تمرینات کاربردی برای بهبودی درد گردن

اگر جز آن دسته از افرادی هستید که در طول روز خیلی با گوشی و لپ تاپ سر و کار دارید و مجبور هستید طولانی مدت در وضعیت نامناسب قرار بگیرید قطعاً درد گردن را تجربه کرده‌اید. مهم‌ترین امر مؤثر در کاهش درد گردنی تصحیح وضعیت سر و گردن حین کار با گوشی و لپ تاپ است و در کنار آن انجام تمرینات اصلاحی و درمانی به فرد در کاهش درد و عوارض ناشی از آن کمک می‌کند. در ویدئوی اینستاگرام تمرین کاربردی و کمک کننده‌ای آموزش داده شده است و در کنار این ویدئو ادامه‌ی این متن نیز به در درمان این درد گردنی کمک می‌کند.

برای بسیاری از ما، گوشی‌های هوشمند بخشی ضروری از زندگی ما هستند.

ما از گوشی‌های هوشمند برای ارتباط با خانواده و دوستان، دریافت اطلاعات در چند ثانیه و استفاده از موسیقی مورد علاقه خود، اخبار، صفحات اجتماعی، آمار ورزشی و سایت‌های دستور غذا استفاده می‌کنیم. ما همچنین از گوشی‌های هوشمند برای منظم نگه داشتن قرارهای کاری و شخصی خود استفاده می‌کنیم؛ اما با تمام نقاط تماس دستگاه‌های فناوری ما هر روزه، یک عارضه جانبی بسیار واقعی و دردناک وجود دارد.

مطالعات نشان می‌دهد که ما زمان زیادی را روی دستگاه‌های خود خم می‌کنیم و گردن رو به جلو را ایجاد می‌کنیم که باعث گردن درد می‌شود.

خوشبختانه، تمرینات فیزیوتراپی می‌تواند به فرد کمک کند تا از شر گردن درد خلاص شود.

در این مقاله، اینکه گردن درد چیست و عوارض جانبی آن را پوشش خواهیم داد.

ما حتی نگاهی شگفت‌انگیز به فشاری که بر گردن خود وارد می‌کنید و باعث ایجاد گردن دردهای شدید می‌شود، انداخته‌ایم. سپس پنج تمرین ضروری برای خلاص شدن از شر آن را در اختیارتان قرار می‌دهیم.

گردن درد چیست؟

اصطلاحی است که برای توصیف فشار بر گردن استفاده می‌شود که به دلیل استفاده بیش از حد ما از تکنولوژی‌های روزانه مانند گوشی‌های هوشمند رایج‌تر شده است. این به دلیل فشار روی گردن ناشی از نگاه طولانی مدت به تلفن‌ها و تبلت ها است. این فشار می‌تواند باعث درد، سفتی و حتی محدود شدن دامنه حرکتی سر و گردن شود و در نسل‌های جوان‌تر به دلیل زمان زیادی که روی دستگاه‌هایشان می‌گذرانند، به طور فزاینده‌ای رایج‌تر می‌شود.

عوارض جانبی استفاده‌ی طولانی مدت از گوشی

صعود سالانه در چند ساعتی که بزرگسالان و نوجوانان روی تلفن‌های همراه، لپ تاپ و تبلت‌های خود می‌گذرانند در سال ۲۰۲۳ به ۴ ساعت و ۳۵ دقیقه در روز خواهد رسید. این افزایش 2.5 درصدی از 3 ساعت و 42 دقیقه در سال 2018 نسبت به سال گذشته است!

عوارض جانبی صرف زمان بیش از حد در کار با تلفن می‌تواند از ناراحتی خفیف تا درد و سفتی شدید متغیر باشد. شایع‌ترین عوارض جانبی عبارت‌اند از:

  • درد گردن و شانه
  • سردرد
  • وضعیت بدنی ضعیف
  • سایر عوارض جانبی می‌تواند شامل بی حسی و سوزن سوزن شدن در بازوها و دست‌ها و همچنین تاری دید باشد.

این چیزی نیست که ما اغلب به آن فکر کنیم، اما وزن سر انسان بین 10 تا 12 پوند است. این وزن به‌اندازه‌ی یک توپ بولینگ است!

وقتی سر خود را به پایین خم می‌کنید، هر چه زاویه کمتر باشد، فشار بیشتری به سر وارد می‌شود. این فشار می‌تواند شبیه 10 توپ بولینگ باشد.

اگر علائم گردن درد را تجربه می‌کنید، فیزیوتراپی می‌تواند کمک کند بنابراین، با افزایش آگاهی و یادگیری تمرینات مؤثر با گردن درد خداحافظی کنید: تمرینات ضروری و کاربردی از تمرینات اصلاحی برای کمک به خلاص شدن از شر درد گردن در ادامه آموزش داده شده است.

5 تمرین ضروری برای گردن درد

جمع شدن چانه

خمیده‌اید، به گوشی خود خیره شده‌اید؟ سرت را جلوتر از شانه‌هایت بیرون آورده‌ای؟ این موقعیت شروع عقب نشینی است.

وقتی متوجه شدید که خمیده‌اید، در حالی که مستقیم به جلو نگاه می‌کنید، چانه خود را به سمت عقب بکشید. باید احساس کنید که یک “چانه دوتایی” در زیر فک شکل می‌گیرد.

این تمرین حرکت چانه به سمت جلو و عقب را 10 بار در یک یا دو ساعت در حین کار یا دنبال کردن کارهای روزمره تکرار کنید.

کشش عضلات پشت و گردن

کشش در عضلات ذوزنقه فوقانی شایع است. این ماهیچه‌ها پشت گردن و شانه‌ها را می‌پوشانند و پشت سر هم برای حرکت دادن سر و تیغه‌های شانه کار می‌کنند. تمرینات کششی را می‌توان هر زمانی که احساس سفتی و ضعف و خستگی در عضلات را کردید انجام دهید.

فقط 20 تا 30 ثانیه برای هر طرف گردن برای رفع تنش انجام شود.

برای کشش سمت راست، دست راست خود را روی کمر یا پایین کمر قرار دهید، در حالی که به عقب به سمت راست نگاه می‌کنید، سر خود را به سمت چپ خم کنید. دست چپ خود را بالای سر خود قرار دهید و به آرامی به سمت چپ بکشید تا زمانی که کشش راحت را احساس کنید. زیاده روی نکنید.

در طرف دیگر تکرار کنید.

اکستنشن توراسیک

روی صندلی خود به جلو خم شوید. وانمود کنید که بالشی را بین شکم و ران خود فشار می‌دهید. دستان خود را با انگشتان ضربدری پشت سر قرار دهید. این کار را هر چند ساعت یکبار در حالی که در محل کار خود نشسته‌اید انجام دهید.

انقباض عضلات

دو تمرین بعدی بهتر است در خانه و با داشتن یک زیر انداز نرم انجام شود.

به صورت صاف و بر روی شکم روی زمین دراز بکشید و بازوها را در کنار خود قرار دهید و دست‌ها را نزدیک باسن قرار دهید.

گردن خود را صاف نگه دارید (به سمت بالا نگاه نکنید).

چانه، بازوها و زانوهای خود را کمی از زمین بلند کنید.

این وضعیت را برای 2-3 ثانیه نگه دارید و روی زمین رها کنید. 10 بار برای سه ست تکرار کنید.

باز کردن عضلات

باز هم صاف و بر روی شکم روی زمین دراز بکشید و بازوها را به سمت بالا و کمی به سمت بیرون از سرتان دراز کنید.

گردن خود را صاف نگه دارید و چانه، بازوها و زانوهای خود را از زمین بلند کنید.

این وضعیت را برای 2-3 ثانیه نگه دارید و روی زمین رها کنید. 10 بار برای سه ست تکرار کنید.

با وضعیت بازوی بالای سر، این تمرین بر عضله ذوزنقه پایینی بین تیغه‌های شانه تأکید می‌کند. این تمرین را می‌توان 2 تا 3 روز در هفته برای تقویت عضلات پشت گردن، شانه‌ها و بالاتنه انجام داد.

تقویت وضعیت گردن

علاوه بر تمرینات ذکر شده در بالا، توجه به وضعیت بدنی خود هنگام استفاده از تلفن یا تبلت بسیار مهم است.

چانه خود را موازی با زمین نگه دارید و مطمئن شوید که گردن در راستای ستون فقرات است. این وضعیت به کاهش فشار روی گردن و کاهش درد گردن کمک می‌کند.

جلوگیری از گردن درد و نحوه پیشگیری از آن

اگر به دنبال اجتناب از گردن درد در آینده هستید، بهترین راه محدود کردن استفاده از تکنولوژی و ابزار آن است.

برای مدت زمانی که روی صفحه نمایش گوشی خود می‌گذرانید یا برنامه‌های خود را اجرا می‌کنید، محدودیت‌هایی تعیین کنید.

از نگاه کردن به صفحه نمایش خود به طور منظم استراحت کنید.

همچنین می‌توانید روی تهیه‌ی پایه‌ای برای تلفن یا تبلت خود سرمایه‌گذاری کنید که صفحه نمایش را به سمت صورت زاویه می‌دهد، بنابراین مجبور نیستید زیاد به پایین نگاه کنید.

و اکنون با داشتن این تمرینات، فعال بمانید و به طور منظم کشش دهید تا عضلات گردن و شانه‌های خود را انعطاف‌پذیر نگه دارید تا فشار روی گردن خود را کاهش دهید.

اگر گردن درد دارید، مهم است که به دنبال مراقبت‌های پزشکی باشید. فیزیوتراپیست و متخصص حرکات اصلاحی می‌تواند درمان‌های لازم را برای کمک به کاهش و از بین بردن درد ارائه دهد. برای کار با یکی از متخصصان حرکات اصلاحی در نزدیکی خود وقت ملاقات بخواهید.

باز کردن گره ی گردن با توپ

میدونستی که با کمک توپ تنیس و یاد گرفتن یکسری نکات ساده و کاربردی می تونی درد گردن رو تا حد زیادی کاهش بدی؟ خیلی وقت ها درد گردن به خاطر وجود گره هایی هست که با کمک ماساژ باز میشن و این کاهش گرفتگی کمک به بهبود درد گردن میکنه. برای یادگیری اینکه چطوری از توپ تنیس به عنوان ماساژور استفاده کنی هم ویدئوی اینستاگرام رو ببین و هم ادامه ی متن رو بخون.

اگر گردن درد جزئی از مشکلات بدنی و روزانه ی شما شده است و دنبال راه رهایی از این درد هستید قبل از شروع درمان به اصلاح وضعیت سر و گردن در طول روز بپردازید. قرار گیری گردن در زاویه ی مناسب و صحیح و رعایت زمان مناسب کار با گوشی و لپتاپ به شما کم می کنند درد گردن را کاهش دهید. یکی از راه های درمان کاهش درد گردنی استفاده از توپ تنیس یا یک توپ کوچک دیگر برای ماساژ دادن است که کمک می کند عضلات ناحیه ی پشت و گردنی که بر اثر وضعیت نامناسب دچار گرفتگی و ضعف شده اند بهبود یابند. توضیحات کامل این تمرین در این مقاله آورده شده است و در ادامه نیز تمرینات کاربردی بیشتر توضیح داده خواهد شد.

همچنین یکی از موثرترین تمرینات برای رفع قوز زیر گردن استفاده از توپ تنیس است. با قرار دادن توپ در نوک قوز شروع کنید و پشت سر خود را روی زمین بگذارید. مهم است که در حین انجام این تمرین سر خود را تا حد امکان خنثی نگه دارید. با نگه داشتن این وضعیت برای چند روز شروع کنید، به تدریج تا 2 دقیقه در هر بار کار کنید.

بعد از اینکه به احساس توپ تنیس در این وضعیت عادت کردید، می توانید شروع به کشش ملایم کنید. این کار را می توان با پایین آوردن سر به سینه و گوش ها تا شانه ها انجام داد. این تمرین را دو بار در روز برای بهترین نتیجه تکرار کنید.

مهم است که توجه داشته باشید که اگر هر ورزش باعث درد می شود، باید فوراً آن را متوقف کنید و یک قرار ملاقات با متخصص حرکات اصلاحی تعیین کنید. علاوه بر این ورزش، راه های دیگری نیز وجود دارد که به پیشگیری و کاهش ظاهر قوز و درد گردن کمک می کند. حفظ وضعیت بدنی خوب، حرکات کششی منظم و اجتناب از نشستن های طولانی مدت همگی می توانند به جلوگیری از ایجاد این وضعیت کمک کنند. با اتخاذ یک رویکرد پیشگیرانه برای سلامتی خود، می توانید به کاهش خطر ابتلا به درد و قوز گردن و بهبود کیفیت کلی زندگی خود کمک کنید.

سبک زندگی کم تحرک که در آن نشستن برای مدت طولانی چه در محل کار یا چه در خانه می تواند منجر به سردرد شود. چرا؟ خوب به دلیل موقعیت سر، برای مدت طولانی با چانه بیرون زده یا سر خمیده به جلو ثابت می شود. در نتیجه، عضلات بالای پشت و گردن شما در تراز ضعیفی ثابت می شوند و درد را به نواحی دیگر سر ارجاع می دهند. زمانی که این ماهیچه‌ها سفت می‌شوند و در یک موقعیت معیوب ثابت می‌شوند، جایی که سعی می‌کنند سر را در بیشتر ساعات بیداری روز ثابت و بالا نگه دارند. آنها می توانند نقاط ماشه ای ایجاد کنند.

نقاط ماشه ای

نقطه ماشه ای یک نقطه تحریک پذیر است. فشار مستقیم یا انقباض عضله می تواند باعث ایجاد علامت پرش شود که پاسخی به درد با استفاده از فشار مستقیم روی ناحیه آسیب دیده و ارجاع درد به مکان دیگری مانند اطراف گوش ها و شقیقه ها می شود.

