پرداخت هزینه فیزیوتراپی گردن؛ به اقداماتی بستگی دارد که برای بهبودی بیماران توسط متخصصین فیزیوتراپی و مراکز درمانی ارائه می شود. هزینه انجام فیزیوتراپی گردن برای همه بیماران یکسان نیست؛ بلکه با توجه به نوع آسیب، متد درمانی و نوع خدمات دریافتی تعیین می شود. برخی از بیماران به معالجه طولانی مدت نیاز داشته، بعضی دیگر آسیب های چندانی به ستون فقرات گردن شان وارد نشده است، در نتیجه دوره درمان متغیر است. این تغییرات در پرداخت هزینه ها تاثیر دارند.  

اقداماتی که به عنوان فیزیوتراپی برای بیماران با مشکلات گردنی ارائه می شوند، تعرفه های مختلفی دارد. اقدامات فیزیوتراپی با توجه به میزان درد و درجه آسیب پذیری انجام می پذیرد. برای بیمارانی که بیماری های مزمن دارند، تعداد جلسات، نوع درمان، زمان انجام و هزینه پرداختی متفاوت تر از بیمارانی است که شرایط حاد دارند.

[sc name=”didar”][/sc]

تعیین هزینه فیزیوتراپی گردن، به عوامل مختلفی چون تعداد جلسات، نوع خدمات (منزل، کلینیک)، تعرفه آزاد یا دولتی و تکنیک هایی به کار برده توسط فیزیوتراپ ها بستگی دارد. برای مثال، تکنیک هایی مثل فیزیوتراپی با دستگاه و یا تکنیک های منوال تراپی، هزینه های متفاوتی دارند.

معمولا هزینه فیزیوتراپی گردن با توجه به نوع بیماری، با یکدیگر فرق می کند. به طور کلی بیماران برای درمان بیماری هایی مثل اسپاسم های عضلانی، دیسک، میگرن، انواع شکستگی ها، آرتروز، بیماری سر به جلو و شانه های برآمده و اختلالات فاست های گردنی، فیزیوتراپی را انتخاب می کنند. برای بیمارانی که فیزیوتراپی در ارجحیت است، پرداخت بهای فیزیوتراپی گردن در برابر دستیابی به سلامتی جسمی، چندان اهمیتی ندارد. با این حال تعرفه های فیزیوتراپی بر اساس دستورات وزارت بهداشت به مراکز و کلینیک ها ابلاغ می شوند. متخصصین فیزیوتراپی، موظف هستند، طبق تعرفه های تعیین شده، از بیماران مبلغ دریافت کنند. 

هزینه فیزیوتراپی گردن در کلینیک

هزینه فیزیوتراپی گردن در کلینیک با هزینه های پرداختی در منزل متفاوت است. بیمارانی که دچار آسیب دیدگی های شدید گردن مثل دیسک یا پارگی دیسک هستند، هزینه بیشتری باید پرداخت کنند. تعداد جلسات، دستگاه های مورد استفاده و تکنیک های به کار رفته در تعیین قیمت تعرفه های فیزیوتراپی در کلینیک تاثیر دارد. تعرفه ها با توجه به بخش خصوصی و دولتی تعیین می شوند.

هزینه فیزیوتراپی گردن در بخش خصوصی بر اساس تعرفه هایی که وزارت بهداشت، مشخص کرده، از بیماران اخذ می شود. شما در هر منطقه از تهران به مراکز مراجعه کنید، قیمت فیزیوتراپی دیسک گردن یکسان خواهد بود. همچنین بیمارانی که بیمه هستند یا از بیمه تکمیلی استفاده می کنند، محاسبه هزینه ها برای آنها متغیر است. این در خصوص افرادی که فیزیوتراپی دیسک گردن در منزل را انتخاب کرده اند نیز، صدق می کند.

در صورتی که برای شما جلسات فیزیوتراپی با دستگاه تجویز شده باشد، هزینه فیزیوتراپی گردن با توجه به نوع دستگاه های فیزیوتراپی، جداگانه محاسبه می شوند. برای مثال قیمت فیزیوتراپی گردن با الکتروتراپی یا لیزر درمانی فرق می کند. یکی از نکات مهمی که بیماران باید به آن توجه کنند، این است که تعرفه های فیزیوتراپی، هزینه های پزشکی به حساب می آیند؛ بنابراین تعرفه های فیزیوتراپی خصوصی محسوب می شوند. بیمه ها نیز بر اساس آن، فقط بخشی از هزینه ها را به بیماران باز می گرداند. 

هزینه فیزیوتراپی گردن در منزل

بسیاری از بیماران ترجیح می دهند که فیزیوتراپی گردن خود را در منزل انجام دهند. هزینه فیزیوتراپی گردن در منزل با توجه به نوع آسیب دیدگی، محل زندگی (دوری یا نزدیکی به محل کار فیزیوتراپیست) و حرفه ای بودن فیزیوتراپیست متغیر است. در صورتی که بیماران، آسیب های گردنی خفیف دارند، فیزیوتراپی گردن در منزل بهترین گزینه است. آنها می توانند از دستگاه های فیزیوتراپی قابل حمل و ساده، حرکات اصلاحی و ورزشی استفاده کنند. اگر جزء بیمارانی هستید که آسیب های جدی داشته، به طوری که نیاز به دستگاه های پیشرفته دارید، لازم است در مراکز درمانی، فیزیوتراپی را ادامه دهید. درد های کوچک، اسپاسم ها و آرتروز گردن در منزل قابل درمان است.

فیزیوتراپی گردن در منزل برای بیماران با مشکلات تنفسی، افراد سالمند، ضایعه های نخاعی، سکته های مغزی، قلبی و بیماران جراحی شده، گزینه فوق العاده ای است. اگر این بیماران نیاز به تجهیزات چندان پیشرفته ای ندارند و بیشتر بر حرکات و انجام تمرین های ورزشی تمرکز دارند، هزینه حساب شده برای آنان کمتر است. بیمارانی که در منزل ویزیت می شوند و توسط یک فیزیوتراپ مورد درمان قرار می گیرند، فقط همان هزینه ای را پرداخت می کنند که توسط مرکز درمانی تعیین شده است.

جمع بندی مطالب

در پرداخت هزینه فیزیوتراپی گردن عوامل مختلفی تعیین کننده هستند. اول اینکه تعرفه های فیزیوتراپی بخش خصوصی توسط وزارت بهداشت به مراکز درمانی ابلاغ می شوند. دوم؛ تعرفه های فیزیوتراپی گردن در منزل با فیزیوتراپی در کلینیک ها، با یکدیگر فرق می کنند. سوم؛ در تعیین قیمت های فیزیوتراپی گردن، استفاده از انواع تکنیک ها، دستگاه و تجهیزات تاثیر دارد. چهارم؛ مهم ترین معیارهایی که در تعیین هزینه های فیزیوتراپی گردن تاثیر دارند، شامل تعداد جلسات، محل انجام فیزیوتراپی، میزان آسیب وارد شده و میزان تخصص فیزیوتراپیست است.

به طور کلی بهای پرداختی برای هزینه فیزیوتراپی گردن، برای بیماران اهمیت دارد. بیماران برای جلوگیری از آسیب های جدی تر، بهتر است گزینه فیزیوتراپی را انتخاب کنند. درست است که برخی بیماران از بیمه برخوردار نیستند و باید تمام هزینه ها را آزاد پرداخت کنند؛ اما هزینه دارو درمانی یا جراحی بسیار بیشتر می باشد. در صورتی که آسیب های گردن در مراحل اول با فیزیوتراپی درمان شوند، تعداد جلسات کمتر و از تجهیزات ساده تری استفاده خواهد شد. بدین ترتیب با پرداخت هزینه های کمتر، از آسیب های جدی مصون می مانند. در آینده نیز، نیازی به پرداخت هزینه های سنگین تر نخواهند بود. 

بیرون زدگی دیسک گردن زمانی اتفاق می‌افتد که یکی از دیسک‌های گردن روی عصب مجاور بیرون زده و باعث درد شود. در این مقاله به این وضعیت می پردازیم و ورزش برای دیسک گردن با تصویر را به شما ارائه می دهیم که می توانید در خانه انجام دهید تا درد خود را کاهش دهید.

گرفتگی عصب در گردن (با نام پزشکی سرویکال رادیکولوپاتی): معمولا باعث ایجاد درد انتشاری در بازو، دست، شانه، کتف ها، قفسه سینه می شود و با تغییرات حسی از جمله گز گز شدن، بی حسی و ضعف در بازو(ها) همراه است.

گردن درد، اسپاسم یا خشکی: این امر معمولاً منجر به مشکل یا ناتوانی بیمار در حرکات گردن مانند گردن چرخاندن سر، خم شدن جانبی و یا اکستنشن و فلکشن می شود.

ضعف یا فلج عضلانی (از نظر پزشکی به عنوان میلوپاتی گردنی شناخته می شود): اگر دیسک بیرون زده پیشرفت کند و فشار زیادی وارد کند، می تواند منجر به ضعف شدید عضلات یا ناتوانی در استفاده صحیح از عضلات شود. این نشانه معمولا بیان گر مشکل جدی تری است و باید در اسرع وقت توسط پزشک ارزیابی شود.

[sc name=”didar”][/sc]

علل شایع دیسک گردن عبارتند از:

اختلالات پاسچری یا وضعیت نامناسب بدنی: معمولاً وضعیت کایفوتیک یا قوز کرده که با شانه‌های گرد و موقعیت سر به جلو همراه می شوند، می توانند باعث به وجود آمدن دیسک گردن شوند.

تروما: این وضعیت زمانی اتفاق می افتد که نیروی فشاری شدیدی به ستون فقرات فرد وارد شود. این نیروهای فشاری معمولاً به دلایل زیر اتفاق می افتند:

ورزش های پربرخورد

 آسیب های ناشی از شغل های پر خطر

 و ضربه های مکرر

 این ضربات می تواند باعث “پارگی” در الیاف بیرونی دیسک شوند و بیرون زدگی ناگهانی را ایجاد کنند.

درمان های غیرتهاجمی دیسک گردن

درمان های دست دستکاری: مانند کایروپراتیک و ماساژ ستون فقرات می تواند در کاهش علائم تاثیرگذار باشد.

