ورزش کردن برای سلامتی شما مفید است. با این حال اگر زانو درد دارید، باید از انجام برخی از تمرینات خودداری کنید اما چه ورزش هایی برای زانو درد ضرر دارد؟

همه ما هر روز بارها این جملات را می شنویم «ورزش کنید و درست غذا بخورید تا سالم بمانید». برخی از ما این توصیه ها را جدی می گیریم و برخی دیگر توجهی به آنها نمی کنیم. به طور کلی ورزش نه تنها می تواند به حفظ وزن سالم کمک کند بلکه تا حدودی شما را از برخی بیماری ها دور نگه می دارد. با این حال آیا در صورت داشتن مشکلات زانو همچنان می توانید ورزش کنید؟ پاسخ بله است اما باید بدانیم که چه ورزش هایی برای زانو درد ضرر دارد. در صورت داشتن زانو درد فقط باید به دنبال تمریناتی باشید که به زانوهای شما فشار وارد نکنند. با ما در این مطلب همراه باشید تا بدانید که چه ورزش هایی برای زانو درد ضرر دارد.

علت زانو درد چیست؟

وقتی زانو درد دارید ورزش کردن می تواند استرس زا باشد. ورزش هایی که در صورت داشتن درد زانو نباید انجام دهید شامل اکستنشن پا، اسکات، لانج و احتمالاً دویدن است.

صدمات مختلف می توانند باعث درد زانو شوند اما درد مزمن زانو معمولاً به دلیل تغییراتی است که در طول زمان رخ می دهد. سه بیماری که باعث درد مزمن زانو می شوند عبارتند از: استئوآرتریت یا آرتروز، سندرم کشکک رانی و پارگی دژنراتیو منیسک.

• استئوآرتریت یا آرتروز: با افزایش سن غضروف زانو نازک شده و از بین می رود. در این شرایط زانوهای شما اغلب ملتهب و دردناک می شوند. ماهیچه های قوی می توانند از استخوان ها حمایت کنند و فشار روی زانوها را کاهش دهند. مهم ترین راه برای قوی تر کردن ماهیچه ها انجام ورزش ها و حرکات اصلاحی است.
• سندرم کشکک رانی: هنگامی که کاسه زانو به درستی حرکت نکند، غضروف زیر آن تحریک و باعث درد می شود. اگر عدم تعادل عضلانی دارید به طوری که کاسه زانو را از موقعیت خود خارج می کند ممکن است دچار این نوع درد شوید. تقویت عضلات ضعیف می تواند کمک کننده باشد.
• پارگی دژنراتیو منیسک: یک تکه غضروف C شکل به نام منیسک مفصل زانو را نگه می دارد. افزایش سن می تواند باعث ضعیف شدن و پارگی منیسک شود.

در درمان تمام موارد بالا و کاهش درد آنها می توان دست به دامان حرکات و ورزش های اصلاحی شد. با این حال آیا هر ورزشی برای زانو درد مفید است؟ چه ورزش هایی برای درد زانو مفید هستند؟ چه ورزش هایی برای زانو درد ضرر دارد؟

ورزش چگونه درد زانو را تسکین می دهد؟

ورزش ها و حرکات اصلاحی مختص زانو از طریق شیوه های زیر به بهبود سلامت استخوان ها و غضروف ها منجر می شوند:

• افزایش جریان خون
• به گردش درآوردن مایعاتی که زانوها را روان می کنند
• انتقال مواد مغذی به بافت ها
• حذف مواد زائد
• عضله سازی

چگونه ورزش می تواند به زانو آسیب برساند؟

تمرینات با ضربه زیاد می توانند به مفاصل آسیب برسانند. پیاده‌روی، دوچرخه‌سواری و شنا نمونه‌هایی از تمرینات کم‌تأثیر هستند. بسیاری از پزشکان ورزش هایی که به زانو فشار وارد می نمایند را توصیه نمی کنند. اسکات یکی از ورزش هایی است که برای زانو درد توصیه نمی شود. علاوه بر اسکات چه ورزش هایی برای زانو درد ضرر دارد؟

اکستنشن پا: اکستنشن پا می تواند به زانوهای شما آسیب برساند. برای انجام این تمرین روی یک صندلی یا نیمکت می نشینید و پا را صاف می کنید تا موازی زمین شود. این وضعیت به وارد شدن بار زیاد روی زانو منجر می شود. اگر می‌خواهید یک نسخه اصلاح‌شده را اجرا کنید، می‌توانید پا را تا نیمه بالا بیاورید.

لانج: این ورزش مانند اسکات برای کسانی که زانو درد دارند اصلا مناسب نیست. در حرکت لانج به دلیل خم شدن زانوها و پاها فشار زیادی به زانو وارد می شود که می تواند برای افراد مبتلا به درد زانو خطرناک باشد.

دویدن: دویدن برای افراد مبتلا به زانو درد شرایط خاص خود را دارد. در صورتی که موارد زیر را رعایت نمایید دویدن آسیبی به زانو وارد نمی کند:

• از دویدن روی بتن خودداری کنید.
• کفش مناسب بپوشید.
• در صورت افزایش زانو درد توقف نمایید.
• در صورت بروز نوع جدیدی از زانو درد، این کار را متوقف کنید.

تمرینات اصلاحی برای بهبود زانو درد

تا اینجا متوجه شدید که چه ورزش هایی برای زانو درد ضرر دارد اما شاید این سوال را بپرسید که چه ورزش ها و حرکات اصلاحی برای درد زانو مناسب هستند.

تمرینات اصلاحی برای بهبود زانو درد ممکن است شامل موارد زیر باشند:

تمرین بالا آوردن پاها: در این تمرین به پشت دراز بکشید. کمر را به زمین یا تشک بچسبانید. مطمئن شوید که بین کمر و زمین فاصله یا فضای خالی وجود نداشته باشد. یک پا را خم و پای دیگر را صاف کنید. در این مرحله پای صاف را بلند نمایید و به آرامی پایین بیاورید. سپس پای خود را عوض کنید.

تمرین پل: ابتدا به پشت دراز بکشید. سپس هر دو زانو را خم کنید. بازوهای خود را در کنار بدن تان بگذارید. در این مرحله باسن خود را به سمت بالا بیاورید. سپس به آرامی و بدون فشار باسن را روی زمین بگذارید.

تمرین اسکات نیمه: پاهای خود را به اندازه عرض شانه ها باز کنید. نگاه تان باید رو به جلو باشد. به تدریج و به آرامی تا نیمه بنشینید. به محض فعال شدن عضلات باسن می توانید بلند شوید.

کشش عضلات پشت ران: در این ورزش اصلاحی باید بر روی زمین دراز بکشید. دو پای خود را صاف نگه دارید. سپس یکی از پاها را به آرامی تا نزدیکی سینه بکشید تا کشیده شود. با این حال نباید احساس درد کنید.

مبتلایان به زانو درد تقریباً همیشه عضلات باسن ضعیف یا غیر فعال دارند. این امر می‌تواند باعث سفت شدن عضلات همسترینگ و لگن شود که نیاز به کشش روزانه دارند. انجام تمرینات اصلاحی راه‌های عالی برای کمک به تقویت عضلات باسن هستند. این ورزش ها کمک می کنند تا بار اضافی بر زانوها وارد نشود.

healthshots.com/how-to/best-exercises-to-burn-belly-fat/

https://www.medicinenet.com/exercises_and_activities_not_do_if_have_bad_knees/article.htm

مفصل شانه یک مفصل کروی و یا در اصطلاح مفصل گوی و کاسه ای است که جزو مفاصل بسیار متحرک بدن محسوب میشود؛ بنابراین این ناحیه ممکن است به دلایل زیادی از ضربات و استفاده بیش از حد گرفته تا بیماری‌های مزمن دچار آسیب شود. برای درمان موثر دردهای شانه، باید علت هرکدام از این دردها را بدانید. در اینجا به این سوال علت درد در مفصل شانه چیست؟ پاسخ داده می شود.

مفصل شانه دامنه حرکتی وسیع و متنوعی دارد. وقتی مشکلی در شانه شما پیش بیاید، توانایی شما برای حرکت آزادانه و راحت را مختل می کند و می تواند باعث درد و ناراحتی زیادی شود.

شانه یک مفصل گوی و کاسه ای است که دارای سه استخوان اصلی است:

استخوان بازو( هومروس)

ترقوه

 کتف

این استخوان ها توسط لایه ای از غضروف محافظت می شوند. دو مفصل اصلی در شانه وجود دارد:

 مفصل آکرومیوکلاویکولار: این مفصل بین بالاترین قسمت کتف و ترقوه قرار دارد.

مفصل گلنوهومرال: این مفصل از قسمت بالایی و توپی شکل استخوان بازو و لبه بیرونی استخوان کتف تشکیل شده است که به نام مفصل شانه نیز شناخته می شود.

مفصل شانه متحرک ترین مفصل بدن است و شانه را به جلو و عقب حرکت می دهد. همچنین به بازو اجازه می دهد تا در یک مسیر دایره ای و به سمت بالا و دور از بدن حرکت کند.

شانه ها دامنه حرکتی خود را از عضلات روتاتور کاف دریافت می کنند. عضلات روتاتور کاف چهار تاندون دارند. تاندون ها بافت هایی هستند که عضلات را به استخوان متصل می کنند. اگر تاندون‌ها یا عضلات اطراف روتاتور کاف آسیب دیده یا متورم شده باشند، حرکت بازو در بالای سر ممکن است دردناک یا دشوار باشد.

انجام کارهای یدی و سنگین، ورزش یا حتی با حرکات مکرر میتواند به شانه آسیب برساند. برخی عارضه ها نیز می‌توانند باعث ایجاد دردی شوند که به شانه ها نیز انتشار پیدا میکند. عارضه هایی مانند بیرون زدگی دیسک در ستون فقرات گردنی و همچنین بیماری های کبد، قلب یا کیسه صفرا.

با افزایش سن، به خصوص بعد از 60 سالگی، احتمال بروز مشکل در شانه‌ ممکن است افزایش یابد. این موضوع به دلیل است که بافت‌های نرم اطراف شانه با افزایش سن تحلیل می‌روند.

در بسیاری از موارد می توان درد شانه را در خانه درمان نمود. با این حال، فیزیوتراپی، داروها یا جراحی نیز ممکن است در مواردی لازم باشد.

در ادامه مطالبی را که باید در مورد درد شانه بدانید، از جمله علل، تشخیص، درمان و پیشگیری از درد شانه خواهید خواند.

علت درد در مفصل شانه چیست؟

عوامل و شرایط متعددی می توانند در ایجاد درد شانه نقش داشته باشند. شایع ترین علت این درد تاندونیت روتاتور کاف میباشد.

این عارضه وضعیتی است که منجر به تورم تاندون های عضلات روتاتورکاف میشود. یکی دیگر از علل شایع درد شانه، سندرم گیر افتادگی یا ایمپینجمنت است که در آن تاندون روتاتور کاف بین زائده آخرومی (بخشی از کتف که گوی مفصل شانه را می پوشاند) و سر بازو (بخش کروی استخوان بازو) گیر می کند.

گیر افتادگی شانه

گاهی اوقات درد در شانه نتیجه آسیب به محل دیگری در بدن مثلا در گردن یا عضله دوسر بازویی است. این نوع درد به عنوان درد ارجاعی شناخته می شود. درد ارجاعی معمولاً با حرکت دادن شانه بدتر نمی شود.

سایر علل درد شانه عبارتند از:

آرتروز

پارگی غضروف

پارگی روتاتورکاف

بورسیت یا تاندونیت

خارهای استخوانی (برآمدگی های استخوانی که در امتداد لبه های استخوان ایجاد می شوند)

گیرافتادگی عصب در گردن یا شانه

شکستگی استخوان شانه یا بازو

شانه ی یخ زده

دررفتگی شانه

آسیب ناشی از استفاده بیش از حد یا استفاده مکرر

آسیب نخاعی

حمله قلبی

علت درد مفصل شانه چگونه تشخیص داده می شود؟

پزشک برای یافتن علت درد شانه، سابقه پزشکی شما را بررسی خواهد کرد و معاینه فیزیکی را بر روی شما  انجام می دهد.