اول از همه، دو توپ تنیس را در انتهای یک جوراب ورزشی قرار دهید. (به دلایل واضح اطمینان حاصل کنید که تمیز است.) سپس روی یک سطح سخت به صورت رو به بالا به سمت سقف دراز بکشید و توپ های تنیس را در یک جوراب در پشت سر خود قرار دهید. تا جایی که دستان خود را در پشت سر خود قرار دهید، اجازه دهید انگشتان خود را به سمت گردن خود پایین بیاورید، زمانی که احساس می کنید یک فرورفتگی به پایین، به عبارت دیگر، یک فرورفتگی در پشت جمجمه که اکنون نرم شده است (گردن)، در دو طرف ستون فقرات توپ ها را قرار دهید. سپس به پشت دراز بکشید و پاهایتان را باز کنید و از پاشنه پا به عنوان لنگر استفاده کنید. مچ پاهای خود را خم کنید و دراز کنید و توپ ها را به سمت جلو و عقب به داخل و روی نقاط دردناک گردنتان بچرخانید. اگر یک نقطه درد (نقطه ماشه) را پیدا کردید برای لحظه ای درنگ کنید تا از بین برود اما برای مدت طولانی روی آن نقطه نمانید. به حرکت دادن توپ ها به جلو و عقب، بالا و پایین روی گردن ادامه دهید. هر چند بار که می خواهید تکرار کنید.

استفاده از توپ تنیس برای وضعیت نامناسب

در این قسمت قصد داریم توضیح دهیم که چگونه چیزی به سادگی یک توپ تنیس می تواند به شما در وضعیت سر به جلو کمک کند.

احتمالاً در هر دوره از زندگی به شما گفته شده است که باید صاف بنشینید. باید شانه های خود را به عقب برگردانید، سر خود را به عقب برگردانید، در همه این موارد مختلف، وضعیت بدن خود را بهبود بخشید و خم نشوید. ما احتمالاً همین چیزها را به بچه هایمان می گوییم. مشکلی که متوجه شدیم این است که تا زمانی که به آن فکر می کنید، ممکن است بتوانید این تغییر وضعیت سر رو به جلو را مدیریت کنید.

اما لحظه ای که از فکر کردن در مورد آن دست بکشید، لحظه ای که به زندگی عادی می روید، حفظ آن وضعیت دشوار می شود.

تمرین ماساژ با توپ تنیس برای بهبود وضعیت چگونه کار می کند؟

نحوه عملکرد این تمرین برای بهبود وضعیت سر رو به جلو، توپ تنیس را زیر چانه خود قرار دهید و سر را بلند کنید.

اگر می‌خواهیم با این مشکل وضعیت سر رو به جلو مقابله کنیم، چرا سر خود را بلند می‌کنیم؟

در اینجا دلیل آن است. دلیل اینکه ما حالت سر را جلو می گیریم این است که عضلات پشت گردن واقعا قوی هستند و سر را در این جهت به عقب می کشند؛ و بنابراین وقتی سر را در این جهت به عقب می‌کشیم، سر به سمت جلو حرکت می‌کند. کاری که ما باید انجام دهیم تقویت عضلات جلوی گردن است؛ و کاری که انجام می دهد این است که سر را پایین می آورد و عضلات را عقب می کشد؛ بنابراین به جای اینکه عضلات زیر اکسیپیتال ما قوی باشند، باید عضلات جلوی گردن را تمرین دهیم.

در این مرحله توپ تنیس را می گیرید، آن را زیر چانه خود می گذارید، سر خود را به عقب می آورید و سپس آن را بلند می کنید و توپ تنیس را زیر چانه نگه می دارید، این کار را 10 بار تکرار کنید.

پس از انجام تمرینی مانند تمرین توضیح داده شده، در واقع متوجه خواهید شد که در حال حاضر احساس می کنید سرتان می خواهد به حالت عادی بازگردد؛ اما این یکی از تمرینات است که به بازگرداندن سر کمک می کند. ماهیچه های جلوی گردن را تقویت می کند، اما برخی از چیزهای دیگری که باید انجام دهیم این است که عضلات پشت گردن را شل کنید و برای تقویت عضلات پشت گردن نیز تمرینات موثر انجام دهید.

تمرینات کاربردی برای رانندگی طولانی مدت

تا حالا شده بعد از رانندگی طولانی مدت درد شدیدی در عضلات باسن و کمر احساس کنید و واقعاً احساس خستگی در این ناحیه داشته باشید؟ این درد به علت سندروم پیریفورمیس است که زمانی که طولانی مدت در یک حالت قرار گرفته‌اید بروز می‌کند. به همین دلیل است که توصیه می‌شود بعد از هر 45 دقیقه یا 1 ساعت رانندگی کمی استراحت کنید و سپس ادامه دهید. در حین رانندگی دقت کنید که وضعیت بدنی صحیح را رعایت کرده باشید؛ این کار کمک می‌کند که میزان فشار و آسیب را تا حد زیادی کاهش دهید. برای یادگیری نکات بیشتر حتماً ویدئوی اینستاگرام را ببینید.

همانطور که سفرهای جاده‌ای می‌توانند هیجان انگیز باشند، ما می‌دانیم که نشستن در یک فضای تنگ (مخصوصاً برای مدت طولانی) چه تأثیری بر بدن دارد! علاوه بر سردردهایی که ممکن است از شنیدن مدام این جمله که «آیا ما رسیده‌ایم؟» داشته باشید. شایع‌ترین شکایاتی که افراد در سفرهای جاده‌ای دارند شامل درد زانو و درد پا در اثر گذاشتن آن روی پدال است. تمرینات آموزش داده شده در ادامه را برای رانندگی در مسافت طولانی بیاموزید.

این درد که معمولاً به آن درد زانو با پدال گاز یا پای پدال گاز گفته می‌شود، می‌تواند با حرکات آسانی که می‌توانید در ایستگاه‌های استراحت در طول مسیر یا پس از رسیدن به مقصد انجام دهید رفع شود و یا ناراحتی را کاهش دهد و یا پیشگیری کند.

در اینجا 5 تمرین سریع و آسان و تکنیک‌های کششی برای رانندگان آورده شده است تا بدن را برای ادامه ی رانندگی آماده کنند!

1. آسیاب‌های بادی

این‌ها فقط یک منظره برای دیدن در طول راه نیستند! برای کشش خوب ساق پا و کمر، پای خود را جلوی خود یا روی ریل کناری ماشین خود قرار دهید، دستان خود را دراز کنید، به جلو خم شوید و به طور متناوب به داخل و خارج پا برسید. علاوه بر شل کردن پا حتی ممکن است کمی شما را شارژ و پر انرژی کند!

2. ABC مچ پا

اگر حروف الفبا را با بازی پلاک خودرو پر نکرده‌اید، یا اگر آن یک حرف کمیاب را از دست داده‌اید، سعی کنید الفبای A-Z را با پای پدال گاز خود بنویسید (البته نه در حین رانندگی!) مطمئن شوید که به آرامی و کنترل شده حرکت می‌کنید تا عضله را بهتر فعال کنید.

3. اسکات با بلند کردن پاشنه

پس از نشستن طولانی مدت، به دلیل درد پا، حرکت مجدد سخت می‌شود. طوری وانمود کنید که روی یک صندلی نشسته‌اید و چمباتمه زده‌اید و وزن خود را از طریق آن پاشنه‌ها پایین می‌آورید. همانطور که به عقب می‌ایستید، وزن خود را به سمت انگشتان پا تغییر دهید و برای یک تمرین کامل پا، پاشنه پا را بالا ببرید!

4. کشش با کمک دسته‌های آویز

از این دسته می‌توان برای چیزی بیشتر از آویزان کردن لباس‌ها یا طناب نجات رانندگان صندلی جلو استفاده کرد! در کنار ماشین بایستید، با هر دو دست آن دسته را بگیرید و سپس باسن خود را از ماشین دور کنید تا تمام بدن کشش خوبی داشته باشید.

5. یوگا

یوگا یکی دیگر از فعالیت‌های عالی برای جلوگیری از سفتی و درد ناشی از سواری در مسافت‌های طولانی است. ده‌ها حالت یوگای عالی وجود دارد که پاها، باسن، زانوها، پاها و سایر نقاط را برای درد پس از رانندگی در مسافت‌های طولانی کشش می‌دهد. اگر وقت ندارید یا تمایل به انجام یک جریان کامل یوگا را ندارید، 4 حالت زیر را قبل و در طول سفر خود امتحان کنید.

ژست کودک

از دست‌ها و زانوها شروع کنید، باسن خود را روی پاشنه‌ها فرو ببرید و قفسه سینه خود را در فضای بین زانوهایتان بیندازید.

بازوها و دست‌ها در جلوی بدن دراز شده‌اند و بازوها در کنار گوش‌هایتان قرار دارند.

به بدنتان اجازه دهید در حالی که در پاهایتان افتاده‌اید آرام شود.

چندین نفس عمیق بکشید و این حالت را برای 2 دقیقه یا بیشتر نگه دارید.

مالاسانا

با ایستادن در حالی شروع کنید که پاهایتان کمی بازتر از باسنتان باشد و انگشتان پا کمی بیرون باشند.

در حالی که باسن خود را به سمت پایین چمباتمه زده‌اید، نفس خود را بیرون دهید تا نیم تنه را بین پاهای خود بیاورید (برای جلوگیری از گرد شدن پشت خود، باسن خود را درگیر کنید).

دستان خود را به قلب خود بیاورید.

اگر می‌خواهید این کار را چالش‌برانگیزتر کنید، می‌توانید به آرامی آرنج‌هایتان را روی قسمت داخلی پاهایتان فشار دهید.

در اینجا حداقل 5 نفس عمیق بکشید و سپس در حالی که ایستاده‌اید نفس عمیق بکشید.

سگ رو به پایین

از دست و زانو شروع کنید. باسن و پشت خود را به سمت سقف بلند کنید، سر خود را پایین بیندازید و بازوهای خود را نزدیک گوش نگه دارید.

زانوهای خود را خم کنید تا لگن خود را کمی به سمت جلو متمایل کنید. روی هر پا به جلو و عقب تکان دهید، تاندون آشیل کشیده شود.

به طور شهودی بدن خود را در میان تغییراتی که برای 1 دقیقه یا بیشتر مناسب است حرکت دهید.

پای متقاطع خم به جلو

نشستن را با پاهای ضربدر روی هم شروع کنید.

پاهای شما باید با باسن شما هماهنگ باشد و انگشت کوچک پا به زمین متصل باشد.

بازوهای خود را به سمت جلو دراز کنید و دستان خود را روی زمین در مقابل خود قرار دهید.

تا جایی که راحت می‌توانید کف دست خود را صاف روی زمین بکشید.

برگردید، پاهایتان را برعکس روی هم بزنید و این کار را تکرار کنید.

هل دادن صندلی و فشار سه سر بازو

اگر شما راننده هستید، هل دادن صندلی می‌تواند به ورزش عضلات سه سر کمک کند. فرمان را در 10 و 2 نگه دارید، در حالی که آرنج‌های خود را شل و خم کنید، محکم بگیرید. آرنج خود را صاف کرده و به فرمان فشار دهید و پشت خود را به سمت صندلی فشار دهید.

اگر مسافر هستید، می‌توانید عضله سه سر را با فشارهای سه سر نیز ورزش دهید. صاف بنشینید و پاهای خود را صاف روی زمین بگذارید. دست‌هایتان را در کناره‌های باسن، صاف روی صندلی قرار دهید و آرنج‌هایتان را خم کنید. آرنج خود را صاف کنید تا باسن خود را از روی صندلی بلند کنید. برای تعداد تکرار دلخواه تکرار کنید. فراموش نکنید که فقط زمانی که ماشین متوقف است ورزش کنید و تمام قوانین راهنمایی و رانندگی را رعایت کنید.

خم شدن به پهلو در حالت نشسته

کاملا صاف بنشینید، دست‌هایتان را پشت سر و انگشتانتان را به هم گره بزنید. در حالی که ستون فقرات خود را صاف نگه داشته‌اید، به آرامی به سمت راست خم شوید. هر چه بیشتر خم شوید، کشش در پهلوها بیشتر می‌شود. برای مدت کوتاهی نگه دارید. با بازگشت به حالت خنثی، به سمت چپ بروید. برای تعداد ست دلخواه تکرار کنید.

عضلات دوقلو را کشش دهید

هر دو پای خود را صاف روی زمین قرار دهید. پاشنه‌های خود را بالا بیاورید و وزن خود را بر پاشنه پای خود وارد کنید در حالی که ساق پاهای خود را منقبض می‌کنید به عقب بر روی پاشنه پاهای خود حرکت کنید تا ساق پا کشیده شود. از یک توپ تنیس زیر انگشتان پا برای دامنه حرکتی بیشتر استفاده کنید. برای تعداد ست دلخواه تکرار کنید.

چه تمریناتی را می‌توانم خارج از ماشین انجام دهم؟

نشستن طولانی مدت می‌تواند باعث سفتی مفاصل، سفت شدن عضلات و بدن درد شود. تحریک گردش خون و فعال کردن ماهیچه‌ها در هر بار توقف ماشین بسیار مهم است. تمرینات زیر جز تمرینات مفید و کاربردی در هر توقف ماشین هستند:

لانگز

بایستید و پاها را به اندازه عرض لگن باز کنید. در حالی که عضلات مرکزی بدن خود را درگیر می‌کنید، با پای راست خود به جلو بروید. شروع به جابجایی وزن خود به جلو کنید تا پاشنه پا به زمین بخورد. بدن خود را پایین بیاورید تا ران راست موازی با زمین شود. اگر تحرک اجازه می‌دهد، در حالی که وزن را در پاشنه راست نگه داشته‌اید، به آرامی زانوی چپ را به زمین بزنید. پاشنه پای راست را فشار دهید تا به حالت اولیه برگردید. به سمت مخالف بروید و تکرار را برای تعداد دلخواه تکرار کنید.

پوش آپ به کمک سپر ماشین

دست‌های خود را با فاصله عرض شانه‌ها از هم روی سپر ماشین قرار دهید و پاهای خود را به عقب در یک خط صاف قرار دهید. در حالی که قفسه سینه خود را پایین می‌آورید، آرنج خود را 90 درجه خم کنید. در حالی که از ماشین دور می‌شوید نفس خود را بیرون دهید. برای تعداد تکرار دلخواه تکرار کنید.

زانو بلند به کمک سپر ماشین

در حالی که قفسه سینه خود را بالا آورده‌اید و میله را درگیر کرده‌اید، زانوهای خود را بالا بیاورید تا انگشت پای خود را به سپر ماشین خود بچسبانید. به سرعت حرکت کنید و هر پا را به طور متناوب تغییر دهید. برای مدت کوتاهی به ضربه زدن انگشت پا به سپر ادامه دهید. برای تعداد ست دلخواه تکرار کنید.

