خطرات دیسک گردن
درد خفیف گردن و کمر یک بیماری نسبتا شایع است. بیشتر این دردها ممکن است به عنوان مزاحمت های جزئی در نظر گرفته شوند و احتمالاً ناشی از آسیب های ضربه ای (کوفتگی)، کشیده شدن عضلات و کشیدگی بیش از حد رباط ها هستند. این دردها در اکثر مواقع به راحتی با داروهای بدون نسخه (OTC)، کیسه یخ، کیسه آب گرم و استراحت قابل درمان هستند. یک تا دو هفته استفاده از درمان های محافظه کارانه اغلب برای تسکین این درد خفیف ستون فقرات مفید خواهد بود.خطرات دیسک گردن چیست؟ متأسفانه گاهی میلیونها نفری که از درد گردن و کمر رنج میبرند با بیماری مزمن و جدیتری دست و پنجه نرم میکنند: پارگی دیسک. برخی از مطالعات نشان میدهند که نیمی از آمریکاییهای بالای 50 سال – و در کل یک سوم آمریکاییها – از نوعی پارگی دیسک رنج میبرند.
[sc name=”didar”][/sc]
دیسک چیست؟
ستون فقرات انسان، ستونی استخوانی متشکل از از 23 دیسک و 33 مهره است. مهره ها استحکام، ثبات و حفاظت ساختاری ستون فقرات را فراهم می کنند، در حالی که دیسک ها وظایف زیر را بر عهده دارند:
حفظ فاصله مناسب بین هر مهره
تراز کردن پویا و داینامیک کل ستون فقرات
به وجود آوردن انعطاف پذیری در سراسر بالا تنه
جذب ضربه ها و استرس های روزمره به هنگام راه رفتن، پریدن، دویدن و غیره
23 دیسک ستون فقرات با 23 مهره به صورت متناوب و روی همدیگر سوار شده اند. هشت مهره پایینی ستون فقرات با دو ساختار ساکروم و دنبالچه ادغام شده اند و هیچ دیسک بین مهره ای ندارند.
قسمت بیرونی دیسک ها (به نام فیبروز حلقوی) از غضروف ضخیم، انعطاف پذیر و لاستیکی ساخته شده است. این ماده از جنس همان بافت همبندی است که بینی و گوش های بیرونی و همچنین بافت های داخلی مفاصل شما را ساخته است و از آن ها محافظت می کند.
داخل هر دیسک ماده ای ژله مانند به نام هسته پالپوزوس وجود دارد. این ماده مایع غلیظی است که به دیسک اجازه می دهد ضربه های عمودی را به خوبی جذب کند
.
خطرات دیسک گردن و پارگی دیسک
در پزشکی، کلمه “پارگی” به این صورت تعریف می شود: “برآمدگی غیرطبیعی اندام بدن یا سایر بافت ها از طریق پارگی دیسک در غشای اطراف عضله یا استخوان”.
پارگی دیسک دقیقاً به این صورت است: لایه بیرونی دیسک (آنولوس فیبروز) به اندازه کافی آسیب دیده یا پاره می شود و مایع داخلی (نوکلئوس پالپوزوس) از محفظه مهر و موم شده خود خارج می شود.
درد ممکن است در داخل خود دیسک آسیب دیده (درد محوری)، خارج از دیسک (درد رادیکولار) و یا در هر دو محل ایجاد شود. در داخل دیسک، مایع تراوش شده به بیرون ممکن است اعصاب واقع در خود دیسک را به دلیل پروتئین های التهابی که هسته پالپوزوس را تشکیل می دهند، تحریک کند.
اگر ژل هسته پالپوزوس به طور کامل در خارج از دیسک پاره شود، ممکن است باعث فشار و تحریک روی اعصاب نخاعی شود که از کنار آن عبور می کنند. به این حالت فشردگی عصب می گویند.
پارگی دیسک بر اساس محل آسیب آن طبقه بندی می شود. استخوانهای ستون فقرات به سه ناحیه اصلی گروهبندی میشوند (به یاد داشته باشید که 8 مهره پایانی به هم چسبیدهاند و دیسکی ندارند) که مشخص میکند بیماری دیسک کجا رخ داده است.
دیسک های گردنی: در گردن (نخاع گردنی)، بین مهره های 1تا 7 قرار دارد. پارگی دیسک در این ناحیه معمولا بسیار شایع است.
دیسک های توراسیک: این ناحیه درپشت قفسه سینه و یا وسط کمر (نخاعات سینه ای)، بین مهره های8 تا 20 ستون فقرات قرار دارد. پارگی دیسک بسیار نادر در بین این مهره ها اتفاق می افتد.
دیسک های کمری: این ناحیه در مرکز کمر، بین مهره های 21-تا 25 قرار دارد. این ناحیه شایع ترین ناحیه ای است که دچار پارگی دیسک می شود.
شایع ترین علل پارگی دیسک
پایین کمر شایع ترین محل برای ایجاد پارگی دیسک است. این ناحیه از ستون فقرات به عنوان پایه تکیه گاه کل قسمت فوقانی بدن عمل می کند و بیشتر حرکات چرخشی و خم و راست شدن در ناحیه کمر اتفاق می افتد.
ستون فقرات گردنی یا گردن، یکی دیگر از مناطق رایج برای لغزش دیسک است. وزن سر انسان تقریباً پنج کیلو گرم است که به طور کامل توسط اولین مهره در بالای ستون فقرات حمایت می شود.