هرگونه حساسیت و تورم در این ناحیه توسط پزشک بررسی می شود. همچنین پزشک دامنه حرکتی و ثبات مفصل را ارزیابی می کند. آزمایشات تصویربرداری، مانند اشعه ایکس یا ام آر آی، نیز می توانند تصاویر دقیقی از شانه شما برای کمک به تشخیص ارائه دهند.

• پزشک همچنین ممکن است سوالاتی را برای تعیین علت درد شانه تان از شما بپرسد. سوالات ممکن است شامل موارد زیر باشد:
• درد در یک شانه است یا هر دو؟
• آیا این درد ناگهانی شروع شده است؟ اگر چنین است، در هنگام چه حرکتی این درد شروع شده است؟
• آیا درد به نواحی دیگر بدن شما انتشار پیدا می کند؟
• آیا می توانید ناحیه درد را دقیقاً مشخص کنید؟
• آیا وقتی مفصل را حرکت نمیدهید همچنان درد دارید؟
• آیا وقتی در زوایای خاصی بازو را حرکت می دهید درد بیشتر میشود؟
• آیا این درد شدید است یا درد مبهم است؟
• آیا ناحیه درد قرمز، داغ یا متورم شده است؟
• آیا درد شما را در شب بیدار نگه می دارد؟
• چه چیزی آن را بدتر و چه چیزی آن را بهتر می کند؟
• آیا مجبور شده اید فعالیت های خود را به دلیل درد شانه خود محدود کنید؟

به هنگام درد مفصل شانه، چه زمانی باید به پزشک مراجعه کنیم؟

اگر دچار تب، ناتوانی در حرکت شانه، کبودی مداوم، گرما و حساسیت در اطراف مفصل، یا دردی که پس از چند هفته درمان خانگی همچنان ادامه دارد، هستید، باید با پزشک خود تماس بگیرید.

اگر درد شانه شما ناگهانی است و مربوط به آسیب نیست، فورا با اورژانس تماس بگیرید زیرا این درد ممکن است نشانه حمله قلبی باشد. سایر علائم حمله قلبی عبارتند از:

مشکل در تنفس

تنگی قفسه سینه

سرگیجه

تعرق زیاد

درد در گردن یا فک

همچنین در صورت آسیب دیدگی شانه و خونریزی فوراً با اورژانس تماس بگیرید یا به اورژانس مراجعه کنید.

درمان درد مفصل شانه چیست؟

درمان این عارضه به علت و شدت درد شانه بستگی دارد. برخی از گزینه‌های درمانی شامل فیزیوتراپی، کاردرمانی، بی حرکت‌ کردن شانه یا جراحی است.

پزشک همچنین ممکن است داروهایی مانند داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) یا کورتیکواستروئیدها را برای درمان شما تجویز کند. کورتیکواستروئیدها داروهای ضد التهابی قوی هستند که می توانند به صورت خوراکی یا تزریقی در محل درد مصرف شوند.

اگر جراحی شانه انجام داده اید، دستورالعمل های مراقبت های بعد از آن را به دقت دنبال کنید.

برخی از دردهای جزئی شانه را می توان در خانه درمان کرد. استفاده از یخ به مدت 15 تا 20 دقیقه سه یا چهار بار در روز و به مدت چند روز می تواند به کاهش درد کمک کند. برای انجام این کار از کیسه یخ استفاده کنید یا یخ را در حوله ای بپیچید زیرا قرار دادن مستقیم یخ روی پوست می تواند باعث سرمازدگی و سوختگی پوست شود.

استراحت دادن به شانه برای چند روز قبل از بازگشت به فعالیتهای عادی و اجتناب از هر حرکتی که ممکن است باعث درد شود می تواند مفید باشد. کار یا فعالیت هایی که احتیاج به بردن دست به بالای سر دارند را محدود کنید.

سایر درمان‌های خانگی شامل استفاده از داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی بدون نسخه برای کمک به کاهش درد و التهاب و بستن ناحیه با بانداژهای الاستیکی برای کاهش تورم است.

چگونه می توان از درد مفصل شانه جلوگیری کرد؟

انجام تمرینات ساده شانه می تواند به کشش و تقویت عضلات و تاندون های روتاتور کاف کمک کند. یک فیزیوتراپ یا کاردرمانگر می تواند به شما نشان دهد که چگونه این تمرینات را به درستی انجام دهید.

اگر قبلاً مشکلات شانه داشته اید، برای جلوگیری از آسیب های بعدی، به مدت 15 دقیقه بعد از ورزش از یخ استفاده کنید.

اگر دچار ابتلا به بورسیت یا تاندونیت هستید، انجام تمرینات ساده دامنه حرکتی در هر روز می تواند از ابتلا به شانه یخ زده در آینده جلوگیری کند.

تمرینات مناسب برای درد مفصل شانه

ورزش می تواند به کاهش درد و بهبود انعطاف پذیری شما کمک کند. در واقع، بررسی 16 مطالعه در سال 2020 نشان داد که ورزش درمانی می تواند به اندازه تزریق کورتیکواستروئید یا جراحی برای رفع فشار و کاهش درد مداوم شانه موثر باشد.

در ادامه سه تمرین آورده شده است که می تواند برای کمک به کاهش یا جلوگیری از درد در شانه یا بازوی خود آنها را امتحان کنید. می توانید این حرکات کششی را به صورت ایستاده یا نشسته انجام دهید.

هنگام انجام هر حرکت ورزشی یا کششی، به یاد داشته باشید که همیشه در یک وضعیت بدنی مطلوب باشید و هرگز عضلات خود را بیشتر از حد توان تحت کشش قرار ندهید. اگر سؤال یا نگرانی در مورد انجام تمرینی دارید، در ابتدا با پزشک خود صحبت نکنید.

کشش متقاطع بازو

شما باید این کشش را در پشت شانه خود احساس کنید. برای انجام این تمرین:

به آرامی دست خود را تا جایی که می توانید روی سینه بکشید.

از دست مخالف خود برای نگه داشتن قسمت بالای بازوی خود استفاده کنید. کشش را برای 30 ثانیه نگه دارید و سپس به حالت اولیه برگردید. اجازه دهید شانه به مدت 30 ثانیه استراحت کند و سپس این تمرین را برای طرف مقابل نیز تکرار کنید. سه بار دیگر این حرکت را تکرار کنید.

کشش عضلات سه سر

این کشش در قسمت بالای بازو (عضلات سه سر) و شانه احساس می شود. مراحل زیر را دنبال کنید:

دست راست خود را روی شانه راست خود قرار دهید.

آرنج راست خود را با دست چپ بگیرید.

آرنج راست خود را به آرامی به سمت بالا بلند کنید تا زمانی که کشش را احساس کنید.

کشش را برای 10 تا 30 ثانیه نگه دارید.

کشش را رها کنید، تا 30 ثانیه استراحت کنید.

یک تا سه بار دیگر این کشش را تکرار کنید.

کشش عضلات سینه

هنگامی که این تمرین را انجام می دهید، می توانید کشش را در قفسه سینه، شانه ها و بالای بازو (عضلات دوسر بازویی ) احساس کنید. برای انجام این تمرین:

به آرامی دست های خود را پشت سر خود در هم قفل کنید و مطمئن شوید که کف دست ها به سمت خودتان باشد.

با احتیاط شروع به بلند کردن دست های در هم بسته خود به سمت بالا کنید تا زمانی که کشش را احساس کنید.

این وضعیت را برای 10 تا 30 ثانیه نگه دارید.

کشش را رها کنید، به آرامی دستان خود را پایین بیاورید.

تا 30 ثانیه استراحت کنید.

یک تا سه بار دیگر این تمرین را تکرار کنید.

https://www.healthline.com/health/chronic-pain/shoulder-pain

آیا کمر درد ربطی به عفونت رحم دارد؟ این سوالی است که بسیاری از خانم های مبتلا به التهاب های زنان و عفونت رحم می پرسند. اکثر  زنان پس از زایمان اغلب دچار درد ناحیه پایین پشت می شوند. این درد نه تنها به دلیل مشکلات استخوانی و مفصلی پس از زایمان است بلکه می تواند سیگنالی از ابتلا به برخی از بیماری های التهابی زنان نیز باشد.

از این رو در پاسخ به سوال آیا کمر درد ربطی به عفونت رحم دارد باید بگوییم که بله ربط دارد.

آیا کمر درد ربطی به عفونت رحم دارد؟

بسیاری از زنان به ویژه پس از زایمان اغلب از کمردرد رنج می برند. بارداری، زایمان، قاعدگی، تصادف، آسیب و غیره اولین عللی هستند که زنان هنگام این مشکل به آنها فکر می کنند. با این حال کمردرد می تواند ناشی از بیماری های التهابی زنان مانند عفونت رحم نیز باشد. بسیاری از زنان از این امر بی اطلاع هستند و با شنیدن این که درد ناحیه پایین پشت ناشی  از عفونت رحم ناشی می شود تعجب می کنند و سریع می پرسند که آیا کمر درد ربطی به عفونت رحم دارد؟

رابطه بین عفونت رحم و کمر درد از نفوذ باکتری ها و قارچ ها از طریق واژن به اندام های تناسلی، استخوان ها، مفاصل و اعصاب لگن ناشی می شود. علاوه بر این برخی از بیماری های جدی زنان مانند سرطان در حال رشد می توانند سایر اندام های لگن را تحت فشار قرار دهند و باعث این مشکل شوند.

تشخیص علائم این مشکل ناشی از آرتروز و التهاب زنان ضروری است. این مسئله اغلب با علائم دیگری مانند بی حسی در اندام ها و درد ستون فقرات همراه می باشد و ناراحتی در قسمت کمر ناشی از عفونت رحم عمدتاً با علائمی مانند درد شکم، بی نظمی قاعدگی و ترشحات زیاد همراه خواهد بود.

پیشگیری از بیماری های ا‌لتهابی زنان که باعث کمر د‌رد می شوند

عدم درمان ناشی از عفونت رحم می تواند باعث ناراحتی های زیادی در زندگی مانند فعالیت های روزمره، زندگی زناشویی، باروری، مشکلات غدد درون ریز و غیره شود. عواملی مانند سلامت جسمی و روانی زنان زمان و هزینه زیادی را برای درمان می طلبند.

برای تشخیص این مسئله که با علائم غیرطبیعی تناسلی همراه باشد باید برای معاینه اولیه و درمان به موقع به مراکز درمانی مراجعه کنید. مشکلات مربوط به التهاب زنان با مراجعه به متخصص زنان درمان می شوند اما برای درمان به چه متخصصی باید مراجعه نمایید؟ زنان برای محدود کردن کمر درد ناشی از عفونت رحم می توانند دست به دامان حرکات اصلاحی شوند. از این رو برای التیام درد های شدید کمر خود باید به متخصص حرکات اصلاحی مراجعه کرد.

پیش نیاز های انجام تمرینات و حرکات اصلاحی برای درمان 

پاسخ سوال آیا کمر درد ربطی به عفونت رحم دارد را متوجه شدید اما برای درمان باید چکار کرد؟

یکی از علمی ترین درمان ها برای ناراحتی در قسمت کمر ناشی از عفونت رحم انجام تمرینات اصلاحی می باشد. برخی از پیش نیاز ها برای انجام تمرینات برای درمان عبارتند از:

• محدود کردن انجام کار های سنگین که به کمر فشار وارد می کنند.
• کنار گذاشتن کفش های پاشنه بلند و کفش هایی که زیره غیراستاندارد و غیر طبی دارند.
• ماساژ ملایم پشت
• استفاده از تشک نه خیلی سفت و نه خیلی نرم

تمرینات و حرکات اصلاحی برای درمان کمر‌ درد

کشش زانو تا قفسه سینه: به پشت دراز بکشید. به آرامی زانوهای خود را به سمت قفسه سینه خود ببرید. یک ثانیه به همان حالت بمانید. سپس بازوهای خود را صاف نمایید و به سمت عقب دراز کنید. 20 ثانیه در آن حالت بمانید.

چرخش زانو ها: در حالی که پاهای خود را روی زمین قرار داده اید، زانوهای خود را خم کنید و به آرامی مانند حرکت برف پاک کن از یک طرف به سمت دیگر حرکت دهید. این تمرین با چرخش آرام ستون فقرات می تواند به تسکین  کمک کند، زانو های خود را 10 بار به هر طرف بچرخانید.