تمرینات سفر

تمرینات مسافرتی بدون نیاز به تجهیزات

سفر می‌تواند بهانه خوبی برای کنار گذاشتن تمرینات روزانه باشد. با این حال، تعطیلات هنوز هم می‌تواند فرصتی عالی برای ورزش باشد!

به خود یادآوری کنید که استقامت قلبی خود را در حین تفریح با شرکت در انواع فعالیت‌ها که تمرینی عالی بدون احساس ورزش ارائه می‌دهند، حفظ کنید. این فعالیت‌ها شامل پیاده‌روی در ساحل، والیبال، شنا، دوچرخه سواری، گلف، اسکی، اسنوبورد، موج سواری و پیاده‌روی است.

به جای استفاده از آسانسور در هتل، از پله‌ها استفاده کنید و همچنین از استفاده از سبد چمدان در لابی هتل خودداری کنند. برای تقویت عضلات مرکزی بدن، می‌توانید این تمرینات را در حین اقامت در اتاق هتل نیز دنبال کنید!

همانطور که گفته شد یک رانندگی طولانی می‌تواند برای بدن مضر باشد. افراد نمی‌توانند یک برنامه ورزشی هوازی کامل را پشت فرمان کار کنند، اما می‌توانند چند حرکت کششی برای کاهش استرس انجام دهند؛ اما به خود یادآوری کنید که این تمرینات بدنی را هنگام رانندگی با ماشین انجام ندهید، صبر کنید تا وسیله نقلیه متوقف شود. همچنین می‌توانید از این حرکات برای کاهش انرژی، گذراندن زمان و تقویت عضلات استفاده کنید!

6 ورزش مناسب برای خیاط ها که از قوز گردن جلوگیری می کند

اگر شغل شما خیاطی است یا به این هنر علاقه دارید، حتماً می‌دانید که ساعت‌ها نشستن پشت چرخ خیاطی چه فشاری به بدن وارد می‌کند. وقتی غرق در دوخت و دوز هستید، ناخودآگاه گردن شما به پایین خم می‌شود، پشتتان گرد شده و به کمرتان فشار زیادی وارد می‌کنید.

وقتی به خودتان می‌آیید، درد را در گردن، پشت و کمر حس می‌کنید. برای جلوگیری از این دردهای مزمن و آسیب‌های جدی، انجام ورزش مناسب برای خیاط ها یک ضرورت است. اگر می‌خواهید از خیاطی کردن لذت ببرید بدون اینکه سلامتی‌تان به خطر بیفتد یا دچار قوز پشتی شوید، حتماً این نکات و تمرینات را دنبال کنید.

قوزپشتی

یکی از شایع‌ترین آسیب‌ها در میان افرادی که شغل‌هایی مانند خیاطی و آرایشگری دارند، گرد شدن پشت یا همان قوزپشتی است. این حالت به دلیل ماندن طولانی‌مدت در وضعیت خمیده به وجود می‌آید و فرم نامناسبی به ستون فقرات می‌دهد.

خوشبختانه با رعایت اصول صحیح نشستن و انجام منظم ورزش مناسب برای خیاط ها، می‌توان از پیشرفت این ناهنجاری جلوگیری کرد. این شش تمرین هدفمند به قدری ساده هستند که مبتدیان به راحتی می‌توانند آن‌ها را انجام دهند و در عین حال آنقدر قدرتمندند که حتی افراد حرفه‌ای نیز از آن بهره‌مند می‌شوند.

قوزپشتی
قوزپشتی

قوز گردن چیست؟

قوز گردن که با انباشته شدن چربی در پشت گردن و بین شانه‌ها مشخص می‌شود، مشکلی است که بسیاری از ما با آن درگیر هستیم. این وضعیت که ناشی از حالت بد بدن، برخی بیماری‌ها یا افزایش سن اسکلتی است، می‌تواند فشار زیادی روی دیسک‌های ستون فقرات وارد کرده و باعث کمردرد و سفتی در حرکت شود.

چه چیزی باعث قوز گردن می‌شود؟
چه چیزی باعث قوز گردن می‌شود؟

چه چیزی باعث قوز گردن می‌شود؟

علاوه بر وضعیت نامناسب حین کار، دلایل دیگری نیز برای ایجاد قوز گردن وجود دارد:

پوکی استخوان: این عارضه با ایجاد شکستگی‌های فشاری در ستون فقرات، باعث افزایش انحنای بالای کمر و ایجاد قوز می‌شود.

کیفوز شوئرمن: یک ناهنجاری در رشد ستون فقرات که در دوران نوجوانی ظاهر می‌شود و مهره‌ها را به شکل دایره درمی‌آورد.

آرتروز: درد مزمن گردن ناشی از آرتروز باعث می‌شود فرد برای راحتی بیشتر، سر خود را به جلو خم کند که به مرور زمان قوز را تشدید می‌کند.

افزایش سن: با بالا رفتن سن و کاهش توده استخوانی، تغییرات وضعیتی در ستون فقرات ایجاد می‌شود.

چربی اضافی: تجمع چربی در ناحیه گردن و بالای پشت می‌تواند ظاهری شبیه به قوز ایجاد کند.

شناخت این دلایل به ما کمک می‌کند تا اهمیت یک برنامه ورزش مناسب برای خیاط ها را بیشتر درک کنیم.

بهترین ورزش مناسب برای خیاط ها برای درمان قوز گردن

برای رهایی از این مشکل، باید این تمرینات را با دقت و به صورت منظم در برنامه روزانه خود قرار دهید.

۱. چرخش شانه

این حرکت ساده، یک ورزش مناسب برای خیاط ها برای شروع است که تنش را از عضلات شانه آزاد کرده و به کاهش قوز گردن کمک می‌کند.

صاف بایستید و بازوها را در کنار بدن نگه دارید.

شانه‌های خود را ۱۲ بار به سمت جلو و سپس ۱۲ بار به سمت عقب بچرخانید.

کمی استراحت کرده و این حرکت را در سه ست تکرار کنید.

چرخش شانه
چرخش شانه

2. خم کردن گردن

این تمرین عضلات گردن را تقویت کرده، وضعیت بدن را بهبود می‌بخشد و درد را تسکین می‌دهد. این تمرین یکی از کلیدی‌ترین بخش‌های هر برنامه ورزش مناسب برای خیاط ها محسوب می‌شود.

صاف بنشینید یا بایستید و پشت خود را صاف نگه دارید.

به آرامی سر خود را به سمت پایین خم کنید تا چانه‌تان به سینه نزدیک شود.

سپس به آرامی سر را به حالت اول بازگردانید.

این حرکت را چندین بار در طول روز تکرار کنید.

خم کردن گردن
خم کردن گردن

3. کشش مورب با کش

۳. کشش مورب با کش این ورزش مناسب برای خیاط ها به طور مستقیم عضلات ضعیف شده‌ی پشت را هدف قرار می‌دهد و به باز شدن قفسه سینه و صاف شدن کمرهای گرد کمک می‌کند.

  • یک کش مقاومتی را بردارید و دو طرف آن را بگیرید.

  • کش را به صورت مورب بکشید، به طوری که دستانتان در جهت مخالف هم قرار گیرند.

  • جهت را عوض کرده و حرکت را تکرار کنید.

  • سپس کش را به صورت افقی در مقابل سینه خود بکشید. حین کشیدن کش، تیغه‌های شانه را به هم نزدیک کنید.

کشش مورب با کش
کشش مورب با کش

۴. اکستنشن گردن

برای تقویت عضلات پشتی گردن، این ورزش مناسب برای خیاط ها فوق‌العاده مؤثر است. این تمرین شامل حرکت دادن سر به سمت عقب در برابر یک مقاومت ملایم است.

صاف بنشینید یا بایستید.

به آرامی سر خود را به سمت عقب خم کنید. کنترل حرکت را حفظ کرده و پشت خود را صاف نگه دارید.

سپس به آرامی سر را به حالت اولیه بازگردانید.

این کار را به تعدادی که احساس راحتی می‌کنید، تکرار نمایید.

اکستنشن گردن
اکستنشن گردن

۵. کشش اکستنشن با دیوار

این کشش، یک ورزش مناسب برای خیاط ها است که می‌توانید در هر وقفه‌ای حین کار انجام دهید. این حرکت به هیچ وسیله‌ای نیاز ندارد و به باز شدن قفسه سینه و صاف شدن ستون فقرات کمک می‌کند.

رو به دیوار بایستید و هر دو دست را روی دیوار قرار دهید.

پشت خود را صاف نگه دارید، باسن را به عقب بدهید و قفسه سینه را به آرامی به سمت زمین نزدیک کنید.

سر را موازی با ستون فقرات نگه دارید. کشش را در وسط پشت و سینه احساس کنید.

این حرکت را ۱۰ بار تکرار کنید.

کشش اکستنشن با دیوار
کشش اکستنشن با دیوار

۶. حرکت قفسه سینه بر روی توپ

این حرکت به عنوان یک ورزش مناسب برای خیاط ها، به افزایش انعطاف ستون فقرات و تحرک عضلات قفسه سینه کمک شایانی می‌کند.

روی زمین زانو بزنید و بازوها را در مقابل خود روی یک توپ ورزشی قرار دهید.

به تدریج دست‌ها را به جلو باز کنید و اجازه دهید سرتان بین بازوها به سمت زمین بیفتد.

کشش را در قسمت بالای کمر خود احساس کنید و ۱۰ تا ۱۵ بار تکرار کنید.

ورزش یک درمان طبیعی برای قوز پشتی است. به یاد داشته باشید که ثبات در انجام این تمرینات و دقت به وضعیت بدنی حین کار، کلید اصلی بهره‌مندی از مزایای ورزش مناسب برای خیاط ها و حفظ سلامتی شماست.

حرکت قفسه سینه بر روی توپ
حرکت قفسه سینه بر روی توپ

جمع بندی

این تمرینات با هدف تقویت عضلات ضعیف پشت، افزایش انعطاف ستون فقرات و کاهش تنش در ناحیه شانه و گردن طراحی شده‌اند. در مقاله، شش حرکت کلیدی مانند چرخش شانه، کشش‌های مختلف گردن و کشش با کمک دیوار معرفی شده که به سادگی قابل انجام هستند.

پیام نهایی این است که ثبات در انجام این تمرینات و توجه مداوم به وضعیت صحیح بدن هنگام کار، کلید اصلی برای حفظ سلامتی و جلوگیری از تغییر شکل ظاهری بدن در شغل خیاطی است

کلاهک چرخاننده شانه

اگر جدیدا در انجام فعالیت‌هایی که با شانه سر و کار دارند دچار مشکل شده اید یا احساس درد و سوزش دارید و محدودتان کرده است حتماً پیگیر شوید، چرا که ممکن است مشکل از کلاهک چرخاننده‌ی شانه‌ها باشد . در پست اینستاگرام به طور کامل در این مورد صحبت شده است و این مقاله نیز راه حل‌های درمانی و توضیحات تکمیل کننده ذکر شده که می‌توانند اطلاعات مفیدی را به شما بدهد.

کلاهک چرخاننده شانه

روتاتور کاف گروهی از ماهیچه‌ها و تاندون‌هاست که مفصل شانه را احاطه کرده و سر استخوان بالای بازو را محکم در حفره کم عمق شانه نگه می‌دارد. آسیب روتاتور کاف می‌تواند باعث درد مبهم در شانه شود که در شب بدتر می‌شود. آسیب‌های روتاتور کاف شایع است و با افزایش سن افزایش می‌یابد. این صدمات ممکن است در افرادی که مشاغلی دارند که به انجام مکرر حرکات بالای سر نیاز دارند، مانند نقاشان و نجار، زودتر رخ دهد.

تمرینات اصلاحی و فیزیوتراپی می‌تواند انعطاف پذیری و قدرت عضلات اطراف مفصل شانه را بهبود بخشد. برای بسیاری از افراد مبتلا به مشکلات روتاتور کاف، این تمرینات تنها چیزی است که برای مدیریت علائم آن‌ها لازم است.

گاهی اوقات، پارگی روتاتور کاف ممکن است در اثر یک آسیب ایجاد شود. در این شرایط، افراد باید به سرعت به دنبال مشاوره پزشکی باشند زیرا ممکن است نیاز به جراحی داشته باشند.

علائم کلاهک چرخاننده شانه

درد همراه با آسیب روتاتور کاف ممکن است:

  • به عنوان یک درد مبهم در عمق شانه توصیف شود
  • اختلال در خواب ایجاد کند
  • شانه کردن موهایتان یا رسیدن به پشت سرتان را سخت کنید
  • با ضعف بازو همراه باشد
  • برخی از آسیب‌های روتاتور کاف باعث درد نمی‌شوند.

پارگی روتاتور کاف چیست؟

شانه یک مفصل توپ و کاسه است که بخشی از سیستم اسکلتی است. این مانند یک توپ گلف است که روی یک سه راهی گلف نشسته است. پارگی روتاتور کاف زمانی اتفاق می‌افتد که تاندون‌ها از استخوان بازو دور می‌شوند. پارگی ممکن است ناشی از استفاده بیش از حد یا آسیب دیگری باشد.

انواع پارگی روتاتور کاف چیست؟

انواع روتاتور کاف پاره شده عبارت‌اند از:

جزئی: با پارگی ناقص یا جزئی، تاندون هنوز تا حدودی به استخوان بازو متصل می‌شود.

کامل: با پارگی کامل یا پارگی کامل، تاندون به طور کامل از استخوان جدا می‌شود. یک سوراخ یا شکاف در تاندون وجود دارد.

پارگی روتاتور کاف چقدر شایع است؟

بیش از دو میلیون آمریکایی هر ساله نوعی مشکل روتاتور کاف را تجربه می‌کنند. پارگی روتاتور کاف افراد در هر سن و جنس را تحت تأثیر قرار می‌دهد، اما این مشکل در بزرگسالان شایع‌تر است.

علائم و علل

علت پارگی روتاتور کاف چیست؟

تصادفی مانند زمین خوردن می‌تواند باعث شکستگی استخوان ترقوه یا دررفتگی شانه شود که باعث پارگی روتاتور کاف می‌شود. به طور معمول، پارگی روتاتور کاف در طول زمان رخ می‌دهد زیرا تاندون با افزایش سن و استفاده از بین می‌رود (پارگی دژنراتیو). افراد بالای 40 سال بیشتر در معرض خطر هستند. علل پارگی دژنراتیو عبارت‌اند از:

خارهای استخوانی: رشد استخوانی می‌تواند در بالای استخوان شانه ایجاد شود. هنگامی که بازوی خود را بلند می‌کنید، این خارهای استخوانی به تاندون می‌مالند. این برخورد شانه باعث ایجاد اصطکاک بین استخوان و تاندون می‌شود. در نهایت ممکن است پارگی جزئی یا کامل ایجاد شود.

