یک راه ارزان و آسان برای بهبود درد آرتروز زانو، اعمال گرما یا سرما به مفاصل آسیب‌دیده است. بااین‌حال، اغلب افراد در مورد زمان استفاده از گرما و سرما سردرگم می‌شوند

گرما می‌تواند عضلات را شل کرده و به روان‌شدن مفاصل کمک کند. گرمادرمانی ممکن است برای تسکین سفتی عضلات و مفاصل، کمک به گرم‌کردن مفاصل قبل از فعالیت یا کاهش اسپاسم عضلانی استفاده شود

سرما می‌تواند التهاب، تورم و درد مربوط به آرتریت و فعالیت را کاهش دهد. (برای درمان بسیاری از آسیب‌های حاد نیز توصیه می‌شود.) برخی از افراد استفاده از گرما و سرما را به طور متناوب انجام می‌دهند. مثلاً ممکن است بیمار از گرمادرمانی برای گرم‌کردن مفاصل قبل از تمرین فیزیوتراپی و استفاده از سرمادرمانی بعد از ورزش استفاده کند.

کسانی که مبتلا به آرتروز زانو هستند می‌توانند صبح‌ها از گرمادرمانی برای ازبین‌بردن سفتی مفصل زانو استفاده کند و چند ساعت بعد از سرمادرمانی برای کاهش تورم. این روند را می‌توان در طول روز نیز تکرار کرد.

سرمادرمانی برای انواع خاصی از آرتریت که باعث شعله‌ورشدن التهاب دردناک می‌شوند، مانند نقرس و نقرس کاذب توصیه می‌شود. افراد مبتلا به انواع دیگر آرتریت، از جمله استئوآرتریت، آرتریت روماتوئید، و اسپوندیلیت آنکیلوزان، ممکن است از گرما و سرما به طور توأمان بهره‌مند شوند.

هیچ دستورالعمل پذیرفته شده جهانی برای زمان استفاده از گرما یا سرما برای مفاصل دارای آرتروز وجود ندارد و توصیه‌ها متفاوت است. به افراد مبتلا به استئوآرتریت توصیه می‌شود که روش‌های مختلف استفاده از گرما و سرمادرمانی را امتحان کنند تا بهترین روش را برای خود پیدا کنند.

به همین ترتیب، شواهد نشان می‌دهد که استفاده از گرما و سرما بر بیماران دارای آرتریت روماتوئید تأثیر نمی‌گذارد، اما می‌تواند فعالیت فیزیکی برای برخی از بیماران دارای آرتروز زانو را راحت‌تر کند.

چه زمانی و چرا باید از گرما برای آرتروز مفاصل استفاده کرد؟

گرمادرمانی روشی آسان و ارزان است که برای تسکین درد مورداستفاده قرار می‌گیرد و می‌تواند جایگزین داروهای مسکن باشد و عوارض این داروها را کاهش دهد. برخی از اثرات گرمادرمانی به شرح زیر است:

ترمیم بافت آسیب: گرما باعث گشادشدن رگ‌های خونی عضلات اطراف می‌شود که این موضوع جریان اکسیژن و مواد مغذی را به عضلات افزایش می‌دهد. (به طور معمول غضروف را نمی‌توان دوباره رشد داد، اما گرما ممکن است به ترمیم سایر بافت‌های آسیب‌دیده کمک کند.)

کاهش سفتی مفاصل: گرما انعطاف‌پذیری عضلات و بافت همبند را افزایش می‌دهد و این موضوع باعث افزایش انعطاف‌پذیری و کاهش سفتی مفاصل می‌شود.

تحریک مایع مفصلی: گرم‌کردن مفصل و به دنبال آن خم‌شدن و باز کردن ملایم زانو می‌تواند تولید مایع مفصلی (مایع سینوویال) را تحریک کند و باعث افزایش روانکاری مفصل و رساندن مواد مغذی به بافت مفصل شود.

منحرف‌کردن حواس مغز از درد: گرمای آرامش‌بخش می‌تواند گیرنده‌های حسی در پوست را تحریک کرده و انتقال سیگنال‌های درد به مغز را کاهش دهد.

برای بسیاری از افراد، گرمادرمانی زمانی بهترین نتیجه را دارد که با سایر روش‌های درمانی؛ مانند فیزیوتراپی و ورزش ترکیب شود.

گرما یا داغی؟

منبع گرمای استفاده شده برای گرمادرمانی باید گرم باشد نه داغ. گرمادرمانی نباید برای فرد دردناک باشد یا پوست را بسوزاند. علاوه بر این، گرمادرمانی مؤثر، دمای ثابتی را برای مدت‌زمان طولانی فراهم می‌کند و به‌سرعت سرد نمی‌شود. پس سعی کنید از منبع‌های گرمایشی ملایمی مانند کیسه‌های آب گرم استفاده کنید.

یک راه ارزان و آسان برای بهبود درد آرتروز زانو، اعمال گرما یا سرما به مفاصل آسیب‌دیده است.چه مدت باید گرما اعمال شود؟

زمان اعمال گرما بستگی به محل درد دارد. برای مؤثربودن، گرما باید به عضلات آسیب‌دیده و بافت‌های مفصلی نفوذ کند. یک جلسه بسیار کوتاه فقط پوست را گرم می‌کند و نه بافت‌های آسیب‌دیده را.

درد جزئی تا متوسط در مفاصل نزدیک به سطح پوست، مانند مچ پا یا آرنج، بسیاری از آنها فقط به 15 تا 20 دقیقه گرمادرمانی نیاز دارند. برای آسیب‌های شدیدتر یا عمیق‌تر، مانند آرتریت متوسط تا شدید در لگن یا کمر، جلسات 30 دقیقه‌ای یا حتی بیشتر ممکن است مفید باشد.

برای بهبود درد آرتروز زانو چه زمانی نمی‌توان از گرمادرمانی استفاده نمود؟

گرما در شرایط خاصی توصیه نمی‌شود. به‌عنوان‌مثال، اگر مفصل متورم یا کبود شده است، نباید از گرما استفاده کرد. (در این موارد معمولاً برای کاهش تورم بهتر است از کیسه یخ یا سرد استفاده کنید.)

علاوه بر این، استفاده از گرما برای افرادی که دارای موارد زیر هستند توصیه نمی‌شود:

درماتیت

ترومبوز سیاهرگی عمقی

دیابت

بیماری عروق محیطی

وجود زخم باز

افراد مبتلا به بیماری قلبی یا فشارخون بالا باید قبل از استفاده از گرمادرمانی با پزشک خود مشورت کنند

چه زمانی و چرا باید از سرما برای آرتروز مفاصل استفاده کرد؟

التهاب آرتریت دردناک را می‌توان با کمپرس سرد درمان کرد. این روش یک درمان ارزان و مؤثر است که می‌تواند چندین بار در روز یا گاهی اوقات و در صورت نیاز از آن استفاده نمود

سرمادرمانی می‌تواند باعث موارد زیر شود:

کاهش التهاب: سرما باعث منقبض شدن عروق خونی در عضلات می‌شود و بنابراین می‌تواند جریان خون را کاهش دهد و به کاهش التهاب کمک کند

کاهش تولید مایع مفصلی: مایع مفصل سینوویال برای یک مفصل سالم ضروری است، اما تولید بیش از حد آن می‌تواند به تورم و ناراحتی کمک کند. استفاده از کمپرس سرد روی مفصل به هنگام استراحت می‌تواند تولید مایع مفصلی را کند.

حواس مغز را از التهاب منحرف می‌کند: خنک‌کردن مفصل ملتهب می‌تواند گیرنده‌های حسی در پوست را تحریک کرده و انتقال سیگنال‌های درد به مغز را کاهش دهد.

برای بهبود درد آرتروز زانو چه مدت می‌توان از سرما استفاده شود؟

یک بسته یخ ممکن است بیش از 20 دقیقه در هر بار استفاده شود، و می‌توان این فرایند را 8 تا 10 بار در طول روز تکرار کرد.

اقدامات احتیاطی استفاده از سرما

قراردادن یخ یا هر منبع سرمای دیگری به طور مستقیم روی پوست می‌تواند به پوست آسیب برساند. برای جلوگیری از آسیب پوستی، می‌توانید برخی از اقدامات احتیاطی زیر را انجام دهید:

یخ را مستقیماً روی پوست قرار ندهید. می‌توان از حوله یا سد محافظ دیگری بین یخ و پوست استفاده کرد. سرمادرمانی نباید برای پوست دردناک باشد

هر بار بیش از 15 یا 20 دقیقه از سرما استفاده نکنید.

ممکن است به افرادی که دارای شرایط خاصی هستند توصیه شود از مصرف یخ خودداری کنند، مانند افرادی که دارای موارد زیر هستند

سندرم رینود

شرایط آلرژیک سرماخوردگی

فلج یا مناطقی با اختلال در حس (به‌عنوان‌مثال آسیب عصبی)

برای برخی از افراد، گرمادرمانی متناوب با استفاده از سرما بیشترین تسکین درد را فراهم می‌کند.

آیا می‌توان بعد از تعویض مفصل زانو به دستشویی رفت؟ همیشه جراحی‌ها روند درمانی پراسترس و پر چالشی بوده‌اند. مخصوصاً جراحی مانند تعویض مفصل زانو که می‌تواند برای مدتی شرایط زندگی شما را تغییر دهد. ممکن است سؤالات زیادی برای قبل و بعد از عمل در ذهن خود داشته باشد. ما امروز می‌خواهیم یکی از این پرسش‌های اساسی را باهم بررسی کنیم: آیا بعد از جراحی تعویض مفصل زانو می‌توان به دستشویی رفت یا باید از لگن استفاده نمود؟

معمولاً پس از این جراحی شما باید بتوانید با کمک یک همراه راه بروید پس برای رفتن به دستشویی هیچ مشکلی نخواهید داشت و احتیاجی به لگن نیست.

