آیا ماساژ باعث بهبود آرتروز می‌شود؟

افرادی که از آرتروز رنج می‌برند ممکن است تمایل داشته باشند که هر از چند گاهی از درمان‌هایی مانند ماساژ استفاده کنند، بنابراین بررسی معایب و مزایای این تکنیک درمانی می‌تواند در انتخاب بهترین نوع ماساژ برای این بیماران مفید باشد. در این مقاله به این سوال پاسخ داده شده است که آیا ماساژ باعث بهبود آرتروز می‌شود؟

نتایج یکی از تحقیقاتی که اخیراً انجام شده است، نشان داده که جلسات ماساژ هفتگی یک‌ساعته برای کاهش علائم درد و بهبود تحرک مفصل افراد مبتلا به آرتروز زانو می‌تواند مفید و تأثیرگذار باشد.

به گفته محققان دانشگاه دوک، جلسات هفتگی ماساژ کل بدن می‌تواند به طور قابل‌توجهی تحرک مفصل را بهبود بخشد و درد ناشی از استئوآرتریت کاهش دهد. استئوآرتریت یک بیماری تحلیل برنده است که در آن غضروف مفاصل از بین رفته و در نتیجه باعث درد، تورم و سفتی در آنها می‌شود.

یک مطالعه جدید دیگر که در مجله General Internal Medicine منتشر شد، نشان می‌دهد که ماساژ می‌تواند مکملی ایمن و مؤثر برای درمان‌های کوتاه‌مدت آرتروز زانو باشد.

آیا ماساژ باعث بهبود آرتروز می‌شود؟

آیا ماساژ باعث بهبود آرتروز می‌شود

به‌منظور درک تأثیر ماساژ بر درد مفاصل، محققان در این پژوهش، 200 فرد مبتلا به آرتروز زانو را انتخاب کردند.

شرکت‌کنندگان به طور تصادفی به سه گروه تقسیم شدند: گروهی که ماساژ سوئدی یک‌ساعته در هفته دریافت کردند، گروه دیگری که تحت درمان کنترل لمسی سبک قرار گرفتند و کسانی که هیچ درمانی خارج از مراقبت معمول خود دریافت نکردند.

شرکت‌کنندگان در مطالعه به طور تصادفی به یکی از این سه گروه تقسیم شدند و هر دو ماه یک‌بار،  پرسش‌نامه‌ای استاندارد را تکمیل کردند که درد، سفتی و عملکرد فیزیکی آنها را اندازه‌گیری می‌کرد. مواردی مانند اینکه چقدر می‌توانند از پله‌ها بالا بروند، بایستند، بنشینند، راه بروند و از ماشین پیاده شوند.

محققان دریافتند که پس از هشت هفته، ماساژ به طور قابل‌توجهی امتیازات درد، سفتی و عملکرد فیزیکی شرکت‌کنندگان را در مقایسه با لمس سبک و مراقبت‌های معمول بهبود بخشید.

پس از 52 هفته، ماساژ همان بهبودهایی را که در 8 هفته در شرکت‌کنندگان مشاهده شده بود را حفظ کرد، اما هیچ مزیت دیگری نداشت.

آدام پرلمن، یکی از نویسنده‌های اصلی این پژوهش و مدیر برنامه‌های راهبردی در دانشکده پزشکی دانشگاه دوک در دورهام، در بیانیه‌ای مطبوعاتی گفت: آرتروز علت اصلی ناتوانی است و بیش از 30 میلیون نفر را در آمریکا تحت‌تأثیر قرار می‌دهد. برای درمان این بیماری داروها همیشه در دسترس هستند و اولین راه درمان محسوب می‌شوند؛ اما بسیاری از افراد مبتلا به آرتروز عوارض جانبی نامطلوبی را در اثر استفاده از آنها تجربه می‌کنند و این موضوع می‌تواند باعث نیاز به درمان جایگزین شود. این مطالعه نشان می‌دهد که ماساژ می‌تواند یکی از این گزینه‌ها باشد.

ماساژ مکملی برای درمان‌های دیگر آرتروز

آرتروز باعث التهاب و تورم شدید در مفاصل می‌شود که این موضوع می‌تواند بسیار دردناک باشد و فعالیت‌های روزانه و ورزش را چالش برانگیز کند.

تورم اضافی در مفاصل به طور قابل‌توجهی عملکرد و تحرک را به ویژه در مفاصل تحمل کننده وزن مانند ران، زانو و ستون فقرات محدود می‌کند.

برای چندین دهه درمان دارویی اولیه برای آرتروز استفاده از NSAIDها (یا داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی)، تزریق کورتیزون (کورتون) و جراحی برای جایگزینی مفصل زانو بوده است.

بااین‌حال، استفاده مداوم از NSAIDs می‌تواند عوارض جانبی زیادی در پی داشته باشد و در درازمدت به کلیه‌ها، معده و قلب آسیب برساند و باید در افراد دیابتی و افراد بالای 65 سال بااحتیاط استفاده شود.

استفاده از کورتون نیز درمان همه چیز نیست. کورتون یک ضدالتهاب قوی است و می‌تواند به طور موقت به کم‌شدن التهابات کمک کند، اما در طولانی‌مدت ممکن است انحطاط مفاصل را تسریع کند.

کورتون همچنین می‌تواند سیستم ایمنی بدن را ضعیف کرده و باعث تهوع، مشکل در تنفس، سرگیجه و افزایش وزن شود. افرادی که دیابت نوع 1 یا 2 دارند باید از مصرف کورتون خودداری کنند؛ زیرا این دارو می‌تواند سطح گلوکز خون را افزایش دهد.

و در اینجا است که درمانی؛ مانند ماساژ برای کمک به بهبود این دسته از بیماران مورد اهمیت قرار می‌گیرد. ماساژ روشی ایمن برای کمک به شل‌شدن عضلات و بازگرداندن حرکت به مفاصل است.

ماساژ بافت‌های نرم را فشرده می‌کند و آنها را «تحریک» می‌کند تا جریان خون در آنها ایجاد شود. این تکنیک به کاهش سفتی در بافت نرم و به تحرک مایعات در مفاصل کمک می‌کند.

ماساژ همچنین می‌تواند دامنه حرکتی عضلات اطراف را افزایش دهد، تورم را با حرکت مایع به خارج از ناحیه درد کاهش دهد و عضلات را فعال کند.

چه نوع ماساژی برای آرتروز بهتر است؟

بسیاری از روش‌های فیزیوتراپی در حال حاضر انواع مختلفی از ماساژ را برای درمان درد آرتروز ارائه می‌دهند. اما هر نوع ماساژ هدف و تأثیر متفاوتی روی بدن دارد.

به‌عنوان‌مثال، ماساژ سوئدی بیشتر از لمس سبک و متوسط برخوردار است و به گفته بنیاد آرتروز، به‌منظور کاهش سفتی و درد مفاصل مؤثر است. ماساژ بافت عمیق برای درمان تنش‌های شدید در عضلات و بافت هم‌بند اطراف مؤثر است و نیاز به فشار متمرکز و شدیدتر دارد.

در واقع نوع ماساژ بستگی به فرد و میزان تمایل و تحمل او دارد. در برخی افراد ماساژ بیش از حد عمیق شود، می‌تواند باعث ایجاد حساسیت شود و این موضوع می‌تواند برعکس، فعال‌شدن عضلات را کاهش دهد، بنابراین مؤثرترین تکنیک برای این دسته از افراد ماساژ با لمس متوسط است.

به‌طورکلی، بهتر است از ماساژ به‌عنوان مکملی برای درمان‌های دیگر استفاده کنید. این تکنیک درمانی هنگامی که در کنار درمان‌های دیگری مانند فیزیوتراپی و داروهای  استفاده می‌شود، می‌تواند سفتی و درد اغلب شدید ناشی از آرتروز را از بین ببرد.

ماساژ همچنین می‌تواند راهی آرام‌بخش برای دورکردن ذهن شما از ناراحتی آرتروز برای مدتی کوتاه باشد.

در طول ماساژدرمانی، یک درمانگر عضلات و سایر بافت‌های نرم شما را دست‌کاری می‌کند تا عملکرد آنها را تقویت کند، آرامش را در شما افزایش دهد.

ماساژدرمانی و کاهش افسردگی

بیش از 3000 سال است که از ماساژدرمانی در چین استفاده می‌شود. برخی از پزشکان معتقدند که این روش درمانی می‌تواند به کاهش احساس افسردگی نیز کمک کند. آنها پیشنهاد می‌کنند که لمس‌کردن بدن باعث ترشح هورمون‌هایی در بدن می‌شود که حس ارتباط عاطفی را ایجاد می‌کند. ماساژ ممکن است به آرامش ذهن و بهبود خلق‌وخوی شما کمک کند و همچنین دردهای جسمی را کاهش دهد.

اگرچه تحقیقات بیشتری در این زمینه موردنیاز است، اما دانشمندان شواهدی را برای حمایت از این ایده پیدا کرده‌اند که ماساژدرمانی می‌تواند مزایای سلامت روان را افزایش دهد. به گفته مرکز ملی سلامت آمریکا، آزمایشات بالینی نشان می‌دهد که ماساژدرمانی ممکن است به کاهش افسردگی کمک کند.

وقتی عضلات و بافت‌های هم‌بند سفت می‌شوند، می‌تواند باعث بروز درد شوند و حرکت مفاصل را محدود کند. ماساژدرمانی می‌تواند به کاهش این تنش در عضلات و بافت‌های هم‌بند کمک کند. همچنین با افزایش جریان خون باعث آرامش می‌شود.

اگر از افسردگی رنج می‌برید، ماساژدرمانی احتمالاً وضعیت شما را درمان نمی‌کند، اما ممکن است به تسکین علائم فیزیکی مرتبط با آن کمک کند. به‌عنوان‌مثال، ماساژ ممکن است به کاهش سستی، کمردرد، درد مفاصل و دردهای عضلانی کمک کند. همچنین می‌تواند برای رفع خستگی و مشکلات خواب مفید باشد.

ماساژدرمانی شامل چه مواردی است؟

در طول ماساژدرمانی، درمانگر شما عضلات بدن را مالش و کشش می‌دهد و به آنها فشار وارد می‌کند. برخی از سبک‌های ماساژ را می‌توان با لمس‌کردن از روی لباس نیز انجام داد؛ اما برخی دیگر از انواع آن با تماس مستقیم با پوست شما و اغلب با روغن‌های معطر انجام می‌شود. برخی دیگر از انواع آن نیز همراه با طب سوزنی و استفاده از سنگ‌های گرم است.

در ادامه چند نوع ماساژ رایج آورده شده است:

ماساژ سوئدی: در این روش رایج، درمانگر شما حرکات صاف، دایره‌ای و ورز دهنده را روی عضلات شما اعمال می‌کند.

ماساژ بر روی صندلی‌های مخصوص ماساژ: در این روش از صندلی‌های مخصوصی که برای این موضوع طراحی شده‌اند برای ماساژ شما استفاده می‌شود. این روش مقدمه خوبی برای شروع ماساژ است، زیرا جلسات معمولاً کوتاه هستند و نیازی به درآوردن لباس ندارند.

ماساژ بافت عمیق: ماساژ درمانگر شما ممکن است از این روش برای درمان سفتی عضلانی ناشی از استرس یا مشکلات دیگر استفاده کند. درمانگر بر روی عضلات نزدیک به استخوان‌های شما و همچنین بافت‌های هم‌بند آنها تمرکز خواهد کرد.

شیاتسو: در این تکنیک، درمانگر فشار محکمی را به نقاط خاصی از بدن وارد می‌کند، مانند طب سوزنی. فشار این تکنیک قوی‌تر از بسیاری از انواع ماساژ است، اما به‌ندرت بعد از آن سفتی عضلانی ایجاد می‌شود.

رفلکسولوژی: در این نوع ماساژ، درمانگر به نواحی از پای شما فشار وارد می‌کند. در این تکنیک اعتقاد بر این است که هر نقطه از پا با یکی از سیستم‌ها و اندام‌های بدن شما ارتباط دارد.

ماساژ آروماتراپی: در این روش، درمانگر شما ماساژ را با روغن‌های معطر ترکیب می‌کند تا به کاهش استرس یا افزایش انرژی شما کمک کند.

ماساژ با سنگ‌داغ: در طول این روش، درمانگر سنگ‌های مسطح گرم را روی بدن شما قرار می‌دهد تا به آرامش عضلات شما کمک کند. درمانگر همچنین ممکن است برای کاهش تنش عضلانی به سنگ‌ها فشار وارد می‌کند.

آیا ماساژ باعث بهبود آرتروز می‌شود؟

فواید ماساژدرمانی

ماساژدرمانی هنگامی که توسط یک متخصص آموزش‌دیده انجام شود، به‌طورکلی برای اکثر افراد بی‌خطر است و می‌تواند منجر به افزایش آرامش در شما شود. می‌توانید این روش درمانی را با درمان‌های مرسوم‌تر افسردگی، مانند دارودرمانی و روان‌درمانی ترکیب کنید.