کاهش جریان خون: با افزایش سن، جریان خون به روتاتور کاف کاهش می‌یابد. ماهیچه‌ها و تاندون‌ها برای ترمیم خود به یک منبع خون سالم نیاز دارند. اگر خون تاندون‌ها را تغذیه نکند، ممکن است پاره شوند.

استفاده بیش از حد: حرکات مکرر شانه در حین ورزش یا در حین کار می‌تواند به عضلات و تاندون‌ها فشار وارد کند و باعث پارگی شود.

عوامل خطر برای پارگی روتاتور کاف چیست؟

هر کسی ممکن است پارگی روتاتور کاف را تجربه کند. این عوامل ممکن است خطر را افزایش دهند:

  • سابقه خانوادگی مشکلات شانه یا آسیب روتاتور کاف
  • وضعیت بدنی ضعیف
  • سیگار کشیدن
  • داشتن 40 سال یا بیشتر

پارگی‌های دژنراتیو در بین افرادی که حرکات تکراری شانه را انجام می‌دهند، شایع‌تر است، مانند:

  • نجاران.
  • مکانیک
  • نقاشان

ورزشکاران تفریحی و حرفه‌ای که بیسبال، سافت بال و تنیس بازی می‌کنند یا بخشی از بازیکنان قایقرانی هستند.

آیا پارگی روتاتور کاف روی هر دو شانه تأثیر می‌گذارد؟

این مشکل بیشتر در سمت غالب ظاهر می‌شود، اما می‌تواند در هر دو طرف باشد. داشتن پارگی در یک شانه احتمال پارگی شانه مقابل را افزایش می‌دهد. ممکن است در سمت مقابل شانه درد نداشته باشید، اما آزمایشات ممکن است نشان دهنده پارگی باشد. برعکس ممکن است نیز صادق باشد: ممکن است پارگی داشته باشید اما هیچ درد یا علامتی نداشته باشید.

علائم پارگی روتاتور کاف چیست؟

پارگی ناگهانی ناشی از تصادف باعث درد فوری و شدید شانه و ضعف بازو می‌شود. به صورت دژنراتیو، ممکن است درد خفیفی داشته باشید که با مسکن‌های بدون نسخه بهبود می‌یابد. با گذشت زمان، درد بدتر می‌شود و مسکن‌ها کمکی نمی‌کنند. همه افراد درد ندارند، اما بیشتر افراد درجاتی از ضعف بازو و شانه دارند. علائم پارگی روتاتور کاف عبارت‌اند از:

  • سختی و درد ناشی از بالا بردن بازو.
  • هنگام حرکت بازو، مفاصل را به صدا در می آورند.
  • شانه درد که در شب یا هنگام استراحت دادن به بازو بدتر می‌شود.
  • ضعف شانه و تلاش برای بلند کردن وسایل.

پارگی روتاتور کاف چگونه تشخیص داده می‌شود؟

ارائه دهنده مراقبت‌های بهداشتی و یا متخصص حرکات اصلاحی یک معاینه فیزیکی برای بررسی حساسیت شانه، دامنه حرکت و قدرت بازو انجام می‌دهد. برای تأیید تشخیص، ممکن است دریافت کنید:

اشعه ایکس برای بررسی آرتریت یا خار استخوان.

MRI یا سونوگرافی برای بررسی پارگی تاندون.

پارگی روتاتور کاف چه عوارضی دارد؟

پارگی روتاتور کاف بدون درمان بدتر می‌شود. پارگی کامل می‌تواند حرکت بازوی را تقریباً غیرممکن کند. بدون درمان، ممکن است درد مزمن شانه داشته باشید و استفاده از بازوی آسیب دیده بسیار دشوار باشد.

درمان‌های غیر جراحی برای پارگی روتاتور کاف چیست؟

پارگی‌های روتاتور کاف بدون جراحی به خودی خود بهبود نمی‌یابند، اما بسیاری از بیماران می‌توانند با درمان غیر جراحی با تقویت عضلات شانه، عملکرد خود را بهبود بخشند و درد را کاهش دهند. فقط به این دلیل که پارگی وجود دارد، لزوماً به این معنی نیست که نیاز به جراحی است. از هر 10 نفری که پارگی جزئی دارند، هشت نفر با درمان‌های غیر جراحی بهبود می‌یابند. بهبود وضعیت ممکن است تا یک سال طول بکشد. درمان‌های غیر جراحی عبارت‌اند از:

  • یک بند بازو و استراحت برای دادن زمان به شانه برای بهبودی. ممکن است لازم باشد فعالیت‌ها را تغییر دهید و کار یا ورزش خاصی را برای مدتی متوقف کنید.
  • داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) برای به حداقل رساندن درد و تورم.
  • فیزیوتراپی و تمرینات اصلاحی برای یادگیری تمرینات تقویتی و کششی.
  • تزریق استروئید برای کاهش درد و تورم.

درمان‌های جراحی برای پارگی روتاتور کاف چیست؟

اگر پارگی کامل دارید یا درمان‌های غیر جراحی به پارگی جزئی کمک نمی‌کنند، ممکن است پزشک جراحی را توصیه کند. همچنین اگر شغل یا علایق ورزشی بر شانه تأثیر بگذارد، ممکن است جراحی کنید.

اکثر جراحی‌های روتاتور کاف به روش آرتروسکوپی از طریق برش‌های کوچک انجام می‌شود. جراحی یک روش سرپایی است. همان روز به خانه می‌روید، اما بهبود کلی پس از این جراحی بسیار قابل توجه است و می‌تواند تا یک سال یا بیشتر طول بکشد. برخی از پارگی‌ها به دلیل اندازه و یا سن قابل ترمیم نیستند و ممکن است نیاز به تعویض معکوس شانه، انتقال تاندون یا پاکسازی بافت اسکار بدون ترمیم داشته باشند. در طول جراحی، پزشک موارد زیر را انجام می‌دهد:

آرتروسکوپ (دوربین کوچک) را از طریق یک برش کوچک در شانه وارد می‌کند.

برای انجام این روش به تصاویر آرتروسکوپ اشاره دارد.

ابزارهای ریز را در برش‌های کوچکی در شانه‌تان وارد می‌کند تا خارهای استخوانی را از بین ببرد و تاندون را دوباره به استخوان بازو بچسباند.

برای پارگی جزئی، ممکن است فقط نیاز داشته باشد که قطعات فرسوده یک تاندون نیمه پاره شده را اصلاح کند. این روش از گیر کردن توپ و حفره شانه بر روی تاندون و پارگی بیشتر آن جلوگیری می‌کند.

پس از جراحی، باید از یک بند برای بی حرکت کردن بازوی خود به مدت چهار تا شش هفته استفاده کنید. سپس می‌توانید فیزیوتراپی و تمرینات اصلاحی و توانبخشی را شروع کنید. اکثر افراد در عرض چهار تا شش ماه پس از جراحی عملکرد و قدرت شانه را به دست می آورند، اما بهبودی کامل ممکن است تا 12 تا 18 ماه طول بکشد.

چگونه می‌توانم از پارگی روتاتور کاف جلوگیری کنم؟

برای جلوگیری از پارگی روتاتور کاف، مهم است که عضلات و تاندون‌های خود را انعطاف‌پذیر نگه دارید. متخصص حرکات اصلاحی می‌تواند تمرینات کششی و تقویتی را آموزش دهد تا در خانه انجام دهید.

اکثر مردم با درمان‌های غیر جراحی بهبود می‌بینند. بهبودی زمان می‌برد زیرا بدن برای بهبودی به زمان نیاز دارد. اکثر افرادی که برای ترمیم پارگی روتاتور کاف جراحی می‌کنند، عملکرد خود را دوباره به دست می‌آورند. ممکن است دوباره همان تاندون پاره شود، به خصوص اگر اولین پارگی بزرگتر از 1 اینچ باشد. پارگی مجدد که باعث درد شدید یا از دست دادن حرکت شود ممکن است نیاز به جراحی داشته باشد.

علل ایجاد کلاهک چرخاننده شانه

آسیب‌های روتاتور کاف اغلب به دلیل ساییدگی و پارگی پیشرونده بافت تاندون در طول زمان ایجاد می‌شود. فعالیت‌های مکرر بالای سر یا حملات طولانی مدت بلند کردن اجسام سنگین می‌تواند تاندون را تحریک یا آسیب برساند. روتاتور کاف همچنین ممکن است در یک حادثه در هنگام سقوط یا تصادف آسیب ببیند.

عوامل خطر در کلاهک چرخاننده شانه

عوامل زیر ممکن است خطر آسیب روتاتور کاف را افزایش دهند:

سن. خطر آسیب روتاتور کاف با افزایش سن افزایش می‌یابد. پارگی روتاتور کاف در افراد بالای 60 سال شایع است.

برخی مشاغل کارهایی که به حرکات مکرر بازو در بالای سر نیاز دارند، مانند نجاری یا نقاشی خانه، می‌توانند به مرور زمان به روتاتور کاف آسیب برسانند.

ورزش‌های خاص برخی از انواع آسیب‌های روتاتور کاف در افرادی که در ورزش‌هایی مانند بیس بال، تنیس و وزنه برداری شرکت می‌کنند، شایع‌تر است.

سابقه خانوادگی. ممکن است یک جزء ژنتیکی در آسیب‌های روتاتور کاف دخیل باشد، زیرا به نظر می‌رسد این آسیب‌ها در خانواده‌های خاصی شایع‌تر است.

عوارض کلاهک چرخاننده شانه

بدون درمان، مشکلات روتاتور کاف ممکن است منجر به از دست دادن دائمی حرکت یا ضعف مفصل شانه شود.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد

پزشک خانواده می‌تواند درد کوتاه مدت شانه را ارزیابی کند. در صورت بروز ضعف فوری در بازوی خود پس از آسیب، فوراً به پزشک مراجعه کنید. اگر تجربه کردید باید با ارائه دهنده مراقبت‌های بهداشتی خود تماس بگیرید:

درد مزمن شانه و بازو.

دردی که در شب بدتر می‌شود یا خواب را مختل می‌کند.

قرمزی، تورم یا حساسیت در ناحیه مفصل شانه.

ضعف شانه یا بازو.

اگر در یک شغل بسیار فعال و فیزیکی کار می‌کنید یا یک ورزشکار هستید، آسیب روتاتور کاف احتمالاً شما را از پا می‌اندازد، اما نباید پایان کار باشد. با ارائه دهنده مراقبت‌های بهداشتی خود در مورد بهترین گزینه‌های درمانی، چه غیر جراحی یا جراحی صحبت کنید. شانه ممکن است برای مدتی ضعیف و دردناک باشد، اما در نهایت بهبود می‌یابد.

علت گرفتگی پایین کمر و راه های درمان ها

گرفتگی و اسپاسم کمر به معنی انقباض مداوم عضلانی است که می‌تواند بر حرکات روزانه بدن نیز تأثیر بگذارد. این دردها را می‌توان با دارو، تغییر سبک زندگی و درمان‌های خانگی بهبود بخشید.

حدود 13 درصد از بزرگسالان در ایالات متحده دارای کمردرد هستند و به همین دلیل این عارضه به علت اصلی ناتوانی در ایالات متحده تبدیل شده است. گاهی کمردرد مزمن ناشی از اسپاسم یا گرفتگی عضلات پایین کمر می‌باشد. این گرفتگی‌ها در اثر انقباضات غیرارادی یا کشش‌های بیش از حد عضلات کمر به وجود می‌آید.

گرفتگی پایین کمر از اسپاسم‌های گاه به گاه با درد خفیف شروع می‌شود و تا اسپاسم‌های مزمن همراه با درد شدید که حرکت را دشوار می‌کند متغیر است.

گرفتگی پایین کمر معمولاً بدون جراحی قابل درمان است. البته اگر این درد و گرفتگی مربوط به مشکلات عصبی در ستون فقرات باشد، ممکن است برخی مداخلات لازم باشد.

علل گرفتگی پایین کمر

گرفتگی پایین کمر می‌تواند ناشی از آسیب به عضلات، تاندون‌ها و رباط‌های کمر یا در نتیجه شرایط پزشکی جدی‌تری باشد. مثلاً بلند کردن اجسام سنگین یکی از علل شایع گرفتگی عضلات کمر است.

علاوه بر بلند کردن اجسام سنگین، هر فعالیتی که فشار بیش از حد بر عضلات و رباط‌های کمر وارد کند، می‌تواند باعث آسیب شود. مثلاً ورزش‌هایی مانند فوتبال و گلف می‌توانند منجر به گرفتگی پایین کمر شوند؛ زیرا در این فعالیت‌ها کمر به طور ناگهانی و مکرر می‌چرخد.

عضلات شکم نقش حمایتگری برای ستون فقرات و علی‌الخصوص قسمت پایین کمر دارند و اگر این عضلات ضعیف شوند، ممکن است عضلات کمر آسیب‌پذیرتر شوند؛ زیرا عضلات ضعیف یا سفت شده راحت‌تر از عضلات قوی و نرم آسیب می‌بینند.

در صورت ابتلا به آرتریت یا پارگی دیسک در ستون فقرات نیز گرفتگی پایین کمر ممکن است رخ دهد. آرتریت در قسمت پایین کمر می‌تواند به نخاع فشار وارد کند و این موضوع می‌تواند باعث درد در کمر و پاها شود. پارگی یا برآمدگی دیسک در مهره‌ها نیز ممکن است به عصب فشار وارد کند و منجر به کمردرد شود.

علائم گرفتگی پایین کمر

تنش ناشی از گرفتگی عضلانی، شایع‌ترین دلیل کمردرد است، به ویژه در افراد مبتلا به فیبرومیالژیا. شدت درد گرفتگی کمر به عوامل زیادی مانند مدت زمانی که فرد دچار درد شده و سلامت کلی او بستگی دارد.