اما چالش اصلی می‌تواند در دستشویی اتفاق بیفتد! فکر استفاده از توالت‌های ایرانی را برای مدتی از سر خود بیرون کنید؛ زیرا برای  استفاده از آن‌ها احتیاج دارید تا زانوهای خود را بیش از حد خم کنید. می‌توانید در طی این دوره از توالت‌های فرنگی سیاری که فروشگاه‌های لوازم طبی و پزشکی پیدا می‌شوند استفاده کنید.

ارتفاع صندلی توالت، شما را از خم شدن بیش از حد زانوی باز می دارد. اگر برای حفظ تعادل مشکل دارید ممکن است لازم باشد که میله های ایمنی در دستشویی نصب کنید تا برای ایستادن و بلندشدن مشکلی نداشته باشید.

برای استفاده راحت‌تر از دستشویی فرنگی یا سیار به این نکته توجه کنید که ارتفاع صندلی توالت باید حداقل به‌اندازه چین پشت زانوی شما باشد. اگر این‌طور نیست، می‌توانید صندلی توالت بلندتری تهیه کنید. صندلی توالت باید دارای تکیه‌گاه دست باشد تا برای بلندشدن از روی آن مشکلی نداشته باشید.

[sc name=”didar”][/sc]

چرا بعد از جراحی زانو نمی‌توان اجابت مزاج انجام داد؟

علت این موضوع می‌تواند استفاده از داروهای حین عمل، داروهای ضددرد پس از عمل، کاهش تحرک و کاهش مصرف خوراکی بعد از عمل باشد.  

اجابت مزاج بعد از تعویض مفصل زانو چقدر طول می‌کشد؟

برای پیشگیری از یبوست حتماً مایعات فراوان بنوشید و غذاهای پر فیبر مانند میوه‌ها و سبزیجات مصرف کنید. سعی کنید هنگام مصرف داروهای مسکن، از ملین‌ها استفاده کنید و یا اگر ظرف دو تا سه روز اجابت مزاج نداشتید، ملین بخورید. اگر مصرف ملین نتیجه‌ای نداد، به پزشک خود اطلاع دهید.

آیا می‌توان بعد از جراحی مدفوع کرد؟

فشار ملایم برای شروع اجابت مزاج طبیعی است و مشکلی را ایجاد نمی‌کند. از انجام این کار پس از جراحی نترسید. برای انجام راحت‌تر این کار ممکن است برای شما ملین‌هایی تجویز شود تا از آن‌ها استفاده کنید.

آیا می‌توان بعد از جراحی تعویض مفصل زانو تنها بود؟

درواقع سؤال درست‌تر این است که آیا سالمندان می‌توانند بعد از ترخیص از بیمارستان به‌تنهایی زندگی کنند؟ و آیا این موضوع برای آن‌ها بی‌خطر است؟ جواب این سوال یک کلمه است: “بله”. پزشک می‌تواند برنامه‌های بازتوانی را برای سالمندان در خانه تعیین کند، اما تحقیقات نشان می‌دهد که سالمندانی که به‌تنهایی زندگی می‌کنند می‌توانند پس از تعویض کامل مفصل زانو با خیال راحت به خانه بازگردند.

اگر بعد از جراحی تعویض مفصل زانو مدفوع نکنید چه اتفاقی می‌افتد؟

ممکن است برخی از افراد یبوست بعد از عمل جراحی را تجربه نکنند، اما این موضوع یک عارضه جانبی نسبتاً شایع داروهای مسکن، بیهوشی و عدم تحرک است. بسته به اینکه عمل جراحی مربوط به کدام قسمت یا قسمت‌های بدن است، زور زدن برای اجابت مزاج می‌تواند بخیه‌ها را به خطر بیندازد یا بر فرایندهای بهبودی بدن تأثیر بگذارد. پس باید تا جای ممکن این مشکل را برطرف نمود.

آیا دفع‌نکردن مدفوع تا روزهای بعد از عمل طبیعی است؟

به گفته متخصصان، بسته به میزان فعالیت شما و میزان داروهای مسکن موردنیاز پس از عمل، می‌توان انتظار داشت که یبوست چند روز طول بکشد. درد شکم به دلیل نفخ پس از جراحی نیز بسیار شایع است و می‌تواند نتیجه گاز یا مایعات اضافی استفاده شده در حین جراحی باشد.

تنبلی روده بعد از جراحی تعویض مفصل زانو چیست؟

این عارضه فقدان طولانی‌مدت عملکرد روده پس از اعمال جراحی، و معمولاً پس از جراحی‌های شکمی است. این موضوع یک عارضه شایع پس از عمل به علت‌های پاتوفیزیولوژی نامشخص است. این عارضه یک بیماری خوش‌خیم است که معمولاً با کمترین مداخله برطرف می‌شود.

چه مدت بعد از جراحی تعویض زانو می‌توان حمام کرد؟

بسیاری از جراحان ارتوپد به بیماران خود اجازه نمی‌دهند تا برش‌های خود را تا زمانی که بخیه‌ها یا منگنه‌ها برداشته شده خیس کنند و این موضوع ممکن است حدود دو هفته پس از جراحی به طول بینجامد. به‌محض اینکه از انجام این کار مطمئن شدید و پزشک اجازه آن را به شما داد، می‌توانید دوش بگیرید. استفاده از وان یا صندلی در زیر دوش می‌تواند حمایت و راحتی بیشتری را به شما ارائه دهد تا زمانی که بتوانید توانایی بیشتری برای حرکت در اطراف داشته باشید و یا اینکه می‌توانید در طی این دو هفته پایی که مفصل آن جراحی شده است را زیر دوش نگیرید. توجه کنید که تا زمانی که جراحتان به شما اجازه نداده استحمام نکنید. بهتر است برای اطمینان از خشک ماندن محل‌های جراحی، پانسمان را بپوشانید. هرچند که پانسمان بعد از جراحی شما ضد آب است.

پشت تابدار یا Swayback چیست ؟ کمر شما بیشتر از سایر قسمت‌های بدن شما مستعد درد و ناراحتی مزمن است. در واقع، کمردرد حدود 80 درصد از افراد را در مقطعی از زندگی تحت‌تأثیر قرار می‌دهد.

اختلال اسکلتی – عضلانی پشت تابدار یا Swayback نوع خاصی از وضعیت بد است که اغلب منجر به کمردرد می‌شود. در این افراد، لگن به سمت جلو به‌اصطلاح شیفت پیدا کرده است و یا انحنای اغراق‌آمیز در ستون فقرات وجود دارد.  در این وضعیت باسن ‌به سمت جلو متمایل شده و بالاتنه به سمت عقب خم می‌شود.

پشت تابدار یا Swayback  یک الگوی رایج از اختلال عملکرد بدن است که دارای علائم زیر است:

باسن و لگن در مقایسه با خطی که از وسط سر عبور می‌کند، به سمت جلو متمایل شده است.

جابه‌جایی لگن به سمت جلو باعث ایجاد انحنای بیش از حد به سمت داخل در کمر یا ستون فقرات کمری شده که این موضوع می‌تواند منجر به لوردوز کمری شود.  

همچنین این وضعیت می‌تواند باعث ایجاد یک انحنای بیش از حد به سمت بیرون، در قسمت بالای کمر شما شود. به این حالت به وجود آمده اصطلاحاً کیفوز می‌گویند.

ناهماهنگی ستون فقرات و لگن شما به دلیل این وضعیت حرکتی می‌تواند شما را در معرض افزایش خطر آسیب‌دیدگی کمر و لگن قرار دهد. همچنین می‌تواند به آسیب‌های اسکلتی عضلانی در سایر قسمت‌های بدن مانند گردن و شانه که مجبور به‌قرار گرفتن در موقعیتی غیرطبیعی هستند، نیز بینجامد.

وضعیت نامناسب بدنی همچنین می‌تواند به اندام‌های داخلی شما فشار وارد کند. این موضوع ممکن است منجر به مشکلاتی مانند یبوست، سوزش معده، بی‌اختیاری شود.

[sc name=”didar”][/sc]

آیا پشت تابدار swayback  همان لوردوز است؟

لوردوز کمری به‌وجودآمدن یک انحنای اغراق‌آمیز در ستون فقرات شما است. وجود مقداری لوردوز در ستون فقرات کمری شما طبیعی است، اما به انحنای بیش از حد آن اغلب توردوزی گفته می‌شود. در پاسچر پشت تابدار، لگن به سمت جلو نچرخیده است؛ بلکه به سمت جلو جابه‌جا شده. در واقع پشت تابدار می‌تواند در صورت تشدیدشدن منجر به چرخش یا تیلت قدامی لگن شود و لوردوزیس کمری را به وجود بیاورد.

چه چیز باعث به‌وجودآمدن پشت تابدار می‌شود؟

پاسچر یا وضعیت بدنی swayback اغلب به دلیل سفتی و کوتاهی عضلات همسترینگ و باسن، ضعف عضلات شکم و کشیدگی رباط‌های کمر و لگن ایجاد می‌شود.

نشستن طولانی‌مدت ممکن است باعث کوتاه‌شدن برخی عضلات مانند همستنریگ ‌شود و اگر این عضلات به‌درستی کشیده نشوند به‌مرورزمان می‌توانند سفت و ضعیف شوند.

