حرکات اصلاحی زانوی ضربدری

مهمترین علت عارضه‌ی زانوی ضربدری در افراد مبتلا، ضعف عضلات دور کننده در ناحیه‌ی لگن و ران‌هاست. در نتیجه این مشکل را می‌توان با تقویت عضلات مربوطه، مخصوصا عضلات همسترینگ، به وسیله‌ی تمرینات ورزشی، اصلاح نمود. در این مقاله به درمان و بهبود عارضه زانوی ضربدری با تمرینات ورزشی پرداخته شده و همچنین چندین حرکات اصلاحی زانوی ضربدری آموزش داده شده است.توجه داشته باشید که این تمرینات عمومی زانو ضربدی است و برای دریافت تمرینات تخصصی خود لازم علت، نوع و شدت زانو ضربدری شما توسط متخصص حرکات اصلاحی بررسی شود.

حرکات اصلاحی زانوی ضربدری :

تمرین اول ؛ بالا آوردن مستقیم پا

برای رسیدن به یک راستای نرمال در پاها نیاز هست به عملکرد و قدرت عضلات اطراف زانو از جمله عضلات چهارسر ران توجه شود.

برای اجرای این تمرین:

بر روی کمر دراز کشیده و پاهای خود را خم کنید. کف پاها را بر روی زمین بگذارید.

اکنون زانوی پای راست خود را صاف کنید.

دقت کنید که ران‌ها در یک راستا باقی بمانند.

عضلات جلوی ران  پای راست خود را منقبض کنید و پنجه‌ها را به سمت ساق پا بالا بیاورید، تا یک سفتی خوشایندی در جلو ران احساس شود.

چند ثانیه در این حالت مکث کنید، سپس به حالت اول بازگردید.

حرکت را برای پای چپ نیز تکرار کنید.

فیلم تمرین تقویت عضلات جلو ران در اصلاح زانو ضربدری

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.

تمرین دوم؛ دور کردن ران در حالت خوابیده به پهلو

از علل اصلی ایجاد زانو ضربدری عملکرد ضعیف و قدرت پایین عضلات دور کننده ران هست که با پرداختن به این عضله می توان کمک شایانی به اصلاح زانو ضربدری کرد

برای اجرای این تمرین:

 این تمرین را می‌توانید با کش ورزشی و یا بدون آن انجام دهید.

در ابتدای تمرین ، روی پهلو چپ بخوابید و پاهای خود را به صورت کاملا کشیده، روی هم قرار دهید.

اکنون پای راست خود را تا حدی بالا بیاورید که با پای چپ، زاویه‌ی ۴۵ درجه بسازد‌.

دقت کنید که زانوها اصلا خم نشوند.

پس از اینکه چند ثانیه در این حالت مکث نمودید، به حالت اول باز گردید و حرکت را برای پای دیگر نیز، انجام دهید.

فیلم تمرین دور کننده ران در اصلاح زانو ضربدری

تمرین سوم،بریج 

عضلات مرکزی بدن ما را گروه عضلات سرینی تشکیل می دهند که با عملکرد صحیح این گروه عضلات ما می توانیم روی اندام تحتانی و فوقانی خود کنترل بهتری داشته باشیم. یکی از ناهنجاری های اندام تحتانی زانو ضربدری است و تمرین بریج تاثیر بسزایی در اصلاح آن دارد.

برای انجام این تمرین:

به پشت دراز بکشید و زانوهای خود را خم کنید.

 انگشتان پاها باید کاملاً صاف باشند.

 زانوها، پاها و لگن را در راستای یکدیگر قرار دهید. بازوها را در کنار بدن خود قرار دهید و بدون انقباض نگه دارید.

عضلات باسن خود را محکم کرده و باسن خود را به سمت سقف بلند کنید.

بدون ایجاد درد در کمر یا فشار بیش از حد فقط ران‌های خود را بالا ببرید. مکث کرده و سپس باسن خود را به آرامی به سمت پایین بیاورید.

فیلم تمرین تقویت عضلات سرینی در اصلاح زانو ضربدری

تمرین چهارم؛ حرکت حلزونی

زمانی می توانید راستای زانو ها را کنترل کنید و به محور ایده آل نزدیک کنید که لگن شما از ثبات کافی برخوردار باشد.

در انجام این تمرین:

 به پهلو دراز بکشید. زانوهای خود را به سمت سینه خم کنید، پشت را صاف نگه دارید و پاها را با بدن همسو کنید.

پاها را کنار هم نگه دارید، زانوی بالایی خود را به سمت سقف بلند کنید.

 باسن را صاف نگه دارید و اجازه ندهید هنگام بلند شدن پای خود به جلو یا عقب بچرخید.

کمی مکث کنید، سپس به آرامی زانوی خود را به سمت پایین و در موقعیت شروع بیاورید.

در صورتی که انجام این حرکت مشکل بود پشت خود را رو به دیوار قرار دهید تا بدن در یک راستا قرار گیرد و از متمایل شدن به جلو جلوگیری کند.

فیلم تمرین تقویت عضلات ثبات دهنده لگن در اصلاح زانو ضربدری

تمرین پنجم ؛ کشش عضلات نزدیک کننده ران

با ایجاد ناهنجاری زانو ضربدری نیرو عضلات در اطراف مفصل ران و زانو دچار بهم ریختگی می شود که می توان به کوتاه شدن طول عضلات نزدیک کننده ران اشاره کرد . در اصلاح این ناهنجاری تلاش بر اصلاح عملکرد عضلات اطراف ران و زانو و بالانس کردن این نیرو هست.

فیلم تمرین کشش عضلات نزدیک کننده ران در اصلاح زانو ضربدری

تمرین ششم؛ حرکت اسکوات با صندلی

علاوه براصلاح عملکرد و تقویت عضلات مربوط به ناهنجاری زانو ضربدری ، شما باید یاد بگیرید و آگاه باشید که به چه شکل در تمرینات چند مفصله یا الگوهای پر تکرار روزمره ؛ راستای زانو خود را کنترل کنید، حرکت اسکوات یک تمرین فانکشنال است که علاوه بر اصلاح عملکرد عضلات و تقویت آن ها در کنترل راستای اندام تحتانی به شما کمک شایانی می کند. برای اینکه این الگو رو به بهتر یاد بگیرد، با کمک گرفتن از صندلی شروع کنید.

فیلم تمرین حرکت اسکوات با صندلی در اصلاح زانو ضربدری

تمرین هفتم؛ حرکت لانج به جلو

از دیگر الگوهای فانکشنال که روزانه بارها و بارها از آن استفاده می کنید، الگوی حرکت لانج هست. با انجام این تمرین علاوه براصلاح عملکرد و تقویت عضلات اطراف زانو، یاد بگیرید که چطور زانوی خود را کنترل کنید.

برای شروع، پاها را به اندازه‌ی عرض لگن باز کنید. با پای راست، یک گام به سمت جلو بردارید و تا جایی که راستای زانو تحت کنترل شما است روی زانو بنشینید. دقت کنید که هنگام اجرای حرکت، زانوی پای راست از انگشتان پا جلوتر نباشد. همچنین سر و تنه، کاملا صاف و در یک راستا قرار داشته باشند. حرکت را با پای مخالف نیز تکرار کنید.

فیلم تمرین حرکت لانج به جلو در اصلاح زانو ضربدری

سخن پایانی

استمرار در انجام تمرینات و حرکات اصلاحی، در درمان عارضه‌ی زانوی ضربدری بسیار ثمر­بخش می­باشد. پس اگر از این عارضه رنج می‌برید، با دقت و حوصله به انجام این حرکات اقدام نمایید. البته فراموش نکنید، اگر از بیماری یا دردهای عصبی-عضلانی رنج می‌برید یا شرایط جسمانی خاصی دارید، قبل انجام هر حرکت اصلاحی با یک متخصص، مشورت نمایید.

حرکات اصلاحی پای پرانتزی بزرگسالان

در این مطلب به درمان و بهبود عارضه پای پرانتزی با تمرینات ورزشی پرداخته شده و همچنین چندین حرکات اصلاحی پای پرانتزی بزرگسالان آموزش داده شده است. عارضه‌ی پای پرانتزی در کودکان و بزرگسالان، عارضه‌ای شایع است که روش‌های درمانی متفاوتی برای آن وجود دارد. قابل ذکر است که درمان‌های غیر جراحی برای این ناهنجاری، در کودکان بسیار سریع‌تر به نتیجه می‌رسد؛ به این دلیل که رشد کودکان به پایان نرسیده و استخوان‌ها انعطاف بیشتری دارند. البته این جمله بدین معنی نیست که بزرگسالان به جز عمل جراحی راه دیگری برای بهبود پای پرانتزی نداشته باشند. یکی از رو‌ش‌هایی که می‌تواند شدت عارضه را برای بزرگسالان کاهش دهد و به درمان آن کمک کند، انجام ورزش‌هایی مانند بدنسازی، یوگا و پیلاتس می‌باشد. در ادامه به آموزش چند حرکت اصلاحی برای بهبود پای پرانتزی می‌پردازیم.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.

