بهترین زمان برای انجام حرکات اصلاحی با توجه به بررسی های تخصصی متخصص حرکات اصلاحی و تدوین برنامه ها و استراتژی های عملکردی مناسب با توجه به شرایط فردی هر شخصی منحصر به فرد می باشد. در حالت کلی بهترین زمان برای انجام حرکات اصلاحی پس از هر فعالیت ورزشی مانند تمرینات کششی یا هوازی به عنوان یک برنامه تمرینی منظم برای اجرای حرکات اصلاحی پس از گرم کردن بدن است.

متخصص حرکات اصلاحی بهترین زمان برای انجام حرکات اصلاحی را تعیین می کند.

تمرینات اصلاحی چیست؟

ورزش ها و تمرینات اصلاحی رویکرد های متمرکزی برای تمرین بدنی هستند که حرکات اصلاحی را ترویج می کنند. حرکات اصلاحی در صورتی که در بهترین زمان خود و با اصولی ترین شیوه ها انجام شوند، به رفع عدم تعادل عضلانی کمک می نمایند. همچنین می توانند الگو های حرکتی عملکردی را بازیابی کنند و کنترل عصبی عضلانی را پیش ببرند.

پیوستار تمرینات اصلاحی فرآیندی است که شامل سطوح متعددی از ورزش ها و تمرینات اصلاحی از جمله فعال سازی عضلات می شود. این تمرینات اصلاحی شامل استراتژی های فعال و غیرفعال هستند که هدف نهایی شان بازگرداندن الگو های حرکتی اولیه، بهبود تحرک و ثبات، از بین بردن چسبندگی در بافت نرم، ترویج فعال سازی عضلات و در نهایت افزایش عملکرد ساختار عضلانی و اسکلتی می باشند.

چند نمونه از تمر‌‌ینات اصلاحی

تمرینات اصلاحی می توانند اشکال مختلفی داشته باشند. از آنجایی که این حرکات برای بهبود به یک ناحیه بسیار خاص از بافت عضلانی طراحی شده اند، مهم است که ورزش های اصلاحی را تحت نظر متخصص حرکات اصلاحی انجام دهید. متخصص حرکات اصلاحی با انتخاب بهترین زمان برای انجام حرکات اصلاحی بهره وری این تمرینات را دو چندان می کند.

چند نمونه از تمرینات اصلاحی عبارتند از:

• کشش فلکسور هیپ
• کشش ساق پا
• کشش زانو
• کار با فوم رولر روی نوارهای ایلیوتیبیال (چهارسر ران خارجی)

این موارد تنها چند نمونه کلی از تمرینات اصلاحی هستند. علم حرکات اصلاحی حتی برای ریزترین استخوان ها و عضلات بدن تمریناتی کاملا اصولی و علمی طراحی کرده است.

بهترین زمان برای انجام تمرینات اصلاحی چه زمانی است؟

بهترین زمان برای انجام حرکات اصلاحی به شرایط فردی اشخاص مختلف بستگی دارد. به عبارت دیگر تمام طرح ها و استراتژی های مربوط به تمرینات اصلاحی باید متناسب با شرایط افراد مختلف برنامه ریزی شوند.

برخی از افراد در برنامه روزانه ورزشی خود اقدام به انجام تمرینات اصلاحی می کنند. از این رو بهترین زمان برای انجام حرکات اصلاحی برای این گونه از افراد در زمانی است که بدن شان را برای ورزش کردن و انجام تمرینات اصلاحی گرم کرده اند. با این حال برای برخی از افراد بهترین زمان برای انجام حرکات اصلاحی باید مطابق با برنامه ویژه ای مشخص شود که متخصص حرکات ورزشی آن را تدوین می کند. این افراد به یک برنامه تمرینی اصلاحی ویژه نیاز دارند.

تمرینات اصلاحی کلید سلامتی و تندرستی کلی هستند و متخصص حرکات اصلاحی بهتر می داند که بهترین زمان برای انجام حرکات اصلاحی برای افراد مختلف چه زمانی است. آیا بهترین زمان برای انجام حرکات اصلاحی قبل یا بلافاصله بعد از جلسات تمرینی با شدت بالا است؟ این سوالی است که متخصص حرکات ورزشی متناسب با شرایط بدنی شما می تواند به صورت علمی پاسخ دهد.

بهترین زمان برای شروع تمرینات اصلاحی چه زمانی است؟

بهترین زمان برای شروع تمرینات اصلاحی پیش از بدتر شدن آسیب های عضلانی و اسکلتی است.

بسیاری از مردم منتظر می مانند تا زمانی که علائم آسیب های عضلانی و اسکلتی شان بدتر شود تا به متخصص حرکات اصلاحی مراجعه کنند.

چنین رویکردی موجب بدتر شدن مشکلات موجود می شود. به عبارت دیگر عدم درمان به موقع منجر می شوند تا پروسه درمان آسیب های عضلانی و مفاصل بسیار طولانی تر شود.

بهترین زمان برای شروع حرکات اصلاحی بلافاصله پس از ایجاد درد در مفاصل و عضلات است.

همه افراد گه گاهی دچار کشیدگی یا درد عضلانی می شوند. با این حال اگر بعد از چند روز خودمراقبتی وضعیت بهبود نیافت، فوراً به متخصص حرکات اصلاحی باید مراجعه کرد.

حرکات اصلاحی و هدفمند تحت نظر متخصص حرکات اصلاحی موجب می شوند تا عضلات ضعیف و غیرفعال که مستعد آسیب هستند فعال شوند.

با توجه به بهترین زمان برای انجام حرکات اصلاحی که متناسب با شرایط بدنی افراد تعیین می شود می توان به بهبود تعادل، هماهنگی و ثبات عضلات و مفاصل دست یافت.

مزایای حرکا‌ت اصلاحی: چگونه تمر‌ینات اصلاحی را در روال فعلی خود ادغام می کنید؟

گنجاندن تمرینات اصلاحی در روتین روزانه یکی از راه های هوشمند برای به حداکثر رساندن عملکرد شما و کاهش احتمال آسیب است.

• تمرینات اصلاحی عدم تعادل عضلانی را تقویت می کنند. در واقع ورزش های اصلاحی می توانند با اصلاح عدم تعادل کارایی شما را افزایش دهند، به مدیریت استرس کمک کنند و نحوه حرکت و عملکرد بدن را بهبود ببخشند.
• تمرینات اصلاحی برای بهبود قدرت و ثبات بر بهینه سازی کنترل عضلانی تمرکز دارند که برای به حداکثر رساندن تولید نیرو و کاهش خطر آسیب امری ضروری می باشند.
• تمرینات اصلاحی با استفاده از استراتژی های علمی و حرکتی خاصی طراحی می شوند که به کاهش درد های عضلانی و استخوانی کمک می کنند. تقویت یا اصلاح وضعیت بدنی شما یک راه عالی برای جلوگیری از مشکلات اسکلتی عضلانی در آینده است.

در نهایت وقتی عضلات و مفاصل شما به درستی در یک راستا قرار بگیرند، می توانید هر روز را بدون درد عضلانی و استخوانی پشت سر بگذارید.

با دیدن پای پرانتزی کودک اولین چیزی که به ذهن هر والدینی می رسد این است که برای پای پرانتزی به چه دکتری مراجعه کنیم؟ چگونه می توانیم بدون جراحی و با تمرینات اصلاحی مشکل پای پرانتزی را درمان نماییم؟

ژنوواروم یا پای پرانتزی را می توان با روش های غیر جراحی یا جراحی اصلاح کرد. درمان های غیرجراحی شامل کشش، ورزش اسلینگ، ورزش مقاومت عضلانی، کایروپراکتیک و غیره هستند. ورزش کششی و الاستیک در میان درمان های غیرجراحی مداخلاتی می باشند که دسترسی به آنها آسان است.

چرا پا‌ها پرانتزی می شوند؟

بگذارید یک نکته جالب در مورد پای پرانتزی یا کمانی بگوییم. همه ما در کودکی به مدت دو سال پاهای کمانی داریم. وقتی کودک در رحم است، وضعیت پاهای جنین به گونه ای قرار می گیرد که لگن خمیده می شود و به سمت بیرون می چرخد. همچنین زانو در قسمت پایین ساق با خمیدگی همراه است. در نتیجه پا به سمت داخل می چرخد.

به دلیل این وضعیت در دوران بارداری، پاها در دوران نوزادی و کودکی کمان می مانند. وقتی کودک یک و نیم یا دو ساله می شود، پاها به تدریج صاف می شوند. زمانی که ساق پا با گذشت زمان و افزایش سن بهتر نشود، جای نگرانی است و باید فوراً به پزشک مراجعه نمایید اما برای پای پرانتزی به چه پزشکی مراجعه کنیم؟

برای پای پرانتزی به چه پزشکی مراجعه کنیم؟

در درمان پای پرانتزی انتخاب پزشک متخصص اولین مرحله می باشد. شاید این سوال برای تان پیش بیاید که برای پای پرانتزی به چه پزشکی مراجعه کنیم؟ متخصص حرکات اصلاحی، متخصص ارتوپدی و فیزیوتراپیست متخصصانی هستند که می توانند در درمان پای پرانتزی به شما کمک کنند.

مزیت مراجعه به متخصص حرکات اصلاحی این است که این متخصص می تواند بدون هیچ گونه مداخله ای با شیوه های طبیعی و ورزش های ساده مشکل شما را حل کند. در حقیقت متخصص حرکات اصلاحی می تواند بدون هیچ گونه عمل جراحی شکاف موجود در بین برنامه تمرینات ورزشی و توانبخشی را پر کند. از طرف دیگر تمرینات اصلاحی که متخصصین حرکات اصلاحی ارائه می دهند علاوه بر درمان پای پرانتزی بهترین راه برای پیشگیری از دیگر ناهنجاری های اسکلتی، عضلانی و استخوانی هستند که ممکن است بر اثر عدم درمان پای کمانی در دراز مدت بروز کنند.

تا اینجا متوجه شدیم که برای پای پرانتزی به چه دکتری مراجعه کنیم اما برخی از مهم ترین تمرینات اصلاحی که متخصصین حرکات اصلاحی تجویز می کنند به شرح زیر می باشند.

تمرینات اصلاحی برای درمان پای پرانتزی

یکی از پاسخ های علمی به این سوال که برای درمان پای پرانتزی به چه دکتری مراجعه کنیم متخصص حرکات اصلاحی می باشد.

متخصص حرکات اصلاحی برای درمان پای پرانتزی به دو گروه تمرین تخصصی می پردازد. این تمرینات عبارتند از: تمرینات کششی و تقویتی.

برخی از تمرینات کششی برای ژنوواروم

متخصص حرکات اصلاحی برای اصلاح ژنوواروم روی کشش دو عضله تمرکز می کند. یکی عضله همسترینگ است که در پشت ران قرار دارد و دیگری عضله اداکتور می باشد که در قسمت داخلی ران واقع شده است.

کشش عضلات همسترینگ در نشستن طولانی برای ژنوواروم: این تمرین کششی در حالت نشسته انجام می شود. کاری که انجام می دهیم این است که یک زانو را خم می کنیم. زانوی دیگر باید صاف بماند. سپس به حالت قائم می نشینیم. در مرحله بعد پا و انگشتان پا را به سمت خود می کشیم. در صورت امکان صاف بنشینید و کمی به سمت جلو خم شوید تا در پشت ران کشش خوبی را احساس کنید.

کشش اداکتور با دو پا در کنار هم: بنشینید و هر دو پا و کف پا را به هم وصل کنید. پس از آن به جلو خم شوید. سعی کنید ران خود را تا حد امکان پایین بیاورید، زانوها را پایین نگه دارید و برای یک دقیقه به همان حالت بمانید. این ورزش برای درمان پای پرانتزی بسیار مفید می باشد.

تمرینات کششی اداکتور برای صاف کردن پاهای کمان: تمرین بعدی نیز کششی است. یک بار دیگر کف هر دو پای خود را به هم بچسبانید. این بار به سمت جلو خم نمی شوید، بلکه به صورت اریب خم خواهید شد. شانه کمی به سمت زانوی طرف مقابل خم می گردد. یک دقیقه به همین حالت بمانید.

کشش عضلات اداکتور: یک زانو را صاف کنید و زانوی دیگر را بر روی آن قرار دهید. پس از آن یک شانه را در جهت زانوی طرف مقابل خم خواهید کرد. دست های خود را به سمت عقب ببرید، درست مانند شکل زیر.

پس از این که دست های خود را پشت سر تان قرار دادید، یکی از شانه ها را به یک سمت خم کنید. درست مانند شکل بالا. یک دقیقه به همین حالت بمانید.

در هر جلسه از تمرینات اصلاحی برای درمان پای پرانتزی حداقل دو یا سه بار این حرکات را انجام می دهید.

چرا برای پای پرانتزی به متخصص حرکات اصلاحی مراجعه کنیم؟

تا اینجا متوجه شدید که برای پای پرانتزی به چه دکتری مراجعه کنید. با این حال شاید این سوال برای تان مطرح شود که چرا متخصص حرکات اصلاحی را برای درمان پای پرانتزی انتخاب کنیم.