ساعت‌ها نشستن با وضعیت نامناسب نیز ممکن است فعالیت عضلات تثبیت‌کننده تنه شما مانند عضلات گلوتئوس یا باسن و عضلات شکم را خاموش کند. وقتی این عضلات فعال نشوند، به‌مرور عارضه‌های اسکلتی مانند پشت تابدار و یا گودی افزایش‌یافته کمر بروز می‌کنند و این موضوع باعث می‌شود تا کمر حمایت خود را ازدست‌داده و مشکلات کمری و درد های مزمن بروز می کنند.

سایر عواملی که می‌توانند در وضعیت حرکتی پشت تابدار نقش داشته باشند عبارت‌اند از:

مشکلات لگنی:

شرایط لگن مانند دیسپلازی رشدی که در آن توپ و حفره مفصل ران به طور کامل تشکیل نمی‌شود، می‌تواند منجر به محدودیت‌هایی شود که به مشکلات وضعیت بدن بینجامد.

دیسیت:

دیسیت یک اختلال نسبتاً غیرمعمول است که باعث التهاب دیسک‌های بین مهره‌ای می‌شود. این بیماری می‌تواند ناشی از اختلالات خودایمنی و همچنین عفونت‌های ویروسی و باکتریایی باشد

ناهنجاری‌های ستون فقرات:

شرایطی مانند کیفوز شوئرمن می‌تواند باعث رشد غیرطبیعی مهره‌ها شود که این موضوع به نوبه خود می‌تواند منجر به محدودیت‌های حرکتی شود.

اسپوندیلولیستزیس:

در این حالت، یکی از مهره‌های ستون فقرات، روی مهره زیری به جلو می‌لغزد. این عارضه می‌تواند در هر سنی رخ دهد و علامت بارز آن درد مداوم در ناحیه کمر است.

آسیب‌های تروماتیک:

صدمات تروماتیک، مانند تصادفات ورزشی یا وسایل نقلیه موتوری، می‌تواند باعث آسیب دائمی به ستون فقرات شما شود و دامنه حرکت شما را محدود کند.

شرایط عصبی عضلانی:

افراد مبتلا به بیماری‌های عصبی – عضلانی مانند فلج مغزی یا دیستروفی عضلانی گاهی اوقات حالت swayback دارند.

چاقی: یک مطالعه در سال 2016 نشان داد که بزرگسالان جوان مبتلا به چاقی، ثبات وضعیتی و پاسچر ضعیفی دارند. این افراد به دلیل داشتن چربی شکمی، بیشتر در معرض خطر ابتلا به لوردوز کمری قرار دارند.

پشت تابدار یا swayback چگونه درمان می‌شود؟

اگر این وضعیت بدنی یا پاسچر، به دلیل شرایط و بیماری‌هایی که گفته شد به وجود نیامده باشد، وضعیت swayback را می‌توان با کشیدن عضلات کوتاه شده؛ مانند عضلات لگن و همسترینگ، و تقویت عضلات ضعیف مانند عضلات شکم، درمان کرد.

قبل از شروع یک برنامه درمانی، بهتر است یک ارزیابی مناسب توسط یک فیزیوتراپیست یا سایر متخصصان آموزش‌دیده دریافت کنید. فیزیوتراپ می‌تواند وضعیت شما را ارزیابی کند و به شما بگوید که کدام عضلات به کشش و تقویت نیاز دارند.

بااین‌حال، در وهله اول باید تشخیص داده شود که چه چیزی باعث وضعیت نامناسب شما شده است. اگر نمی‌دانید چه چیزی منجر به این وضعیت حرکتی در شما شده، نمی‌توانید ریشه مشکل را هدف قرار دهید. در نتیجه، به‌محض اینکه انجام حرکات کششی و تمرینات خود را متوقف کنید، وضعیت بدنی یا پاسچر شما ممکن است دوباره به حالت قبل برگردد.

اگر چاقی دارید، کاهش وزن  (به‌ویژه در اطراف شکم) ممکن است به شما در بهبود انحنای اغراق‌آمیز کمرتان کمک کند. اگر هر روز زمان زیادی را صرف نشستن پشت میز می‌کنید، بهتر است از استراحت‌های مکرر یا استفاده از میز ایستاده برای بخشی از روز به‌جای نشستن استفاده کنید.

آیا تمریناتی دراین‌رابطه وجود دارد؟

سه تمرین زیر از جمله تمرین‌هایی هستند که می‌توانند به تقویت عضلات ضعیفی که اغلب منجر به‌وجودآمدن این وضعیت می‌شوند  کمک کنند:

پلانک

مزایا: پلانک می‌تواند به تقویت عضلات شکم، باسن، شانه‌ها و قسمت بالای کمر شما کمک کند.

برای انجام این تمرین:

رو به شکم روی یک سطح راحت مانند تشک یوگا دراز بکشید. درحالی‌که بدن در یک خط مستقیم از سر تا مچ پا قرار دارد، خود را روی انگشتان پا و کف دست به بالا فشار دهید، اگر این حرکت برای شما سنگین است می‌توانید با حرکت آسان‌تری شروع کنید: به‌جای اینکه بازوهای خود را تا آخر صاف کنید، فقط روی ساعد، خود را بلند کنید. در حین نگه‌داشتن این وضعیت، شکم و باسن خود را منقبض نگه دارید.

این وضعیت را حداقل برای 30 ثانیه نگه دارید. می‌توانید با قوی‌تر شدن، زمان را افزایش دهید

حرکت پل

مزایا: این تمرین می‌تواند به تقویت عضلات مرکزی و باسن شما کمک کند

برای انجام این تمرین:

به پشت دراز بکشید و درحالی‌که زانوهای خود را 90 درجه خم کرده و بازوهای خود را صاف روی زمین در کنار خود قرار داده‌اید، حرکت را آغاز کنید. پاهای خود را کمی به سمت بیرون بچرخانید. سپس با پاهای خود به زمین فشار وارد کنید و با منقبض کردن عضلات، باسن خود را بالا بیاورید، تا زمانی که یک خط مستقیم از زانو تا شانه‌های شما ایجاد شود. چند ثانیه مکث کنید، سپس به موقعیت شروع بازگردید. برای شروع این حرکت را یک تا دو ست با 15 تکرار انجام دهید.

تمرین با باندهای کشی

مزایا: این تمرینات به تقویت عضلات قسمت بالای کمر و شانه‌ها کمک می‌کند.

برای انجام این تمرین:

درحالی‌که یک نوار مقاومتی را محکم بین دستان خود گرفته‌اید بایستید. دستان خود را در مقابل خود بالا بیاورید تا به‌اندازه عرض شانه‌ها و موازی با زمین باشند.

درحالی‌که شانه‌هایتان را به هم فشار می‌دهید، باند را از هم جدا کنید، تا زمانی که بازوهایتان در کنار بدنتان  قرار گیرند. لحظه‌ای مکث کنید، سپس به موقعیت شروع بازگردید

برای شروع این حرکت را یک تا دو ست با 15 تکرار انجام دهید.

.

احتمالاً شنیده‌اید که نشستن زیاد با سیگارکشیدن برابر است. تحقیقات نشان می‌دهد که نشستن در بیشتر روز خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی عروقی و دیابت را افزایش می‌دهد. متأسفانه، در زندگی امروزه همه ما به‌نوعی درگیر این وضعیت بدنی هستیم و ممکن است ساعاتی طولانی در طی روز را مجبور به نشستن باشیم. اما نشستن صحیح در محل کار برای وضعیت بدنی خوب چیست ؟

ازآنجایی‌که فناوری ما را به رایانه و دستگاه‌های الکترونیکی وابسته کرده است، تعداد زیادی از انسان‌ها نسبت به قبل برای مدت طولانی‌تری مجبور به نشستن هستند و این موضوع می‌تواند عواقب بدی را برای سلامتی ما به دنبال داشته باشد.

اگر نمی‌توانیم محیط کاری خود را با محیط کاری فعال‌تری عوض کنیم، تنها راه‌حلی که برای بهبود سلامت ما وجود خواهد داشت تنها یک جمله است: درست بنشینیم!

برای جلوگیری از اثرات نامطلوب یک‌عمر نشستن، برای یادگیری نحوه یافتن و حفظ وضعیت بدنی خوب، به شما توصیه می‌کنیم ادامه مطلب را بخوانید. به‌علاوه، اگر می‌خواهید از استخوان‌های خود برای آینده محافظت کنید، باید بدانید کدام ابزارها واقعاً ارزش پول صرف‌کردن را دارند.

نشستن صحیح در محل کار برای وضعیت بدنی خوب چیست؟

برای یافتن وضعیت مطلوب نشستن باید چند مرحله ساده را دنبال کنید. هر بار که می‌نشینید، به‌سرعت این مراحل را تکرار کنید تا به بدن خود کمک کنید تا در بهترین موقعیت خود قرار گیرد.

ابتدا با نشستن در انتهای صندلی خود شروع کنید. شانه‌ها و گردن خود را به سمت جلو بچرخانید و در حالت کاملاً خمیده قرار بگیرید. سپس، به‌آرامی سر و شانه‌های خود را به سمت بالا بکشید تا در حالت نشسته قرار گیرند. کمر خود را به سمت جلو فشار دهید و انحنای ستون فقرات خود را برجسته کنید. در این وضعیت احتمالاً احساس ناراحتی خواهید کرد، اما آن را برای چند ثانیه نگه دارید.