افراد ممکن است گرفتگی پایین کمر را این‌گونه توصیف کنند:

  • پیچش و خشکی عضلات عمقی کنار ستون فقرات
  • احساس وجود یک گره محکم در کمر
  • گرفتگی گاه به گاه و  ناگهانی کمر
  • مشکل در خم شدن یا حرکت کردن
  • ضعف عمومی

تشخیص گرفتگی پایین کمر

ممکن است پزشک برای بررسی علائم آرتریت یا شکستگی استخوان، عکس‌برداری با اشعه ایکس را برای شما تجویز کند. پزشک همچنین ممکن است MRI  یا سی تی اسکن را نیز برای مشاهده بهتر عضلات و سایر بافت‌های نرم تجویز کند. این اسکن‌ها همچنین می‌توانند به شناسایی مشکلات احتمالی دیسک‌ها یا خون رسانی به ناحیه آسیب دیده کمک کنند.

شما می‌توانید با توضیح دقیق علائم خود به پزشک کمک کنید تا به تشخیص دقیق‌تری برسد.

موارد زیر را حتماً با پزشک خود در میان بگذارید :

  • شدت کمردرد شما چقدر است؟
  • این درد هر چند وقت یکبار عود می‌کند؟
  • چه چیزی این درد را تسکین می‌دهد؟

اگر این درد و گرفتگی پایین کمر بعد از آسیب ورزشی یا بعد از انجام برخی فعالیت‌های بدنی دیگر مانند اسباب کشی بروز پیدا کرده است، حتماً به پزشک خود اطلاع دهید؛ زیرا گفتن این نکته ممکن است به تعیین اینکه آیا این آسیب عضلانی باعث گرفتگی شده است یا خیر کمک کند.

درمان گرفتگی پایین کمر

اگر گرفتگی پایین کمر شما پس از آسیب یا فعالیتی که باعث فشار بر عضلات شما شده، شروع شده است، سعی کنید از ماساژ یخ و گرما به طور متناوب روی نواحی درد استفاده کنید. یخ به کاهش التهاب و گرما ممکن است به بهبود جریان خون کمک کند.

داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAIDs) و شل کننده‌های عضلانی ممکن است به تسکین علائم در حین بهبودی عضلات کمک کنند. تحقیقات انجام شده در مطالعه ای در سال 2016 نشان داد که استفاده از شل کننده‌های عضلانی برای تسکین درد قابل توجه ناشی از گرفتگی‌های عضلانی بسیار اثربخش است. .

تزریق داروهای ضد التهابی (کورتیزون) نیز ممکن است در این زمینه کمک کننده باشد. اما توجه داشته باشید که استفاده از هر دارویی عوارض جانبی خودش را دارد و قبل از استفاده از این داروها با پزشک خود در مورد خطرات و فواید این تزریق‌ها مشورت کنید.

تکنیک‌های کایروپراکتیک نیز ممکن است به بهبود علائم شما کمک کند. فیزیوتراپی نیز اغلب برای کمک به تقویت عضلات کمر و شکم توصیه می‌شود. اما قبل از استفاده از این روش‌ها ابتدا به پزشک مراجعه کنید تا بیماری شما به درستی تشخیص داده شود.

کمک‌های اولیه برای گرفتگی دردناک عضلات پایین کمر

به هنگام گرفتگی ناگهانی پایین کمر، به آرامی خود را به نزدیک‌ترین صندلی یا مبل راحتی برسانید و در ادامه می‌توانید موارد زیر را امتحان کنید:

محل گرفتگی را به آرامی با دست یا ماساژور برقی ماساژ دهید. انجام این مورد می‌تواند به طور موقت گرفتگی را کاهش دهد.

همانطور که ناحیه مورد نظر را ماساژ می‌دهید، مراقب تنفس خود باشید. برای کاهش درد ناشی از استرس، دم و بازدم آهسته را انجام دهید. تنفس شکمی ممکن است به آرامش شما کمک کند.

ماساژ یخ و گرمای متناوب را در فواصل 15 تا 20 دقیقه اعمال کنید. بسته‌های یخ را در یک حوله بپیچید تا از سوختگی ناشی از یخ جلوگیری کنید و پس از ماساژ یخ به پوست خود استراحت دهید.

در صورت امکان سعی کنید برخی حرکات کششی ساده کمر را انجام دهید، مانند حرکت گهواره یا چرخش ستون فقرات به صورت نشسته. به یاد داشته باشید که این حرکات را فقط تا جایی انجام دهید که راحت هستید و از اعمال فشار اضافی بر ستون فقرات خود بپرهیزید.

انجام حرکات کششی به طور منظم، به افراد مبتلا به کمردرد مزمن کمک می‌کند، اما برای گرفتگی حاد کمر، ممکن است باعث تورم اضافی در ناحیه آسیب دیده شود. پس تا زمانی که دچار کمر درد شدید و حاد هستید از انجام بیش از حد این حرکات خودداری کنید.

بهترین اقدام برای گرفتگی عضلانی موقت این است که استراحت کافی داشته باشید و درصورت بدتر شدن سریعاً به پزشک مراجعه کنید.

تمرینی برای جلوگیری از گرفتگی پایین کمر
تمرینی برای جلوگیری از گرفتگی پایین کمر

جلوگیری از گرفتگی پایین کمر

کمر یکی از اجزای حیاتی حرکتی بدن محسوب می‌شود؛ بنابراین هرچه بهتر از آن مراقبت کنید، خطر ابتلا به گرفتگی کمر را نیز کاهش داده اید. در ادامه چند فاکتور برای جلوگیری از بروز دوباره گرفتگی پایین کمر را با هم مرور می‌کنیم:

حفظ وزن ایده آل می‌تواند به کاهش فشار روی ستون فقرات و مفاصل شما کمک کند.

صاف ایستادن و پوشیدن کفش‌های پاشنه کوتاه به ایجاد ثبات و کاهش تنش در عضلات کمر کمک می‌کند.

انجام فعالیت‌های بدنی منظم، مانند تمرینات تقویتی برای عضلات کمر و شکم نیز به شما کمک می‌کند تا به راحتی حرکات را انجام دهید و احساس خوبی داشته باشید.

تمرین برای جلوگیری از گرفتگی پایین کمر
تمرین برای جلوگیری از گرفتگی پایین کمر

گذراندن زمان زیادی در رختخواب یا روی صندلی منجر به بدتر شدن مشکلات کمر می‌شود.

اگر در حال حاضر فعالیت بدنی ندارید، قبل از شروع یک برنامه ورزشی با پزشک خود مشورت کنید. پزشک می‌تواند تمرینات خاصی را به شما توصیه کند که انجام آنها باعث بهبود وضعیت کمرتان شود.

جمع بندی

گرفتگی و اسپاسم پایین کمر، انقباضات غیرارادی و مداوم عضلانی است که اغلب به دلیل فشار بیش از حد، ضعف عضلات مرکزی یا شرایط پزشکی زمینه‌ای مانند آرتریت و پارگی دیسک رخ می‌دهد. این عارضه با علائمی چون درد شدید، احساس وجود گره و محدودیت حرکتی همراه است و تشخیص آن با معاینه بالینی و گاهی تصویربرداری صورت می‌گیرد.

درمان معمولاً غیرجراحی بوده و شامل استراحت، استفاده از یخ و گرما، داروهای ضدالتهابی و شل‌کننده‌های عضلانی، به همراه فیزیوتراپی برای تقویت عضلات می‌شود. برای تسکین فوری درد حاد، ماساژ ملایم، تنفس عمیق و حرکات کششی محدود و محتاطانه توصیه می‌گردد. بهترین راه پیشگیری از این مشکل، حفظ وزن مناسب، رعایت وضعیت صحیح بدنی و انجام منظم تمرینات تقویتی برای عضلات کمر و شکم است.

نحوه استفاده از موبایل در حالت ایستاده

فیلم نحوه استفاده از موبایل در حالت ایستاده

مهم‌ترین و شایع‌ترین مشکلاتی که امروزه باهاش سر و کار داریم و برامون پیش میاد مربوط میشه به نوع و مدت زمان استفاده از گوشی موبایل! درصد بسیار زیادی از افراد بدون در نظر گرفتن وضعیت صحیح بدنی بخصوص سر و گردن، مدت زمان بسیاری را به کار با گوشی موبایل اختصاص می‌دهند. برای رفع این مشکلات ویدئو و تمرینات آموزش داده شده بسیار کمک کننده هستند. همچنین در ادامه نکات مفیدی گفته شده است.

نحوه‌ی استفاده از موبایل در حالت ایستاده

این روزها بیشتر استفاده از دستگاه‌های الکتریکی، به ویژه تلفن‌های هوشمند، سنگین تا متوسط است. تخمین زده می‌شود که در حال حاضر حدود 77 درصد از مردم جهان تلفن همراه دارند. وضعیتی که ما در هنگام استفاده از این دستگاه‌ها داریم می‌تواند به طور بالقوه منجر به مشکلات اسکلتی عضلانی شود. مطالعات بیشتر و بیشتری وجود دارد که استفاده از تلفن را با درد و اختلال در عملکرد مرتبط می‌کند. استفاده طولانی‌ مدت از دستگاه می‌تواند باعث پوسچر معیوب مانند وضعیت گردن رو به جلو، حالت خمیده، یا گرد شدن شانه‌ها شود. وضعیت ثابت گردن به جلو می‌تواند باعث آسیب به ساختارهای گردنی، سینه‌ای و کمری شود. دفعات استفاده از دستگاه، میزان خم شدن گردن در هنگام استفاده از تلفن و وضعیت بدن از عوامل اصلی مرتبط با درد گردن و شانه و شدت آن است. وضعیت سر رو به جلو در دراز مدت نیز ممکن است خطر تغییرات دژنراتیو ستون فقرات را افزایش دهد.

بار گوشی‌های هوشمند

با نگاه کردن به ستون فقرات گردنی، هنگامی که درجه خمیدگی، یعنی خم شدن سر به جلو و پایین افزایش می‌یابد. نیروی منتقل شده به ستون فقرات گردنی افزایش می‌یابد. این نیرو افزایش یافته این توانایی را دارد که باعث افزایش درد شود. اگر گردن به مدت طولانی در وضعیت نامناسب خود قرار داشته باشد، برخی از عضلات در وضعیت کشیده و برخی دیگر در وضعیت انقباض خود باقی می‌مانند. این می‌تواند باعث عدم تعادل شود که همچنین می‌تواند منجر به درد و اختلال در عملکرد شود. حفظ وضعیت بدنی خوب با استفاده طولانی مدت از تلفن یا رایانه می‌تواند به محدود کردن یا جلوگیری از درد احتمالی گردن و شانه کمک کند.

فیزیوتراپیست ها و متخصصان حرکات اصلاحی در کمک به افرادی که به دلیل موقعیت و حرکت نادرست درد دارند، تخصص دارند. اگر درد دارید و احساس می‌کنید به دلیل استفاده بیش از حد از دستگاه تلفن همراهتان، نحوه نشستن روی صندلی موقع کار با رایانه و یا حتی انجام کارهای خانه، می‌تواند به دلیل وضعیت نامناسب بدنتان باشد، به یک متخصص حرکات اصلاحی مراجعه کنید تا به حل این مشکل کمک کند.

در اینجا برخی از اصول اولیه برای حفظ وضعیت و وضعیت بدنی خوب آورده شده است:

هنگام استفاده از کامپیوتر:

صاف بنشینید و مستقیم به جلو نگاه کنید

چشم‌ها باید مستقیماً به یک سوم بالای صفحه نمایش کامپیوتر اشاره کنند.

هنگام تایپ ساعدها باید موازی با زمین باشند.

آرنج باید در کنار بدن باشد.

پاها باید روی زمین صاف باشند و ران ها موازی با زمین باشند.

استراحت‌های متناوب داشته باشید

نکاتی برای حفظ وضعیت بدنی خوب هنگام استفاده از تلفن هوشمند

بالا نگه داشتن صفحه نمایش خیلی نزدیک یا خیلی دور.

همه ما این کارها را هنگام نگاه کردن به تلفن‌های خود انجام داده‌ایم. در واقع، بسیاری از ما آن‌ها را هر روز انجام می‌دهیم! اگر این برای شما صدق می‌کند، به خودتان لطف کنید و این نکات را برای حفظ وضعیت بدنی خوب هنگام استفاده از گوشی هوشمند خود امتحان کنید.

سرت را بالا نگه دار

به آن به عنوان غرور در وضعیت مناسب فکر کنید! وقتی سر خود را بالا نگه دارید، وضعیت بهتری خواهید داشت.

گوشی خود را در سطح چشم نگه دارید

بدن شما ممکن است مدتی طول بکشد تا خود را با وضعیت بهتر تنظیم کند. یکی از راه‌های رفع این مشکل این است که گوشی خود را هم سطح چشم نگه دارید. این شما را از انحراف گردن و پشت در موقعیت‌های ناراحت کننده باز می‌دارد.

اندازه متن را افزایش دهید

بسیاری از ما روی تلفن خود خم می‌شویم زیرا نمی‌توانیم متن را کاملاً ببینیم. با این حال، افزایش اندازه فونت می‌تواند این مشکل را متوقف کند و وضعیت بد شما را برطرف کند.

موقعیت بازوی راست را بدانید

بازوهای شما باید در نزدیکی بدن قرار گیرند، چه در حالت نشسته و چه ایستاده. علاوه بر این، اگر نشسته‌اید، آرنج خود را بالای زانو قرار دهید تا از توزیع مناسب وزن اطمینان حاصل کنید.

پاهای خود را روی زمین صاف کنید

پاهای ضربدری شده روی هم را صاف کنید! اگر در حالت نشسته در حال تماشای تلفن خود هستید، باید پاهای خود را صاف روی زمین قرار دهید.

عینک بزن

این با نکته قبلی مرتبط است. به جای اینکه خود را برای خواندن اخبار بچرخانید، عینک خود را بزنید. همچنین ممکن است لازم باشد این را به عنوان نشانه‌ای برای برنامه ریزی قرار ملاقات بعدی چشم خود در نظر بگیرید.

از دو دست استفاده کنید

این یکی از ساده‌ترین نکات برای حفظ وضعیت بدنی خوب هنگام استفاده از گوشی هوشمند است. آن را با دو دست بگیرید، نه با یک دست. اطمینان حاصل کنید که دستان شما نیز متقارن هستند.

اطمینان حاصل کنید که شانه‌های شما در یک راستا است

تصور کنید شنل بلندی دارید که شانه‌های شما را به سمت بالا و عقب می‌کشد و به حالت یکنواخت و در یک راستا می‌رساند. اینطوری باید بنشینی یا بایستی!