متخصص حرکات اصلاحی سعی می کند بدون مداخله جراحی خفیف ترین تا حادترین شرایط پای پرانتزی را به کمک تمرینات اصلاحی که علم اثربخشی آنها را به اثبات رسانده است درمان کند. پای پرانتزی یکی از ناهنجاری های بدنی به شمار می رود که در اثر ضعف عضله های دو سر رانی، کوتاه شدن عضله همسترینگ و همچنین کوتاه شدن عضله نیم غشایی بروز می کند. تمرینات اصلاحی که متخصص حرکات اصلاحی تجویز می کند می توانند این ضعف های عضلانی را به شیوه طبیعی و غیرجراحی درمان نمایند.

نتیجه گیری

اگر نگران این موضوع هستید که برای درمان پای پرانتزی به چه دکتری مراجعه کنیم، حتما متخصص حرکات اصلاحی را در اولویت قرار دهید.

فعال ماندن، مدیریت وزن و ایجاد تغییرات در رژیم غذایی چند راه طبیعی برای تسکین درد آرتروز هستند. برخی از درمان‌های جایگزین نیز می‌توانند با بهبود انعطاف‌پذیری یا کاهش سفتی و تورم در این زمینه کمک کننده باشند.

درد آرتروز

آرتروز یا آرتریت به طیف وسیعی از شرایطی اطلاق می‌شود که شامل درد و التهاب در مفاصل باشد. اما آیا این عارضه یک وضعیت دژنراتیو است؟ (وضعیت دژنراتیو اشاره به وضعیتی است که در طی آن علائم در طول زمان بدتر می‌شوند) یا یک اختلال خودایمنی با علائم خارج مفصلی که در طی دوره‌هایی بدتر می‌شود؟

برای پاسخ به این سؤال باید گفت که دو نوع آرتریت بسیار شایع وجود دارد. این دو نوع عبارت‌اند از: استئوآرتریت و آرتریت روماتوئید.

استئوآرتریت عمدتاً زمانی ایجاد می‌شود که ساییدگی و پارگی غضروف باعث ساییدگی استخوان‌ها به یکدیگر  و این موضوع منجر به اصطکاک، آسیب و التهاب می‌شود.

آرتریت روماتوئید یک بیماری سیستمیک است که باعث ایجاد علائم در سراسر بدن می‌شود. این بیماری یک اختلال خودایمنی است و زمانی اتفاق می‌افتد که سیستم ایمنی به اشتباه به بافت مفصلی سالم حمله کند.

پزشکان می‌توانند برای تسکین درد آرتروز دارو تجویز کنند، اما اغلب روش‌های طبیعی را نیز توصیه می‌کنند.

به یاد داشته باشید که قبل از امتحان هر دارویی برای آرتروز، چه دارویی باشد و چه غیر دارویی، با پزشک خود صحبت کنید.

برای تسکین درد آرتروز بدون دارو وزن خود را کاهش دهید

اضافه وزن می‌تواند تأثیر زیادی بر علائم آرتروز داشته باشد. وزن اضافی، فشار بیشتری بر مفاصل شما، به خصوص مفاصل زانو، ران و لگن وارد می‌کند.

دستورالعمل‌های کالج آمریکایی روماتولوژی و بنیاد آرتروز (ACR/AF) اکیداً کاهش وزن را در صورت ابتلا به استئوآرتریت، اضافه وزن یا چاقی توصیه می‌کند.

پزشک می‌تواند به شما در تعیین وزن مورد نظر و طراحی برنامه ای برای کمک به رسیدن به آن کمک کند.

کاهش استرس روی مفاصل با کاهش وزن می‌تواند به موارد زیر کمک کند:

تحرک مفصل را افزایش دهد

باعث کاهش درد شود

از آسیب بعدی به مفاصل جلوگیری کند

ورزش کافی داشته باشید

اگر مبتلا به آرتروز هستید، ورزش می‌تواند به شما کمک کند:

وزن خود را مدیریت کنید

مفاصل خود را انعطاف‌پذیر نگه دارید

عضلات اطراف مفاصل خود را تقویت کنید و با این کار پشتیبانی بیشتری را از مفاصل خود داشته باشید

دستورالعمل‌های فعلی برای درمان آرتروز شروع یک برنامه ورزشی مناسب را توصیه می‌کنند. ورزش‌کردن با یک مربی یا شخص دیگری ممکن است به‌ویژه مفید باشد، زیرا انگیزه را افزایش می‌دهد.

گزینه‌های مناسب برای آرتروز می‌توانند شامل تمرینات کم‌تأثیری مانند:

پیاده‌روی

دوچرخه‌سواری

تایچی

و فعالیت‌های آبی باشند

برای تسکین درد آرتروز بدون دارو از درمان سردوگرم استفاده کنید

گرما و سرمادرمانی می‌تواند به تسکین درد و التهاب آرتروز کمک کند.

درمان‌های حرارتی می‌تواند شامل دوش‌گرفتن یا حمام طولانی و گرم‌کردن مفاصل در صبح برای کمک به کاهش سفتی و استفاده از پتوی برقی یا پد گرم‌کننده مرطوب برای کاهش ناراحتی در طول شب باشد.

درمان سرمادرمانی نیز می‌تواند به تسکین درد مفاصل، تورم و التهاب کمک کند. یک کیسه یخ ژله‌ای یا کیسه‌ای از سبزیجات یخ زده را در یک حوله بپیچید و برای تسکین سریع آن را روی مفاصل دردناک بمالید. هرگز یخ را مستقیماً روی پوست قرار ندهید.

کپسایسین که از فلفل چیلی به دست می‌آید، جزء برخی از پمادها و کرم‌های موضعی است که می‌توانید از این پمادها بدون نسخه پزشک استفاده کنید. این محصولات می‌توانند موجب گرما شوند و درد مفاصل را تسکین دهند.

برای تسکین درد آرتروز بدون دارو طب سوزنی را امتحان کنید

طب سوزنی یک درمان پزشکی و باستانی چینی است که شامل فرو کردن سوزن‌های نازک در نقاط خاصی از بدن شما است. متخصصان طب سوزنی ادعا دارند که این روش درمانی که با تغییر مسیر انرژی‌ها و بازیابی تعادل در بدن می‌تواند به بهبود وضعیت بیمار کمک کند.

طب سوزنی ممکن است درد آرتروز را کاهش دهد و کالج آمریکایی روماتولوژی و بنیاد آرتروز (ACR/AF)  به طور مشروط آن را توصیه می‌کند. اگرچه شواهد کافی برای تأیید فواید این روش درمانی وجود ندارد، اما درمانی بی خطر و کم آسیب برای آرتروز در نظر گرفته می‌شود.  برای انجام این درمان حتماً یک متخصص طب سوزنی دارای مجوز را پیدا کنید.

برای تسکین درد آرتروز بدون دارو از مدیتیشن استفاده کنید

تکنیک‌های مدیتیشن و تمدد اعصاب ممکن است با کاهش استرس و توانمندسازی شما برای مقابله بهتر با بیماری، به کاهش درد آرتروز کمک کند. کاهش استرس ممکن است به کاهش التهاب و درد نیز کمک کند.

کالج آمریکایی روماتولوژی و بنیاد آرتروز (ACR/AF)  تای چی و یوگا را نیز برای این منظور توصیه می‌کند. این تکنیک‌های مدیتیشن، تمدد اعصاب و تنفس را با تمرینات کم‌تأثیر ترکیب می‌کنند.

مطالعات نیز نشان داده‌اند که تمرین مراقبه و ذهن آگاهی برای برخی از افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید مفید بوده است.

اضطراب، استرس و افسردگی همگی از عوارض شایع دردهای مزمن مانند آرتروز هستند.

برای تسکین درد آرتروز بدون دارو از یک رژیم غذایی سالم پیروی کنید

رژیم غذایی سرشار از میوه‌های تازه، سبزیجات و غذاهای کامل می‌تواند به تقویت سیستم ایمنی و سلامت کلی شما کمک کند. شواهدی وجود دارد مبنی بر اینکه انتخاب‌های غذایی می‌تواند بر افراد مبتلا به استئوآرتریت و آرتریت روماتوئید تأثیر بگذارد.

به‌عنوان‌مثال رژیم‌های غذایی گیاهی، حاوی آنتی‌اکسیدان‌هایی است که می‌تواند با از بین بردن رادیکال‌های آزاد از بدن به کاهش التهاب کمک کند.

از سوی دیگر، رژیم‌های غذایی سرشار از گوشت قرمز، غذاهای فراوری شده، چربی‌های اشباع شده و شکر و نمک افزوده ممکن است التهاب را تشدید کند و باعث افزایش درد آرتروز شود.

این غذاها همچنین می‌توانند به سایر بیماری‌ها، از جمله چاقی، کلسترول بالا، فشار خون بالا، بیماری‌های قلبی و سایر عوارض کمک کنند، بنابراین احتمالاً برای افراد مبتلا به آرتروز مفید نیستند.

دستورالعمل‌های فعلی برای درمان آرتروز مصرف مکمل‌های ویتامین D یا روغن ماهی را به عنوان یک درمان توصیه نمی‌کند، اما مصرف غذاهای حاوی این مواد مغذی به عنوان بخشی از یک رژیم غذایی متعادل ممکن است به بهبود کلی بدن کمک کند

برای تسکین درد آرتروز بدون دارو زردچوبه را به غذاها اضافه کنید

زردچوبه، ادویه زردرنگ رایج در غذاها، حاوی ماده شیمیایی به نام کورکومین است. این ماده پرخاصیت دارای خواص آنتی‌اکسیدانی و ضدالتهابی است و تحقیقات نشان می‌دهد که ممکن است به کاهش درد و التهاب آرتروز کمک کند.

در یک مطالعه حیوانی، دانشمندان دریافتند که دادن زردچوبه به موش‌ها می‌تواند التهاب مفاصل آن‌ها را کاهش دهد.

البته تحقیقات بیشتری برای نشان‌دادن نحوه عملکرد زردچوبه برای کاهش التهاب موردنیاز است، اما افزودن مقدار کمی از این ادویه ملایم اما خوش‌طعم به وعده‌غذایی‌تان احتمالاً می‌تواند گزینه‌ای بی خطر باشد.

برای تسکین درد آرتروز بدون دارو ماساژ بگیرید

ماساژ می‌تواند احساس آرامش و راحتی خوبی را در شما ایجاد کند. این روش همچنین ممکن است به مدیریت درد و ناراحتی مفاصل کمک کند.

اگرچه کالج آمریکایی روماتولوژی و بنیاد آرتروز (ACR/AF)  در حال حاضر ماساژ را به عنوان یک درمان برای آرتروز توصیه نمی‌کند، زیرا شواهد کافی برای تأیید اثربخشی آن وجود ندارد، اما آنها اضافه می‌کنند که ماساژ خطری برای بیماری آرتروز ایجاد نمی‌کند و ممکن است مزایای غیرمستقیمی مانند کاهش استرس را به دنبال داشته باشد.

برای تسکین درد آرتروز بدون دارو مکمل‌های گیاهی را در نظر بگیرید

اگرچه تحقیقات علمی تابه‌حال تأیید نکرده‌اند که هیچ گیاه یا مکمل خاصی می‌تواند آرتروز را درمان کند؛ اما بسیاری از مکمل‌های گیاهی ممکن است درد مفاصل را کاهش دهند، برخی از این گیاهان عبارت‌اند از:

بوسولیا

بروملین

پنجه شیطان

جینکو

گزنه

سازمان غذا و دارو (FDA) گیاهان و مکمل‌ها را از نظر کیفیت، خلوص یا ایمنی کنترل نمی‌کند، بنابراین نمی‌توانید دقیقاً مطمئن باشید که یک محصول حاوی چه موادی است پس حتماً برای خرید این مکمل‌های گیاهی از یک منبع معتبر خرید کنید.

همیشه قبل از امتحان یک مکمل جدید با پزشک خود مشورت کنید، زیرا برخی از این مکمل‌ها می‌توانند عوارض جانبی و تداخلات دارویی خطرناکی ایجاد کنند.

درد در شانه و بازوی راست می‌تواند به دلیل صدمه، پارگی یا گیرافتادگی تاندون و سایر شرایط سلامتی رخ دهد. همچنین ممکن است به هنگام درد در بازو و شانه راست، علائم دیگری را نیز تجربه کنید.

از آنجایی که شانه‌ها متحرک‌ترین مفاصل بدن هستند، می‌توانند بسیار مستعد آسیب و شرایط دژنراتیو باشند. شرایط دژنراتیو به وضعیتی پیش‌رونده گفته می‌شود که در طی آن ساییدگی و تخریب مفصل به‌مرورزمان بدتر می‌شود.

این امکان وجود دارد که درد شانه به بازوی شما نیز سرایت کند و یا برعکس، وضعیتی که روی بازوی شما تأثیر می‌گذارد ممکن است باعث ناراحتی در اطراف شانه نیز شود.

شاید از خود بپرسید که شایع‌ترین علل درد شانه و بازوی راست چیست.