محدودیت‌های ماساژدرمانی

ماساژدرمانی به‌خودی‌خود باعث تسکین طولانی‌مدت افسردگی شما نمی‌شود و مشکلات عاطفی یا شیمیایی که باعث علائم شما می‌شوند را بر طرف نمی‌کند؛ بنابراین نباید به‌عنوان جایگزینی برای گزینه‌های درمانی مرسوم‌تر استفاده شود.

دکتر میسون ترنر، رئیس روانپزشکی بیمارستان Kaiser Permanente در سانفرانسیسکو، پیشنهاد می‌کند که ماساژدرمانی می‌تواند با کاهش تنش عضلانی و بهبود سلامت جسمی به درمان افسردگی کمک کند. او همچنین اظهار می‌دارد که ماساژ به تقویت ارتباط بدن و ذهن شما کمک می‌کند. درواقع هر روشی که به فرد کمک کند ذهن و بدن خود را به هم متصل کند، می‌تواند برای درمان این بیماری مفید باشد.

هر چند وقت یک‌بار باید ماساژ گرفت؟

ماساژ می‌تواند راهی برای ایجاد آرامش، کاهش استرس و یا حتی برطرف‌کردن یک مشکل پزشکی باشد. می‌توانید برای گرفتن انواع ماساژهای مختلف به دنبال یک ماساژ درمانگر حرفه‌ای باشید. همچنین می‌توانید از تکنیک‌های خود ماساژدهی استفاده کنید یا از شخصی بخواهید تکنیک‌های ماساژ را در خانه برای شما انجام دهد. اما هر چند وقت یک‌بار باید ماساژ گرفت؟

هیچ دستورالعمل استانداردی برای تعداد ماساژهایی که می‌توانید در طی ماه انجام دهید وجود ندارد، اما یک ماساژ درمانگر یا پزشک ممکن است بتواند شدت و مدت‌زمان مناسب ماساژ را بر اساس نیازهای شما توصیه کند.

ماساژ برای بهبود آسیب‌ها معمولاً به جلسات بیشتری نیاز دارد، این در حالی است که ماساژ برای اهداف ریلکسی یا آرامشی می‌تواند کمتر انجام شود.

حالت ایده آل برای تعداد دفعات ماساژگرفتن چیست؟

شدت و مدت ماساژ به نوع ماساژ مورد نظر و ناحیه‌ای که می‌خواهید هدف قرار دهید بستگی دارد. بسیاری از مطالعات تحقیقاتی، تعداد دفعات و مدت ماساژ معینی را برای رفع مشکلات سلامت زمینه‌ای مانند درد یا آسیب توصیه می‌کنند.

با یک ماساژ درمانگر مشورت کنید تا بفهمید برای رفع نیازهای خود هر چند وقت یک‌بار باید ماساژ گرفت؟

اگر ماساژ معمولی در بودجه شما نمی‌گنجد، فاصله زمانی بین هر جلسه را در نظر بگیرید. همچنین می‌توانید تکنیک‌های ماساژ را برای انجام منظم‌تر در خانه از پزشک، ماساژ درمانگر یا متخصص دیگری بیاموزید.

انواع ماساژ

ماساژ تخلیه غدد لنفاوی

این نوع ماساژ برای تخلیه غدد لنفاوی افرادی که تحت‌تأثیر یک عمل جراحی یا شرایط پزشکی قرار گرفته‌اند مفید است. این ماساژ، جریان مایع را در غدد لنفاوی شما تحریک می‌کند و تجمع مایع را آزاد می‌کند.

ممکن است در ابتدا به‌صورت روزانه به این ماساژ نیاز داشته باشید، اما به‌مرورزمان، می‌توانید دو یا سه بار در هفته آن را امتحان کنید.

ماساژ تخلیه غدد لنفاوی باید همیشه توسط یک متخصص انجام شود. این متخصصین همچنین می‌توانند به شما آموزش دهند تا تکنیک‌های ماساژ خاصی را خودتان انجام دهید.

ماساژ بافت‌های عمیق

ماساژ بافت عمیق از ضربات آهسته و قوی برای رسیدن به لایه‌های عمیق‌تر عضلات و بافت هم‌بند استفاده می‌کند. این نوع ماساژ آسیب عضلانی ناشی از صدمات را هدف قرار می‌دهد.

ممکن است روزانه، چند بار در هفته یا چند بار در ماه برای درد به دنبال ماساژ بافت عمیق باشید.ماساژ درمانگر شما می‌تواند یک فرکانس و مدت‌زمان را برای رسیدگی به وضعیت سلامت زمینه‌ای که باعث این نوع ماساژ می‌شود، توصیه کند.

هر چند وقت یک‌بار باید ماساژ گرفت؟

ماساژ پوست سر

ماساژپوست سر می‌تواند بسیار آرامش‌بخش باشد و حتی ممکن است فشارخون و ضربان قلب شما را نیز کاهش دهد.

مطالعه‌ای در کره نشان داد که زنان شاغلی که 15 تا 25 دقیقه انجام این ماساژ را دو بار در هفته و به مدت 10 هفته تجربه کردند در مقایسه با باقی افراد، شاخص‌های سلامتی بالاتری از خود نشان داده‌اند.ماساژ منظم پوست سر می‌تواند به شما کمک کند احساس آرامش بیشتری کنید و شرایط روحی شما را بهبود می‌بخشد.

ماساژ کامل بدن

ماساژ کل بدن را اغلب ماساژ سوئدی می‌نامند. این نوع ماساژ باعث آرامش می‌شود. ممکن است فقط گاهی، هر چند هفته یا هر ماه به دنبال این نوع ماساژ باشید تا به شما کمک کند تمرکز بیشتر و استرس کمتری داشته باشید.

استفاده از صندلی‌های ماساژور

صندلی‌های ماساژور می‌توانند درد عضلات را تسکین دهند یا به ایجاد آرامش در شما کمک کنند

یک مطالعه آزمایشی نشان داد که بزرگسالان سالمی که به مدت 20 دقیقه در روز از صندلی‌های ماساژ استفاده کرده‌اند، فواید مثبتی را تجربه کردند.

می‌توانید با خرید صندلی ماساژور این نوع ماساژ را در خانه تجربه کنید، یا اگر بودجه شما کافی نیست، می‌توانید مکانی را در خارج از خانه پیدا کنید که بتوانید گهگاه یا به طور منظم از صندلی‌های آن استفاده کنید.

اثرات ماساژ بر عارضه‌های مختلف

ماساژ می‌تواند به تسکین علائم خاص یا کاهش استرس و اضطراب کمک کند. ماساژ همچنین ممکن است در دوران بارداری مفید باشد. ممکن است برای تسکین درد به انجام ماساژهای مکرر نیاز داشته باشید؛ اما گاهی نیز شاید انجام ماساژهای کمتر اما برنامه‌ریزی‌شده و منظم برای سلامت عاطفی شما مفیدتر باشد، پس همه چیز دررابطه‌با تعداد جلسات ماساژ بستگی به شرایط شما دارد.

ماساژ برای کمردرد

یک برنامه روتین و منظم برای انجام ماساژ ممکن است درد کمر شما را کاهش دهد. نتایج مطالعه‌ای انجام شده نشان داد که ماساژ بافت عمیق به‌صورت روزانه به مدت 30 دقیقه و در طی 10 روز باعث کاهش درد در بیماران می‌شود.

کالج آمریکایی نیز اخیراً ماساژ را به‌عنوان درمانی برای رفع کمردردهای مزمنی که بیش از 12 هفته به طول انجامیده‌اند عنوان کرده است.

ماساژ برای گردن درد

ماساژ راهی برای تسکین درد گردن در کوتاه‌مدت است و ماساژ مکرر ممکن است مفیدتر باشد.

نتایج مطالعه‌ای نشان داد که یک ساعت ماساژ دو یا سه بار در هفته یا انجام چندین نوبت ماساژ 30 دقیقه‌ای در طی هفته برای مبتلایان به گردن درد سودمند است.

ماساژ برای رفع اضطراب و استرس

یک یا دو بار ماساژ در ماه به کاهش اضطراب و استرس کمک می‌کند. بر اساس گزارش انجمن ماساژدرمانی آمریکا، 66 درصد از کسانی که در سال 2018 به دنبال ماساژ بودند، این کار را برای آرامش و مدیریت استرس انجام داده‌اند.

یک ماساژ یک‌ساعته می‌تواند بسیاری از استرس‌های شما را کاهش دهد. طبق گفته کلینیک مایو، این موضوع می‌تواند سطح کورتیزول شما را تا 30 درصد کاهش و سطح سروتونین شما را تا 28 درصد افزایش دهد. تغییرات این هورمون‌ها به شما آرامش می‌دهد و سلامت روانی شما را بهبود می‌بخشد.

ماساژ برای بارداری

مطالعه‌ای در سال 2010 نشان داد که ماساژ معمولی و سبک که توسط شخصی در خانه یا یک ماساژ درمانگر انجام می‌شود ممکن است به بهبود وضعیت روانی و کاهش درد پا و کمر کمک کند.

یک ماساژ هفتگی 20 دقیقه‌ای توسط یک متخصص، یا دو ماساژ 20 دقیقه‌ای توسط شخصی در خانه، ممکن است برای کاهش اضطراب و استرس و همچنین بهبود علائم بارداری کافی باشد.

این مطالعه همچنین نشان داد که ماساژهای 15 دقیقه‌ای هر یک ساعت یک‌بار در طی زایمان ممکن است زمان کلی زایمان را کاهش داده و مقدار داروی موردنیاز برای بی‌حسی را کاهش دهد.

فواید ماساژدرمانی

ماساژ می‌تواند فواید زیادی داشته باشد، از جمله:

کاهش استرس

کاهش درد

بهبود فشارخون

رهایی از تنش‌های عضلانی

اما اگر شرایط سلامتی خاصی دارید، ممکن است همیشه ماساژ ایمن‌ترین درمان برای شما نباشد. اگر هریک از موارد زیر را تجربه کرده‌اید، باید برای گرفتن ماساژ احتیاط کنید:

شکستگی‌های استخوانی

اختلالات خونریزی

زخم‌های باز یا سوختگی

سرطان

پوکی‌استخوان

سایر شرایط منع پزشکی برای ماساژ

اگر باردار هستید، ممکن است پزشک یا ماساژ درمانگر از ماساژ در سه‌ماهه اول بارداری برای شما خودداری کند یا اگر در طی بارداری فشارخون بالا دارید نیز باید از گرفتن ماساژ خودداری کنید. برای ماساژ بارداری حتماً از یک متخصص حاذق در زمینه ماساژ بارداری کمک بگیرید تا اطمینان حاصل کنید که ماساژ سالم و ایمن برای بارداری دریافت می‌کنید.

انجام ماساژ، خطرات کمی دارد؛ اما اگر سابقه لخته‌شدن خون دارید، قبل از انجام ماساژ باید با پزشک خود مشورت کنید. در طول یک جلسه، لخته‌های خون ممکن است حرکت کرده  و از طریق رگ‌های خونی به قلب یا ریه‌ها بروند. این موضوع می‌تواند منجر به حمله قلبی یا انسداد شریان شود.

در صورت احساس درد، نباید ماساژ را ادامه دهید یا به دنبال انجام جلسات بیشتر ماساژ باشید.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد

اکثر ماساژها بی‌خطر در نظر گرفته می‌شوند؛ اما اگر یک بیماری جدی دارید، قبل از دریافت ماساژ با پزشک خود مشورت کنید.

ماساژ نباید جایگزین سایر مداخلات پزشکی شود که برای درمان یک بیماری زمینه‌ای ضروری هستند. درد، علائم درحال‌رشد یا علائم جدی مانند درد قفسه سینه، مشکل در تنفس یا ازدست‌دادن هوشیاری در طی ماساژ یا بعد از آن را نادیده نگیرید.

کلام آخر

دلایل زیادی برای انجام ماساژهای منظم، نیمه منظم یا گاه‌به‌گاه وجود دارد. ممکن است بخواهید ماساژ را برای یک مشکل پزشکی انجام دهید یا به دنبال راهی برای ایجاد آرامش و دورشدن از استرس روزمره باشید.

هر نوع ماساژی را که می‌خواهید انجام دهید و در صورت نیاز به درمان یک بیماری زمینه‌ای، قبل از انجام آن نیازهای خود را با یک ماساژ درمانگر یا پزشک در میان بگذارید.

11 حرکت کششی برای کمک به گرفتگی عضلات شانه

برخی تمرینات می‌تواند به رفع گرفتگی شانه‌ها کمک کند. حتی اگر در این ناحیه احساس سفتی و گرفتگی شدیدی نداشته باشید؛ اما بازهم ایده خوبی است که روی این ناحیه از بدن تمرکز کنید و برای ریلکس کردن عضلات آن تلاش کنید؛ اما توجه داشته باشید که برای هر درد شدید یا طولانی‌مدت به پزشک مراجعه کنید.در این مقاله 11 حرکت کششی برای کمک به گرفتگی عضلات شانه به شما آموزش داده می شود

گرفتگی عضلات شانه می‌تواند باعث درد یا سفتی در گردن، کمر و بالاتنه شما شود و فعالیت‌های روزانه شما را محدود کند. شانه‌های شما ممکن است به دلیل استرس، تنش و استفاده بیش از حد احساس سفت‌شدن و گرفتگی داشته باشند.