وقتی این وضعیت نشستن را کمی رها کنید، در یک وضعیت خوب نشسته‌اید. خود را به صندلی بچسبانید تا جایی که پشتتان به صندلی و باسنتان در انتهای صندلی قرار بگیرد.

اکنون که پشت خود را در وضعیت خوبی قرار داده‌اید، باید به عوامل دیگری که بر وضعیت بدن شما تأثیر می‌گذارند، توجه کنید، از محل قراردادن پاها تا فاصله صفحه‌نمایشتان شما.

کمر خود را حمایت کنید

صندلی‌های ارگونومیک برای حمایت مناسب از بدن شما و کاهش استرس و اصطکاک روی استخوان‌ها و عضلات در هنگام نشستن طراحی شده‌اند. این صندلی‌ها می‌توانند بسیار گران باشند. اگر آمادگی انجام آن سرمایه‌گذاری را ندارید، نگران نباشید. می‌توانید چیزهای دیگری را امتحان کنید.

اگر صندلی اداری شما تکیه‌گاه کمر ندارد، یک حوله کوچک بردارید و آن را لوله کنید. یک بالش کوچک نیز همین کار را خواهد کرد. پس از یافتن وضعیت مناسب روی صندلی خود، به عقب برگردید، حوله یا بالش را بین صندلی و کمر خود قرار دهید. این وسیله پشتیبانی باید به شما در حفظ وضعیت بدنی خوب کمک کند. اگر حوله یا بالش بیش از حد بزرگ باشد، ممکن است باعث شود تا ستون فقرات خود در موقعیتی نامناسب قرار دهید و این موضوع می‌تواند باعث بدتر شدن وضعیت کمر شما شود، پس به این موضوع توجه کنید.

همچنین می‌توانید بالش‌های مخصوص کمر مانند بالشتک کمری فوم مموری را خریداری کنید. این دستگاه‌ها تکیه‌گاه کمر را در صندلی شما مهیا می‌کنند و نیازی به سرمایه‌گذاری روی صندلی جدید ندارید.

صندلی خود را تنظیم کنید

صندلی خود را به سمت بالا یا پایین حرکت دهید تا زمانی که پاهایتان با زمین موازی شده و زانوهایتان با باسنتان هم‌تراز شوند. بازوهای شما نیز باید موازی با زمین باشند.

پاهای شما باید روی زمین قرار بگیرد. اگر این‌طور نیست، از یک تکیه‌گاه پا برای بالابردن پاهای خود استفاده کنید تا زمانی که در این وضعیت قرار بگیرید.

آرنج‌های خود را در کنار خود قرار دهید و بازوهای خود را به شکل L دراز کنید. بازوهایی که خیلی دور از بدن شما کشیده شده‌اند می‌توانند به عضلات بازوها و شانه‌های شما فشار وارد کنند.

پاهای خود را روی زمین بگذارید

اطمینان حاصل کنید که وزن بدن شما به طور مساوی در سراسر باسن شما توزیع شده است. زانوهایتان را با زاویه 90 درجه خم کنید و مطمئن شوید که زانوهایتان یا با باسنتان هم تراز هستند یا کمی پایین‌تر.

پاهای شما باید صاف روی زمین باشد. اگر کفش‌های پاشنه‌دار می‌پوشید، درآوردن آنها ممکن است برای شما احساس راحت‌تری به دنبال داشته باشد. اگر پاهای شما نمی‌توانند به زمین برسند، از تکیه‌گاه پا استفاده کنید. تکیه‌گاه‌های ارگونومیک قابل‌تنظیم پا به شما این امکان را می‌دهد تا زاویه شیب و ارتفاعی را پیدا کنید که برای تراز وضعیت طبیعی بدن شما مناسب است.

هنگام نشستن پا روی پا نیندازید این وضعیت می‌تواند جریان خون را در پاهای شما کاهش دهد و همچنین باعث کشیدگی عضلانی در بدن شما شود.

صفحه‌نمایش خود را در سطح چشم نگه دارید

در وضعیت نشسته، صفحه را جوری تنظیم کنید که مستقیماً در مقابل شما قرار داشته باشد. بازوی خود را دراز کنید و مانیتور را آنقدر تنظیم کنید که به اندازه یک بازو با شما فاصله داشته باشد.

بعد از آن، باید ارتفاع مانیتور را تنظیم کنید. صفحه‌نمایش کامپیوتر شما نباید بیش از 5 سانت از سطح چشم شما بالاتر باشد. مانیتورهای کامپیوتری که خیلی پایین یا خیلی بالا هستند می‌توانند گردن و چشم شما را تحت فشار قرار دهند.

استفاده از کتاب های قطور راه آسانی برای تنظیم ارتفاع مانیتور شماست. اگر چیزی رسمی‌تر می‌خواهید، پایه میز مانیتور وسیله‌ای ساده است که می‌تواند در این زمینه به شما کمک کند.

صفحه کلید خود را به درستی قرار دهید

صفحه کلید شما باید مستقیماً در مقابل رایانه شما قرار گیرد. بین لبه کیبورد و میز 10 تا 15 سانتی متر فاصله بگذارید تا مچ‌هایتان هنگام تایپ فضایی برای استراحت داشته باشند.

اگر صفحه‌کلیدتان بلند است و برای تایپ باید مچ‌هایتان را با زاویه‌ای نامناسب کج کنید، به دنبال یک تکیه‌گاه مچ‌دار باشید. پدهای مچ دست ارگونومیک می‌تواند به موقعیت یکنواخت دست‌ها با صفحه کلید کمک کند. موقعیت نامناسب مچ دست می‌تواند باعث خستگی و درد عضلانی شود.

از ماوس مناسب استفاده کنید

موس کامپیوتر شما باید روی همان سطح صفحه کلید باشد و در دسترس باشد. حرکات کششی برای رسیدن به هر وسیله ای می‌تواند باعث کشیدگی و خستگی عضلانی شود.

در حالی که از موس خود استفاده می‌کنید، مچ دست شما باید صاف باشد. بازوی شما باید در کنارتان باشد و مچ دستانتان کمی بالاتر از آرنجتان باشد.

یک موس کامپیوتری ارگونومیک به جلوگیری از کشیدگی مچ دست کمک می کند و با شکل طبیعی دست شما مطابقت دارد.

اشیایی که اغلب استفاده می شوند را در دسترس قرار دهید

وسایلی که اغلب استفاده می‌کنید، مانند منگنه، تلفن یا دفترچه یادداشت، باید در هنگام نشستن بسیار نزدیک شما باشند. حرکات کششی برای رسیدن به وسایل مورد نیاز می‌تواند عضلات را تحت فشار قرار دهد. پیچ و تاب و کشش مکرر ممکن است منجر به درد مفاصل شود.

اگر زمان زیادی را به صحبت با تلفن می گذرانید از هدست استفاده کنید

اگر زمان زیادی را صرف تلفن کردن و تایپ یا نوشتن می‌کنید، از بلندگوی تلفن استفاده کنید. اگر نمیتوانید از این گزینه استفاده کنید، از هدست های بی سیم استفاده کنید.  خم کردن گردن برای نگه داشتن گوشی می‌تواند به مرور زمان باعث سفت شدن عضلات، درد و حتی آسیب رباط شود.

به طور منظم استراحت کنید

نشستن برای مدت طولانی می‌تواند جریان خون را کاهش دهد و باعث خستگی عضلانی شود. برای جلوگیری از این موضوع، استراحت های مکرر داشته باشید. از پشت میز خود بلند شوید و مدت زمانی را بایستید و یا چند حرکت ساده داشته باشید.

وقتی استراحت می‌کنید، بلند شوید و در صورت امکان از میز خود دور شوید. با انجام برخی از حرکات مانند بالابردن ساق پا و بالا انداختن شانه، خون را در بدن خود به جریان بیندازید.

چندین استراحت کوتاه در طول روز بهتر از چند استراحت طولانی است. اگر می‌توانید، هر 30 دقیقه یک تا دو دقیقه استراحت کنید و یا اگر این امکان را ندارید، حداقل هر ساعت از جای خود بلند شوید و حرکت کنید.

کلام آخر محل کار مدرن تحرک زیادی ندارد و نشستن در طول روز می‌تواند برای سلامتی شما مضر باشد. بااین‌حال، تنها با بهبود وضعیت بدنی خود می‌توانید کارهای زیادی برای بهبود سلامت خود انجام دهید. سرمایه‌گذاری روی چند محصول با طراحی ارگونومیک و یادگیری درست نشستن می‌تواند کمک زیادی به کاهش ساییدگی عضلات و استخوان‌های شما کند. در طول حرفه شما، این موضوع واقعاً می‌تواند نتیجه‌بخش باشد؛ زیرا از آسیب، فشار و درد جلوگیری می‌کنید

آرتروز ستون فقرات چیست؟ استئوآرتریت یا آرتروز یک بیماری دژنراتیو و تخریبی مفصلی است که حدود 27 میلیون آمریکایی را تحت‌تأثیر قرار داده است. این بیماری در اثر تخریب غضروف ایجاد می‌شود. بافت غضروف مفاصل اغلب صاف و الاستیکی است و این قابلیت باعث می‌شود تا از مفاصل در برابر ضربات وارد شده، محافظت کند و حرکت روان و عملکرد طبیعی مفصل را فراهم کند.

استئوآرتریت یا آرتروز می‌تواند مفاصل مختلف بدن را تحت‌تأثیر قرار دهد، مانند مفاصل:

انگشتان، زانو، ران و ستون فقرات.