به طور کلی، شاید بتوان گفت که مشکلات مربوط به روتاتور کاف شایع‌ترین علت این درد است.

در ادامه  مقاله در مورد روتاتور کاف و همچنین سایر علل بالقوه درد شانه و بازوی راست بیشتر صحبت خواهیم کرد.

بیماری‌های مربوط به روتاتور کاف در شانه و بازوی راست

روتاتور کاف گروهی از عضلات و تاندون‌ها هستند که استخوان بازو را در حفره شانه نگه می‌دارند. بافت‌های روتاتور کاف ممکن است به دلیل استفاده بیش از حد یا آسیب‌دیدگی دچار عارضه‌های زیر شوند:

تاندونیت که در طی آن تاندون‌های روتاتور کاف تحریک شده و ملتهب می‌شوند.

بورسیت که در طی آن بورسا که کیسه‌ای پر از مایع است و به حرکت آزادانه روتاتور کاف کمک می‌کند، ملتهب می‌شود.

گیرافتادگی یا ایمپینجمنت که در طی این عارضه، بخشی از استخوان کتف به نام آکرومیون به بافت‌های روتاتور کاف ساییده می‌شود و منجر به تورم و درد می‌شود.

پارگی روتاتور کاف

این عارضه زمانی اتفاق می‌افتد که یک یا چند تاندون در روتاتور کاف پاره شود. پارگی می‌تواند جزئی یا کامل باشد. این پارگی‌ها ممکن است به دلیل آسیب‌دیدگی‌های ناگهانی یا ساییدگی‌هایی که در طول زمان اتفاق افتاده رخ دهد.

دررفتگی در شانه و بازوی راست

دررفتگی شانه زمانی اتفاق می‌افتد که قسمت بالای استخوان بازو از حفره شانه خارج شود. این موضوع اغلب به دلیل صدمات ورزشی، تصادفات رانندگی و سقوط رخ می‌دهد.

شکستگی استخوان ترقوه در شانه و بازوی راست

شکستگی استخوان ترقوه زمانی اتفاق می‌افتد که این استخوان شکسته شود. استخوان ترقوه شما به عنوان یک اتصال بین شانه و استخوان جناغ سینه (استرنوم) عمل می‌کند. بسیاری از این شکستگی‌ها به دلیل سقوط یا تصادفات رانندگی اتفاق می‌افتد.

شکستگی بازو در شانه و بازوی راست

این موضوع زمانی اتفاق می‌افتد که شکافی در استخوان بازو ایجاد شود. شکستگی‌ها معمولاً در نزدیکی مفصل شانه یا در وسط استخوان بازو اتفاق می‌افتد. این شکستگی مانند شکستگی استخوان‌های ترقوه، اغلب به دلیل سقوط یا تصادفات رانندگی اتفاق می‌افتد.

شانه یخ‌زده در شانه و بازوی راست

این عارضه هنگامی که شانه شما سفت و بدون هیچ دلیلی دردناک می‌شود، اتفاق می‌افتد. اگرچه اعتقاد بر این است که التهاب در بروز این بیماری نقش دارد. این وضعیت اغلب به‌تدریج به‌خودی‌خود بهبود می‌یابد.

کلسیفه شدن تاندون در شانه و بازوی راست

در این عارضه رسوبات کلسیم در داخل یا اطراف روتاتور کاف ایجاد می‌شود و علائمی شبیه علائم شانه یخ‌زده ایجاد می‌کند. علت دقیق این عارضه ناشناخته است.

پیچ خوردگی مفصل در شانه و بازوی راست

این عارضه زمانی اتفاق می‌افتد که رباط‌های شانه شما کشیده یا پاره شود و ممکن است برای هر یک از رباط‌های شانه شما اتفاق بیفتد. پیچ خوردگی اغلب به دلیل آسیب‌های ورزشی، افتادن یا تصادف رخ می‌دهد.

آرتروز در شانه و بازوی راست

استئوآرتریت زمانی اتفاق می‌افتد که بافت‌های مفاصل شما فرسوده شوند که این موضوع اغلب به دلیل ساییدگی و پارگی‌هایی که در طی زمان به وجود می‌آید اتفاق می‌افتد. اگرچه این نوع آرتروز کمتر از آرتروز زانو یا ران رایج است، اما می‌تواند تأثیر قابل توجهی بر عملکرد طبیعی مفصل داشته باشد.

آرتریت روماتوئید شانه

آرتریت روماتوئید شانه وضعیتی است که در آن سیستم ایمنی بدن به مفاصل حمله می‌کند. تنها حدود 1.5 سال پس از شروع این بیماری، عملکرد شانه در افراد مبتلا می‌تواند به طور قابل توجهی دچار اختلال شود.

رادیکولوپاتی گردن

رادیکولوپاتی گردنی زمانی اتفاق می‌افتد که عصب گردن در مسیر خود از نخاع، تحت فشار قرار گیرد. این موضوع می‌تواند به دلیل ساییدگی، بیرون زدگی دیسک یا خار استخوانی اتفاق بیفتد.

نوریت بازویی

نوریت بازویی زمانی اتفاق می‌افتد که عصب بازویی که عصب رسانی به شانه و بازوی شما را تأمین می‌کند ملتهب شود. علت این بیماری ناشناخته است. تحقیقات نشان داده‌اند که حدود 60 درصد از نوریت‌ها در سمت غالب (شانه و بازوی راست) اتفاق می‌افتد.  

آسیب شبکه بازویی

شبکه بازویی گروهی از اعصاب هستند که حرکات بازو و دست را کنترل می‌کند. هنگامی که این اعصاب آسیب می‌بینند، می‌توانند عملکرد این نواحی را دچار اختلال کنند. از علل شایع این آسیب‌ها می‌تواند سقوط و تصادف باشد.

سندرم خروجی توراسیک (TOS)

TOS زمانی اتفاق می‌افتد که اعصاب یا رگ‌های خونی اطراف استخوان ترقوه و اولین دنده شما فشرده می‌شوند. این عارضه می‌تواند در اثر آسیب و حرکات تکراری ایجاد شود.

درد شانه و بازوی راست چه حسی دارد؟

اکنون که برخی از علل درد شانه و بازوی راست را مورد بحث قرار دادیم، بیایید نگاهی دقیق‌تر داشته باشیم به اینکه این درد چه احساسی می‌تواند داشته باشد.

درد در اطراف بازو و شانه

این موضوع زمانی اتفاق می‌افتد که درد عمدتاً در ناحیه شانه و قسمت فوقانی استخوان بازو موضعی باشد. شرایطی که باعث این امر می‌شود می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

بیماری روتاتور کاف: در ابتدا، درد اغلب در جلوی شانه احساس می‌شود.

پارگی روتاتور کاف: پارگی روتاتور کاف می‌تواند شامل دردی باشد که از نزدیک شانه شروع می‌شود.

دررفتگی شانه: درد ناشی از دررفتگی شانه به شدت در نزدیکی شانه احساس می‌شود.

شکستگی استخوان ترقوه: درد ناشی از شکستگی استخوان ترقوه را می‌توان در نزدیکی شانه احساس کرد، به ویژه هنگامی که می‌خواهید بازوی خود را حرکت دهید.

شانه یخ‌زده: این نوع درد معمولاً به‌تدریج ظاهر می‌شود و احساس خستگی عمیقی در نزدیکی شانه و بازوی راست ایجاد می‌کند.

کلسیفه شدن تاندون: درد ناشی از کلسیفه شدن تاندون می‌تواند شدید باشد و به طور ناگهانی و اغلب در صبح و در اطراف بازو و شانه راست ظاهر شود.

کشیدگی تاندون: شما می‌توانید درد ناشی از پیچ‌خوردگی شانه را نه تنها در شانه، بلکه در ناحیه بازو و استخوان ترقوه احساس کنید.

آرتروز و آرتریت روماتوئید: افراد مبتلا به آرتریت در شانه خود اغلب درد عمیقی را در شانه و بالای بازو احساس می‌کنند.

نوریت بازویی: درد ناشی از نوریت بازویی معمولاً شدید است و اغلب در ناحیه شانه و بالای بازوی راست اتفاق می‌افتد.

آسیب شبکه بازویی: درد ناشی از آسیب شبکه بازویی می‌تواند در اطراف شانه و بالای بازو راست رخ دهد و ممکن است طولانی‌مدت باشد.

درد بین شانه و آرنج

در برخی موارد، درد می‌تواند هم در ناحیه شانه راست و هم در ناحیه آرنج راست شما احساس شود. برخی از علل این درد عبارتند از:

بیماری روتاتور کاف: درد می‌تواند از شانه شما به سمت بالای بازو تابیده شود.

پارگی روتاتور کاف: درد شانه ممکن است از بازوی شما به ناحیه آرنج تابیده شود.

دررفتگی شانه: درد ناشی از دررفتگی شانه می‌تواند به بالای بازو راست تابیده شود.

شکستگی بازو: شکستگی در بالای بازو می‌تواند باعث ایجاد دردی شود که در ناحیه شانه و سرتاسر بازو ادامه داشته باشد.

شانه یخ‌زده: درد ناشی از شانه یخ‌زده ممکن است به عضله دوسر بازویی شما نیز سرایت کند.

درد از شانه تا دست

بسیاری از علل درد شانه و بازوی راست در ناحیه شانه و بازو موضعی است. اما برخی از آنها می‌توانند باعث دردی شوند که تا دست شما احساس می‌شود. این موارد شامل عارضه‌های زیر است:

رادیکولوپاتی گردن: این وضعیت می‌تواند باعث درد شدیدی شود که می‌تواند از ناحیه گردن و شانه شما تا پایین بازو حرکت کند.

سندرم خروجی قفسه سینه: درد ناشی از TOS می‌تواند از شانه به پایین و تا دست و انگشتان شما وجود داشته باشد.

آسیب‌های شبکه بازویی: همان‌طور که قبلاً گفته شد، این نوع آسیب می‌تواند بازو و دست شما را تحت‌تأثیر قرار دهد.

درد همراه با بی حسی

دردی که با بی حسی ایجاد می‌شود اغلب با شرایطی همراه است که بر اعصاب شانه و بازو تأثیر می‌گذارد. شرایطی که ممکن است باعث این نوع درد شود عبارتند از:

دررفتگی شانه: آسیبی که باعث دررفتگی شانه می‌شود ممکن است باعث فشار بر برخی اعصاب شود که می‌تواند منجر به احساس بی حسی شود.

شکستگی بازو: شکستگی بازو به طور بالقوه می‌تواند منجر به آسیب عصبی و باعث بی حسی شود.

رادیکولوپاتی گردن: این احساس اغلب به عنوان حس “سوزن و سوزن” توصیف می‌شود و معمولاً در دست و انگشتان شما احساس می‌شود.

نوریت بازویی: التهاب عصبی ناشی از نوریت بازویی اغلب با بی حسی در شانه و بازو همراه است.

آسیب شبکه بازویی: این آسیب‌ها می‌تواند منجر به بی حسی و فلج بالقوه در شانه و بازو شود.

سندرم خروجی قفسه سینه (TOS): می‌تواند باعث بی حسی و سوزن سوزن شدن در بازو، دست یا انگشتان شود.

درد سوزشی

شرایط مختلفی وجود دارد که در طی آن ممکن است احساس سوزش داشته باشد. مانند احساس بی‌حسی، درد سوزشی اغلب هنگام درگیر شدن اعصاب احساس می‌شود. شرایطی که می‌تواند باعث این نوع درد شود عبارتند از:

رادیکولوپاتی گردن

نوریت بازویی

آسیب‌های شبکه بازویی

سندرم خروجی قفسه سینه

درمان‌های خانگی درد شانه و بازوی راست

اگر درد شانه و بازوی راست شما خفیف تا متوسط است، می‌توانید قبل از گرفتن وقت پزشک، موارد زیر را در خانه امتحان کنید.

از R.I.C.E استفاده کنید: می‌تواند از روش R.I.C.E. برای مدت کوتاهی پس از آسیب، برای کاهش علائم و بهبودی استفاده کرد. این روش شامل موارد زیر است:

استراحت (Rest): انجام هر گونه فعالیتی که باعث درد یا تحریک بیشتر می‌شود را متوقف کنید.

یخ (Ice): چند بار در روز یک کیسه یخ یا کمپرس خنک را به مدت 15 تا 20 دقیقه روی ناحیه آسیب دیده قرار دهید.

فشرده سازی (Compression): برای کمک به کاهش تورم، ناحیه آسیب دیده را بانداژ کنید.

بلند کردن (elevation): سعی کنید شانه و بازوی راست را از سطح قلب خود بالاتر ببرید.

داروهای مسکن بدون نسخه  مصرف کنید: انواع مختلفی از داروهای مسکن بدون نسخه وجود دارد که می‌توانند به کاهش علائمی مانند درد و تورم کمک کنند. برخی از نمونه‌ها عبارت‌اند از استامینوفن و ایبوپروفن.

حرکات کششی ملایم را امتحان کنید: کشش منظم و ملایم می‌تواند به بهبود انعطاف پذیری و دامنه حرکتی مناسب کمک کند.