حرکت کششی روی شکم خوابیده: روی شکم دراز بکشید. سپس نیمه تن بالای خود را به آرامی به سمت بالا بیاورید و روی دستان تان بایستید.

چرخش پایین کمر: یک پا را پشت زانوی دیگر قرار دهید، سپس به آرامی پای خود را به عرض بکشید. کشش را به مدت 20 ثانیه نگه دارید. 5 بار در هر پا این مورد را تکرار کنید.

فوم رولر یا فوم رولینگ:  فوم رولینگ می تواند یکی از تمرین عالی برای  ناراحتی در قسمت کمر باشد،  فوم رولر را زیر وسط پشت خود قرار دهید و به آرامی ستون فقرات خود را به سمت عقب بکشید، هر بار که این کار را انجام می دهید 30 ثانیه در همان حالت بمانید.

کشش پیریفورمیس یا Piriformis stretches: این کشش برای درمان این مورد عالی است. پای خود را روی ران دیگر خود قرار دهید و به آرامی باسن خود را روی زمین پایین بیاورید. 20 ثانیه به همین حالت بمانید.

 نظر متخصص حرکت ورزشی برای رفع کمر درد ناشی از عفونت رحم

در پاسخ به سوال بسیاری از شما بانوان که آیا کمر درد ربطی به عفونت رحم دارد گفتیم که بله دارد و برای رفع مشکل عفونت رحم به متخصص زنان مراجعه کنید زیرا در رابطه با مشکل ناحیه کمری نیز حتما سراغ درمان های طبیعی و غیرتهاجمی بروید.

درد و گرفتگی عضلات در طول قاعدگی بسیار شایع است، با این حال میزان درد و محل احساس آن متفاوت می باشد. معمولاً درد پریود به صورت گرفتگی عضلانی در شکم احساس می شود اما این درد می تواند به پشت و ران شما نیز سرایت کند، همچنین ممکن است کمر درد شدیدی را نیز احساس نمایید. یکی از راه های مقابله با این درد ها به ویژه برای درمان کمر درد پریودی مصرف مسکن های ساده است.

با این حال همه ما می دانیم که مصرف مسکن راه ایده آلی برای درمان کمر درد پریودی نیست؛ زیرا به راحتی می توان با راه های طبیعی و همچنین ورزش ها و حرکات اصلاحی درد کمر پریودی را رفع کرد. از این رو می توانید از یک متخصص حرکات و ورزش های اصلاحی در مورد گزینه های موجود برای درمان کمر درد پریودی کمک بگیرید.

 در اینجا 7 ورزش را  برای درمان کمر درد پریودی ارائه خواهیم داد تا با انجام آنها در دوران قاعدگی درد کمتری را تجربه کنید.

7 تمرین کششی برای درمان کمر درد پریودی

این تمرینات و ورزش های کششی یک مسکن طبیعی برای درمان کمر درد پریودی هستند و شما با انجام آن ها می توانید تا حد زیادی درد خود را تسکین دهید.

1. وضعیت پیچ سادۀ خوابیده (Supine Twist): یوگا به عنوان نوعی تسکین درد طبیعی برای دوره قاعدگی شناخته شده است. یکی از حرکات کششی برای درمان کمر درد پریودی وضعیت پیچ سادۀ خوابیده (Supine Twist) می باشد. این حرکت یوگا برای از بین بردن درد در ناحیه کمر در هنگام ناراحتی قاعدگی بسیار عالی است.

بسته به انعطاف ‌پذیری طبیعی بدن تان چند گزینه برای این حرکت و ورزش اصلاحی وجود دارد اما نکته مهمی که در این ورزش برای درمان کمر درد پریودی باید در نظر بگیرید این است که هرگز سعی نکنید از محدودیت های بدن خود فراتر بروید. به عبارت دیگر تا جایی که می توانید باید بدن تان را خم کنید. تمرین را با دراز کشیدن به پشت شروع نمایید و زانو های خود را به سمت قفسه سینه تان ببرید. سپس هر دو پای خود را باید به سمت چپ بچرخانید، در این تمرین باید بالای زانو راست خود را بالای زانو چپ قرار دهید.

در این مرحله باید زانو بزنید و سپس هر دو زانو را از هم باز نمایید و در مرحله بعد باید ستون فقرات خود را کش بدهید. دست های خود را به سمت جلو باز کنید. بالا تنه باید در بین ران ها قرار داده شود. به عبارت دیگر شکم را باید بر روی زانو ها و ران های خود بگذارید. سپس شست پاهای خود را روی زمین قرار دهید. باسن روی پاشنه ها تکیه خواهد کرد. در مرحله آخر پیشانی باید روی زمین قرار بگیرد. گردن، بازو ها و شانه ها باید ریلکس باشند در این ورزش کمر درد قاعدگی تسکین پیدا می کند.

 توجه نمایید که چرخش ستون فقرات باید آرام و ملایم باشد و احساس درد نکنید. سپس همین حرکت را با پای چپ خود انجام دهید. این حرکت ایده آل ترین روش برای درمان کمر درد در زمان پریودی می باشد.

جمع بندی

اگر شما هم از کمر درد پریودی رنج می‌برید، بدانید که با چند تمرین ساده و اصولی می‌توانید دردهای دوران قاعدگی را کاهش دهید. حرکاتی مانند وضعیت پیچ خوابیده (Supine Twist) پل پشتیبانی شده، پروانه خوابیده، ددباگ، کشش کودک و چرخش ملایم ستون فقرات از مؤثرترین ورزش‌های اصلاحی برای درمان این نوع درد هستند. این حرکات نه‌ تنها باعث آرامش عضلات کمر می‌شوند بلکه به بهبود گردش خون و کاهش التهاب لگن نیز کمک می‌ کنند، به‌ جای مصرف دارو، از تکنیک‌های ورزشی و روش‌های طبیعی برای درمان کمر درد پریودی بهره بگیرید و با کمک یک متخصص حرکات اصلاحی، برنامه‌ای مناسب با شرایط بدنی خود دریافت کنید

استئوآرتریت زانو یک بیماری شایع است که باعث درد، التهاب و سفتی در مفصل زانو می‌شود. انواع مختلفی از درمان‌ها برای این بیماری وجود دارد. گزینه‌های درمانی برای این بیماری می‌تواند شامل گرما یا سرما درمانی، حرکات ورزشی ملایم، انواع داروها و جراحی باشد.

استئوآرتریت وضعیتی است که غضروف مفاصل شما را تحت تاثیر قرار می‌دهد. این بیماری شایع‌ترین نوع آرتریت است و حدود 32.5 میلیون نفر از افراد را در ایالات متحده تحت تاثیر قرار می‌دهد.

زانو یکی از شایع‌ترین مفاصلی است که تحت تاثیر استئوآرتریت قرار می‌گیرد. ابتلا به این بیماری می‌تواند راه رفتن، بالا و پایین رفتن از پله‌ها یا انجام سایر کارهای روزانه را دشوار کند.

در این مقاله به این موضوع می‌پردازیم که چه چیزی باعث استئوآرتریت زانو می‌شود، راه‌های درمان آن چگونه است و چه نوع تغییراتی در شیوه زندگی ممکن است به بهبود علائم آن کمک کند.

علت استئوآرتریت زانو چیست؟

استئوآرتریت زانو در اثر ساییدگی و پارگی مفصل زانو ایجاد می‌شود. این بدان معنی است که غضروف (بالشتک محافظتی) مفصل در طول زمان بین می‌رود. با شکسته شدن غضروف، استخوان‌های زانو شروع به ساییدگی می‌کنند و باعث ایجاد درد می‌شوند.

عوامل خطرآفرین برای ابتلا به استئوآرتریت زانو عبارتند از:

سن: خطر ساییدگی و پارگی مفصل زانو با افزایش سن به خصوص سنین بالای 50 سال افزایش می‌یابد.

جنسیت: استئوآرتریت زانو در زنان شایع‌تر از مردان است.

شغل: مشاغلی که نیازمند وارد کردن فشار بیش از حد به مفصل زانو هستند (مانند خم شدن یا بلند کردن مکرر اجسام سنگین) شما را در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به آرتروز قرار می‌دهد.

صدمات: آسیب‌های قبلی به مفصل زانو ممکن است خطر ابتلا به آرتروز را افزایش دهد.

وزن بدن: اضافه وزن به مفصل زانو فشار مضاعفی وارد می‌کند و همچنین ممکن است منجر به التهاب مفصل شود.

ژنتیک: افرادی که سابقه خانوادگی استئوآرتریت زانو دارند ممکن است بیشتر در معرض خطر ابتلا به این بیماری باشند.

سایر شرایط سلامتی: برخی بیماری‌های متابولیک، بی نظمی‌های استخوانی یا سایر مشکلات مفصلی ممکن است خطر ابتلا به استئوآرتریت زانو را افزایش دهند.

علائم استئوآرتریت زانو چیست؟

علائم استئوآرتریت ممکن است به آرامی شروع شود و با گذشت زمان بدتر شود.

ممکن است در طی این بیماری علائم زیر را تجربه کنید:

سفتی در مفاصل زانو بعد از استراحت‌های طولانی مانند اول صبح

تورم مفصل زانو

درد هنگام حرکت یا استراحت

تغییرات دامنه حرکتی، مانند مشکل در خم یا صاف کردن زانو

ایجاد کرپیتوس یا صدای خش خش یا در مفاصل

بی ثباتی مفصل

قفل شدن زانو هنگام خم یا صاف کردن

اگر هر یک از این علائم بر زندگی روزمره شما تأثیر می‌گذارد، با یک پزشک مشورت کنید. پزشک شما هرگونه تورم، مشکلات دامنه حرکتی، بی ثباتی مفصل و سایر علائم را بررسی می‌کند.

بهترین درمان استئوآرتریت زانو چیست؟

هیچ درمانی برای استئوآرتریت زانو وجود ندارد. این بیماری یک وضعیت پیشرونده است، به این معنی که با گذشت زمان بدتر می‌شود. گزینه‌های درمانی ممکن است به کاهش درد، بهبود تحرک و افزایش کیفیت زندگی کمک کند.

استئوآرتریت زانو معمولاً با مرور تاریخچه پزشکی و معاینه فیزیکی زانو تشخیص داده می‌شود.

درمان‌های غیر دارویی برای درمان استئوآرتریت

پزشک شما ممکن است پیشنهاد کند که گزینه‌های غیر دارویی را برای کمک به کاهش علائم قبل از مصرف دارو یا جراحی امتحان کنید.

این گزینه‌ها عبارتند از:

یخ یا سرما درمانی می‌تواند جریان خون را در ناحیه درد و تورم را کاهش دهد.

فیزیوتراپی ممکن است به تقویت عضلات اطراف زانو و بهبود دامنه حرکتی و انعطاف پذیری مفصل کمک کند.

درمان‌های جایگزین مانند طب سوزنی یا ماساژ نیز می‌توانند جریان خون را تحریک کرده و درد بیشتری را تسکین دهند.

کرم‌های موضعی حاوی منتول، کافور، کپسایسین ممکن است به کاهش التهاب و درد کمک کنند.

کاهش وزن ممکن است بار روی مفصل زانو را کم کند و درد، تورم یا سفتی را کاهش دهد.

تمرینات و حرکات ملایم ممکن است به بهبود جریان خون و تحرک مفاصل کمک کند.

وسایلی مانند عصا و بریس ها می‌توانند به شما کمک کنند راحت‌تر حرکت کنید.

استفاده از دارو برای درمان استئوآرتریت

چندین دارو وجود دارد که ممکن است به کاهش ناراحتی‌های ناشی از استئوآرتریت زانو کمک کند. پزشک شما بر اساس علائم، سابقه پزشکی و وجود هر گونه بیماری دیگر، تعیین می‌کند که کدام داروها ممکن است برای شما بهترین کارکرد را داشته باشند.

داروها ممکن است شامل موارد زیر باشد:

داروهای مسکن بدون نسخه: این داروها درد را تسکین و التهاب را کاهش می‌دهند. این داروها شامل داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) مانند ایبوپروفن و ناپروکسن هستند.

داروهای موضعی نیز به صورت ژل در دسترس هستند که می‌توانند به طور مستقیم روی مفصل زانو برای تسکین درد اعمال شوند.