آرتروز ستون فقرات به طور خاص بر مفاصل فاست، غضروف بین استخوان‌های تشکیل‌دهنده ستون فقرات و رباط‌های ستون فقرات تأثیر می‌گذارد.

با افزایش سن، غضروف پوشاننده مفاصل فاست به‌آرامی از بین می‌رود. دیسک‌های مهره‌ای شما عمدتاً از آب ساخته شده‌اند. این دیسک‌ها می‌توانند با افزایش سن کم آب شوند. این امر می‌تواند باعث باریک شدن دیسک‌های ستون فقرات شود و فشار بیشتری بر مفاصل فاست وارد کند.

علائم آرتروز ستون فقرات چیست؟

آرتروز ستون فقرات علائم مختلفی ایجاد می‌کند. شایع‌ترین آن کمردرد است. درد اغلب در قسمت پایین کمر شروع می‌شود. در مراحل اولیه بیماری، ممکن است فقط صبح‌ها به دلیل ساعت‌ها عدم تحرک درد داشته باشید. ازآنجایی‌که این یک بیماری پیش‌رونده است، علائم معمولاً باگذشت زمان بدتر می‌شوند. سایر علائم آرتروز ستون فقرات عبارت‌اند از:

حساسیت مفاصل

خشکی مفصل

دامنه حرکتی محدود

ضعف یا بی‌حسی در پاها یا بازوها و یا سوزن‌سوزن‌شدن در پاها

کمردرد ناشی از آرتروز ستون فقرات اغلب هنگام نشستن یا ایستادن بدتر می‌شود و معمولاً هنگام درازکشیدن بهبود می‌یابد. برخی از افراد مبتلا به آرتروز ستون فقرات ممکن است هیچ علامتی نداشته باشند.

علت آرتروز ستون فقرات چیست؟

استئوآرتریت یا آرتروز، ناشی از زوال آهسته غضروف اطراف مفاصل در قسمت پایین کمر است. علت دقیق این بیماری ناشناخته است، اما برخی از افراد در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به این بیماری هستند؛ مانند افرادی که ضربه به ستون فقرات را تجربه کرده‌اند.

تجربه آسیب به کمر در سنین پایین‌تر می‌تواند باعث شود که غضروف مفاصل شما خیلی سریع‌تر از بین برود. چاقی همچنین می‌تواند در ابتلا به آرتروز ستون فقرات نقش داشته باشد؛ زیرا وزن اضافی بدن فشار بیشتری را بر مفاصل ستون فقرات وارد می‌کند. سایر عوامل خطرآفرین عبارت‌اند از:

بالارفتن سن

جنسیت (این بیماری در زنان بیش از مردان شایع است)

سابقه خانوادگی آرتروز

مشاغلی که استرس مکرر را تجربه می‌کنند

به‌دنیاآمدن با مفاصل یا غضروف‌های معیوب

نحوه تشخیص آرتروز ستون فقرات

قبل از تشخیص آرتروز ستون فقرات، پزشک ممکن است در مورد سابقه خانوادگی بیماری شما بپرسد و یک معاینه فیزیکی برای بررسی حساسیت، دامنه حرکتی محدود و تورم در کمر شما انجام دهد. همچنین در مورد علائم دیگری که ممکن است داشته باشید را مانند بی‌حسی یا ضعف، با پزشک خود در میان بگذارید.

آزمایشات تصویربرداری معمولاً برای تشخیص آرتروز ستون فقرات استفاده می‌شود. این آزمایش‌ها می‌توانند آسیب‌های استخوانی، خارهای استخوانی و ازبین‌رفتن غضروف مفاصل را بررسی کنند. پزشک شما ممکن است عکس‌برداری با اشعه ایکس یا MRI را تجویز کند که تصویری دقیق از ستون فقرات شما را نشان می‌دهد.

ازآنجایی‌که آرتروز ستون فقرات علائمی مشابه سایر بیماری‌ها دارد، پزشک ممکن است برای رد سایر بیماری‌ها آزمایش خون را نیز برای شما تجویز کند.

برخی از پزشکان تجزیه‌وتحلیل مایع مفصلی را نیز تجویز می‌کنند. در این روش، پزشک یک سوزن را در مفصل آسیب‌دیده وارد می‌کند تا نمونه مایع را جمع‌آوری کند. این آزمایش می‌تواند تعیین کند که علائم ناشی از  آرتروز، نقرس یا عفونت است.

عوارض آرتروز ستون فقرات

علائم احتمالی آرتروز ستون فقرات را نادیده نگیرید. این عارضه یک بیماری پیش‌رونده است که می‌تواند در طول زمان بدتر شود. اگرچه برخی از افراد علائم یا ناراحتی خفیفی دارند، اما اگر آرتروز درمان نشود، می‌تواند در زندگی روزمره اختلال ایجاد کند و باعث ناتوانی طولانی‌مدت شود.

نحوه درمان آرتروز ستون فقرات

هیچ درمانی برای آرتروز ستون فقرات وجود ندارد و این وضعیت قابل‌برگشت نیست. هدف از درمان، تسکین درد و بهبود تحرک مفصل آسیب‌دیده است. پزشک شما می‌تواند گزینه‌های درمانی احتمالی را با شما در میان بگذارد. موارد خفیف آرتروز ستون فقرات ممکن است به داروهای بدون نسخه مانند استامینوفن پاسخ دهد. این دارو را طبق دستور مصرف کنید تا باعث عارضه‌های کبدی در شما نشود. همچنین می‌توانید درد و التهاب را با مصرف داروهایی مانند ایبوپروفن و ناپروکسن سدیم  تسکین دهید. عوارض جانبی این داروها شامل ناراحتی معده، مشکلات خونریزی و آسیب به اندام‌های داخلی است، بنابراین مصرف آن طبق دستور ضروری است.

اگر علائم به داروهای بدون نسخه پاسخ ندهد، پزشک ممکن است داروهای ضدافسردگی را برای درمان درد مزمن پیشنهاد کند. گزینه دیگر تزریق کورتیکواستروئید به طور مستقیم به مفاصل آسیب‌دیده است. جراحی یک درمان معمول برای آرتروز ستون فقرات نیست، اما در موارد شدید، پزشک ممکن است روشی را برای جایگزینی دیسک‌های آسیب‌دیده در ستون فقرات شما توصیه کند.

سایر روش‌های درمانی برای درمان و مقابله با آرتروز ستون فقرات عبارت‌اند از:

ورزش‌های ملایم (مانند تای چی و یوگا) برای کاهش درد و بهبود دامنه حرکتی در غضروف باقی‌مانده

گرما یا سرمادرمانی

فیزیوتراپی

تغییر سبک زندگی برای جلوگیری از پیشرفت آرتروز ستون فقرات

ایجاد تغییرات در سبک زندگی سالم می‌تواند زندگی با آرتروز ستون فقرات را آسان‌تر کند. داشتن یک رژیم غذایی سالم و حفظ وزن مناسب می‌تواند علائم را بهبود بخشد و فشار ستون فقرات را کاهش دهد. انجام حداقل 30 دقیقه ورزش متوسط به مدت سه بار در هفته نیز مؤثر است. ورزش مفاصل را تقویت می‌کند و دامنه حرکتی را بهبود می‌بخشد. از دیگر مزایای یک برنامه ورزشی منظم می‌توان به خلق‌وخوی بهتر، قلب قوی‌تر و افزایش جریان خون اشاره کرد. هرچه فعال‌تر باشید، مدیریت بدون دردسر کارهای روزمره آسان‌تر خواهد بود. با پزشک خود در مورد ورزش‌های ایمن صحبت کنید. این ورزش‌ها می‌تواند شامل پیاده‌روی، شنا، فعالیت‌های هوازی، یوگا، پیلاتس، تای چی و تمرینات قدرتی باشد.

کلام آخر

استئوآرتریت یا آرتروز ستون فقرات یک بیماری دژنراتیو است، اما با برخی درمان‌ها و تغییر شیوه زندگی می‌توان روند پیشرفت بیماری را کاهش داد و زندگی نسبتاً بدون درد و فعالی داشت.

این بیماری غیرقابل‌پیش‌بینی است. برخی از افراد مبتلا به آرتروز به دلیل زوال مفصل در ستون فقرات خود ناتوان می‌شوند. برخی دیگر فقط علائم خفیفی دارند و این بیماری در زندگی آنها اختلالی ایجاد نمی‌کند. برای پیشگیری از این بیماری، علائم را نادیده نگیرید و اگر درد، بی‌حسی، ضعف یا تورم در کمر یا هر بخشی از بدن خود دارید، با پزشک خود صحبت کنید.

اگر ورزش‌ را به‌صورت حرفه‌ای دنبال می‌کنید، می‌دانید که برخی از ورزشکاران برای کمک به بهبود آسیب مفاصل و بافت نرم عضلات، گاهی واکسن پلاسمای غنی از پلاکت (پی آر پی) دریافت می‌کنند. اما این درمان مد روز دقیقاً چیست؟ و سوال مهم‌تر: استفاده از پی آر پی برای کمر درد چه جایگاهی دارد؟ آیا این درمان کاربردی است؟

پی آر پی نوعی داروی بازسازی‌کننده است که می‌تواند به بهبودی و رشد مجدد بافت‌های بدن کمک کند. با درمان پی آر پی، پلاسمای خون شما جدا شده و این بخش غنی از پلاکت به شما تزریق می‌شود تا باعث بهبود و رشد بافت شود اما اینکه پی آر پی زانو (prp) چی‍ست و چه فوایده ای داره سوال مهمی است که باید باتوجه به وضعیت درمان شما در نظر گرفته شود.