وضعیت بدنی مناسب را حفظ کنید: وضعیت نامناسب بدنی می‌تواند فشار بیشتری بر بافت‌های شانه و بازوی شما وارد کند.

درمان‌های پزشکی درد شانه و بازوی راست

پزشک بسته به شدت بیماری ممکن است موارد زیر را به شما توصیه کند.

بی حرکتی: در برخی موارد، محدود کردن حرکت شانه یا بازو ممکن است به بهبود آن کمک کند. این مورد اغلب با استفاده از بانداژ، بریس یا گچ به دست می‌آید. مدت زمان استفاده از این موارد بستگی به نظر پزشک شما خواهد داشت.

تزریق کورتیکواستروئید: پزشک می‌تواند این دارو را برای کمک به کاهش التهاب به ناحیه آسیب دیده تزریق کند.

داروهای تجویزی: برای درد شدید ممکن است داروهای مسکن تجویزی توصیه شود. کورتیکواستروئیدهای خوراکی می‌توانند به کاهش التهاب کمک کنند. اگر شما مبتلا به آرتریت روماتوئید هستید، پزشک احتمالاً داروی مناسبی برای این وضعیت شما تجویز کند.

فیزیوتراپی: ممکن است پزشک فهرستی از تمرین‌هایی را به شما بدهد که می‌توانند به شما در بازیابی قدرت، انعطاف‌پذیری و دامنه حرکتی کمک کنند. در برخی موارد تیز ممکن است توصیه کنند که با یک فیزیوتراپیست کار کنید.

جراحی: زمانی که سایر درمان‌ها مؤثر نبوده‌اند یا آسیب شدید است، ممکن است جراحی توصیه شود. روش خاصی که برای جراحی شما استفاده می‌شود می‌تواند به عامل ایجاد بیماری شما بستگی داشته باشد.

کلام آخر

بسیاری از شرایط می‌توانند منجر به درد در شانه و بازوی راست شما شوند. این درد می‌تواند نواحی مختلفی را تحت‌تأثیر قرار دهد و گاهی اوقات ممکن است با بی حسی اتفاق بیفتد.

شایع‌ترین علت درد شانه و بازوی راست، مشکل در روتاتور کاف است، مانند التهاب تاندون یا بورسیت روتاتورکاف سایر علل بالقوه شامل شکستگی، آرتریت و رادیکولوپاتی گردن است.

اگر درد خفیف تا متوسط دارید، می‌توانید از روش‌های خانگی مانند R.I.C.E، کشش‌ها و داروهای بدون نسخه برای کاهش علائم خود استفاده کنید. اگر مراقبت در منزل مؤثر نبود یا درد همراه با بی حسی یا افزایش تورم رخ داد، باید با یک متخصص مشورت کنید.

تمرینات کششی و قدرتی می تواند به اکثر افراد مبتلا به شانه یخ زده کمک کند تا درد خود را کاهش دهند و دامنه حرکتی را بهبود بخشند اما باید به این نکته توجه داشت که بهبود معمولا به زمان و استفاده مداوم از تمرینات نیاز دارد. در ادامه 10 تمرین برای کمک به شانه یخ زده را برای شما ارائه خواهیم داد وهمچنین نگاهی خواهیم داشت به گزینه های دیگری که میتوان برای درمان شانه یخ زده استفاده نمود.

چند نکته قبل از شروع تمرین برای کمک به شانه یخ زده

شانه یخ زده به سه مرحله طبقه بندی می شود که برای هر کدام از این مراحل توصیه هایی برای ورزش وجود دارد:

مرحله فریز: شروع تدریجی شانه درد حتی در حالت استراحت. در این مرحله درد شدیدی در حرکات وجود دارد و به طور معمول این درد حدود 2 تا 9 ماه طول می کشد.

مرحله منجمد شدن: در این مرحله، درد در حالت استراحت کاهش می‌یابد، اما تحرک در شانه شانه، به میزان قابل توجهی به وجود می آید و این بی تحرکی همراه با درد در دامنه‌های انتهایی حرکت وجود دارد. این مرحله می‌تواند بین 4 تا 12 ماه دوام داشته باشد.

مرحله ذوب شدن: دامنه حرکت در این مرحله به تدریج باز می گردد و می تواند حدود 5 تا 26 ماه دوام داشته باشد.

در این عارضه مصرف مسکن ها قبل از ورزش ممکن است برای کاهش درد کمک کننده باشد. همچنین می توانید قبل از شروع این فعالیت ها از گرما یا یخ برای تسکین درد استفاده کنید.

تمرین برای کمک به شانه یخ زده: دامنه حرکتی ملایم

اگر در اولین و دردناک ترین مرحله شانه یخ زده هستید، برای انجام این تمرینات آهسته پیش بروید و تکرارها را در طول زمان بدون اینکه احساس درد داشته باشید، افزایش دهید.

در مطالعه ای که سال 2005 در رابطه با تمرین در محدوده درد در بیماران دچار عارضه شانه یخ زده انجام شده، نشان داده شده است که 12 ماه بعد از تمرینات حدود 64 درصد از بیماران و 24 ماه بعد از تمرینات حدود 89 درصد از بیماران، دامنه حرکتی طبیعی و بدون درد شانه خود را بازیابی کرده اند.

این نتایج در این مطالعه در حالی بدست آمد که نشان داد تنها 63 درصد از بیمارانی که درمانهای فیزیوتراپی را دریافت کرده بودند 24 ماه بعد به دامنه طبیعی و تقریباً بدون درد شانه دست یافتند.

کشش از پشت برای شاده یخ زده

1) بایستید و پاها را به اندازه عرض شانه باز کنید.

2) بازوی آسیب دیده خود را پشت سر خود قرار دهید.

3) از دست دیگر خود استفاده کنید تا به آرامی کف دست آسیب دیده خود را به سمت شانه مقابل فشار دهید.

4)کشش را از 1 تا 5 ثانیه نگه دارید و زمانی که احساس درد کردید آن را متوقف کنید.

5) کشش را دو تا سه بار در روز تکرار کنید.

کشش ابداکشن برای شانه یخ زده

ابداکشن به معنای دور کردن بازو از خط وسط بدن است.

1) کنار یک میز بنشینید و ساعد و آرنج آسیب دیده خود را روی سطح آن قرار دهید.

2) به آرامی ساعد خود را از بدن خود دور کنید و هنگامی که احساس درد کردید حرکت را متوقف کنید.

3) دقت کنید که اگر بدن شما در حین تمرین به سمت میز کج می شود، به میز تکیه نکنید.

4) دو تا سه بار در روز این تمرین را تکرار کنید.

کشش عضلات چرخاننده خارجی بازو برای شانه یخ زده

1) در چارچوب در بایستید و آرنج بازوی آسیب دیده خود را با زاویه 90 درجه خم کنید.

2) کف دست و مچ خود را روی چارچوب در قرار دهید.

3) ساعد را در جای خود نگه دارید و بدن خود را به آرامی به سمت جلو هل دهید .

4) زمانی که احساس درد کردید کشش را متوقف کنید.

5) دو تا سه بار در روز تمرین تکرار کنید.

تمرین آونگ برای شانه یخ زده

این تمرین مستلزم آن است که از دامنه حرکتی غیرفعال برای بازو و شانه (بدون فعال کردن عضلات شانه آسیب دیده خود) استفاده کنید.

1) کنار یک میز بنشینید یا بایستید به طوری که بازوی آسیب دیده در پهلوی شما آویزان باشد و بازوی دیگرتان روی میز باشد.

2) از کمر به جلو خم شوید.

3) از بدن خود برای حرکت دادن بازوی آسیب دیده به صورت حرکت پاندولی استفاده کنید و سعی کنید در حین حرکت، شانه خود را آرام نگه دارید.

4) دو تا سه بار در روز به مدت 1 تا 2 دقیقه این تمرین را تکرار کنید.

تمرینات تقویتی و کششی برای کمک به شانه یخ زده

همانطور که با کمتر شدن درد وارد مرحله دوم شانه یخ زده می شوید، می توانید زمان کشش و تکرارها را افزایش دهید و برخی از تمرین های تقویتی را اضافه کنید.

سعی کنید در تمرین 4 وزنه کوچکی مانند بطری آب معدنی کوچک را به بازوی آسیب دیده خود اضافه کنید. یا در تمرین 1 بازوی آسیب دیده خود را بیشتر به سمت بالا ببرید.

کشش دیوار برای کمک به شانه یخ زده

1) رو به دیوار بایستید و دست بازوی آسیب دیده خود را به دیوار بچسبانید.

2) دست خود را به سمت بالا ببرید و تا جایی که می توانید بدون درد، بازوی خود را روی دیوار بکشید.

3) بدن خود را به دیوار نزدیک‌تر کنید تا بتوانید به سمت بالاتر بازوی خود را بکشید.

4) کشش را برای 15 تا 20 ثانیه نگه دارید.

5) این کشش را 10 بار تکرار کنید.

تمرین اداکشن برای کمک به شانه یخ زده

اداکشن یعنی حرکت بازو به سمت بدن. این حرکت برعکس تمرین ابداکشن است.

1) یک باند ورزشی را به دستگیره در یا وسیله سنگین دیگری ببندید.

2) انتهای دیگر باند را در دست بازوی آسیب دیده خود نگه دارید.

3) به اندازه کافی دور از جایی که باند بسته شده است، بایستید تا بازویتان کاملا صاف شود.

4) بازوی خود را به سمت بدن حرکت دهید و سپس با یک حرکت آرام به محل اولیه برگردید و این حرکت را 10 بار انجام دهید.

5)اگر این تمرین درد شما را افزایش می دهد آن را انجام ندهید. اما اگر برای انجام آن مشکلی ندارید، میتوانید تعداد تکرار های خود را افزایش دهید.

خم شدن به جلو برای کمک به شانه یخ زده

برای انجام این تمرین دوباره از دامنه حرکتی غیرفعال استفاده خواهید کرد، به این صورت که یا خودتان و یا شخص دیگری باید این تمرین را برای شما انجام دهد.

1) به پشت دراز بکشید و پاهای خود را در موقعیت راحتی قرار دهید.

2) بازوی بدون آسیب خود را در کنار خود قرار دهید و بازوی آسیب دیده را به سمت بالا بلند کنید تا زمانی که کشش ملایمی را احساس کنید.

3) این وضعیت را به مدت 15 ثانیه نگه دارید و سپس به آرامی بازوی آسیب دیده خود را پایین بیاورید.

4) به تدریج و با قوی‌تر شدن زمان نگه‌داری این حرکت را افزایش دهید.

شانه بالا انداختن برای کمک به شانه یخ زده

1)در حالت نشسته یا ایستاده، هر دو شانه را به سمت گوش‌های خود بالا بیاورید و ۵ ثانیه نگه دارید.

2) 10 بار این تمرین را تکرار کنید.

ممکن است در هنگام انجام این تمرین، صداهایی را بشنوید، اما این صداها نباید باعث ایجاد درد شما شود.

چرخش خارجی عضلات شانه برای کمک به شانه یخ زده

1) عصا، لوله جاروبرقی یا تکه ای از یک لوله پی وی سی را با هر دو دست و آرنج خم شده با زاویه 90 درجه نگه دارید. شست شما باید به سمت بالا باشد.

2) بازوی آسیب دیده و خم شده را نزدیک به پهلو نگه دارید.

3) بازوی بدون آسیب و چوب را به سمت بازوی آسیب دیده خود حرکت دهید تا زمانی که در بازوی آسیب دیده احساس کشیدگی کنید.

4) کشش را به مدت 5 ثانیه نگه دارید.

5) 10 بار این حرکت را تکرار کنید و همانطور که قوی تر می شوید، این تکرار را به 20 تا 25 تکرار برسانید.

سایر اقدامات تسکین دهنده درد برای کمک به شانه یخ زده

اگر درمانهای محافظه کارانه، از جمله فیزیوتراپی و داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs)، برای تسکین درد شانه یخ زده به اندازه کافی تسکین دهنده نیست، جایگزینهای دیگری وجود دارد که میتواندی برای انجام آنها با پزشک خود مشورت کنید:

ممکن است برخی از افراد با تکنیک های طب سوزنی تسکین یابند، اگرچه مطالعات کمی در مورد اثربخشی این درمان برای شانه یخ زده وجود دارد.

درمان بالقوه دیگر استفاده از TENS یا تحریک الکتریکی عصب از طریق پوست است، اگرچه مطالعات اثربخشی آن را هنوز تایید نکرده اند.

یک مطالعه در سال 2019 که بر روی حرکات یوگا برای شانه منجمد انجام شده بود نشان داد که پس از یک ماه “هیچ مزیت اضافی” بر درمان استاندارد این بیماری وجود ندارد و اثربخشی این تکنیک را در هاله ای از ابهام فرو برد.

تزریق استروئید، هیدرودیلاتاسیون و هیالورونان برای کمک به شانه یخ زده

برخی از مطالعات نشان می‌دهند که تزریق استروئید برای کنترل درد در مراحل اولیه درمان شانه منجمد مؤثر است. تزریق کورتیکواستروئید، همراه با هیدرودیلاتاسیون، ممکن است به ویژه در کاهش درد در طول 3 ماه اول درمان مفید باشد. در این مطالعه همچنین مشخص شد که تزریق هیالورونان درد را به ویژه در شب کاهش می دهد.