ورزش درمانی و آموزش مجدد پاسچر و وضعیت بدنی: تمرینات مربوط به اصلاح وضعیت بدنی و استحکام وضعیتی می تواند به عنوان اولین رویکرد در نظر گرفته شود، زیرا یکی از علل ریشه ای احتمالی درد را که همان وضعیت نامناسب بدنی است، برطرف می کند. از طرفی با انجام این تمرینات می توان با حداقل سرمایه گذاری و ریسک، نتایج خوبی را به دست آورد.

کشش: این نوع تمرینات می تواند استرس و فشار بر ستون فقرات را کاهش داده و باعث تسکین درد شود.

یخ درمانی و گرما درمانی: معمولا در ابتدا یخ درمانی برای کاهش التهاب توصیه می شود و سپس از گرما درمانی استفاده می شود.

ورزش برای دیسک گردن و گردن درد

در ادامه این مقاله بر روی برخی از تمرینات و حرکات کششی دیسک گردن که می توانید در خانه انجام دهید تمرکز خواهیم کرد. لطفا مراقب باشید، اگر هر یک از این تمرینات باعث درد بیشتر شد، آن را متوقف کنید و تمرین دیگری را امتحان کنید. درد و یا بی‌حسی در بازوی شما نگران‌کننده‌تر است، بنابراین اگر افزایش این علائم را تجربه کردید، تمرین را متوقف کنید و آن را انجام ندهید.

هدف از تمام این تمرینات ایجاد “تمرکز” در علائم و درد است. این بدان معناست که شما با انجام این تمرینات باید احساس کنید که دردتان به سمت ستون فقرات عقب نشینی کرده است و علائم در کتف و یا بازو های خود را کمتر احساس می کنید. این موضوع نشان می دهد که این تمرینات برای شما مفید بوده اند..

کشش چانه

این تمرین عضلات عمقی گردنی شما (عضلات جلوی گردن) را فعال و تقویت می کند..

انگشت خود را در پایین چانه قرار دهید. به آرامی چانه خود را به داخل بکشید و سر خود را به سمت عقب جمع کنید. در همین حال، از انگشتان خود استفاده کنید تا چانه را در تمام مدت جمع نگه دارید. این وضعیت را برای 3 تا 5 ثانیه حفظ کنید. می توانید این حرکت را تا 3 ست و با 10 تکرار انجام دهید.

اکستنشن گردن با حوله

این کشش می تواند برخی از علائم درد را از بین ببرد و مواد دیسک را به جای خود بازگرداند. اگر این کشش باعث درد بیشتر شد، از انجام آن خودداری کنید.

در حالی که حوله ای را دور گردن خود بسته اید، روی یک صندلی بنشینید. گردن خود را به سمت بالا و پشتی صندلی خود بکشید(برای حمایت از گردن خود، در حوله را با دستان خود محکم نگه دارید) این تمرین را با 5 تا 10 تکرار انجام دهید.

کشش یک دست

این تمرین باعث کشیده شدن عضلات ناحیه قفسه سینه می شود که در عارضه دیسک گردن می تواننددچار کوتاهی شده باشند و گردن را در حالت نامناسبی نگه دارند. رهاسازی کوتاهی این عضلات به شما کمک می کند که وضعیت بدنی بهتری داشته باشید و حتی می تواند مقداری از درد را نیز کاهش دهد.

به دیوار نزدیک شوید و یکی از دستان خود را با کف دست روی دیوار دراز کنید.شکم خود را منقبض کنید(کمر خود را قوس ندهید). حالا به جلو خم شوید و کمی از بازوی کشیده دور شوید.کشش را در ناحیه قفسه سینه خود احساس کنید30 ثانیه این وضعیت را نگه دارید و سپس همین حرکت را در طرف دیگر تکرار کنید. مطمئن شوید که نه تنها شانه، بلکه قفسه سینه را نیز کشیده اید.

کشش عضله ذوزنقه فوقانی

این امر باعث کشیدگی عضلات قسمت فوقانی گردن (Scalene & Upper Trapezius) می شود. این عضلات در افراد مبتلا به ناهنجاری سر به جلو بسیار کوتاه شده اند و این موضوع می تواند باعث بروز دیسک گردن شود.

میتوانید این تمرین را در حالت ایستاده یا نشسته شروع کنید. یکی از دستان خود را در سمت مخالف سر قرار دهید و دست دیگر را پشت سر خود قرار دهید. حالا سر را به سمت شانه خود پایین بیاورید. از دست مخالف استفاده کنید تا سر خود را برای کشش عمیق تر به سمت پایین فشار دهید 20 تا 30 ثانیه این وضعیت را حفط کنید و سپس طرف دیگر را تمرین دهید.

عقب کشیدن کتف (با استفاده از نوارهای مقاومتی)

این تمرین برای تثبیت و تقویت عضلات میانی کمر است و برای بهبود عضلات کمر بسیار مفید است..

برای انجام تمرین در یک وضعیت با ثبات بایستید. با هر دو دست یک نوار مقاومتی (سطح مقاومتی که استفاده می کنید بستگی به سطح قدرت فردی شما دارد) بگیرید، آرنج های خود را صاف کنید و بازوهای خود را از کنار بدن خود بیرون بیاورید.

در حالی که آرنج های خود را قفل کرده اید و حرکت نمیدهید، به آرامی دست های خود را به سمت بیرون و پشت بدن خود حرکت دهید. باید احساس کنید که عضلات بین کتف های شانه منقبض و فشرده می شوند. در این تمرین مقداری ناراحتی عضلانی (سوزش) خوب است، اما درد در بازوها یا گردن نشانه خوبی نیست. از بالا انداختن شانه ها به سمت گوش خودداری کنید.

این تمرین را برای دو ست 10 تایی انجام دهید و در روزهای آتی کم کم آن را به 3 ست 10 تایی نزدیک کنید. این تمرین زمانی که به تکرار شماره 8، 9، 10 برسید، باید چالش برانگیز باشد. اگر اینطور نیست، سطح مقاومت باند را افزایش دهید.

فیزیوتراپی یکی از بهترین روش های درمانی است که برای احیا و ریکاوری مجدد بدن، بعد از آسیب های جدی به کار برده می شود. شکستگی ها، جراحی های ستون فقرات، لگن، مفصل، زانو، بیماری آرتروز، بیمارانی که سکته مغزی کرده و آسیب دیدگی هایی که در زمان ورزش اتفاق می افتند، با فیزیوتراپی درمان می شوند. مهم ترین نکته ای که اغلب فیزیوتراپیست ها به بیماران خود توصیه می کنند، مراقبت های بعد از فیزیوتراپی است. برخی بیماران ممکن است صدمات کمتری دیده باشند و بعد از اتمام فیزیوتراپی به مراقبت های کمتری نیاز داشته باشند. برخی نیز به علت آسیب های شدیدتر به مراقبت های بیشتری احتیاج دارند.

[sc name=”didar”][/sc]

به طور کلی مراقبت های بعد از فیزیوتراپی به اقداماتی اشاره دارند که طی آن، صدمات وارد شده، مجدد عود نکنند و با انجام مراقبت های بیشتر، بافت ها و اعضای آسیب دیده ترمیم شوند. از نظر متخصصین فیزیوتراپی انجام مراقبت های لازم برای بازتوانی جسمی، کاملا به شرایط بیمار و میزان آسیب های او بستگی دارد.

این نکته را به خاطر داشته باشید که فیزیوتراپی مانند شمشیر دو لبه است. توجه نکردن به مراقبت های پس از فیزیوتراپی، احتمال دارد، صدمات بدتر شوند. از سویی نباید با فعالیت های زیاد، به بافت های آسیب دیده فشار آورید و از طرف دیگر، با کم تحرکی باعث ضعیف شدن آنها شوید. در حقیقت با بی دقتی در این زمینه، تمام اثربخشی فیزیوتراپی را از بین می برید.

مهم ترین نکات طلایی مراقبت های بعد از فیزیوتراپی

یکی از مزیت های انجام فیزیوتراپی با یک متخصص فیزیوتراپ این است که تمام نکات مهم درباره مراقبت های بعد از فیزیوتراپی را به بیماران آموزش می دهند. برای مثال انجام چه فعالیت هایی ضرر دارد؟ کدام حرکات جزء مراقبت های داخل خانه است؟ هنگام درد چه اقداماتی می توان انجام داد؟ چه کارهایی را نباید انجام داد؟ همگی این موارد، از جمله نکات طلایی است که در اختیار بیماران قرار می گیرد.

در واقع آسیب های فیزیکی و جسمی شما، به همان اندازه که با انجام جلسات فیزیوتراپی بهبود پیدا می کنند، بایدها و نبایدهای زیادی را پیش روی تان قرار می دهد. این باید ها و نباید ها در هر یک از مراحل فیزیوتراپی فرق می کند. برای مثال اگر درحال انجام فیزیوتراپی دیسک کمر و سیاتیک هستید، بهتر است در مراحل اولیه، فعالیت های سنگین انجام ندهید. به عضلات و ماهیچه ها فشار نیاورید. بعد از بهبودی و تسکین درد، مراقبت های بعد از فیزیوتراپی را ادامه دهید و کارهای خود را آرام آرام زیر نظر یک فیزیوتراپیست انجام دهید.

طلایی ترین نکات

فیزیوتراپی دیسک کمر در منزل را با انجام حرکات کششی و ورزش هایی که فیزیوتراپ آموزش می دهد، دنبال کنید. حد الامکان از انجام حرکات آسیب زا و ایجاد فشار بر دیسک های کمر و عصب سیاتیک خودداری کنید. مراعات چنین مواردی برای تمام بیماری های اسکلت بدن که با فیزیوتراپی درمان می شوند، ضروری است. فرقی نمی کند فیزیوتراپی دیسک گردن انجام دهید یا فیزیوتراپی زانو، باید به نکات مهم پس از فیزیوتراپی دقت کنید.

مراقبت های بعد از فیزیوتراپی که برای جراحی هایی مثل دیسک کمر، سیاتیک، تعویض مفصل لگن و ران، جراحی شانه، تعویض مفصل زانو و فیوژن ستون فقرات در نظر گرفته می شوند، بسیار مهم هستند. متخصصین ارتوپدی و مغز و اعصاب بعد جراحی، برای بیماران فیزیوتراپی تجویز می کنند تا روند بهبودی تسریع شود. آنها از بیماران می خواهند بعد اتمام جلسات فیزیوتراپی، از انجام برخی کارها که موجب بازگشت بیماری می شوند، پرهیز کنند. چون اولین نتیجه بی توجهی به نکات مهم، تشدید درد در قسمت هایی است که با فیزیوتراپی آنها را درمان کرده اند.  