اگر این روش برای ورزشکاران حرفه‌ای خوب عمل می‌کند، آیا می‌تواند به درمان کمردرد در فردی معمولی نیز کمک کند؟ در پاسخ باید گفت که خیلی زود است که بخواهیم به این پرسش با اطمینان جواب دهیم، به خصوص در مورد پی آر پی برای کمر درد.

[sc name=”didar”][/sc]

فواید پی آر پی برای کمردرد

بسیاری از مطالعات در مورد پی آر پی برای کمر درد بر روی حیوانات انجام شده است. نتایج مثبت در مطالعات حیوانی مبنای خوبی برای مطالعات بیشتر در انسان است، اما نتیجه‌گیری قطعی دشوار است. اگرچه بررسی‌های به‌دست‌آمده از این تحقیقات، به‌خصوص برای کمردرد ناشی از تحلیل دیسک، امیدوارکننده است، اما برای تصمیم نهایی در مورد پی آر پی برای کمر درد احتیاج به مطالعات انسانی بیشتری است.

یک بررسی در سال ۲۰۱۹ نشان می‌دهد که پی آر پی برای کمر درد ممکن است ساختار و عملکرد ستون فقرات تحت‌تأثیر تحلیل دیسک را بازیابی کند. در سال ۲۰۱۷، یک کارآزمایی بالینی اولیه روی ۱۴ فرد مبتلا به کمردرد مزمن، نتایج مثبتی را برای پی آر پی برای کمر درد نشان داد؛ شرکت‌کنندگان یک ماه و حتی ۶ ماه پس از درمان، درد کمتری را گزارش کردند. به گفته متخصصان، عوامل رشد تولید شده توسط پلاکت‌ها ممکن است دیسک‌های در حال تخریب را بازیابی کنند. اثرات ضدالتهابی پی آر پی برای کمر درد ممکن است به ترمیم دیسک و تسکین علائم کمک کند.

استفاده از پی آر پی یا پلاسمای غنی از پلاکت برای کمردرد مؤثر است؟

پی آر پی برای کمر درد یک درمان تجربی است، اما گاهی کسانی که این درمان را ارائه می‌دهند، ادعاهای عجیبی دررابطه‌با آن می‌کنند. تفکیک‌کردن این ادعاهای خیالی از مزایای واقعی پی آر پی برای کمر درد کمی سخت است و بررسی‌های بیشتری باید در این زمینه صورت بگیرد.

هیاهوی زیادی پیرامون این روش درمانی جدید وجود دارد و ورزشکاران حرفه‌ای و افراد مشهوری که آن را تبلیغ می‌کنند به این وضعیت بیشتر دامن زده‌اند. از طرفی، هزینه بالای این روش به این معنی است که هرکس مبلغ آن را بپردازد می‌تواند آن را امتحان کند و نظارت درستی بر این موضوع وجود ندارد.

بسیاری از افراد بدون شواهد علمی کافی، به دنبال تزریق پی آر پی برای کمر درد هستند، در حالی که هیچ مدرکی مبنی بر اینکه این روش می‌تواند از پیشرفت بیماری‌هایی مانند آرتروز جلوگیری کند، وجود ندارد.

مزایا و معایب استفاده از پی آر پی برای کمر درد

مزایا:

پتانسیل بازسازی بافت: بزرگترین مزیت ادعا شده برای پی آر پی برای کمر درد، توانایی آن در تحریک فرآیندهای طبیعی بهبودی بدن است. عوامل رشد موجود در پلاکت‌ها ممکن است به ترمیم بافت‌های آسیب‌دیده مانند دیسک‌های بین مهره‌ای کمک کنند.

اثرات ضدالتهابی: پی آر پی ممکن است با کاهش التهاب موضعی در اطراف ریشه‌های عصبی و مفاصل ستون فقرات، به تسکین درد کمک کند.

ایمنی نسبی (در صورت اجرای صحیح): از آنجایی که این روش از خون خود بیمار استفاده می‌کند (اتولوگ)، خطر واکنش‌های آلرژیک یا پس زدن توسط بدن وجود ندارد.

جایگزینی برای روش‌های تهاجمی: برای بیمارانی که به دنبال گزینه‌ای بین درمان‌های محافظه‌کارانه (مانند فیزیوتراپی) و جراحی هستند، پی آر پی برای کمر درد می‌تواند یک راه حل کم‌تهاجمی باشد.

نتایج امیدوارکننده در مطالعات اولیه: برخی کارآزمایی‌های بالینی کوچک، بهبود قابل توجهی در کاهش درد و عملکرد بیماران مبتلا به کمردرد مزمن را گزارش کرده‌اند.

معایب:

فقدان شواهد علمی قوی: اصلی‌ترین نقطه ضعف پی آر پی برای کمر درد، کمبود تحقیقات انسانی گسترده و باکیفیت است. بسیاری از نتایج مثبت فعلی بر اساس مطالعات حیوانی یا کارآزمایی‌های بالینی کوچک به دست آمده‌اند.

هزینه بالا و عدم پوشش بیمه‌ای: این روش درمانی معمولاً گران است و تحت پوشش اکثر بیمه‌های درمانی قرار نمی‌گیرد، بنابراین بار مالی قابل توجهی را به بیمار تحمیل می‌کند.

درمان تجربی و استاندارد نشده: هنوز پروتکل‌های درمانی یکسانی برای آماده‌سازی و تزریق پی آر پی برای کمر درد وجود ندارد، که این موضوع می‌تواند منجر به نتایج متغیر شود.

ادعاهای اغراق‌آمیز و تبلیغاتی: هیاهوی رسانه‌ای و بازاریابی تهاجمی باعث شده است که مزایای این روش گاهی بزرگنمایی شده و به عنوان یک “درمان قطعی” معرفی شود، در حالی که هنوز چنین جایگاهی ندارد.

خطرات مرتبط با تزریق: مانند هر روش تزریقی دیگری، خطر عفونت، آسیب به اعصاب یا بافت‌های اطراف، و درد پس از تزریق وجود دارد، به‌خصوص اگر توسط فردی غیرمتخصص انجام شود.

فرآیند درمان با استفاده از پی آر پی برای کمر درد

اگر با وجود تمام این صحبت‌ها بازهم می‌خواهید پی آر پی برای کمر درد را امتحان کنید، انتخاب با خودتان است. در ادامه فرایند این روش درمانی را بررسی می‌کنیم.

درمان پی آر پی برای کمر درد باید حدوداً ۳۰ دقیقه طول بکشد. ابتدا از بازوی شما خون‌گرفته می‌شود. سپس، پلاسمای غنی از پلاکت از بقیه اجزای خون جدا شده و این پی آر پی به بدن شما برگردانده می‌شود. در روش پی آر پی برای کمر درد، تزریق توسط سونوگرافی هدایت شده و به ساختارهای عمیقی مانند رباط‌ها، تاندون‌ها و مفاصل ستون فقرات انجام می‌شود.

احتمالاً پس از این تزریق، می‌توانید با رعایت برخی نکات ساده به فعالیت‌های عادی خود بازگردید. ممکن است برای چند روز درد داشته باشید، اما اگر درد شدیدتر شد، با پزشک خود تماس بگیرید.

در پایان توجه به این نکته ضروری است که روش پی آر پی برای کمر درد کاملاً هم بی‌خطر نیست و با هر تزریقی، خطر عفونت وجود دارد. همچنین اگر تزریق در محل مناسب انجام نشود، می‌تواند باعث آسیب بافتی و عصبی شود. متاسفانه پی آر پی برای کمر درد می‌تواند یک کسب‌وکار پرسود باشد، و این موضوع به این معنی است که افراد بدون دانش کافی ممکن است دست به انجام آن بزنند. برای به دست آوردن بهترین نتیجه، این روش درمانی را تحت نظر پزشک مورد اطمینان با تخصص مناسب انجام دهید.

جمع‌ بندی 

در نهایت، پی آر پی برای کمر درد یک روش درمانی نوین و امیدوارکننده است که در حوزه پزشکی بازساختی قرار می‌گیرد، اما هنوز در مراحل تجربی به سر می‌برد. اگرچه مطالعات اولیه، به‌ویژه در موارد تحلیل دیسک، نتایج مثبتی در کاهش درد و بهبود عملکرد نشان داده‌اند، اما فقدان تحقیقات انسانی گسترده و قطعی، جایگاه آن را به عنوان یک درمان استاندارد زیر سوال می‌ برد.

هیاهوی رسانه‌ای و تبلیغات توسط ورزشکاران مشهور، انتظارات از این روش را بالا برده است، در حالی که هزینه‌های بالا و عدم پوشش بیمه‌ای، آن را به گزینه‌ای پرریسک برای بیماران تبدیل کرده است. کلیدی‌ترین نکته این است که بیماران باید با دیدی واقع‌بینانه به این درمان نگاه کنند، ادعاهای اغراق‌آمیز را نپذیرند و در صورت تمایل به انجام آن، حتماً به یک پزشک متخصص و معتبر مراجعه کنند تا از خطراتی مانند عفونت یا آسیب عصبی در امان بمانند.