حرکات اصلاحی پای پرانتزی بزرگسالان : بالا کشیدن ساق پا

۱. برای انجام این حرکت کاملا صاف ایستاده و زیر نیمه‌ی جلوییِ کف پاهای خود چوب، سنگ یا استپ ورزشی، به ارتفاع حداکثر ۵ سانتی متر قرار دهید.

۲. پاشنه‌ی پاهای خود را تا جای ممکن بالا ببرید، به طوری که روی پنجه بایستید.

۳‌.چند ثانیه مکث کرده و سپس به حالت شروع بازگردید.

۴. این تمرین با تقویت عضلات ساق پا، انحراف ایجاد شده توسط عارضه‌ی پای پرانتزی را، بهبود می‌بخشد.

۵. برای افزایش شدت تمرین، می‌توانید این حرکت را با وزنه نیز انجام دهید.

حرکت اصلاحی دوم : وال اسکات

۱. حرکت اسکات یکی از بهترین تمرینات برای بهبود و اصلاح پای پرانتزی است، که می‌توان هم با وزن بدن و هم با استفاده از وزنه، آن را انجام داد.

۲. وال اسکات همان حرکت اسکات است با این تفاوت که توسط دیوار حمایت می‌شوید.

۳. هنگام شروع این تمرین، ابتدا پاها به اندازه‌ی عرض شانه باز کنید و با تکیه بر دیوار، به صورت کاملا صاف بایستید.

۴. با تکیه بر دیوار و درگیر نمودن عضلات مرکزی بدن، پاها را به سمت جلو ببرید.

۵. اکنون با فشار بر دیوار، زانوهای خود را خم نموده و به آرامی به پایین بروید. (شبیه به حالت نشستن)

۶. هنگامی که زاویه‌ی زانوی شما نود درجه شد، چند ثانیه مکث کنید و به حالت اول بازگردید.

۷. در اسکات کامل، زاویه‌ی پا باید نود درجه باشد؛ اما اگر انجام این حرکت برای شما مشکل است، می‌توانید با نیم اسکات شروع کنید و به مرور بدن خود را پایین‌تر ببرید.

۸. انجام حرکت وال اسکات با تقویت و استحکام ماهیچه‌های ساق پا، عضلات چهار سر ران و همسترینگ، تاثیر بسیاری در بهبود پای پرانتزی خواهد داشت.

حرکت اصلاحی  سوم : سر رو به پایین یا آدموکها شوان آسانای یوگا

۱. برای شروع این حرکت ابتدا ساق پاها روی زمین قرار داده و به حالت چهار دست و پا بنشینید.

۲. اکنون در همین حالت روی پنجه‌ی پا قرار بگیرید، دستها را کشیده، شکم را به ران‌ها نزدیک کنید.

۳. زانوها را به آرامی صاف کنید تا بدن فرمی شبیه به کوه بگیرد.

۴. سپس پاشنه‌های پا را بر روی زمین قرار بدهید و کمر و بازوهای خود را بکشید، تا جایی که در عضلات پشت ساق پاها احساس فشار و کشش کنید.

۵. توجه داشته باشید که در این تمرین قوس طبیعی کمر حفظ شود. به هیچ عنوان کمر خود را گود و فرو رفته نکنید.

۶. انجام و استمرار این حرکت با تقویت عضلات پا، به بهبود انحراف وارد شده بر مچ به دلیل پای پرانتزی، کمک خواهد کرد.

حرکت اصلاحی چهارم : دست بالرین در پیلاتس

۱. برای شروع حرکت، ساق پاها را بر روی زمین قرار دهید و به حالت چهار دست و پا قرار بگیرید.

۲. سپس دست و پای چپ را از روی زمین بلند کنید و به صورت کاملا صاف بکشید. در همین حین بدن و صورت خود را به سمت چپ بچرخانید.

۳. در حالتی قرار بگیرید که دستانتان عمود بر زمین باشند.

۴. چند ثانیه مکث کرده و به حالت اول بازگردید.

۵. حرکت را برای سمت راست نیز انجام دهید.

۶. حرکت دست بالرین با تقویت عضلات پا، به درمان پای پرانتزی کمک شایانی می‌نماید.

تمرین اصلاحی پنجم : رول آپ در یوگا و پیلاتس

۱. بر روی کمر دراز بکشید.

۲. دست‌ها را کنار گوش‌هایتان قرار دهید و آرنج‌ها را کاملا صاف کنید.

۳.‌ به آرامی نشسته و سعی کنید نوک انگشتان دست خود را به نوک انگشتان پا برسانید.

۴. حرکت را تا جایی ادامه دهید که احساس کشش در پاها کنید. پس از احساس کشش، در همان حالت چند ثانیه باقی بمانید.

۵. توجه کنید که زانوها خم نشوند و پاها را تا جای ممکن به یکدیگر بچسبانید.

۶. استمرار در انجام این حرکت، علاوه بر بالا بردن انعطاف بدن، با تقویت عضلات پا، نقش چشمگیری در بهبود پای پرانتزی ایفا می‌کند.

۷. قابل ذکر است که می‌توانید حرکت رول آپ را، به صورت ایستاده نیز انجام دهید.

سخن پایانی

فراموش نکنید که برای نتیجه‌ی بهتر، باید صبر پیشه کنید و در انجام تمرینات استمرار داشته باشید.

همچنین در نظر داشته باشید، اگر از بیماری یا دردهای عصبی-عضلانی رنج می‌برید یا شرایط جسمانی خاصی دارید، قبل انجام حرکات اصلاحی با یک متخصص، مشورت کنید.

درمان پای پرانتزی با دستگاه

پای پرانتزی عارضه‌ایست که حتی در دنیای امروزی و با پیشرفت علم پزشکی نیز، هنوز شایع است. در افراد مبتلا به پای پرانتزی یا ژنو واروم، هنگام ایستادن و چسباندن قوزک پاها به یکدیگر، فاصله‌ی بین زانوها بیش از حد طبیعی می‌باشد. این ناهنجاری اسکلتی، با متمایل ساختن زانوها به بیرون، پاها را شبیه به پرانتز یا کمان می‌کند و ممکن است یک یا هر دو پا را درگیر نماید. اکثرا جراحی را تنها راه درمان می دانند. اما ما در این مقاله درمانهای بدون نیاز به جراحی و درمان پای پرانتزی با دستگاه را بررسی خواهیم کرد.

پای پرانتزی در کودکان شایع‌تر از بزرگسالان است. یکی از علل بروز این عارضه در کودکان، مربوط به نحوه‌ی قرارگیری آنها در رحم مادر است. البته در بیشتر موارد تا سنین ۳ تا ۴ سالگی خود به خود برطرف می‌گردد. در صورتی که این عارضه برطرف نشود و با مشکلات دیگری همراه باشد، باید برای درمان آن اقدام نمود.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.

درمان پای پرانتزی با دستگاه

برای درمان این ناهنجاری باید به عواملی همچون سن، علت و مشکلاتی که به وجود آورده، توجه شود. برای مثال اگر علت این عارضه نرمی استخوان باشد، پزشک با تجویز کلسیم و ویتامین دی، درمان را آغاز می‌کند.

در مجموع پای پرانتزی، درمان‌های متفاوتی دارد که در ادامه به بررسی آنها می‌پردازیم.

درمان پای پرانتزی با بریس

اگر پای پرانتزی کودک، تا ۳-۴ سالگی برطرف نشد، حتما باید به درمان آن اقدام نمود. در کودکان، استفاده از بریس یا آتل‌های مخصوص، بهترین روش‌ درمانیست. زیرا که استخوان‌های کودک قابل انعطاف و در حال رشد هستند و به این نوع درمان پاسخ خواهند داد.

بریس و آتل‌های مخصوص، با کنار هم نگه داشتن پاها، برای اصلاح ناهنجاری و بدشکلی محور زانوها، بسیار موثر است‌. البته قابل ذکر است که بریس برای درمان بزرگسالان خیلی مناسب و موثر نخواهد بود. به این دلیل که استخوان درشت نی در بزرگسالان رشد کامل خود را داشته و انعطاف لازم را نیز، از دست داده است.

درمان پای پرانتزی با دستگاه فیزیوتراپی

فیزیوتراپی برای پای پرانتزی، نسبت به سایر روش‌های درمانی نقش چشمگیری در بهبود و کاهش عوارض ایفا می‌کند. تمرینات و حرکات طراحی شده در طول پروسه‌ی فیزیوتراپی، منجر به تقویت عضلات پا، به خصوص عضلات داخلی و درون گرداننده‌ی ساق پا و افزایش تحرک مفصل زانوها می‌شوند. عموما  در دوره‌های ۳ تا ۵ ماهه‌ی فیزیوتراپی، بهترین نتیجه حاصل می‌گردد.

ابتدایی ترین تمرین فیزیوتراپی برای اصلاح این عارضه، ماساژ درمانیست. هنگام ماساژ صحیح، جریان خون در پا افزایش پیدا می‌کند و این امر به روند درمان کمک شایانی می‌نماید. فیزیوتراپی برای کودکان و نوجوانان که رشد استخوان‌های آنها کامل نشده، تاثیر بیشتری نسبت به بزرگسالان دارد. اما بدین معنی نیست که بزرگسالان از فیزیوتراپی سودی نخواهند برد!