یک مطالعه در سال 2017 هر دو تزریق استروئید و هیالورونان (اسید هیالورونیک) و فیزیوتراپی را با عدم درمان مقایسه کرد. این مطالعه نشان داد که هر سه درمان به طور قابل توجهی درد و تحرک را پس از 3 ماه در مقایسه با گروه بدون درمان بهبود بخشیدند.

درمان با لیزر سطح پایین برای کمک به شانه یخ زده

مطالعه‌ای در سال 2008 گزارش داد که درمان با لیزر کم توان به طور قابل‌توجهی درد را پس از 8 هفته درمان شانه منجمد در مقایسه با گروه دارونما کاهش می‌دهد. با این حال این مطالعه از طرفی نشان داد که بهبود قابل توجهی در دامنه حرکت در همان دوره در میان آزمودنی ها وجود نداشت.

الکتروتراپی برای کمک به شانه یخ زده

شواهد در مورد اثربخشی درمان الکتروتراپی اندک است. تحقیقات انجام شده در سال 2014 بر روی انواع مختلف الکتروتراپی به این نتیجه رسیده است که الکتروتراپی همراه با فیزیوتراپی ممکن است موثرتر از فیزیوتراپی به تنهایی باشد. انواع الکتروتراپی شامل لیزر درمانی، TENS، اولتراسوند و درمان میدان الکترومغناطیسی پالسی بود.

عمل جراحی برای کمک به شانه یخ زده

رهاسازی تادندونها با روش آرتروسکوپی تحت بیهوشی ممکن است در زمانی که درمان محافظه کارانه ناموفق باشد استفاده شود.

صبر و مراقبت مداوم و تمرین برای کمک به شانه یخ زده

بر اساس یک مطالعه در سال 2013، افرادی که در مراحل 2 و 3 شانه یخ زده را تجربه می کنند، ممکن است بیشترین بهره را از فیزیوتراپی و درمان های تزریق استروئید ببرند.

بسیاری از افراد مبتلا به شانه یخ زده نیز از طریق درمان هایی مانند ورزش، درد در شانه خود را کاهش داده اند اگرچه ممکن است اثربخشی این روش تا 3 سال نیز به طول انجامد. تحقیقات در مورد درمان های جدید ادامه دارد.

درمان های شانه یخ زده

برای درمان شانه یخ زده، فیزیوتراپی و یک برنامه ورزشی خانگی اغلب با سایر درمان های محافظه کارانه ترکیب می شوند، درمانهایی از جمله:

داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی

تزریق کورتیکواستروئید در محل

هیدرودیلاتاسیون (تزریق گلوکوکورتیکوئید و سالین)

تزریق هیالورونان در محل

داشتن راهنمایی حرفه ای در فیزیوتراپی بسیار مهم است تا بتوانید برنامه تمرینی خود را با سطح درد و مرحله شانه یخ زده خود تنظیم کنید.

نکاتی در رابطه با عارضه شانه یخ زده

تخمین زده می شود که شانه یخ زده، که به عنوان کپسولیت چسبنده نیز شناخته می شود، 2 تا 5 درصد جمعیت جهان را تحت تاثیر قرار داده است.

این مشکل معمولاً در عرض 1 تا 3 سال برطرف می شود.

اوج سن برای ابتلا به شانه یخ زده 56 سال است.

شانه یخ زده برای اولین بار در سال 1872 به عنوان پری آرتریت توصیف شد. علت دقیق وقوع آن هنوز نامشخص است.

افراد مبتلا به دیابت 10 تا 20 درصد بیش از افراد عادی در معرض خطر ابتلا به شانه یخ زده هستند.

کلام آخر

فیزیوتراپی، کشش های معمول و تمرینات در کوتاه مدت و بلند مدت برای کاهش درد و افزایش دامنه حرکتی شانه یخ زده مفید هستند.

هنگام شروع یک برنامه ورزشی و کششی خانگی، داشتن راهنمایی حرفه ای ضروری است. تمرینات زیادی وجود دارد که میتوانید آن را امتحان کنید، و یک فیزیوتراپ می تواند به شما کمک کند تا درمان هایی را پیدا کنید که متناسب با مرحله شانه منجمد شما باشد و برای شما مفید باشد.

رشته حرکات اصلاحی فرایند سیستماتیک برای شناسایی اختلال عملکرد اسکلتی عصبی عضلانی است که به تدوین و توسعه برنامه عملی و پیاده سازی راهبردهای اصلاحی یکپارچه می پردازد. این فرآیند مستلزم دانش و کاربرد پروسه ارزیابی یکپارچه، طراحی برنامه اصلاحی و تکنیک های تمرینی می باشد.

رشته حرکات اصلاحی در حال رونق است. همچنین کاملا طبیعی می باشد که این رشته به محبوبیت فوق العاده ای در جهان دست یابد. در حال حاضر در دنیا اختلالات عضلانی-اسکلتی، ناهماهنگی ها و درد های ناشی از آن با هزینه گزافی برای اقتصاد کشور ها همراه می باشند. مهم تر از آن تاثیرات و عمق این اختلالات باعث رنج بسیاری از مردمان دنیا می شود.

نکته مثبت این است که امروزه مسائل مربوط به درد اسکلتی عضلانی به کانون توجه دولت ها تبدیل شده است. در نتیجه متخصصان واجد شرایط بیشتری وارد عرصه رشته حرکات اصلاحی و تناسب اندام می شوند. فیزیوتراپیست های مشهور جهان، فیزیولوژیست های ورزشی، پزشکان و متخصصان بیومکانیک در حال ارائه تحقیقات با کیفیت به صنعت تناسب اندام و رشته حرکات اصلاحی هستند. در نتیجه شاهد رونق بیشتر در رشته حرکات اصلاحی هستیم.

داستان تاریخچه رشته حرکات اصلاحی از اینجا شروع می شود

داستان تاریخچه رشته حرکات اصلاحی به نظریه های چارلز داروین بر می گردد. چارلز داروین پیشنهاد کرد که ما به عنوان یک گونه از طریق فرآیند انتخاب طبیعی تکامل یافته ایم که به وسیله آن صفات و ویژگی های مطلوب از نسلی به نسل دیگر منتقل می شوند. این فرآیند سازگاری مستمر تطبیق پذیری هر چه بهتر انسان‌ها را برای مقابله با محیط همیشه متغیر نشان می دهد.

ظهور ورزش حرکات اصلاحی

در تاریخچه رشته حرکات اصلاحی متوجه می شویم که با باهوش تر شدن انسان و کارآمدتر شدن استفاده از ابزارها، استفاده از حرکات بدنی کمتر شد. به عبارت دیگر انسان ها شروع به تکرار حرکات محدود و غالبا یکسان در یک وضعیت کم تحرک کردند. با تخصصی‌تر شدن کارها و افزایش نیاز به بهره‌وری میزان حرکات بدن محدودتر شد. این امر باعث گردید که انسان‌ها از نظر فیزیکی ناکارآمدتر شوند.

در تاریخچه رشته حرکات اصلاحی شاهد این امر بوده ایم که تمدن های اولیه آسیب های بالقوه و ناشی از اختلالات عملکرد فیزیکی را تشخیص داده و اقداماتی را برای مقابله با آن انجام دادند. یکی از اولین روش های ساختاریافته ورزش کنگ فو بود. این ورزش در حدود 2600 سال قبل از میلاد در چین به عنوان شکلی از ژیمناستیک پزشکی با هدف حفظ شرایط بدن ایجاد شد. مردم حالت ها و ژست های مختلفی را برای هماهنگ کردن بدن، ذهن و روح تمرین می کردند. تقریباً در همان زمان یا حتی قبل از آن در هند یوگا به عنوان نوعی ورزش بدن-ذهن-روح ظاهر شد. در تاریخچه رشته حرکات اصلاحی نباید تکنیک های ماساژ یا لمس درمانی را در کمک به درمان بیماری ها، کاهش استرس و بهبود عملکرد بدن در چین، هند و یونان نادیده گرفت.

آغاز رشته حرکات اصلاحی مدرن

در طول 3000 تا 4000 سال پس از ظهور کونگ فو اشکال مختلفی از ورزش ها توسعه یافتند. با این حال روش‌های ورزشی طراحی شده برای کمک به اختلال عملکرد فیزیکی تا اواخر قرن 19 و اوایل قرن 20 چندان  پررنگ نبودند. این تمرین های ورزشی که شالودۀ حرکات اصلاحی امروزه هستند عمدتاً در واکنش به انقلاب صنعتی و جنگ جهانی اول گسترده شدند.

اولین تمرین مدرن فیزیوتراپی در لندن در سال 1896 در پاسخ به درمان بسیاری از جانبازان مجروح جنگی توسعه یافت. به زودی پس از آن تغییر از فیزیوتراپی به «حرکات اصلاحی» به طور جدی آغاز شد.

پیشگامان رشته حرکات اصلاحی

در تاریخچه رشته حرکات اصلاحی شاهد افراد و تکنیک های مشهوری بوده ایم که به توسعه حرکات اصلاحی کمک شایانی کرده اند. برخی از پیشگامان رشته حرکات اصلاحی عبارتند از:

یوگا: اگرچه یوگا به طور خاص برای ابزارهای اصلاحی توسعه نیافته است اما اصول راهنمای آن برای آموزه های تمرین اصلاحی مهم است. حرکات یوگا برای تسهیل تمرکز درونی بر تنفس و حرکت طراحی شده اند. این خودآگاهی متمرکز ابزاری اساسی است که امروزه توسط متخصصان برای بازآموزی الگوها و ایجاد آگاهی حرکتی استفاده می شود.

جوزف پیلاتس: در طول جنگ جهانی اول جوزف پیلاتس شروع به توسعه سیستمی از حرکات برای کمک به بیماران بستری کرد. او ایده ارتباط بدن و ذهن را با تاکید بر تنفس، کنترل، دقت و تمرکز ترویج داد. روش های او به جای کمیت حرکت بر کیفیت تاکید می کردند. این تمرینات به ویژه بر روی عضلاتی مانند شکم، تثبیت کننده های لگن، گلوتئال ها و گشاد کننده های ستون فقرات تمرکز داشتند.

موشه فلدنکرایس: در اوایل تا اواسط دهه 1900 موشه فلدنکرایس که اهل اوکراین کنونی بود یک سیستم تمرینی برای بازآموزی و اصلاح عدم تعادل حرکتی ایجاد کرد. روش او مبتنی بر «آگاهی از طریق حرکت» بود. به مردم آموخت که چگونه قسمت‌های آسیب دیده یا ناکارآمد بدن را با توجه بیشتر به الگوهای حرکتی خود بازآموزی کنند.

ماساژ مدرن

در تاریخچه رشته حرکات اصلاحی ماساژ از اهمیت بسزایی برخوردار است. قدمت ماساژ به هزاران سال پیش بر می‌گردد. جامعه پزشکی به طور رسمی ماساژ را در اواسط دهه 1800 وارد عرصه خود کرد. ماساژ سوئدی بسیار رایج شد و بسیاری از تکنیک های آن زمان هنوز هم استفاده می شوند.

در دهه 1950 مارگارت نات و دوروتی واس یک تکنیک کششی پیشرفته به نام تسهیل عصبی عضلانی حس عمقی (PNF) را توسعه دادند که به بهبود انعطاف پذیری و قدرت کمک می‌کرد. PNF هنگامی که با ماساژ همراه می شود یک تکنیک عالی برای اصلاح عدم تعادل حرکتی یا محدودیت در ساختارهای بافت نرم بدن می‌باشد.

یکی از روش‌های رایج ماساژ که امروزه برای حرکات اصلاحی استفاده می‌شود «رهاسازی میوفاشیال» است. رهاسازی میوفاشیال شامل استفاده از فوم غلتک، توپ یا برخی تجهیزات تخصصی دیگر برای کاهش محدودیت‌ها، درد یا اختلال در عملکرد سیستم‌های عضلانی و فاشیال بدن است.

آینده رشته حرکات‌ اصلاحی

تا اینجا تا حدودی تاریخچه رشته حرکات اصلاحی را شناختید. اکنون می دانیم که رشته حرکات اصلاحی از کجا آمده است اما آیندۀ این رشته چگونه خواهد بود؟ استفاده از رایانه، پیشرفت‌های تکنولوژیکی و بهبود کارایی به این معناست که همه ما تلاش می‌کنیم فراتر از توان خود عمل کنیم. این نوع فشار پیامدهای فیزیولوژیکی و روانی ویرانگری را در پی دارد.