گرفتگی عضلات شانه همچنین می‌تواند به دلیل نشستن طولانی‌مدت، وضعیت‌های نادرست بدنی هنگام خوابیدن یا نشستن و آسیب‌دیدگی ایجاد شود. پس برای یادگیری نحوه تسکین و جلوگیری از گرفتگی عضلات شانه، ادامه مطلب را بخوانید.

حرکت کششی برای کمک به گرفتگی عضلات شانه

تمرین بالابردن شانه

گیف

در حالت ایستاده یا نشسته و درحالی‌که بازوهای خود را در کنار خود قرار داده‌اید و پشت خود را صاف‌کرده‌اید، به‌آرامی شانه‌های خود را به سمت گوش‌های خود بلند کنید.

چند ثانیه در این حالت بمانید و سپس به‌آرامی شانه‌های خود را پایین بیاورید. 5 بار این تمرین را تکرار کنید.

تمرین چرخش شانه

گیف

هنگام ایستادن یا نشستن وضعیت بدن خود را خوب حفظ کنید.

شانه‌های خود را به سمت بالا، عقب و پایین بچرخانید.

این حرکت را 10 بار انجام دهید.

سپس شانه‌های خود را 10 بار به سمت بالا، جلو و پایین بچرخانید.

تمرین رساندن گوش به شانه

با ستون فقرات صاف بنشینید و سر خود را به سمت شانه راست خم کنید.

تا جایی که می‌توانید بدون فشاردادن یا بلندکردن شانه چپ این حرکت را انجام دهید.

کشش را با استفاده از دست راست خود عمیق کنید تا سر خود را به‌آرامی به سمت پایین بکشید. 30 ثانیه نگه دارید و سپس در طرف مقابل تکرار کنید.

تمرین کشش متقاطع بازو

گیف

بازوی چپ خود را در جلوی بدن تقریباً در ارتفاع سینه قرار دهید.

بازوی چپ خود را با آرنج بازوی راست خود حمایت کنید یا از دست راست برای نگه‌داشتن بازوی چپ خود استفاده کنید.

شانه خود را صاف کنید و به روبه‌جلو ادامه دهید.

این کشش را برای 30 ثانیه نگه دارید و سپس در طرف مقابل تکرار کنید.

تمرین تاب‌دادن بازوها به‌صورت ایستاده

گیف

بایستید و بازوها را در کنار خود قرار دهید و کف دست‌ها رو به بدنتان باشد.

بازوهای خود را به سمت جلو بچرخانید و بدون اینکه شانه‌های خود را بالا بیاورید، بازوهای خود را به همان اندازه بالا ببرید.

بازوهای خود را پایین بیاورید و تاحدامکان به عقب بیاورید. در حین انجام تمرین بدن خود را ثابت نگه دارید. این حرکت را 1 دقیقه ادامه دهید.

بالابردن بازوها به‌صورت ایستاده

گیف

دستان خود را مشت کنید و آنها را جلوی لگن خود قرار دهید.

درحالی‌که بازوهایتان را از بالای سرتان بالا می‌برید، نفس بکشید.

کمر را پایین بیاورید و به حالت اولیه برسانید.

10 بار تکرار کنید.

تمرین خم‌شدن به جلو با پاهای باز

گیف

بایستید و پاهای خود را بازتر از عرض لگن باز کنید. انگشتان پا روبه‌جلو باشند.

دستان خود را پشت سر خود در هم ببندید و قفسه سینه خود را باز کنید.

عضلات پای خود را درگیر کنید و کمی روی زانوهای خود خم شوید.

بازوهای خود را بالا ببرید.

اجازه دهید سرتان آویزان شود و چانه‌تان را کمی به سینه‌تان بچسبانید.

تا 30 ثانیه در این حالت بمانید.

حرکت شتر – گربه

گیف

دست‌ها را زیر شانه‌ها و زانوها را زیر لگن قرار دهید.

با یک دم، شکم خود را با هوا پر کنید و اجازه دهید همان‌طور که به بالا نگاه می‌کنید شکمتان به بیرون فروبرود.

درحالی‌که شکم خود را درگیر می‌کنید بازدم را انجام دهید و چانه خود را در سینه فروببرید و ستون فقرات خود را گرد کنید.

این حرکت را چند دقیقه با توجه ویژه به شانه‌های خود ادامه دهید.

حرکت نخ‌کردن سوزن

گیف

روی چهاردست‌وپا بنشینید و دست‌هایتان را مستقیماً زیر شانه‌ها و زانوها را زیر باسنتان قرار دهید.

دست راست خود را به‌آرامی به سمت چپ بلند کنید، درحالی‌که کف دست به سمت بالا باشد.

بدن خود را روی شانه راست خود قرار دهید و سر خود را به سمت چپ بچرخانید.

مطمئن شوید که وزنتان را روی شانه خود نمی‌اندازید.

این حالت را به مدت 30 ثانیه نگه دارید.

به‌آرامی بدن خود رها کنید و به حالت اولیه برگردید.

تمرین را در طرف مقابل تکرار کنید.

حرکت نیایش معکوس

گیف

می‌توانید این ژست را در حالت نشسته، ایستاده انجام دهید.

دست‌هایتان را به‌طوری‌که پشت دستان روبه‌روی یکدیگر و انگشتانتان روبه‌پایین باشند، به پشت ببرید.

در همین حالت دستان خود را در جهت دیگر بچرخانید تا انگشتانتان روبه‌بالا باشند.

کف دست‌های خود را به سمت یکدیگر بچرخانید.

کف دست‌های خود را به هم فشار دهید، آرنج‌های خود را کمی به سمت عقب بکشید و قفسه سینه خود را باز کنید.

ستون فقرات خود را صاف نگه دارید.

این حالت را به مدت 30 ثانیه نگه دارید.

حرکت صورت گاو

گیف

از حالت نشسته، آرنج چپ خود را به سمت بالای سر خود بیاورید و دست خود را به سمت پایین ستون فقرات خود قرار دهید.

از دست راست خود استفاده کنید تا آرنج چپ خود را به سمت راست بکشید تا دستتان بیشتر به سمت پایین ستون فقرات حرکت کند.

ژست را به مدت 1 دقیقه نگه دارید.

این حرکت را در طرف مقابل تکرار کنید.

فواید حرکات کششی برای گرفتگی عضلات شانه

بسیار ضروری است به طور منظم شانه‌های خود را تحت کشش قرار دهید؛ زیرا به شل‌شدن و تقویت عضلات شانه کمک می‌کند. رهایی از تنش در بدن می‌تواند احساس سلامتی کلی را در شما بهبود بخشد.

در مطالعه‌ای که در سال 2016 بر روی کارمندان اداری انجام شد، محققان دریافتند که کشش منظم شانه و گردن در مدت چهار هفته به کاهش گردن درد کمک می‌کند.

این کشش‌ها ممکن است به افزایش انعطاف‌پذیری، افزایش دامنه حرکتی و جلوگیری از آسیب کمک کند. اگر وقتتان کم است، سعی کنید آنها را در طول روز با سرعت کمتری انجام دهید. به‌مرورزمان و با افزایش‌یافتن قدرت و تحرک می‌توانید تعداد ست‌هایی را که انجام می‌دهید افزایش دهید.

علل گرفتگی عضلات شانه

گرفتگی شانه‌ها می‌تواند ناشی از عوامل مختلفی از جمله بالارفتن سن باشد. بسیاری از حرکاتی که روزانه انجام می‌دهید باعث خم‌شدن شما به جلو می‌شود که می‌تواند شانه‌ها، گردن و پشت شما را تحت‌فشار قرار دهد.

ممکن است در اثر فعالیت‌های روزمره مانند کارکردن با سیستم یا گوشی، نشستن طولانی‌مدت یا حمل کیف‌های سنگین، باعث ایجاد تنش در شانه‌های خود شوید. عضلات ضعیف، وضعیت بدنی نامناسب و قرارگیری نادرست به هنگام نشستن یا ایستادن نیز می‌تواند منجر به سفت‌شدن و گرفتگی عضلات شانه شود. گاهی اوقات، تنش‌های عضلانی ممکن است نتیجه آسیب یا استرس مزمن یا یک بیماری زمینه‌ای نیز باشند، مانند:

آرتروز

نقرس

لوپوس

بیماری لایم

جلوگیری از گرفتگی عضلات شانه

مهم است که از شانه‌های خود مراقبت کنید حتی اگر در حال حاضر در این ناحیه احساس سفتی ندارید. ورزش منظم کلید پیشگیری از دردهای آینده است.

سعی کنید در طی روز فعال بمانید و ورزش‌هایی را انتخاب کنید که شرکت کنید در آنها نیاز به استفاده از شانه دارند، مانند شنا یا یوگا. همیشه مقدار زیادی آب بنوشید، به‌خصوص زمانی که ورزش می‌کنید.

در صورت امکان هرازچندگاهی ماساژ بگیرید، یا هر روز چنددقیقه‌ای را به ماساژ خود اختصاص دهید. برای این کار، می‌توانید از روغن‌های مختلفی استفاده کنید.

سعی کنید وضعیت و راستای بدنی مناسب را در بدن خود حفظ کنید. هنگام انجام کارهای روزانه به بدن خود توجه کنید. اگر برای مدت طولانی می‌نشینید، مرتباً وضعیت خود را تغییر دهید. هر 30 دقیقه برای انجام یک استراحت کوتاه بلند شوید و سعی کنید با نفس‌های عمیق استرس خود را کاهش دهید.

اگر سفتی یا درد شانه شما پس از شروع کشش یا درد شدید بهبود نیافت به پزشک مراجعه کنید. همچنین اگر ضعف عضلانی در بازوهای خود را تجربه کردید یا علائم دیگری مانند تب داشتید، باید به پزشک مراجعه کنید.

کلام آخر

اگر متوجه تنش یا سفتی در شانه‌های خود شده‌اید، مهم است که آن را دراسرع‌وقت از بین ببرید. درمان زودهنگام می‌تواند خطر عوارض بعدی را کاهش دهد.

حتی اگر سفتی شدیدی در این ناحیه ندارید، تمریناتی برای شل کردن شانه‌هایتان انجام دهید. سعی کنید در طول روز به این ناحیه از بدن خود توجه کنید و روی آرامش و رهایی از تنش کار کنید. اگر درد طولانی‌مدت یا شدید را تجربه می‌کنید، به پزشک خود مراجعه کنید. متخصص شما ممکن است درمان یا تمرینات اضافی را به شما توصیه کند.

تمریناتی برای درمان تونل کارپال

سندروم تونل کارپال چیست؟

آیا در دست یا بازو احساس سوزن‌سوزن‌شدن یا بی‌حسی می‌کنید؟ آیا این احساس برای چندین ماه ادامه داشته است یا باگذشت زمان بدتر شده است؟ اگر چنین است، ممکن است سندرم تونل کارپال (CTS) داشته باشید.

سندرم تونل کارپال سالانه میلیون‌ها نفر را در سراسر جهان تحت‌تأثیر قرار می‌دهد، بااین‌حال متخصصان هنوز کاملاً مطمئن نیستند که چه چیزی باعث بروز این سندروم می‌شود. احتمالاً عوامل مختلفی مانند سبک زندگی و ژنتیک می‌تواند در بروز این عارضه تأثیرگذار باشد.. با این حال، عوامل خطرآفرین در این رابطه به قدری متنوع هستند که تقریباً هر فردی در مقطعی از زندگی خود ممکن است یک یا چند مورد از آنها را تجربه کند.

سندروم تونل کارپال زمانی اتفاق می افتد که عصب مچ دست شما تحت‌فشار قرار گیرد. در بسیاری از موارد، این موضوع نتیجه یک فعالیت معمولی روزمره است: استفاده از ابزارهای دستی، نواختن آلات موسیقی یا کارهای یدی مانند تایپ‌کردن یا کار با رایانه.

سندرم تونل کارپال می‌تواند باعث بی‌حسی، سفتی و درد در انگشتان و دست شود. هیچ راه شناخته شده‌ای برای جلوگیری از سندروم تونل کارپال وجود ندارد، اما برخی ورزش‌ها می‌توانند شانس شما را برای تجربه این علائم کاهش دهند.

این اختلال معمولاً به‌آرامی و به‌تدریج شروع می‌شود و ممکن است فقط یک یا هر دودست شما را تحت‌تأثیر قرار دهد. این عارضه اغلب باعث می‌شود تا در انگشتان، به‌خصوص در انگشت اشاره و شست، بی‌حسی یا گزگز احساس کنید. همچنین ممکن است احساس ناراحتی یا ضعف در مچ دست خود داشته باشید.

