برای تشخیص صحیح به پزشک خود مراجعه کنید.

چاقی

وزن بیش از حد در اطراف شکم، گردن و کمر می‌تواند منجر به مشکلات تنفسی و ناراحتی هنگام تنفس شود. افراد چاق ممکن است به سندرم هیپوونتیلاسیون مبتلا شوند.

علائم سندرم هیپوونتیلاسیون عبارت‌اند از:

  • مشکل تنفس در شب
  • احساس سستی در طول روز
  • احساس تنگی نفس
  • سردرد

شکستگی دنده

این موضوع می‌تواند باعث درد در محل آسیب در هنگام استنشاق، عطسه، خنده یا انجام سایر حرکات تکان‌دهنده شکم شوند.

سایر علائم شکستگی دنده عبارت‌اند از:

  • تغییر رنگ در اطراف محل آسیب
  • اسپاسم یا انقباض‌های عضلانی غیرطبیعی
  • حساسیت در اطراف محل آسیب
  • بیرون‌زدگی دیسک

بین هر یک از مهره‌های شما یک دیسک لاستیکی قرار دارد که ضربه را جذب می‌کند. هر یک از این دیسک‌ها دارای یک مرکز ژله‌مانند و یک لبه بیرونی سخت‌تر هستند. بیرون‌زدگی دیسک یا لیز خوردگی دیسک زمانی رخ می‌دهد که دیسک پاره شود و مرکز ژله‌مانند آن از لایه بیرونی به بیرون نفوذ پیدا کند.

هنگامی که دیسک  لیز خورده به عصب مجاور نخاع فشار می‌آورد، می‌تواند منجر به درد، بی‌حسی یا ضعف در اندام‌های شما شود. این دردِ ناشی از بیرون‌زدگی دیسک، اغلب در قسمت پایین کمر احساس می‌شود، یعنی جایی که مهره L4 و L5 وجود دارد

بیرون‌زدگی دیسک ممکن است هنگام نفس‌کشیدن باعث کمردرد شود. سایر علائم رایج عبارت‌اند از:

  • درد و بی‌حسی در یک طرف بدن شما
  • حس سوزن‌سوزن‌شدن یا سوزش در نزدیکی محل آسیب
  • ضعف عضلانی
  • دردی که به بازوها یا پاهای شما کشیده می‌شود
  • دردی که پس از ایستادن یا نشستن بدتر می‌شود

اگر فکر می‌کنید بیرون‌زدگی دیسک دارید، باید فوراً به پزشک متخصص مراجعه کنید تا از آسیب دائمی عصبی جلوگیری کنید.

ذات‌الریه

ذات‌الریه عفونتی است که باعث التهاب در کیسه‌های هوایی در ریه‌های شما می‌شود. این عارضه باعث می‌شود کیسه‌های هوا با مایعات پر شود و تنفس را دشوار کند و ممکن است فقط در یک ریه یا هر دو ریه رخ دهد.

علائم این عارضه می‌تواند از نظر شدت متفاوت باشد و از خفیف تا تهدیدکننده زندگی متغیر باشد. شایع‌ترین علائم عبارت‌اند از:

  • سرفه‌هایی که باعث تولید خلط می‌شود
  • تنگی نفس که حتی در هنگام استراحت نیز ممکن است رخ دهد
  • درد قفسه سینه، شکم یا کمر که هنگام تنفس یا سرفه بدتر می‌شود
  • تب
  • عرق‌کردن یا لرز
  • خستگی
  • خس‌خس سینه
  • حالت تهوع یا استفراغ

ذات‌الریه یا پنومونی توسط باکتری‌ها، ویروس‌ها یا قارچ‌ها ایجاد می‌شود. اگر ذات‌الریه ناشی از عفونت باکتریایی باشد، پزشک ممکن است آنتی‌بیوتیک تجویز کند و همچنین داروهای ضدقارچ ممکن است برای مبارزه با ذات‌الریه قارچی تجویز شود. بسیاری از موارد ذات‌الریه ویروسی خودبه‌خود با استراحت و مراقبت در منزل برطرف می‌شوند؛ اما در موارد شدید، ممکن است نیاز به بستری‌شدن در بیمارستان داشته باشید.

سرطان ریه

سرطان ریه اغلب در مراحل اولیه علائمی ایجاد نمی‌کند. یک تومور در ریه شما که به اعصاب ستون فقرات شما فشار می‌آورد می‌تواند باعث کمردرد در یک طرف شود. همچنین، اگر سرطان به سایر اندام‌های بدن سرایت کند، ممکن است باعث درد استخوان در کمر و یا باسن شود.

سایر علائم سرطان ریه عبارت‌اند از:

  • سرفه‌های طولانی
  • سرفه‌کردن همراه با خون
  • درد قفسه سینه که هنگام نفس‌کشیدن، سرفه یا خنده بدتر می‌شود
  • عفونت‌های مکرر تنفسی
  • درد هنگام بلع
  • تنگی نفس
  • گرفتگی صدا
  • کاهش وزن غیرقابل‌توضیح
  • ازدست‌دادن اشتها

اگر هر یک از این علائم را دارید، حتماً برای تشخیص صحیح با پزشک خود مشورت کنید.

حمله قلبی

حمله قلبی زمانی رخ می‌دهد که جریان خون به سمت قلب شما قطع و یا دچار مشکل شود و در نتیجه عضله قلب شروع به مردن کند.

حملات قلبی می‌تواند باعث احساس فشار یا درد در قفسه سینه شوند که می‌توانند به پشت شما نیز انتشار پیدا کنند. علائم حملات قلبی ممکن است از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد و همه لزوماً علائم مشابهی ندارند.

برخی از رایج‌ترین این علائم عبارت‌اند از:

  • درد قفسه سینه
  • درد در بازوی چپ
  • مشکل در تنفس
  • خستگی
  • حالت تهوع
  • تعریق
  • سوءهاضمه

حمله قلبی می‌تواند تهدیدکننده زندگی باشد و یک اورژانس پزشکی جدی است. اگر فکر می‌کنید دچار حمله قلبی شده‌اید، فوراً با اورژانس تماس بگیرید.

شکستگی مهره

شکستگی مهره در کمر معمولاً به دلیل آسیب‌های تروماتیک ایجاد می‌شود. درد ناشی از شکستگی مهره اغلب با حرکت بدتر می‌شود.

علائم شکستگی مهره بسته به قسمتی از کمر شما می‌تواند متفاوت باشد. استخوان آسیب‌دیده می‌تواند به نخاع فشار بیاورد و علائمی مانند:

بی‌حسی و گزگز

ضعف

اختلال عملکرد مثانه را به وجود بیاورد.

ابتلا به پوکی‌استخوان شما را در معرض خطر ابتلا به شکستگی مهره قرار می‌دهد. اگر مشکوک به شکستگی یکی از مهره‌های خود هستید، حتماً دراسرع‌وقت به پزشک مراجعه کنید.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

برخی از دلایل کمردرد هنگام تنفس به طور بالقوه جدی هستند. اگر هر یک از علائم زیر را مشاهده کردید، مهم است که فوراً به پزشک مراجعه کنید:

  • تنگی نفس یا مشکل در تنفس
  • ازدست‌دادن عملکرد مثانه یا روده
  • تب
  • سرفه‌کردن همراه با خون
  • درد شدید
  • بی‌حسی یا سوزن‌سوزن‌شدن اندام‌های بدن

کلام آخر

دلایل بالقوه زیادی برای کمردرد هنگام تنفس وجود دارد. برخی از این علل ممکن است نیاز به مراقبت فوری پزشکی داشته باشند، به همین دلیل مهم است که این نوع درد را نادیده نگیرید.

اگر در هنگام تنفس دچار کمردرد شدید و این وضعیت به‌مرورزمان بدتر شد به پزشک مراجعه کنید. همچنین اگر فکر می‌کنید علائم حمله قلبی، آمبولی ریه یا ذات‌الریه شدید دارید، فوراً به پزشک مراجعه کنید.

اگر مطالعه این مقاله شما را نگران کرده یا به دنبال راهی برای پایان دادن به دردهای مزمن خود هستید، قدم اول را درست برداشته‌اید. دکتر گلشنی با تخصص در زمینه حرکات اصلاحی، به شما کمک می‌کند تا با حرکاتی ساده و مؤثر، کنترل بدن خود را دوباره به دست آورید و از زندگی بدون درد لذت ببرید.

فشردگی عصب در کمر

گیرافتادگی و یا فشردگی عصب در قسمت پایین کمر به دلیل فشار روی اعصاب نزدیک مهره‌های ستون فقرات اتفاق می‌افتد. در چنین حالتی ممکن است متوجه طیف وسیعی از علائم، از جمله درد شدید و بی‌حسی در کمر خود شوید.

فشردگی عصب در قسمت پایین کمر، زمانی اتفاق می‌افتد که فشار بیش از حد بر روی اعصاب نزدیک پنج مهره آخر پشت وارد شود. این وضعیت می‌تواند دردناک باشد و ممکن است به‌تدریج بر کیفیت کلی زندگی تأثیر بگذارد.

اگر با وجود استراحت، همچنان درد مداومی در ناحیه کمر خود دارید، مهم است که برای تشخیص مناسب به پزشک مراجعه کنید.

در ادامه مطلب با ما باشید تا درباره علائم و علل احتمالی گرفتگی عصب در ناحیه کمر و اقدامات درمانی که ممکن است پزشک برای تسکین کوتاه‌مدت و بلندمدت شما توصیه کند، بیشتر بدانید.

فشردگی عصب در کمر چه علائمی دارد؟

علائم متعددی وجود دارد که ممکن است به هنگام فشردگی عصب در کمر خود احساس کنید، از جمله دردهای شدید و بی‌حسی. دردها ممکن است گاهی بروز کنند و مدتی بعد فروکش کنند و یا شبیه به فروکردن یک جسم تیز در کمرتان احساس شوند.