اگرچه تمرینات اصلاحی از مدت ها پیش وجود داشته اما این سفر تازه شروع شده است. میلیون‌ها سال طول کشید تا انسان‌ها درست بایستند و حدود 100 سال طول کشید تا بیشتر روز را دوباره به حالت خمیده پشت کامپیوتر، در حال رانندگی یا تماشای تلویزیون بگذرانند. این امر دور از واقعیت نیست که فرض کنیم در 50 تا 100 سال آینده بیشتر بزرگسالان برای آماده شدن برای یک برنامه تمرینی منظم به استراتژی‌های حرکات اصلاحی نیاز خواهند داشت. رشته حرکات اصلاحی دیگر مکملی برای ورزش نخواهد بود بلکه یک پیش نیاز می باشد

اشتباهات رایج در زمان انجام حرکات اصلاحی می توانند تمام زحماتی که برای بهبود ساختار عضلانی اسکلتی خود انجام می دهید را از بین ببرند. انجام ورزش های منظم و تمرینات اصلاحی تاثیر مستقیمی بر سلامتی و تقویت عضلات و استخوان ها و همچنین بهبود سبک زندگی سالم دارد. تمرینات اصلاحی چه در حین کار کردن و چه در زندگی روزمره به افراد کمک می کنند تا احساس بهتری داشته باشند. برای اجتناب از اشتباهات رایج در زمان انجام حرکات اصلاحی باید درک درست و عمیقی از چهار مرحله اصلی پیوستار تمرین اصلاحی یعنی مهار، کشش یا طویل شدن عضله، فعال کردن عضله و مرحله ادغام داشته باشیم.

علم پشت تمرین اصلاحی

ورزش اصلاحی به اهمیت ارتباط بین سیستم عصبی عضلانی بدن و پتانسیل ترمیم کامل آن اشاره می کند. همانطور که سیستم عصبی عضلانی وظیفه حرکت و تعادل را برعهده دارد، عدم تعادل ناشی از سبک زندگی بی تحرک و همچنین آسیب های احتمالی در اثر عادات اشتباه می توانند این هماهنگی ظریف را مختل کنند و منجر به تغییر الگوها و درد شوند.

تمرینات اصلاحی بر روی سازگاری عصبی عضلانی تمرکز دارند و از انعطاف پذیری قابل توجه مغز برای تغییر الگوهای حرکتی استفاده می کنند. حرکات اصلاحی با هدف قرار دادن دقیق عضلات ضعیف و مفاصل نامناسب به آموزش مجدد و صحیح مکانیک حرکتی بدن کمک می کنند.

اشتباهات رایج در زمان انجام حرکات اصلاحی مانع از افزایش ثبات مفاصل و کاهش سطح درد می شوند.

اگر حرکات اصلاحی درست انجام نشوند چه اتفاقی می افتد

تمرینات و حرکات اصلاحی یک شمشیر دو لبه هستند. به عبارت دیگر هرچند تمرینات اصلاحی بهترین شیوه برای رفع اختلالات اسکلتی-عضلانی می باشند اما هر گونه اشتباهات رایج در زمان انجام حرکات اصلاحی مانند عدم تعادل عضلانی، مشکلات وضعیتی و الگوهای حرکتی ناهنجار می توانند به ایجاد ناراحتی، درد و در بدترین حالت آسیب شوند. در حقیقت در علم حرکات اصلاحی هر حرکت صحیح را تمرین اصلاحی می نامند.

برخی از کلی ترین اشتباهات رایج در زمان انجام حرکات اصلاحی

• پرش از مرحله گرم کردن: ماهیچه ها و بافت های همبند خود را مانند یک نوار لاستیکی در نظر بگیرید. اگر یک کش را زمانی که سرد است بکشید، فقط می تواند بچرخد اما اگر آن لاستیک را گرم کنید، بسیار کشسان و انعطاف پذیرتر می شود. گرم کردن قبل از انجام تمرینات و حرکات اصلاحی ماهیچه ها، قلب و ریه های شما را برای فعالیت بدنی آماده می کند، خطر آسیب دیدگی را کاهش می دهد و به آماده سازی ذهن شما برای تمرینات پیش رو کمک می نماید. هنگامی که گرم کردن را به درستی انجام می دهید، دمای ماهیچه ها و کل بدن شما افزایش می یابد. در نتیجه جریان خون با افزایش همراه خواهد بود. این امر به نوبه خود باعث بهبود گردش خون و کشش عضلانی می شود و می تواند دامنه حرکت را افزایش دهد. با این اوصاف یکی از اشتباهات رایج در زمان حرکات اصلاحی عدم توجه به گرم کردن بدن است.
• نادیده گرفتن دوره بهبودی: یکی دیگر از اشتباهات رایج در زمان انجام حرکات اصلاحی تمرین کردن افراطی می باشد. وقتی بیش از حد تمرین می کنید به بدن خود زمان کافی برای بهبودی و تجدید قوا نمی دهید. این امر بر عملکرد شما تأثیر منفی می گذارد و بدن شما را مستعد فرسودگی و آسیب می کند.

سایر اشتباهات

• عدم حفظ انسجام و ثبات: از دیگر اشتباهات رایج در زمان انجام حرکات اصلاحی این است افراد اغلب از یک تمرین به تمرین دیگر می‌پرند و می‌خواهند همه چیز را امتحان کنند. بهتر است یک روال مناسب را تحت نظارت متخصص حرکات اصلاحی در پیش بگیرید و از آن پیروی کنید؛ زیرا ثبات بهترین نتایج را به همراه دارد. در حالی که اولین قانون حفظ انسجام است، دومین قانون استفاده از تکنیک مناسب می باشد. تکنیکی را انتخاب کنید که برای شرایط فعلی شما مناسب باشد.
• خیلی راحت شدن: کلید اصلی موفقیت در حرکات اصلاحی این است که همه تمرینات را نباید یکجا انجام داد. از طرف دیگر نباید خیلی هم بی خیال پیش رفت. سنجیده عمل کنید و به مرور زمان سرعت تمرینات اصلاحی را زیر نظر متخصص حرکات اصلاحی به آرامی افزایش دهید.

اصول اساسی در انجام تمرینات اصلاحی

سایر اشتباهات رایج در زمان انجام حرکات اصلاحی عبارتند از: الگوبرداری از سایت های غیرعلمی برای انجام تمرینات اصلاحی، انجام خودسرانه و بدون تخصص حرکات اصلاحی، عدم مشورت با متخصصین و کارشناسان حوزه تمرینات و حرکات اصلاحی.

پیمایش در سفر تمرینی اصلاحی مستلزم اصول زیر است:

• به تدریج شروع کنید: ابتدا به آرامی تمرینات هدفمند را شروع کنید و به تدریج با سازگاری بدنتان زمان را افزایش دهید.
• ثبات: برای رسیدن به عملکرد ایده آل هر هفته 2 تا 3 جلسه را به انجام حرکات درست اصلاحی اختصاص دهید.
• به صدای بدن خود گوش دهید: از انجام حرکات و ورزش های اصلاحی که باعث درد می شوند خودداری کنید. در صورت لزوم این تمرینات را اصلاح کنید یا با یک متخصص مشورت نمایید.
• رویکرد خود را شخصی کنید: روال خود را با نیازهای منحصر به فرد خود تنظیم کنید. در هنگام انجام تمرینات اصلاحی برای بهبودی از آسیب بر توانبخشی تمرکز نمایید.

درک اختلالات حرکتی رایج و تأثیر آنها

در سبک زندگی کم تحرک امروزی اختلالات رایج حرکتی رفاه جسمی را مختل می کنند و منجر به درد، محدودیت تحرک و آسیب پذیری در برابر صدمات می شوند.

همه این اختلالات از عادت‌ها و مکانیک‌های ضعیف بدن ناشی می گردند. برخی از این عادات اشتباه عبارتند از:

• وضعیت سر رو به جلو که منجر به درد گردن می شود.
• شانه‌های گرد یا قوز شانه که باعث ضعف قسمت بالایی کمر خواهد شد.
• شیب لگن قدامی که به ناراحتی کمر منجر می شود.
• والگوس زانو (زانوی ضربدری) با افزایش خطرات آسیب زانو همراه می باشد.

درمان تمام این اختلالات انجام درست ورزش ها و حرکات اصلاحی می باشد. رویکرد هدفمند در انجام حرکات اصلاحی شامل کشش، تقویت و بازآموزی عصبی عضلانی است. این تمرین‌ها با مدیریت علل ریشه‌ای افراد را قادر می‌سازند تا اختلالات حرکتی را برطرف کرده و تحرک بدون درد را بازگردانند. همچنین راهی متحول کننده برای افزایش نشاط فیزیکی ارائه می‌دهند. البته یکی از مهم ترین اشتباهات رایج در زمان انجام حرکات اصلاحی عدم مشاوره با متخصصین این حوزه است. افراد گمان می کنند که با انجام هر ورزش و تمرینی خودشان قادرند تا به این رویکرد هدفمند در انجام حرکات اصلاحی دست یابند.

زانو درد در دوران بارداری از عوارض شایع اضافه وزن و تغییرات هورمونی و همچنین رژیم غذایی با کلسیم ناکافی می باشد که می توان با پیروی از راهکار های موجود مانند انجام تمرینات و ورزش های اصلاحی آن را کنترل کرد.

زانو درد در بارداری

در دوران بارداری معمولا تمام زنان تغییراتی را در بدن خود احساس می کنند. ممکن است تا به دنیا آمدن نوزاد خود با انواع تغییراتی مانند احساس تهوع، خستگی، بدن درد و استفراغ مواجه شوید. در کنار این تغییرات فیزیکی بسیاری از خانم ها انواع درد های کمر، دردهای مفصلی و زانو درد در بارداری را تجربه می کنند. بالا رفتن وزن در دوران بارداری موجب می شود تا فشار زیادی به رباط ها و مفاصل وارد شود. این فشار وارده به نوبه خود منجر به درد زانو در اوایل بارداری می گردد. جالب است بدانید که تغییرات هورمونی یکی دیگر از علل زانو درد در بار داری می باشد.

انواع زانو درد در دوران بارداری

بیایید نگاهی به انواع مختلف زانو درد در بارداری بیندازیم.

• در دوران بارداری ایستادن به مدت طولانی موجب خواهد شد تا زانو درد را تجربه نمایید. همچنین راه رفتن به مدت طولانی نیز چنین تجربه ای را در پی دارد.
• صدمه رسیدن به رباط های زانو یکی دیگر از انواع زانو درد در بارداری می باشد. همچنین آسیب به بافت های نرم زانو نیز موجب زانو درد می شود.

علل زانو درد در بارداری

دلایل مختلفی وجود دارد که موجب زانو درد در بارداری می شوند. برخی از علل زانو درد در بارداری عبارتند از:

تغییرات هورمونی: تغییرات هورمونی در سه ماه سوم بارداری یکی از علل اصلی درد زانو دردوران بارداری است. این تغییرات موجب می شوند تا رباط های واقع در لگن و همچنین تاندون های آن تغییر کنند و شل شوند. از طرف دیگر رباط های واقع در زانو نیز از حالت سفت خارج می شوند و اندکی شل می گردند. از این رو ممکن است گرفتگی زانو را تجربه نمایید.

افزایش وزن: بالا رفتن تدریجی وزن یکی از علل زانودرد در بارداری می باشد.

فشار بر روی رگ ها: کشیده شدن ورید های زانو و فشار به پاها می توانند منجر به زانودرد در بارداری شوند.

راه رفتن و ایستادن زیاد: در صورتی که در طول روز زیاد راه بروید و یا به مدت طولانی بایستید ممکن است زانودرد در بارداری را تجربه نمایید؛ زیرا در این دوران وزن تان با افزایش همراه است. از این رو به دلیل بالا رفتن وزن هنگام راه رفتن یا ایستادن برای مدت طولانی زانوها شروع به درد می کنند.

کمبود کلسیم: یکی از مهم ترین علل زانودرد در بارداری فقدان کلسیم یا کمبود این مواد معدنی در استخوان ها می باشد.

جراحت: گاهی اوقات زانودرد در بارداری از آسیب های ناشی از زمین خوردن ایجاد می شود. اگر زانودرد در بارداری را تجربه می نمایید، حتما با یک متخصص حرکات اصلاحی مشورت کنید؛ زیرا ممکن است عدم توجه به آن موجب شدیدتر شدن زانودرد در آینده شود.

خطر مرتبط با زانودرد در دوران بارداری

زانو درد دردوران بارداری در صورت عدم معاینه ممکن است با عوارض جانبی جدی همراه باشد. عوارض مهم دردزانو در دوران بارداری عبارتند از:

• در دوران بارداری به دلیل بالا رفتن وزن فشار زیادی به زانو های شما وارد می شود. این فشار می تواند به رباط های بدن تاثیر بگذارد. همچنین غضروف مفاصل را متاثر سازد.
• در صورتی که زانودرد در دوران بارداری از ساییدگی و پارگی غضروف اطراف زانو ناشی شود، در آینده بیشتر در معرض خطر ابتلا به آرتروز قرار خواهید داشت. استئوآرتریت با درد شدید، سفت شدن و قفل شدن مفاصل زانو همراه می باشد.