داروهای مسکن تجویزی: اگر داروهای مسکن بدون نسخه موثر نباشند، پزشک ممکن است مهارکننده‌های COX-2 مانند سلکوکسیب و ملوکسیکام را برای تسکین درد شما تجویز کند.

کورتیکواستروئیدها: کورتیزون‌ها را می‌توان به طور مستقیم به مفصل زانو برای تسکین درد و کاهش التهاب تزریق کرد. ممکن است برای محدود کردن عوارض جانبی، به چهار تزریق در سال نیاز باشد.

عمل جراحی برای درمان استئوآرتریت

اگر سایر گزینه‌های درمانی به خوبی عمل نکنند، ممکن است جراحی توصیه شود.

گزینه‌های جراحی عبارتند از:

بازسازی غضروف: این جراحیپیوند غضروف نیز نامیده می‌شود، غضروف سالم از مفصل دیگر برای پر کردن قسمتی که فرسوده شده است استفاده می‌شود. برای افراد جوانی که کمترین آسیب را دارند بسیار موثر است.

استئوتومی: در طی این جراحی ممکن است بخشی از استخوان ساق پا یا ران برای کاهش فشار روی مفصل زانو تغییر شکل داده شود. این جراحی برای افراد مبتلا به استئوآرتریت اولیه بهترین گزینه است.

تعویض مفصل زانو: این جراحی شامل تعویض کامل یا تعویض جزئی مفصل زانو است. پزشک نواحی آسیب دیده مفصل را برمی دارد و آن را با یک مفصل جدید متشکل از فلز یا پلاستیک جایگزین می‌کند.

آیا پیاده روی برای استئوآرتریت زانو مفید است؟

زمانی که زانوی شما سفت یا متورم می‌شود، راه رفتن یا ورزش کردن ممکن است غیر منطقی به نظر برسد، اما پیاده روی و سایر فعالیت‌های کم تاثیر می‌تواند به ویژه برای استئوآرتریت زانو مفید باشد.

در واقع، طبق یک مطالعه در سال 2022 بر روی افراد بالای 50 سال، نشان داده شده است که راه رفتن و ورزش منجر به حملات کمتر زانو درد می‌شود. پیاده روی حتی ممکن است روند پیشرفت علائم را در افراد مبتلا کند کند.

علاوه بر پیاده‌روی، فعالیت‌های زیر نیز ممکن است به استئوآرتریت کمک کند:

شنا کردن

ایروبیک در آب

دوچرخه سواری

زندگی با استئوآرتریت زانو

در کنار دریافت درمان‌های مناسب برای کمک به استئوآرتریت زانو، تغییراتی در شیوه زندگی وجود دارد که ممکن است علائم شما را کاهش دهد، تغییراتی مانند:

اجتناب از انجام حرکات تحریک کننده زانو: سعی کنید از حرکاتی که ممکن است استئوآرتریت زانو شما را بدتر کند، خودداری کنید. حرکاتی مانند زانو زدن، چمباتمه زدن، بلند کردن اجسام سنگین یا بالا رفتن از پله‌ها.

فعالیت منظم: همانطور که قبلاً ذکر شد، فعالیت می‌تواند به کاهش علائم استئوآرتریت کمک کند. فعالیت‌های کم تاثیر مانند پیاده روی ملایم یا شنا که فشار زیادی به مفصل زانو وارد نمی‌کند می‌تواند گزینه‌های مناسبی برای این منظور باشند. تمرینات یوگا و تعادل نیز ممکن است به تقویت قدرت و بهبود ارتباط ذهن و بدن شما کمک کند.

کاهش وزن: کاهش وزن ممکن است به کاهش استرس روی مفصل زانو، کاهش درد و بهبود عملکرد کلی مفصل کمک کند.

کلام آخر

استئوآرتریت زانو یک بیماری شایع است که به دلیل شکستن غضروف بین مفاصل زانو ایجاد می‌شود. این امر می‌تواند باعث ساییدگی استخوان‌های مفصل زانو و ایجاد درد، التهاب و سفتی شود. افزایش سن، اضافه وزن یا حرکات تکراری مانند خم شدن، چمباتمه زدن یا بلند کردن اجسام سنگین می‌تواند ابتلا به این بیماری را افزایش دهد.

اگرچه گزینه‌های درمانی زیادی مانند درمان‌های محافظه کارانه، داروها یا جراحی برای استئوآرتریت زانو وجود دارد، اما هرکدام از این درمان‌ها می‌تواند به صورت منحصر به فرد و تنها بر اساس شرایط هر شخص تجویز شوند. ممکن است برای رسیدن به درمان موثرتر احتیاج به کمی آزمون و خطا داشته باشید تا بفهمید که دقیقاً چه درمانی برای شما بهتر است.

بهترین زمان برای انجام حرکات اصلاحی با توجه به بررسی های تخصصی متخصص حرکات اصلاحی و تدوین برنامه ها و استراتژی های عملکردی مناسب با توجه به شرایط فردی هر شخصی منحصر به فرد می باشد. در حالت کلی بهترین زمان برای انجام حرکات اصلاحی پس از هر فعالیت ورزشی مانند تمرینات کششی یا هوازی به عنوان یک برنامه تمرینی منظم برای اجرای حرکات اصلاحی پس از گرم کردن بدن است.

متخصص حرکات اصلاحی بهترین زمان برای انجام حرکات اصلاحی را تعیین می کند.

تمرینات اصلاحی چیست؟

ورزش ها و تمرینات اصلاحی رویکرد های متمرکزی برای تمرین بدنی هستند که حرکات اصلاحی را ترویج می کنند. حرکات اصلاحی در صورتی که در بهترین زمان خود و با اصولی ترین شیوه ها انجام شوند، به رفع عدم تعادل عضلانی کمک می نمایند. همچنین می توانند الگو های حرکتی عملکردی را بازیابی کنند و کنترل عصبی عضلانی را پیش ببرند.

پیوستار تمرینات اصلاحی فرآیندی است که شامل سطوح متعددی از ورزش ها و تمرینات اصلاحی از جمله فعال سازی عضلات می شود. این تمرینات اصلاحی شامل استراتژی های فعال و غیرفعال هستند که هدف نهایی شان بازگرداندن الگو های حرکتی اولیه، بهبود تحرک و ثبات، از بین بردن چسبندگی در بافت نرم، ترویج فعال سازی عضلات و در نهایت افزایش عملکرد ساختار عضلانی و اسکلتی می باشند.

چند نمونه از تمر‌‌ینات اصلاحی

تمرینات اصلاحی می توانند اشکال مختلفی داشته باشند. از آنجایی که این حرکات برای بهبود به یک ناحیه بسیار خاص از بافت عضلانی طراحی شده اند، مهم است که ورزش های اصلاحی را تحت نظر متخصص حرکات اصلاحی انجام دهید. متخصص حرکات اصلاحی با انتخاب بهترین زمان برای انجام حرکات اصلاحی بهره وری این تمرینات را دو چندان می کند.

چند نمونه از تمرینات اصلاحی عبارتند از:

• کشش فلکسور هیپ
• کشش ساق پا
• کشش زانو
• کار با فوم رولر روی نوارهای ایلیوتیبیال (چهارسر ران خارجی)

این موارد تنها چند نمونه کلی از تمرینات اصلاحی هستند. علم حرکات اصلاحی حتی برای ریزترین استخوان ها و عضلات بدن تمریناتی کاملا اصولی و علمی طراحی کرده است.

بهترین زمان برای انجام تمرینات اصلاحی چه زمانی است؟

بهترین زمان برای انجام حرکات اصلاحی به شرایط فردی اشخاص مختلف بستگی دارد. به عبارت دیگر تمام طرح ها و استراتژی های مربوط به تمرینات اصلاحی باید متناسب با شرایط افراد مختلف برنامه ریزی شوند.

برخی از افراد در برنامه روزانه ورزشی خود اقدام به انجام تمرینات اصلاحی می کنند. از این رو بهترین زمان برای انجام حرکات اصلاحی برای این گونه از افراد در زمانی است که بدن شان را برای ورزش کردن و انجام تمرینات اصلاحی گرم کرده اند. با این حال برای برخی از افراد بهترین زمان برای انجام حرکات اصلاحی باید مطابق با برنامه ویژه ای مشخص شود که متخصص حرکات ورزشی آن را تدوین می کند. این افراد به یک برنامه تمرینی اصلاحی ویژه نیاز دارند.

تمرینات اصلاحی کلید سلامتی و تندرستی کلی هستند و متخصص حرکات اصلاحی بهتر می داند که بهترین زمان برای انجام حرکات اصلاحی برای افراد مختلف چه زمانی است. آیا بهترین زمان برای انجام حرکات اصلاحی قبل یا بلافاصله بعد از جلسات تمرینی با شدت بالا است؟ این سوالی است که متخصص حرکات ورزشی متناسب با شرایط بدنی شما می تواند به صورت علمی پاسخ دهد.

بهترین زمان برای شروع تمرینات اصلاحی چه زمانی است؟

بهترین زمان برای شروع تمرینات اصلاحی پیش از بدتر شدن آسیب های عضلانی و اسکلتی است.

بسیاری از مردم منتظر می مانند تا زمانی که علائم آسیب های عضلانی و اسکلتی شان بدتر شود تا به متخصص حرکات اصلاحی مراجعه کنند.

چنین رویکردی موجب بدتر شدن مشکلات موجود می شود. به عبارت دیگر عدم درمان به موقع منجر می شوند تا پروسه درمان آسیب های عضلانی و مفاصل بسیار طولانی تر شود.

بهترین زمان برای شروع حرکات اصلاحی بلافاصله پس از ایجاد درد در مفاصل و عضلات است.

همه افراد گه گاهی دچار کشیدگی یا درد عضلانی می شوند. با این حال اگر بعد از چند روز خودمراقبتی وضعیت بهبود نیافت، فوراً به متخصص حرکات اصلاحی باید مراجعه کرد.

حرکات اصلاحی و هدفمند تحت نظر متخصص حرکات اصلاحی موجب می شوند تا عضلات ضعیف و غیرفعال که مستعد آسیب هستند فعال شوند.

با توجه به بهترین زمان برای انجام حرکات اصلاحی که متناسب با شرایط بدنی افراد تعیین می شود می توان به بهبود تعادل، هماهنگی و ثبات عضلات و مفاصل دست یافت.

مزایای حرکا‌ت اصلاحی: چگونه تمر‌ینات اصلاحی را در روال فعلی خود ادغام می کنید؟

گنجاندن تمرینات اصلاحی در روتین روزانه یکی از راه های هوشمند برای به حداکثر رساندن عملکرد شما و کاهش احتمال آسیب است.

• تمرینات اصلاحی عدم تعادل عضلانی را تقویت می کنند. در واقع ورزش های اصلاحی می توانند با اصلاح عدم تعادل کارایی شما را افزایش دهند، به مدیریت استرس کمک کنند و نحوه حرکت و عملکرد بدن را بهبود ببخشند.
• تمرینات اصلاحی برای بهبود قدرت و ثبات بر بهینه سازی کنترل عضلانی تمرکز دارند که برای به حداکثر رساندن تولید نیرو و کاهش خطر آسیب امری ضروری می باشند.
• تمرینات اصلاحی با استفاده از استراتژی های علمی و حرکتی خاصی طراحی می شوند که به کاهش درد های عضلانی و استخوانی کمک می کنند. تقویت یا اصلاح وضعیت بدنی شما یک راه عالی برای جلوگیری از مشکلات اسکلتی عضلانی در آینده است.

در نهایت وقتی عضلات و مفاصل شما به درستی در یک راستا قرار بگیرند، می توانید هر روز را بدون درد عضلانی و استخوانی پشت سر بگذارید.

با دیدن پای پرانتزی کودک اولین چیزی که به ذهن هر والدینی می رسد این است که برای پای پرانتزی به چه دکتری مراجعه کنیم؟ چگونه می توانیم بدون جراحی و با تمرینات اصلاحی مشکل پای پرانتزی را درمان نماییم؟

ژنوواروم یا پای پرانتزی را می توان با روش های غیر جراحی یا جراحی اصلاح کرد. درمان های غیرجراحی شامل کشش، ورزش اسلینگ، ورزش مقاومت عضلانی، کایروپراکتیک و غیره هستند. ورزش کششی و الاستیک در میان درمان های غیرجراحی مداخلاتی می باشند که دسترسی به آنها آسان است.