خاموشش کن

گاهی اوقات بهترین کار این است که گوشی خود را خاموش کنید! به این ترتیب، می‌توانید به بدن و مغز خود استراحت دهید.

دکتر کایروپراکتیک و یا متخصص حرکات اصلاحی خود را ببینید

به کسی نیاز دارید که این موقعیت‌ها را برای شما نشان دهد؟ مقابله با درد طاقت فرسا چگونه است؟ نیاز به معاینه دارید؟ متخصص حرکات اصلاحی فردی است که می‌تواند همه‌ی این نکات را برای شما ارزیابی کند.

دیگر از کمردرد و گردن درد خبری نیست! شما می‌توانید آن را محقق کنید، احتمالاً فقط با استفاده از این نکات برای حفظ وضعیت بدنی خوب در هنگام استفاده از تلفن هوشمند خود؛ و اگر زمانی نیاز به تشخیص و درمان داشتید، مزیت تمرینات اصلاحی و مشاوره با یک متخصص حرکات اصلاحی به معنای واقعی کلمه پشت شماست!

رهایی از درد تریگرپوینت ها

فیلم مربوط به رهایی تریگر پوینت ها

تا حالا چیزی در مورد تریگرپوینت ها شنیدی؟ تریگرپوینت ها یا نقاط ماشه‌ای، نقاطی هستند که وقتی عضلات دچار گرفتگی می‌شوند با درد، خود را نشان می‌دهند و با لمس این نقاط می‌توان به این درد نقطه‌ای پی برد. یکی از کارهایی که به کاهش درد و باز شدن این گرفتگی‌ها کمک می‌کند ماساژ دادن است که بهترین نوع ماساژ برای این تریگرپوینت ها ماساژ با توپ تنیس است. برای یادگیری بیشتر این نوع ماساژ ویدئو را تماشا کنید که در آن به طور کامل توضیح داده شده است توپ کدام قسمت باید قرار بگیرد و همچنین برای یادگیری مطالب بیشتر در ادامه‌ی این متن همراهمون باشید.

وقتی تمام روز پشت میز می‌نشینیم در بدن ما چه اتفاقی می‌افتد؟

زمانی که ما بیش از حد از بدن استفاده می‌کنیم، به ویژه مفاصل، یا بدن خود را بدون تراز مناسب حرکت می‌دهیم، بدن آسیب می‌بیند. این مورد هم در ورزش و هم در محیط نشسته نیز بسیار صادق است. نکته پایانی این است که گونه ما برای حرکت آفریده شده است. ما شکارچی و گردآورنده هستیم. باید چابک می‌بودیم، باید سریع حرکت می‌کردیم، بارهای سنگین را از یک مقصد به مقصد دیگر حمل می‌کردیم و تنها ابزاری که در اختیار داشتیم، بدنمان بود؛ اما اکنون به کم تحرکی بیش از 8 ساعت در روز، خمیده روی رایانه تبدیل شده‌ایم. برخی از تنها حرکاتی که اکثر ما انجام می‌دهیم، ایستادن و نشستن، راه رفتن و برگشتن به ماشین‌هایمان است.

اگر شما فردی هستید که بخش زیادی از روز خود را در حالت نشسته می‌گذرانید، احتمالاً درد یا ناراحتی در نواحی مانند گردن، کمر و باسن برایتان آشنا به نظر می‌رسد؛ اما جدای از ایجاد ناراحتی ساده، می‌تواند توانایی ما را برای انجام حرکات عادی روزمره مختل کند و در برخی موارد باعث آسیب‌های جدی‌تر شود.

گردن:

سر همیشه کمی به سمت پایین خم شده است (بخش گردن ستون فقرات را از حالت “خنثی” خارج می‌کند). ما عمدتاً مستقیماً به رایانه‌هایمان نگاه می‌کنیم، بنابراین وقتی از خیابان می‌گذری باید سریع به یک طرف نگاه کنی.

شانه‌ها:

پشت گردن ما بر اثر پایین نگاه کردن به رایانه به سمت جلو متمایل شده است، شانه‌های ما برای جبران بازوهایی که همیشه در مقابل ما هستند (تایپ کردن) خم می‌شوند. در این مرحله همه چیز به سمت بالا حرکت می‌کند، بنابراین وزن سر و شانه‌ها ما را به جلو خم می‌کند و منحنی سینه‌ای بزرگ‌تری ایجاد می‌شود. شانه‌های بلند و کشیده فضای زیادی برای بالا بردن بازوهایتان باقی نمی‌گذارند، مثل اینکه لازم بود چیزی سنگین را در قفسه بالایی قرار دهید (یا آن را پایین بیاورید).

عضلات مرکزی بدن:

هنگامی که نشسته‌ایم، عضلات مرکزی بدن ما نمی‌توانند درگیر شوند زیرا باسن ما کاملاً خمیده است. این به این معناست که ماهیچه‌های کمر ما بیشتر روز در حالت کشیده هستند و هیچ کنترلی برای متعادل کردن آن وجود ندارد. ما قدرت اصلی خود را از نشستن در طول روز از دست می‌دهیم، به این معنی که وقتی در حال راه رفتن هستیم، عضلات مرکزی بدن بسیار ضعیف است و مرکز ثقل ما غیر فعال است و با فشاری که از سر ما وارد می‌شود بر ستون فقرات ما، خطر بزرگی برای لغزش دیسک به وجود می‌آورد.

ران:

ران‌ها از بیرون یا درون نمی‌چرخند، زیرا ما تمام روز را نشسته‌ایم، بنابراین در لحظه‌ای که باید برای بلند کردن بچه‌تان چمباتمه بزنید، هیچ تحرکی وجود ندارد که شما را به اندازه کافی از بی تحرکی پایین بیاورد، بنابراین ما از عضلات پشت برای بلند کردن اجسام سنگین از روی زمین و … به طور ناگهانی استفاده می‌کنیم و منجر به گرفتگی و آسیب کمر می‌شویم.

مفصل زانو: وقتی ما چهار زانو نشسته‌ایم، بزرگ‌ترین گروه عضلانی، استفاده‌ای نمی‌شود. کار مفصل زانو خم شدن و دراز کردن زانو و پا است، بنابراین در ثانیه‌ای که از جای خود بلند می‌شویم و سعی می‌کنیم مجموعه‌ای از پله‌ها را طی کنیم، مفصل زانو زمانی که طولانی مدت بی تحرک باشد، نمی‌تواند کار خود را به خوبی انجام دهد و این منجر به آسیب و مشکلات زانو می‌شود؛ و از آنجایی که تمام این وزن نامتعادل و بدون پشتوانه به زانوها و مچ پا وارد می‌شود، ما تحرک اندام‌های تحتانی خود را از دست می‌دهیم و در نتیجه آسیب‌های زیادی به مچ پا و زانو وارد می‌کنیم.

یک یادآوری تنظیم کنید

هر چقدر هم که دیدن عوارض جانبی بالقوه سبک زندگی کم تحرک در مقابل چشمانمان ترسناک باشد، متاسفانه برای اکثر ما مقدور نیست که برنامه‌های روزمره خود را به شدت تغییر دهیم؛ اما کاری که می‌توانید انجام دهید این است که شروع به ترکیب کردن استراحت‌های کششی در طول روز کنید تا خطرات ناشی از زنجیر شدن به میز خود را کاهش دهید.

این کار به ‌اندازه گرفتن یک توپ تنیس و نگه داشتن آن در میز کار، یا صرف ده دقیقه در پایان شب برای انجام حرکات کششی کوچک است. یکی از نکات مهم برای یادآوری بیشتر انجام تمرینات کششی این است که برای خود یادداشتی رو به روی چشم قرار دهید با این عنوان : «زمان کشش فرا رسیده است!» و آن را در جایی قرار دهید که ببینید. هر بار که به آن نگاه می‌کنید، می‌توانید به خود یادآوری کنید که بلندتر بنشینید یا پنج دقیقه سریع برای انجام حرکات کششی وقت بگذارید، یا توپ خود را از کشوی میز خود بیرون بیاورید و یک جلسه کشش سریع انجام دهید.

5 حرکتی که تنش ناشی از نشستن تمام روز را از بین می‌برد

چرا از توپ تنیس استفاده کنیم؟ استفاده از توپ بلافاصله تنش عضلانی را از بین می‌برد. این یک راه سریع برای احساس تنش و استرس کمتر است. برای بهترین نتایج با توپ شروع کنید و به حرکات کششی سنتی بروید. از نظر زمان، دو دقیقه را روی قسمتی از بدن که دچار گرفتگی شده است بگذارید و سپس بایستید و عضلات همسترینگ را به مدت 30 تا 90 ثانیه بکشید.

از پایین به بالا، در اینجا یک روال سریع پنج دقیقه‌ای وجود دارد که هر یک از نقاط درد شما را برای کاهش تنش و کاهش خطر آسیب هدف قرار می‌دهد.

تمرینات گرم کردن

وقتی تمام روز می‌نشینیم، ماهیچه‌ها «سرد» می‌شوند. ایستادن وضعیتی است که به طور کلی وقتی پشت میز می‌نشینیم به اندازه کافی آن را انجام نمی‌دهیم، بنابراین تمرینات کششی سریع خود را با حرکت و بلند شدن از جای خود شروع کنید. می‌توانید تمام روز پشت میز خود بنشینید و عضلات خود را تمرین دهید، اما برای بهترین نتیجه باید بدن خود را صاف کنید و سپس کشش دهید و بدن را حرکت دهید تا به حالت کوتاه و ضعیف ‌شده برنگردد.

برای گرم کردن، کنار میز خود بایستید و از آن (یا یک صندلی) برای حفظ تعادل استفاده کنید. روی پای راست بایستید و زانوی چپ را تا جایی که می‌خواهید به سمت بالا بکشید (خم شدن ران). انگشت پای راست را به سمت بالا به سمت زانوی راست خم کنید. کاملاً صاف بایستید، به جلو نگاه کنید، در این حالت پنج نفس عمیق بکشید. در حالی که به کشیدن زانوی خود به سمت بالا ادامه می‌دهید، پای چپ، لگن و چهار سر را فعال کنید. در سمت چپ تکرار کنید.

همسترینگ

توپ تنیس را زیر ران راست خود بچسبانید، وارد انقباض کردن عضلات همسترینگ شوید و پای راست خود را به سمت بالا خم کنید (پاشنه پا را به سمت زمین نگه دارید). پای راست را از این طرف به سمت دیگر تکان دهید. در سمت چپ تکرار کنید. همچنین می‌توانید توپ را بالاتر یا پایین‌تر زیر ساق پا قرار دهید، بر اساس جایی که نقاط درد و دچار گرفتگی قرار دارند.

“همسترینگ برای بسیاری از افراد یک نقطه شایع برای گرفتگی است. اگر دونده هستید یا اگر زیاد از پله‌ها بالا و پایین می‌روید و همسترینگ سفت و دچار گرفتگی شده دارید، این یک روش رها سازی همسترینگ عالی است.

پایین کمر

توپ تنیس را درست در وسط کمر خود قرار دهید، مراقب باشید که بر روی ستون فقرات نگذارید و روی دو ماهیچه‌ای که در امتداد دو طرف ستون فقرات قرار دارند تمرکز کنید. توپ تنیس را بین پشتی صندلی و پشت خود قرار دهید. دوباره به توپ فشار دهید و عضلات خود را روی توپ ماساژ دهید و عضلات را در تمام کنار ستون فقرات شل کنید.

“این یک تمرین عالی برای انجام در هر مکان حتی هواپیما است. اگر در حال پرواز طولانی مدت هستید و تمام روز آنجا می‌نشینید و دردهای میانی و پایین کمر را دارید، این کاری است که می‌توانید انجام دهید. می‌توانید توپ را به هر نقطه‌ای در امتداد وسط، ناحیه تحتانی ستون فقرات حرکت دهید به طوری که از استخوان فاصله بگیرید و عضلات را ماساژ دهید.

ناحیه گردن و شانه

در حالی که روی صندلی و پشت میز خود نشسته‌اید، توپ تنیس را درست در قسمت بالایی پشت، روی عضلات به سمت ستون فقرات قرار دهید و پهلو به پهلو ماساژ دهید. این دقیقا همان جایی است که مردم همیشه می‌گویند که به ماساژ نیاز دارند. اگر می‌خواهید پول بیشتری به دست آورید، صندلی را رها کنید و کنار دیوار بایستید.

توپ را در نقطه دچار گرفتگی بین تیغه شانه راست و ستون فقرات خود قرار دهید. به دیوار تکیه دهید، بدن خود را به توپ بچسبانید و پاهای خود را چند سانت از دیوار دور کنید تا بدن در یک زاویه‌ی صحیح قرار گیرد. سر خود را در حالت خنثی نگه دارید. دست راست خود را در کنار ران راست خود قرار دهید، سپس آن را بالای سر خود ببرید و به سمت پایین برگردید. در سمت چپ تکرار کنید. در حالی که در این موقعیت هستید، برنامه صبحگاهی خود را با بازوی خود انجام دهید: دندان‌هایتان را مسواک بزنید، رانندگی کنید، بنویسید و… حرکت در برخی از این حرکات به باز کردن نقاط گرفته‌ی پشت کمک می‌کند.

کشش عضلات ران

با پشت به دیوار ایستاده، توپ را در سمت راست پشت بدن، مستقیماً در پشت استخوان لگن قرار دهید. به دیوار تکیه دهید و پای راست خود را به صورت مورب به سمت بیرون بچرخانید و باسن خود را به سمت توپ برگردانید. نیم تنه خود را صاف نگه دارید و آن را با یک حرکت آهسته به سمت انگشت پای راست خود خم کنید و سپس به حالت ایستاده برگردید. همچنین می‌توانید ران خود را از چپ به راست بچرخانید و از پهلو به پهلو ماساژ دهید تا گرفتگی نقاط ماشه‌ای ران آزاد شود.

کشش عضلات گردن

وقتی توپ همراه خود ندارید، می‌توانید در طول روز حرکات کششی ساده گردن را درست پشت میزتان انجام دهید. دست‌هایتان را به طرفین بیرون بیاورید دو تا سه نفس عمیق بکشید و در حالت کاملاً صاف بنشینید. گوش راست خود را به سمت شانه راست ببرید و دست چپ خود را کمی جلوتر ببرید. برای کشش عمیق‌تر، دست راست خود را بالای سر قرار دهید. برای پنج نفس عمیق نگه دارید و همچنان دست چپ را بیشتر به سمت بیرون بکشید. در سمت چپ تکرار کنید.