چگونه می توان زانو درد را در دوران بارداری درمان کرد؟

همانطور که می دانید دردزانو در بارداری ممکن است به دلیل آسیب یا شرایط خاص دوران بارداری مانند اضافه وزن رخ دهد. زانودرد ناشی از آسیب در دوران بارداری نیاز به مراجعه به پزشک دارد. با این حال شما می توانید زانو درد ناشی از بارداری را با روش های طبیعی و حرکات اصلاحی زیر برطرف نمایید:

• سعی کنید ورزش های تقویتی و مخصوص زانو را انجام دهید. این ورزش های اصلاحی و تقویتی می توانند به شما در کاهش درد کمک کنند.
• در دوران بارداری سعی نمایید که وزن بدن تان متعادل باشد.
• غذاهایی را در رژیم غذایی خود بگنجانید که غنی از کلسیم باشند. مطمئن شوید که مقدار کلسیم دریافتی تان در دوران بارداری متعادل می باشد.
• حتما بیشتر مواقع پاهای خود را بالا نگه دارید و استراحت کافی داشته باشید.
• برای تسکین درد در بارداری می توانید از کیسه آب گرم یا کیسه یخ استفاده نمایید.
• حتما در کنار وعده های غذایی روزانه خود از غذاهایی استفاده کنید که غنی از امگا 3 و مکمل های گیاهی بیشتری باشند. فراموش نکنید که قبل از افزودن هر چیزی به رژیم غذایی خود با پزشک خود مشورت کنید.

داروهای خانگی که زنان باردار می توانند برای تسکین زانو درد استفاده کنند

زانو درد در بارداری موقتی است. به عبارت دیگر پس از زایمان این درد کاهش می یابد.

بهتر است با استفاده از چند راهکار خانگی دردزانو در بارداری را تسکین دهید.  

• سعی کنید ورزش ها و حرکات اصلاحی کم فشار را انجام دهید که به تقویت عضلات زانوها کمک می کنند. با این حال قبل از انجام هر گونه ورزش حتما با متخصص حرکات اصلاحی مشورت کنید.
• برای حمایت از تاندون ها و رباط های خود در دوران بارداری می توانید از زانوبند های طبی استفاده نمایید تا درد زانوها کمتر شوند.
• یکی دیگر از درمان های خانگی برای تسکین زانودرد در بارداری ماساژ درمانی است. ماساژ درمانی می تواند موجب سفتی مفاصل شود.  
• مراقب عادات غذایی خود در دوران بارداری باشید و وزن خود را کنترل کنید.
• یک رژیم غذایی خوب و متعادل داشته باشید و سعی کنید هوس غذایی خود را کنترل نمایید. بهترین راه برای جلوگیری از دردزانو در بارداری کنترل وزن است که با رعایت یک رژیم غذایی سالم قابل انجام می باشد.

انواع تمرین برای کاهش درد زانو برای بازگشت به فعالیت های روزانه طراحی شده اند. البته به یاد داشته باشید که این تمرینات برای کاهش درد زانو عمومی هستند بنابراین پیش از شروع به انجام آنها مهم است که با متخصص حرکات اصلاحی مشورت نمایید. 

امروزه تقریبا 46 درصد از افراد بالای 50 سال و حدود 30 درصد از بزرگسالان جوان زانو درد را تجربه می کنند.

چه در حال نقاهت پس از آسیب دیدگی و چه در مرحلۀ مدیریت درد مزمن زانو باشید انواع تمرین برای کاهش درد زانو می توانند به شما کمک کنند تا تحرک خود را بازیابید و کیفیت کلی زندگی خود را بهبود ببخشید.

در این مقاله قصد داریم شما را با 10 تمرین برای کاهش درد زانو آشنا کنیم تا با مدیریت کلی درد زانو زندگی سالم تری را تجربه نمایید.

آشنایی با 10 تمرین برای کاهش زانو درد

1. Lying knee bend یا خم کردن زانو در حالت درازکش: خم کردن زانو در حالت درازکش یکی از عالی ترین انواع تمرین برای کاهش زانو درد است. تخت خواب مکان ایده آلی برای انجام این تمرین می باشد. این تمرین برای کاهش درد زانو به بهبود تحرک زانوها کمک می کند. هر دو زانوی خود را صاف نگه دارید و به آرامی پای دردناک را در امتداد زمین یا تخت به سمت خود البته تا حد امکان خم کنید. قبل از اینکه دوباره پای خود را دراز نمایید دو ثانیه در این وضعیت بمانید.

• Hamstring stretch یا کشش همسترینگ: همسترینگ های سفت می توانند درد زانو را تشدید کنند بنابراین کشش آنها یکی از ایده آل ترین انواع تمرین برای کاهش درد زانو است. روی زمین یا تشک دراز بکشید و هر دو پا را مستقیماً جلوی خود دراز کنید. اگر برای تان راحت تر است، هر دو زانو را خم کنید و پاها را صاف روی زمین قرار دهید. در مرحله بعد یک حوله، کمربند یا نوار را در قسمت پایین یکی از پاها بپیچید. آن پا را صاف کرده و به هوا بلند کنید و با بازوهای خود نوار و یا کمربند زیر آن پا را بکشید تا کشش عمیق تری را در پشت پای خود احساس نمایید. قبل از پایین آوردن یک پا و ورزش دادن به پای دیگر 30 ثانیه در این حالت بمانید. سعی کنید این تمرین را در هر دو پا 2-4 بار به عنوان بخشی از روال تمرینی موثر تکرار نمایید.

سایر تمرین ها برای کاهش درد زانو

• Quadriceps stretch یا کشش عضلات چهار سر ران: عضلات چهار سر ران بسیار قدرتمند هستند اما زمانی که به طور منظم کشیده نشوند می توانند بسیار سفت شده و درد زانو را تشدید کنند. در این تمرین برای کاهش درد زانو خود را نزدیک دیوار قرار دهید یا از یک صندلی برای حفظ ثبات خود استفاده کنید. اطمینان حاصل نمایید که پاهایتان به اندازه عرض شانه باز باشند. سپس یک زانو را به آرامی خم کنید و پایتان را به سمت باسن بالا ببرید. پس از آن مچ پا را بگیرید و با ظرافت آن را تا جایی که فشاری به خود وارد نکنید به سمت باسن ببرید. قبل از بازگشت به حالت اولیه و تعویض پاها این وضعیت را برای سی ثانیه حفظ کنید. این مراحل را 2 تا 4 بار در هر طرف تکرار نمایید تا نتیجه مطلوب حاصل شود.

• اکستنشن زانو نشسته: این تمرین برای کاهش زانو درد به کشش ملایم زانوی شما کمک می کند. برای انجام این تمرین به دو صندلی نیاز دارید. دو صندلی را روبروی یکدیگر قرار دهید. روی یک صندلی بنشینید و یک پا را روی صندلی مقابل قرار دهید و زانو را خم کنید. سپس پای خود را تا جایی که می توانید به آرامی صاف نمایید. 10 ثانیه نگه دارید و 4-5 بار تکرار کنید. این تمرین را ۲ تا ۴ بار برای هر پا تکرار نمایید.

ا

آشنایی با چند تمرین دیگر برای تسکین زانو درد

• Straight leg raise یا بالا بردن پای صاف: بالا بردن ساق پای صاف یک ورزش ساده و موثر برای کمک به تسکین درد زانو است. هنگامی که عضلات ناحیه زانو ضعیف یا سفت می شوند می توانند منجر به درد و ناراحتی شوند. بالا بردن پای صاف به تقویت این ماهیچه ها و بهبود انعطاف پذیری اطراف مفصل کمک می کند. به پشت دراز بکشید و هر دو پا را با زاویه 90 درجه خم نمایید. پاهای خود را به اندازه عرض لگن باز کنید. بازوها را در پهلوی خود نگه دارید. به آرامی یک پا را روی زمین صاف نمایید و سپس آن را بالا بیاورید. سعی کنید آن را به اندازه ای بالا بیاورید که ران های شما موازی شوند. این تمرین کاهش درد زانو را در هر دو پا 10-15 بار تکرار نمایید.

سایر انواع تمرین های اصلاحی برای زانو درد

• Clamshells  یا حرکت صدف: حرکت صدف یکی از عالی ترین انواع تمرین برای کاهش درد زانو و تقویت عضلات لگن است. این تمرین به بهبود انعطاف پذیری و ثبات ماهیچه ها کمک می کند. به پهلو دراز بکشید. زانوهای خود را با زاویه 90 درجه خم کنید و پاهای خود را روی هم قرار دهید. برای ثبات بیشتر یک بازو را زیر سر خود قرار دهید. بازوی دیگر می تواند بالای لگن یا هر جایی که احساس راحتی می کنید قرار بگیرد. به آرامی زانوی بالایی خود را به سمت سقف بالا بیاورید و پاها را در کنار هم نگه دارید. این وضعیت را به مدت 5-10 ثانیه حفظ کنید. همچنین 10-15 بار برای هر پا تکرار نمایید.

• مینی اسکات: مینی اسکات می تواند راهی عالی برای کمک به تسکین درد زانو باشد. هنگامی که عضلات اطراف زانو ضعیف یا سفت می شوند، انجام مینی اسکات می تواند به تقویت آنها، بهبود تحرک و افزایش ثبات در ناحیه مفصل کمک کند. با ایستادن پاها به اندازه عرض لگن این تمرین را شروع کنید. مستقیم به جلو نگاه کنید. پاها به سمت جلو باشند. در تمام طول تمرین پشت خود را صاف و چانه را بالا نگه دارید. زانوها نباید از 90 درجه بیشتر حرکت کنند.

• پل باسن: در این تمرین برای کاهش درد زانو بر روی یک سطح صاف به پشت دراز بکشید. زانوهای خود را خم کنید. با فشار دادن پاشنه‌های پا قسمت پایین، وسط و قسمت بالایی پشت خود را از روی زمین جدا نمایید تا باسن از زمین بلند شود.

دو تمرین آخر

• Marching glute bridges یا مارچ زدن در حالت پل باسن: این تمرین برای تسکین زانو درد درست مانند پل باسن است. تنها تفاوتش با پل باسن این است که در هنگام تمرین با پاهای خود مارچ باید بزنید.

1. Calf raises یا حرکت بالا آوردن ساق پا: بایستید و پاها را به اندازه عرض شانه باز کنید. هر دو پاشنه را از زمین بلند نمایید تا روی پنجه های پای خود بایستید. این تمرین را 10 بار تکرار کنید.

هالوکس والگوس شایع‌ترین بدشکلی پا در سراسر دنیاست. میزان شیوع این عارضه در میان جمعیت بالغ بین 20 تا 64 سال حدود 33 درصد تخمین زده شده است.تأثیر حرکات اصلاحی بر ناهنجاری شست کج یا هالوکس والگوس در این مقاله مورد بررسی قرار می گیرد

این ناهنجاری نوعی بدشکلی پیچیده، دردناک و پیش‌رونده است که همراه با انحراف جانبی انگشت شست پا و انحراف داخلی اولین استخوان متاتارسال پا همراه است. این موضوع در نهایت باعث افزایش زاویه والگوس شست پا در مفصل فالانژیال متاتارسال می‌شود.

زاویه کمتر از 15 درجه طبیعی، 15 درجه تا 20 درجه خفیف، 20 تا 40 درجه متوسط و بیش از 40 درجه شدید در نظر گرفته می‌شود.

عوامل تأثیرگذار بر ناهنجاری شست کج یا هالوکس والگوس

پرونیشن بیش از حد مچ پا، انقباضات تاندون آشیل، عدم تعادل عضلانی، تحرک بیش از حد مفاصل انگشتان پا، افزایش شلی مفاصل، صافی کف پای اکتسابی، قوس عرضی کم از عوامل اصلی بروز این ناهنجاری هستند.

پوشیدن کفش‌های پاشنه‌بلند و کفش‌های تنگ و باریکی که جلوی پا را منقبض می‌کنند، از عوامل بیرونی این ناهنجاری محسوب می‌شوند؛ بنابراین این ناهنجاری می‌تواند در بین زنان و جوانان شایع‌تر باشد.

افرادی که در حین مشاغل روزمره خود ایستادن‌ها و پیاده‌روی‌های طولانی بر روی سطح‌های ناهموار را دارند، در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به چنین دفرمیتی هایی هستند. ناهنجاری شست کج یا هالوکس والگوس می‌تواند بر فعالیت این دسته از افراد تأثیرگذار باشد و باعث ایجاد محدودیت‌های فیزیکی در حین انجام وظایف آنها شود.

این تغییر شکل باعث درد، التهاب و کاهش تحرک مفصل شست پا می‌شود و در صورت عدم درمان، منجر به تغییرات پاتولوژیک در راه‌رفتن و فشار کف پا، محدودیت دامنه حرکتی مفاصل پا، درد در هنگام راه‌رفتن و حرکت و مشکلات عدیده به هنگام انتخاب کفش مناسب شود.

مرور پژوهشی در زمینه تأثیر حرکات اصلاحی بر شست کج یا هالوکس والگوس

تا به اینجا متوجه شدیم که چه مواردی ممکن است به بروز این ناهنجاری کمک کنند، اما در ادامه می‌خواهیم بررسی کنیم که آیا این ناهنجاری با حرکات اصلاحی قابل‌جبران است یا خیر؟ بدین منظور می‌خواهیم با هم پژوهشی را مرور کنیم که هدف از آن اصلاح ناهنجاری هالوکس والگوس به‌وسیله کاهش زاویه والگوس، درد و بهبود عملکرد مچ پا بود.