چگونه تشدید درد را با مراقبت های بعد از فیزیوتراپی کنترل کنید؟

بهبود و تسکین انواع درد، از دلایل مهمی است که بیماران را به انجام فیزیوتراپی ترغیب می کند. حالا ممکن است، این درد مربوط به ستون فقرات، کمر، گردن، شانه، زانو یا هر مشکل دیگری باشد. در حقیقت هدف از فیزیوتراپی تسکین درد، بهبود حرکت، جلوگیری از ناتوانی و کاهش آسیب ها است. به همین خاطر مراقبت های بعد از فیزیوتراپی؛ بیشتر به کنترل درد و عدم بازگشت دوباره آن اختصاص دارد. مهم ترین اقدامات پس از فیزیوتراپی عبارت است از:

• به تمام آموزش هایی که فیزیوتراپیست ها توصیه می کنند، توجه نمایید.
• بعد از فیزیوتراپی یک دوش آب گرم عالی خواهد بود. آب گرم ماهیچه ها را شل کرده و جریان خون بهتر می شود.
• نوشیدن آب را فراموش نکنید؛ زیرا پس از فیزیوتراپی باید بدن تان را هیدراته نگه دارید. به خصوص اگر فیزیوتراپی با دستگاه برای تان در نظر گرفته شده باشد.
• یکی از بهترین تکنیک ها برای مراقبت های بعد از فیزیوتراپی، تمرین تنفس است. یک مکان آرام را انتخاب و به آهستگی نفس بکشید. این روش برای بهبود دردهای های بعد از فیزیوتراپی نیز اثربخش است.

بعد اتمام جلسات فیزیوتراپی، کار بیماران تمام نشده، آنها باید با مراقبت های پس از فیزیوتراپی به درمان ادامه دهند. توصیه هایی که بعد از پایان جلسات، فیزیوتراپیست ها به بیماران می کنند، مهم ترین بخش از درمان است؛ زیرا اگر این توصیه ها را نادیده بگیرند، آسیب های وارد شده بدتر خواهند شد.

جمع بندی مطالب

برای نتایج بهتر روش درمانی فیزیوتراپی، بهترین راهکار مراقبت های بعد از فیزیوتراپی است. فیزیوتراپی جزء متدهایی است که برای تسکین درد، التهابات اسکلتی و عضلانی بهترین درمان می باشد. اگر هدف تان بهبودی با فیزیوتراپی است، باید به توصیه فیزیوتراپیست ها توجه کرده و از انجام فعالیت هایی که منجر به بازگشت مجدد آسیب ها و دردهای ناشی از آن می شوند، خودداری کنید. به خصوص اقدامات بعد از فیزیوتراپی برای بیمارانی که جراحی هایی مثل دیسک کمر، سیاتیک، گردن، زانو یا لگن انجام داده اند، بسیار مهم است.

کسانی که دیسک گردن دارند می تواند انواع مختلفی از دردها را تجربه کنند و یا اصلاً علائمی نداشته باشند. این درد ها ممکن است شامل درد های مزمنی در گردن یا بازو باشند که تا انگشتان کشیده می شوند و یا می توانند درد هایی مانند شوک الکتریکی باشند که به صورت ناگهانی به نواحی مختلف منتشر می شود. گاهی اوقات این درد ها می تواند همراه با بی حسی، ضعف و گز گز شدن در بازو یا انگشتان دست نیز اتفاق بیوفتد. دیسک گردن ممکن است در اثر آسیب های قبلی نیز به وجود بیاید اما علائم معمولاً خود به خود شروع می شوند.

[sc name=”didar”][/sc]

علائم دیسک گردن

بسته به اینکه کدام دیسک دچار پارگی شده باشد و کدام ریشه عصبی درگیر یا ملتهب شده است، ممکن است درد در نواحی مختلفی از بازو ها و دست ها و علائم می تواند متفاوت باشد. در دیسک های گردنی، حس گز گز یا سوزن سوزن شدن در هر دو بازو یا پایین بدن به ندرت اتفاق می افتد. از دست دادن کنترل روده و یا مثانه نیز علائم نادر اما محتمل در دیسک های گردنی است.

مدیریت و کاهش درد دیسک گردن

درد گردن و یا درد بازویی که ناشی از دیسک گردن است ممکن است کوتاه مدت باشد و فقط چند روز طول بکشد و یا مزمن شود و ماه ها یا بیشتر به طول بیانجامد. حتی ممکن است درد گهگاهی ظهور کند و از بین برود و یا در طول فعالیت های خاصی شروع شود. اما اغلب علائم مربوط به دیسک گردن معمولاً طی 4 تا 6 ماه کاملاً برطرف می شوند، حتی اگر خود دیسک بهبود نیابد.

اکثر موارد مربوط به درد دیسک گردن را می توان با درمان های غیرجراحی، مانند داروهای ضد درد بدون نسخه، فیزیوتراپی برای تقویت و کشش گردن، ماساژ های گرم و سرد و یا اصلاح فعالیت ها برای جلوگیری از حرکات دردناک درمان نمود.

علت به وجود آمدن دیسک گردن

6 دیسک بین مهره ای در ستون فقرات گردنی وجود دارد. هر دیسک بین مهره‌ای بین 2 مهره بالایی و پایینی قرار دارد تا با توزیع متعادل استرس ها و فشار های وارده به گردن از آسیب به مهره های گردنی جلوگیری نماید. یک دیسک دارای 2 جزء اصلی است:

آنولوس فیبروزوس یا حلقه دور دیسک: این لایه بیرونی محکم از الیاف کلاژن دایره شکلی ساخته شده است که دیسک را حمایت می کند تا از لایه نرم داخلی آن محافظت کند. حلقه دیسک به تحمل بارهای سنگین ستون فقرات و جذب ضربه ها کمک می کند.

نوکلئوس پالپوزوس یا هسته دیسک: این ناحیه شامل فضای داخلی دیسک است که از مایع ژل مانندی تشکیل شده است. . هسته دیسک مانند بالشتکی نرم، انعطاف بیشتری برای حرکات ستون فقرات فراهم می کند.

پارگی دیسک زمانی اتفاق می افتد که بخش یا تمام لایه بیرونی محافظ دیسک پاره شود و مقداری از هسته دیسک به داخل پارگی نشت پیدا کند. فتق دیسک معمولاً زمانی بیشترین درد را ایجاد می کند که هسته دیسک که حاوی پروتئین های التهابی است از دیسک خارج شده و روی ریشه عصبی مجاور فشار وارد کند.. در موارد نادر حتی ممکن است مواد داخل هسته دیسک به نخاع نشت پیدا کند.

عوامل خطر آفرین برای ابتلا به دیسک گردن

خطر ابتلا به فتق دیسک با افزایش سن افزایش می یابد. برخی تخمین ها حاکی از آن است که به احتمال زیاد دیسک گردن در سنین 30 تا 50 سالگی ایجاد می شود. اکثر مطالعات نشان داده اند که مردان در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به دیسک گردن هستند.

میزان شیوع دیسک گردن در جمعیت بزرگسال بین 0.5٪ تا 2٪ درصد برآورد شده است. اگرچه، بسیاری از موارد مربوط به دیسک گردن نیز ممکن است تشخیص داده نشود و همچنین برآوردها ممکن است بر اساس جمعیت متفاوت باشد.

چه زمانی که دیسک گردن را جدی بگیریم؟

علائم و نشانه‌های دیسک گردن به ندرت ممکن است  بدتر شوند و یا اینکه در نهایت می توانند ثابت باقی بمانند و یا خود به خود برطرف شوند. اگر اگر ریشه عصب گردنی گیر افتاده و یا ملتهب شود، می تواند باعث پیشرفت حس  گزگز، بی حسی و یا ضعف در بازو شود. همچنین  اگر طناب نخاعی توسط دیسک گردن فشرده یا ملتهب شود، ممکن است مشکلاتی در راه رفتن، هماهنگی و یا کاهش کنترل مثانه یا روده وجود داشته باشد. این نوع نقایص عصبی نیاز به مراقبت فوری پزشکی دارند تا از بدتر شدن یا دائمی شدن آنها جلوگیری شود.

علائم و نشانه های رایج دیسک گردن

برخی از علائم و نشانه های رایج دیسک گردن عبارتند از:

گردن درد: این درد معمولاً در پشت یا کنار گردن احساس می شود و می تواند از یک درد خفیف که در هنگام لمس حساس است تا یک درد یا سوزش متغیر باشد.

درد رادیکولار: این درد می تواند ناشی از فشردگی یک عصب در گردن ایجاد شود و به بتزو و دست ها نیز انتشار پیدا کند. حتی گاهی این درد ممکن است مانند حس داغ شدگی یا یک گزارش شود.

رادیکولوپاتی گردن: یا التهاب ریشه عصبی نیز ممکن است باعث بی‌حسی و یا ضعف در این ناحیه شود و درد آن نیز مانند درد رادیکولار به دست ها و بازو ها انتشار یابد. در واقع درد رادیکولار ممکن است در برخی موارد با رادیکولوپاتی همراه باشد.

علائم و درد ممکن است با فعالیت های خاصی بدتر می شود. مثلا ورزش کردن یا بلند کردن وزنه سنگین، ممکن است باعث تشدید درد شود. برخی از موقعیت های سر – مانند چرخش به یک طرف یا کج کردن سر به جلو – نیز ممکن است درد را تشدید کند.

گرفتگی عضلات گردن: درد و التهاب ناشی از دیسک گردن ممکن است برخی از حرکات گردن را محدود کرده و دامنه حرکت را کاهش دهد.

شناسایی محل آسیب به دیسک گردن توسط ریشه عصبی

محل آسیب دیسک های گردنی تا حد زیادی می تواند علائم و درد های منحصر به فرد خود را به وجود بیاورد. درواقع با شناسایی محل درد و بی حسی در بازو ها و دست ها می توان پی برد که کدام دیسک دچار آسیب شده است.

ستون فقرات گردنی شامل 7 مهره است که روی هم قرار گرفته اند که از C1 تا C7 نام گذاری شده اند و دیسک های بین مهره ای بین این 7 مهره قرار دارند. به عنوان مثال، دیسک C5-C6 بین مهره های C5 و C6 قرار دارد. اگر دیسک C5-C6 دچار پارگی شود، می تواند ریشه عصبی C6 را تحت فشار قرار دهد. علائم و نشانه های ناشی از فتق دیسک گردن بسته به ریشه عصبی تحت فشار می تواند متفاوت باشد. مثلا:

C4-C5 (ریشه عصبی C5): درد، سوزن سوزن شدن و یا بی حسی ممکن است به داخل شانه انتشار پیدا کند. همچنین ممکن است ضعف در عضله دلتوئید و سایر عضلات نیز احساس شود.