علاوه بر این، ممکن است علائم زیر را نیز تجربه کنید:

  • ضعف
  • اسپاسم عضلانی
  • ازدست‌دادن واکنش‌های رفلکسی
  • سیاتیک

منظور از سیاتیک علائمی است که به مشکلات مربوط به عصب سیاتیک شما مربوط می‌شود. هنگامی که عصب سیاتیک آسیب‌دیده یا فشرده می‌شود، ممکن است درد شدید، سوزن‌سوزن‌شدن، بی‌حسی و ضعف را در نواحی زیر تجربه کنید:

  • پایین کمر
  • باسن
  • ساق پا
  • مچ پا

علائم سیاتیک با انجام حرکات ناگهانی مانند عطسه بدتر می‌شود. همچنین ممکن است درد به‌اندازه‌ای قابل‌توجه باشد که در حرکات روزمره مانند راه‌رفتن اختلال ایجاد کند.

علاوه بر این، ممکن است احساس گزگزی را بین کمر و مچ پا تجربه کنید که شبیه «سوزن و سوزن» است. البته توجه داشته باشید که به‌عنوان یک قانون کلی، اگر فقط در ناحیه کمردرد دارید، احتمالاً این درد ناشی از فشردگی عصب سیاتیک نیست.

چه چیزی ممکن است باعث فشردگی عصب در کمر شود؟

یک عصب فشرده در پشت شما ممکن است به طور ناگهانی ظاهر شود و یا می‌تواند نتیجه یک آسیب تروماتیک، مانند زمین‌خوردن باشد.

اگر بین 30 تا 50 سال سن دارید، احتمال بیشتری دارد که علائم مربوط به فشردگی عصب را تجربه کنید. این موضوع به این دلیل است که مهره‌های شما با افزایش سن فشرده می‌شوند و دیسک‌های مهره‌های شما به‌مرورزمان تحلیل می‌روند.

یکی دیگر از دلایل رایج گرفتگی عصب در ناحیه کمر، بیرون‌زدگی دیسک است. این عارضه ممکن است به دلیل افزایش سن، نقص در مهره‌های ستون فقرات و یا ساییدگی، به وجود بیاید. مردان 20 تا ۵۰ساله در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به بیرون‌زدگی دیسک هستند.

سایر علل احتمالی گرفتگی عصب در ناحیه کمر عبارت‌اند از:

  • دیسک برآمده
  • تنگی کانال نخاعی
  • تشکیل خار استخوانی (استئوفیتوز)
  • اسپوندیلولیستزیس
  • تخریب دیسک‌های کمری
  • روماتیسم مفصلی

عوامل خطرآفرین برای ابتلا به فشردگی عصبی

به‌غیراز ساییدگی و پارگی طبیعی که با افزایش سن اتفاق می‌افتد، عوامل خطرآفرین دیگری نیز می‌توانند به فشردگی عصب در ناحیه کمر کمک کنند، مانند:

  • وضعیت نامناسب بدنی، به‌خصوص به هنگام کار با کامپیوتر
  • عدم ورزش منظم
  • بلندکردن نامناسب اجسام سنگین
  • حرکات تکراری
  • اضافه‌وزن یا چاقی
  • سیگارکشیدن

فشردگی عصب در کمر چگونه تشخیص داده می‌شود؟

پزشک ابتدا در مورد علائم شما سؤال خواهد کرد. مهم است که در این مرحله تا جایی که می‌توانید جزئیات را بازگو کنید، مانند مدت زمانی که درد و ناراحتی را تجربه کرده‌اید، و یا این که چگونه این مسئله بر کیفیت زندگی شما تأثیر گذاشته است، و یا اینکه آیا اخیراً آسیبی را تجربه کرده‌اید یا خیر.

در مرحله بعد، پزشک با بررسی موارد احتمالی، به دنبال علائم فیزیکی تروما یا سایر مشکلات در ناحیه کمر شما خواهد بود مانند:

  • دامنه حرکتی محدود
  • مشکلات تعادلی
  • تغییرات در رفلکس پاهای شما
  • ضعف در عضلات
  • تغییر در حس اندام‌های تحتانی

پزشک ممکن است نتواند فشردگی عصب را تنها با معاینه فیزیکی تشخیص دهد. علاوه بر این، ممکن است بخواهد در مورد علت فشردگی عصب نیز بیشتر بداند.

در چنین مواقعی او آزمایش‌های زیر را برای کسب اطلاعات بیشتر تجویز خواهد کرد:

  • اشعه ایکس: این عکس‌برداری استخوان‌های مهره شما را نشان خواهد داد.
  • MRI: در این روش عکس‌برداری بافت‌های نرم شما، از جمله دیسک‌های بین مهره‌ای، نخاع و اعصاب پایین کمر نشان داده می‌شوند.
  • سی‌تی‌اسکن: تصویر بسیار دقیقی از کمر شما را نشان می‌دهد و می‌تواند برای ارزیابی ساختارهای استخوانی و عضلانی استفاده شود.

چنین آزمایش‌های تصویربرداری معمولاً فقط در مورد علائم طولانی‌مدت تجویز می‌شوند. برای مثال، پزشکان ممکن است آزمایش‌های تصویربرداری را به هنگام بروز علائم سیاتیک تجویز نکنند، مگر اینکه علائم به مدت 12 هفته یا بیشتر ادامه داشته باشند.

فشردگی عصب در کمر چگونه درمان می‌شود؟

به‌محض اینکه پزشک عصب تحت‌فشار را در کمر شما تشخیص داد، می‌توان درمان را آغاز کرد. گزینه‌های درمانی ممکن است شامل ترکیبی از موارد زیر باشد:

مسکن‌های بدون نسخه (OTC)

فیزیوتراپی

سایر اصلاحات سبک زندگی

گاهی اوقات پزشک شما نیاز دارد که عصب تحت‌فشار را با اقدامات تهاجمی‌تر مانند تزریق در ستون فقرات یا جراحی درمان کند.

درمان‌های پایه

پزشک شما احتمالاً ابتدا درمان‌های غیرتهاجمی و پایه را برای فشردگی عصب شما توصیه می‌کند. در بیشتر موارد، اقدامات غیرجراحی علائم شما را تسکین می‌دهد.

به‌خاطر داشته باشید که ممکن است چند هفته طول بکشد تا این درمان‌های غیرتهاجمی در بدن شما تأثیر خود را بروز دهند.

داروها

اگر پزشک به شما اجازه دهد، ممکن است ابتدا داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی OTC (NSAIDs) را برای درمان عصب فشرده شده امتحان کنید. این نوع داروها می‌توانند التهاب و درد را کاهش دهند.

درصورتی‌که NSAIDها و سایر درمان‌ها بی‌اثر باشند، ممکن است پزشک شما استروئیدهای خوراکی را نیز برای درمان این بیماری تجویز کند.

فیزیوتراپی

ممکن است مراجعه به یک فیزیوتراپیست علائم ناشی از عصب فشرده شما را بهبود ببخشد. فیزیوتراپیست دستورالعمل‌هایی را برای کشش‌ها و تمریناتی که ستون فقرات شما را تثبیت می‌کند ارائه می‌دهد.

درمان‌های خانگی

ممکن است پزشک به شما توصیه کند که برای کمک به علائم فشردگی عصب در قسمت پایین کمر، شیوه زندگی خود را اصلاح کنید. ممکن است متوجه شده باشید که به هنگام فعالیت‌های روزمره، برخی از موقعیت‌های نشستن یا فعالیت‌هایی که باعث می‌شوند شما حرکات پیچشی و یا خم و راست شدن را انجام دهید، فشردگی عصب شما را بدتر می‌کند. پزشک ممکن است به شما توصیه کند که برای مدتی از انجام این فعالیت‌ها اجتناب کنید تا علائم را کاهش دهید.

یخ و گرما

استفاده از یخ یا حرارت به مدت 20 دقیقه چند بار در روز ممکن است درد و اسپاسم عضلانی را کاهش دهد. بااین‌حال، اگر اخیراً آسیب کمر را تجربه کرده‌اید، به مدت 48 ساعت از حرارت دادن آن ناحیه خودداری کنید.

حرکات مکرر

ورزش منظم ممکن است به جلوگیری از شروع درد عصبی یا تسکین علائم آن کمک کند. همچنین می‌توانید یوگای سبک یا تای چی را به‌عنوان فرم‌هایی از ورزش سبک امتحان کنید. انجام این حرکات می‌تواند به افزایش قدرت و انعطاف‌پذیری‌تان کمک ‌کند.

اصلاح وضعیت خواب

وضعیت خواب شما ممکن است علائم درد عصبی شما را تشدید کند. از پزشک خود بخواهید بهترین وضعیت خوابیدن برای جلوگیری از بروز درد را به شما توضیح دهد و سعی کنید نحوه انجام عادات خواب مناسب را بیاموزید، مانند قراردادن یک بالشت بین پاها برای خوابیدن به پهلو.

درمان‌های سطح بالاتر

هنگامی که درمان‌های اولیه، علائم فشردگی عصب را تسکین ندهد، پزشک ممکن است استراتژی های تهاجمی تری را برای درمان توصیه کند.

استروئیدهای تزریقی

در صورت تداوم علائم، پزشک ممکن است استروئید تزریقی را برای شما تجویز کند. شما می‌توانید درد شدید را با تزریق اپیدورال استروئید درمان کنید. این درمان می‌تواند تورم و سایر علائم را در ناحیه آسیب‌دیده کاهش دهد.

عمل جراحی

آخرین راه برای درمان عصب تحت‌فشار، قرارگرفتن تحت عمل جراحی است. روش‌های جراحی زیادی برای این عارضه وجود دارد و پزشک شما می‌تواند روشی را که علت این بیماری را هدف قرار دهد به شما توصیه کند.

برای مثال، بیرون‌زدگی دیسک در ناحیه کمر ممکن است با میکرودیسککتومی درمان شود. این روش جراحی یک برش کوچک در پشت ایجاد می‌کند و از طریق این برش دیسک مورد جراحی قرار می‌گیرد.