در ادامه سه حرکت اساسی که می‌توانید در هر زمانی از روز آن‌ها را انجام دهید با هم بررسی خواهیم کرد. این حرکات کششی و تمرینات بسیار ساده هستند و به هیچ وسیله‌ای نیاز ندارند. می‌توانید به‌راحتی آنها را پشت میز خود، یا درحالی‌که در صف مترو و یا اتوبوس منتظر هستید، یا هر زمان که یک یا دو دقیقه وقت دارید، انجام دهید.

متخصصان عقیده دارند که مشکلاتی مانند تونل کارپال بهتر است با کشش‌هایی که در طول روز انجام می‌شود، برطرف شوند. فقط چند دقیقه در روز با این حرکات آسان از مچ دست خود محافظت کنید.

تمرین عنکبوت: عنکبوتی که روی آینه راه می‌رود!

انگشتان دودست خود را به هم بچسبانید و مچ دست‌ها را به سمت زمین خم کنید. سپس سعی کنید انگشتان خود را تا جایی که می‌توانید از هم باز کنید و آن‌ها را با جداکردن کف دست‌ها از هم درکنید. سعی کنید که در این حرکت همچنان انگشتان را کنار هم نگه دارید، و آن‌ها را از هم جدا نکنید. در این حرکت فاسیای کف دست، ساختارهای تونل کارپال و عصب مدیان،  یعنی عصبی که در سندرم تونل کارپال تحریک شده و تحت‌فشار قرار گرفته است، کشیده می‌شود. این تمرین بسیار ساده است و حتی ممکن است همکاران اداری شما متوجه انجام آن نشوند، بنابراین هیچ بهانه‌ای برای امتحان‌نکردن آن ندارید!

تکان‌دادن دست‌ها

انجام این حرکت به همان اندازه که به نظر می‌رسد ساده است: دستان خود را طوری تکان دهید که انگار تازه آنها را شسته‌اید و می‌خواهید آنها را با هوا خشک کنید.

این تمرین را هر ساعت یک یا دو دقیقه انجام دهید تا عضله‌های خم‌کننده دست و عصب مدیان در طول روز دچار گرفتگی و سفتی نشوند.

حتی می‌توانید این حرکت را با روال شستن دست‌های خود ترکیب کنید. زیرا شما مرتب دستان خود را می‌شویید، درست است؟ اگر نه از درمان تونل کارپال خود به‌عنوان دلیل دیگری برای شستشوی بیشتر دستان استفاده کنید!

کشش فلکسورهای مچ دست

این حرکت عمیق‌ترین کشش این تمرینات است:

بازوی خود را در مقابل خود دراز کنید، کف دست خود را به سمت پایین بگیرید. سپس مچ خود را به عقب خم کنید و دست خود را به سمت زمین بکشید. با دست دیگر خود به‌آرامی مچ دست خود را بیشتر خم کنید تا زمانی که کشش را در ساعد خود احساس کنید. حداقل 15 تا 30 ثانیه این حالت را نگه دارید و این حرکت را برای 2 تا 4 بار تکرار کنید.

حرکات کششی بخش مهمی از روتین زندگی سالم است. لازم نیست تمرینات خود را به این لیست محدود کنید. هر قسمت از بدن شما می‌تواند از افزایش گردش خون و تحرکی که حرکات کششی می‌توانند ایجاد کنند، بهره‌مند شود.

چشم‌انداز سندروم تونل کارپال چیست؟

اگر فکر می‌کنید که سندروم تونل کارپال را تجربه می‌کنید، با پزشک خود صحبت کنید. درمان سریع این عارضه ممکن است به تسکین علائم شما و جلوگیری از بدتر شدن آن کمک کند. تمرینات ذکر شده در بالا باید تنها بخشی از برنامه درمانی شما باشد. سایر درمان‌های تونل کارپال می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

استفاده از ماساژ یخ

استراحت‌های مکرر

استفاده از آتل مچ دست در شب

تزریق کورتیکواستروئید

همین امروز یک آتل مچ دست و بسته‌های سرد قابل‌استفاده مجدد تهیه کنید. درصورتی‌که این درمان‌ها علائم شما را بهبود ندهند، پزشک ممکن است جراحی را توصیه کند.

برخی از تغییرات سبک زندگی و داروهای بدون نسخه می‌توانند به کاهش علائم خفیف کمک کنند.

1. از انجام کارهای تکراری اجتناب کنید

اگر در حال تایپ‌کردن، نواختن گیتار یا استفاده از مته‌دستی هستید، سعی کنید تایمر را از قبل به مدت 15 دقیقه تنظیم کنید. وقتی خاموش شد، کاری را که انجام می‌دهید متوقف کنید و انگشتان خود را تکان دهید. دستان خود را دراز کنید و مچ دست خود را حرکت دهید تا جریان خون در این نواحی بهبود یابد.

2. روی مچ خود آتل ببندید

صاف نگه‌داشتن مچ دست می‌تواند به کاهش فشار روی عصب میانی شما کمک کند. اغلب بروز این علائم در شب شایع‌تر است، بنابراین پوشیدن آتل در عصر ممکن است به تسکین علائم قبل از شروع آنها کمک کند. اگر با کارهای تکراری در محل کار مشکل دارید، می‌توانید در طول روز نیز از آتل مچ دست استفاده کنید.

3. بارهای وارده به دست خود را کاهش دهید

اگر متوجه شدید که با انجام کارهایی مانند نوشتن، تایپ‌کردن دست‌های خود را تحت‌فشار قرار می‌دهید، دست خود را شل کنید یا نیرویی را که استفاده می‌کنید کاهش دهید. مثلاً سعی کنید از یک خودکار با بدنه نرم استفاده کنید یا به‌آرامی روی کلیدها ضربه بزنید.

4. مراقب خم‌شدن مچ دستان خود باشید

از فعالیت‌هایی که مچ دست شما را در هر دو جهت تا حد زیادی خم می‌کند خودداری کنید. سعی کنید تاحدامکان وضعیت مچ دست خود را خنثی نگه دارید.

5. دستان خود را گرم نگه دارید

گرم نگه‌داشتن دست‌ها می‌تواند به کاهش درد و سفتی کمک کند. پوشیدن دستکش‌های بدون انگشت یا گرم‌کردن دست‌ها با یک کیسه آب گرم می‌تواند در این زمینه مؤثر باشد.

6. به مچ دستانتان کشش بدهید.

می‌توانید تمرینات مچ دست را درحالی‌که در صف فروشگاه مواد غذایی ایستاده‌اید یا در محل کار پشت میز خود نشسته‌اید، انجام دهید. به‌عنوان‌مثال، مشت خود را 5 تا 10 بار باز و بسته کنید. این حرکت می‌تواند به ازبین‌بردن هرگونه فشار روی مچ دست شما کمک کند.

7. داروهای بدون نسخه را امتحان کنید

مسکن‌های بدون نسخه مانند آسپرین (Bufferin) و ایبوپروفن (Advil) ممکن است در کاهش علائم مفید باشند. این داروها نه‌تنها می‌توانند هر گونه دردی که ممکن است داشته باشید را تسکین دهند، بلکه می‌توانند التهاب اطراف عصب را نیز کاهش دهند.

اگر این نکات و ترفندها بر علائم شما تأثیری ندارد، به یک متخصص طب فیزیکی یا کاردرمانی مراجعه کنید. آنها می‌توانند تمرینات پیشرفته‌تری را برای آرام‌کردن دست‌ها و تسکین علائم به شما آموزش دهند.

درمان‌های پزشکی سندرم تونل کارپال

موارد جدی‌تر سندرم تونل کارپال ممکن است به کمک پزشک نیاز داشته باشد. پزشک شما ممکن است کورتیکواستروئیدها را برای کاهش درد و التهاب شما توصیه کند. این داروها میزان تورم و فشار وارد شده به عصب مدیان را کاهش می‌دهند. تزریق این داروها مؤثرتر از استفاده از استروئیدهای خوراکی است. اگر سندروم تونل کارپال شما ناشی از شرایط التهابی مانند آرتریت روماتوئید باشد، این درمان ممکن است مؤثر باشد.

پزشک شما همچنین ممکن است جراحی را برای کاهش فشار روی عصب توصیه کند. این مورد معمولاً شامل ایجاد یک یا دو برش در ناحیه آسیب‌دیده و همچنین برش رباط درگیر است. این کار باعث آزادشدن عصب و افزایش فضای اطراف عصب می‌شود. این رباط در نهایت دوباره رشد خواهد کرد و فضای بیشتری نسبت به قبل برای عصب شما فراهم می‌کند. اگر سندروم تونل کارپال شما شدید باشد، جراحی ممکن است علائم شما را به طور کامل برطرف نکند، اما به شما کمک می‌کند احساس بهتری داشته باشید و از آسیب بیشتر به عصب جلوگیری کنید.

کلام آخر

سندروم تونل کارپال می‌تواند دردناک باشد و زندگی روزمره شما را مختل کند. اگر مدتی است که علائم را تجربه کرده‌اید، به پزشک خود مراجعه کنید تا در مورد راه‌هایی که می‌توانید درد و فشار را کاهش دهید سؤال کنید.

اگر درمان‌های خانگی مؤثر نبودند، درباره سایر روش‌های درمانی موجود بیشتر جستجو کنید. این روش‌ها می‌تواند شامل تزریق کورتیکواستروئید یا جراحی باشند. تشخیص و درمان به‌موقع بهترین راه برای جلوگیری از آسیب دائمی عصبی است

سندرم درد مایوفاشیال

سندرم درد مایوفاشیال یک اختلال درد مزمن است که در آن فشارآوردن به نقاط حساسی در عضلات که با نام نقاط ماشه‌ای شناخته می‌شوند، می‌تواند باعث درد در عضلات و یا درد ارجاعی در ناحیه‌ای به‌ظاهر نامرتبط در بدن شود.

این سندرم معمولاً پس از انقباض‌های مکرر عضله رخ می‌دهد که می‌تواند ناشی از حرکات تکراری مورداستفاده در مشاغل و یا فعالیت‌های ورزشی و گاهی تنش‌های عضلانی مرتبط با استرس باشد.

در سندروم درد مایوفاشیال، برخلاف سایر دردهای عضلانی ناشی از فعالیت‌ها، درد و ناراحتی بعد از استراحت باقی می‌ماند و یا حتی بدتر می‌شود. برای درمان این سندروم می‌توان از فیزیوتراپی، داروهای ضددرد، تزریق در نقاط ماشه‌ای و در نهایت تکنیک‌های آرام‌بخش استفاده نمود.

علائم سندروم درد مایوفاشیال

علائم و نشانه‌های سندرم درد مایوفاشیال ممکن است شامل موارد زیر باشد:

درد عمیق و دردناک در عضله

دردی که ادامه دارد یا بدتر می‌شود

وجود یک نقطه حساس در یک عضله

مشکل در خوابیدن به دلیل درد

علل به‌وجودآمدن سندروم درد مایوفاشیال

پس از آسیب‌دیدگی یا استفاده بیش از حد از عضلات، ممکن است در فیبرهای عضلانی شما نقاطی سفت و دردناک به وجود بیاید. به این مناطق حساس، نقاط ماشه‌ای می‌گویند. نقاط ماشه‌ای در عضله می‌توانند باعث کشیدگی و درد در سرتاسر عضله شوند. اگر این درد ادامه پیدا کند و بدتر شود، پزشکان آن را سندرم درد مایوفاشیال می‌نامند.

عوامل خطرآفرین در به‌وجودآمدن سندروم درد مایوفاشیال

سندرم درد مایوفاشیال توسط یک محرک مانند سفتی عضلانی ایجاد می‌شود که می‌تواند نقاط ماشه‌ای را در عضلات شما ایجاد کند. عواملی که ممکن است خطر به‌وجودآمدن نقاط ماشه‌ای را در عضلات شما افزایش دهند عبارت‌اند از:

آسیب عضلانی: آسیب عضلانی حاد یا تنش مداوم عضلات ممکن است منجر به ایجاد نقاط ماشه‌ای شود. به‌عنوان‌مثال، اگر یک نقطه در داخل یا نزدیک یک عضله تحت‌فشار زیادی قرار گیرد ممکن است به یک نقطه ماشه‌ای تبدیل شود. حرکات تکراری و وضعیت نامناسب نیز ممکن است خطر به‌وجودآمدن این نقاط را افزایش دهد.

استرس و اضطراب: افرادی که به طور مکرر استرس و اضطراب را تجربه می‌کنند ممکن است بیشتر در عضلات خود نقاط ماشه‌ای ایجاد کنند. بر اساس این تئوری، این افراد ممکن است بیشتر عضلات خود را منقبض کنند، و این فشار مکرر در عضلات، آن‌ها را مستعد ابتلا به نقاط ماشه‌ای می‌کند.

عوارض سندرم درد مایوفاشیال

عوارض مرتبط با سندرم درد مایوفاشیال ممکن است شامل موارد زیر باشد:

مشکلات خواب: علائم و نشانه‌های سندرم درد مایوفاشیال ممکن است خواب شبانه را دشوار کند. ممکن است در یافتن یک موقعیت خواب راحت مشکل داشته باشید و اگر در هنگام خواب حرکت کنید، ممکن است به یک نقطه ماشه‌ای برخورد کرده و بیدار شوید.