بالارفتن سن
همه دیسکها در طول عمر مقداری تخریب را تجربه میکنند. ژل داخلی دیسک با افزایش سن مقدار مشخصی آب را از دست می دهد و انعطاف پذیری آن کاهش می یابد و قابلیت بالشتکی خود را از دست می دهد. غضروفی که لایه بیرونی دیسک را تشکیل می دهد نیز در معرض “ساییدگی و پارگی” است و ممکن است با گذشت زمان این ساییدگی باعث یا نازک شدن دیسک شود و آن را در برابر استرس هایی که می تواند منجر به پارگی و پارگی شود آسیب پذیرتر کند.
جراحت
هر گونه فعالیت بدنی که فشار زیادی به کمر شما وارد کند ممکن است باعث پارگی دیسک شود. مثلا:
بلند کردن یک جسم خیلی سنگین
بلند کردن نادرست یک جسم
حرکات پیچشی سریع یا خشن، مانند تکل سخت به پهلو در فوتبال، یا افتادن و پیچیدن همزمان
وادار کردن گردن یا بالاتنه به چرخش یا پیچش بیش از حد توانایی خود؛ به عنوان مثال، انجام تمرینات چرخشی تنه با وزنه های سنگین
مشاغل فیزیکی: شغل یا سطح فعالیت عمومی شما می تواند خطر ابتلا به پارگی دیسک را افزایش دهد. مشاغل یا سرگرمیهایی که از نظر جسمی به بلند کردن مکرر، خم شدن، پیچاندن، کشیدن یا هل دادن نیاز دارند، میتوانند ساییدگی و پارگی ستون فقرات شما را افزایش دهند. پیروی از دستورالعملهای ایمنی میتواند خطر آسیبدیدگی شما را کاهش دهد، اما بسیاری از مشاغل یا ورزشهای سختگیرانه همچنان روند انحطاط طبیعی ستون فقرات شما را تسریع میکنند..
جنسیت
وقتی جوان هستید، ستون فقرات شما انعطاف پذیرتر است. با گذشت سال ها، استخوان های مهره های شما شکننده تر می شوند و دیسک های مهره های شما سفت می شوند. این فرآیند به عنوان دژنراسیون دیسک شناخته می شود و علت اصلی پارگی دیسک است. همه افراد با افزایش سن دچار انحطاط دیسک می شوند و داشتن سابقه خانوادگی این بیماری ممکن است به معنای علائم شدیدتر باشد.
مردان نیز بیشتر از زنان به پارگی دیسک مبتلا می شوند. در واقع، مردان بین 20 تا 50 سال در معرض بیشترین خطر ابتلا به پارگی دیسک هستند.
وزن بدن
ستون فقرات شما از کل قسمت بالایی بدن شما پشتیبانی می کند، بنابراین جای تعجب نیست که وزن بدن شما بر خطر پارگی دیسک تأثیر بگذارد. اگر اضافه وزن دارید، خطر پارگی دیسک و کمردرد ممکن است برای شما بیشتر باشد. به این دلیل که وزن اضافی فشار بر ستون فقرات شما را افزایش می دهد.
سیگار کشیدن
کشیدن سیگار با افزایش خطر پارگی دیسک مرتبط است. کارشناسان بر این باورند که سیگار میزان اکسیژن دریافتی دیسکهای ستون فقرات را کاهش میدهد، که ممکن است باعث انحطاط سریعتر و افزایش خطر پارگی در طول زمان شود.
علائم پارگی دیسک
پارگی دیسک بیشتر در قسمت تحتانی کمر و گردن (ستون فقرات گردنی) دیده می شود. علائم شما ممکن است بسته به علت و محل آسیب شما متفاوت باشد، اما علائم معمولاً عبارتند از:
کمر درد
گردن درد
بی حسی
سختی و خشکی
گز گز یا احساس سوزن سوزن شدن
اگر پارگی دیسک کمر دارید، ممکن است در باسن، ساق یا پاهای خود احساس بی حسی و گزگز داشته باشید. اگر پارگی دیسک شما در گردن شما باشد، علائم ممکن است بر شانه ها، سینه، بازوها یا دستان شما تاثیر بگذارد.
عوامل خطرآفرن برای پارگی دیسک گردن
خطر ابتلا به پارگی دیسک با افزایش سن افزایش می یابد. برخی تخمینها نشان میدهند که پارگی دیسک گردن در سنین 30 تا 50 سالگی به احتمال زیاد ایجاد میشود. اکثر مطالعات نشان دادهاند که مردان در معرض خطر بیشتری برای پارگی دیسک گردن هستند، اما یک مطالعه اخیر نشان میدهد که زنان ممکن است در معرض خطر بیشتری باشند.
میزان پارگی دیسک گردن در جمعیت بالغ بین 5/0 تا 2 درصد تخمین زده شده است. اگرچه، بسیاری از موارد پارگی دیسک گردن ممکن است تشخیص داده نشود و برآوردها ممکن است بر اساس جمعیت متفاوت باشد.
چه زمانی پارگی دیسک گردن جدی است؟
به ندرت، علائم و نشانههای پارگی دیسک گردن ممکن است بهتدریج بدتر و در نهایت تثبیت شوند و اکثر این موارد خود به خود برطرف می شوند. اگر ریشه عصب گردنی در حالت فشرده یا ملتهب باقی بماند، ممکن است گزگز، بی حسی و یا ضعف در بازو پیشرفت کند. به طور مشابه، اگر طناب نخاعی توسط پارگی دیسک گردن فشرده یا ملتهب شود، ممکن است مشکلاتی در راه رفتن، هماهنگی و یا کاهش کنترل مثانه یا روده وجود داشته باشد. این نوع نقایص عصبی نیاز به مراقبت فوری پزشکی دارند تا از بدتر شدن یا دائمی شدن آنها جلوگیری شود.