C5-C6 (ریشه عصبی C6): درد، گزگز یا بی حسی ممکن است در سمت شست دست احساس شود. همچنین ممکن است ضعف در عضلات دوسر بازو و عضلات بازکننده مچ دست در ساعد نیز گزارش شود. پارگی دیسک C5-C6 یکی از شایع ترین نوع پارگی دیسک می باشد.

C6-C7 (ریشه عصبی C7): درد و گزگز ممکن است به دست و انگشت میانی اتشار پیدا کند. همچنین ممکن است ضعف در عضلات عضلات پشت بازو، دور کننده های انگشتان و سایر عضلات احساس شود. دیسک C6-C7 معمولاً بیشترین احتمال پارگی در ستون فقرات گردنی را دارد.

C7-T1 (ریشه عصبی C8): درد و گزگز ممکن است در قسمت بیرونی ساعد و ناحیه برآمده نزدیک به انگشت کوچک احساس شود. همچنین ممکن است ضعف در خم کننده های انگشتان دست نیز گزارش شود.

موارد گفته شده درد های احساس شده به طور معمول به هنگام بیرون زدگی دیسک در آن نواحی محسوب می شوند اما به صورت مطلق نیستند. برخی از افراد ممکن است دارای سیستم عصبی متفاوتی باشند و در نتیجه درد های متفاوت تری را احساس کنند.

درست همانطور که فولاد تقویت شده می تواند وزن بیشتری را نسبت به یک ورق آلومینیوم تحمل کند، عضلات کمری قوی و سالم نیز می توانند بسیار بهینه و کارامد تر از عضلات کمری ضعیف از ستون فقرات محافظت کنند. تقویت این عضلات از طریق تمرینات انعطاف پذیری و تمرینات تقویتی کمر نه تنها به جلوگیری از آسیب و یا به حداقل رساندن شدت آسیب کمک می کند، بلکه می تواند به تسکین درد ناشی از بسیاری از عارضه های مرتبط با کمر نیز کمک کند. حال تأثیر تمرینات آب درمانی بر کمردرد مزمن چیست؟

نقش عضلات کمر بر تقویت ستون فقرات

بدن انسان دارای یک مرکز ثقل است که با برقراری تعادل بین عضلات و استخوان ها، به حفظ تا یکپارچگی ساختارها کمک می کند و از آنها در برابر آسیب محافظت کند. در کمردرد غیراختصاصی، این تعادل بر هم می خورد و بین فشارهای وارد بر ستون فقرات که ناشی از فعالیت های روزمره است و میزان قدرت و عملکرد عضلات ستون فقرات اختلال به وجود می آید. شیوع کمردرد در میان بزرگسالان 15 درصد گزارش شده است و این درصد بسته به سن، جنسیت، تحصیلات و شغل ممکن است متفاوت باشد.

[sc name=”didar”][/sc]

کمردرد مزمن غیر اختصاصی چیست؟

کمردرد مزمن غیراختصاصی به دردی گفته می شود که بیش از 12 هفته طول بکشد و بیمار نتواند هیچ علت خاصی مانند عفونت، آرتریت، شکستگی، اسپوندیلولیستزیس و غیره را برای آن پیدا کند. معمولاً کمردرد مزمن غیراختصاصی به دلیل اعمال سنگین بدنی مانند وزنه برداری، حرکات مکرر و وضعیت ایستای طولانی مدت اتفاق می افتد. مشخصه کمردرد مزمن غیراختصاصی درد شدید است که با تلاش و فعالیت بدتر می شود و با استراحت تسکین می یابد. در برخی موارد ممکن است رگ به رگ شدن یا کشیدگی بیش از حد رباط یا عضلات علت بروز آن باشد.

علت های احتمالی بروز کمردرد مزمن غیر اختصاصی

استقامت عضلات عمیق تنه که مسئول حفظ ثبات ستون فقرات هستند، در بیماران مبتلا به کمردرد در مقایسه با افراد بدون کمردرد کمتر است. تحقیقات نشان داده اند که استقامت ضعیف عضلات تنه ممکن است باعث ایجاد فشار بر ساختارهای کمری و بالطبع باعث ایجاد کمردرد شوند. در موارد دیگر علت ممکن است یک مشکل جزئی در دیسک بین دو مهره یا یک مشکل جزئی در مفاصل فاست کوچک بین دو مهره باشد. همچنین ممکن است مشکلات جزئی دیگری در ساختارها و بافت های کمر وجود داشته باشد که منجر به درد می شود.

خواص آب درمانی یا هیدروتراپی چیست؟

 هیدرو به معنی آب است بنابراین هیدروتراپی را می توان آب درمانی یا استخر درمانی نیز نامید. گرما و شناوری می‌تواند با اثر بر گیرنده‌های حرارتی و گیرنده‌های مکانیکی، گیرنده‌های درد را مسدود کرده و تأثیر مثبتی بر بخش‌های مختلف ستون فقرات داشته باشد. درواقع می توان گفت که آب دارای خواص زیادی است که به آن توانایی التیام بخشی می دهد.

  آبدرمانی می تواند گرما و انرژی را ذخیره و حمل کند.

  آب نمی تواند به شما آسیب برساند.

  آبدرمانی می تواند به بهبود جریان خون کمک کند.

 . آب اثرات تسکین دهنده، آرام بخش و ریلکسی بر افراد دارد

  ورزش در آب، وزن را از روی مفصل دردناک برمیدارد و در عین حال مقاومت خفیفی را  نیز ایجاد می کند.

برخی دیگر از خواص آب که میتواند بر تسکین درد موثر باشد شامل موارد زیر است:

1. شناوری: شناوری نیروی گرانش را کاهش می دهد و مقاومتی را ایجاد می کند که می توان از آن برای تقویت عضلات استفاده نمود.

2. فشار هیدرواستاتیک: فشار هیدرواستاتیک فشاری است که آب بر جسم غوطه ور وارد می کند. این فشار در عمق آب به بیماران اجازه می دهد تا ورزش را راحت تر انجام دهند.

3. ویسکوزیته: ویسکوزیته باعث ایجاد مقاومت در برابر تمام تمرینات فعال می شود.

4. کشش سطحی: کشش سطحی مقاومت سطحی آب را افزایش می دهد اجازه استفاده از تجهیزات شناوری در سطح آب را ممکن می سازد.  

تأثیر تمرینات آب درمانی بر کمردرد مزمن غیر اختصاصی چیست

ورزش‌های کششی و تقویتی یکی از تمرینات مفید برای کمردردهای مزمن غیر اختصاصی و همچنین برای کاهش درد در حین ورزش است. اگر این تمرینات در آب انجام شود، خواص آب  می تواند باعث تسکین درد، کاهش اسپاسم عضلانی، افزایش دامنه حرکتی مفاصل، تقویت عضلات ضعیف، بهبود گردش خون، ایجاد مقاومت و بهبود تعادل و هماهنگی شود. علاوه بر این، ترکیبی از خاصیت شناوری و مقاومت آب، حرکت مفصل را آسان‌تر کرده و ناتوانی‌ها را نسبت به خشکی کاهش می‌دهد. همچنین این طور به نظر می رسد که تمرینات در آب می تواند بر فاکتورهای بهبود کیفیت زندگی مانند پیشگیری از افسردگی نیز تاثیرگذار باشد.

در کمردرد مزمن غیراختصاصی مشکل یا اختلال خاصی وجود ندارد که بتوان آن را علت درد تشخیص داد، اما آبدرمانی، می تواند ناراحتی را تسکین ‌و توانایی های جسمانی را ارتقا دهد. به عنوان مثال استفاده از داروهای ضدالتهابی غیر استروئیدی و شل کننده عضلات در طولانی مدت، می تواند عوارض جانبی مختلفی را به دنبال داشته باشد. همچنین بیمارانی که فقط تحت درمان دارویی هستند، به احتمال قوی تر، بیشتر در معرض عود دوباره و بدتر شدن عملکرد ستون فقرات قرار دارند. این موضوع می تواند بعد ها منجر به تغییرات دژنراتیو و تخریبی در ساختارهای ستون فقرات می شود. از طرف دیگر آبدرمانی فرصتی برای درمان طبیعی بدن است که به وسیله آن می توان کمردرد مزمن غیر اختصاصی را به طور موثر مدیریت کرد.

بررسی پژوهشی در رابطه با تاثیر آب درمانی بر کمردرد مزمن غیراختصاصی

برای پی بردن به اثربخشی آب درمانی بر کمردرد مزمن غیر اختصاصی می خواهیم امروز پژوهشی در این زمینه را با هم بررسی کنیم.

هدف از این پژوهش، بررسی اثربخشی تمرینات مبتنی بر آب درمانی بر کمردرد مزمن غیراختصاصی بود. کمردرد سومین عرضه شایع در سراسر جهان است. از آنجایی که سبک زندگی امروزه به دلیل بالا بودن رقابت های شغلی دستخوش تغییرات زیادی شده است، تمایل افراد برای نادیده گرفتن مسائل مربوط به سلامت جسمانی از جمله سلامت ستون فقرات نیز افزایش یافته است. کاهش خودمراقبتی و عدم انجام تمرینات بدنی باعث بالا رفتن آمار کمردرد های مزمن در سرتاسر دنیا شده است. بنابراین مداخله به منظور تسکین درد، بهبود دامنه حرکتی و همچنین تقویت عضلات و بهبود کیفیت زندگی از جمله موارد ضروری در دنیای امروز محسوب می شود.

تحقیقات گذشته نشان داده اند که  بسیاری از پروتکل‌های ورزشی مانند ورزش هوازی، تمرینات ثبات کمر، ورزش با توپ سوئیسی، تنها تمرینات تقویتی برای عضلات مرکزی تنه هستند که به طور معمول برای کمردرد مزمن غیر اختصاصی استفاده می‌شوند. از این رو در تصمیم برآن شد که در این مطالعه بررسی تأثیر آب درمانی در کمردرد مزمن غیراختصاصی نیز بررسی شود.

در این پژوهش 30 شرکت کننده با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس به طور مساوی به دو گروه تقسیم شدند. گروه A تحت درمان معمولی قرار گرفت و گروه B تحت تمرینات آب درمانی.

تمرینات انجام شده به وسیله گروه A به شرح زیر بود:

1. ماساژ کیسه آب داغ به مدت 15 دقیقه.