فیبرومیالژیا: برخی تحقیقات نشان می‌دهد که سندرم درد مایوفاشیال ممکن است در برخی افراد به فیبرومیالژیا تبدیل شود. فیبرومیالژیا یک بیماری مزمن است که با درد گسترده همراه است.برخی از پزشکان معتقدند که سندرم درد مایوفاشیال ممکن است در شروع این فرایند نقش داشته باشد.

تشخیص سندرم درد مایوفاشیال

در طول معاینه فیزیکی، پزشک ممکن است فشار ملایمی با انگشت خود به ناحیه دردناک وارد کند و احساس کند که این نواحی دارای تنش زیادی است. فشار بر روی نقاط ماشه‌ای می‌تواند پاسخ‌های خاصی را ایجاد کند. به‌عنوان‌مثال، ممکن است فرد دچار انقباض عضلانی شود.

درد عضلانی دلایل احتمالی زیادی دارد. پزشک ممکن است آزمایش‌ها و روش‌های دیگری را برای رد سایر علل درد عضلانی توصیه کند.

درمان سندرم درد مایوفاشیال

درمان این سندرم معمولاً شامل داروها، تزریق در نقطه ماشه‌ای یا فیزیوتراپی است. هیچ شواهد قطعی استفاده از یک درمان خاص را توصیه نمی‌کند، اما ورزش جزء مهم و ضروری هر برنامه درمانی در نظر گرفته می‌شود. گزینه‌ها و ترجیحات درمانی خود را با پزشک خود در میان بگذارید. ممکن است لازم باشد بیش از یک روش را برای یافتن تسکین درد امتحان کنید.

داروها

داروهای مورداستفاده برای سندرم درد میوفاشیال عبارت‌اند از:

مسکن‌ها: مسکن‌های بدون نسخه مانند ایبوپروفن و ناپروکسن سدیم  ممکن است به برخی افراد کمک کند. گاهی ممکن است پزشک مسکن‌های قوی‌تری را نیز تجویز کند. برخی از این مسکن‌ها ممکن است به‌صورت روی جلدی برای شما تجویز شوند و شما باید این مسکن‌ها را روی پوست خود در نقاط دردناک قرار دهید.

داروهای ضدافسردگی: بسیاری از انواع داروهای ضدافسردگی می‌توانند به تسکین درد کمک کنند. برای برخی از افراد مبتلا به سندرم درد مایوفاشیال ، به نظر می‌رسد آمی تریپتیلین باعث کاهش درد و بهبود خواب می‌شود

آرام‌بخش‌ها: کلونازپام (کلونوپین) به درمان اضطراب و خواب ضعیف که گاهی با سندرم درد مایوفاشیال رخ می‌دهد کمک می‌کند. البته این داروها باید بااحتیاط مصرف شود زیرا می‌تواند باعث خواب‌آلودگی شود و وابستگی ایجاد کند.

درمان به‌وسیله فیزیوتراپی و حرکات اصلاحی

یک فیزیوتراپیست و یا متخصص حرکات اصلاحی می‌تواند برنامه‌ای برای کمک به تسکین درد شما بر اساس علائم و نشانه‌های شما طراحی کند که ممکن است شامل موارد زیر باشد:

کشش. یک متخصص ممکن است شما را از طریق تمرینات کششی ملایم راهنمایی کند تا به کاهش درد در عضله آسیب‌دیده کمک کند. اگر در هنگام کشش احساس درد در نقطه ماشه‌ای دارید، فیزیوتراپ ممکن است محلول بی‌حس‌کننده را روی پوست شما اسپری کند.

آموزش وضعیت بدن. بهبود وضعیت بدن می‌تواند به تسکین درد میوفاشیال، به‌ویژه در ناحیه گردن کمک کند. ورزش‌هایی که عضلات اطراف نقطه ماشه‌ای شما را تقویت می‌کنند، به شما کمک می‌کنند از به‌کارگرفتن بیش از حد هر یک از عضلات جلوگیری کنید.

ماساژدادن. یک متخصص ممکن است عضله آسیب‌دیده شما را ماساژ دهد تا به تسکین درد شما کمک کند. متخصص ممکن است از ضربات دستی طولانی در امتداد عضله شما استفاده کند یا به نواحی خاصی از عضله شما فشار وارد کند تا تنش از بین برود.

حرارت. اعمال گرما از طریق کیسه آب گرم یا دوش آب گرم می‌تواند به کاهش تنش عضلانی و کاهش درد کمک کند.

سونوگرافی. در این نوع درمان از امواج صوتی برای افزایش گردش خون و گرما استفاده می‌شود و ممکن است باعث بهبودی عضلات آسیب‌دیده از سندرم درد مایوفاشیال شود.

استفاده از تزریقات در درمان سندرم درد مایوفاشیال

تزریق یک عامل بی‌حس‌کننده یا یک استروئید به نقطه ماشه‌ای می‌تواند به تسکین درد کمک کند. در برخی افراد، تنها واردکردن سوزن در نقطه ماشه‌ای به شکستن تنش عضلانی کمک می‌کند. این روش که روش سوزن خشک نامیده می‌شود، شامل قراردادن یک سوزن در چندین مکان در داخل و اطراف نقاط ماشه‌ای است. همچنین به نظر می‌رسد که استفاده از طب سوزنی برای برخی از افرادی که سندرم درد مایوفاشیال را تجربه می‌کنند مفید باشد.

اصلاح سبک زندگی و درمان‌های خانگی

اگر سندرم درد مایوفاشیال دارید اقدامات خودمراقبتی برای حفظ سلامت بدن شما ممکن است تمرکز شما را بر روی مقابله با درد آسان‌تر کند.

ورزش. ورزش ملایم می‌تواند به شما کمک کند بهتر با درد کنار بیایید. تا جایی که درد به شما اجازه می‌دهد، فعال بمانید. از پزشک یا فیزیوتراپیست خود در مورد تمرینات مناسب مشورت بگیرید.

ریلکس باشید. اگر استرس و تنش دارید، ممکن است درد بیشتری را تجربه کنید. راه‌هایی برای آرامش پیدا کنید. مدیتیشن، نوشتن و یا صحبت با دوستان همگی می‌توانند مفید باشند.

مراقب بدن خود باشید. از یک رژیم غذایی سالم پر از میوه و سبزیجات استفاده کنید. به‌اندازه کافی بخوابید تا با آرامش از خواب بیدار شوید. مراقب بدن خود باشید تا بتوانید انرژی خود را برای مقابله با درد خود صرف کنید.

جراحی کم تهاجمی ستون فقرات چیست و چگونه انجام می‌شود؟

جراحی کم تهاجمی ستون فقرات ، نوعی جراحی ستون فقرات است که نیاز به برش‌های کوچک‌تری دارد و آسیب کمتری به عضلات و بافت وارد می‌کند.

ستون فقرات، اعصاب نخاعی، دیسک‌ها و مهره‌ها همگی در زیرلایه‌های عضلانی و بافت قرار دارند. دسترسی به این قسمت‌های بدن به مانورهای گسترده و گاهی اوقات روش‌های برش پیچیده‌ای نیاز دارد.

امروزه به لطف ابزارهای پیشرفته و روباتیک، جراحی‌های ستون فقراتی که نیاز به برش و حرکت کمتری دارند، متداول شده است. این جراحی‌ها را اغلب جراحی‌های ستون فقرات با حداقل تهاجم (MISS) می‌نامند.

در این مقاله قصد داریم تا به خوانندگان جزئیات بیشتری در مورد این نوع روش جراحی ارائه دهیم. توضیحاتی مانند اینکه چه کسانی واجد شرایط این نوع عمل هستند و بهبودی ممکن است برای کسانی که این روش را انجام می‌دهند چگونه باشد.

جراحی کم تهاجمی ستون فقرات(MISS) چیست؟

MISS  به جراحان اجازه می‌دهد تا ستون فقرات، دیسک‌ها، مفاصل و اعصاب را تثبیت و عملکرد طبیعی را به این بافت‌ها برگردانند. اینها همان اهداف جراحی سنتی کمر باز هستند. بااین‌حال، هدف MISS انجام این کار در عین به‌حداقل‌رساندن آسیب به بافت‌ها و عضلات در کمر و اطراف آن است.

مزایای جراحی کم تهاجمی ستون فقرات عبارت‌اند از:

خطر آسیب عضلانی کمتر

جراحی سریع‌تر

زمان بهبودی کوتاه‌تر

آسیب کمتر به پوست در اثر برش‌های کوچک

ازدست‌دادن خون کمتر

خطر عفونت کمتر

توان‌بخشی یا فیزیوتراپی کمتر

کاهش نیاز به داروهای مسکن

جراحی کم تهاجمی ستون فقرات چیست و چگونه انجام می‌شود؟

چه کسانی واجد شرایط جراحی کم تهاجمی ستون فقرات هستند؟

چندین بیماری شایع کمر را می‌توان با MISS درمان کرد. این موارد می‌تواند شامل:

بیماری دژنراتیو دیسک مهره‌ای

ناهنجاری‌های ستون فقرات مانند اسکولیوز یا عدم تعادل ساژیتال

شکستگی‌ها

خارهای استخوانی

پارگی دیسک

تنگی کانال نخاعی

عفونت‌های ستون فقرات

ناپایداری ستون فقرات مانند اسپوندیلولیستزیس

البته گاهی برخی از شرایط گفته شده نیز شرایط لازم برای جراحی کم تهاجمی ستون فقرات را دارا نمی‌باشند. درواقع برای اینکه بدانید آیا کاندید این نوع جراحی هستید یا نه بهتر است با یک متخصص مشورت کنید تا شرایط شما و تمامی گزینه‌های درمان  به طور کامل بررسی شود.

جراحی کم تهاجمی ستون فقرات چگونه انجام می‌شود؟

قبل از عمل، جراح شما احتمالاً در مورد آنچه که ممکن است در طول جراحی انتظار داشته باشید با شما صحبت خواهد کرد. هر عملی ممکن است با عمل دیگر شرایط متفاوتی داشته باشد؛ اما اکثر این جراحی‌ها بین 1 تا 2 ساعت طول می‌کشد.

بسته به شرایط، مراحل این جراحی ممکن است کمی متفاوت باشد. بااین‌حال،  روند معمولی آن بدین صورت است:

با پوشیدن لباس بیمارستان شما برای این جراحی آماده می‌شوید. قبل از این مرحله، ممکن است شما داروهایی را که برای قبل از جراحی هستند دریافت کرده باشید.  

در اغلب موارد این جراحی با بیهوشی انجام می‌شود؛ ولی نوع بیهوشی به جراحی شما بستگی دارد. برخی از افراد ممکن است برای جراحی بی‌حسی موضعی داشته باشند. این بدین معناست که فقط قسمت کوچکی از بدن شما در حین جراحی بی حس می‌شود. پس از طی این مراحل، جراحی آغاز خواهد شد. پزشک با یک یا چندبرش کوچک در پشت یا پهلو شروع می‌کند

و پس از آن  ابزار یا لوله‌ها را وارد بدن شما می‌کند. این وسایل به پزشک کمک می‌کند تا بافت و عضلات را به کنار ببرد و بتواند به بخشی از ستون فقرات که جراحی می‌شود دسترسی داشته باشد.

سپس پزشک، بسته به نوع روشی که جراحی را انجام می‌دهد، از ابزارهای اضافی برای اصلاح، برداشتن یا جایگزینی هرآنچه در ستون فقرات موردنیاز است استفاده می‌کند.

انواع جراحی کم تهاجمی ستون فقرات

MISS  انواع مختلفی دارد. برخی از این موارد عبارت‌اند از:

جراحی به‌وسیله پیچ و میله‌ها: در این نوع جراحی کم تهاجمی ستون فقرات، از تصاویر اشعه ایکس و سیم‌های راهنما برای کمک به جراح برای قراردادن پیچ‌ها و میله‌ها استفاده می‌شود. این ابزارها به تثبیت نواحی خاصی از ستون فقرات کمک می‌کنند. هنگامی که پیچ‌ها یا میله‌ها در جای خود قرار گرفتند، جراح سیم‌های راهنما را برمی‌دارد و برش‌ها را می‌بندد.

دیسککتومی: دیسک‌های ستون فقرات بافت‌های نرم بین مهره‌ها هستند. آنها از ستون فقرات در حین حرکت محافظت می‌کنند. گاهی اوقات، دیسک‌ها می‌توانند منبسط شده و به بیرون فشار بیاورند. به این حالت فتق یا پارگی دیسک می‌گویند. فتق می‌تواند به اعصاب مجاور فشار وارد کند و باعث درد شود. در طی دیسککتومی، جراح می‌تواند فتق دیسک را بردارد و یا آن را اصلاح کند

رفع فشار در کانال ستون فقرات: تنگی کانال ستون فقرات یکی از علل شایع درد، بی‌حسی و گزگز است. این موضوع زمانی اتفاق می‌افتد که فضای داخل و اطراف ستون فقرات بیش از حد باریک شود. برای رفع این فشار و تنگی می‌توان استخوان یا بافت نرم را برای ایجاد فضای بیشتر و کاهش علائم حذف کرد و یا خراشید.