تمرینات فیزیوتراپی برای بزرگسالان، هم به روند بهبودی پای پرانتزی کمک می‌کند و هم در کاهش درد و دیگر مشکلات ناشی از این ناهنجاری نیز موثر است.

درمان با ورزش

انجام ورزش‌های قدرتی و کششی مانند پیلاتس، یوگا و حرکات اصلاحی بدنسازی، در بهبود پای پرانتزی بسیار مفید می‌باشد. تمرینات کششی-قدرتی یوگا و پیلاتس پاها را در وضعیت صحیح قرار داده و هسته مرکزی عضلات را تقویت می‌نماید؛ همچنین از ساختار اسکلتی بدن نیز حمایت لازم را به عمل می‌آورد.

ناهنجاریهای استخوان پا، می‌توانند در دیگر قسمت‌های بدن مانند مچ پا، شانه‌ها، ستون فقرات، گردن و لگن نیز، درد ایجاد کنند. برای مثال انحراف بیشتر در یک پا می‌تواند، شانه‌ها و لگن را از تراز خارج کرده و تعادل فرد را دچار مشکل کند. به همین علت بهترین حرکات ورزشی و کششی برای مبتلایان به این عارضه، تمریناتی است که تقویت و تعادل در تمام بدن را ایجاد کنند.

درمان ظاهری عارضه با تزریق چربی

یکی از مشکلاتی که این عارضه برای فرد ایجاد می‌کند، ظاهر و فرم نامناسب پاهاست. تزریق چربی به عنوان یک روش نوین پزشکی، می‌تواند این مشکل را در پای پرانتزی درمان کند. به طور کلی، برای تقارن سازی و ایجاد ظاهری زیبا در پا‌ها، می‌توان از تزریق چربی به قسمت‌های فرو رفته‌ی پا بهره برد. همچنین افرادی که به دلیل این عارضه پاهای نازک و ضعیفی دارند، با تزریق چربی قادر خواهند بود در فعالیت‌های ورزشی و روزانه، موفقتر عمل کنند. از مزایای این روش می‌توان به زیباسازی و نداشتن درد و عوارض جدی اشاره کرد. البته بیمار پس از تزریق چربی باید مواردی را رعایت کند. مثلا از استعمال دخانیات، فعالیت و ورزش سنگین و ماساژ ناحیه‌ی تزریق شده تا مدتی خودداری کند. همچنین بهتر است پس از تزریق، جوراب ساق بلند پوشیده شود تا چربی در فرمی صحیح، سفت شود. قابل ذکر است که این روش ماندگاری بالایی دارد ولی دائمی نخواهد بود.

درمان پای پرانتزی با لیزر

عارضه‌ی پای پرانتزی یک ناهنجاری اسکلتی است که می‌تواند با درگیر نمودن بافت نرم، درد زیادی ایجاد کند. لیزر درمانی روشی است که درد شدید را به میزان قابل توجهی کاهش می‌دهد. به طوری که شدیدترین دردها، با حدودا ۵ جلسه درمانی، بسیار بهبود می‌یابند. در واقع استفاده از لیزر، به تنهایی، درمانی برای این عارضه به شمار نمی‌رود؛ بلکه با کاهش التهاب، درد و تخریب استخوان، در کنار ورزش و فیزیوتراپی، به ترمیم عضلات بیمار کمک شایانی می‌نماید.

سخن پایانی

مبتلایان به این عارضه باید بدانند که درمان آن‌ها به سهولت و سرعت انجام نمی‌شود. بلکه باید با صبر و حوصله و زیر نظر متخصص، به درمان خود ادامه دهند تا به نتیجه‌ی دلخواه برسند. قابل ذکر است که در موارد بسیار شدید، که روش‌های بدون جراحی کارساز نخواهند بود، ممکن است پزشک جراحی را توصیه کند.

اسکن کف پای صاف یک راه قطعی برای تشخیص صافی کف پا است؟

کف پای صاف عارضه‌ای است که سلامت بزرگسالان و کودکان را تحت تأثیر قرار می‌دهد. این مشکل می‌تواند به دلایل مختلفی ایجاد شود و عوارض متعددی از قبیل کمر درد، پا درد، خستگی مفرط عضلانی، تغییر شکل انگشتان پا، از تراز خارج شدن زانوها و لگن را نیز ایجاد کند. پس در صورت مشکوک بودن به این عارضه و جلوگیری از تشدید عوارض، باید به متخصص مراجعه نمود. در این مقاله به بررسی دستگاه‌های تشخیص کف پای صاف پرداخته شده است؛ و انواع دستگاه‌های اسکن کف پای صاف معرفی و با یکدیگر مقایسه شده‌اند.

برای تشخیص کف پای صاف، از روش‌های مختلفی استفاده می‌شود که می‌توان به علائم ظاهری، تست‌های بالینی و دستگاه‌های مخصوص اشاره کرد. در ادامه به معرفی و بررسی دستگاه اسکن کف پای صاف می‌پردازیم.

[sc name=”didar”][/sc]

دستگاه تشخیص کف پای صاف

دستگاهی که برای اسکن کف پای صاف مورد استفاده قرار می‌گیرد، نوعی اسکنر است که با آنالیز مرکز ثقل و توزیع فشار کف پا، اختلالات پا را تشخیص می‌دهد. این اسکنرها انواع مختلفی دارند:

  • اسکنر نوری کف پا
  • اسکنر فشاری کف پا
  • دستگاه آنالیز گیت یا تحلیل گام
  • اسکنر سه بعدی کف پا

اسکنر نوری کف پا

اسکنر نوری کف پا
اسکنر نوری کف پا

ساده‌ترین دستگاه برای این مورد، اسکنرهای نوری هستند. این اسکنرها از یک سطح شیشه‌ای، دوربین و منبع نور ساخته شده‌اند و تقریباً شبیه به دستگاه‌های اسکن کاغذ کار می‌کنند. به این شکل که مراجعه کننده، بر روی صفحه‌ی شیشه‌ای دستگاه، ثابت می‌ایستد تا کف پا اسکن شود. توسط اسکنرهای نوری، وضعیت و نوع قوس کف پا و ابعاد دقیق، برای ساخت کفی و کفش طبی، تعیین می‌شود.

از دیگر کاربردهای این نوع اسکنر می‌توان به شناسایی نقاط پرفشار کف پا، توسط رنگ تصاویر اشاره کرد. بدین صورت، قسمتی که به رنگ سفید نزدیک‌تر است یعنی آن ناحیه از کف پا، فشار و وزن بیشتری را متحمل شده است‌.

اسکنر نوری برای تشخیص صافی کف پا و سایز دقیق پا بسیار کاربردیست؛ اما دارای نقاط ضعفی نیز می‌باشد:

  • عدم استفاده در حالت داینامیک (آهسته راه رفتن)
  • دقت و کیفیت نسبتاً پایین در ارائه نقاط پرفشار
  • کاربردی نبودن برای آنالیز کف پای مبتلایان به دیابت
  • عدم تشخیص کف پای صاف منعطف از کف پای صاف فیکس
  • نداشتن نمودارهای تحلیلی
اسکنر فشاری کف پا
اسکنر فشاری کف پا

اسکنر فشاری کف پا

اسکنرهای فشاری در طول‌های متفاوت، ارتفاع ۱۰ میلیمتر و عرضی حدود ۴۰ سانتیمتر ساخته می‌شوند؛ و معاینه بیمار به دو حالت ایستایی (ثابت ایستادن) و یا داینامیک (آهسته قدم برداشتن) امکان‌پذیر است. سطح اسکنرهای فشاری با هزاران سنسور پوشیده شده که فشار وارده از سطح زمین و توزیع آن بر کف پا را آنالیز می‌کنند.

در نتیجه‌ی این بررسی، اطلاعاتی دقیق، از جزئیاتی مانند ساختار اسکلتی پاها، شدت قوس کف پا (کف پای صاف، نرمال یا قوس بیش از حد)، ناهنجاری‌های حرکتی و نقاط تحت فشار مضاعف نیز، به متخصص ارائه می‌شوند. اسکنرهای فشاری از کیفیت و دقت بیشتری نسبت به اسکنرهای نوری برخوردار هستند. قابل ذکر است که ارائه‌ی داده‌ها و نمودار در این دستگاه به صورت تخصصی می‌باشد و باید توسط متخصصِ آموزش‌دیده، تفسیر شوند.

دستگاه آنالیز گیت یا تحلیل گام

برای معاینه‌ی کامل کف پا از جمله تشخیص صافی کف پا، می‌توان از نوع پیشرفته‌ی اسکنرهای فشاری، به نام دستگاه آنالیز گیت یا تحلیل گام، بهره برد. این دستگاه‌ها قادر هستند که الگوی دقیقی از راه رفتنِ مراجعه کننده را با بررسی قدم‌های او، ارائه کنند.

دستگاه آنالیز گیت، افزون بر قابلیت‌های اسکنر فشاری، می‌تواند اختلاف فاز و فاصله‌ی بین پاها، طول گام‌ها، جابجایی مرکز ثقل بدن و نمودارهای حرکتی را نیز، در اختیار متخصص قرار دهد. همچنین اسکن کف پای صاف توسط این دستگاه، با مدت زمان کمتری انجام می‌شود.