به‌خاطر داشته باشید که جراحی‌ها با خطرات و گاهی اوقات دوره‌های نقاهت طولانی همراه هستند، بنابراین قبل از انتخاب جراحی، بهتر است روش‌های کمتر تهاجمی را امتحان کنید.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد

هر گونه کمردرد مزمن (مداوم) باید توسط پزشک بررسی شود، به‌خصوص اگر علائم شما با فعالیت‌های روزانه شما تداخل داشته باشد. با شناسایی صحیح عصب تحت‌فشار و علت احتمالی این فشردگی، پزشک می‌تواند شما را به سمت درمان‌هایی راهنمایی کند که می‌تواند برای شما کمک‌کننده باشد. اگر در حال حاضر تحت درمان برای فشردگی عصب در قسمت پایین کمر خود هستید، مهم است که بدانید در صورت بدتر شدن یا عدم بهبود علائم در عرض 4 تا 6 هفته باید دوباره به پزشک خود مراجعه کنید.

علت سوزن‌سوزن‌شدن دست‌ها و پاها

سوزن‌سوزن‌شدن دست‌ها و پاها می‌تواند به‌صورت موقتی اتفاق بیفتد و یا ناشی از آسیب‌های عصبی در پی یک بیماری زمینه‌ای باشد.

بسیاری از اختلالات خودایمنی می‌توانند باعث گزگز و همچنین برخی از بیماری‌های نادر شوند. درمان این موارد بستگی به علت زمینه‌ای دارد که باعث بروز آن شده است.

همه ما به‌احتمال زیاد احساس سوزن‌سوزن‌شدن موقتی را در دست‌ها یا پاهای خود احساس کرده‌ایم. اگر روی بازوی خود بخوابیم یا به مدت طولانی با پاهای روی‌هم قرار گرفته بنشینیم، ممکن است این موضوع اتفاق بیفتد. به این حس خواب‌رفتگی و سوزن‌سوزن‌شدن در اصطلاح “پارستزی” گفته می‌شود.

این عارضه همچنین ممکن است به‌عنوان یک احساس “گزگز” نیز توصیف شود. علاوه بر حس سوزن‌سوزن‌شدن، ممکن است بی‌حسی، درد و یا ضعف در دست‌ها و پاهای خود یا اطراف آن را نیز احساس کنید.

عوامل یا شرایط مختلفی می‌تواند باعث گزگز در دست‌وپا شود. به‌طورکلی، فشار، ضربه یا آسیب به اعصاب می‌تواند باعث ایجاد گزگز شود.

در ادامه می‌خواهیم تمام علت‌ها بالقوه‌ای که می‌تواند باعث  احساس سوزن‌سوزن‌شدن در دست پا شود را بررسی کنیم.

علل شایع

نوروپاتی دیابتی

نوروپاتی در نتیجه آسیب به اعصاب رخ می‌دهد. اگرچه انواع بسیاری از نوروپاتی وجود دارد، اما نوروپاتی اعصاب محیطی می‌تواند دست‌ها و پاها را تحت‌تأثیر قرار دهد.

نوروپاتی دیابتی زمانی اتفاق می‌افتد که آسیب عصبی ناشی از دیابت باشد. این عارضه می‌تواند پاها و گاهی اوقات بازوها و دست‌ها را درگیر کند.

در نوروپاتی دیابتی، آسیب عصبی به دلیل قند خون بالا در جریان خون رخ می‌دهد. این عارضه علاوه بر آسیب رساندن به اعصاب، می‌تواند به رگ‌های خونی تأمین‌کننده اعصاب شما نیز آسیب برساند. هنگامی که اعصاب، اکسیژن کافی دریافت نکنند، ممکن است عملکرد خوبی نیز نداشته باشند.

مؤسسه ملی دیابت و بیماری‌های گوارشی و کلیوی تخمین می‌زند که بیش از نیمی از افرادی که دیابت دارند، نوروپاتی محیطی را تجربه می‌کنند.

کمبود ویتامین

کمبود ویتامین می‌تواند به دلیل عدم دریافت مقدار کافی ویتامین از طریق رژیم غذایی و یا به دلیل شرایطی که در آن بدن ویتامین را به‌درستی جذب نمی‌کند، اتفاق بیفتد.

برخی از ویتامین‌ها برای سلامت اعصاب شما مهم هستند. این ویتامین‌ها عبارت‌اند از:

  • ویتامین B12
  • ویتامین B6
  • ویتامین B1
  • ویتامین E
  • ویتامین B9 یا فولات

ویتامین B12 منبع مورداعتماد سلول‌ها برای تولید انرژی است. این ویتامین در محصولات حیوانی مانند گوشت، لبنیات و تخم‌مرغ یافت می‌شود. وگان‌ها و گیاهخواران ممکن است نیاز به مکمل B12 داشته باشند. کمبود B12 در رژیم غذایی می‌تواند باعث آسیب عصبی شود که ممکن است به‌صورت گزگز در دست یا پا ظاهر شود.

شما باید هر روز ویتامین B6 را مصرف کنید؛ زیرا این ویتامین نمی‌تواند در بدن ذخیره شود. گوشت، ماهی، آجیل، حبوبات، غلات و سیب‌زمینی منابع خوبی از B6 هستند. افرادی که کمبود B6 دارند ممکن است دچار بثورات پوستی شوند.

ویتامین B1 که با نام تیامین نیز شناخته می‌شود، در انجام فرایند تکانه‌های عصبی و ترمیم نورون‌ها نقش دارد. گوشت، حبوبات، غلات کامل و مغزها منابع خوب ویتامین B1 هستند. افرادی که رژیم غذایی آن‌ها بیشتر شامل غلات تصفیه شده است، ممکن است بیشتر دچار کمبود ویتامین B1 شوند و این موضوع می‌تواند باعث درد یا سوزن‌سوزن‌شدن دست‌وپا شود.

کمبود ویتامین E بیشتر به دلیل مشکلات جذب چربی در روده اتفاق می‌افتد تا کمبود ویتامین E در رژیم غذایی. علائم کمبود ویتامین E شامل سوزن‌سوزن‌شدن دست‌وپا و مشکل در هماهنگی عصبی عضلانی است. آجیل، دانه‌ها، روغن‌های گیاهی و سبزیجات برگ‌دار منابع خوبی از ویتامین E هستند.

کمبود فولات می‌تواند باعث درد یا گزگز در دست‌وپا شود. یک مطالعه در سال 2019 نشان داد که  کمبود این ویتامین ممکن است تأثیر بیشتری بر افراد زیر 40 سال داشته باشد. منابع فولات که به‌عنوان ویتامین B9 نیز شناخته می‌شود، شامل سبزی‌های برگ‌دار تیره، غلات کامل، لوبیا، بادام‌زمینی، دانه‌ آفتاب‌گردان، جگر و غذاهای دریایی می‌شود.

فشردگی عصب

زمانی که از سوی بافت‌های اطراف فشار زیادی به روی عصب وارد شود، ممکن است عصب دچار فشردگی شود. به‌عنوان‌مثال، مواردی مانند تروماها، حرکات تکراری و شرایط التهابی می‌توانند باعث گیرکردن و فشردگی عصب شوند.

فشردگی عصب می‌تواند در بسیاری از نواحی بدن رخ دهد و دست‌ها و پاها را تحت‌تأثیر قرار دهد و باعث گزگز، بی‌حسی و یا بروز درد شود.

فشردگی عصب در قسمت پایین ستون فقرات ممکن است باعث شود که این احساسات به پشت ساق پا و یا حتی مچ پای شما انتشار پیدا کند.

تونل کارپال

تونل کارپال یک بیماری شایع است و زمانی اتفاق می‌افتد که عصب میانی دست شما هنگام حرکت در مچ دست دچار فشردگی ‌شود. این عارضه می‌تواند به دلیل آسیب، حرکات تکراری یا شرایط التهابی رخ دهد.

افراد مبتلا به تونل کارپال ممکن است در چهار انگشت اول دست خود احساس بی‌حسی یا گزگز کنند.

نارسایی کلیه

نارسایی کلیه زمانی اتفاق می‌افتد که کلیه‌های شما دیگر به‌درستی کار نمی‌کنند. شرایطی مانند فشارخون بالا و دیابت می‌تواند منجر به نارسایی کلیه شود.

وقتی کلیه‌های شما به‌درستی کار نکنند، ممکن است مایعات و مواد زائد در بدن شما تجمع پیدا کنند و این موضوع منجر به آسیب عصبی شود. گزگز ناشی از نارسایی کلیه اغلب در پاها رخ می‌دهد.

بارداری

تورمی که در طول بارداری در سراسر بدن ایجاد می‌شود می‌تواند به برخی از اعصاب شما فشار وارد کند.

به همین دلیل ممکن است در دست‌ها و پاهای خود احساس سوزن‌سوزن‌شدن کنید. این علائم معمولاً پس از بارداری ناپدید می‌شوند.

مصرف دارو

برخی از داروها ممکن است باعث آسیب عصبی شوند و حس گزگز یا سوزن‌سوزن‌شدن در دست‌ها و پاهای شما را به وجود آورند. در واقع، این موضوع می‌تواند یک عارضه جانبی رایج داروهای مورداستفاده برای درمان سرطان (شیمی‌درمانی) و HIV باشد.

نمونه‌های دیگری از داروهایی که می‌توانند باعث سوزن‌سوزن‌شدن دست‌ها و پاها شوند عبارت‌اند از:

داروهای قلب یا فشارخون، مانند آمیودارون یا هیدرالازین

داروهای ضد عفونت مانند مترونیدازول و داپسون

داروهای ضدتشنج مانند فنی توئین

آرتریت روماتوئید

آرتریت روماتوئید یک بیماری خودایمنی است که باعث تورم و درد در مفاصل می‌شود. این بیماری اغلب در دست اتفاق می‌افتد، اما می‌تواند سایر قسمت‌های بدن از جمله مچ پا را نیز درگیر کند. التهاب ناشی از این بیماری می‌تواند به اعصاب فشار وارد کند و منجر به گزگز شود.

ام اس

مولتیپل اسکلروزیس (MS) یک وضعیت خودایمنی است که در آن سیستم ایمنی به پوشش محافظ اعصاب شما به نام میلین حمله می‌کند و این موضوع می‌تواند منجر به آسیب عصبی شود. احساس بی‌حسی یا گزگز در بازوها، پاها و صورت یکی از علائم شایع ام اس است.