2. تمرینات استاتیک کمر

3. تمرینات کششی

4.تمرینات تقویت کننده عضلات کور یا مرکزی

5. موارد توصیه شده برای انجام کارهای روزانه به صورت ارگونومیک برای اصلاح پاسچر یا وضعیت بدنی

تمرینات گروه B در استخر انجام شد و شامل موارد زیر بود:

  1. تمرینات کششی برای لگن و کمر در حالت ایستاده

2. تمرینات تقویتی شکم، باسن، تنه، کمر و اندام تحتانی.

در انتهای این برنامه های تمرینی از هر دو گروه تست های لازم برای اندازه گیری دامنه حرکتی، قدرت عضلانی و تست های مرتبط با فاکتورهای درد گرفته شد.

نتیجه بررسی پژوهش تأثیر تمرینات آب درمانی بر کمردرد مزمن غیر اختصاصی

این مطالعه در انتها مشخص کرد که درمان های مرسوم و آب درمانی هر دو مانورهای موثری برای کمردرد مزمن غیراختصاصی هستند و در هر دو گروه Aو B بهبود وضعیت اتفاق افتاد. نکته حایز اهمیت این بود که در گروه A چند ماه پس از قطع تمرینات، عود دوباره کمر درد مشاهده شد. همچنین افرادی که تحت تمرینات آب درمانی قرار گرفته بودند، در مقایسه با افراد درمان معمولی سریعتر بهبود یافتند. بنابراین، بهبود قابل توجهی در افرادی که تحت درمان مرسوم و آب درمانی قرار گرفتند، وجود داشت. مطالعه حاضر به این نتیجه رسید که هر دو گروه درمان معمولی و آب درمانی تسکین قابل توجهی از درد را نشان می دهند، اما آب درمانی در تسکین درد سریعتر عمل می کند و بازگشت دوباره درد را نیز بیشتر به تاخیر می اندازد.

برای مطالعه بیشتر

معیارهای ورود و خروج از روند تحقیق:

بیماران بر اساس معیارهای ورود و خروج انتخاب شدند. رضایت نامه کتبی از شرکت کنندگان گرفته و کل مطالعه برای آنها توضیح داده شد. ارزیابی دقیق اسکلتی عضلانی برای غربالگری افراد انجام شد. معیارهای ورود به مطالعه به شرح زیر بود:

1. افرادی که از نظر بالینی به عنوان کمردرد مزمن غیر اختصاصی تشخیص داده شده اند،

2. هر دو جنس

3- گروه سنی 20 تا 45 سال

4. شرکت کنندگانی که مایل به شرکت در مطالعه بودند

5. شناگران.

معیارهای خروج به شرح زیر بود:

1. افرادی که دلایل خاصی برای کمردرد داشتند

2.ابتلا به بیماری های سیستمیک مانند: اختلالات عصبی، آتاکسی، اختلالات تنفسی، اختلالات قلبی

3-افراد مبتلا به هیدروفوبیا.

مزمن غیراختصاصی شد، اما این تفاوت در مقایسه با برنامه فیزیوتراپی چندوجهی به تنهایی تفاوت معنی داری نداشت. .

ناتوانی، وضعیت سلامت، قدرت و استقامت عضلانی و دامنه حرکتی کمر به طور قابل توجهی به سطح مشابهی در هر دو گروه مداخله بهبود یافت. ترموتراپی همیشه باید قبل از موبیلیزاسیون استفاده شود و MET نوعی بسیج است. بسته های مرطوب داغ درد را تسکین می دهد، ماهیچه ها را با گشاد شدن عروق آرام می کند

دیسک کمر یکی از مشکلاتی می باشد که بسیاری از افراد به دلایل متفاوت دچار این مشکل می شوند. بهترین جراح دیسک کمر با لیزر در تهران انواع مشکلات ذیسک کمر را می ‌شناسد. بهترین پزشک می‌ تواند با استفاده از روش‌ های جدید و مدرن لیزر، نوع دیسک کمر را مورد بررسی قرار دهد و سپس یکی از روش‌ های جدید را جهت درمان به کار بگیرد. دیسک کمر اگر درمان نشود مشکلات جدی به دنبال دارد. به همین دلیل باید به دنبال بهترین روش درمان دیسک کمر باشید تا از مشکلات بعدی جلوگیری کنید. توجه داشته باشید که بهترین پزشک جهت درمان دیسک کمر از تکنولوژی های جدید استفاده می کند. در واقع امروزه تکنولوژی های جدید جایگزین تکنولوژی های قدیمی شده اند و نتیجه بهتری را ارائه می‌ دهند.

[sc name=”didar”][/sc]

موقعیت جغرافیایی مطب و کلینیک بهترین دکتر دیسک کمر با لیزر

 یکی از مهمترین مواردی که زمان انتخاب بهترین جراح دیسک کمر با لیزر تهران باید به آن دقت داشته باشید این است که موقعیت جغرافیایی مطب پزشک را بررسی کنید. بسیاری از پزشکان در بخش های شمال شهر تهران مطب دارند. دسترسی به این بخش ها تا حدودی برای برخی از افراد دشوار است. اما اگر مطب پزشک در مرکز شهر تهران باشد بسیاری از افراد به راحتی می‌ توانند به این مطب بروند. به طور کلی شما باید مکان جغرافیایی مطب را مورد بررسی قرار دهید و سپس به مطب بروید. این مسئله که مسیر دسترسی به مطب را مورد بررسی قرار دهید بسیار مهم است. برخی از پزشکان مطب های در دسترس تری دارند. به همین دلیل افراد به‌ راحتی می توانند با استفاده از مترو یا تاکسی های خطی به مطب بروند.

تجربه و تخصص بهترین جراح دیسک کمر با لیزر در تهران

برای اینکه بهترین بهترین دکتر دیسک کمر با لیزر در تهران را انتخاب کنید باید تخصص و تجربه پزشک را بررسی نمایید. هر یک از پزشکان تخصص و تجربه متفاوتی جهت درمان دیسک کمر کسب کرده‌ اند. برخی از پزشکان از آنجایی که تعداد جراحی های زیادی انجام داده اند می توانند در کمترین بازه زمانی مشکل بیمار را بررسی کرده و سپس دیسک کمر بیماری را درمان کنند. بر همین اساس شما باید به خوبی تخصص و تجربه پزشک را بررسی کنید تا بدانید هر یک از پزشکان با استفاده از چه روشی می توانند مشکل بیمار را درمان کنند.

بهترین دکتر دیسک کمر در چه بیمارستانی عمل می کند ؟

بهترین جراح دیسک کمر با لیزر در تهران، در بیمارستان‌های خصوصی و عمومی عمل جراحی را انجام می دهد. شما می توانید با هزینه کمتری عمل جراحی را در بیمارستان‌ های عمومی انجام دهید. بهترین پزشک تلاش می کند تا بر اساس بودجه بیمار عمل جراحی را انجام دهد. به طور کلی برخی از پزشکان هستند که تنها در بیمارستان ‌های خصوصی عمل جراحی را انجام خواهند داد. افرادی که بودجه کافی برای عمل جراحی دیسک کمر دارند می توانند به بیمارستان خصوصی بروند. هزینه هایی که جهت درمان و جراحی دیسک کمر باید پرداخت کنید را پزشک برای شما به طور کامل توضیح می دهد. هزینه‌ های جانبی جراحی دیسک کمر را بررسی کنید و سپس برای انتخاب بهترین پزشک اقدامات لازم را انجام دهید.

بهترین جراح دیسک کمر با لیزر در تهران چه برخوردی دارد ؟

یکی از مهمترین مواردی که شما زمان انتخاب بهترین جراح دیسک کمر با لیزر تهران باید به آن دقت داشته باشید این است که برخورد پزشک با بیمار را بررسی کنید. برخی از پزشکان صبر و حوصله زیادی ندارند. به همین دلیل در نزد بیماران محبوب نیستند. شما باید هر یک از پزشکانی که صبر و حوصله زیادی دارند با حوصله پاسخ پرسش های شما را می دهند انتخاب کنید. هر یک از پزشکانی که توانسته اند رضایت بیماران را جلب کنند محبوب تر هستند. در واقع نحوه برخورد پزشک با بیمار یکی از مهم‌ ترین نکاتی است که بیماران به آن توجه می کنند. اگر پزشکان برخورد اجتماعی مناسبی نداشته باشند بدون شک بیماران از عمل جراحی توسط پزشک خودداری خواهند کرد.

رزرو اینترنتی نوبت دکتر حرفه ای دیسک کمر با لیزر تهران شما جهت انتخاب بهترین جراح دیسک کمر با لیزر در تهران باید نحوه رزرو نوبت را مورد بررسی قرار دهید. برخی از پزشکان که به علم روز اهمیت زیادی می ‌دهند وب سایت های متفاوتی را جهت رزرو اینترنتی نوبت راه اندازی کرده اند. شما می توانید از طریق وب سایت پزشک اقدام به رزرو نوبت نمایید. همچنین برخی از وب سایت های پزشکی هستند که پزشکان در آنها ثبت نام می کنند تا رزرو اینترنتی را برای بیماران فراهم سازند. شما می توانید از طریق معتبرترین وب سایت پزشکی نوبت خود را در مطب پزشک رزرو کنید

انتخاب بهترین روش فیزیوتراپی زانو، به شرایط جسمی بیمار، نوع آسیب دیدگی، سن و نوع خدمات دریافتی بستگی دارد. مهم تر از همه، چیزی که تکنیک های مورد استفاده در فیزیوتراپی زانو را تعیین می کند، شدت آسیب دیدگی است. اصولا هدف فیزیوتراپی زانو، بکارگیری متدهایی است که به حفظ توانایی حرکتی زانو، کاهش درد، بهبود آسیب ها، تقویت عضله ها و مفصل های زانو بیانجامد.

انتخاب بهترین روش فیزیوتراپی زانو؛ بهبود و درمان آسیب های زانو

به طور کلی، فیزیوتراپی برای زانو یکی از مناسب ترین متد های درمانی برای بهبود دردهای زانو است. با کمک فیزیوتراپی، درد های زانو کاهش پیدا می کنند و فرایند حرکتی زانوها بهتر می شود. با فیزیوتراپی زانو، انعطاف پذیری و قدرت عضلات زانو بیشتر شده، محدودیت های حرکتی شما را اصلاح می کند.