در مجموع مزیت و برتری‌ اسکنرهای فشاری و دستگاه‌های آنالیز گیت، نسبت به اسکنرهای نوری به شرح زیر است:

  • امکان اسکن کف پای صاف حتی در حالت داینامیک یا قدم آهسته
  • مناسب برای بیماران دیابتی برای تشخیص کف پای صاف و نقاط مستعد زخم
  • ارائه تصاویر، با کیفیت بالاتر و اطلاعات دقیق‌تر از قسمت‌های مختلف پا و تشخیص ناهنجاری‌های اسکلتی-عضلانی
  • تشخیص توزیع نامناسب فشار بر کف پا
  • تشخیص و بررسی جابجایی مرکز ثقل در کف پا
  • ارائه‌ی نمودارهای حرکتی با دقت بالا
  • بررسی مشکلات زانو و لگن

اسکنر سه بعدی تشخیص کف پای صاف

استفاده از اسکنر سه بعدی کف پا بدین صورت است که مراجعه کننده پای خود را بر روی آن می‌گذارد و چند ثانیه صبر می‌کند تا لیزر، تمام کف پا را اسکن کند؛ سپس خروجی این دستگاه به شکل یک مدل سه بعدی، در دیتابیس ذخیره می‌شود.

ویژگی خاص اسکن سه بعدی این است که می‌تواند در حالت‌های نشسته، ایستاده، بدون وزن و یا با نصف وزن بررسی را انجام دهد. این دستگاه ارتفاع قوس کف پا را بسیار دقیق بررسی کرده و به صورت خودکار نوع قوس کف پا را تشخیص می‌دهد. همچنین اطلاعات جامعی را درباره‌ی ابعاد کف پا در اختیار پزشک می‌گذارد. قابل ذکر است که لیزرِ این دستگاه هیچ عوارضی در پی نخواهد داشت.

با تمام این ویژگی‌ها، نقاط ضعف این مدل از اسکنر نسبت به دو مدل قبلی، عدم امکان تست در حالت داینامیک و عدم تشخیص ناهنجاری‌‌های ساختاری پا می‌باشد.

سخن آخر

همان طور که می‌دانید تشخیص به موقع و دقیق کف پای صاف، از اهمیت بسیاری برخوردار است. طبق توضیحات، بهترین دستگاه‌ها برای این مورد، اسکنرهای فشاری و دستگاه آنالیز گیت هستند؛ که اطلاعات کافی و جامعی را در اختیار متخصص قرار می‌دهند.

درمان کف پای صاف در کودکان

در این مقاله به درمان کف پای صاف در کودکان پرداخته شده و همچنین انواع روش درمانی برای کودکان و اینکه چه موقع به پزشک مراجعه کنیم، بررسی شده است. در حالت عادی کف پای انسان دارای قوس‌های طبیعی و استانداردی است، که نیروی وارد شده از طرف زمین به بدن را کاهش می‌دهند. در افرادی که از مشکل کف پای صاف رنج می‌برند، این قوس‌ها وجود ندارند.

به همین علت با مشکلاتی از قبیل ضعف پا‌ها، مشکلات مفصلی و لگنی، ضعف در تعادل و درد عضلانی روبرو خواهند شد. کف پای صاف در نوزادان و کودکانِ زیر سه سال، به دلیل انعطاف استخوان‌ها و مفاصل بسیار شایع است. طبق یک بررسی آماری حدودا ۵۴ درصد از کودکان سه ساله کف پای صاف دارند؛ و این مشکل با توجه و مراقبت خانواده، اکثرا در سنین ۳ تا ۶ سال بر طرف می‌شود.

[sc name=”didar”][/sc]

روند درمان در کودکان: روش‌های جراحی و غیرجراحی

اصولاً کودک در سنین زیر چهار سال نیازی به درمان نخواهد داشت. اما پس از چهار سالگی در صورت لزوم و با نظر پزشک، ممکن است درمان کف پای صاف در کودکان آغاز شود. دو مسیر درمانی برای صافی کف پا کاربرد دارد: روش جراحی و روش‌های غیر جراحی.

انجام جراحی برای درمان کف پای صاف: معمولاً به دلیل انعطاف پذیریِ بالاتر کودک، برای درمان کف پای صاف در کودکان از جراحی استفاده نمی‌شود. اما در صورتی که کودک دچار مشکلاتی مانند استخوان اضافه، تاندون پاره شده و یا همجوشی استخوان‌های پا باشد؛ و صافی کف پای او نیز به دلیل این موارد ایجاد شده باشد، از عمل جراحی برای درمان استفاده می‌گردد.

روند درمان کفی پای صاف در کودکان
روند درمان کفی پای صاف در کودکان

روش‌های غیر جراحی برای درمان کف پای صاف: رایج‌ترین درمان کف پای صاف در کودکان، راهکارهای غیر جراحیست. پزشک با توجه به شدت و نوع عارضه ممکن است تجویز‌های مختلفی داشته باشد که در ادامه به آن‌ها اشاره می‌کنیم:

معمولاً در ابتدا برای کودک کفش مخصوص و کفی طبی تجویز می‌شود، تا با استفاده‌ی مداوم و به مرور زمان، این عارضه درمان شود.

یکی دیگر از روش‌های غیر جراحی، فیزیوتراپی و درمان کششی است. فیزیوتراپی کودکان برای درمان کف پای صاف در کودکان، شامل تقویت عضلات بین استخوانی کف پا، کشش عضلات پشت و جلوی ساق پا و انعطاف پذیری مفاصل پا می‌باشد. همچنین فیزیوتراپی به شناسایی مشکل اصلی کودک، کمک می‌کند.

گاهی ممکن است پزشک دستگاه‌هایی به نام Arch Support را، برای ایجاد قوس کف پا تجویز کند. این دستگاه‌ها هم در داروخانه‌ها موجود هستند، هم با تشخیص پزشک، سفارشی ساخته می‌شوند.

روند درمان کف پای صاف: اصولاً به خانواده‌ی کودکانی که از این عارضه‌ رنج می‌برند، توصیه می‌شود که وزن کودک را کاهش دهند. برای کودکانی که از درد بسیار رنج می‌برند، کاهش سطح فعالیت و داروهای مسکن نیز تجویز می‌شود.

خانواده‌ در دوره‌ی درمان کف پای صاف در کودکان باید کودک را به استراحت تشویق کرده و از فعالیت‌های سنگین مانند دویدن و پریدن جلوگیری کنند. در عوض کودک خود را به سوی ورزش‌هایی مانند پیاده‌روی، شنا و دوچرخه سواری سوق دهند.

اگر کودک در حین فعالیت در مچ و ساق خود درد احساس کند، پزشک احتمالاً ورزش کششی تاندون آشیل را توصیه خواهد کرد. برای انجام این ورزش، یک پا را جلوتر از پای دیگر قرار داده و به دیوار تکیه دهید، سپس پای عقبی را صاف کرده و کف پا را بر زمین فشار دهید. حتماً هر دو پاشنه‌ی پا روی زمین قرار بگیرد‌. سپس به مدت ۱۵ تا ۳۰ ثانیه در این حالت بمانید. این ورزش را سه بار برای هر پا انجام دهید.

چه وقت به پزشک مراجعه کنیم؟

در بیشتر موارد کف پای صاف بر اثر زمان از بین خواهد رفت اما در موارد زیر بهتر است به پزشک مراجعه کنید:

  • صاف بودن پاها پس از چهار سالگی
  • داشتن سابقه‌ی خانوادگی
  • صاف بود یکی از پاها
  • درد در زانو، مچ، پا و کمر
  • خستگی غیر عادی کودک بعد از فعالیت‌های حرکتی

به عنوان سخن آخر، در صورت توجه خانواده، این عارضه در کودکی به راحتی قابل درمان است و در بزرگسالی معضلی ایجاد نخواهد کرد. به خاطر داشته باشید که بدون تجویز پزشک و خودسرانه به درمان کف پای صاف در کودکان خود نپردازید.

جمع بندی

کف پای صاف در کودکان زیر ۴ سال شایع و معمولاً طبیعی است و نیازی به مداخله ندارد؛ اما اگر پس از این سن برطرف نشود یا باعث درد، خستگی، مشکلات مفصلی (لگن و زانو) یا سابقه‌ی خانوادگی داشته باشد، پیگیری ضروری است.

درمان کف پای صاف در کودکان اغلب از طریق روش‌های غیرجراحی انجام می‌شود که شامل استفاده از کفی طبی (Arch Support) و کفش مخصوص، کاهش وزن و انجام فیزیوتراپی (تقویت عضلات پا و کشش تاندون آشیل) است. جراحی تنها در موارد نادر مانند همجوشی استخوانی یا پارگی تاندون تجویز می‌گردد. غفلت از درمان می‌تواند در بزرگسالی منجر به آرتروز و مشکلات ستون فقرات شود، لذا مراجعه به متخصص ارتوپد پس از ۴ سالگی حائز اهمیت است.