لوپوس

لوپوس یک بیماری خودایمنی است که در آن سیستم ایمنی بدن به بافت‌های بدن حمله می‌کند. این عارضه می‌تواند هر قسمت از بدن از جمله سیستم عصبی را تحت‌تأثیر قرار دهد.

سوزن‌سوزن‌شدن در دست‌ها یا پاها می‌تواند ناشی از فشرده‌شدن اعصاب مجاور به دلیل التهاب یا تورم ناشی از لوپوس باشد.

بیماری سلیاک

بیماری سلیاک یک بیماری خودایمنی است که روده کوچک را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد. هنگامی که فرد مبتلا به بیماری سلیاک، ماده‌ای موسوم به گلوتن را مصرف می‌کند، یک واکنش خودایمنی در بدن او رخ می‌دهد که باعث می‌شود تا روده‌ها دچار تخریب شوند. این موضوع می‌تواند جذب مواد مغذی را در بدن دچار اختلال کند.  گلوتن به‌عنوان پروتئین غلات شناخته می‌شود و در آرد گندم، آرد جو و آرد چاودار یافت می‌شود.

برخی از افراد مبتلا به بیماری سلیاک ممکن است علائم نوروپاتی از جمله گزگز در دست‌ها و پاها را نیز داشته باشند. این علائم ممکن است در افرادی که هیچ‌گونه علائم گوارشی ندارند نیز رخ دهد.

عفونت‌ها

عفونت زمانی رخ می‌دهد که ارگانیسم‌های عامل بیماری به بدن شما حمله کنند. عفونت‌ها می‌توانند منشأ ویروسی، باکتریایی یا قارچی داشته باشند.

بیماری لایم

بیماری لایم یک عفونت باکتریایی است که از طریق نیش کنه آلوده منتقل می‌شود. در صورت عدم درمان، عفونت می‌تواند بر روی سیستم عصبی تأثیر بگذارد و باعث گزگز در دست‌ها و پاها شود.

زونا

زونا نوعی بثورات دردناک است که در اثر فعال‌شدن مجدد ویروس واریسلا زوستر که در اعصاب افراد مبتلا به آبله‌مرغان نهفته است، ایجاد می‌شود.

به طور معمول، زونا تنها قسمت کوچکی ازیک‌طرف بدن شما را درگیر می‌کند که این ناحیه می‌تواند شامل دست‌ها، بازوها و پاها باشد. در این حالت ممکن است احساس سوزن‌سوزن‌شدن یا بی‌حسی در ناحیه آسیب‌دیده داشته باشید.

هپاتیت B و C

هپاتیت B و C توسط ویروس‌ها ایجاد می‌شود. این ویروس‌ها منجر به التهاب کبد می‌شوند که در صورت عدم درمان می‌توانند منجر به سیروز یا سرطان کبد شوند.

عفونت هپاتیت C همچنین ممکن است باعث نوروپاتی محیطی شود، اگرچه نحوه وقوع این امر هنوز تا حد زیادی ناشناخته است.

در برخی موارد، عفونت همراه با هپاتیت B یا C می‌تواند منجر به وضعیتی به نام کرایوگلوبولینمی شود. در این شرایط، پروتئین‌های خاصی در خون به‌هم‌چسبیده و باعث التهاب می‌شوند. یکی از علائم این بیماری بی‌حسی و گزگز است.

در قسمت آسیب‌دیده بدن داشته باشید که می‌تواند شامل دست‌ها و پاها باشد.

سایر علل احتمالی

کم‌کاری تیروئید

کم‌کاری تیروئید زمانی است که تیروئید شما هورمون تیروئید کافی تولید نمی‌کند.

اگرچه نادر است، اما کم‌کاری تیروئید شدیدی که درمان نشده باشد، گاهی اوقات می‌تواند به اعصاب آسیب برساند و منجر به احساس گزگز و بی‌حسی شود. مکانیسم چگونگی وقوع این اتفاق ناشناخته است.

قرارگرفتن در معرض سموم

سموم و مواد شیمیایی مختلف به‌عنوان نوروتوکسین در نظر گرفته می‌شوند. این بدان معنی است که این سموم برای سیستم عصبی شما مضر هستند. قرارگرفتن در معرض این مواد شیمیایی می‌تواند علائم مختلفی از جمله سوزن‌سوزن‌شدن در دست یا پا ایجاد کند.

چند نمونه از این سموم عبارت‌اند از:

فلزات سنگین مانند جیوه، سرب و آرسنیک

آکریل آمید، یک ماده شیمیایی که برای بسیاری از اهداف صنعتی استفاده می‌شود

اتیلن گلیکول که در ضد یخ یافت می‌شود

هگزا کربن‌ها که در برخی از حلال‌ها و چسب‌ها یافت می‌شوند

فیبرومیالژیا

فیبرومیالژیا شامل گروهی از علائم است، مانند:

درد عضلانی گسترده

خستگی

تغییرات در خلق‌وخوی

برخی از افراد مبتلا به فیبرومیالژیا ممکن است علائم دیگری مانند سردرد، مشکلات گوارشی و گزگز در دست‌ها و پاها را تجربه کنند. علت فیبرومیالژیا ناشناخته است.

کیست گانگلیون

کیست گانگلیون یک تودهٔ پر از مایع است که اغلب در مفاصل، به‌ویژه مچ دست ایجاد می‌شود. این کیست‌ها می‌توانند به اعصاب مجاور فشار وارد کنند و منجر به احساس سوزن‌سوزن‌شدن در دست یا انگشتان شوند، اگرچه خود کیست بدون درد است. علت پیدایش این کیست‌ها ناشناخته است، اما تحریک مفصل ممکن است در این مورد نقش داشته باشد.

اسپوندیلوز گردنی

اسپوندیلوز گردنی به دلیل تغییرات مرتبط با افزایش سن در بخشی از ستون فقرات گردنی رخ می‌دهد. این تغییرات می‌تواند شامل مواردی مانند پارگی، دژنراسیون و آرتروز باشد.

گاهی اوقات این تغییرات می‌تواند به نخاع فشار وارد کند و منجر به بدتر شدن گردن درد و همچنین علائمی مانند گزگز یا بی‌حسی در بازوها و پاها شود.

نوروپاتی مرتبط با الکل

سوءمصرف طولانی‌مدت الکل می‌تواند منجر به ایجاد نوروپاتی محیطی شود و می‌تواند منجر به گزگز در دست‌ها و پاها شود. این وضعیت می‌تواند به‌تدریج پیشرفت کند و مکانیسم ایجاد آن ناشناخته است، اگرچه کمبود ویتامین یا مواد مغذی ممکن است در این زمینه نقش بسزایی داشته باشد.

تشخیص

اگر به دلیل سوزن‌سوزن‌شدن غیرقابل‌توضیح در دست‌ها یا پاهای خود به پزشک یا سایر متخصصان مراجعه می‌کنید، کارهای مختلفی وجود دارد که آنها ممکن است برای کمک به تشخیص انجام دهند آنها ممکن است از روش‌های زیر استفاده کنند:

معاینه فیزیکی که ممکن است شامل یک معاینه عصبی برای مشاهده رفلکس‌ها و عملکرد حرکتی یا حسی شما باشد.

مروری بر تاریخچه پزشکی شما که در طی آن در مورد مواردی مانند علائم شما، شرایط قبلی که ممکن است داشته باشید، و هر دارویی که مصرف می‌کنید سؤال پرسیده می‌شود.

انجام آزمایش خون که به آن‌ها اجازه می‌دهد مواردی مانند سطوح برخی از مواد شیمیایی، سطوح ویتامین یا هورمون‌ها در خون، عملکرد اندام‌ها و سطح سلول‌های خونی شما را ارزیابی کنند.

تست‌های تصویربرداری مانند اشعه ایکس، ام‌آرآی یا سونوگرافی

آزمایش عملکرد عصب شما با استفاده از روش‌هایی مانند آزمایش سرعت هدایت عصبی یا الکترومیوگرافی

بیوپسی یا نمونه‌برداری از عصب و پوست

علت خواب‌رفتن دست

گاهی درد در دستان همراه با سوزن‌سوزن‌شدن، بی‌حسی یا ضعف است که این موضوع می‌تواند نشان‌دهنده یک بیماری زمینه‌ای باشد.

مثلاً فشرده‌شدن ریشه‌های عصبی در ستون فقرات گردنی می‌تواند منجر به درد و بی‌حسی انگشتان شود.

درد و بی‌حسی دست چه دردی ایجاد می‌کند؟

درد و بی‌حسی دست ممکن است به‌آرامی ایجاد شود و یا به دنبال آسیب‌دیدگی مانند تصادف با دوچرخه ظاهر شود. این نوع درد به‌احتمال زیاد در یک‌دست رخ می‌دهد؛ اما ممکن است در هر دودست نیز گزارش شود. بسیاری از افراد مبتلا به درد و بی‌حسی دست مبتلا هستند اغلب یک یا چند مورد از موارد زیر را گزارش می‌کنند:

  • درد مداوم در یک یا چند انگشت که می‌تواند به مچ دست یا بازو نیز انتشار بیابد.
  • بی‌حسی، گزگز، یا سایر احساس‌های تغییریافته در دست که می‌تواند شامل احساساتی مانند خارش، یخ‌زدگی یا گرما باشد.
  • درد تیز یا شوک مانند که گهگاه شعله‌ور می‌شود و یا ثابت می‌ماند. این درد احتمالاً علاوه بر دست در شانه و بازو نیز احساس می‌شود.
  • کاهش تحرک یا هماهنگی دست برای انجام کارهای مهم روزانه، مانند بستن دکمه پیراهن یا تایپ‌کردن روی صفحه‌کلید.
  • ضعفی که توانایی گرفتن اشیا مانند لیوان یا حمل وسایلی مانند جعبه را کاهش می‌دهد.
  • افزایش خطر بروز خراش یا سوختگی به دلیل عدم توانایی در احساس یا احساس خطر در قسمت‌هایی از پوست.
  • درد و یا بی‌حسی دست ممکن است در حین حرکات یا فعالیت‌های خاصی بدتر شود، مانند:
  • استفاده بیش از حد از دست یا حرکات تکراری، مانند تایپ‌کردن یا بافتن
  • فعالیت‌های شدید، مانند ورزش‌کردن یا وزنه‌برداری
  • خوابیدن روی دست، بازو یا گردن در وضعیت نامناسب

برخی ممکن است دچار بی‌حسی بیشتری باشند، درحالی‌که برخی دیگر ممکن است درد بیشتری داشته باشند.