معمولا برای درمان بیماری هایی مثل آرتروز زانو، پارگی رباط های صلیبی، نرمی غضروف کشکک زانو و پارگی مینیسک زانو باید بهترین روش فیزیوتراپی زانو در نظر گرفته شود. در صورتی که این عارضه به درستی درمان نشود یا از روش های غیر مرتبط استفاده شود، پیامدهای جبران ناپذیری را به بیماران وارد می کند.

[sc name=”didar”][/sc]

بهترین روش فیزیوتراپی زانو؛ معیارهای انتخاب

وقتی با عارضه های زانو مثل دررفتگی زانو، روماتیسم مفصلی، عفونت، کشیدگی، پارگی رباط ها، مینیسک و سایر آسیب ها مواجه می شوید، انتخاب یک روش درمانی مناسب از اهمیت زیادی برخوردار است. فیزیوتراپی زانو یکی از راهکارهای درمانی کارآمد برای بهبودی درد ها و مشکلات زانو می باشد؛ ولی بهترین روش فیزیوتراپی زانو چیست؟ معیارهای تعیین روش فیزیوتراپی چیست؟ پاسخ به این سوالات کاملا به وضعیت بیمار، نوع صدمه وارد شده به زانو و معیار های انتخاب بستگی دارد.

معیارهای مختلفی را می توان برای انتخاب بهترین روش فیزیوتراپی زانو در نظر داشت. اول اینکه مرکز درمانی که برای فیزیوتراپی زانو در نظر دارید، حتما کادر مجرب و حرفه ای داشته باشد. اگر یک مرکز کمبود نیروی متخصص داشته باشد، حتی اگر بهترین روش درمانی را انتخاب کنید، بهبودی دور از انتظار خواهد بود. دومین نکته استفاده از تجهیزات مناسب و با کیفیت برای انجام فیزیوتراپی زانو است.

کیفیت و استفاده از تجهیزات مدرن، یک شاخص مهم برای تعیین بهترین روش فیزیوتراپی زانو است؛ زیرا بیشتر متدهای به کار رفته در فیزیوتراپی با دستگاه های مدرن انجام می شوند. چنانچه دستگاه ها از استاندارد های لازم برخوردار نباشند، بیماران با عوارض جبران ناپذیری روبه رو می شوند.

درمان زانو با فیزیوتراپی

بهترین روش فیزیوتراپی زانو؛ انواع تکنیک های فیزیوتراپی زانو

به طور کلی برای درمان زانو درد و مشکلات آن، تکنیک های مختلفی در فیزیوتراپی به کار برده می شوند. متخصصین فیزیوتراپی با توجه به شرایط بیماران یکی از تکنیک ها را برای درمان انتخاب می کنند. این تکنیک ها متد های مختلفی را شامل می شود. برجسته ترین روش های فیزیوتراپی برای زانو عبارت است از:

• الکتروتراپی: از نظر اغلب بیماران، بهترین روش فیزیوتراپی زانو، الکتروتراپی است؛ زیرا با کمک جریان الکتریکی، ترشح اندورفین (مسکن طبیعی بدن) بیشتر شده، موجب کاهش درد زانو می شود.
• لیزر درمانی: برای آسیب های جدی زانو، لیزر درمانی پرتوان یک گزینه مناسب است. به وسیله لیزر درمانی بافت های عمیق زانو ترمیم پیدا می کنند.
• اولتراسوند: بیمارانی که تجربه استفاده از انرژی فراصوتی را داشته اند، از عملکرد این دستگاه برای بهبود درد های زانو بسیار راضی هستند و آن را بهترین روش فیزیوتراپی زانو می دانند.
• نیدلینگ یا سوزن درمانی: یک روش درمانی نسبتا مدرن که با ترشح هورمون اندورفین و کورتیزون، باعث مسدود شدن نقاط ماشه ای می شود. این نقاط عامل اصلی درد های عضلانی است.
• درمان های دستی: گاهی دستان فیزیوتراپیست های ماهر در بهبود و تسکین دردهای زانوی بیماران نقش موثری دارد. با تجربه بودن شرط لازم برای استفاده از درمان های دستی یا منوال تراپی است. منوال تراپی برای ترمیم بافت های نرم زانو بسیار مناسب می باشد.
• تمرینات فیزیوتراپی: برای زانو درد و آسیب های آن، بهترین روش فیزیوتراپی زانو، انجام تمرین هایی است که بر استحکام، تقویت بافت ها، انعطاف پذیری و افزایش قدرت عضله های زانو متمرکز است.
• مگنت تراپی: روش مگنت با ایجاد یک میدان مغناطیسی و با نفوذ بیشتر به بافت های زانو، در کنترل درد و بهبود آسیب ها بسیار عالی است. این روش با تحریک سلول ها موجب کاهش التهاب و درد می شود.

در میان تکنیک های انجام شده در فیزیوتراپی، کدام یک بهترین روش فیزیوتراپی زانو است، کاملا به روند بهبودی، تشخیص پزشک و میزان رضایت بیماران دارد. ممکن است برای آسیب های بسیار جدی، لیزر درمانی نتایج خوبی داشته باشد. برای آسیب های کمتر در حد زانودرد های معمولی، تمرینات کششی و ورزشی گزینه خوبی برای بیماران در نظر گرفته می شوند. پس تعیین بهترین روش درمانی برای بهبود صدمات زانو کاملا به میزان اثر بخشی متدها ارتباط دارد.

جمع بندی مطالب

از دغدغه های بیمارانی که به آسیب دیدگی های زانو دچار می شوند و به مراکز فیزیوتراپی مراجعه می کنند، انتخاب بهترین روش فیزیوتراپی زانو است. بیماران برای بهبود درد و صدمات زانو، گاهی در برگزیدن متدهای فیزیوتراپی سردرگم می شوند. پزشک متخصص در این زمینه می تواند با در نظر گرفتن نوع آسیب، سن، شرایط بیمار و شدت صدمه برای بیماران، متدهای فیزیوتراپی را تجویز کند. به طور کلی بیشتر متد های درمانی فیزیوتراپی برای بهبود، کاهش درد، افزایش توان حرکتی، تقویت عضلات زانو و بالا بردن کیفیت زندگی بیماران تاثیرات شگرفی دارند. در حقیقت زانو بزرگترین مفصل حرکتی انسان است که در صورت صدمه دیدن، چالش های زیادی را برای بیماران به وجود می آورد. از نظر پزشکان، فیزیوتراپیست ها و تجربه بیماران، اولتراسوند، الکتروتراپی و تمرین های فیزیوتراپی موثرترین روش های درمانی در بهبودی مشکلات زانو هستند.

وقتی بیماران برای درمان آسیب دیدگی های خود به متخصصین فیزیوتراپی مراجعه می کنند، مهم ترین دغدغه آنها، ایجاد درد حین فیزیوتراپی است. پرسشی که آنها مطرح می کنند این است که آیا فیزیوتراپی درد دارد؟ درست است که تکنیک های فیزیوتراپی برای درمان انواع آسیب های اسکلتی و عضلانی، کاملا هوشمندانه طراحی شده اند؛ اما برخی بیماران حین فیزیوتراپی یا بعد از فیزیوتراپی احساس درد می کنند. دلیل این امر ممکن است در نتیجه تفاوت آستانه درد افراد باشد یا در نتیجه انجام فیزیوتراپی نادرست به وجود آید.

[sc name=”didar”][/sc]

آیا فیزیوتراپی درد دارد؛ چالش پیش روی بیماران

معمولا دردی که در نتیجه فیزیوتراپی عارض می شود، بیماران زیادی را از ادامه درمان باز می دارد. قبل شروع فیزیوتراپی، متخصصین بهتر است از تمام آسیب های جسمی بیماران اطلاع داشته باشند. سپس با وارسی کامل آسیب دیدگی، بهترین شیوه درمانی را پیاده کنند. بدین ترتیب، بیماران دیگر نیازی به پرسش آیا فیزیوتراپی درد دارد یا نه، ندارند.   

اگر با چالش آیا فیزیوتراپی درد دارد، روبه رو هستید، باید به این مسئله توجه کنید که تمام تکنیک های فیزیوتراپی با هدف درمان و بهبودی طراحی شده اند. بیشتر آسیب دیدگی ها مانند دیسک کمر و گردن، درد سیاتیک، شکستگی ها، درد های زانو، ورم دست و پا، درد های شانه و به طور کلی آسیب های ستون فقرات با فیزیوتراپی درمان می شوند. زمانی که برای درمان مشکلات خود از تکنیک های فیزیوتراپی مثل حرکات کششی، اصلاحی، دستگاه های فیزیوتراپی مثل الکتروتراپی، اولتراسوند، مگنت تراپی و لیزر درمانی استفاده می کنید، احساس درد کاملا عادی است.  

آیا فیزیوتراپی درد دارد؛ چرا احساس درد می کنیم؟

در صورتی که لازم است به جستار آیا فیزیوتراپی درد دارد، پاسخ دهیم، باید بگوییم که رسالت فیزیوتراپی تسکین درد است نه عامل درد. امکان دارد هنگام فیزیوتراپی یا بعد از فیزیوتراپی، عوارضی به وجود آید که دلیل درد در فیزیوتراپی باشد. عوارض فیزیوتراپی و دردهای ناشی از آن بستگی به این دارد که شما از کدام تکنیک و روش استفاده می کنید. به طور کلی یکی از مهم ترین عوارضی که در فیزیوتراپی منجر به درد می شود، ورم و التهاب است. معمولا تورم، برای بیماران محدودیت های حرکتی به وجود می آورد و همین دلیل درد در زمان فیزیوتراپی است.

اگر قرار باشد، مدام از خود بپرسید، آیا فیزیوتراپی درد دارد، هرگز در درمان آسیب دیدگی های خود موفق نخواهید شد. با شروع فیزیوتراپی، به احتمال زیاد، حین درمان، درد را تجربه می کنید. همین مسئله سبب می شود، بیشتر بیماران از انجام تکنیک های درمانی، دلسرد شوند. در حقیقت درد پس از فیزیوتراپی، کاملا طبیعی است. امی پرسید چرا؟ برای مثال وقتی به خاطر یک آسیب دیدگی مثل دیسک کمر یا درد زانو، آن عضو را به مدت طولانی بی حرکت نگه داشته اید، زمان فیزیوتراپی، ایجاد درد حین انجام متدها و تکنیک ها به ویژه درمان های دستی کاملا نرمال است.