چرا پا‌ها پرانتزی می شوند؟

بگذارید یک نکته جالب در مورد پای پرانتزی یا کمانی بگوییم. همه ما در کودکی به مدت دو سال پاهای کمانی داریم. وقتی کودک در رحم است، وضعیت پاهای جنین به گونه ای قرار می گیرد که لگن خمیده می شود و به سمت بیرون می چرخد. همچنین زانو در قسمت پایین ساق با خمیدگی همراه است. در نتیجه پا به سمت داخل می چرخد.

به دلیل این وضعیت در دوران بارداری، پاها در دوران نوزادی و کودکی کمان می مانند. وقتی کودک یک و نیم یا دو ساله می شود، پاها به تدریج صاف می شوند. زمانی که ساق پا با گذشت زمان و افزایش سن بهتر نشود، جای نگرانی است و باید فوراً به پزشک مراجعه نمایید اما برای پای پرانتزی به چه پزشکی مراجعه کنیم؟

برای پای پرانتزی به چه پزشکی مراجعه کنیم؟

در درمان پای پرانتزی انتخاب پزشک متخصص اولین مرحله می باشد. شاید این سوال برای تان پیش بیاید که برای پای پرانتزی به چه پزشکی مراجعه کنیم؟ متخصص حرکات اصلاحی، متخصص ارتوپدی و فیزیوتراپیست متخصصانی هستند که می توانند در درمان پای پرانتزی به شما کمک کنند.

مزیت مراجعه به متخصص حرکات اصلاحی این است که این متخصص می تواند بدون هیچ گونه مداخله ای با شیوه های طبیعی و ورزش های ساده مشکل شما را حل کند. در حقیقت متخصص حرکات اصلاحی می تواند بدون هیچ گونه عمل جراحی شکاف موجود در بین برنامه تمرینات ورزشی و توانبخشی را پر کند. از طرف دیگر تمرینات اصلاحی که متخصصین حرکات اصلاحی ارائه می دهند علاوه بر درمان پای پرانتزی بهترین راه برای پیشگیری از دیگر ناهنجاری های اسکلتی، عضلانی و استخوانی هستند که ممکن است بر اثر عدم درمان پای کمانی در دراز مدت بروز کنند.

تا اینجا متوجه شدیم که برای پای پرانتزی به چه دکتری مراجعه کنیم اما برخی از مهم ترین تمرینات اصلاحی که متخصصین حرکات اصلاحی تجویز می کنند به شرح زیر می باشند.

تمرینات اصلاحی برای درمان پای پرانتزی

یکی از پاسخ های علمی به این سوال که برای درمان پای پرانتزی به چه دکتری مراجعه کنیم متخصص حرکات اصلاحی می باشد.

متخصص حرکات اصلاحی برای درمان پای پرانتزی به دو گروه تمرین تخصصی می پردازد. این تمرینات عبارتند از: تمرینات کششی و تقویتی.

برخی از تمرینات کششی برای ژنوواروم

متخصص حرکات اصلاحی برای اصلاح ژنوواروم روی کشش دو عضله تمرکز می کند. یکی عضله همسترینگ است که در پشت ران قرار دارد و دیگری عضله اداکتور می باشد که در قسمت داخلی ران واقع شده است.

کشش عضلات همسترینگ در نشستن طولانی برای ژنوواروم: این تمرین کششی در حالت نشسته انجام می شود. کاری که انجام می دهیم این است که یک زانو را خم می کنیم. زانوی دیگر باید صاف بماند. سپس به حالت قائم می نشینیم. در مرحله بعد پا و انگشتان پا را به سمت خود می کشیم. در صورت امکان صاف بنشینید و کمی به سمت جلو خم شوید تا در پشت ران کشش خوبی را احساس کنید.

کشش اداکتور با دو پا در کنار هم: بنشینید و هر دو پا و کف پا را به هم وصل کنید. پس از آن به جلو خم شوید. سعی کنید ران خود را تا حد امکان پایین بیاورید، زانوها را پایین نگه دارید و برای یک دقیقه به همان حالت بمانید. این ورزش برای درمان پای پرانتزی بسیار مفید می باشد.

تمرینات کششی اداکتور برای صاف کردن پاهای کمان: تمرین بعدی نیز کششی است. یک بار دیگر کف هر دو پای خود را به هم بچسبانید. این بار به سمت جلو خم نمی شوید، بلکه به صورت اریب خم خواهید شد. شانه کمی به سمت زانوی طرف مقابل خم می گردد. یک دقیقه به همین حالت بمانید.

کشش عضلات اداکتور: یک زانو را صاف کنید و زانوی دیگر را بر روی آن قرار دهید. پس از آن یک شانه را در جهت زانوی طرف مقابل خم خواهید کرد. دست های خود را به سمت عقب ببرید، درست مانند شکل زیر.

پس از این که دست های خود را پشت سر تان قرار دادید، یکی از شانه ها را به یک سمت خم کنید. درست مانند شکل بالا. یک دقیقه به همین حالت بمانید.

در هر جلسه از تمرینات اصلاحی برای درمان پای پرانتزی حداقل دو یا سه بار این حرکات را انجام می دهید.

چرا برای پای پرانتزی به متخصص حرکات اصلاحی مراجعه کنیم؟

تا اینجا متوجه شدید که برای پای پرانتزی به چه دکتری مراجعه کنید. با این حال شاید این سوال برای تان مطرح شود که چرا متخصص حرکات اصلاحی را برای درمان پای پرانتزی انتخاب کنیم.

متخصص حرکات اصلاحی سعی می کند بدون مداخله جراحی خفیف ترین تا حادترین شرایط پای پرانتزی را به کمک تمرینات اصلاحی که علم اثربخشی آنها را به اثبات رسانده است درمان کند. پای پرانتزی یکی از ناهنجاری های بدنی به شمار می رود که در اثر ضعف عضله های دو سر رانی، کوتاه شدن عضله همسترینگ و همچنین کوتاه شدن عضله نیم غشایی بروز می کند. تمرینات اصلاحی که متخصص حرکات اصلاحی تجویز می کند می توانند این ضعف های عضلانی را به شیوه طبیعی و غیرجراحی درمان نمایند.

نتیجه گیری

اگر نگران این موضوع هستید که برای درمان پای پرانتزی به چه دکتری مراجعه کنیم، حتما متخصص حرکات اصلاحی را در اولویت قرار دهید.

فعال ماندن، مدیریت وزن و ایجاد تغییرات در رژیم غذایی چند راه طبیعی برای تسکین درد آرتروز هستند. برخی از درمان‌های جایگزین نیز می‌توانند با بهبود انعطاف‌پذیری یا کاهش سفتی و تورم در این زمینه کمک کننده باشند.

درد آرتروز

آرتروز یا آرتریت به طیف وسیعی از شرایطی اطلاق می‌شود که شامل درد و التهاب در مفاصل باشد. اما آیا این عارضه یک وضعیت دژنراتیو است؟ (وضعیت دژنراتیو اشاره به وضعیتی است که در طی آن علائم در طول زمان بدتر می‌شوند) یا یک اختلال خودایمنی با علائم خارج مفصلی که در طی دوره‌هایی بدتر می‌شود؟

برای پاسخ به این سؤال باید گفت که دو نوع آرتریت بسیار شایع وجود دارد. این دو نوع عبارت‌اند از: استئوآرتریت و آرتریت روماتوئید.

استئوآرتریت عمدتاً زمانی ایجاد می‌شود که ساییدگی و پارگی غضروف باعث ساییدگی استخوان‌ها به یکدیگر  و این موضوع منجر به اصطکاک، آسیب و التهاب می‌شود.

آرتریت روماتوئید یک بیماری سیستمیک است که باعث ایجاد علائم در سراسر بدن می‌شود. این بیماری یک اختلال خودایمنی است و زمانی اتفاق می‌افتد که سیستم ایمنی به اشتباه به بافت مفصلی سالم حمله کند.

پزشکان می‌توانند برای تسکین درد آرتروز دارو تجویز کنند، اما اغلب روش‌های طبیعی را نیز توصیه می‌کنند.

به یاد داشته باشید که قبل از امتحان هر دارویی برای آرتروز، چه دارویی باشد و چه غیر دارویی، با پزشک خود صحبت کنید.

برای تسکین درد آرتروز بدون دارو وزن خود را کاهش دهید

اضافه وزن می‌تواند تأثیر زیادی بر علائم آرتروز داشته باشد. وزن اضافی، فشار بیشتری بر مفاصل شما، به خصوص مفاصل زانو، ران و لگن وارد می‌کند.

دستورالعمل‌های کالج آمریکایی روماتولوژی و بنیاد آرتروز (ACR/AF) اکیداً کاهش وزن را در صورت ابتلا به استئوآرتریت، اضافه وزن یا چاقی توصیه می‌کند.

پزشک می‌تواند به شما در تعیین وزن مورد نظر و طراحی برنامه ای برای کمک به رسیدن به آن کمک کند.

کاهش استرس روی مفاصل با کاهش وزن می‌تواند به موارد زیر کمک کند:

تحرک مفصل را افزایش دهد

باعث کاهش درد شود

از آسیب بعدی به مفاصل جلوگیری کند

ورزش کافی داشته باشید

اگر مبتلا به آرتروز هستید، ورزش می‌تواند به شما کمک کند:

وزن خود را مدیریت کنید

مفاصل خود را انعطاف‌پذیر نگه دارید

عضلات اطراف مفاصل خود را تقویت کنید و با این کار پشتیبانی بیشتری را از مفاصل خود داشته باشید

دستورالعمل‌های فعلی برای درمان آرتروز شروع یک برنامه ورزشی مناسب را توصیه می‌کنند. ورزش‌کردن با یک مربی یا شخص دیگری ممکن است به‌ویژه مفید باشد، زیرا انگیزه را افزایش می‌دهد.

گزینه‌های مناسب برای آرتروز می‌توانند شامل تمرینات کم‌تأثیری مانند:

پیاده‌روی

دوچرخه‌سواری

تایچی

و فعالیت‌های آبی باشند

برای تسکین درد آرتروز بدون دارو از درمان سردوگرم استفاده کنید

گرما و سرمادرمانی می‌تواند به تسکین درد و التهاب آرتروز کمک کند.

درمان‌های حرارتی می‌تواند شامل دوش‌گرفتن یا حمام طولانی و گرم‌کردن مفاصل در صبح برای کمک به کاهش سفتی و استفاده از پتوی برقی یا پد گرم‌کننده مرطوب برای کاهش ناراحتی در طول شب باشد.

درمان سرمادرمانی نیز می‌تواند به تسکین درد مفاصل، تورم و التهاب کمک کند. یک کیسه یخ ژله‌ای یا کیسه‌ای از سبزیجات یخ زده را در یک حوله بپیچید و برای تسکین سریع آن را روی مفاصل دردناک بمالید. هرگز یخ را مستقیماً روی پوست قرار ندهید.

کپسایسین که از فلفل چیلی به دست می‌آید، جزء برخی از پمادها و کرم‌های موضعی است که می‌توانید از این پمادها بدون نسخه پزشک استفاده کنید. این محصولات می‌توانند موجب گرما شوند و درد مفاصل را تسکین دهند.

برای تسکین درد آرتروز بدون دارو طب سوزنی را امتحان کنید

طب سوزنی یک درمان پزشکی و باستانی چینی است که شامل فرو کردن سوزن‌های نازک در نقاط خاصی از بدن شما است. متخصصان طب سوزنی ادعا دارند که این روش درمانی که با تغییر مسیر انرژی‌ها و بازیابی تعادل در بدن می‌تواند به بهبود وضعیت بیمار کمک کند.

طب سوزنی ممکن است درد آرتروز را کاهش دهد و کالج آمریکایی روماتولوژی و بنیاد آرتروز (ACR/AF)  به طور مشروط آن را توصیه می‌کند. اگرچه شواهد کافی برای تأیید فواید این روش درمانی وجود ندارد، اما درمانی بی خطر و کم آسیب برای آرتروز در نظر گرفته می‌شود.  برای انجام این درمان حتماً یک متخصص طب سوزنی دارای مجوز را پیدا کنید.