آناتومی اعصاب درگیر به هنگام درد و بی‌حسی دست

دست و انگشتان توسط شبکه‌ای از اعصاب کنترل می‌شوند که از گردن منشأ می‌گیرند. این اعصاب از ستون فقرات گردنی شروع می‌شوند. ریشه‌های عصبی مهره‌های C5 تا C8 و همچنین مهرهT1 از نخاع منشعب می‌شوند و شانه، بازو و قسمت‌های مختلف دست و انگشتان را عصب‌رسانی می‌کنند.

سه عصب اصلی که از مچ دست عبور می‌کنند عبارت‌اند از:

  • عصب مدیان که حس کف دست را فراهم می‌کند و به انگشت شست، اشاره، میانی و بخشی از انگشت حلقه می‌رود.
  • عصب اولنار که لبه بیرونی دست را عصب‌دهی می‌کند و به سمت انگشت حلقه و کوچک می‌رود.
  • عصب رادیال که قسمت اعظم حس پشت‌دست را فراهم می‌کند و به انگشت شست و به سمت دو انگشت اول می‌رود.

هر نوع مشکلی که عصب یا شاخه‌ای از اعصاب را در هر نقطه از گردن تا دست تحت‌تأثیر قرار دهد ممکن است در درد و بی‌حسی دست نقش داشته باشد. به‌ندرت پیش می‌آید که مشکلی در مغز یا نخاع علت این درد و بی‌حسی باشد.

به‌طورکلی درد و بی‌حسی دست ممکن است به دلایل زیر ایجاد شود:

  • فشار یا تحریک عصب در قسمت‌هایی مانند گردن، بازو یا دست
  • سوءتغذیه یا عوارض جانبی دارو
  • بیماری‌های مختلف مانند دیابت

تشخیص درد و بی‌حسی دست

دلایل زیادی برای درد و بی‌حسی دست وجود دارد. متخصصین طب فیزیکی، جراحان ارتوپد یا سایر پزشکان می‌توانند علت اصلی درد و بی‌حسی دست را تشخیص دهند. تشخیص دقیق علت درد و بی‌حسی، برای تنظیم یک برنامه درمانی ایمن و مؤثر، ضروری است.

چه چیزی باعث درد و بی‌حسی دست می‌شود؟

درد دست همراه با سوزن‌سوزن‌شدن و یا بی‌حسی معمولاً فقط در بخشی از دست مانند انگشت شست یا چند انگشت احساس می‌شود، اما گاهی می‌توان آن را در کل دست نیز احساس کرد.

سه علت شایع دست درد مزمن و بی‌حسی عبارت‌اند از : رادیکولوپاتی گردن، سندرم تونل کارپال و آرتریت روماتوئید.

در این مقاله قصد داریم تا برخی از شایع‌ترین علل درد و علائم عصبی در دست را بررسی کنیم که با مشکلات در گردن یا ستون فقرات گردنی شروع می‌شود.

علل شایع دست درد مزمن و بی‌حسی

سه علت شایع دست درد و بی‌حسی که طولانی یا مزمن می‌شود عبارت‌اند از:

  • رادیکولوپاتی گردن: هنگامی که ریشه عصب گردنی در گردن ملتهب یا فشرده می‌شود (که این موضوع می‌تواند ناشی از یک خار استخوانی یا بیرون‌زدگی دیسک باشد) گزگز، بی‌حسی و یا ضعف ممکن است در شانه، بازو، دست و یا انگشتان احساس شود. رادیکولوپاتی گردن ممکن است گاهی با دردی شوک مانند همراه باشد. این موضوع می‌تواند یکی از علائم اولیه درد و بی‌حسی در دست باشد.
  • سندرم تونل کارپال: این عارضه شامل تحریک یا فشرده‌شدن عصب میانی در تونل کارپال است که مجموعه‌ای از تاندون‌ها و رباط‌هایی است که از مچ دست و داخل دست می‌گذرد. علائم سندرم تونل کارپال ممکن است شبیه به رادیکولوپاتی گردن باشد؛ زیرا در هر دو عارضه ممکن است علائمی در دست و مچ ایجاد شود. بااین‌حال، رادیکولوپاتی گردن به‌احتمال زیاد با علائم دیگری در بالای بازو، مانند درد، گزگز، بی‌حسی و یا ضعف همراه است؛ اما در سندروم تونل کارپال علائم فقط در مچ دست‌ها دیده می‌شود.
  • روماتیسم مفصلی: این بیماری خودایمنی می‌تواند باعث درد، سوزن‌سوزن‌شدن و یا بی‌حسی در دست شود، اما معمولاً این علائم به‌صورت متقارن و در هر دودست احساس می‌شود؛ بنابراین اگر مفصل خاصی در دست چپ تحت‌تأثیر قرار گرفته باشد، همان مفصل در دست راست نیز احتمالاً تحت‌تأثیر قرار می‌گیرد. درصورتی‌که رادیکولوپاتی گردن معمولاً فقط در یک طرف بدن احساس می‌شود.

گاهی اوقات بیش از یک مشکل می‌تواند باعث بروز این علائم شود. به‌عنوان‌مثال، اگر آرتریت روماتوئید به‌اندازه کافی پیشرفت کند، تورم مچ دست می‌تواند باعث سندرم تونل کارپال شود.

سایر علل درد و بی‌حسی دست

برخی دیگر از مشکلاتی که می‌توانند باعث اختلال عملکرد عصبی شوند و بیشتر به‌عنوان نوروپاتی شناخته می‌شوند نیز می‌توانند باعث علائم درد و بی‌حسی در دست شوند. این مشکلات عبارت‌اند از:

  • دیابت: اگر دیابت پیشرفت کند یا با رژیم غذایی و یا دارو کنترل نشود، ممکن است باعث بروز عوارض مختلفی شود. یکی از جدی‌ترین عوارض دیابت، نوروپاتی است. برای افرادی که دیابت دارند، این علائم گزگز و بی‌حسی معمولاً از پاها شروع می‌شود، اما ممکن است در دست‌ها نیز رخ دهد.
  • کمبود ویتامین B12: برخی از افراد ویتامین B12 کافی دریافت نمی‌کنند. این موضوع می‌تواند ناشی از سو تغذیه و کمبود این ویتامین در رژیم غذایی باشد و یا ناشی از ناتوانی بدن در جذب طبیعی آن به‌اندازه کافی. ویتامین B12 برای سلامت اعصاب حیاتی است، بنابراین سطوح پایین آن می‌تواند به اعصاب آسیب برساند و منجر به بی‌حسی و یا ضعف شود. اگر آزمایش خون کمبود ویتامین B12 را تأیید کند، ممکن است پزشک تغییرات رژیم غذایی یا مکمل‌های B12 را توصیه کند. گوشت گاو، ماهی، تخم‌مرغ و غلات غنی شده منابع خوبی از ویتامین B12 هستند. گیاه خواران و وگان‌ها نیز می‌توانند با برنامه‌ریزی دقیق رژیم غذایی خود ویتامین B12 کافی را دریافت کنند.
  • سوءمصرف الکل: مصرف مقدار زیاد الکل می‌تواند به اعصاب آسیب برساند. هنوز علت آسیب‌دیدن اعصاب توسط الکل شناخته نشده است، اما کارشناسان گمان می‌کنند که عوامل متعددی از جمله افزایش مشکلات در جذب مواد مغذی و رژیم غذایی نامناسب می‌تواند علت این موضوع باشد. سوءمصرف طولانی‌مدت الکل همچنین می‌تواند خطر کمبود ویتامین B12 را افزایش دهد.

علاوه بر این، بیماری‌های مختلف یا آسیب‌های ناشی از ضربات محکم به دست، مانند شکستگی استخوان یا بریدگی عمیق، می‌تواند منجر به آسیب عصبی شود که بخشی از دست را دردناک، بی‌حس و یا ضعیف می‌کند. در موارد نادر، مشکل در مغز یا نخاع نیز می‌تواند باعث درد و بی‌حسی دست شود.

علت به وجود آمدن درد لگن

درد لگن اصطلاح کلی برای درد احساس شده در داخل یا اطراف مفصل ران است و همیشه در خود لگن احساس نمی‌شود، بلکه ممکن است در کشاله ران یا خودِ ران نیز احساس شود.

علت درد لگن چیست؟

صدمات یا شرایط خاصی می‌تواند باعث درد لگن شود که در ادامه آن‌ها را با هم بررسی می‌نماییم.

التهاب تاندون

شایع‌ترین علت درد حاد لگن، التهاب تاندون‌ها یا تاندونیت است. این موضوع اغلب به دلیل فعالیت بیش از حد اتفاق می‌افتد. این وضعیت می‌تواند بسیار دردناک باشد، اما معمولاً در عرض چند روز بهبود می‌یابد.

آرتروز

شایع‌ترین علت درد طولانی‌مدت مفصل ران آرتریت است. آرتریت می‌تواند باعث درد، سفت‌شدن و حساس شدن مفاصل و مشکل در راه‌رفتن شود. انواع مختلفی از آرتریت وجود دارد:

استئوآرتریت (OA) که می‌تواند در نتیجه ساییدگی غضروفی که مفاصل را احاطه کرده است اتفاق بی افتد و ناشی از افزایش سن است.

آرتریت عفونی به دلیل عفونت در مفصل است که باعث تخریب غضروف می‌شود.

آرتریت روماتوئید (RA) که به دلیل حمله سیستم ایمنی بدن به مفاصل است. این نوع آرتریت ممکن است در نهایت غضروف و استخوان‌های مفصلی را از بین ببرد.

استئوآرتریت بسیار شایع‌تر از آرتریت روماتوئید است.