سپس، نوک انگشتان خود را در پشت سر خود به هم بچسبانید، آرنج‌ها را به طرفین بیرون بیاورید. سر را مستقیم به پایین بیاورید و چانه خود را به سمت استخوان ترقوه بکشید. به آرامی سر خود را فشار دهید تا ببینید آیا می‌توانید آرنج‌ها را بالاتر ببرید یا خیر. دو نفس نگه دارید. سر خود را دوباره به دستان خود فشار دهید تا به سمت سقف نگاه کنید. آرنج خود را به سمت پشت اتاق بکشید. دو نفس نگه دارید. به مرکز برگردید.

تمرینات کاربردی برای انعطاف عضلات پشت پا

بیشتر اوقات به عضلات پاها دقت نمی‌کنیم و متوجه نمیشیم که در طول روز چه لطف بزرگی در حقمون می کنند تا اینکه دچار درد و گرفتگی بشه و اون درد زندگی رو برامون مختل کنه پی می‌بریم که باید روی تقویت این عضلات هم کار می‌کردیم! عضلات پشت در ایستادن، راه رفتن و نشستن از عضلات مهم بدن هستند که آسیب، گرفتگی و یا ضعف در این عضلات باعث ایجاد درد و مشکل می‌شود. تمرینات کاربردی و بسیار مفیدی برای این مشکل ارائه شده است که یکی از آن‌ها کشش عضلات پشت ران است و همانطور که در ویدئو دیدید انجام آن بسیار ساده است فقط دقت کنید در ابتدای کار فشار اضافی به بدن خود وارد نکنید. برای دیدن تمرینات بیشتر ادامه‌ی مقاله را بخوانید.

بهبود انعطاف‌پذیری پاها یک راه عالی برای شروع رسیدن به تناسب اندام است یا اگر ورزشکار با تجربه‌ای هستید می‌تواند از آسیب‌های جدی جلوگیری کند. بهبود انعطاف‌پذیری پاها همچنین می‌تواند تأثیرات مثبتی بر روی کمر، توانایی انجام کارهای روزانه و سلامت کلی بدن داشته باشد. چه به تازگی یک رژیم تناسب اندام را شروع کرده باشید و چه به صورت حرفه‌ای تمرین می‌کنید، کلید حرکات کششی این است که سه تا چهار بار در هفته یک برنامه منظم را رعایت کنید. با انجام حرکات کششی منظم و ترکیب ژست‌هایی که عضلات چهار سر، همسترینگ، ساق پا و باسن را هدف قرار می‌دهند، هر هفته انعطاف‌پذیرتر می‌شوید.

نکاتی که برای بهبود انعطاف‌پذیری پاها باید بدانید

بهترین راه برای بهبود انعطاف‌پذیری پا انجام حرکات کششی پا 3-4 بار در هفته است.

کشش پروانه‌ای، کشش بریج کوتاه و کشش ایستاده ساق پا، چند کشش عالی پا هستند که باید در برنامه ورزشی روزانه‌ی خود بگنجانید.

حرکات یوگا مانند سگ رو به پایین و وضعیت‌های آسان نیز می‌تواند به بهبود انعطاف‌پذیری پا کمک کند.

حرکات کششی نباید به شما آسیب برساند. اگر احساس درد کردید، ادامه ندهید.

با “ژست آسان” شروع کنید. روی یک یا دو پتوی تا شده بنشینید و پاهایتان را دراز کنید. پاهای خود را به داخل بیاورید و به صورت ضربدری بنشینید و مطمئن شوید که زانوهایتان در سطحی بالاتر از باسنتان قرار نگرفته‌اند (نشستن روی پتو به این کار کمک می‌کند). اجازه ندهید سینه‌تان پایین بیاید: سینه‌تان را بیرون نگه دارید و شانه‌هایتان را به سمت عقب بکشید.

این حالت را برای چند دقیقه نگه دارید و احساس کنید کشش از طریق چهار سر ران، باسن و کمر انجام می‌شود.

شاید خیلی ساده به نظر برسد که فقط با پاهای ضربدری بنشینید، اما این ژست یک راه عالی برای شروع تمرینات کششی است.

کشش پروانه را انجام دهید. در حالت نشسته، زانوهای خود را خم کرده و کف پاهای خود را به هم نزدیک کنید. زانوهای خود را تا حد امکان به زمین نزدیک کنید. زانوهایتان را به زور فشار ندهید، اما تا جایی باز کنید که ران ها و باسنتان به هم می‌رسند و اجازه دهید این دو مفصل با هم به سمت زمین نزدیک شوند. پاشنه پاهای خود را تا جایی که راحت است به سمت لگن بیاورید.

به مدت 30 ثانیه به حرکات کششی ادامه دهید و در حین انجام این کار دم و بازدم داشته باشید.

مانند حالت آسان، قفسه سینه خود را بلند کنید و شانه‌ها را عقب نگه دارید.

از تنفس خود برای کنترل کشش استفاده کنید. کشش را از طریق قسمت داخلی و بالای ران، همسترینگ، باسن و کمر احساس کنید.

به انگشتان پای خود برسید. روی زمین بنشینید و پاهای خود را در مقابل خود قرار دهید. در صورت امکان، پشت زانوهای خود را روی زمین نگه دارید. نفس بکشید و پاهای خود را با کشیدن انگشتان پا به سمت بالاتنه خم کنید. نفس خود را بیرون دهید و با دستان خود به انگشتان پا برسید و پشت و عضلات مرکزی بدن خود را صاف نگه دارید.

در صورت نیاز به حمایت، رو به روی دیوار بنشینید و حوله‌ای بین دیوار و قسمت پایین کمرتان بگذارید.

کشش پل نیمه را انجام دهید. به پشت دراز بکشید و بازوها را در کنار بدن صاف کنید، زانوها را خم کنید و پاهایتان را روی زمین به فاصله شانه‌ها از هم باز کنید. به آرامی نفس بکشید؛ در حین بازدم، باسن خود را با فشار دادن بازوها و پاهای خود به زمین بلند کنید و در حین بلند کردن جناغ خود را به چانه خود بچسبانید. باسن و ران شما باید موازی با زمین باشد و زانوها باید مستقیماً روی پاشنه پا قرار گرفته و با زاویه 90 درجه خم شوند.

پل نیمه یک تمرین انعطاف‌پذیری عالی برای مبتدیان است که کمر و چهار سر را کشیده و باسن و همسترینگ را تقویت می‌کند.

در حالی که به آرامی بازدم را انجام می‌دهید به مدت 5 ثانیه این حالت را حفظ کنید، سپس در حالی که به زمین باز می‌گردید دم داشته باشید. به آرامی نفس کشیدن را ادامه دهید و در صورت امکان 30 ثانیه تا یک دقیقه این حالت را حفظ کنید.

اگر تشک یوگا دارید از آن استفاده کنید و اگر در ناحیه گردن اذیت می‌شوید، حوله‌ای را زیر گردن خود قرار دهید.

اگر اخیراً به کمر یا گردن خود آسیب رسانده‌اید از این وضعیت خودداری کنید، مگر اینکه پزشک، فیزیوتراپ یا متخصص حرکات اصلاحی آن را توصیه کند.

در حالت ایستاده پاها را صاف کنید. بایستید و پاهای خود را در راستای شانه‌ها قرار دهید. پشت خود را صاف نگه دارید و زانوی خود را خم کنید تا ساق پا و پای خود را پشت سر خود بلند کنید. به عقب برگردید و انگشت پایی را که بلند می‌کنید نگه دارید تا کشش را بیشتر کنید. بسته به توانایی خود کشش را 5 تا 10 ثانیه نگه دارید.

از دست خود در همان سمتی که در حال بلند کردن آن هستید استفاده کنید: اگر پای چپ خود را بلند می‌کنید، از دست چپ خود استفاده کنید.

اگر برای حفظ تعادل نیاز به کمک دارید، دست مقابل خود را به دیوار نگه دارید.

از طرف دیگر نیز تکرار کنید و برای هر پا 5 تا 10 تکرار کنید.

کشش پل به صورت زانو زده را امتحان کنید. زانو بزنید و روی پاشنه‌های خود بنشینید. به پشت خم شوید و دستان خود را در حالی که بازوهای خود را کاملاً صاف کرده‌اید روی زمین قرار دهید. نفس بکشید، سپس وزن خود را روی دستان خود قرار دهید و در حالی که باسن خود را سفت می‌کنید و لگن خود را به سمت جلو از پاشنه بلند می‌کنید، بازدم کنید.

این حالت را بسته به توانایی خود به مدت 3 تا 5 ثانیه نگه دارید، سپس به حالت نشسته برگردید. با حداقل 10 تکرار ادامه دهید.

هر چه به عقب‌تر برسید، کشش شدیدتر می‌شود. اگر مبتدی هستید دستان خود را به پاهای خود نزدیک‌تر شروع کنید.

کشش لانگز را انجام دهید. از یک زانو شروع کنید و پای دیگر خود را به سمت جلو قرار دهید، به طوری که زانو در بالای پاشنه با زاویه 90 درجه خم شود. هر دو دست را به سمت ران به جلو بیاورید و در حالی که زانو را به سمت جلو صاف کرده‌اید، نیم تنه خود را به عقب متمایل کنید. از این حرکات متضاد برای کشش چهار سر ران استفاده کنید.

سی ثانیه نگه دارید. با 5 تا 10 تکرار روی هر پا ادامه دهید.

با کشیدن پای صاف روی زمین به سمت بیرون و کشیدن هر دو دست روی زمین، کشش را بیشتر کنید. بازوها و دستان باید در قسمت داخلی ساق پا و زانو باید در راستای شانه باشد. آرنج‌های خود را خم کنید، همانطور که نیم تنه خود را به زمین نزدیک می‌کنید، آن‌ها را به سینه خود نزدیک کنید.

کشش ایستاده ساق پا را انجام دهید. رو به دیوار بایستید و دست‌هایتان را صاف کرده و روی دیوار نگه دارید. پاها باید به‌اندازه‌ی عرض شانه‌ها از هم فاصله داشته باشند، یک پا در پشت کشیده شده و روی زمین صاف باشند. زانوی جلوی خود را خم کنید و به سمت دیوار متمایل شوید در حالی که پشت خود را صاف نگه داشته‌اید، احساس کنید که کشش از طریق ساق پا و همسترینگ کمر، زانو کشیده شده است.

این حالت را برای 30 ثانیه تا یک دقیقه نگه دارید و روی پای دیگر نیز تکرار کنید. با 5 تا 10 تکرار برای هر پا ادامه دهید.

سگ رو به پایین را انجام دهید. روی چهار دست و پا قرار بگیرید و دست‌ها را زیر شانه‌ها قرار دهید و زانوهایتان را زیر باسن خم کنید و به‌اندازه‌ی عرض شانه‌ها از هم فاصله بدهید. انگشتان خود را برای حمایت بیشتر از هم باز کنید و دستان خود را کمی به سمت جلو حرکت دهید. در حالی که عضلات مرکزی خود را سفت می‌کنید، باسن خود را به سمت سقف بالا بیاورید.

سعی کنید پاشنه‌های خود را نزدیک یا روی زمین نگه دارید و در حالی که زانوهای خود را صاف نگه می‌دارید، کشش را از طریق ساق پا احساس کنید.

این وضعیت را برای سی ثانیه تا یک دقیقه یا در صورت امکان بیشتر نگه دارید. با 5 تا 10 تکرار ادامه دهید.

سعی کنید هر بار یک زانو را خم کنید و انگشتان پا را در جای خود نگه دارید تا کشش را از طریق همسترینگ خود احساس کنید.

تمرین کشش پا به کمک دیوار را امتحان کنید. با دراز کشیدن به پشت و باسن خود رو به دیوار شروع کنید. تا جایی که می‌توانید خود را به دیوار نزدیک کنید و پاهای خود را مستقیماً به دیوار تکیه دهید. پاها را تا حد امکان صاف نگه دارید، به طوری که نیم تنه روی زمین و پاها در مقابل دیوار زاویه 90 درجه تشکیل دهند. پاهای خود را با کشش انگشتان پا به سمت بالاتنه خم کنید و این کشش را از پشت پاهای خود احساس کنید.

سعی کنید این وضعیت را برای 2 تا 3 دقیقه نگه دارید.

اگر یک بند الاستیک دارید، سعی کنید آن را دور پاهای خود حلقه کنید و هر انتهای آن را در دستان خود نگه دارید تا کشش بیشتر شود.

کوتاهی آشیل و مشکلات آن

فیلم مربوط به کوتاهی آشیل

اگر درد در مچ پا، زانو و یا حتی ساق پا احساس کردید و یا مستعد پیچ خوردگی مچ پا هستید حتماً آشیل پا را بررسی کنید و مطمئن شوید که مشکل خاصی نداشته باشد چرا که کوتاهی آشیل باعث بروز آسیب‌های بسیاری در پا و همچنین مشکل در راه رفتن، دویدن و یا کوهنوردی می‌شود. تمرینات اصلاحی مانند تمرینی که در ویدئو آموزش داده شد می‌تواند برای درمان و تقویت این کوتاهی آشیل مؤثر باشد. با دقت و توجه کامل به نکات تمرینات را انجام دهید و ادامه‌ی متن را مطالعه کنید.

تاندینوپاتی آشیل یک آسیب به نوار بافتی (تاندون) است که ماهیچه‌های ساق پا را به استخوان پاشنه متصل می‌کند. ممکن است در اطراف پاشنه پا دچار درد، سفتی و گاهی تورم شوید. این یک آسیب شایع است، به خصوص اگر خیلی فعال هستید یا ورزش‌های زیادی انجام می‌دهید.

درباره تاندینوپاتی آشیل

تاندون آشیل ضخیم‌ترین و قوی‌ترین تاندون بدن است. این ماهیچه ساق پا را به استخوان پاشنه پا متصل می‌کند و به فرد کمک می‌کند تا هنگام راه رفتن، دویدن، بالا رفتن یا پریدن پای خود را حرکت دهد.

اگر تاندینوپاتی آشیل دارید، تاندون آشیل آسیب می‌بیند و آنطور که باید کار نمی‌کند. معمولاً در اثر استفاده مکرر و آسیب در طول زمان آسیب می‌بیند. آسیب می‌تواند انجام فعالیت‌های معمول را دردناک و سخت‌تر کند.