برای تسکین درد آرتروز بدون دارو از مدیتیشن استفاده کنید

تکنیک‌های مدیتیشن و تمدد اعصاب ممکن است با کاهش استرس و توانمندسازی شما برای مقابله بهتر با بیماری، به کاهش درد آرتروز کمک کند. کاهش استرس ممکن است به کاهش التهاب و درد نیز کمک کند.

کالج آمریکایی روماتولوژی و بنیاد آرتروز (ACR/AF)  تای چی و یوگا را نیز برای این منظور توصیه می‌کند. این تکنیک‌های مدیتیشن، تمدد اعصاب و تنفس را با تمرینات کم‌تأثیر ترکیب می‌کنند.

مطالعات نیز نشان داده‌اند که تمرین مراقبه و ذهن آگاهی برای برخی از افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید مفید بوده است.

اضطراب، استرس و افسردگی همگی از عوارض شایع دردهای مزمن مانند آرتروز هستند.

برای تسکین درد آرتروز بدون دارو از یک رژیم غذایی سالم پیروی کنید

رژیم غذایی سرشار از میوه‌های تازه، سبزیجات و غذاهای کامل می‌تواند به تقویت سیستم ایمنی و سلامت کلی شما کمک کند. شواهدی وجود دارد مبنی بر اینکه انتخاب‌های غذایی می‌تواند بر افراد مبتلا به استئوآرتریت و آرتریت روماتوئید تأثیر بگذارد.

به‌عنوان‌مثال رژیم‌های غذایی گیاهی، حاوی آنتی‌اکسیدان‌هایی است که می‌تواند با از بین بردن رادیکال‌های آزاد از بدن به کاهش التهاب کمک کند.

از سوی دیگر، رژیم‌های غذایی سرشار از گوشت قرمز، غذاهای فراوری شده، چربی‌های اشباع شده و شکر و نمک افزوده ممکن است التهاب را تشدید کند و باعث افزایش درد آرتروز شود.

این غذاها همچنین می‌توانند به سایر بیماری‌ها، از جمله چاقی، کلسترول بالا، فشار خون بالا، بیماری‌های قلبی و سایر عوارض کمک کنند، بنابراین احتمالاً برای افراد مبتلا به آرتروز مفید نیستند.

دستورالعمل‌های فعلی برای درمان آرتروز مصرف مکمل‌های ویتامین D یا روغن ماهی را به عنوان یک درمان توصیه نمی‌کند، اما مصرف غذاهای حاوی این مواد مغذی به عنوان بخشی از یک رژیم غذایی متعادل ممکن است به بهبود کلی بدن کمک کند

برای تسکین درد آرتروز بدون دارو زردچوبه را به غذاها اضافه کنید

زردچوبه، ادویه زردرنگ رایج در غذاها، حاوی ماده شیمیایی به نام کورکومین است. این ماده پرخاصیت دارای خواص آنتی‌اکسیدانی و ضدالتهابی است و تحقیقات نشان می‌دهد که ممکن است به کاهش درد و التهاب آرتروز کمک کند.

در یک مطالعه حیوانی، دانشمندان دریافتند که دادن زردچوبه به موش‌ها می‌تواند التهاب مفاصل آن‌ها را کاهش دهد.

البته تحقیقات بیشتری برای نشان‌دادن نحوه عملکرد زردچوبه برای کاهش التهاب موردنیاز است، اما افزودن مقدار کمی از این ادویه ملایم اما خوش‌طعم به وعده‌غذایی‌تان احتمالاً می‌تواند گزینه‌ای بی خطر باشد.

برای تسکین درد آرتروز بدون دارو ماساژ بگیرید

ماساژ می‌تواند احساس آرامش و راحتی خوبی را در شما ایجاد کند. این روش همچنین ممکن است به مدیریت درد و ناراحتی مفاصل کمک کند.

اگرچه کالج آمریکایی روماتولوژی و بنیاد آرتروز (ACR/AF)  در حال حاضر ماساژ را به عنوان یک درمان برای آرتروز توصیه نمی‌کند، زیرا شواهد کافی برای تأیید اثربخشی آن وجود ندارد، اما آنها اضافه می‌کنند که ماساژ خطری برای بیماری آرتروز ایجاد نمی‌کند و ممکن است مزایای غیرمستقیمی مانند کاهش استرس را به دنبال داشته باشد.

برای تسکین درد آرتروز بدون دارو مکمل‌های گیاهی را در نظر بگیرید

اگرچه تحقیقات علمی تابه‌حال تأیید نکرده‌اند که هیچ گیاه یا مکمل خاصی می‌تواند آرتروز را درمان کند؛ اما بسیاری از مکمل‌های گیاهی ممکن است درد مفاصل را کاهش دهند، برخی از این گیاهان عبارت‌اند از:

بوسولیا

بروملین

پنجه شیطان

جینکو

گزنه

سازمان غذا و دارو (FDA) گیاهان و مکمل‌ها را از نظر کیفیت، خلوص یا ایمنی کنترل نمی‌کند، بنابراین نمی‌توانید دقیقاً مطمئن باشید که یک محصول حاوی چه موادی است پس حتماً برای خرید این مکمل‌های گیاهی از یک منبع معتبر خرید کنید.

همیشه قبل از امتحان یک مکمل جدید با پزشک خود مشورت کنید، زیرا برخی از این مکمل‌ها می‌توانند عوارض جانبی و تداخلات دارویی خطرناکی ایجاد کنند.

درد در شانه و بازوی راست می‌تواند به دلیل صدمه، پارگی یا گیرافتادگی تاندون و سایر شرایط سلامتی رخ دهد. همچنین ممکن است به هنگام درد در بازو و شانه راست، علائم دیگری را نیز تجربه کنید.

از آنجایی که شانه‌ها متحرک‌ترین مفاصل بدن هستند، می‌توانند بسیار مستعد آسیب و شرایط دژنراتیو باشند. شرایط دژنراتیو به وضعیتی پیش‌رونده گفته می‌شود که در طی آن ساییدگی و تخریب مفصل به‌مرورزمان بدتر می‌شود.

این امکان وجود دارد که درد شانه به بازوی شما نیز سرایت کند و یا برعکس، وضعیتی که روی بازوی شما تأثیر می‌گذارد ممکن است باعث ناراحتی در اطراف شانه نیز شود.

شاید از خود بپرسید که شایع‌ترین علل درد شانه و بازوی راست چیست.

به طور کلی، شاید بتوان گفت که مشکلات مربوط به روتاتور کاف شایع‌ترین علت این درد است.

در ادامه  مقاله در مورد روتاتور کاف و همچنین سایر علل بالقوه درد شانه و بازوی راست بیشتر صحبت خواهیم کرد.

بیماری‌های مربوط به روتاتور کاف در شانه و بازوی راست

روتاتور کاف گروهی از عضلات و تاندون‌ها هستند که استخوان بازو را در حفره شانه نگه می‌دارند. بافت‌های روتاتور کاف ممکن است به دلیل استفاده بیش از حد یا آسیب‌دیدگی دچار عارضه‌های زیر شوند:

تاندونیت که در طی آن تاندون‌های روتاتور کاف تحریک شده و ملتهب می‌شوند.

بورسیت که در طی آن بورسا که کیسه‌ای پر از مایع است و به حرکت آزادانه روتاتور کاف کمک می‌کند، ملتهب می‌شود.

گیرافتادگی یا ایمپینجمنت که در طی این عارضه، بخشی از استخوان کتف به نام آکرومیون به بافت‌های روتاتور کاف ساییده می‌شود و منجر به تورم و درد می‌شود.

پارگی روتاتور کاف

این عارضه زمانی اتفاق می‌افتد که یک یا چند تاندون در روتاتور کاف پاره شود. پارگی می‌تواند جزئی یا کامل باشد. این پارگی‌ها ممکن است به دلیل آسیب‌دیدگی‌های ناگهانی یا ساییدگی‌هایی که در طول زمان اتفاق افتاده رخ دهد.

دررفتگی در شانه و بازوی راست

دررفتگی شانه زمانی اتفاق می‌افتد که قسمت بالای استخوان بازو از حفره شانه خارج شود. این موضوع اغلب به دلیل صدمات ورزشی، تصادفات رانندگی و سقوط رخ می‌دهد.

شکستگی استخوان ترقوه در شانه و بازوی راست

شکستگی استخوان ترقوه زمانی اتفاق می‌افتد که این استخوان شکسته شود. استخوان ترقوه شما به عنوان یک اتصال بین شانه و استخوان جناغ سینه (استرنوم) عمل می‌کند. بسیاری از این شکستگی‌ها به دلیل سقوط یا تصادفات رانندگی اتفاق می‌افتد.

شکستگی بازو در شانه و بازوی راست

این موضوع زمانی اتفاق می‌افتد که شکافی در استخوان بازو ایجاد شود. شکستگی‌ها معمولاً در نزدیکی مفصل شانه یا در وسط استخوان بازو اتفاق می‌افتد. این شکستگی مانند شکستگی استخوان‌های ترقوه، اغلب به دلیل سقوط یا تصادفات رانندگی اتفاق می‌افتد.

شانه یخ‌زده در شانه و بازوی راست

این عارضه هنگامی که شانه شما سفت و بدون هیچ دلیلی دردناک می‌شود، اتفاق می‌افتد. اگرچه اعتقاد بر این است که التهاب در بروز این بیماری نقش دارد. این وضعیت اغلب به‌تدریج به‌خودی‌خود بهبود می‌یابد.

کلسیفه شدن تاندون در شانه و بازوی راست

در این عارضه رسوبات کلسیم در داخل یا اطراف روتاتور کاف ایجاد می‌شود و علائمی شبیه علائم شانه یخ‌زده ایجاد می‌کند. علت دقیق این عارضه ناشناخته است.

پیچ خوردگی مفصل در شانه و بازوی راست

این عارضه زمانی اتفاق می‌افتد که رباط‌های شانه شما کشیده یا پاره شود و ممکن است برای هر یک از رباط‌های شانه شما اتفاق بیفتد. پیچ خوردگی اغلب به دلیل آسیب‌های ورزشی، افتادن یا تصادف رخ می‌دهد.

آرتروز در شانه و بازوی راست

استئوآرتریت زمانی اتفاق می‌افتد که بافت‌های مفاصل شما فرسوده شوند که این موضوع اغلب به دلیل ساییدگی و پارگی‌هایی که در طی زمان به وجود می‌آید اتفاق می‌افتد. اگرچه این نوع آرتروز کمتر از آرتروز زانو یا ران رایج است، اما می‌تواند تأثیر قابل توجهی بر عملکرد طبیعی مفصل داشته باشد.

آرتریت روماتوئید شانه

آرتریت روماتوئید شانه وضعیتی است که در آن سیستم ایمنی بدن به مفاصل حمله می‌کند. تنها حدود 1.5 سال پس از شروع این بیماری، عملکرد شانه در افراد مبتلا می‌تواند به طور قابل توجهی دچار اختلال شود.

رادیکولوپاتی گردن

رادیکولوپاتی گردنی زمانی اتفاق می‌افتد که عصب گردن در مسیر خود از نخاع، تحت فشار قرار گیرد. این موضوع می‌تواند به دلیل ساییدگی، بیرون زدگی دیسک یا خار استخوانی اتفاق بیفتد.

نوریت بازویی

نوریت بازویی زمانی اتفاق می‌افتد که عصب بازویی که عصب رسانی به شانه و بازوی شما را تأمین می‌کند ملتهب شود. علت این بیماری ناشناخته است. تحقیقات نشان داده‌اند که حدود 60 درصد از نوریت‌ها در سمت غالب (شانه و بازوی راست) اتفاق می‌افتد.  

آسیب شبکه بازویی

شبکه بازویی گروهی از اعصاب هستند که حرکات بازو و دست را کنترل می‌کند. هنگامی که این اعصاب آسیب می‌بینند، می‌توانند عملکرد این نواحی را دچار اختلال کنند. از علل شایع این آسیب‌ها می‌تواند سقوط و تصادف باشد.

سندرم خروجی توراسیک (TOS)

TOS زمانی اتفاق می‌افتد که اعصاب یا رگ‌های خونی اطراف استخوان ترقوه و اولین دنده شما فشرده می‌شوند. این عارضه می‌تواند در اثر آسیب و حرکات تکراری ایجاد شود.