بورسیت تروکانتریک

یکی دیگر از علل احتمالی درد لگن بورسیت تروکانتریک است. این وضعیت زمانی رخ می‌دهد که بورسا که کیسه‌ای پر از مایع در نزدیکی مفصل ران است، ملتهب می‌شود.

برخی از عواملی که می‌توانند باعث بورسیت تروکانتریک شوند عبارت‌اند از: آسیب مفصل ران، استفاده بیش از حد از مفاصل یا اختلال در پاسچر بدن.

شکستگی لگن

شکستگی لگن در افراد مسن و در افرادی که به پوکی‌استخوان مبتلا هستند، شایع است که به دلیل سن، یا عوامل دیگر مرتبط با ضعیف‌شدن استخوان‌ها ایجاد می‌شود.

شکستگی لگن باعث درد شدید و ناگهانی لگن می‌شود و نیاز به مراقبت فوری پزشکی دارد. عوارضی وجود دارد که می‌تواند در اثر شکستگی لگن ایجاد شود، مانند لخته‌شدن خون در ساق پا.

شکستگی لگن معمولاً نیاز به جراحی دارد تا اصلاح شود و به‌احتمال زیاد بعد از عمل و برای بهبودی کامل نیاز به فیزیوتراپی وجود دارد.

علل دیگر درد لگن

شرایط دیگری نیز وجود دارد که می‌تواند باعث درد لگن شود و کمر شایع هستند. این شرایط عبارت‌اند از: سندروم گیرکردن استخوان ران (اسنپینگ هیپ) و استئونکروز یا نکروز استخوان ران.

سندرم ران صدادار (اسنپینگ هیپ)

سندرم هیپ صدادار که بیشتر در رقصندگان یا ورزشکاران رخ می‌دهد و با صدای کوبیدن یا احساس تق‌تق در لگن مشخص می‌شود.

مثلاً هنگام راه‌رفتن یا بلندشدن از روی صندلی، این لق زدن ممکن است رخ دهد. این وضعیت معمولاً بدون درد است، اما در برخی موارد می‌تواند باعث درد شود.

کوبیدن لگن همراه با درد معمولاً نشانه پارگی غضروف یا وجود قطعاتی از اجزای استخوانی در لگن است.

استئونکروز

استئونکروز یا نکروز آواسکولار زمانی اتفاق می‌افتد که خون به طور موقت یا دائم به استخوان‌ها نمی‌رسد. این موضوع می‌تواند منجر به ازبین‌رفتن استخوان نگهدارنده شود.

در این شرایط، غضروف که در ابتدا حالت طبیعی دارد با پیشرفت بیماری، فرومی‌ریزد. در نهایت ممکن است استخوان‌ها بشکنند یا مچاله شوند. البته هنوز مشخص نیست که چه چیزی باعث استئونکروز می‌شود.

آسیب مفاصل، استفاده زیاد از داروهای استروئیدی یا الکل و درمان‌های سرطان ممکن است شما را در معرض خطر بیشتری برای این وضعیت قرار دهد. اما در بسیاری از موارد علت آن هرگز مشخص نمی‌شود.

چه زمانی باید به دنبال مراقبت‌های اورژانسی برای درد لگن باشیم؟

اگر دردی در لگن دارید که بیش از چند روز است طول کشیده باید با یک پزشک مشورت کنید. پزشک می‌تواند برنامه‌ای برای مدیریت درد و درمان بیماری به شما ارائه دهد.

همچنین اگر مفصل ران شما تغییر شکل داده یا متورم است یا اگر درد شدید دارید، فوراً از یک پزشک کمک بگیرید.

مراقبت فوری پزشکی برای درد لگن همراه با هر یک از موارد زیر ضروری است:

درد لگن چگونه تشخیص داده می‌شود؟

برای دردی که می‌تواند مربوط به شرایطی مانند آرتریت باشد، پزشک از شما سؤالات مختلفی می‌پرسد، از جمله:

آیا درد در ساعاتی از روز بدتر است؟

آیا بر توانایی شما در راه‌رفتن تأثیر می‌گذارد؟

اولین‌بار چه زمانی علائم شما ظاهر شده است؟

ممکن است لازم باشد اندکی راه بروید تا پزشک مفصل شما را در حال حرکت مشاهده کند. او حرکات لگن را اندازه‌گیری می‌کند و این حرکات را از لحاظ طبیعی یا غیرطبیعی بودن بررسی می‌کند.

برای تشخیص آرتریت، پزشک ممکن است آزمایش‌های تصویربرداری را نیز تجویز کند. آزمایش‌های دیگری مانند نمونه‌برداری از خون، ادرار و مایع مفصلی نیز ممکن است احتیاج شود. آزمایش‌های تصویربرداری معمولاً شامل موارد زیر است:

اشعه ایکس

سی‌تی‌اسکن

اسکن‌های ام‌آرآی

سونوگرافی‌ها

آزمایش‌های تصویربرداری، نمای دقیق استخوان‌ها، غضروف‌ها و سایر بافت‌ها را به پزشک ارائه می‌دهند.

گزینه‌های درمانی برای درد لگن چیست؟

درمان درد لگن به علت آن بستگی دارد. برای دردهای ناشی از فعالیت‌های ورزشی، معمولاً استراحت کافی است تا درد لگن التیام یابد. این نوع درد اغلب در عرض چند روز از بین می‌رود.

اگر آرتریت دارید، پزشک معمولاً داروهایی را برای تسکین درد و سفتی تجویز می‌کند.

گاهی ممکن است پزشک، شما را به یک فیزیوتراپیست ارجاع دهد تا به شما نشان دهد که چگونه می‌توانید ورزش‌هایی را برای کمک به حفظ حرکت مفصل انجام دهید.

برای صدمات وارده به لگن، درمان معمولاً شامل استراحت در بستر و داروهایی مانند ناپروکسن برای تسکین تورم و درد است.

شکستگی‌های لگن، ناهنجاری‌های مفصل ران و برخی آسیب‌ها ممکن است نیاز به مداخله جراحی برای ترمیم یا تعویض مفصل ران داشته باشند. در جراحی تعویض مفصل ران، جراح مفصل ران آسیب‌دیده را با مفصل مصنوعی جایگزین می‌کند.

اگرچه جراحی تعویض مفصل ران به مقداری فیزیوتراپی برای عادت‌کردن به مفصل جدید نیاز دارد، اما معمولاً این جراحی یک درمان رایج و موفقیت‌آمیز است.

درمان‌های جایگزین برای درد لگن

برخی از درمان‌های دیگر نیز می‌توانند درد لگن را تسکین دهند. قبل از انجام هرگونه درمان جایگزین، مطمئن شوید که گزینه‌های درمانی را با پزشک خود در میان گذاشته‌اید.

یکی از این درمان‌ها، مراجعه به متخصص کایروپراکتیک برای انجام طب سوزنی است. این درمان شامل قراردادن موقت سوزن‌های بسیار کوچک در نواحی کلیدی بدن برای ارتقا و بهبود فعالیت‌های عضلانی و استخوانی است.

کلام آخر

پس از اینکه علت درد لگن خود را شناختید و درد را به‌درستی درمان کردید، می‌توانید با موفقیت آن را مدیریت کنید.

برای صدمات بسیار جزئی و حوادث مربوط به فعالیت‌های ورزشی، ممکن است نیازی به درمان نداشته باشید و لگن شما به‌زودی به حالت عادی بازگردد.

بااین‌حال، برای شرایط جدی‌تر، مانند آرتریت، شکستگی، و نکروز، علائم احتمالاً تا زمانی که درمان را دریافت نکنید بدتر می‌شوند. بهتر است با یک پزشک خود در ارتباط باشید تا بتواند شما را در مورد برنامه درمانی راهنمایی کند.

علائم، دلایل و عوارض کمبود ویتامین B1

ویتامین‌ها برای رشد و نمو بدن ضروری هستند، به‌علاوه این مواد شیمیایی نقش مهمی در عملکردهای بیولوژیکی مانند متابولیسم، سیستم ایمنی، هضم غذا و غیره دارند. بااین‌حال، ویتامین‌های زیادی وجود دارد که دریافت مقدار توصیه شده روزانه آنها تنها از طریق رژیم غذایی برای ما دشوار است.

  یکی از مهم‌ترین این ویتامین‌ها، ویتامین B1 است. کمبود این ویتامین می‌تواند زندگی را برای شما دشوار کند!

  کمبود ویتامین B1 می‌تواند بر انقباض عضلانی و هدایت عصبی تأثیر بگذارد. همچنین می‌تواند توانایی بدن شما برای تبدیل کربوهیدرات‌ها به انرژی را مختل کند. پس بیایید سعی کنیم بفهمیم چرا ویتامین B1 برای سلامتی شما بسیار مهم است.

دلایل کاهش سطح ویتامین B1

کمبود تیامین یا ویتامین B1 ممکن است به دلایل مختلفی باشد.

سوءتغذیه:

ویتامین B1 بسیار محلول در آب است و باید دائماً از طریق یک رژیم غذایی سالم به بدن رسانده شود. یک انسان به طور متوسط 30 میلی‌گرم ویتامین B1 دارد. در نتیجه اگر به مقدار کافی غذاهای حاوی این ویتامین را مصرف نکنید ممکن است دچار کمبود آن شوید.

زوال شیمیایی:

بدن انسان همواره برای حفظ تعادل Ph ایدئال (تعادل اسید- باز یا اسید – قلیایی) تلاش می‌کند. هنگامی که این تعادل مختل می‌شود و یا دمای بدن افزایش می‌یابد، منجر به تجزیه تیامین و در نهایت منجر به کمبود ویتامین B1 می‌شود. یکی دیگر از دلایل زوال شیمیایی، سولفیت‌ها (مواد شیمیایی که به‌عنوان نگهدارنده استفاده می‌شود) در محصولات گوشتی، غذاهای فراوری شده و غیره هستند. افرادی که رژیم غذایی آنها پر از کربوهیدرات و کمبود پروتئین است از کمبود ویتامین B1 رنج می‌برند.

مصرف الکل:

مصرف بیش از حد الکل باعث می‌شود تا استرس بیش از حدی بر متابولیسم شما وارد شود و این موضوع باعث کمبود مواد مغذی می‌شود. نه‌تنها ویتامین B1، الکل بر جذب ویتامین‌های B1، B2، B3، B6، B15 B12 و اسیدفولیک نیز تأثیر می‌گذارد.