همجوشی ترانس‌فورامینال (TLIF): اتصال بخش‌هایی از ستون فقرات به یکدیگر می‌تواند ثبات و قدرت را در کمر افزایش دهد. در طول TLIF، یک جراح چندین پیچ را در مهره‌ها قرار می‌دهد و دیسک و استخوان آسیب‌دیده برداشته می‌شود. سپس جراح مواد استخوانی را اضافه کرده و آن را با استخوان موجود ترکیب می‌کند. این روش می‌تواند ستون فقرات جدید و قوی‌تری ایجاد کند.

آیا جراحی کم تهاجمی ستون فقرات خطرات یا عوارض جانبی دارد؟

MISS  جایگزین ایمن‌تری برای جراحی باز کمر در نظر گرفته می‌شود. اما هنوز برخی از خطرات مرتبط با آن وجود دارد. این خطرات عبارت‌اند از:

لخته‌شدن خون

واکنش به ماده بیهوشی

عفونت در محل برش

آسیب به بافت یا اعصاب

نشت مایع نخاعی

در برخی موارد، ممکن است MISS  اولیه نتواند مشکل را به طور کامل برطرف کند. در این موارد به جراحی دوم نیاز است.  جراحی دوم می‌تواند یک جراحی کم تهاجمی ستون فقرات باشد یا یک جراحی باز.

میزان موفقیت جراحی کم تهاجمی ستون فقرات

MISSها به طور فزاینده‌ای در حال محبوب‌شدن هستند زیرا این روش جراحی برای بیمار بسیار آسان‌تر است. این روش همچنین ایمن‌تر و هنوز هم بسیار مؤثر در نظر گرفته می‌شوند.

بررسی‌ها در یک پژوهش نشان داد که میزان موفقیت در جراحی‌های  کمتر تهاجمی ستون فقرات با میزان موفقیت جراحی‌های باز کمر برابر است. ازآنجایی‌که میزان موفقیت این دو روش جراحی مشابه است و MISSها خطرات احتمالی کمتری دارند، این نوع جراحی ممکن است بر نسخه باز ترجیح داده شود.

علاوه بر این، طبق این مطالعه، افرادی که با MISS درمان می‌شوند، پیامدهای نامطلوب کمتری را در طول جراحی و بعد از آن تجربه می‌کنند. آن‌ها همچنین می‌توانند زودتر از افرادی که تحت عمل جراحی باز کمر قرار می‌گیرند، به سرکار بازگردند.

بهبودی پس از جراحی کم تهاجمی ستون فقرات

جراحی کمر از هر نوعی که باشد نیاز به زمان بهبودی دارد. اما افرادی که تحت جراحی MISS قرار می‌گیرند، اغلب دوره بهبودی کوتاه‌تری را تجربه می‌کنند.

محدودیت‌های پس از این عمل جراحی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

اجتناب از دوش‌گرفتن برای یک یا دو روز پس از جراحی

اجتناب از بلندکردن اجسام سنگین به مدت 1 ماه یا بیشتر پس از جراحی

اجتناب از انجام کارهای سنگین به مدت 1 ماه یا بیشتر پس از جراحی

MISSها آسیب بافتی را در حین جراحی کاهش می‌دهند. این موضوع باعث می‌شود تا بهبودی برای افرادی که این نوع جراحی را انجام می‌دهند آسان‌تر اتفاق بیفتد. خطرات، از جمله عفونت یا آسیب عصبی، بهبود را به تأخیر می‌اندازد، بنابراین بهبودی هر فرد متفاوت خواهد بود.

برخی از افراد پس از جراحی احتیاج به جلسات فیزیوتراپی نیز دارند.

پزشک همچنین ممکن است برخی مسکن‌های خفیف را برای مصرف در روزهای پس از جراحی تجویز کند و تورم و التهاب نیز ممکن است رخ دهد.

حرکات کششی برای رفع خستگی در محل کار + عکس

همه ما اغلب اعتقاد داریم که برای فعال‌بودن باید به ورزش‌های سنگینی مانند فوتبال، والیبال و یا فعالیت‌هایی مانند دویدن روی بیاوریم؛ اما گاهی حرکات ساده‌ای مانند حرکات کششی به‌راحتی می‌تواند بخشی از فعالیت روزانه ما را تأمین کند و حتی بسیاری از دردهای ما را تسکین دهد. از طرفی تحقیقات نشان داده‌اند که خیره‌شدن به مانیتور و گوشی برای بیش از هشت ساعت در روز می‌تواند تأثیر زیادی بر عضلات کمری و شانه‌ای ما داشته باشد. در ادامه حرکات کششی برای رفع خستگی در محل کار + عکس را به شما ارائه می دهیم.

آکادمی جراحان ارتوپدی آمریکا تخمین زده است که کاربر معمولی کامپیوتر روزانه تا 200000 بار به صفحه‌کلید خود ضربه می‌زند. این موضوع می‌تواند اهمیت فعال‌بودن در محل کار را بیش‌ازپیش نشان دهد. از طرفی این حرکات تکراری در یک موقعیت نسبتاً ثابت برای ساعت‌ها می‌تواند سلامت اسکلتی عضلانی شما را به خطر بیندازد. این حرکات تکراری در درازمدت می‌تواند به پاسچر های نادرست بدنی، سردرد و درد شود.

حرکات کششی برای رفع خستگی در محل کار(درد شانه و کمر)

طبق گزارش انجمن کایروپراکتیک آمریکا، 80 درصد از مردم در مقطعی از زندگی خود درد در ستون فقرات را تجربه خواهند کرد. این موضوع همچنین یکی از شایع‌ترین دلایل مرخصی‌های شغلی محسوب می‌شود و علت آن فقط به این دلیل نیست که افراد اغلب فراموش می‌کنند که هنگام بلندکردن اجسام سنگین زانوهای خود را خم کنند! دلایل بسیاری می‌تواند باعث درد در کمر و شانه و گردن شما شود.

اگر در حال خواندن این مطلب هستید و جلوی کامپیوتر خود نشسته‌اید یا گردن خود را روی تلفن همراه خود خم کرده‌اید، ممکن است باعث انجام حرکاتی شوید که در آینده پایه‌ای برای ناراحتی و دردهای مزمن در شما شود.

نشستن‌های طولانی‌مدت که اغلب در محیط‌های اداری امروزی اتفاق می‌افتد با وضعیت بد بدن، گردش خون ضعیف و فشار گردن مرتبط است. برای جلوگیری از بروز مشکلات احتمالی لازم نیست کار بسیار شاقی انجام دهید. همین که حرکات کشش دوره‌ای بازوها و عضلات بالای کمر بخشی از برنامه کاری روزانه شما باشد، می‌تواند به رفع بسیاری از مشکلات شما کمک کند.

تنها نکته کلیدی این است که چند تمرین آسان را پیدا کنید که بتوانید آن‌ها را به‌راحتی پشت میز خود انجام دهید و به آنها پایبند باشید.

در این پست می‌خواهیم به شما چند حرکت ساده را آموزش بدهیم که می‌توانید به‌راحتی آن‌ها را در هر موقعیتی انجام دهید.

چرخش گردن

با نشستن به‌صورت کاملاً صاف، شل کردن شانه‌ها و قراردادن دست‌ها روی پاها شروع کنید. گوش راست خود را بااحتیاط به سمت شانه راست خم کنید. به‌آرامی چانه خود را به سمت پایین حرکت دهید و درحالی‌که پشت خود را صاف نگه داشته‌اید، اجازه دهید سر شما به سمت سینه پایین بیاید. حالا به‌آرامی سر خود را به سمت چپ دوران دهید تا جایی که گوش چپ بالای شانه چپ باشد. یک‌بار دیگر به‌آرامی سر خود را به سمت عقب و شانه راست بچرخانید.

سعی کنید این ریتم را به‌صورت یکنواخت حفظ کنید و تنفس خود را آرام و روان نگه دارید. این حرکت را برای 5 تا 10 بار در هر جهت تکرار کنید.

چرخش شانه

پشت خود را صاف نگه دارید و چانه خود را به داخل ببرید.

شانه‌های خود را با حرکات دایره‌ای به جلو، بالا، عقب و پایین بچرخانید.

10 بار این حرکت را تکرار کنید و سپس عکس آن را انجام دهید.

کشش عضله ذوزنقه فوقانی

در حالت نشسته با پشت صاف، سر خود را به سمت شانه خم کنید. برای کشش بیشتر، کتف خود را در طرف مقابل به سمت پایین بیاورید. 10 ثانیه این حرکت را حفظ کنید و برای دو بار در هر طرف آن را تکرار کنید.

کشش زیربغل

حرکت این کشش جوری به نظر برسد که انگار می‌خواهید زیربغل خود را بو کنید! بنابراین شاید بخواهید این حرکت را زمانی انجام دهید که مطمئن هستید کسی به شما نگاه نمی‌کند.

کمر خود را صاف نگه دارید. سر خود را به پهلو بچرخانید تا بینی شما مستقیماً زیر بغلتان باشد.

پشت سر خود را با دست نگه دارید و از آن برای فشاردادن آرام بینی خود به زیربغل استفاده کنید. این حرکت را تا سرحد توان خود بدون اینکه دردی احساس کنید برای 10 ثانیه نگه دارید و دو بار در هر طرف تکرار کنید.

مثل همیشه، هنگام اضافه‌کردن یک ورزش جدید به برنامه روزانه خود مراقب باشید. اگر همچنان احساس درد یا ناراحتی دارید، با پزشک خود صحبت کنید.

حرکت بال پروانه

این کشش یک حرکت بسیار عالی برای تقویت عضلات سینه‌ای است. صاف بنشینید و درحالی‌که آرنج‌های خود را به طرفین بالا آورده‌اید، با نوک انگشتان شانه‌های خود لمس کنید. درحالی‌که نفس خود را بیرون می‌دهید، به‌آرامی آرنج‌های خود را در مقابل خود به هم برسانید تا زمانی که با هم برخورد کنند. سپس نفس عمیق بکشید و اجازه دهید بازوهایتان به حالت اولیه حرکت کنند.

حرکت فرشته پشت میز

صاف روی صندلی خود در وضعیتی راحت بنشینید. بازوهای خود را در سطح شانه قرار دهید و به آرنج خود خمیدگی 90 درجه بدهید.

درحالی‌که سر و نیم‌تنه خود را ثابت نگه می‌دارید، به‌آرامی دستان خود را به سمت بالا حرکت دهید. سعی کنید درحالی‌که دست‌های خود را به سمت بالا می‌برید و به‌آرامی به موقعیت شروع بازمی‌گردانید، بازوهای خود را در راستای گوش خود نگه دارید.

در این حالت باید مقداری کشش در قسمت میانی کمر خود احساس کنید. این کشش می‌تواند به ریلکس شدن ستون فقرات شما کمک کند.

این حرکت را برای 10 بار تکرار کنید.

فیلم تمرین حرکت فرشته پشت میز

فعال بنشینید!

علاوه بر این حرکات کششی، نشستن «فعال» نیز می‌تواند بدن شما را در حرکت و تکاپو نگه دارد و از درد ناشی از بی‌تحرکی جلوگیری کند. به‌عنوان‌مثال، گاهی اوقات به پشتی صندلی خود تکیه دهید، صندلی خود را ازیک‌طرف به سمت دیگر بچرخانید و حداقل هر یک ساعت برای چند لحظه بایستید.

در آخر توجه به این نکته ضروری است که اگرچه انجام این تمرینات می‌توانند به کاهش کمردرد کمک کنند، اما اگر درد از بین نرفت، حتماً باید با یک پزشک مشورت کنید.

چه عواملی باعث ایجاد گودی کمر یا هایپرلوردوز می‌شود؟

چه عواملی باعث ایجاد گودی کمر یا هایپرلوردوز می‌شود؟ کمر به طور طبیعی دارای انحنای روبه‌داخل و لوردوز می‌باشد؛ اما اگر این قوس و انحنا بیش از حد به سمت داخل باشد، هایپرلوردوز یا گودی کمر نامیده می‌شود. این انحنای بیش از حد و هایپرلوردوز می‌تواند هم در ستون فقرات گردنی و هم در ستون فقرات کمری دیده شود.

همه افراد به طور طبیعی در قسمت ستون فقرات خود دارای انحنا هستند. این انحناها که شکل S  ستون فقرات شما را ایجاد می‌کنند، انحنای لوردوتیک (در قسمت گردن و کمر) و کیفوتیک (در قسمت سینه‌ای) نامیده می‌شوند. این انحناها کمک می‌کنند تا بدن شما:

نیروها و شوک‌های وارده را جذب کند.

وزن سر بر روی گردن را تحمل کند.

بالاتنه را به‌صورت متعادل بر روی لگن قرار دهد.

تثبیت و حفظ ساختار بدنی را به بهترین شکل صورت دهد.