درد شانه و بازوی راست چه حسی دارد؟

اکنون که برخی از علل درد شانه و بازوی راست را مورد بحث قرار دادیم، بیایید نگاهی دقیق‌تر داشته باشیم به اینکه این درد چه احساسی می‌تواند داشته باشد.

درد در اطراف بازو و شانه

این موضوع زمانی اتفاق می‌افتد که درد عمدتاً در ناحیه شانه و قسمت فوقانی استخوان بازو موضعی باشد. شرایطی که باعث این امر می‌شود می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

بیماری روتاتور کاف: در ابتدا، درد اغلب در جلوی شانه احساس می‌شود.

پارگی روتاتور کاف: پارگی روتاتور کاف می‌تواند شامل دردی باشد که از نزدیک شانه شروع می‌شود.

دررفتگی شانه: درد ناشی از دررفتگی شانه به شدت در نزدیکی شانه احساس می‌شود.

شکستگی استخوان ترقوه: درد ناشی از شکستگی استخوان ترقوه را می‌توان در نزدیکی شانه احساس کرد، به ویژه هنگامی که می‌خواهید بازوی خود را حرکت دهید.

شانه یخ‌زده: این نوع درد معمولاً به‌تدریج ظاهر می‌شود و احساس خستگی عمیقی در نزدیکی شانه و بازوی راست ایجاد می‌کند.

کلسیفه شدن تاندون: درد ناشی از کلسیفه شدن تاندون می‌تواند شدید باشد و به طور ناگهانی و اغلب در صبح و در اطراف بازو و شانه راست ظاهر شود.

کشیدگی تاندون: شما می‌توانید درد ناشی از پیچ‌خوردگی شانه را نه تنها در شانه، بلکه در ناحیه بازو و استخوان ترقوه احساس کنید.

آرتروز و آرتریت روماتوئید: افراد مبتلا به آرتریت در شانه خود اغلب درد عمیقی را در شانه و بالای بازو احساس می‌کنند.

نوریت بازویی: درد ناشی از نوریت بازویی معمولاً شدید است و اغلب در ناحیه شانه و بالای بازوی راست اتفاق می‌افتد.

آسیب شبکه بازویی: درد ناشی از آسیب شبکه بازویی می‌تواند در اطراف شانه و بالای بازو راست رخ دهد و ممکن است طولانی‌مدت باشد.

درد بین شانه و آرنج

در برخی موارد، درد می‌تواند هم در ناحیه شانه راست و هم در ناحیه آرنج راست شما احساس شود. برخی از علل این درد عبارتند از:

بیماری روتاتور کاف: درد می‌تواند از شانه شما به سمت بالای بازو تابیده شود.

پارگی روتاتور کاف: درد شانه ممکن است از بازوی شما به ناحیه آرنج تابیده شود.

دررفتگی شانه: درد ناشی از دررفتگی شانه می‌تواند به بالای بازو راست تابیده شود.

شکستگی بازو: شکستگی در بالای بازو می‌تواند باعث ایجاد دردی شود که در ناحیه شانه و سرتاسر بازو ادامه داشته باشد.

شانه یخ‌زده: درد ناشی از شانه یخ‌زده ممکن است به عضله دوسر بازویی شما نیز سرایت کند.

درد از شانه تا دست

بسیاری از علل درد شانه و بازوی راست در ناحیه شانه و بازو موضعی است. اما برخی از آنها می‌توانند باعث دردی شوند که تا دست شما احساس می‌شود. این موارد شامل عارضه‌های زیر است:

رادیکولوپاتی گردن: این وضعیت می‌تواند باعث درد شدیدی شود که می‌تواند از ناحیه گردن و شانه شما تا پایین بازو حرکت کند.

سندرم خروجی قفسه سینه: درد ناشی از TOS می‌تواند از شانه به پایین و تا دست و انگشتان شما وجود داشته باشد.

آسیب‌های شبکه بازویی: همان‌طور که قبلاً گفته شد، این نوع آسیب می‌تواند بازو و دست شما را تحت‌تأثیر قرار دهد.

درد همراه با بی حسی

دردی که با بی حسی ایجاد می‌شود اغلب با شرایطی همراه است که بر اعصاب شانه و بازو تأثیر می‌گذارد. شرایطی که ممکن است باعث این نوع درد شود عبارتند از:

دررفتگی شانه: آسیبی که باعث دررفتگی شانه می‌شود ممکن است باعث فشار بر برخی اعصاب شود که می‌تواند منجر به احساس بی حسی شود.

شکستگی بازو: شکستگی بازو به طور بالقوه می‌تواند منجر به آسیب عصبی و باعث بی حسی شود.

رادیکولوپاتی گردن: این احساس اغلب به عنوان حس “سوزن و سوزن” توصیف می‌شود و معمولاً در دست و انگشتان شما احساس می‌شود.

نوریت بازویی: التهاب عصبی ناشی از نوریت بازویی اغلب با بی حسی در شانه و بازو همراه است.

آسیب شبکه بازویی: این آسیب‌ها می‌تواند منجر به بی حسی و فلج بالقوه در شانه و بازو شود.

سندرم خروجی قفسه سینه (TOS): می‌تواند باعث بی حسی و سوزن سوزن شدن در بازو، دست یا انگشتان شود.

درد سوزشی

شرایط مختلفی وجود دارد که در طی آن ممکن است احساس سوزش داشته باشد. مانند احساس بی‌حسی، درد سوزشی اغلب هنگام درگیر شدن اعصاب احساس می‌شود. شرایطی که می‌تواند باعث این نوع درد شود عبارتند از:

رادیکولوپاتی گردن

نوریت بازویی

آسیب‌های شبکه بازویی

سندرم خروجی قفسه سینه

درمان‌های خانگی درد شانه و بازوی راست

اگر درد شانه و بازوی راست شما خفیف تا متوسط است، می‌توانید قبل از گرفتن وقت پزشک، موارد زیر را در خانه امتحان کنید.

از R.I.C.E استفاده کنید: می‌تواند از روش R.I.C.E. برای مدت کوتاهی پس از آسیب، برای کاهش علائم و بهبودی استفاده کرد. این روش شامل موارد زیر است:

استراحت (Rest): انجام هر گونه فعالیتی که باعث درد یا تحریک بیشتر می‌شود را متوقف کنید.

یخ (Ice): چند بار در روز یک کیسه یخ یا کمپرس خنک را به مدت 15 تا 20 دقیقه روی ناحیه آسیب دیده قرار دهید.

فشرده سازی (Compression): برای کمک به کاهش تورم، ناحیه آسیب دیده را بانداژ کنید.

بلند کردن (elevation): سعی کنید شانه و بازوی راست را از سطح قلب خود بالاتر ببرید.

داروهای مسکن بدون نسخه  مصرف کنید: انواع مختلفی از داروهای مسکن بدون نسخه وجود دارد که می‌توانند به کاهش علائمی مانند درد و تورم کمک کنند. برخی از نمونه‌ها عبارت‌اند از استامینوفن و ایبوپروفن.

حرکات کششی ملایم را امتحان کنید: کشش منظم و ملایم می‌تواند به بهبود انعطاف پذیری و دامنه حرکتی مناسب کمک کند.

وضعیت بدنی مناسب را حفظ کنید: وضعیت نامناسب بدنی می‌تواند فشار بیشتری بر بافت‌های شانه و بازوی شما وارد کند.

درمان‌های پزشکی درد شانه و بازوی راست

پزشک بسته به شدت بیماری ممکن است موارد زیر را به شما توصیه کند.

بی حرکتی: در برخی موارد، محدود کردن حرکت شانه یا بازو ممکن است به بهبود آن کمک کند. این مورد اغلب با استفاده از بانداژ، بریس یا گچ به دست می‌آید. مدت زمان استفاده از این موارد بستگی به نظر پزشک شما خواهد داشت.

تزریق کورتیکواستروئید: پزشک می‌تواند این دارو را برای کمک به کاهش التهاب به ناحیه آسیب دیده تزریق کند.

داروهای تجویزی: برای درد شدید ممکن است داروهای مسکن تجویزی توصیه شود. کورتیکواستروئیدهای خوراکی می‌توانند به کاهش التهاب کمک کنند. اگر شما مبتلا به آرتریت روماتوئید هستید، پزشک احتمالاً داروی مناسبی برای این وضعیت شما تجویز کند.

فیزیوتراپی: ممکن است پزشک فهرستی از تمرین‌هایی را به شما بدهد که می‌توانند به شما در بازیابی قدرت، انعطاف‌پذیری و دامنه حرکتی کمک کنند. در برخی موارد تیز ممکن است توصیه کنند که با یک فیزیوتراپیست کار کنید.

جراحی: زمانی که سایر درمان‌ها مؤثر نبوده‌اند یا آسیب شدید است، ممکن است جراحی توصیه شود. روش خاصی که برای جراحی شما استفاده می‌شود می‌تواند به عامل ایجاد بیماری شما بستگی داشته باشد.

کلام آخر

بسیاری از شرایط می‌توانند منجر به درد در شانه و بازوی راست شما شوند. این درد می‌تواند نواحی مختلفی را تحت‌تأثیر قرار دهد و گاهی اوقات ممکن است با بی حسی اتفاق بیفتد.

شایع‌ترین علت درد شانه و بازوی راست، مشکل در روتاتور کاف است، مانند التهاب تاندون یا بورسیت روتاتورکاف سایر علل بالقوه شامل شکستگی، آرتریت و رادیکولوپاتی گردن است.

اگر درد خفیف تا متوسط دارید، می‌توانید از روش‌های خانگی مانند R.I.C.E، کشش‌ها و داروهای بدون نسخه برای کاهش علائم خود استفاده کنید. اگر مراقبت در منزل مؤثر نبود یا درد همراه با بی حسی یا افزایش تورم رخ داد، باید با یک متخصص مشورت کنید.

تمرینات کششی و قدرتی می تواند به اکثر افراد مبتلا به شانه یخ زده کمک کند تا درد خود را کاهش دهند و دامنه حرکتی را بهبود بخشند اما باید به این نکته توجه داشت که بهبود معمولا به زمان و استفاده مداوم از تمرینات نیاز دارد. در ادامه 10 تمرین برای کمک به شانه یخ زده را برای شما ارائه خواهیم داد وهمچنین نگاهی خواهیم داشت به گزینه های دیگری که میتوان برای درمان شانه یخ زده استفاده نمود.

چند نکته قبل از شروع تمرین برای کمک به شانه یخ زده

شانه یخ زده به سه مرحله طبقه بندی می شود که برای هر کدام از این مراحل توصیه هایی برای ورزش وجود دارد:

مرحله فریز: شروع تدریجی شانه درد حتی در حالت استراحت. در این مرحله درد شدیدی در حرکات وجود دارد و به طور معمول این درد حدود 2 تا 9 ماه طول می کشد.

مرحله منجمد شدن: در این مرحله، درد در حالت استراحت کاهش می‌یابد، اما تحرک در شانه شانه، به میزان قابل توجهی به وجود می آید و این بی تحرکی همراه با درد در دامنه‌های انتهایی حرکت وجود دارد. این مرحله می‌تواند بین 4 تا 12 ماه دوام داشته باشد.

مرحله ذوب شدن: دامنه حرکت در این مرحله به تدریج باز می گردد و می تواند حدود 5 تا 26 ماه دوام داشته باشد.

در این عارضه مصرف مسکن ها قبل از ورزش ممکن است برای کاهش درد کمک کننده باشد. همچنین می توانید قبل از شروع این فعالیت ها از گرما یا یخ برای تسکین درد استفاده کنید.

تمرین برای کمک به شانه یخ زده: دامنه حرکتی ملایم

اگر در اولین و دردناک ترین مرحله شانه یخ زده هستید، برای انجام این تمرینات آهسته پیش بروید و تکرارها را در طول زمان بدون اینکه احساس درد داشته باشید، افزایش دهید.

در مطالعه ای که سال 2005 در رابطه با تمرین در محدوده درد در بیماران دچار عارضه شانه یخ زده انجام شده، نشان داده شده است که 12 ماه بعد از تمرینات حدود 64 درصد از بیماران و 24 ماه بعد از تمرینات حدود 89 درصد از بیماران، دامنه حرکتی طبیعی و بدون درد شانه خود را بازیابی کرده اند.