اسهال طولانی‌مدت:

اسهال طولانی‌ مدت توانایی بدن برای جذب ویتامین B1 را مختل می‌کند. اختلالات شدید کبدی نیز همین تأثیر را بر توانایی بدن در جذب تیامین دارد.

بیماری‌های خودایمنی:

ویتامین B1 در عمق روده کوچک جذب می‌شود، اما فرایند هضم از خود معده شروع می‌شود. اختلالات خودایمنی، سلول‌های منحصربه‌فردی را که به جذب ویتامین B1 کمک می‌کنند، از بین می‌برند. یک مراجعه ساده به پزشک می‌تواند علت این موضوع را آشکار کند و او برای حل این مشکل، مکمل‌های ویتامین B1 را تجویز می‌کند.

رشد باکتری در روده کوچک:

رشد باکتری در روده کوچک وضعیتی است که در آن باکتری بیش از حدی در روده کوچک وجود دارد. این باکتری‌ها از ویتامین‌های B1، B12 و غیره برای اهداف خود استفاده می‌کنند که عملکرد سیستم گوارش شما را مختل می‌کند و مانع از جذب ویتامین‌ها می‌شود.

التهاب:

التهاب در انتهای روده شما می‌تواند منجر به کمبود ویتامین B1 شود. ممکن است دلایل مختلفی برای این التهاب وجود داشته باشد، مانند بیماری کرون، داروهای مسکن و غیره. درد در ناحیه تحتانی شکم و اسهال برخی از علائم التهاب هستند.

کرم‌های نواری و جراحی‌های پیچیده:

کرم‌های نواری و بسیاری از جراحی‌های پیچیده می‌توانند سیستم گوارشی شما را تخریب کنند که منجر به کمبود ویتامین B (از همه نوع) شود. افرادی که تحت عمل جراحی کاهش وزن قرار می‌گیرند یا بخشی از روده کوچک آنها برداشته می‌شود، در برابر مشکلات کمبود ویتامین آسیب‌پذیر هستند. آنها باید به طور منظم مکمل‌ها را برای جلوگیری از کمبود ویتامین B مصرف کنند.

اینها تنها برخی از دلایل کمبود ویتامین B1 در بزرگسالان و دیگران هستند. سایر علل کمبود ویتامین B1 عبارت‌اند از: بی‌اشتهایی، پیری، تهوع، استفراغ و ایدز.

علائم کمبود ویتامین  B1

کمبود ویتامین B1 در رژیم غذایی می‌تواند منجر به مشکلات سلامتی زیادی شود. این علائم می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

  • اختلالات گوارشی مزمن
  • آسیب‌های عصبی
  • ازدست‌دادن اشتها
  • نوریت
  • احساس سوزش در پا
  • ضعف و گرفتگی عضلانی
  • خستگی
  • ازدست‌دادن حافظه
  • افسردگی
  • تاری دید
  • ضربان قلب نامنظم
  • هذیان
  • تنگی نفس (تنگی نفس)

دلایل اهمیت ویتامین B1

کمک به متابولیسم: بدن ما به ویتامین B1 برای تولید سلول‌های آدنوزین‌تری‌فسفات برای انجام متابولیسم نیاز دارد تا انرژی شیمیایی حاصل از تجزیه مولکول‌های غذا را جذب کرده و آن را به بقیه بدن برساند. تیامین یا ویتامین B1 تبدیل کربوهیدرات‌ها به گلوکز و همچنین تولید گلبول‌های قرمز را امکان‌پذیر می‌کند. پزشکان اغلب مکمل‌های ویتامین B1 را برای بیماران مبتلا به بیماری‌های ژنتیکی تجویز می‌کنند تا به آنها در مقابله با اختلالات متابولیک کمک کنند.

  جلوگیری از آسیب‌ها عصبی:

فقط عضلات ما نیستند که به مواد مغذی نیاز دارند. اندام‌های حیاتی مانند قلب و مغز برای عملکرد صحیح به مواد مغذی نیاز دارند. بدون یک رژیم غذایی سالم، بدن انرژی موردنیاز را دریافت نخواهد کرد به‌علاوه کمبود این ویتامین، بر حافظه، حرکات و توانایی انجام کارهای جدید تأثیر منفی خواهد گذاشت. ویتامین B1 به رشد غلاف میلین کمک می‌کند. همه این موارد برای محافظت در برابر آسیب عصبی حیاتی هستند.

قلب سالم:

ویتامین B1 یا تیامین برای تولید استیل‌کولین ضروری است. این ماده شیمیایی پیام‌های بین ماهیچه‌ها و اعصاب را منتقل می‌کند و قلب به‌شدت به این سیگنال‌ها وابسته است. علاوه بر این، ویتامین B1 قلب را قادر می‌سازد تا به‌درستی کار کند و ریتم منظم خود را حفظ کند.

تقویت سیستم ایمنی:

بیشتر سیستم ایمنی در اطراف ناحیه دستگاه گوارش قرار دارد. ویتامین B1  باعث می‌شود که تون عضلات اطراف دستگاه گوارش به‌درستی حفظ شود. یک سیستم گوارشی سالم برای تجزیه مولکول‌های غذا و تأمین مواد مغذی سایر نواحی بدن ضروری است. این موضوع می‌تواند شما را سالم و عاری از هرگونه بیماری نگه دارد، به‌علاوه تیامین به تولید HCL (اسید هیدروکلریک) که مسئول هضم غذا است نیز کمک می‌کند.

جلوگیری از اختلالات مغزی:

ویتامین B1 با همگام‌سازی مغز و بدن به عملکرد بدن به‌عنوان یک واحد کامل کمک می‌کند. این ویتامین می‌تواند از آسیب مغزی خاصی مانند سندرم مخچه جلوگیری می‌کند. پزشکان اغلب دوزهای بالایی از تیامین را به بیمارانی که با اعتیاد به الکل مبارزه می‌کنند، تجویز می‌کنند.

تقویت یادگیری:

ویتامین B1 برای سلامت روان عالی است. یادگیری را تقویت می‌کند، تمرکز را بالا می‌برد، با استرس مبارزه می‌کند و گفته می‌شود از ازدست‌دادن حافظه جلوگیری می‌کند. چندین مطالعه ثابت کرده‌اند که کمبود سطوح ویتامین B در بیماران باعث کندشدن زمان واکنش مغز می‌شود.

تسکین‌دهنده استرس:

ویتامین B1 همچنین به مبارزه با استرس کمک می‌کند. این ویتامین به افراد کمک می‌کند شاد بمانند و از آن‌ها در برابر افسردگی و اضطراب محافظت می‌کند. مطالعات ثابت کرده‌اند که تیامین می‌تواند به التهاب کمک کند و عملکرد سالم مغز را ارتقا دهد.

محافظت از بینایی:

کمبود ویتامین B1 می‌تواند منجر به تاری بینایی شود. وقتی بدن شما ویتامین B1 کافی دریافت کند، می‌تواند از بیماری‌های چشمی مانند آب‌سیاه و آب‌مروارید جلوگیری کند.

منابع ویتامین B1

بی شک موارد زیادی در مورد تیامین وجود دارد که باید یاد بگیریم. تحقیقات زیادی برای دانستن مزایای این ویتامین معجزه‌آسا در حال انجام است. محققان می‌گویند ویتامین B1 فواید دیگری نیز دارد. آن‌ها از این ویتامین به‌عنوان یک درمان جدید برای نوروپاتی، چاقی، پیری، بیماری حرکتی و بیماری آلزایمر استفاده می‌کنند. بسیاری از مطالعات از استفاده از ویتامین B1 برای تسکین درد نوروپاتیک حمایت می‌کند.

در ادامه غذاهایی که باید برای حفظ سطح طبیعی ویتامین B در رژیم غذایی خود بگنجانید را به شما معرفی می‌کنیم:

  • گوشت گاو
  • جگر
  • عدس پخته
  • لوبیا سیاه پخته
  • مارچوبه
  • غلات صبحانه غنی شده
  • غذاهای دریایی
  • دانه‌های آفتاب‌گردان
  • سویا مرکبات

سیاتیک در دوران بارداری

برخلاف باور عموم، پروسه بارداری می‌تواند وحشیانه و طاقت‌فرسا باشد. این موضوع بسیار عجیب است که آدمی در درون شما رشد کند و آن زندگی کوچک به مثانه و ریه‌هایتان لگد بزند، باعث شود بخواهید چیزهایی بخورید که هرگز در یک روز معمولی نمی‌خورید.

بدن شما در مدت‌زمان کوتاهی تغییرات زیادی می‌کند و این موضوع می‌تواند کمی ناراحت‌کننده باشد. تقریباً هر زن بارداری چند شکایت معمول دارد: تورم در مچ پا، مشکل در خوابیدن و سوزش سر دل.

درد سیاتیک یکی از مواردی است که کمتر در مورد آن در بارداری صحبت می‌شود. اما وقتی دچار آن می‌شوید می‌تواند شما را زمین‌گیر کند. برخی از زنان ممکن است به‌قدری سیاتیک شدید پیدا کنند که حتی راه‌رفتن نیز برای آن‌ها دشوار شود. اگر قبل از این خوابیدن در دوران بارداری به‌اندازه کافی سخت نبود، ممکن است با سیاتیک غیرممکن باشد.

سیاتیک که به‌عنوان سندرم رادیکولار لومبوساکرال نیز شناخته می‌شود، به دلیل تحریک عصب سیاتیک شما ایجاد می‌شود که از کمر یا پایین ستون فقرات شروع می‌شود و به ران ختم می‌شود. به هنگام ابتلا به سیاتیک ممکن است دردی در باسن و لگن داشته باشید که به سمت ران شما می‌رود.

این درد  می‌تواند یک درد عمیق و مبهم یا یک درد انتشاری و تیز باشد. درد سیاتیک می‌تواند از خفیف تا شدید متغیر باشد و اغلب با درمان از بین می‌رود.