نحوه استراحت برای درمان دیسک کمر

احتمالا تا به حال در اطراف خود، فردی مبتلا به دیسک کمر را دیده‌اید که تنها راه بهبود خود را عمل جراحی می‌داند! اما حقیقت این است که در اکثر موارد، استراحتِ صحیح در کنار داروها و مواد غذایی ضد التهاب، نقشی اساسی در بهبود و تسکین درد بیمار ایفا می‌کند. اما سوال اینجاست که نحوه استراحت برای درمان دیسک کمر چگونه است؟

بیشتر بدانید : درمان سریع گودی کمر

تاثیر و نحوه استراحت برای درمان دیسک کمر

ممکن است بپرسید که استراحت چه اثری بر دیسک کمر خواهد داشت؟

در واقع دیسک‌ها، به عنوان بالشتک‌های بین مهره‌ای، به حرکت روان و راحت خم شدن ستون فقرات کمک می‌کنند؛ حال ممکن است دیسک‌های بین مهره‌ای در طول زمان، با فعالیت اشتباه، فشار بیش از حد یا کمبود آب، دچار آسیب شده و فرد به برآمدگی یا فتق دیسک (پارگی دیسک) مبتلا گردد. در این مرحله، استراحت باعث می‌شود که حرکت ستون مهره‌ها و فشار بر روی دیسک بسیار کاهش پیدا کند و حلقه‌ی آسیب دیده‌ی دیسک فرصت ترمیم شدن بیابد.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.

بدیهی است که در حالت خوابیده، کمترین فشار بر دیسک ایجاد می‌شود؛ اما استراحت تنها به معنای خوابیدن نیست! استراحت یعنی صحیح خوابیدن و صحیح فعالیت کردن.

قابل ذکر است که اگر دیسک حاد باشد، یعنی کمتر از یک ماه از آسیب دیدن آن گذشته باشد، احتمال درمان آن با استراحت بسیار بیشتر است و اگر دیسک مزمن شود، احتمال بهبود کمتر خواهد شد؛ اما به این معنی نیست که استراحت صحیح، درد دیسک مزمن را کاهش ندهد.

مدت زمان استراحت برای درمان دیسک کمر

بهترین توصیه در ۴۸ ساعت اولِ پارگی دیسک کمر یا همان فتق دیسک، استراحت مطلق است. به این معنی که بیمار حتی غذا را در حالت نیمه نشسته میل کند و فقط برای دستشویی از تخت خارج شود؛ البته اگر امکانش را دارد بهتر است از لگن استفاده کند.

در گذشته توصیه می‌شد که بیمار یک ماه استراحت مطلق داشته باشد، اما طبق مطالعات و علم امروز، اگر حلقه‌ی دیسکی در ۲ تا ۷ روز ترمیم نشد، با یک ماه استراحت هم ترمیم نخواهد شد. امروزه حداکثر زمان استراحت مطلقی که به بیماران توصیه می‌شود، ۴۸ ساعت می‌باشد.

نحوه نشستن برای درمان دیسک کمر

نحوه نشستن صحیح

یکی از مهمترین نکات در استراحتِ موثر برای بیماران مبتلا به دیسک کمر، صحیح نشستن و صحیح ایستادن است. باید توجه داشت که هنگام نشستن و ایستادن از قوز کردن پرهیز و قوس طبیعی ستون مهره‌ها حفظ شود. استفاده از صندلی با ارتفاع استاندارد و پشتی با قوس مناسب کمر نیز از موارد مهم در سلامت مهره‌ها محسوب می‌شود. قابل ذکر است در تحقیقات جدید، بهترین زاویه­ی پشتی صندلی بین ۱۱۰ تا ۱۲۰ درجه عنوان شده است. این موارد نه تنها برای بهبود و تسکین افراد مبتلا، بلکه برای پیشگیری از آسیب دیدن دیسک کمر نیز، بهتر است توسط همگان رعایت شود.

نحوه بلند کردن اجسام

یکی از مواردی که شرایط را برای بیمار وخیم‌تر می‌کند و همچنین به دیسک کمر افراد سالم نیز آسیب می‌رساند، بلند کردن اجسام سنگین به روش غیر اصولیست.

بیمارانی که برای دیسک کمر خود، در دوران استراحت هستند، بهتر است از بلند کردن اجسام دوری کنند. حتی پزشکان نیز به بیماران توصیه می‌کنند از بلند کردن بیش از یک کیلو گرم خودداری کنند. جالب است بدانید فشاری که از بلند کردن اجسام بر دیسک وارد می‌شود؛ بسیار بیشتر از مدت زمان نگه داشتن آن اجسام در دست می‌باشد. اگر در دوران استراحت، بیمار مجبور به فعالیت و حمل اجسام سنگین و نیمه سنگین باشد، دقت در شیوه‌ی برداشتنِ صحیح اجسام، امری ضروریست. برای مشاهده شیوه‌ی صحیح، به تصویر توجه کنید.

نحوه خوابیدن برای درمان دیسک کمر

بیماران مبتلا به دیسک کمر بهتر است بر روی پهلو یا طاق باز بخوابند. دقت کنید که حفظ انحنای طبیعی ستون مهره‌ها در سلامت کمر نقش به سزایی دارد. از نظر پزشکان بهترین حالت خوابیدن برای بهبود دیسک، خوابیدن بر پهلو با جمع کردن پاها در شکم به حالت جنینی است. البته بهتر است بین دو زانو بالشتی قرار دهید و یا جسمی به ارتفاع ده سانت زیر پایه‌های تخت، سمت پاها بگذارید که بدن به حالت شیب دار قرار بگیرد.

به گفته‌ی بسیاری از متخصصان بدتر حالت خوابیدن، خوابیدن بر روی شکم است‌. در این حالت فشار مضاعفی به ستون مهره‌ها وارد می‌شود و قوس کمر نیز افزایش می‌یابد. اگر باید بر روی شکم بخوابید حتما مطابق تصاویر بالشت قرار دهید که از فشار بر روی مهره‌ها کاسته شود. خوابیدن بر پشت نیز می‌تواند از درد و فشار بر دیسک به میزان چشمگیری بکاهد.

تاثیر تشک بر ستون مهره ­ها

تشک نقش مهمی در سلامت کمر ایفا می‌کند. بیماران مبتلا به دیسک کمر باید از تشک‌های طبی با میزان سفتی استاندارد استفاده کنند. البته خوابیدن بر روی زمین، به دلیل نشست و برخاست بسیار نیز توصیه نمی‌شود.

تشک‌های بسیار نرم ستون فقرات را از حالت طبیعی خارج می‌کند و تشک‌های بسیار سفت و محکم نیز برای کمر خیلی مناسب نیستند. همچنین تشک‌های آبی شاید محبوب باشند اما به هیچ عنوان از ستون مهره‌ها حمایت نخواهند کرد. در نتیجه بهترین تشک برای بهبود دیسک کمر، تشک‌های طبی کلاسیک یا مموری فوم می‌باشند.

به عنوان سخن آخر، فراموش نکنید که استراحت صحیح نقش مهمی در بهبودی دیسک کمر خواهد داشت اما زیر نظر متخصص و در کنار دارو درمانی قطعا نتیجه مطلوب‌تر خواهد بود.

علت صاف شدن کف پا

کف پای صاف عارضه‌ای نسبتا شایع است که می‌تواند درصدی از جمعیت کودکان و بزرگسالان را درگیر کند. طبق آمار ارائه شده تقریبا از هر ده نفر، یک نفر به این مشکل مبتلاست. و اما چه عللی باعث ایجاد کف پای صاف خواهند شد یا به عبارت دیگر علت صاف شدن کف پا چیست؟

انواع کف پای صاف

صافی کف پا به دو نوع قابل انعطاف و غیر قابل انعطاف تقسیم می‌گردد.

در نوع قابل انعطاف، فرد هنگامی که پایش را بر زمین می‌گذارد، کف پای او صاف و بدون قوس می‌باشد؛ اما هنگام بلند کردن پا قوس ظاهری کف پا دیده می‌شود. در این گونه موارد عموما ضعیف و شل بودن لیگامان و تاندون‌ها باعث این عارضه خواهند شد.

گاهی اوقات نوع کف پای صاف، غیر قابل انعطاف است. این نوع، کمتر بروز می‌کند و حدودا یک درصد از مبتلایان را شامل می‌شود. کف پا در نوع غیر قابل انعطاف، که کف پای ریجید هم نامیده می‌شود، در هر حالتی بدون قوس خواهد بود. در این مورد، عموما استخوان‌های پاشنه و ناویکولر یا پاشنه و تالوس به هم دیگر متصل و چسبیده‌اند؛ در نتیجه حرکتی بین آنها وجود ندارد.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.

البته دلایل مختلفی می‌تواند باعث کم شدن و یا از بین رفتن و افتادگی این قوس شود که در ادامه به آنها می‌پردازیم.

علت صاف شدن کف پا

نقص ژنتیکی و وراثت

علت کف پای صاف می‌تواند مادرزادی باشد. در دوران جنینی استخوان‌های مچ پا به یکدیگر متصل هستند و در مراحل بعدی از هم جدا و مستقل می‌شوند. اگر این استخوان‌ها به هر دلیلی، به یکدیگر چسبیده باقی بمانند، در نهایت باعث صافی کف پا خواهند شد. به این مشکل تارسال کوالیژن نیز می‌گویند. همچنین اگر در خانواده، سابقه‌ی کف پای صاف وجود داشته باشد، احتمال دارد که کودک نیز به دلیل وراثت، دچار این عارضه شود.