این نتایج در این مطالعه در حالی بدست آمد که نشان داد تنها 63 درصد از بیمارانی که درمانهای فیزیوتراپی را دریافت کرده بودند 24 ماه بعد به دامنه طبیعی و تقریباً بدون درد شانه دست یافتند.

کشش از پشت برای شاده یخ زده

1) بایستید و پاها را به اندازه عرض شانه باز کنید.

2) بازوی آسیب دیده خود را پشت سر خود قرار دهید.

3) از دست دیگر خود استفاده کنید تا به آرامی کف دست آسیب دیده خود را به سمت شانه مقابل فشار دهید.

4)کشش را از 1 تا 5 ثانیه نگه دارید و زمانی که احساس درد کردید آن را متوقف کنید.

5) کشش را دو تا سه بار در روز تکرار کنید.

کشش ابداکشن برای شانه یخ زده

ابداکشن به معنای دور کردن بازو از خط وسط بدن است.

1) کنار یک میز بنشینید و ساعد و آرنج آسیب دیده خود را روی سطح آن قرار دهید.

2) به آرامی ساعد خود را از بدن خود دور کنید و هنگامی که احساس درد کردید حرکت را متوقف کنید.

3) دقت کنید که اگر بدن شما در حین تمرین به سمت میز کج می شود، به میز تکیه نکنید.

4) دو تا سه بار در روز این تمرین را تکرار کنید.

کشش عضلات چرخاننده خارجی بازو برای شانه یخ زده

1) در چارچوب در بایستید و آرنج بازوی آسیب دیده خود را با زاویه 90 درجه خم کنید.

2) کف دست و مچ خود را روی چارچوب در قرار دهید.

3) ساعد را در جای خود نگه دارید و بدن خود را به آرامی به سمت جلو هل دهید .

4) زمانی که احساس درد کردید کشش را متوقف کنید.

5) دو تا سه بار در روز تمرین تکرار کنید.

تمرین آونگ برای شانه یخ زده

این تمرین مستلزم آن است که از دامنه حرکتی غیرفعال برای بازو و شانه (بدون فعال کردن عضلات شانه آسیب دیده خود) استفاده کنید.

1) کنار یک میز بنشینید یا بایستید به طوری که بازوی آسیب دیده در پهلوی شما آویزان باشد و بازوی دیگرتان روی میز باشد.

2) از کمر به جلو خم شوید.

3) از بدن خود برای حرکت دادن بازوی آسیب دیده به صورت حرکت پاندولی استفاده کنید و سعی کنید در حین حرکت، شانه خود را آرام نگه دارید.

4) دو تا سه بار در روز به مدت 1 تا 2 دقیقه این تمرین را تکرار کنید.

تمرینات تقویتی و کششی برای کمک به شانه یخ زده

همانطور که با کمتر شدن درد وارد مرحله دوم شانه یخ زده می شوید، می توانید زمان کشش و تکرارها را افزایش دهید و برخی از تمرین های تقویتی را اضافه کنید.

سعی کنید در تمرین 4 وزنه کوچکی مانند بطری آب معدنی کوچک را به بازوی آسیب دیده خود اضافه کنید. یا در تمرین 1 بازوی آسیب دیده خود را بیشتر به سمت بالا ببرید.

کشش دیوار برای کمک به شانه یخ زده

1) رو به دیوار بایستید و دست بازوی آسیب دیده خود را به دیوار بچسبانید.

2) دست خود را به سمت بالا ببرید و تا جایی که می توانید بدون درد، بازوی خود را روی دیوار بکشید.

3) بدن خود را به دیوار نزدیک‌تر کنید تا بتوانید به سمت بالاتر بازوی خود را بکشید.

4) کشش را برای 15 تا 20 ثانیه نگه دارید.

5) این کشش را 10 بار تکرار کنید.

تمرین اداکشن برای کمک به شانه یخ زده

اداکشن یعنی حرکت بازو به سمت بدن. این حرکت برعکس تمرین ابداکشن است.

1) یک باند ورزشی را به دستگیره در یا وسیله سنگین دیگری ببندید.

2) انتهای دیگر باند را در دست بازوی آسیب دیده خود نگه دارید.

3) به اندازه کافی دور از جایی که باند بسته شده است، بایستید تا بازویتان کاملا صاف شود.

4) بازوی خود را به سمت بدن حرکت دهید و سپس با یک حرکت آرام به محل اولیه برگردید و این حرکت را 10 بار انجام دهید.

5)اگر این تمرین درد شما را افزایش می دهد آن را انجام ندهید. اما اگر برای انجام آن مشکلی ندارید، میتوانید تعداد تکرار های خود را افزایش دهید.

خم شدن به جلو برای کمک به شانه یخ زده

برای انجام این تمرین دوباره از دامنه حرکتی غیرفعال استفاده خواهید کرد، به این صورت که یا خودتان و یا شخص دیگری باید این تمرین را برای شما انجام دهد.

1) به پشت دراز بکشید و پاهای خود را در موقعیت راحتی قرار دهید.

2) بازوی بدون آسیب خود را در کنار خود قرار دهید و بازوی آسیب دیده را به سمت بالا بلند کنید تا زمانی که کشش ملایمی را احساس کنید.

3) این وضعیت را به مدت 15 ثانیه نگه دارید و سپس به آرامی بازوی آسیب دیده خود را پایین بیاورید.

4) به تدریج و با قوی‌تر شدن زمان نگه‌داری این حرکت را افزایش دهید.

شانه بالا انداختن برای کمک به شانه یخ زده

1)در حالت نشسته یا ایستاده، هر دو شانه را به سمت گوش‌های خود بالا بیاورید و ۵ ثانیه نگه دارید.

2) 10 بار این تمرین را تکرار کنید.

ممکن است در هنگام انجام این تمرین، صداهایی را بشنوید، اما این صداها نباید باعث ایجاد درد شما شود.

چرخش خارجی عضلات شانه برای کمک به شانه یخ زده

1) عصا، لوله جاروبرقی یا تکه ای از یک لوله پی وی سی را با هر دو دست و آرنج خم شده با زاویه 90 درجه نگه دارید. شست شما باید به سمت بالا باشد.

2) بازوی آسیب دیده و خم شده را نزدیک به پهلو نگه دارید.

3) بازوی بدون آسیب و چوب را به سمت بازوی آسیب دیده خود حرکت دهید تا زمانی که در بازوی آسیب دیده احساس کشیدگی کنید.

4) کشش را به مدت 5 ثانیه نگه دارید.

5) 10 بار این حرکت را تکرار کنید و همانطور که قوی تر می شوید، این تکرار را به 20 تا 25 تکرار برسانید.

سایر اقدامات تسکین دهنده درد برای کمک به شانه یخ زده

اگر درمانهای محافظه کارانه، از جمله فیزیوتراپی و داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs)، برای تسکین درد شانه یخ زده به اندازه کافی تسکین دهنده نیست، جایگزینهای دیگری وجود دارد که میتواندی برای انجام آنها با پزشک خود مشورت کنید:

ممکن است برخی از افراد با تکنیک های طب سوزنی تسکین یابند، اگرچه مطالعات کمی در مورد اثربخشی این درمان برای شانه یخ زده وجود دارد.

درمان بالقوه دیگر استفاده از TENS یا تحریک الکتریکی عصب از طریق پوست است، اگرچه مطالعات اثربخشی آن را هنوز تایید نکرده اند.

یک مطالعه در سال 2019 که بر روی حرکات یوگا برای شانه منجمد انجام شده بود نشان داد که پس از یک ماه “هیچ مزیت اضافی” بر درمان استاندارد این بیماری وجود ندارد و اثربخشی این تکنیک را در هاله ای از ابهام فرو برد.

تزریق استروئید، هیدرودیلاتاسیون و هیالورونان برای کمک به شانه یخ زده

برخی از مطالعات نشان می‌دهند که تزریق استروئید برای کنترل درد در مراحل اولیه درمان شانه منجمد مؤثر است. تزریق کورتیکواستروئید، همراه با هیدرودیلاتاسیون، ممکن است به ویژه در کاهش درد در طول 3 ماه اول درمان مفید باشد. در این مطالعه همچنین مشخص شد که تزریق هیالورونان درد را به ویژه در شب کاهش می دهد.

یک مطالعه در سال 2017 هر دو تزریق استروئید و هیالورونان (اسید هیالورونیک) و فیزیوتراپی را با عدم درمان مقایسه کرد. این مطالعه نشان داد که هر سه درمان به طور قابل توجهی درد و تحرک را پس از 3 ماه در مقایسه با گروه بدون درمان بهبود بخشیدند.

درمان با لیزر سطح پایین برای کمک به شانه یخ زده

مطالعه‌ای در سال 2008 گزارش داد که درمان با لیزر کم توان به طور قابل‌توجهی درد را پس از 8 هفته درمان شانه منجمد در مقایسه با گروه دارونما کاهش می‌دهد. با این حال این مطالعه از طرفی نشان داد که بهبود قابل توجهی در دامنه حرکت در همان دوره در میان آزمودنی ها وجود نداشت.

الکتروتراپی برای کمک به شانه یخ زده

شواهد در مورد اثربخشی درمان الکتروتراپی اندک است. تحقیقات انجام شده در سال 2014 بر روی انواع مختلف الکتروتراپی به این نتیجه رسیده است که الکتروتراپی همراه با فیزیوتراپی ممکن است موثرتر از فیزیوتراپی به تنهایی باشد. انواع الکتروتراپی شامل لیزر درمانی، TENS، اولتراسوند و درمان میدان الکترومغناطیسی پالسی بود.

عمل جراحی برای کمک به شانه یخ زده

رهاسازی تادندونها با روش آرتروسکوپی تحت بیهوشی ممکن است در زمانی که درمان محافظه کارانه ناموفق باشد استفاده شود.

صبر و مراقبت مداوم و تمرین برای کمک به شانه یخ زده

بر اساس یک مطالعه در سال 2013، افرادی که در مراحل 2 و 3 شانه یخ زده را تجربه می کنند، ممکن است بیشترین بهره را از فیزیوتراپی و درمان های تزریق استروئید ببرند.

بسیاری از افراد مبتلا به شانه یخ زده نیز از طریق درمان هایی مانند ورزش، درد در شانه خود را کاهش داده اند اگرچه ممکن است اثربخشی این روش تا 3 سال نیز به طول انجامد. تحقیقات در مورد درمان های جدید ادامه دارد.

درمان های شانه یخ زده

برای درمان شانه یخ زده، فیزیوتراپی و یک برنامه ورزشی خانگی اغلب با سایر درمان های محافظه کارانه ترکیب می شوند، درمانهایی از جمله:

داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی

تزریق کورتیکواستروئید در محل

هیدرودیلاتاسیون (تزریق گلوکوکورتیکوئید و سالین)

تزریق هیالورونان در محل

داشتن راهنمایی حرفه ای در فیزیوتراپی بسیار مهم است تا بتوانید برنامه تمرینی خود را با سطح درد و مرحله شانه یخ زده خود تنظیم کنید.

نکاتی در رابطه با عارضه شانه یخ زده

تخمین زده می شود که شانه یخ زده، که به عنوان کپسولیت چسبنده نیز شناخته می شود، 2 تا 5 درصد جمعیت جهان را تحت تاثیر قرار داده است.

این مشکل معمولاً در عرض 1 تا 3 سال برطرف می شود.

اوج سن برای ابتلا به شانه یخ زده 56 سال است.

شانه یخ زده برای اولین بار در سال 1872 به عنوان پری آرتریت توصیف شد. علت دقیق وقوع آن هنوز نامشخص است.

افراد مبتلا به دیابت 10 تا 20 درصد بیش از افراد عادی در معرض خطر ابتلا به شانه یخ زده هستند.

کلام آخر

فیزیوتراپی، کشش های معمول و تمرینات در کوتاه مدت و بلند مدت برای کاهش درد و افزایش دامنه حرکتی شانه یخ زده مفید هستند.

هنگام شروع یک برنامه ورزشی و کششی خانگی، داشتن راهنمایی حرفه ای ضروری است. تمرینات زیادی وجود دارد که میتوانید آن را امتحان کنید، و یک فیزیوتراپ می تواند به شما کمک کند تا درمان هایی را پیدا کنید که متناسب با مرحله شانه منجمد شما باشد و برای شما مفید باشد.