علل سیاتیک در بارداری

درد سیاتیک معمولاً به دلیل مشکلات ستون فقرات کمری مانند برآمدگی یا پارگی دیسک ایجاد می‌شود. همچنین می‌تواند ناشی از تغییرات استخوانی، مانند تنگی کانال ستون فقرات، استئوآرتریت، بیماری‌ها دژنراتیو دیسک کمر و یا بیماری دیگری به نام اسپوندیلولیستزیس باشد که بر ستون فقرات تأثیر می‌گذارد. این موقعیت‌ها می‌تواند به عصب سیاتیک فشار وارد کند و علائمی را ایجاد کند.

سیاتیک ناشی از پارگی دیسک در دوران بارداری شایع نیست. اما علائم مشابه سیاتیک با کمردرد در بارداری شایع است. در واقع‌بین 50 تا 80 درصد زنان در دوران بارداری خود کمردرد دارند.

علائم سیاتیک همچنین می‌تواند ناشی از تنش عضلانی و مفاصل ناپایدار باشد. درد استخوان لگن، مشکلات مفصل ساکروایلیاک (SI) و بیماری به نام سندرم پیریفورمیس که گرفتگی یکی از عضلات باسن است، از علل شایع درد سیاتیک در دوران بارداری هستند. این موضوع به دلیل افزایش هورمون‌های بارداری مانند ریلکسین است که می‌تواند باعث شود رباط‌ها، ساختارهایی که استخوان‌ها را به مفاصل متصل می‌کنند، شل و کشیده شوند، به‌ویژه در ناحیه لگن.

وزن کودک شما همچنین می‌تواند به مشکل مفصل SI یا سندرم پیریفورمیس بیفزاید، زیرا فشار بیشتری بر لگن و مفاصل لگن شما وارد می‌کند. گاهی اوقات نیز موقعیت جنین می‌تواند به عصب سیاتیک شما فشار بیاورد.

علائم درد سیاتیک در بارداری

علائم درد سیاتیک عبارت‌اند از:

  • درد گاه‌به‌گاه یا مداوم در یک طرف باسن یا ساق پا
  • درد در طول مسیر عصب سیاتیک، از باسن به پایین پشت ران و گاهی تا مچ پا
  • درد تیز، انتشاری و یا سوزش
  • بی‌حسی، سوزن‌سوزن، یا ضعف در ساق و پای آسیب‌دیده
  • مشکل در راه‌رفتن، ایستادن یا نشستن

راه‌های تسکین درد سیاتیک

درمان‌های درد سیاتیک در دوران بارداری شامل ماساژ، مراقبت‌های کایروپراکتیک و فیزیوتراپی است. خوددرمانی درد سیاتیک در دوران بارداری شامل تمریناتی برای کمک به کشش عضلات ساق، باسن و لگن برای کاهش فشار بر روی عصب سیاتیک است. برخی از افراد ورزش‌های غیر تحمل‌کننده وزن مانند شنا را نیز مفید می‌دانند. این موضوع به این دلیل است که آب به تحمل وزن کودک شما کمک می‌کند.

در دوران بارداری، درد سیاتیک می‌تواند دردناک و خسته‌کننده باشد. حرکات کششی می‌تواند درد سیاتیک را با کاهش تنش عضلانی و افزایش حرکت در باسن، کمر و پاها بهبود بخشد. درد سیاتیک ممکن است در صورت نشستن یا ایستادن طولانی‌مدت بدتر شود؛ بنابراین مطمئن شوید که موقعیت خود را در طول روز تغییر می‌دهید.

به بدن خود گوش دهید و فعالیت‌هایی که باعث بدتر شدن درد سیاتیک می‌شوند را متوقف کنید. همیشه قبل از شروع ورزش با پزشک خود صحبت کنید. اگر علائمی مانند سرگیجه، سردرد یا خونریزی دارید، ورزش را متوقف کنید و از کمک پزشکی استفاده کنید.

درمان‌های بدون داروی سیاتیک بارداری

هنگامی که باردار هستید، ممکن است وسوسه شوید که به دنبال مسکن‌های بدون نسخه باشید. بااین‌حال، داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAIDs) تنها باید به‌عنوان آخرین راه‌حل در بارداری استفاده شوند. برخی تحقیقات، مصرف این داروها را با عوارض بعدی بارداری از جمله بسته‌شدن مجرای شریانی و الیگوهیدرآمنیوس مرتبط کرده است. خبر خوب این است که اگرچه سیاتیک مربوط به بارداری می‌تواند دردناک باشد، اما معمولاً موقتی و قابل‌درمان است. در اینجا نگاهی به برخی از درمان‌های جایگزین برای سیاتیک مرتبط با بارداری که شامل دارو نمی‌شود، می‌اندازیم.

مراقبت‌های کایروپراکتیک

مراقبت‌های کایروپراکتیک اغلب اولین انتخاب برای درمان سیاتیک پس از استامینوفن است. این درمان با تنظیم مجدد مهره‌ها و بازگرداندن همه چیز به جایی که به آن تعلق دارد، می‌تواند فشردگی عصب سیاتیک شما را کاهش دهد. اما ازآنجایی‌که وضعیت بدن شما دائماً در حال تغییر است، جلسات متعدد احتمالاً برای حفظ تراز مناسب ستون فقرات شما ضروری است.

ماساژ بارداری

چه چیزی لذت‌بخش‌تر از ماساژ وجود دارد؟ در دوران بارداری، این لذت به سطح کاملاً جدیدی می‌رسد اگر سیاتیک دارید، ماساژ نه‌تنها آرامش‌بخش خواهد بود، بلکه درمانی نیز محسوب می‌شود. متخصصان ماساژهای بافت عمیق را به طور منظم توصیه می‌کنند. همچنین ماساژ لگن و کمر، و استفاده از فوم غلتک یا توپ تنیس برای ماساژ عمیق عضله پیریفورمیس و عضلات باسن بسیار در تسکین درد مؤثر خواهد بود.

ماساژ بارداری

طب سوزنی یک درمان تسکین درد است که ریشه در طب سنتی چینی دارد. این درمان شامل قراردادن سوزن‌های ریز در بدن شما است. طب شرقی بر این باور است که باهدف قراردادن نقاط خاصی که با میانه‌ها یا کانال‌ها مطابقت دارند، نیروی «چه» یا نیروی حیات هدایت شده به بدن باز می‌گردد و باعث تعادل مجدد جریان انرژی می‌شود.

تحقیقات نشان می‌دهد که درمان طب سوزنی ممکن است در تسکین درد سیاتیک مؤثرتر از درمان با داروهایی مانند ایبوپروفن باشد. مطالعات پزشکی غربی نشان داده است که با تحریک نقاط خاصی در بدن، هورمون‌ها و انتقال‌دهنده‌های عصبی مختلف آزاد می‌شوند. این موضوع می‌تواند به کاهش درد و افزایش آرامش عصبی و عضلانی کمک کنند.

فیزیوتراپی

فیزیوتراپی می‌تواند هر چیزی باشد، از استئوپاتی گرفته تا ورزش‌درمانی و موارد زیادی در این‌ بین. این درمان‌ها می‌توانند با کاهش التهاب، بهبود جریان خون و تنظیم مجدد مفاصل و عضلات، درد سیاتیک را کاهش دهد. یک فیزیوتراپ خوب نه‌تنها می‌تواند تمرین‌هایی را به شما توصیه کند که در خانه انجام دهید، بلکه شخصاً با شما همکاری می‌کند تا مطمئن شود که حرکات را به‌درستی و ایمن انجام می‌دهید.

به دلیل هورمونی به نام ریلکسین، رباط‌های شما در دوران بارداری شل می‌شوند. این موضوع به کمربند لگنی شما اجازه می‌دهد تا برای زایمان راحت‌تر از هم باز شود. به این دلیل، ضروری است که قبل از انجام هر گونه تمرین یا کشش جدید با یک متخصص مشورت کنید.

مکمل منیزیم

منیزیم یک ماده معدنی است که در بیش از 300 واکنش مختلف در بدن شما نقش دارد.

این ماده یک جزء اصلی در عملکرد صحیح اعصاب است. اگرچه منیزیم در بسیاری از غذاها یافت می‌شود، اما بسیاری از ما دچار کمبود آن هستیم. یک مطالعه حیوانی نشان داد که مصرف مکمل منیزیم بازسازی عصب سیاتیک در موش‌های آزمایشگاهی را بهبود بخشید و پاسخ‌های التهابی را در آن‌ها کاهش داد.

مصرف خوراکی منیزیم به‌عنوان مکمل یا ماساژدادن آن روی پاها با روغن یا لوسیون می‌تواند ناراحتی ناشی از سیاتیک را کاهش دهد. البته بسیار مهم است که قبل از شروع هر گونه دارو یا مکمل جدید با پزشک خود صحبت کنید.

یوگای بارداری

فواید یوگا برای ذهن و بدن به‌ خوبی مستند شده و به طور گسترده‌ای شناخته شده است، بنابراین جای تعجب نیست که تمرین یوگا در بارداری می‌تواند درد عصب سیاتیک را تسکین دهد. مانند فیزیوتراپی و مراقبت‌های کایروپراکتیک، یوگا می‌تواند بدن شما را دوباره تنظیم کند و فشار عصبی را کاهش دهد.

البته باید تأکید کرد که یوگا در دوران بارداری به دلیل شل‌شدن رباط‌های شما می‌تواند خطرناک باشد؛ بنابراین، بهتر است این کار را با یک متخصص زبده انجام دهید. سعی کنید به یک کلاس یوگای بارداری بپیوندید، جایی که می‌توانید کمک و توجه بیشتری را که نیاز دارید دریافت کنید.

کلام آخر

اگر درد زیادی را تجربه می‌کنید، ممکن است وسوسه‌انگیز باشد که مستقیماً به سراغ این درمان‌های جایگزین بروید. اما مهم است که همیشه قبل از شروع هر گونه درمان جدید با پزشک متخصص زنان و زایمان یا مامای خود مشورت کنید و به یاد داشته باشید، پایان درد نزدیک است؛ به‌زودی دیگر یک مسافر 2 کیلوگرمی سوار بر روی عصب سیاتیک خود نخواهید داشت!