و در نهایت این انحناها کمک می‌کنند تا حرکت کنید، خم شوید و سایر فعالیت‌های بدنی را در جهات مختلف به‌راحتی انجام دهید.

همانطور که گفتیم همه افراد یک منحنی لوردوز طبیعی در قسمت کمر دارند؛ اما اگر این منحنی بیش از حد به سمت داخل انحنا پیدا کند، به آن هایپرلوردوز یا گودی کمر گفته می‌شود. هایپرلوردوز می‌تواند کمر و گردن شما را تحت تاثیر قرار دهد. این ناهنجاری می‌تواند منجر به فشار بیش از حد بر ستون فقرات و باعث درد و ناراحتی شود. اگر این انحنا شدید باشد و درمان نشود، می‌تواند بر توانایی حرکت شما نیز تأثیر بگذارد.

درمان گودی کمر بستگی به این موضوع دارد که منحنی آن چقدر جدی است و اینکه فرد چگونه به این لوردوز مبتلا شده است. اگر با خم‌شدن به جلو انحنای کمر از بین برود، نگرانی پزشکی کمی وجود خواهد داشت و احتمالاً می‌توان با فیزیوتراپی و ورزش روزانه وضعیت بدنی را بهبود بخشید. اما اگر هنگام خم‌شدن به جلو، منحنی ثابت باقی بماند، باید به پزشک مراجعه نمود. در ادامه با ما باشید تا بدانید هایپرلوردوز یا گودی کمر به چه علت به وجود می‌آید و پزشک شما چگونه آن را تشخیص می‌دهد.

علل شایع گودی کمر

گودی کمر می‌تواند افراد را در هر سنی تحت‌تأثیر قرار دهد. برخی شرایط و عوامل می‌توانند خطر ابتلا به هایپرلوردوز را افزایش دهند. برخی از این عوامل می‌توانند شامل موارد زیر باشد:

اسپاندیلولیستزیس: این عارضه یک بیماری ستون فقرات است که در آن یکی از مهره‌های پایینی به سمت جلو و روی استخوان زیرین آن می‌لغزد و معمولاً با جراحی درمان می‌شود.

آکندروپلازی: آکندروپلازی یکی از شایع‌ترین انواع کوتولگی است.

پوکی‌استخوان: پوکی‌استخوان یک بیماری استخوانی است که باعث ازبین‌رفتن تراکم استخوان می‌شود و خطر شکستگی را افزایش می‌دهد.

استئوسارکوم: استئوسارکوم یک سرطان استخوان است که معمولاً در استخوان ساق پا، استخوان ران یا استخوان بالای بازو در نزدیکی شانه ایجاد می‌شود.

چاقی: چاقی یک بیماری همه‌گیر در سراسر جهان است که افراد را در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به بیماری‌های جدی مانند دیابت نوع 2، بیماری قلبی و سرطان قرار می‌دهد.

علائم هایپرلوردوز یا گودی کمر چیست؟

شایع‌ترین علامت هایپرلوردوز، درد عضلانی است. وقتی ستون فقرات شما به طور غیرطبیعی دچار انحنا می‌شود، عضلات شما در جهات مختلف کشیده می‌شوند و در نتیجه این موضوع باعث سفت‌شدن یا اسپاسم آنها می‌شود. اگر هایپرلوردوز گردنی دارید، این درد ممکن است به گردن، شانه‌ها و قسمت بالای کمر شما نیز کشیده شود. همچنین ممکن است دامنه حرکتی کمر شما محدودتر شود.

می‌توانید با درازکشیدن روی یک سطح صاف و بررسی اینکه آیا فاصله زیادی بین انحنای گردن و پشت شما و سطح وجود دارد، میزان لوردوز خود را بررسی کنید. اگر بتوانید به‌راحتی دست خود را در این فضا حرکت دهید، ممکن است هایپرلوردوز داشته باشید.

اگر علائم دیگری از جمله:

بی‌حسی

مورمورشدن

دردهایی مانند شوک الکتریکی

کنترل ضعیف مثانه

ضعف

مشکل در حفظ کنترل عضلات

را تجربه کردید، باید فوراً به پزشک مراجعه کنید؛ زیرا این علائم ممکن است نشانه‌های یک بیماری جدی‌تر مانند گیرافتادگی عصب باشد.

گودی کمر یا هایپرلوردوز در کودکان

هایپرلوردوز در دوران کودکی اغلب، بدون هیچ علت شناخته شده‌ای ظاهر می‌شود. به این ناهنجاری، لوردوز خوش‌خیم نوجوانان نیز می‌گویند. این ناهنجاری به این دلیل اتفاق می‌افتد که عضلات اطراف باسن کودک ضعیف یا سفت شده‌اند. لوردوز خوش‌خیم نوجوانان معمولاً با افزایش سن از بین می‌رود.

گاهی هایپرلوردوز می‌تواند نشانه دررفتگی مفصل ران باشد، به‌خصوص اگر کودک شما با ماشین برخورد کرده یا در جایی زمین‌خورده باشد.

سایر شرایطی که می‌تواند باعث ایجاد هایپرلوردوز در کودکان شود، معمولاً مربوط به سیستم عصبی و مشکلات عضلانی است که بسیار نادر هستند. شرایطی مانند فلج مغزی.

گودی کمر یا هایپرلوردوز در زنان باردار

بسیاری از زنان باردار در طی بارداری خود ممکن است کمردرد را تجربه کنند و علائم هایپرلوردوز، مانند شکم و باسن بیرون‌زده را داشته باشند. اما تحقیقات نشان می‌دهد که هایپرلوردوز در دوران بارداری در واقع برای تنظیم مجدد مرکز ثقل در ستون فقرات به وجود می‌آید.

به‌طورکلی کمردرد ممکن است به دلیل تغییر جریان خون در بدن اتفاق بیفتد و به‌احتمال زیاد این کمردرد پس از زایمان از بین خواهد رفت.

گودی کمر یا هایپرلوردوز چگونه تشخیص داده می‌شود؟

در ابتدا پزشک تاریخچه پزشکی شما را بررسی می‌کند، سپس یک معاینه فیزیکی انجام می‌دهد و در مورد علائم شما سؤال می‌کند تا متوجه شود که آیا شما به گودی کمر مبتلا هستید یا خیر. در طول معاینه فیزیکی، پزشک از شما می‌خواهد که به جلو و به پهلو خم شوید. پزشک با مشاهده این حرکات متوجه خواهد شد که:

منحنی انعطاف‌پذیر است یا خیر؟

دامنه حرکتی شما به چه صورت است؟

آیا ستون فقرات شما در یک راستا قرار دارد؟

پزشک در صورت وجود هر گونه ناهنجاری ممکن است سؤالاتی از شما بپرسد مانند:

چه زمانی متوجه انحنای بیش از حد کمر خود شدید؟

آیا به نظر شما منحنی نسبت به قبل بدتر شده است؟

آیا شکل منحنی تغییر می‌کند؟

کجا احساس درد می‌کنید؟

پس از محدودکردن علل احتمالی، پزشک آزمایش‌هایی از جمله عکس‌برداری با اشعه ایکس از ستون فقرات را برای بررسی زاویه انحنای لوردوز شما تجویز می‌کند. پزشک بر اساس زاویه عکس رادیولوژی شما و با درنظرگرفتن سایر عوامل مانند قد، سن و توده بدن، تشخیص می‌دهد که آیا گودی کمر دارید یا خیر.

نحوه درمان گودی کمر یا هایپرلوردوز

اکثر افراد مبتلا به گودی کمر به درمان پزشکی نیاز ندارند مگر اینکه این ناهنجاری بسیار شدید باشد. درواقع درمان گودی کمر به‌شدت انحنای شما و وجود علائم دیگر بستگی دارد.

گزینه‌های درمانی عبارت‌اند از:

دارو، برای کاهش درد و تورم

فیزیوتراپی روزانه، برای تقویت عضلات و دامنه حرکتی

کاهش وزن، برای کمک به وضعیت بدن

بریس، در کودکان و نوجوانان

جراحی، در موارد شدید با درگیری‌های عصبی

مکمل‌های غذایی مانند ویتامین D

چگونه از گودی کمر یا هایپرلوردوز پیشگیری کنیم؟

اگرچه دستورالعملی برای پیشگیری از گودی کمر وجود ندارد، اما می‌توانید برخی از تمرینات را برای حفظ وضعیت بدنی مناسب و سلامت ستون فقرات خود انجام دهید.

ایستادن طولانی‌مدت نیز ممکن است انحنای ستون فقرات شما را تغییر دهد. بر اساس یکی از مطالعاتی که در این زمینه صورت‌گرفته است، ایستادن زیاد به طور قابل‌توجهی منحنی کمر را افزایش می‌دهد. اگر به دلیل کار یا عادت، زیاد می‌ایستید، سعی کنید هرازچندگاهی با نشستن استراحت کنید.

چه زمانی برای گودی کمر یا هایپرلوردوز به پزشک مراجعه کنیم؟

اگر هنگام خم‌شدن به جلو، منحنی کمری شما از بین رفت، نیازی به درمان ندارید. اما اگر هنگامی که خم می‌شوید منحنی لوردوز باقی می‌ماند (منحنی انعطاف‌پذیر نیست)، باید به دنبال درمان باشید.

همچنین اگر دردی را تجربه می‌کنید که در انجام کارهای روزمره شما اختلال ایجاد می‌کند، باید به پزشک مراجعه کنید. انعطاف‌پذیری، تحرک و فعالیت‌های روزانه ما به‌سلامت ستون فقراتمان بستگی دارد. درمان گودی کمر یا هایپرلوردوز می‌تواند به پیشگیری از عوارض بعدی مانند آرتریت و کمردرد مزمن کمک کند.

بهترین دکتر ارتوپد گردن در تهران

درد گردن یکی از بیماری ‌هایی است که امروزه بسیاری از افراد به آن مبتلا می‌ شوند. درمان درد گردن تا حدودی دشوار است. به همین دلیل باید بهترین دکتر ارتوپد گردن در تهران را جهت درمان انتخاب کنید. در واقع اگر پزشک ارتوپد در کار خود حرفه ای نباشد درد گردن کاهش پیدا نمی کند. به همین دلیل امکان دارد خطرات بیشتری برای بیمار به وجود بیاید. اگر مایل هستید درد گردن خود را با استفاده از روش ‌های ارتوپدی درمان کنید باید به دنبال بهترین پزشک باشید. بهترین پزشک دوره های آموزشی مربوط به درمان درد گردن  را گذرانده است. به همین دلیل پزشک شدت علائم بیماری را مورد بررسی قرار می ‌دهد و سپس بر اساس نوع علائم بیمار یکی از روش‌ های درمانی را تجویز می‌ کند.

نکاتی برای انتخاب بهترین دکتر ارتوپد گردن در تهران

 اگر مایل هستید بهترین دکتر ارتوپد گردن در تهران را انتخاب کنید باید در مورد تخصص و تجربه پزشک اطلاعات کافی کسب نمایید. برخی از مهمترین نکاتی که جهت انتخاب بهترین پزشک ارتوپد اهمیت دارد عبارت است از :

1. تمامی روش های درمانی را برای بیمار توضیح دهد

یکی از مهمترین نکاتی که بهترین دکتر ارتوپد گردن تهران به آن توجه می کند این است که تمامی روش های درمانی را برای بیمار توضیح می دهد. هر یک از روش های درمانی که جهت درمان گردن درد به کار گرفته می‌ شوند متفاوت هستند. پزشک وظیفه دارد در مورد تمامی این روش ها و همچنین نحوه پاسخگویی آنها با بیمار صحبت کند. این مسئله که بیمار بداند هر یک از روش های درمان گردن درد بر اساس چه علائمی مورد استفاده قرار می گیرند و چه نتیجه ای ارائه می‌ دهند اهمیت زیادی دارد. در واقع بهترین جراح به خوبی می‌ داند که باید بیمار را برای قبل از عمل به چه صورت آماده کند.

2. تعداد موفقیت های درمانی زیادی داشته باشد

یکی دیگر از ویژگی هایی که بهترین دکتر ارتوپد گردن تهران دارد این است که موفقیت های درمانی زیادی داشته است. تعداد ارتوپدی هایی که پزشک انجام داده را به خوبی بررسی کنید تا مطمئن شوید پزشک مورد نظر تخصص و تجربه بیشتری دارد. در واقع اگر پزشک ارتوپدی های زیادی انجام داده باشد به خوبی می داند که درمان برای هر یک از انواع گردن درد پاسخگو است یا نیست. تخصص و تجربه پزشک در صورتی افزایش پیدا می کند که تعداد موفقیت های درمانی بیشتری داشته باشد.