البته قابل ذکر است که در بزرگسالان این عارضه می‌تواند به مرور زمان، به دلایلی از غیر از وراثت ایجاد گردد که در ادامه به آنها می‌پردازیم.

چاقی

اضافه وزن فشار بسیاری به قسمت‌های مختلف پا، از جمله کف پاها، وارد می‌کند. این نیرو می‌تواند به تاندون و رباط‌ها صدمه بزند و آن‌ها را دچار کشیدگی کند. در نتیجه به دلیل آسیب تاندون‌ها ممکن است قوس کف پا، کم و یا افتاده شود؛ و در نهایت فرد دچار عارضه‌ی کف پای صاف گردد.

کفش نامناسب در پیاده‌روی

استفاده‌ی مرتب از کفش‌های سفت و سخت و غیر استاندارد در پیاده‌روی‌های طولانی، به مرور زمان به قوس کف پا آسیب می‌زند و در آن افتادگی ایجاد می‌کند. همیشه هنگام خرید کفش علاوه بر ظاهر، به انعطاف و راحتی کفش نیز توجه کنید. سعی کنید کفش‌هایی را برای پیاده‌روی انتخاب کنید که در قسمت پنجه، انعطاف پذیر و قابل خم شدن باشند.

آسیب و صدمه

رباط‌ها با حمایت از استخوان‌ها، از حرکت آنها در جای خود جلوگیری می‌کنند. به همین دلیل صدمه دیدن رباط‌های کف پا، می‌تواند به مفاصل آسیب زده و آنها را از تراز خارج کند. اگر رباط‌های وسط پا، صدمه‌‌ی شدیدی متحمل شوند و یا دچار پارگی گردند، آسیب مفصل لیسفرانک رخ می‌دهد. این آسیب دردناک نیز، می‌تواند منجر به صافی کف پا شود. همچنین در رفتگی یا شکستگی استخوان‌های میانی، می‌توانند باعث تغییر شکل قوس کف پا شده و آن را از حالت طبیعی خارج کنند.

آرتروز یکی از دلایل صاف شدن کف پا

معمولا یکی دیگر از علت‌های صافی کف پا، آرتروز یا همان ورم مفاصل است. آرتروز التهابی مانند روماتیسم مفصلی و آرتریت روماتوئید، می‌تواند با صدمه زدن به رباط‌ها و غضروف کف پا، قوس پا را از حالت طبیعی خارج نموده و باعث ایجاد کف پای صاف در بیمار گردد. این مشکل علاوه بر از بین بردن قوس، می‌تواند درد بسیاری را در ناحیه کف پا، برای بیمار ایجاد کند.

در مجموع، آرتروز با درگیری قسمت‌های پشت و وسط کف پا، منجر به افتادگی و از بین رفتن قوس پا خواهد شد.

اختلال عملکرد تاندون تیبیال خلفی (PTTD) از علل کف پای صاف

شایع‌ترین علت کف پای صافِ اکتسابی در بزرگسالان، آسیب به این تاندون می‌باشد. تاندون تیبیال خلفی، از عضله‌ی ساق پا تا استخوان‌های داخلی کف پا کشیده شده است و از قوس موجود در کف پا حمایت می‌کند. اگر به هر دلیلی این تاندون آسیب ببیند و یا متورم شود، قوس کف پا دچار افتادگی شده و صافی کف پا ایجاد می‌شود. ورزشکاران در ورزش‌های پر تحرک، بسیار در معرض این آسیب خواهند بود.

پای شارکو (افتادگی به علت دیابت)

در بیماران مبتلا به دیابت و یا بیماری‌های عصبی دیگری که باعث می‌شود حس کمتری در کف پا وجود داشته باشد، احتمال از بین رفتن قوس و ابتلا به عارضه‌ی کف پای صاف وجود خواهد داشت.

متاسفانه در این بیماران چون درد خاصی هنگام افتادگی قوس کف پا حس نمی‌شود، عارضه شدیدتر بروز می‌کند. به همین علت رباط‌ها دچار کشیدگی و ضعف شده و نمی‌توانند از استخوان‌ها حمایت کنند. در نتیجه بیمار بدون اینکه درد خاصی احساس کند، ممکن است به جابجایی و یا شکستگی استخوان‌های کف پا و تغییر شکل آن‌ها نیز دچار شود. استفاده‌ی این بیماران از کفش یا بریس ویژه، در جلوگیری از این عارضه موثر است. اما در صورت بروز این مشکل، ممکن است عمل جراحی بتواند به اصلاح آن و بهبود بیمار کمک کند.

سخن آخر

شایع‌ترین علل کف پای صاف را بررسی کردیم اما علت‌های دیگری مانند پیری، دیستروفی عضلانی، بارداری، Vertical Talus یا استخوان عمودی تالوس، شکستگی مفصل زیر تالوس، پولیومیلیت و بیماری‌های عصبی-عضلانی مانند فلج مغزی نیز می‌توانند عامل بروز این عارضه در افراد باشند.

راه رفتن در آب برای زانو

بدون شک همه به مزایای راه رفتن و پیاده‌روی روزانه واقف هستند. اما پیاده‌روی برای افرادی که از مشکلات زانو رنج می‌برند، ممکن است بسیار دردناک باشد. تا به حال فکر کرده‌اید که راه رفتن در آب برای زانو و آب درمانی می‌تواند چه تاثیر چشمگیری برای درد زانو در پی داشته باشد؟

راه رفتن در آب برای چه زانوهایی مفید است؟

در ابتدا قابل ذکر است که راه رفتن در آب، از زیر مجموعه‌ی تمرینات آب درمانی می­باشد؛ و به همین علت کسانی که به خاطر روماتیسم مفصلی، آرتروز زانو یا آسیب رباط صلیبی از درد و ورم رنج می‌برند، می‌توانند از مزایای راه رفتن در آب نیز بهره‌مند شوند. این تمرین نه تنها برای کاهش درد زانو بسیار مفید است، بلکه پس از عمل جراحیِ تعویض مفصل زانو، به گذراندن دوران نقاهت نیز کمک شایانی می‌نماید.

راه رفتن در آب برای زانوهای سالم نیز بسیار مفید است و با این تمرین می‌توان ماهیچه‌های پا را تقویت نمود تا از آسیب و مشکلات دیگر زانو، پیشگیری شود.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.

فواید راه رفتن در آب برای زانو

• وزن در آب بسیار کمتر احساس می‌شود در نتیجه هنگام راه رفتن، فشار کمتری بر مفاصل زانو وارد می‌گردد.

• راه رفتن در آب گرم، با سرکوب سیستم عصبی سمپاتیک، باعث می‌شود که عضلات از حالت انقباض و گرفتگی خارج شده و درد مفاصل کاهش یابد.

• راه رفتن و ورزش در آب (آب درمانی)، می‌تواند در تسکین درد و بالا بردن کیفیت زندگی مبتلایان به استئوآرتریت، موثر واقع شود.

• بیمارانی که از آرتریت روماتوئید رنج می‌برند، در کنار استفاده از داروهای ضد التهاب، می‌توانند به وسیله‌ی آب درمانی و راه رفتن در آب التهاب مفاصل خود را کاهش دهند.

• فشار هیدرواستاتیک آب باعث کاهش تورم مفاصل می‌گردد. در نتیجه دامنه‌ی حرکت و فعالیت بیمار افزایش یافته و درد زانو تسکین پیدا می‌کند.

• همان طور که پیش‌تر گفته شد شناور شدن در آب باعث کاهش فشار وزن بر زانو می‌شود. به همین علت برای کسانی که تحت عمل جراحی و تعویض مفصل زانو قرار گرفته‌اند، راه رفتن در آب و انجام تمرینات ورزشی، راحت‌تر شده؛ در نتیجه دوران نقاهت را سریع‌تر پشت سر می‌گذارند.

• راه رفتن در آب به خصوص خلاف جهت آب، برای مفاصل یک مقاومت مفید ایجاد می‌کند و باعث تقویت ماهیچه‌های پا و کاهش درد ناشی از ضعف عضلات نیز می‌گردد. پس کسانی که از ضعف عضلانی رنج می‌برند، می‌توانند با راه رفتن در آب، عضلات پا و اندام تحتانی را تقویت کرده و درد زانوی خود را کاهش دهند.

چگونه در آب راه برویم؟

راه رفتن در آب به منظور کاهش درد مفاصل و زانو، باید مقداری سریعتر انجام گیرد. به این معنی که هنگام راه رفتن، مقاومت آب را در پا و ران‌های خود حس کنید. البته در نظر داشته باشید که راه رفتن در آب، مانند دیگر تمرینات ورزشی و آب درمانی، باید آهسته شروع شود و به مرور سرعت پیدا کند. حداقل در ۵ دقیقه‌ی اول، باید آهسته در آب راه بروید. سپس کم کم سرعت خود را بیشتر کنید، تا زمانی که احساس کنید قدم‌های شما آب را می‌شکافند و به ساق و ران‌هایتان فشار وارد می‌کنند‌. این تمرین باعث می‌شود عضلات چهار سر ران شما تقویت شده و درد زانوها و کمر شما به مرور کاهش یابد. البته طبق تحقیقات به عمل آمده، به عقب راه رفتن، عضلات بیشتری را درگیر و تقویت می‌کند.