اولتراسوند یک روش درمانی غیرتهاجمی است که ممکن است در درمان آرتروز زانو و لگن مؤثر باشد. اثربخشی زانوبندهای اولتراسوند: افسانه یا واقعیت؟ تحقیقات تا به امروز نشان داده‌اند این درمان بسیار ایمن است، عوارض جانبی کمی دارد و نسبتاً ارزان است. از طرفی در سال‌های اخیر، بازار زانوبندهای تجاری که ادعا می‌کنند که از تکنولوژی اولتراسوند یا فراصوت برای درمان و بهبود درد زانو و آرتروز در زانوبندهای خود استفاده می‌کنند افزایش‌یافته است. اما این ادعا تا چه میزان درست است؟ و آیا تکنولوژی به‌کاررفته در این زانوبندها واقعاً اولتراسوند است؟ امروز می‌خواهیم با هم در این مقاله تاریخچه درمان با اولتراسوند و زانوبندهای اولتراسوند را بررسی کنیم.

[sc name=”didar”][/sc]

تکنولوژی اولتراسوند یا فراصوت چیست؟

اولتراسوند درمانی غیرتهاجمی محسوب می‌شود که اغلب در کلینیک‌های فیزیوتراپی برای درمان آرتروز استفاده می‌شود. دستگاه اولتراسوند حاوی کریستالی است که با دریافت بار الکتریکی، امواج اولتراسونیک تولید می‌کند

این امواج صوتی با فرکانس بالا ارتعاشات کوچکی ایجاد می‌کنند که می‌توانند از پوست شما عبور کرده و به بافت‌های عمیق‌تر برسند. این ارتعاشات برای فردی که تحت درمان اولتراسوند قرار می‌گیرد، عملاً غیرقابل‌تشخیص است. این امواج همچنین فرکانس بسیار بالایی دارند که توسط گوش انسان شنیده نمی‌شود.

از این امواج همچنین در سونوگرافی برای ایجاد تصاویری از ساختارهای داخلی بدن نیز استفاده می‌شود که به تشخیص آسیب و بیماری و یا مدیریت بارداری کمک می‌کند.

ارتعاشات اولتراسوند را می‌توان به‌صورت پالس یا امواج پیوسته ارسال کرد. ارتعاشات مداوم اولتراسوند گرمای قابل‌توجهی تولید می‌کنند، درحالی‌که ارتعاشات اولتراسوند پالسی این کار را نمی‌کنند. تحقیقات نشان داده‌اند که هر دو اثر حرارتی و غیرحرارتی می‌توانند بر دردهای ناشی از آرتروز تأثیرگذار باشند.

به‌عنوان‌مثال پژوهشی که در سال 2018 در دانشگاه بریگام یانگ آمریکا انجام شد، نشان داد که استفاده از زانوبند اولتراسوند با شدت کم می‌تواند در بهبود دردهای آرتروز زانو تأثیرگذار باشد. در این تحقیق 90 بیمار با درد متوسط تا شدید زانو و استئوآرتریت زانو که از طریق رادیوگرافی تأیید شده بودند مورد بررسی قرار گرفتند. این بیماران در دو گروه دارونما و زانوبند اولتراسوند تقسیم‌بندی شدند و گروهی که تحت درمان اولتراسوند بودند به مدت 6 هفته روزانه 4 ساعت از این درمان بهره گرفتند. در نهایت مشخص شد که این گروه به میزان قابل‌توجهی کاهش درد و بهبود در عملکرد خود داشتند.

اثربخشی زانوبندهای اولتراسوند چگونه بر آرتروز اثر می گذارد؟

اثربخشی زانوبندهای اولتراسوند برای درمان استئوآرتریت و سایر آسیب‌های بافت نرم با استفاده از اثرات حرارتی یا غیرحرارتی عمل می‌کند.

امواج اولتراسوند قادرند به بافت عمیق نفوذ کنند و به ساختارهای داخلی برسند که سایر منابع گرمایی خارجی (مانند پد گرمایش) نمی‌توانند به این مناطق دسترسی داشته باشند. برای اثربخشی، اولتراسوند باید بافت را بین 104 درجه فارنهایت تا 113 درجه فارنهایت حداقل به مدت 5 دقیقه گرم کند.

همچنین تصور می‌شود که اولتراسوند باعث ایجاد حباب‌های گاز میکروسکوپی نزدیک به بافت آسیب‌دیده می‌شود که می‌توانند به‌سرعت منبسط و منقبض می‌شود، فرایندی که کاویتاسیون یا حفره‌زایی نامیده می‌شود. تصور می‌شود که این انبساط و انقباض باعث تسریع روند بهبود در قسمت آسیب‌دیده بدن شما می‌شود.

در سال‌های اخیر تحقیقات زیادی به بررسی تأثیر این امواج بر آرتروز زانو پرداخته‌اند؛ به‌عنوان‌مثال 15 مقاله در سال 2019 با بررسی 1074 بیمار نشان داد که استفاده از اولتراسوند می‌تواند یک درمان ایمن و مؤثر برای آرتروز زانو باشد. این مطالعات نشان داد که این درمان می‌تواند به تسکین درد و بهبود عملکرد فیزیکی زانو کمک می‌کند.

بررسی‌های دیگری که در سال 2021 در 14 مطالعه بر روی  1080 فرد مبتلا به استئوآرتریت زانو انجام شد، نشان داد که استفاده از اولتراسوند پالسی به‌صورت مداوم می‌تواند برای تسکین درد و بهبود عملکرد مؤثر باشد.

استفاده از تکنولوژی اولتراسوند در زانوبندهای طبی

همان‌طور که در بالا اشاره شد بسیاری از درمان‌های اولتراسوند در مطب‌های پزشکی و تحت نظارت یک متخصص فیزیوتراپی انجام می‌شود. اما استفاده از این تکنولوژی از چه زمانی در زانوبندها مورداستفاده قرار گرفت؟

وقتی حرف از درمان آرتروز به میان می‌آید اغلب این داروها هستند که خط اول درمان در نظر گرفته می‌شوند، اما استفاده از آن‌ها می‌تواند عوارض جانبی جدی نیز ایجاد کنند. ولی می‌توان از درمان‌های جایگزینی استفاده نمود که اولاً برای همه در دسترس باشد و ثانیاً عوارض جانبی داروها را نیز کاهش دهد. فکر استفاده از اولتراسوند در زانوبندهای طبی به همین علت به ذهن دکتر جورج لوییس خطور کرد. دکتر لوییس در حال حاضر رئیس و مدیر اجرایی شرکت zetrOZ یکی از معتبرترین شرکت‌های تولید زانوبندهای اولتراسوند است. نظر او چنین بود که همه نمی‌توانند چندین بار در هفته به کلینیک یا مطب پزشک مراجعه کنند، به‌خصوص اگر در مناطق دورافتاده زندگی می‌کنند، زیرا استفاده از این درمان‌ها مستلزم وقت و انرژی زیادی است و این موضوع می‌تواند این افراد را به سمت استفاده بیشتر از مسکن‌ها و داروها سوق دهد. 

برای رفع این مشکلات، دکتر لوئیس یک دستگاه پوشیدنی را در نظر گرفت که امواج اولتراسوند با شدت کم را در مدت‌زمان طولانی‌تری تولید می‌کند و می‌تواند با خیال راحت در خانه و توسط هر فردی استفاده شود. او پیش‌بینی کرد که دوز ثابت اولتراسوند با شدت پایین، می‌تواند به بهبود درد بیماران کمک شایانی کند.

دکتر لوئیس اولین نسخه خود از دستگاه اولتراسوند قابل‌حمل را برای استفاده خانگی در سال 2008 ساخت. همسرش به جراحی مچ پا نیاز داشت که به دلیل محدودیت جریان خون در پاها، این جراحی عوارضی را به همراه داشت. دکتر لوئیس می‌خواست ببیند آیا چنین وسیله‌ای می‌تواند به بهبودی همسرش کمک کند یا خیر. به نظر می‌رسید که دستگاهی که او ایجاد کرده بود به بهبودی و بازگشت به فعالیت‌های عادی او کمک می‌کرد و درعین‌حال باعث شده بود تا درد خود را مدیریت کند.

به دنبال این نتایج مثبت و مطالعات اضافی بر روی این دستگاه برای درمان درد تاندون‌ها و عضلات، سازمان غذا و داروی ایالات متحده دستگاه اولتراسوند پوشیدنی ZetroZ را در سال 2014 تأیید کرد و آن را به اولین و تنها دستگاه پوشیدنی چندساعته اولتراسوند مورد تأیید برای افزایش گردش خون تبدیل کرد. و اثربخشی زانوبندهای اولتراسوند تایید شد.

زانوبندهای اولتراسوند موجود در بازار ایران

همان‌طور که اشاره شد اغلب زانوبندهای طبی اولتراسوند مورد تأیید سازمان غذا و داروی آمریکا از نوع پالسی و با شدن پایین هستند. اما اکثر زانوبندهایی که در بازار ایران و توسط سایت‌های غیرمعتبر به فروش می‌رسند فقط گرما تولید می‌کنند که این گرما نیز اغلب توسط المنت‌های گرمایی تولید می‌شوند. متأسفانه این المنت‌ها نیز از کیفیت بالایی برخوردار نیستند و گاهی بعد از چند بار استفاده از کار می‌افتند. یا یک سرچ ساده در اینترنت می‌تواند نارضایتی‌های زیادی از استفاده از این نوع زانوبندها را که تحت عنوان زانوبندهای اسپیلاوایزر و یا زاپیامکس به فروش می‌رسند مشاهده نمود؛ بنابراین در هنگام خرید این زانوبندها باید این نکته را در نظر داشته باشید که ادعای این فروشندگان مبنی بر استفاده از تکنولوژی اولتراسوند کاملاً بی‌اساس است و حتی برند فرانسوی این زانوبندها نیز مورد تأیید سازمان غذا و داروی آمریکا و وزارت بهداشت نمی‌باشد.