مهم ترین دلیلی که شما زمان فیزیوتراپی یا پس از فیزیوتراپی، احساس درد می کنید، یک مسئله کاملا روانی است. فیزیوتراپی یک روش درمانی است که در آن صدمات شما به طور تدریجی و آرام بهبود پیدا می کنند. اغلب شما به خاطر درگیر شدن با مشکلات جسمانی، تحت فشارهای روانی قرار می گیرید. از طرفی باید وظایف محول شده را انجام دهید و از سوی دیگر باید به برنامه مراقبتی و درمان خود برسید. تنش های ایجاد شده، هنگام فیزیوتراپی احساس را درد در شما تقویت می کند. 

درد پس از فیزیوتراپی

برای بهبود درد بعد فیزیوتراپی چه باید بکنیم؟

حال که توانستیم پاسخ سوال آیا فیزیوتراپی درد دارد را بیان کنیم، موضوع بعدی پاسخ به این پرسش است که برای درد بعد فیزیوتراپی چه اقداماتی باید انجام داد؟ اگر مشغله های کاری زیادی دارید و نمی توانید به جلسات فیزیوتراپی برسید، چرا فیزیوتراپی در منزل را انتخاب نمی کنید؟ با این کار، تنش های روانی و استرس، باعث ایجاد درد هنگام فیزیوتراپی نخواهد شد.  

در صورتی که برای درمان و بهبودی آسیب های جسمانی مثل درد مفصل زانو، شانه، کمر، گردن، دست و پا از تکنیک های فیزیوتراپی استفاده می کنید، برای کاهش درد پس از فیزیوتراپی فعالیت ذیل را انجام دهید.

• معجزه آب را نادیده نگیرید. پس از اتمام هر جلسه فیزیوتراپی، آب به مقدار کافی بنوشید.
• یک دوش آب گرم به شما کمک می کند تا با درد و التهاب کنار بیایید.
• تنفس آرام انجام دهید. با اکسیژن رسانی به بافت ها، درد بعد فیزیوتراپی کاهش پیدا می کند.
• استراحت کنید و فعالیت های پر دغدغه را به بعد موکول کنید.
• برای تسکین درد بعد فیزیوتراپی، از فیزیوتراپیست ها تکنیک های کاهش درد بیاموزید.
• محل فیزیوتراپی شده را با روغن های گیاهی ماساژ دهید.

جمع بندی مطالب

هیچ چالشی به اندازه آیا فیزیوتراپی درد دارد، بیماران را در انتخاب فیزیوتراپی برای درمان انواع آسیب دیدگی، مردد نکرده است. معمولا اغلب بیماران به خاطر ترس و نگرانی بابت درد و عوارض احتمالی فیزیوتراپی، از این روش درمانی به راحتی می گذرند. در حالی که فیزیوتراپی هدفی جز بهبودی و درمان ندارد. برخی از تکنیک ها و روش های فیزیوتراپی با درد همراه است؛ اما این درد ها بسیار موقتی و گذرا بوده، بعد از طی 24 ساعت بهبود پیدا می کنند. معمولا درد های بعد فیزیوتراپی به علت انجام حرکاتی است که برای مداوای ناحیه آسیب دیده انجام می شوند. تورم و عوارضی مثل سوزش یا قرمزی پوست بعد استفاده از دستگاه های فیزیوتراپی کاملا نرمال است. در این زمینه فیزیوتراپیست ها راهنمایی های لازم را به بیماران می دهند تا پس از فیزیوتراپی دردی نداشته باشند.

اسکولیوز انحنای غیرطبیعی ستون فقرات است. ستون فقرات دارای یک انحنای طبیعی به سمت جلو در قسمت کمری و و یک انحنای طبیعی به سمت عقب در قسمت سینه ای است. به هنگام بروز اسکولیوز، ستون فقرات می چرخد و یک انحنا از پهلو در آن ایجاد می شود. این انحنا ممکن است خفیف (10 تا 25 درجه) یا شدید( بالای 45 درجه) باشد. اما آیا اسکولیوز قابل درمان است؟

اکثر موارد اسکولیوز خفیف هستند و نیازی به درمان ندارند. دربزرگسالان، درجه انحنای ستون فقرات ممکن است تعیین کننده درمان باشد. در اسکولیوز، درمان به منظور تسکین علائم است و لزوماً منظور از درمان رفع منحنی نیست. در واقع رویکرد درمانی در این عارضه همواره کاهش درد و بهبود عملکرد است.

اگرچه اسکولیوز به خودی خود بدون درد است، اما ممکن است با بالا رفتن سن و پیشرفت انحنا، علائمی مانند درد و موارد دیگر بروز کند. به طور کلی، اسکولیوز در نوجوانان اغلب در قسمت قفسه سینه یا ستون فقرات سینه ای رخ می می دهد و در بزرگسالان، معمولاً در ناحیه کمر یا پایین ستون فقرات اتفاق می افتد. زیرا این ناحیه از ستون فقرات بیشتر مستعد تغییراتی است که با افزایش سن مرتبط است.

[sc name=”didar”][/sc]

علائم و علل بروز اسکولیوز

علت اسکولیوز بزرگسالان بسته به نوع اسکولیوز متفاوت است. شایع ترین شکل اسکولیوز بزرگسالان، اسکولیوز دژنراتیو (انحنای ستون فقرات با افزایش سن) است. همچنین اسکولیوز بزرگسالان ممکن است موردی از اسکولیوز در کودکی باشد که تا بزرگسالی کشف نشده است. در برخی موارد، اسکولیوز نوجوانان ممکن است با افزایش سن علائمی ایجاد کند و نیاز به درمان داشته باشد. اسکولیوز ایدیوپاتیک (دارای علت ناشناخته) معمولاً در طول رشد در دوران کودکی یا نوجوانی بروز می کند. اسکولیوزی که بعد از سن بلوغ بروز پیدا میکند، “ایدیوپاتیک بزرگسالان” نامیده می شود زیرا این امحنا پس از رشد کامل اسکلتی اتفاق می افتد. .

علائم اسکولیوز بزرگسالان چیست؟

اکثر موارد اسکولیوز بزرگسالان علائمی ایجاد نمی کنند، اگرچه ممکن است درد ایجاد شود. کمردرد به دلایل زیادی از جمله آرتریت، ناتوانی در ایستادن، و یا به دلیل ضعف عضلات مرکزی تنه ممکن است اتفاق بیوفتد. اگر روی اعصاب ستون فقرات کمری فشار وارد شود، ممکن است درد، بی حسی و یا حتی ضعف در پاها ایجاد شود..

در برخی موارد، ممکن است عدم هم ترازی در لگن و طول پاها و یا حتی کاهش قد نیز اتفاق بیوفتد

اسکولیوز بزرگسالان چگونه تشخیص داده می شود؟

قبل از اینکه برنامه درمانی شما تجویز شود، پزشک باید موارد مربوط به تشخیص اسکولیوز را برای شما انجام دهد.که شامل موارد زیر می شود:

سابقه خانوادگی

تاریخی که برای اولین بار متوجه تغییر در ستون فقرات خود شدید

مقایسه پیشرفت منحنی (که اگر عکس ایکس-ری قبلی موجود باشد امکان پذیر است)

بررسی محل درد در صورت وجود درد

بررسی هر گونه اختلال عملکرد روده، مثانه و یا حرکتی که ممکن است نشانه آسیب عصبی جدی یا فشار ناشی از اسکولیوز باشد

در معاینه فیزیکی، پزشک کمر شما را معاینه می کند تا شکل ستون فقرات را بررسی کند و نحوه حرکت شما را ببیند. اعصاب شما ممکن است از طریق بررسی رفلکس ها، حس و قدرت عضلانی نیز آزمایش شوند.

در صورت نیاز، پزشک ممکن است عکسبرداری با اشعه ایکس را تجویز کند. عکس برداری با اشعه ایکس از جلو و پهلو تصویر کاملی از ستون فقرات شما را نشان می دهد. پس از طی این مراحل می توان تشخیص داد که آیا شما به اسکولیوز مبتلا هستید یا خیر و همچنین شدت آن نیز تعیین می شود.

اسکولیوز بزرگسالان چگونه درمان می شود؟

درمان های غیر تهاجمی

اکثر موارد اسکولیوز بزرگسالان را می توان به صورت غیر جراحی از طریق بررسی منظم توسط پزشک، داروهای مسکن بدون نسخه و تمرینات تقویت کننده عضلات مرکزی به منظور ثبات تنه و بهبود انعطاف پذیری در عضلات کوتاه شده، کنترل کرد. اگر سیگار می کشید، مهم است که آن را ترک کنید. زیرا تحقیقات نشان داده اند که سیگار روند تخریب ستون فقرات را تسریع می کند.

در بیشتر موارد، پزشک از مداخلات فیزیوتراپی برای حفظ قدرت و تسکین درد استفاده می کند. برخی از این موارد ممکن است شامل نکات زیر باشند:

اصلاح پاسچر و وضعیت بدنی

انجام ورزش های سبک و با شدت پایین مانند شنا

حرکات کششی روزانه

سبک زندگی فعال

اگر درد با داروهای خوراکی یا فیزیوتراپی تسکین نیابد، پزشک ممکن است تزریق اپیدورال (در اطراف نخاع) یا بلوک عصبی را برای تسکین موثرتر توصیه کند.

درمان جراحی

جراحی در برخی موارد اسکولیوز بزرگسالان ضروری است. این درمان به دلیل خطرات و عوارض ناشی از جراحی ستون فقرات آخرین گزینه است. جراحی ممکن است به دلایل زیر پیشنهاد شود:

درد: اگر درد کمر و ساق پا که ناشی از اسکولیوز شدید است، ادامه دار شود و به درمان های غیر تهاجمی پاسخ ندهد، ممکن است نیاز به جراحی باشد.

عدم تعادل در ستون فقرات: تعادل ستون فقرات در ارزیابی پیشرفت اسکولیوز و بررسی برای نیاز به جراحی امری ضروری است. اگر منحنی تا حدی پیشرفت کرده باشد که اصلاح آن دیگر امکان پذیر نباشد، بیمار به مرور زمان درد و ناتوانی بیشتری پیدا خواهد کرد.