همچنین می‌توانید به جای پیاده‌روی در کف استخر، بر روی تردمیل‌های مخصوصی که در آب قرار می‌گیرند، راه بروید.

نکات مهم راه رفتن در آب

• کف استخرها، بسیار لیز هستند. پس حتما با دمپایی مخصوص راه بروید تا بتوانید تعادلتان را بهتر حفظ کنید و دچار آسیب و مصدومیت نشوید.

• توجه کنید که هنگام راه رفتن در آب، شانه‌ها و لگن شما هم راستا باشند.

• هر چه ارتفاع آب بالاتر باشد و شما بیشتر در آب فرو رفته باشید، فشار بر روی مفاصل کمتر می‌شود. اگر در عمق بیشتری از آب می‌خواهید راه بروید، می‌توانید از کمربند‌های مخصوصِ غوطه‌وری، که برای این‌ امر ساخته شده‌اند، استفاده کنید.

• اگر دارای شرایط جسمانی خاصی مانند بارداری، دیابت، سرطان، صرع، آسم و مشکلات تنفسی، حساسیت به کلر، مشکلات قلبی، حساسیت به دما، تب ناگهانی، بیماری کلیوی، فشار خون، بی اختیاری و عفونت‌ هستید، قبل از شروع آب درمانی و راه رفتن در استخر، با پزشک خود مشورت کنید.

سخن پایانی

اگر از مشکلات و درد زانو رنج می‌برید، حتما با مشورت یک پزشک، در کنار دارو درمانی، راه رفتن در آب را نیز امتحان کنید. این تمرین علاوه بر کاهش فشار بر روی مفاصل و بهبود تورم و درد ناشی از آن، به تقویت عضلات و درمان برخی از مشکلات زانوی شما، کمک چشمگیری خواهد کرد.

حرکات اصلاحی سر به جلو

در یک ستون فقرات طبیعی، انحناهای استانداردی در کمر و گردن هر فرد وجود دارد. اگر به دلایل مختلفی، انحنای ستون فقرات در ناحیه‌ی گردن بیش از حد معمول شود، گردن فرد به جلو متمایل خواهد شد. به این مشکل، عارضه‌ی سر به جلو می‌گویند. در ادامه به آموزش بهترین حرکات اصلاحی برای پیشگیری و درمان عارضه‌ سر به جلو، می‌پردازیم.

معمولا قرار گرفتن در وضعیت‌های نامناسب به صورت مستمر، می‌تواند این عارضه را ایجاد کند. برای مثال، نشستن اشتباه، استفاده از بالش‌های بلند، اشتباه انداختن کوله پشتی، استفاده بیش از حد از موبایل، فعالیت‌هایی مانند نوازندگی، ورزش‌هایی مانند دوچرخه سواری، مشکلات پزشکی مانند ضعف در بینایی و ضعف در عضلات پشت گردن و مواردی از این قبیل، می‌توانند این عارضه را در فرد ایجاد کنند. عارضه سر به جلو در طولانی مدت عوارض شدیدی برای سلامت مهره‌ها و مفاصل بدن ایجاد می‌کند. همچنین با ایجاد بیماری‌های مزمن دیگری در فرد، کیفیت زندگی او را تحت تاثیر قرار می‌دهد. .در اینجا لیستی از ورزش‌های مناسب در این زمینه را به شما آموزش می دهیم. البته لازم به ذکر است که علت، نوع و شدت عارضه در انتخاب این تمرینات تاثیر گذار است.

قبل از اینکه به سراغ تمرینات اصلاحی بروید یاد بگیرید که به چه شکل از لپ تاپ یا گوشی استفاده کنید یا چطور مطالعه کنید تا وضعیت سر به جلو را بتوانید کنترل کنید.

فیلم طریقه استفاده صحیح از لپ تاپ

حرکات اصلاحی سر به جلو

تمرین اصلاحی اول

برای شروع اصلاح سر به جلو بهتر است با یک تمرین سبک شروع کنید تا در ابتدای مسیر به درد نرسید. تقویت عضلات عمقی گردن از پایه ترین تمرینات برای اصلاح این وضعیت هست.

برای اجرای این تمرین؛

به پشت دراز بکشید و زانوهایتان را خم کنید و کف پاهایتان را روی زمین بگذارید. ابتدا شکم را داخل بکشید به شکلی که ناف به کمر نزدیک شود. یک حوله را زیر سر خود قرار دهید و به سمت سقف نگاه کنید. سپس بدون اینکه سر را از زمین بلند کنید چانه را به گردن نزدیک کنید تا حالت غبغب در گردن ایجاد شود. این وضعیت را 5 تا 10 ثانیه نگهدارید و 10 مرتبه تکرار کنید.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.

تمرین اصلاحی دوم

حرکات حروف الفبای انگلیسی از اساسی ترین و کاربردی ترین تمرینات برای اصلاح وضعیت سر به جلو است که با توجه به توانایی شما علت، نوع و شدت عارضه سر به جلو؛ سطح و پوزیشن اجرای تمرین طبق نظر متحصص حرکات اصلاحی برای شما برنامه ریزی می شود.

حرکت T style در بین حرکات اصلاحی سر به جلو، جزو حرکاتی است که درگیری بسیاری در عضلات کتف و گردن ایجاد کرده و آنها را تقویت می کند.

برای اجرای این تمرین؛

روی شکم و در حالت دمر دراز بکشید و بازوها خود را در حالت T در طرفین بدن دراز کنید. سر خود را کمی بالاتر و در راستای ستون فقرات خود نگه دارید. سپس  عضلات شکم  و بین کتف خود را سفت کنید تا برای تنه ثبات لازم رو ایجاد کنید. اکنون و به آرامی هر دو بازو را از روی زمین بلند کنید و بعد از1 تا 3 ثانیه مکث به حال اولیه برگردید . شما باید فشاری در عضلات پشت گردن و بین کتف احساس کنید .در صورتی که احساس کردید به کمرتان فشار وارد می شود یک بالشت کوچک زیر شکم قرار دهید.

به پشت دراز بکشید و زانوهایتان را خم کنید. صورت خود را رو به سقف قرار دهید و سر را بدون حرکت دادن گردن به جلو بیاورید. تصور کنید با بینی، یک کمان می‌کشید. سپس آرام به حالت اول برگردید و حرکت را تکرار کنید. می‌توانید این تمرین را روزی ده بار انجام دهید.

فیلم تمرین T styleدر اصلاح سر به جلو 

تمرین اصلاحی سوم

توجه به وضعیت نیروی عضلات اطراف شانه ، و بالانس نگهداشتن آنها در اصلاح وضعیت سر به جلو کمک کننده است.

برای اجرای این تمرین؛

به پهلو دراز بکشید، به شکلی سر و تنه شما در یک راستا باشد. می توانید برای راحتی بیشتر زیر سر یک بالشت قرار دهید. بازوی خود را روی پهلو قرار دهید و آرنج را تا 90 درجه خم کنید. با ثابت نگه داشتن بازو طبق ویدیو دست خود را حرکت دهید و در انتهای دامنه حرکتی 1 تا 3 ثانیه مکث کنید. شما باید  یک فشار و سفتی در پشت شانه خود احساس کنید. برای افزایش فشار تمرینی می توانید از وزنه استفاده کنید.

فیلم تمرین تقویت عضلات چرخاننده ی شانه در اصلاح سر به جلو

تمرین اصلاحی چهارم

حرکت W style با کمک دیوار با درگیری مناسب عضلات بین کتف و تقویت آنها در اصلاح عارضه سر به جلو نقش به سزایی دارد.

برای اجرای این تمرین؛

ابتدا به دیوار تکیه دهید و پاهای خود را کمی جلوتر از بدن‌تان بگذارید؛ به نحوی که انگشتان پای خود را ببینید. سپس از بازو تا مچ دست خود را روی دیوار قرار دهید به شکلی که فرم حرف W شود. این وضعیت را 1 تا 3 ثانیه نگهدارید و حرکت را مجدد تکرار کنید.توجه داشته باشید در تمام طول حرکت شکم داخل باشد و عضلات باسن منقبض و شانه ها و سر شما دیوار را لمس کند. شما باید فشاری در عضلات پشت گردن و بین کتف احساس کنید.

فیلم تمرین W style با کمک دیواردر اصلاح سر به جلو

تمرین اصلاحی پنجم

حرکت W style نسبت به حرکت T style تاثیر بیشتری در درگیری عضلات بین کتف و تقویت آنها و در ادامه اصلاح وضعیت سر به جلو دارد.

برای اجرای این تمرین؛

روی شکم و در حالت دمر دراز بکشید و بازوها خود را در حالت W در طرفین بدن دراز کنید. سر خود را کمی بالاتر و در راستای ستون فقرات خود نگه دارید. سپس عضلات شکم و بین کتف خود را سفت کنید تا برای تنه ثبات لازم رو ایجاد کنید. اکنون و به آرامی هر دو بازو را از روی زمین بلند کنید و بعد از1 تا 3 ثانیه مکث به حال اولیه برگردید . شما باید فشاری در عضلات پشت گردن و بین کتف احساس کنید .در صورتی که احساس کردید به کمرتان فشار وارد می شود یک بالشت کوچک زیر شکم قرار دهید.