منابع

1. Draper DO, Klyve D, Ortiz R, Best TM. Effect of low-intensity long-duration ultrasound on the symptomatic relief of knee osteoarthritis: a randomized, placebo-controlled double-blind study. J Orthop Surg Res. 2018;13(1):257. doi:10.1186/s13018-018-0965-0
2. Miller DL, Smith NB, Bailey MR, et al. Overview of therapeutic ultrasound applications and safety considerations. J Ultrasound Med. 2012;31(4):623–634. doi:10.7863/jum.2012.31.4.623
3. Wu Y, Zhu S, Lv Z, et al. Effects of therapeutic ultrasound for knee osteoarthritis: a systematic review and meta-analysis. Clin Rehabil. 2019;33(12):1863–75. doi:10.1177/0269215519866494 
4. Liu Y, Wang Y, Wang Y, Jia X. A meta-analysis of analgesic effect of ultrasound therapy for patients with knee osteoarthritis. J Ultrasound Med. 2021. doi:10.1002/jum.15866
5. Jia L, Wang Y, Chen J, Chen W. Efficacy of focused low-intensity pulsed ultrasound therapy for the management of knee osteoarthritis: a randomized, double blind, placebo-controlled trial. Scientific Reports. 2016;6:35453. doi:10.1038/srep35453
6. Yang Q, Nanayakkara GK, Drummer C, et al. Low-intensity ultrasound-induced anti-inflammatory effects are mediated by several new mechanisms including gene induction, immunosuppressor cell promotion, and enhancement of exosome biogenesis and docking. Front Physiol. 2017;8:818. doi:10.3389/fphys.2017.00818

انواع کمردرد خطرناک چیست؟ در بسیاری از موارد، کمردرد می‌تواند؛ مانند سردرد خفیف، عطسه و یا حساسیت چشمی امری شایع باشد. در واقع، درد کمر غیراختصاصی یک بیماری بسیار شایع است که هر فردی می‌تواند در طول زندگی خود حداقل یک‌بار آن را تجربه کند.

اما گاهی علائم دیگری نیز وجود دارد که باعث می‌شود تا درد کمر شما احساس خطر را در شما بیدار کند؛ مانند زمانی که روده شما خوب کار نمی‌کند و به شما می‌گوید که چیز دیگری در حال وقوع است. بسیاری از افراد در هنگام تجربه ناراحتی قسمت کمر به اورژانس مراجعه می‌کنند. یک مطالعه در سال اخیر نشان داد که کمردرد 3.15٪ از کل مراجعات اورژانسی در ایالات متحده را تشکیل می‌دهد و این تعداد آمار نسبتاً قابل‌ توجهی است.

جدول انواع کمردرد خطرناک

[sc name=”didar”][/sc]

نشانه‌های جدی و انواع کمردرد خطرناک

مارک دریمالسکی، مدیر پزشکی دانشگاه بهداشت میسوری، می‌گوید: درحالی‌که ناراحتی قسمت کمر بیماری بسیار شایعی است و معمولاً خوش‌خیم می‌باشد، اما برخی علائم و نشانه‌ها وجود دارد که می‌تواند نشان‌دهنده وضعیت پزشکی جدی‌تری باشد که نیاز به ارزیابی و درمان بیشتر دارد.

به گفته دکتر دریمالسکی، این علائم پر خطرمی تواند شامل موارد زیر باشد:

• تب‌های مداوم
• کاهش وزن بدون رژیم خاصی
• وجود خون در مدفوع یا ادرار
• بی‌حسی یا ضعف پیش‌رونده در پاها
• ناتوانی در ادرارکردن یا اجابت مزاج
• ازدست‌دادن کنترل روده و مثانه
• درد در شب
• اختلال در عملکرد جنسی
• اختلالات تعادلی
• دردی که با پوزیشن‌های مختلف کاهش نمی‌یابد و یا بدتر می‌شود
• پیشرفت درد علیرغم استراحت نسبی
• درد در پی آسیب های کمری

برخی از علائم ممکن است به طور ناگهانی ظاهر شوند درحالی‌که برخی دیگر می توانند به تدریج افزایش یابند. شرایط متعددی وجود دارد که می‌تواند این به اصطلاح پرچم های قرمز را برای پیگیری های بیشتر، ایجاد کند.

علل احتمالی به وجود آمدن انواع کمردرد خطرناک

دکتر دریمالسکی همچنین شرایطی را که می‌تواند باعث کمردرد شدید شود، توضیح می‌دهد. بسیاری از این شرایط بر روی استخوان‌ها یا دیسک‌ها متمرکز هستند. اما ممکن است از خود بپرسید: “چگونه بفهمم کمردرد من مربوط به کلیه است؟ و یا اینکه مشکل در کدام اندام‌های دیگر می‌تواند باعث کمردرد شود؟

او فهرست گسترده‌ای از شرایط بالقوه‌ای را که می‌تواند باعث درد کمر شود را به اشتراک می‌گذارد:

• شکستگی
• فتق دیسک
• سندرم دم‌اسبی ستون فقرات
• تومورها
• عفونت دیسک یا استخوان
• عفونت کلیه یا سنگ کلیه
• پوکی‌استخوان
• بی‌ثباتی ستون فقرات
• مننژیت
• تنگی کانال نخاعی
• اسکلروز چندگانه
• زخم‌های گوارشی
• آنوریسم آئورت قفسه سینه یا شکمی

اگرچه این فهرست که شرایط احتمالی  ناراحتی قسمت شدید را بیان می‌کند ممکن است دلهره‌آور به نظر برسد، اما کاری که شما باید انجام دهید این است که روی علائم و احساس خود تمرکز کنید. همچنین، حتماً علائمی را که فراتر از کمردرد تجربه می‌کنید، در نظر بگیرید.

دکتر دریمالسکی می‌گوید: علاوه بر ناراحتی قسمت کمر، به علائم دیگر، به‌ویژه عملکرد روده و مثانه و عملکرد پاها توجه کنید.

او می‌افزاید که در صورت وجود درد و هریک از علائم بالا، اگر سابقه سرطان و یا بیماری‌های قلبی عروقی دارید، ممکن است در معرض خطر ابتلا به بیماری‌های جدی کمر باشید.

تشخیص و درمان انواع کمردرد خطرناک

خوشبختانه، شما مجبور نیستید که این علائم و نشانه‌ها را به‌تنهایی پیدا کنید. اینجاست که می‌توانید از تخصص یک پزشک کمک بگیرید!

دکتر دریمالسکی توضیح می‌دهد: در صورت وجود علائم پرخطر یا اورژانسی ممکن است نیاز به تصویربرداری، آزمایش خون و ارزیابی بیشتری باشد

بهترین کار این است که به‌محض اینکه فکر می‌کنید مشکلی وجود دارد سریعاً به متخصص مراجعه کنید، زیرا درمان زودهنگام و کامل می‌تواند به شما کمک کند از علائم و شرایط جدی‌تر جلوگیری کنید.

شناسایی و درمان زودهنگام بسیاری از بیماری‌های شدید ستون فقرات، مانند مننژیت، دیسکیت، و سندرم دم‌اسبی ناشی از پارگی یا توده دیسک، برای جلوگیری از مرگ یا بستری طولانی‌مدت در بیمارستان و یا در برخی موارد اختلالات عصبی دائمی ضروری است.

کمک گرفتن از متخصص برای درمان انواع کمردرد خطرناک

درحالی‌که همه این موارد ممکن است وحشتناک به نظر برسند، اما دانستن این نکته که طبق یافته‌ها، بیش از 90 درصد علائم کمردرد در اورژانس خوش‌خیم هستند، می‌تواند خیال شما را راحت کند. نکته مهم این است که تا جایی که می‌توانید آرام بمانید و درد و علائم خود را ارزیابی کنید و به متخصصان پزشکی کمک کنید تا شما را راهنمایی کنند.

دکتر دریمالسکی تأکید می‌کند: به یاد داشته باشید که درد بیماری بسیار شایعی است و در اکثر مواقع خوش‌خیم خواهد بود و خودبه‌خود برطرف می‌شود. اما اگر نگران هستید یا علائم خطرناکی دارید، ممکن است ارزیابی فوری لازم باشد.

مهم است که همیشه تمام علائم خود را به پزشک خود بگویید، حتی اگر نمی‌دانید که آیا آنها مربوط به  ناراحتی قسمت کمر شما هستند یا خیر، بنابراین پزشک شما می‌تواند مناسب‌ترین راهکار و برنامه درمانی را برای شما ایجاد کند.

جمع بندی

اگرچه اکثر موارد کمردرد بی‌ خطر و قابل درمان هستند، اما برخی علائم مانند تب، بی‌حسی، ضعف پاها، درد شبانه، یا اختلال در کنترل ادرار و مدفوع می‌توانند نشانه‌ای از یک بیماری جدی‌ تر باشند. آگاهی از علل بالقوه درد شدید، مانند عفونت‌ها، تومورها، شکستگی‌ها یا مشکلات کلیوی، به شما کمک می‌کند تا در زمان مناسب اقدام کنید.

تشخیص زودهنگام این شرایط به کمک تصویربرداری پزشکی، آزمایش خون و معاینات فیزیکی می‌تواند مانع از عوارض جدی یا حتی ناتوانی‌های بلندمدت شود. درمان نیز بسته به علت زمینه‌ای، از دارو تا جراحی یا فیزیوتراپی متغیر است.