درمان‌های مؤثر تأثیر حرکات اصلاحی بر ناهنجاری شست کج

برخی از تکنیک‌های فیزیوتراپی می‌تواند در درمان این بدشکلی مفید باشد. مثلاً تحرکات همراه با موبیلیزاسیون یک تکنیک درمان دستی است که در آن درمانگر از حرکاتی بر روی مفصل استفاده می‌کند و بیمار باید طی این حرکات، عمل آن عضله یا آن مفصل خاص را انجام دهد.

این تکنیک برای بهبود دامنه حرکتی مفاصل، کاهش درد، محافظت و تقویت عملکرد عضلات استفاده می‌شود. همچنین استفاده از تمرینات کششی و تقویتی نیز در کاهش زاویه هالوکس والگوس مؤثر است. این تمرینات باید با تثبیت مناسب و شدت کافی اعمال شوند.

در این عارضه برای افزایش انعطاف‌پذیری، قدرت عضلانی، بهبود عملکرد عضلانی، کاهش خطر آسیب و کمک به مفاصل برای حرکت در دامنه کامل حرکتی خود، حرکات کششی برای نزدیک‌کننده‌های شست پا و حرکات تقویتی برای دورکننده‌های شست پا تجویز می‌شود.

تمرینات شست پا همچنین به‌منظور حفظ تحرک مفصل، کشش بافت‌های نرم اطراف مفصل و بهبود قدرت عضلانی مهم است.

تمریناتی که در پروتکل این پژوهش گنجانده شده‌اند نیز به‌منظور به‌دست‌آوردن موارد بالا و همچنین به ترتیب برای تقویت و کشش عضلات دورکننده‌ها و نزدیک‌کننده‌های شست پا طراحی شده‌اند.

این تمرینات شامل باز کردن انگشت پا، تمرین دایره به‌صورت غیرفعال برای انگشتان پا، گرفتن و کشیدن حوله، چرخاندن توپ زیر پا، دورکردن انگشت پا با باند ورزشی، دورکردن غیرفعال انگشت شست پا با کشش مفصل متاتارسوفالانژیال، بالابردن پاشنه پا با بالا آمدن روی پنجه پا در حالت ایستاده و در نهایت سرمادرمانی بود.

اکثر مطالعات قبلی که بر روی استفاده از ارتز و اصلاح کفش متمرکز شده بودند نیز نشان دادند که این درمان‌ها نیز تکنیک‌های مناسبی برای اصلاح این ناهنجاری هستند.

یکی دیگر از روش‌های اصلاح این ناهنجاری، جراحی محسوب می‌شود؛ اما تحقیقات انجام شده در این زمینه نشان می‌دهد که این روش معایبی از جمله بهبودی طولانی‌مدت، هزینه بالا، مسائل زیبایی و عوارضی مانند عفونت، آسیب عصبی، عدم تسکین درد و ترمیم استخوان، سفتی مفصل شست پا و عود دوباره را به همراه دارد.

تا قبل از این پژوهش، هیچ مطالعه‌ای بر روی تمرینات اصلاحی برای بهبود این ناهنجاری متمرکز نشده بود؛ بنابراین در این پژوهش سعی شده که با به‌دست‌آوردن نتایج تحقیق و ارائه دانش بیشتر در مورد تمرینات اصلاحی، این شکاف پر شود.

بنابراین، هدف از این مطالعه تعیین اثربخشی برنامه تمرینی اصلاح ناهنجاری هالوکس والگوس در دختران جوان بود.

روش تحقیق پژوهش تأثیر حرکات اصلاحی بر شست کج یا هالوکس والگوس

این مطالعه تجربی در دانشکده فیزیوتراپی کریشنا، دانشگاه کاراد هند به مدت 20 روز انجام شد. 24 زن 18 تا ۵۰ساله مبتلا به هالوکس والگوس در این مطالعه وارد شدند.

معیارهای ورود به مطالعه، زاویه بین 15 تا 40 درجه مفصل متاتارسوفالانژیال انگشت شست پا در میان آزمودنی‌های زن بود. معیارهای خروج افراد از مطالعه زاویه بیش از 40 درجه، جراحی‌های پا، سایر ناهنجاری‌های پا، بیماری‌های سیستمیک، مشکلات عصبی، شناختی، ذهنی و روانی بود.

ماهیت مطالعه قبل از شروع تمرینات توضیح داده شد و رضایت آگاهانه و اطلاعات دموگرافیک از هر آزمودنی گرفته شد.

زاویه والگوس انگشت شست پا با استفاده از گونیا متر، درد با استفاده از مقیاس بینایی درد و محدودیت‌های عملکردی پا و مچ پا بر اساس شاخص ناتوانی پا و مچ پا اندازه‌گیری شد.

اطلاعات به‌دست‌آمده قبل از شروع درمان ثبت و آزمودنی‌ها به 2 گروه تقسیم شدند. گروه اول که گروه آزمایش بودند تحت درمان با تمرینات حرکات اصلاحی و کشش‌های دستی قرار گرفتند و گروه کنترل فقط دو تمرین باز کردن انگشت پا و حرکت افزایش قوس کف‌پایی را انجام دادند.

تمرینات گروه کنترل

همه افراد در پایان دوره 20 روزه درمان، برای مقایسه اثربخشی تمرینات، مجدداً ارزیابی شدند.

پروتکل درمانی: انجام تمرینات، 2 تا 3 بار در روز به مدت 20 روز

الف. گروه آزمایش: تمرینات حرکات اصلاحی ناهنجاری

1) باز کردن انگشتان پا: 10 بار در 3-5 ست

2) چرخاندن غیرفعال انگشت پا (در جهت عقربه‌های ساعت و خلاف جهت عقربه‌های ساعت): 10 بار در 3-5 ست

3) چنگ زدن حوله با انگشتان پا و کشیدن آن: 10-15 بار

4) چرخاندن توپ تنیس کف پا: – 3-5 دقیقه

5) ابداکشن (دورکردن) انگشت پا با باند ورزشی: 10 بار، 3 ست

6) ابداکشن غیرفعال استخوان شست پا با کشش اولین مفصل متاتارسوفالانژیال: 10 تکرار

7) بالا آوردن پاشنه پا با فشار دادن ساق پا در حالت ایستاده: 10 تکرار، 5 ثانیه نگه داشتن

8) کشش دستی در برابر مقاومت (تمرینات انقباض آگونیست): 30 ثانیه، 15 ثانیه استراحت برای هر ست، 10 ست

9) تمرین ترکیبی: کشش دستی، انقباض آگونیست و ریلکس: انقباض 25 ثانیه، کشش 10 ثانیه، 15 ثانیه استراحت، 10 ست

10) کرایوتراپی یا اعمال سرما در ناحیه دردناک، 5-10 دقیقه

ب. گروه کنترل: تمرینات پا

1) باز کردن انگشتان پا: 10 بار در 3-5 ست

2) حرکت افزایش قوس کف پا: 10 بار در 3-5 ست

اندازه‌گیری‌های پژوهش تأثیر حرکات اصلاحی بر شست کج یا هالوکس والگوس

با استفاده از گونیا متر، زاویه والگوس انگشت شست پای راست و چپ اندازه‌گیری شد. تکیه‌گاه گونیا در مفصل اول متاتارسوفالانژیال، بازوی ثابت موازی با استخوان متاتارس اول، بازوی متحرک موازی با مفصل فالانژِال شست پا قرار داشت. مقدار با زاویه تشکیل شده بین این 2 خط ثبت شد. البته تعیین میزان دقیق این زاویه به‌وسیله عکس رادیولوژی و از طریق اندازه‌گیری‌های زیر به دست می‌آید.

نحوه محاسبه زاویه والگوس شست پا با عکس رادیولوژی

درد با استفاده از مقیاس بینایی درد به ترتیب از 0 (بدون درد) تا 10 (بدترین درد) درجه‌بندی شد. از آزمودنی‌ها خواسته شد تا درد خود را در حالت استراحت و فعالیت در مقیاس 10 درجه‌ای مشخص کنند. علامت‌گذاری روی آن خطوط بر حسب سانتی‌متر اندازه‌گیری شد و نتایج ثبت شد.

مقیاس بینایی درد

محدودیت‌های عملکردی پا با استفاده از مقیاس ناتوانی مچ پا تعیین شد. این مقیاس دارای 22 گزاره است که در مقیاس 5 درجه‌ای از 0 (نمی‌توانم) تا 4 (اصلاً بدون مشکل) نمره‌گذاری شده است.  این دو مقیاس (مقیاس درد و مقیاس ناتوانی مچ پا) در مجموع 104 امتیاز دارد و به‌صورت درصد نمره‌گذاری می‌شود و هرچه درصد آن بالاتر باشد، نشان‌دهنده ناتوانی کمتری است.

نتایج پژوهش تأثیر حرکات اصلاحی بر شست کج یا هالوکس والگوس

هدف از این مطالعه تعیین اثربخشی تمرینات اصلاحی هالوکس والگوس بر دختران جوان بود.

ناهنجاری هالوکس والگوس در دختران جوان اغلب به دلیل فشار طولانی‌مدت وارد شده به هالوکس (استخوان شست پا) در اثر پوشیدن کفش‌های تنگ و باریک رخ می‌دهید.

این امر منجر به کوتاه‌شدن ادکتور (نزدیک‌کننده) و تضعیف عضله ابداکتور (دورکننده) شست پا می‌شود که افزایش زاویه والگوس، ایجاد درد، التهاب و کاهش تحرک مفصل در شست پا را در پی دارد. در صورت غفلت از این ناهنجاری، مشکلات دیگری مانند تغییرات پاتولوژیک در راه‌رفتن و فشار کف پا، محدودیت در دامنه حرکت مفاصل پا، درد در هنگام راه‌رفتن و دشواری در استفاده از کفش مناسب، ایجاد می‌کند؛ بنابراین، درمان دراسرع‌وقت برای کاهش خطرات بیشتر باید انجام شود.

مطالعه انجام شده میزان شیوع هالوکس والگوس در جمعیت جوان را حدود 33 درصد اعلام کرده است. پوشیدن کفش‌های پاشنه‌بلند و تنگ فشار روی جلوی پا را تا ۷۶ درصد افزایش می‌دهد. مطالعات همچنین نشان می‌دهند که حدود 83 درصد از افراد مبتلا به هالوکس والگوس دارای سابقه خانوادگی در این زمینه بوده‌اند.

مطالعات قبلی بیشتر بر روی استفاده از نوارچسب، ارتزهای پا، درمان‌های جراحی و اصلاح کفش متمرکز بودند. اما این مطالعات نتایج مطلوبی را نشان نداده‌اند و مشکلاتی مانند بهبود طولانی‌مدت، هزینه بالا، کاهش زیبایی و برخی عوارضی که به طور غیرمستقیم بر نحوه راه‌رفتن و وضعیت بدن فرد تأثیر می‌گذارند را نشان داده‌اند.

بنابراین، توجه بیشتر به رویکرد محافظه‌کارانه با تکنیک‌های درمانی برای اصلاح این بدشکلی و بهبود عملکرد مچ پا ضروری است.

عضلات درونی پا، ثبات قوس پا را پشتیبانی می‌کنند و موقعیت پا را حفظ می‌کنند. مطالعه ما عمدتاً بر ارائه رویکرد درمانی محافظه‌کارانه بر روی عضلات داخلی پا به‌منظور اصلاح ناهنجاری هالوکس والگوس متمرکز بود.

هدف اصلی از این درمان محافظه‌کارانه افزایش زاویه والگوس، کاهش درد، بهبود عملکرد پا و جلوگیری از بدتر شدن تغییر شکل بود.

در این پژوهش آزمودنی‌ها به طور تصادفی به 2 گروه تقسیم شدند. گروه A (آزمایش) با انجام تمریناتی پا مانند باز کردن انگشت پا، چرخاندن غیرفعال انگشتان پا در جهت عقربه‌های ساعت و خلاف جهت عقربه‌های ساعت، گرفتن و کشیدن حوله، چرخاندن توپ تنیس زیر پا و… سعی در بهبود این عارضه داشتند و  گروه B (کنترل) فقط تحت درمان با دو تمرین باز کردن انگشتان پا و کاهش قوس کف‌پایی قرار گرفتند.

همه آزمودنی‌ها از نظر درد، زاویه والگوس شست پا و عملکرد، قبل و بعد از مداخلات درمانی مورد ارزیابی قرار گرفتند و سرانجام نتایج این مطالعه نشان داد که در هر دو گروه کاهش در معیارهای اندازه‌گیری، پس از درمان وجود داشت؛ اما در گروه آزمایش این تغییرات بسیار بیشتر از گروه کنترل بود.

این موضوع نشان می‌دهد که درمان با حرکات اصلاحی در زنان جوان برای اصلاح ناهنجاری هالوکس والگوس بسیار مؤثر بوده است.