تمرین اصلاحی ششم

حرکت Y style با درگیری هر چه تمام تر عضلات بین کتف و گردن، در اصلاح عارضه سر به جلو نقش خود را ایفا می کند. در نظر داشته باشید که زمانی این تمرین را می توانید شروع کنید که در اجرای تمرین W style  وT style به قدرت و استقامت کافی در عضلات کتف و گردن رسیده باشید.

برای اجرای این تمرین؛

روی شکم و در حالت دمر دراز بکشید و بازوها خود را در حالت Y در طرفین بدن دراز کنید. سر خود را کمی بالاتر و در راستای ستون فقرات خود نگه دارید. سپس عضلات شکم  و بین کتف خود را سفت کنید تا برای  تنه ثبات لازم رو ایجاد کنید. اکنون و به آرامی هر دو بازو را از روی زمین بلند کنید و بعد از1 تا 3 ثانیه مکث به حال اولیه برگردید . شما باید فشاری در عضلات پشت گردن و بین کتف احساس کنید .در صورتی که احساس کردید به کمرتان فشار وارد می شود یک بالشت کوچک زیر شکم قرار دهید.

فیلم تمرین Y style در اصلاح سر به جلو

تمرین اصلاحی هفتم

در نظر داشته باشید که در کنار تمرینات قدرتی ، تمریناتی با هدف افزایش تحریک پذیری مفاصل ناحیه، می تواند شما را در اصلاح وضعیت سر به جلو کمک کند.

برای اجرای این تمرین؛

به پهلو دراز بکشید به شکلی که سر و تنه شما در یک راستا باشد. بازوهای خود را در مقابل تان روی زمین دراز کنید. پای زیرین خود را صاف و در راستای تنه قرار دهید. پای بالایی را از ران و زانو تا 90 درجه خم کنید و جلو بدن قرار دهید. برای کنترل بیشتر بهتر است زیر زانو یک بالشت قرار دهید. سپس هم زمان با چرخش سر و سینه دست خود را به سمت عقب ببرید و 1 تا 3 ثانیه در این حال بمانید.

فیلم تمرین تحرک پذیری ناحیه سینه ای در اصلاح سر به جلو

نکات مهم

هر تمرین را از مدت زمان کم شروع کرده و کم کم مدت مکث را افزایش دهید. همچنین برای نتیجه گیری بهتر، حرکات اصلاحی را چند بار در روز تکرار کنید. البته فراموش نکنید که تمرینات را به صورت صحیح، با دقت و آرامش انجام دهید تا دچار درد یا آسیب نشوید.

انجام حرکات اصلاحی ذکر شده، برای پیشگیری از عارضه‌ سر به جلو و درمان در مراحل اولیه‌، بسیار مفید و موثر می‌باشند. اما اگر این عارضه‌ در مرحله‌ی شدیدی است و زندگی روزمره‌ی شما را تحت تاثیر قرار داده، برای درمان‌های پیشرفته‌تر به مراکز فیزیوتراپی و پزشک متخصص مراجعه کنید.

فواید اسکن کف پا

حتما تا به حال این مَثَل را شنیده‌اید که پا قلب دوم انسان است. پاها به عنوان ستون سیستم اسکلتی-عضلانی بدن، هنگام ایستادن، پیاده‌روی و دویدن، همواره وزن بدن را بر روی خود تحمل کرده و فشار و ضربه‌های وارده از سوی زمین را به خود جذب می‌کنند. به همین علت سلامت کف پاها همیشه مورد توجه بوده است؛ زیرا که هر آسیب یا عارضه‌ای مانند کف پای صاف ، تاثیر بسیاری بر کیفیت زندگی فرد خواهد گذاشت. گاهی اوقات این عارضه‌ها به راحتی نمایان نمی‌شوند؛ در این مواقع برای تشخیص، از اقداماتی مانند اسکن کف پا بهره خواهیم برد که در ادامه این مطلب به فواید اسکن کف پا و نحوه انجام آن اشاره می کنیم.

اسکن کف پا چیست؟

علت بسیاری از عارضه‌های حرکتی و ساختاری از جمله درد‌های کمر، در نهایت به پا ختم می‌شود. برای مثال در کف پای صاف حتی اگر خود کف پا هیچ دردی نداشته باشد، می‌تواند عامل درد برای مچ، ساق، زانو، ران‌ها و لگن باشد. به همین دلایل سلامت کف پاها از اهمیت بسیاری برخوردار است. اسکن کف پا می‌تواند جزئیات بسیاری از عارضه‌ی وارد شده، نقاط فشاری، عملکرد ساختاری و ابعاد دقیق برای ساخت کفی طبی به متخصص ارائه دهد و به تشخیص صحیح بیماری کمک شایانی کند.

اسکن کف پا با آنالیز فشار وارد شده بر پاشنه تا نوک انگشتان پا، اطلاعاتی را ارائه می‌دهد، که پزشک با توجه به آنها می‌تواند مسیر درمانی بیمار را تعیین کند.

اسکن کف پا چگونه انجام می‌شود؟

با توجه به هدفی که پزشک در اسکن دنبال می‌کند، از اسکنرهای مختلفی استفاده می‌شود. بعضی از اسکنرها قادر هستند در هر دو حالت ایستاده و نشسته کف پا را بررسی و تصاویر را با یکدیگر تلفیق کنند. سپس یک تصویر جامع از نقاط فشاری و عملکرد کف پا را در اختیار متخصص قرار دهند.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.

اسکنرهای کف پا به دو دسته‌ی نوری و فشاری تقسیم می‌شوند. اسکنرهای نوری، در مدل‌های دو بعدی و سه بعدی، با استفاده از نور، تمرکز فشار در هر نقطه از کف پا را مشخص کنند. اسکنرهای فشاری وضعیت بیمار را در دو حالت ایستاده (استاتیک) و حرکت آهسته (داینامیک) بررسی می‌کند.

اسکن کف پای نوری

اسکن کف پای فشاری

در مجموع برای تهیه‌ی اسکن، فرد به حالت نشسته یا ایستاده، با گام‌های ثابت یا آهسته بر روی اسکنر قرار می‌گیرد و این عمل حدودا ۱۵ دقیقه به طول می‌انجامد.

موارد قابل مشاهده در اسکن

همان طور که گفته شد، در این اسکن بخش‌های مختلف کف پا، آنالیز شده و اطلاعاتی از مشکلات احتمالی را در اختیار متخصص قرار می‌دهد. به طور کلی می‌توان گفت در نتیجه‌ی اسکن کف پا موارد زیر مشاهده می‌شود :

• نوع و شدت قوس کف پا

• عدم وجود قوس کف پا یا صافی کف پا

• نقاط و الگوی توزیع فشار در کف پا

• شکل کف پا (طبیعی، مستطیلی، شکسته) و سایز دقیق برای ساخت کفش و کفی طبی

• الگوی راه رفتن و مشکلات موجود در آن

فواید اسکن کف پا

• تعیین میزان دقیق قوس کف پا طراحی دقیق کفی و کفش مناسب

• کمک به مدیریت بیماران دیابتی و شناسایی زخم‌های احتمالی در کف پا

• تشخیص علت فشار و در نتیجه کاهش فشار بر مناطق آسیب دیده

• ارائه اطلاعات دقیق از الگوی راه رفتن

• تشخیص عدم تقارن در مرحله موضع گیری

• تشخیص اختلاف فشار کف پای چپ و راست

• کمک به بهبود تعادل با استفاده از داده‌های اسکن

اسکن پا برای چه کسانی سودمند است؟

برخی از بیماران، برای تشخیص صحیح و کمک به روند درمان خود لازم است حتما اسکن کف پا را انجام دهند :

• افرادی که قوس پای بسیار شدید دارند.

• افرادی که دچار عارضه‌ی کف پای صاف هستند.

• کسانی که از خار پاشنه و پینه­های دردناک رنج می‌برند.

• کسانی که به مدت طولانی و مزمن، با درد در ناحیه پاشنه‌ی پا مواجه شدند.

• مبتلایان به دیابت و نوروپاتی که در خطر زخم شدن پاها هستند.

• مبتلایان به بیماری‌های عصبی مانند پارکینسون و فلج مغزی که در حفظ تعادل با مشکل روبرو هستند.

• کودکانی که به دلیل اختلال اوتیسم، دچار عدم تعادل و مشکل در راه رفتن هستند.

• افرادی که از کمر درد انتشاری به مفاصل رنج می‌برند.

• کسانی که به صورت مداوم در پاها و اندام تحتانی احساس درد می‌کنند.

• ورزشکارانی که قصد بهبود عملکرد و کاهش آسیب پا را دارند.

• کسانی که درطول روز به مدت طولانی می‌ایستند.

• قبل و بعد از عمل جراحی پا، بهتر است وضعیت بیمار بررسی شود.

 سخن آخر

به دلیل اهمیت سلامت پاها بر سایر اندامها و سلامت عمومی، پزشکان توصیه می‌کنند هر فردی برای بررسی سلامت خود و پیشگیری از مشکلات احتمالی، بهتر است سالی یک بار کف پای خود را اسکن کند.