گاهی برای بهبود کیفیت زندگی به جراحی نیاز است. اگرچه جراحی صرفاً برای بهبود ظاهر توصیه نمی شود، اما برخی از افراد علائم تغییر شکل ستون فقرات خود را غیرقابل تحمل می دانند. عدم تعادل ستون فقرات نیز بر عملکرد اساسی و کیفیت کلی زندگی بیماران تأثیر زیادی می گذارد. در این موارد جراحی تنها گزینه است. در بزرگسالان جوان تر، تغییر شکل زیبایی ممکن است عامل اصلی در تصمیم گیری برای انجام عمل جراحی باشد، اما در بزرگسالان مسن معمولاً این قضیه صادق نیست. بسته به هر مورد، گزینه های مختلفی برای جراحی ستون فقرات وجود دارد. به طور کلی، روش های جراحی برای تثبیت ستون فقرات، بازگرداندن تعادل و کاهش فشار روی اعصاب انجام می شوند.

پیشرفت در تکنیک‌های جراحی و استفاده از سیستم‌های کامپیوتری، روش‌های جراحی را کمتر تهاجمی می‌سازد و زمان بهبودی را سریع‌تر می‌کند.

آیا می توان از اسکولیوز بزرگسالان پیشگیری کرد؟

اسکولیوز بزرگسالان قابل پیشگیری نیست. در بیماران مبتلا به اسکولیوز ایدیوپاتیک، علت این وضعیت ناشناخته است. اسکولیوز دژنراتیو با گذشت زمان و با افزایش سن بدن اتفاق می افتد. مهم است که با انجام یک برنامه تمرینی منظم هوازی سبک و تمرینات تقویتی عضلات مرکزی این عوارض را کاهش دهید و یا حتی روند آن را کند تر کنید.

کلام آخر

میزان عوارض و درمان های اسکولیوز بزرگسالان بسته به نوع (ایدیوپاتیک یا دژنراتیو) و شدت علائم می تواند متفاوت باشد. درمان غیر جراحی، با مداخلاتی مانند فیزیوتراپی، برنامه ورزشی منظم و داروهای ضد التهابی بدون نسخه، همیشه اولین خط مراقبت است. حفظ وزن ایده آل بدن و حفظ یک برنامه ورزشی منظم راه های عالی برای به حداقل رساندن علائم مرتبط با اسکولیوز بزرگسالان است.

درمان جراحی اسکولیوز بزرگسالان می تواند کیفیت زندگی بیمار را بهبود بخشد و با درد مرتبط با این بیماری مقابله کند. نتایج جراحی ناهنجاری ستون فقرات بزرگسالان معمولاً بسیار خوب است، اگر به دلایل درست انجام شود. با توجه به آنچه گفته شد، جراحی ها با خطر قابل توجهی همراه هستند و در صورت امکان باید از انجام آنها اجتناب شود و برای آخرین راه حل باقی بمانند.

اسکولیوز چه نوع دردی ایجاد می‌کند؟ اسکولیوز نوعی عارضه اسکلتی ستون فقرات است و زمانی رخ می‌دهد که ستون فقرات انحنا پیدا کند یا به طرفین بپیچد. این عارضه می‌تواند قفسه سینه را از موقعیت طبیعی خود خارج کند و عضلات کمر را تحت‌فشار قرار دهد و باعث درد و ناراحتی شود.

اسکولیوز بیماری نادری نیست. حدود 7 میلیون نفر در ایالات متحده به‌نوعی از اسکولیوز مبتلا هستند و ممکن است به درمان توسط متخصص نیاز داشته باشد.

اگرچه این عارضه اغلب در کودکی ظاهر می‌شود، اما می‌تواند در هر سنی نیز ایجاد شود. افرادی که این بیماری را دارند ممکن است:

با آن متولد شوند. (مادرزادی)

در کودکی به این عارضه مبتلا شوند.

در کودکی یا نوجوانی تحت‌تأثیر آن قرار گیرند. (اسکولیوز ایدیوپاتیک)

و یا حتی در بزرگسالی متوجه آن شوند. (اسکولیوز دژنراتیو)

[sc name=”didar”][/sc]

علائم اسکولیوز

در مراحل اولیه اسکولیوز، ممکن است علائم زیادی وجود نداشته باشد. این موضوع به‌ویژه در کودکان بیشتر صادق است. اسکولیوز می‌تواند تا زمانی که کودک به مرحله رشد سریع خود یعنی نوجوانی نرسیده ناشناخته باقی بماند.

بااین‌حال، تشخیص آن در بزرگسالان ممکن است دشوار باشد، زیرا به‌راحتی می‌توان آن را به‌اشتباه به‌عنوان کمردرد در نظر گرفت. این امر به‌ویژه زمانی که فرد درگیر نوع خفیف‌تری از این بیماری باشد، بیشتر دیده می‌شود.

سایر علائم اسکولیوز عبارت‌اند از:

وضعیت غیرطبیعی بدن

نابرابری لگن

کتفی که بالاتر از کتف دیگر قرار دارد

قرارنگرفتن سر در مرکز بدن (کج گردنی)

ستون فقراتی که به‌وضوح صاف نیست

اسکولیوز بیشتر در بزرگسالان باعث ایجاد درد می‌شود. اسکولیوز می‌تواند منجر به موارد زیر نیز شود:

درد کمر

گرفتگی و خشکی کمر

خستگی

علت درد اسکولیوز و اسکولیوز چه نوع دردی ایجاد می‌کند؟

به طور معمول، دردی که با شروع اسکولیوز در بزرگسالی تجربه می‌شود، ناشی از فشار بر دیسک‌های ستون فقرات، فشار روی مفاصل فاست و درد عضلانی است. اما اسکولیوز می‌تواند به دلایل دیگری نیز باعث درد شود. انحنای ستون فقرات می‌تواند باعث کشش یا تحریک اعصاب شود. همچنین می‌تواند مفاصل را تحت‌فشار قرار دهد و باعث التهاب آنها شود.

اسکولیوز همچنین بر وضعیت بدن شما تأثیر می‌گذارد، این موضوع می‌تواند منجر به سفت‌شدن، خستگی عضلانی و ایجاد درد شود. در کودکان، عدم درمان می‌تواند انحنای ستون فقرات را افزایش دهد.

اسکولیوز چگونه تشخیص داده می‌شود؟

اسکولیوز یک اختلال پیچیده است که باید توسط پزشک تشخیص داده شود. درمان سریع می‌تواند از بدتر شدن انحنای ستون فقرات شما جلوگیری کند.

پزشک ممکن است از شما سؤالاتی در مورد دردی که احساس می‌کنید و سایر علائمی که متوجه شده‌اید از شما سؤالاتی بپرسد. پزشک همچنین ممکن است در مورد سابقه پزشکی شما مانند اینکه آیا سابقه خانوادگی اسکولیوز دارید یا خیر نیز سؤالاتی بکند.

بعد از آن پزشک معاینه فیزیکی را انجام خواهد داد. مانند تست آدامز که یک آزمایش ساده است که در آن شما به جلو خم می‌شوید، بازوها را در جلو آویزان می‌کنید. درحالی‌که در این وضعیت هستید، پزشک کمر و دنده‌های شما را معاینه می‌کند تا ببیند که آیا ناهموار هستند یا خیر.

اگر پزشک متوجه انحنای قابل‌توجهی در ستون فقرات شما شود، ممکن است عکس‌برداری با اشعه ایکس را نیز تجویز کند. این موضوع به پزشک امکان می‌دهد تا میزان انحنای ستون فقرات شما را دقیقاً اندازه‌گیری کند. همچنین ممکن است پزشک از یک اسکولیومتر استفاده کند تا بررسی کند آیا ستون فقرات شما چرخیده است یا خیر.

درد اسکولیوز چگونه درمان می‌شود؟

بهترین راه برای درمان درد ناشی از اسکولیوز، درمان اسکولیوز است. بسته به نوع درد، درمان‌های مختلفی برای شما وجود دارد.

درمان‌های مکمل

آب‌درمانی و ماساژ

ورزش‌هایی که عضلات شکم و کمر شما را تقویت می‌کند، مانند پیلاتس، یوگا، شنا و حرکات کششی می‌تواند به تسکین کمردرد کمک کند.

دارو

داروهای بدون نسخه مانند استامینوفن و ایبوپروفن ممکن است به تسکین درد کمک کنند. اگر این داروها مؤثر نبودند می‌توانید با پزشک خود صحبت کنید تا داروهای مسکن قوی‌تری برای شما تجویز کنند یا شما را به کلینیک درد ارجاع دهند.

از برخی داروهای ضدافسردگی نیز می‌توان برای تسکین درد استفاده کرد، زیرا علاوه بر خلق‌وخو، بر درد نیز تأثیر مستقیم دارند.

درمان کایروپراکتیک

درمان کایروپراکتیک ممکن است برای کمک به کاهش درد و افزایش انعطاف‌پذیری در نظر گرفته شود. توجه داشته باشید که این روش، اسکولیوز را درمان نمی‌کند اما می‌تواند به کاهش علائم درد کمک کند.

اگرچه تحقیقات در این زمینه محدود است، اما یک مطالعه نشان داده است که افراد مبتلا به اسکولیوز بهبودی در درد و سایر علائم را بلافاصله پس از درمان کایروپراکتیک و همچنین 24 ماه بعد گزارش کرده‌اند.

پیداکردن یک متخصص کایروپراکتیک با تخصص در اسکولیوز بسیار مهم است؛ زیرا کسانی که در این زمینه متخصص نیستند ممکن است شرایط را بدتر کنند.

تزریقات ستون فقرات

تزریق استروئید در اطراف اعصاب و مفاصل ستون فقرات می‌تواند به کاهش درد کمک کند. بااین‌حال، این تزریق‌ها فواید طولانی‌مدتی ندارند؛ اما می‌توانند برای مبارزه با درد حاد یا به‌عنوان بخشی از یک برنامه مدیریت درد استفاده شوند.

تحریک اعصاب محیطی

یک دستگاه محرک عصبی الکتریکی از طریق پوست ممکن است برای افرادی که درد ناشی از اعصاب آسیب‌دیده را تجربه می‌کنند مفید باشد. در این درمان، سیم‌های الکتریکی از جریان‌های الکتریکی خفیف بر روی اعصاب محیطی نزدیک نخاع استفاده می‌کنند

در درازمدت درد اسکولیوز باعث چه می‌شود؟

اگر اسکولیوز به‌موقع تشخیص داده شود و به‌موقع درمان شود، درد ناشی از اسکولیوز نیز سریع‌تر از بین می‌رود. اما انحنای شدید ستون فقرات می‌تواند باعث آسیب عصب، عضله و بافت شود که گاهی این آسیب‌ها ممکن است به‌صورت دائمی اتفاق بیفتد. درد ناشی از آسیب‌های دائمی بافت ممکن است طولانی‌مدت باشد یا حتی به طور کامل از بین نرود.