ممکن است گاهی اوقات این مشکل را به نام تاندونیت آشیل بشنوید. این بدان معنی است که تاندون ملتهب است؛ اما از آنجایی که هنگام آسیب دیدگی تاندون همیشه التهاب وجود ندارد، این اصطلاح کاملاً دقیق نیست.

 تاندینوپاتی آشیل

علائم تاندینوپاتی آشیل

  • تاندینوپاتی آشیل می‌تواند علائم مختلفی ایجاد کند، از جمله:
  • درد در پاشنه پا – این ممکن است یک درد خفیف یا درد شدید باشد که وقتی فعال هستید یا به آن فشار وارد می‌کنید بدتر می‌شود.
  • سفتی در تاندون – اغلب این حالت اول صبح بدتر است یا اگر مدتی استراحت کرده باشید
  • تورم در پشت مچ پا
  • حساسیت زمانی که تاندون خود را لمس می‌کنید
  • هنگامی که مچ پای خود را حرکت می‌دهید، صدای رنده یا احساس خش خش (کرپیتوس) داشته باشد.

اگر احساس درد ناگهانی در پاشنه یا ساق پا دارید، این می‌تواند به این معنی باشد که تاندون خود را پاره کرده اید. به این حالت پارگی تاندون آشیل می‌گویند. ممکن است صدای ضربه خوردن آن را بشنوید و در تحمل وزن روی پای خود مشکل داشته باشید. اگر این اتفاق افتاد، به دنبال مشاوره فوری پزشکی باشید.

علل تاندینوپاتی آشیل

تاندینوپاتی آشیل معمولاً در اثر استفاده بیش از حد ایجاد می‌شود – این به معنای فشار مکرر بر روی تاندون آشیل در طول زمان است. این می‌تواند باعث تغییراتی در ساختار تاندون و گاهی اوقات پارگی‌های ریز شود و آن را ضعیف‌تر کند.

هر ورزش یا فعالیتی که بر تاندون آشیل فشار وارد کند می‌تواند منجر بهتاندینوپاتی آشیل شود. این شامل دویدن و هر چیزی است که شامل پریدن می‌شود. به عنوان مثال، رقص، ژیمناستیک، اسکواش و تنیس. همچنین ممکن است احتمال آسیب رساندن به تاندون آشیل بیشتر باشد اگر:

  • از تجهیزات بد طراحی شده از جمله پوشیدن کفش نامناسب استفاده کنید
  • تکنیک ضعیفی دارید یا برای فعالیتی که انجام می‌دهید به درستی تمرین نکرده‌اید
  • به طور ناگهانی میزان ورزش یا شدت ورزش خود را افزایش دهید
  • روی سطوح سخت یا شیب‌دار تمرین کنید

برای مشاوره در مورد اینکه چگونه می‌توانید بر این عوامل غلبه کنید، قبل از شروع تمرینات ورزشی با یک متخصص حرکات اصلاحی صحبت کنید.

سایر مواردی که می‌تواند احتمال ابتلا به تاندینوپاتی آشیل را افزایش دهد عبارت‌اند از:

  • افزایش سن – زیرا تاندون آشیل انعطاف پذیری کمتری دارد و توانایی مقابله با استرس را کاهش می‌دهد
  • داشتن سابقه خانوادگی این بیماری
  • اگر در گذشته تاندون یا عضلات اطراف آن آسیب دیده است.
  • داشتن برخی بیماری‌های طولانی مدت مانند آرتریت روماتوئید، دیابت، کلسترول بالا یا مشکلات تیروئید
  • داشتن مشکلات خاصی که روی پاها تأثیر می‌گذارد
  • داشتن اضافه وزن و چاق بودن
  • مصرف برخی داروها – به عنوان مثال، آنتی بیوتیک های متعلق به گروه کینولون، کورتیکواستروئیدها یا استاتین ها
 تاندینوپاتی آشیل

برای کاهش علائم تاندینوپاتی آشیل چه کنیم؟

تعدادی کار وجود دارد که می‌توانید برای کاهش علائم تاندینوپاتی آشیل بدون نیاز به مراجعه به یک متخصص و پزشک انجام دهید. از جمله موارد زیر است.

  • با کاهش (یا توقف) فعالیتی که باعث ایجاد علائم شده است، به تاندون خود استراحت دهید.
  • از کیسه‌های سرد یا یخ پیچیده شده در حوله استفاده کنید تا درد خود را کاهش داده و هر گونه تورم را کاهش دهید؛ اما یخ را مستقیماً روی پوست خود قرار ندهید، زیرا ممکن است به پوست آسیب برساند.
  • برای کمک به کاهش درد از مسکن‌های بدون نسخه مانند پاراستامول استفاده کنید. داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) مانند ایبوپروفن نیز ممکن است در ابتدا به کاهش درد کمک کنند، اما نباید برای مدت طولانی از NSAID استفاده کنید.
  • اگر می‌توانید سعی کنید به استراحت دادن به پای خود ادامه دهید. در صورت امکان انجام برخی حرکات کششی ملایم ساق پا نیز ممکن است کمک کننده باشد. ممکن است بتوانید برخی از ورزش‌ها را انجام دهید که فشار زیادی به تاندون آشیل وارد نمی‌کند، مانند شنا.
  • وقتی درد شروع به کاهش کرد، می‌توانید به تدریج فعالیت‌های عادی خود را از سر بگیرید؛ اما تا زمانی که درد کاملاً از بین نرود از دویدن در سربالایی و سرازیری خودداری کنید و بر روی سطوح نرم تر دویدن را امتحان کنید. همچنین باید مطمئن شوید که به خوبی گرم می‌شوید و حرکات کششی زیادی برای ساق پا انجام می‌دهید.
علائم تاندینوپاتی
  • ممکن است استفاده از کفی های طبی مخصوص پاشنه پا برای کاهش این علائم مفید باشد. این‌ها کفی هایی هستند که در هر یک از کفش‌های خود قرار می‌دهید. آن‌ها می‌توانند استرس وارد شده بر تاندون آشیل را کاهش دهند و علائم را کاهش دهند. همچنین ممکن است مراجعه به متخصص پا، برای دریافت بهترین و مناسب‌ترین نوع کفی بهترین کار باشد. آن‌ها می‌توانند به فرد در مورد پوشیدن کفش مناسب متناسب با پاها، وضعیت بدن و فعالیت‌های ورزشی کمک و راهنمایی کنند.

راه درمان برای تاندینوپاتی آشیل

اگر علائم پس از یک هفته یا بیشتر با استفاده از اقدامات گفته شده بهبود نیافت، ممکن است مراجعه به فیزیوتراپیست یا صحبت با پزشک عمومی و متخصص حرکات اصلاحی مفید باشد.

اگر فکر می‌کنید ممکن است تاندون آشیل خود را پاره کرده باشید، باید به پزشک خود مراجعه کنید. هنگامی که تاندون آشیل پاره شده باشد، احتمالاً درد شدیدی دارید و ممکن است صدای ترکیدن یا کوبیدن آن را نیز شنیده باشید.

تشخیص تاندینوپاتی آشیل

پزشک عمومی یا فیزیوتراپیست از فرد در مورد علائم می‌پرسد و ساق پا، پاشنه و مچ پا را معاینه می‌کند. آن‌ها ممکن است از فرد بخواهند که یک سری حرکات یا تمرینات را انجام دهد تا به آن‌ها کمک کند که بفهمند چقدر می‌تواند پای خود را حرکت دهد. آن‌ها ممکن است عضله ساق پا را منقبض کنند تا حرکت پا را بررسی کنند.

همچنین ممکن است از فرد در مورد سابقه پزشکی بپرسند تا علل یا شرایط مرتبط دیگر را بررسی کنند. پزشک عمومی می‌تواند بررسی کند که آیا داروهایی که مصرف می‌کنید ممکن است خطر ابتلا به تاندینوپاتی آشیل را افزایش داده باشد یا خیر. آن‌ها همچنین می‌توانند توصیه کنند که آیا لازم است مصرف آن‌ها را قطع کنید یا نه.

تاندینوپاتی آشیل معمولاً از روی علائم قابل تشخیص است و معمولاً نیازی به بررسی بیشتر ندارد.

درمان تاندینوپاتی آشیل

اگر اقدامات گفته شده به درمان تاندون آشیل کمک نمی‌کند، پزشک عمومی یا فیزیوتراپیست ممکن است برخی از درمان‌ها را پیشنهاد کند. این موارد معمولاً شامل یک برنامه تمرینی فیزیوتراپی برای شروع است، قبل از اینکه به سایر درمان‌ها بروید، اگر این کار مؤثر نبود. اکثر مردم متوجه می‌شوند که علائم آن‌ها در عرض 12 هفته بهبود می‌یابد.

تمرینات اصلاحی و درمانی برای تاندینوپاتی آشیل

انجام تمرینات درمانی و اصلاحی می‌تواند به تقویت قدرت و عملکرد تاندون آشیل کمک کند. ممکن است به دو تا سه جلسه در هفته برای حدود شش هفته نیاز داشته باشید.

فیزیوتراپیست و یا متخصص حرکات اصلاحی چند ورزش را پیشنهاد می‌کند. تمرینات تاندینوپاتی آشیل معمولاً با برخی کشش‌های ملایم شروع می‌شوند، قبل از اینکه به تمرین‌های غیرعادی بپردازند. این تمرینات گفته شده، تمریناتی هستند که به طور ویژه برای کشش و طولانی شدن تاندون آشیل در طول زمان طراحی شده‌اند. آن‌ها به ویژه برای تاندینوپاتی آشیل مؤثر هستند. احتمالاً باید دو بار در روز و به مدت حداقل سه ماه، تمرینات تاندینوپاتی آشیل را انجام دهید تا بهترین نتیجه را از آن‌ها بگیرید.

تمرینات اصلاحی و درمانی برای تاندینوپاتی آشیل

سایر درمان‌های تاندینوپاتی آشیل

اگر تاندینوپاتی آشیل با اقدامات گفته شده یا تمرینات درمانی و فیزیوتراپی بهبود نیافت، ممکن است درمان‌های دیگری نیز وجود داشته باشد که می‌توانید امتحان کنید. از جمله موارد زیر است.

لیزر درمانی:

این روشی است که یک دستگاه مخصوص، امواج شوک را از طریق پوست به قسمت آسیب دیده تاندون منتقل می‌کند. این ممکن است به کاهش درد کمک کند. ممکن است به چندین جلسه نیاز داشته باشید.

تزریق خون یا پلاسمای غنی از پلاکت (PRP). در این روش از بخشی از خون استفاده می‌کنند که غنی از فاکتورهای رشد است و ممکن است به بهبود سریع‌تر تاندون آشیل کمک کند. پزشک پلاسمای خون را به داخل یا اطراف تاندون آسیب دیده تزریق می‌کند.گاهی اوقات از سونوگرافی برای راهنمایی استفاده می‌کند.

طب سوزنی:

این شامل عبور دادن یک سوزن نازک به داخل تاندون با هدف شروع روند بهبودی و تقویت تاندون است.

فیزیوتراپیست ممکن است بتواند برخی از این درمان‌ها را ارائه دهد؛ اما برای دیگران، ممکن است نیاز به ارجاع به یک پزشک متخصص ورزش یا اسکلتی عضلانی داشته باشید. برخی از این درمان‌ها ممکن است فقط در مراکز تخصصی یا به عنوان بخشی از یک کار آزمایی تحقیقاتی در دسترس باشند.

جراحی تاندون آشیل

اکثر افراد برای تاندینوپاتی آشیل نیازی به جراحی ندارند؛ اما اگر چندین ماه است که درمان‌های دیگر را امتحان کرده اید و کمکی نکرده‌اند، جراحی ممکن است یک گزینه مناسب باشد. در این زمان نیاز به ارجاع به جراح متخصص پا و مچ پا دارید که می‌تواند ارزیابی کند که آیا جراحی ممکن است مفید باشد یا خیر. جراح ممکن است از فرد بخواهد که برای بررسی وضعیت تاندون خود اسکن انجام دهد.

جراحی شامل برداشتن نواحی آسیب دیده تاندون و ترمیم آنچه از آن باقی مانده است می‌باشد. جراح ممکن است نیاز به استفاده از بافتی از تاندون آشیل بالاتر یا تاندون دیگری برای این درمان داشته باشد. بهبودی پس از عمل جراحی تاندون آشیل زمان می‌برد و این جراحی جای زخم‌ها را بر جای می‌گذارد. جراحی برای همه مبتلایان به تاندینوپاتی آشیل پاسخ مثبت نخواهد داشت.

 تاندون آشیل

پیشگیری از تاندینوپاتی آشیل

چندین کار وجود دارد که می‌توانید برای جلوگیری از تاندینوپاتی آشیل انجام دهید.

  • برای دویدن و سایر فعالیت‌هایی که انجام می‌دهید، حتماً از کفش‌های مناسب و کفی های مناسب استفاده کنید. اگر به خوبی متناسب کف پا شوند، می‌تواند کمک کننده باشد.
  • چه از طریق کار و چه از طریق ورزش فعال باشید، مطمئن شوید که از تجهیزات و تکنیک‌های مناسب استفاده می‌کنید.
  • حرکات تکراری را که به تاندون فشار وارد می‌کنند محدود کنید.
  • فعالیت‌های جدید را به تدریج و به آرامی ایجاد کنید. باید شدت و مدت فعالیت‌های خود را به آرامی در طول زمان افزایش دهید.
  • قبل از شروع ورزش بدن خود را به خوبی گرم کنید و بعد از آن عضله ساق پا را بکشید.
  • اگر مشکلات سلامتی زمینه‌ای دارید که شما را بیشتر در معرض خطر قرار می‌دهد، مطمئن شوید که به درستی درمان شده‌اند.
  • حفظ وزن سالم را هدف قرار دهید زیرا اضافه وزن می‌تواند خطر ابتلا به تاندینوپاتی آشیل را افزایش دهد.
  • در صورت وجود مشکل در شکل پا یا نحوه راه رفتن، استفاده از ارتز (کفی‌های مخصوص) در هر کفش می‌تواند کمک کند. می‌توانید ارتز را از داروخانه‌ها یا فروشگاه‌های تجهیزات پزشکی خریداری کنید یا می‌توان آن‌ها را به‌صورت سفارشی توسط متخصص پا تهیه کرد. در این مورد از فیزیوتراپیست یا متخصص حرکات اصلاحی مشاوره بگیرید.