ارتوپدی در تهران تهران

3. بررسی نحوه برخورد بهترین دکتر ارتوپد گردن تهران

 یکی دیگر از نکاتی که زمان انتخاب بهترین دکتر ارتوپد گردن در تهران باید به آن دقت داشته باشید نحوه برخورد پزشک می باشد. بسیاری از پزشکانی که تخصص و تجربه زیادی دارند نحوه برخورد مناسبی با بیمار نخواهند داشت. این دسته از پزشکان محبوب نیستند و بیماران آنها را انتخاب نمی کنند. به همین دلیل زمانی که می خواهید بهترین پزشک را برای درمان گردن درد انتخاب کنید باید نحوه برخورد جراح با بیمار را بررسی نمایید. این مسئله که بیمار بتواند با پزشک به خوبی صحبت کند و تمامی علائم و نوع بیماری خود را به پزشک بگوید بسیار مهم است. برخی از پزشکان صبر حوصله ندارند. به همین دلیل بیماران با آنها نمی توانند ارتباط برقرار کنند.

4. رزرو نوبت به صورت اینترنتی باشد

 یکی از ویژگی‌ های دیگری که بهترین دکتر ارتوپد گردن تهران دارد این است که به صورت اینترنتی رزرو نوبت را انجام می دهد. بسیاری از بیماران نمی توانند برای رزرو نوبت کلینیک یا مطب پزشک به صورت حضوری مراجعه کنند. در واقع برخی از بیمارانی که در شهرستان هستند به صورت اینترنتی جهت رزرو نوبت اقدام می کنند. بر همین اساس بهترین پزشک تلاش می کند تا شرایط رزرو اینترنتی نوبت را برای بیماران فراهم کند. شما می توانید از طریق وب سایت بهترین نزد بهترین پزشک نوبت خود را رزرو کنید. همچنین خدمات و تمامی ویژگی هایی که پزشکی دارد را می توانید در وب سایت مورد بررسی قرار دهید.

درمان گردن درد

5. بهترین دکتر ارتوپد گردن تهران روش های جدید درمان را می شناسد

یکی دیگر از ویژگی هایی که بهترین دکتر ارتوپد گردن در تهران دارد این است که روش های جدید و به روز برای درمان به کار می ‌گیرد. امروزه روش‌ های مدرن و پیشرفته ای جهت درمان گردن درد به کار گرفته می شوند. در واقع پزشکانی هستند که تجربه و تخصص زیادی کسب کرده ‌اند. آنها به خوبی می‌ دانند که با استفاده از روش های قدیمی امکان دارد بیماران پاسخ مناسبی دریافت نکنند. به همین دلیل از روش ‌های مدرن و جدید درمان ارتوپدی استفاده می کنند. شما می توانید تمامی تجهیزاتی که برای درمان گردن درد می باشد را مورد بررسی قرار دهید و سپس بهترین پزشک را انتخاب کنید.

تمرینات مک‌کنزی برای کمردرد

تمرینات مک‌کنزی برای کمردرد چیست؟بسیاری از افراد در طول زندگی خود نوعی از کمردرد را تجربه می‌کنند. به‌عنوان مثل در ایالات متحده، کمردرد 75 تا 85 درصد از کل بزرگسالان را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد.

اگر کمردرد را تجربه می‌کنید، بهتر است با یک متخصص مشورت کنید تا علت آن تشخیص داده شود. این موضوع می‌تواند به شما کمک کند تا ایمن‌ترین و مؤثرترین گزینه درمانی را پیدا کنید.

یکی از این گزینه‌های درمانی می‌تواند پیروی از روش مکنزی باشد که گاهی اوقات تشخیص و درمان مکانیکی نیز نامیده می‌شود. این روش درمانی شامل مجموعه‌ای از دستورالعمل‌ها برای ارزیابی حرکت افراد و همچنین انجام تمرین‌هایی است که برای بهبود تحرک و وضعیت ستون فقرات طراحی شده‌اند.

برای بهره‌مندی از مزایای کامل تمرینات مک‌کنزی برای کمردرد، بهتر است تحت نظارت یک متخصص فیزیوتراپی این روش را انجام دهید تا بتواند ارزیابی و تمرینات مناسبی به شما ارائه دهد. بااین‌حال، می‌توانید چند تمرین مک‌کنزی را در خانه برای تسکین کمردرد امتحان کنید.

چگونه با خیال راحت تمرینات مک‌کنزی را امتحان کنیم؟

تمرینات مک‌کنزی برای کمردرد برای همه افراد مناسب نیست. اگر جراحی کمر انجام داده‌اید، بهتر است از انجام این برنامه تمرینی خودداری کنید. همچنین در صورت داشتن بیماری جدی در ستون فقرات، مانند شکستگی ستون فقرات، باید از انجام آن اجتناب کنید. البته اغلب توصیه این است که  قبل از انجام این تمرینات با پزشک خود مشورت کنید. متخصص می‌تواند به شما کمک کند تا مطمئن شوید که انجام این تمرینات کمردرد شما را بدتر نمی‌کند.

اگر تصمیم دارید تمرینات مک‌کنزی برای کمردرد را به‌تنهایی امتحان کنید، مطمئن شوید که به‌آرامی حرکات را انجام می‌دهید. حرکات ناگهانی ممکن است علائم شما را بدتر کند.

اگر علائم زیر را در یک یا هر دو پا احساس کردید، بلافاصله ورزش را متوقف کنید:

  • افزایش درد
  • بی‌حسی
  • مورمور

ممکن است در حین انجام تمرینات مک‌کنزی کمردرد موقتی را احساس کنید. در صورت وجود درد در حین انجام یک تمرین قبل از حرکت به تمرین بعدی صبر کنید تا درد کاهش یابد.

تمرینات مک‌کنزی برای کمردرد

درازکشیدن به شکم روی زمین

این حرکت با تخلیه فشار بر روی کمر، درد را کاهش می‌دهد. همچنین به تنظیم ستون فقرات شما کمک می‌کند.

روی شکم خود دراز بکشید. بازوهای خود را در کنار بدن خود قرار دهید.

سر خود را به پهلو یا روبه‌پایین قرار دهید. سر خود را به پهلو یا روبه‌پایین قرار دهید. دقت کنید که پنجه‌های پا از زمین جدا نشود. 2 تا 3 دقیقه این حرکت را نگه دارید و تا هشت بار در روز آن را تکرار کنید..

درازکشیدن به شکم روی بالش

می‌توانید در ادامه برای حمایت از کمر، یک بالش زیر شکم خود اضافه کنید. رو به شکم دراز بکشید و یک بالش زیر شکم و لگن خود قرار دهید. بازوهای خود را در کناره‌های خود قرار دهید. سر خود را به پهلو یا روبه‌پایین قرار دهید. دقت کنید که پنجه‌های پا از زمین جدا نشود. 2 تا 3 دقیقه این حرکت را نگه دارید و تا هشت بار در روز آن را تکرار کنید.

شنا بر روی آرنج

این تمرین به بازیابی انحنای طبیعی کمر شما کمک می‌کند. این تمرین به‌عنوان اکستنشن کمر نیز شناخته می‌شود.

روی شکم خود دراز بکشید. خود را روی ساعد خود نگه دارید و شانه‌های خود را بالای آرنج خود قرار دهید.2 تا 3 دقیقه این حرکت را نگه دارید و سپس بالاتنه خود را پایین بیاورید. تا هشت بار در روز این حرکت را تکرار کنید.

شنا بر روی دستان

این حرکت نیز به بازیابی انحنای طبیعی کمر شما کمک می‌کند.

روی شکم خود دراز بکشید. دست‌های خود را زیر شانه‌های خود قرار دهید.

به‌آرامی بازوهای خود را صاف کنید و بالاتنه خود را بلند کنید. این حرکت را 2 ثانیه نگه دارید و سپس به موقعیت شروع بازگردید.

10 تکرار را کامل کنید و تا هشت بار در روز این تمرین را تکرار کنید.

باز کردن کمر به‌صورت ایستاده

اکستنشن ایستاده به حرکت خمشی به عقب کمر شما کمک می‌کند. انجام این تمرین نیز راحت است زیرا نیازی نیست روی زمین دراز بکشید.

صاف بایستید. دست‌های خود را روی کمر خود قرار دهید.

تا جایی که امکان دارد به سمت عقب خم شوید و زانوهای خود را صاف نگه دارید. 2 ثانیه این موقعیت را نگه دارید و به موقعیت شروع بازگردید. 10 تکرار را کامل کنید و تا هشت بار در روز آن را انجام دهید.

خم‌کردن کمر به‌صورت درازکش

خم‌شدن درازکش اولین گام در بازگرداندن حرکت خمشی به جلو در قسمت پایین کمر است. پس از بهبود کمردرد، با این تمرین شروع کنید تا دامنه حرکتی خود را دوباره به دست آورید.

اگر در پشت خود احساس راحتی نمی‌کنید، سر خود را روی بالش قرار دهید. این موضوع باعث کاهش فشار روی ستون فقرات شما می‌شود.

به پشت دراز بکشید. پاهای خود را صاف روی زمین قرار دهید و سعی کنید به‌اندازه عرض باسن از هم فاصله داشته باشند. هر دوزانو را به سمت قفسه سینه بالا بیاورید و دنبالچه خود را روی زمین نگه دارید. 2 ثانیه این وضعیت را نگه دارید و سپس به موقعیت شروع بازگردید.

6 بار این حرکت را انجام دهید و تا چهار بار در روز آن را تکرار کنید.

خم‌شدن به جلو در حالت نشسته

خم‌شدن در حالت نشسته به بازیابی حرکت خم‌شدن به جلوی کمر شما کمک می‌کند. این حرکت درواقع یک نسخه متوسط از دراز نشست محسوب می‌شود.

روی لبه یک صندلی بنشینید. پشت خود را صاف کنید و پاهای خود را صاف روی زمین قرار دهید. به جلو خم شوید. دستان خود را از بین پاهای خود به سمت زمین دراز کنید. 2 ثانیه این وضعیت را نگه دارید و سپس به موقعیت شروع بازگردید.

6 بار این حرکت را انجام دهید و تا چهار بار در روز آن را کامل کنید.

خم‌شدن ایستاده

خم‌شدن ایستاده، چالش‌برانگیزترین تمرین در این سری تمرینات محسوب می‌شود. این تمرین همچنین توانایی ستون فقرات شما را برای خم‌شدن به جلو افزایش می‌دهد.

بایستید و پاها را به‌اندازه عرض شانه باز کنید. باسن خود را به جلو خم کنید، زانوهای خود را صاف نگه دارید. دستان خود را به سمت زمین دراز کنید.

۱ تا ۲ ثانیه مکث کنید و سپس به موقعیت شروع بازگردید.

6 دفعه این حرکت را انجام دهید و تا دو بار در روز آن را کامل کنید.

اگر نمی‌توانید خیلی خم شوید نگران نباشید. این موضوع به‌مرورزمان بهبود خواهد یافت.

کلام آخر

تمرینات مک‌کنزی برای کمردرد یکی از روش‌های درمان کمردرد است. اگرچه این روش معمولاً توسط فیزیوتراپیست‌ها استفاده می‌شود، اما برخی از تمرینات وجود دارد که می‌توانید به‌تنهایی آن‌ها را امتحان کنید.

این تمرینات در ابتدا توسط یک فیزیوتراپیست به نام رابین مک‌کنزی توسعه داده شد. او نشان داد که گسترش ستون فقرات می‌تواند باعث تسکین درد قابل‌توجهی برای بیماران خاص شود. او مجموعه‌ای از مانورها و تمرین‌ها را برای کمک به بیماران برای ایفای نقش فعال‌تر در سلامت استفاده نمود.

هدف بلندمدت تمرینات مک‌کنزی برای کمردرد این است که به بیمارانی که از گردن درد یا کمردرد رنج می‌برند، آموزش دهد که چگونه با ورزش و سایر استراتژی‌ها، خود را درمان کرده و درد را در طول زندگی خود مدیریت کنند. اهداف دیگر این روش عبارت‌اند از:

کاهش سریع درد

بازگشت به عملکرد طبیعی در فعالیت‌های روزانه

به‌حداقل‌رساندن خطر دردهای مکرر (از وضعیت‌ها و حرکات دردناک خودداری کنید)

به‌حداقل‌رساندن تعداد مراجعات مجدد به متخصص ستون

تمرینات مک‌کنزی برای کمردرد، وضعیت‌های پیش‌رونده محسوب می‌شوند؛ یعنی باید به‌مرور بهتر و بهتر بتوانید آن‌ها را انجام دهید. اگر کمردرد شما حاد است، ممکن است نتوانید تمام این تمرینات را انجام دهید. در این صورت تا جایی که می‌توانید مراحل را طی کنید و با کاهش درد سعی کنید تمرینات را بیشتر نمایید.

تمرینات مک‌کنزی برای کمردرد برای تغییر موقعیت دیسک‌های بین مهره‌ای جابه‌جا شده و تقویت عضلات و ساختارهای اطراف کمر برای جلوگیری از آسیب مجدد طراحی شده است. اگرچه که بسیاری از حرکات و درمان مداوم را می‌توان در خانه انجام داد، اما مهم است که در ابتدا این تمرینات را زیر نظر یک پزشک شروع کنید تا اطمینان حاصل کنید که این حرکات را به‌درستی انجام می‌دهید و باعث آسیب بیشتر نمی‌شوید.

منبع:www.healthline.com