مدیر دیجیتال

درمان استئوآرتیت با روش های غیر تزریق!

مدیر دیجیتالاکتبر 13, 2019

درمان استئوآرتیت به وسیله مدیریت فیزیوتراپی

درد یک علامت رایج است که در سطوح مختلف (خفیف، متوسط و شدید) رخ می دهد. با توجه به شواهد تاثیر مثبت تمرینات روی کنترل درد و درمان استئوآرتیت همچنین بهبود عملکرد جسمانی (مانند تقویت عضلات و شرایط هوازی) در کوتاه مدت اثبات شده است. تمرینات باید تحت نظارت یک متخصص مراقبت های سلامت مانند یک فیزیوتراپیست انجام شود. در صورت آموزش کامل، تمرینات می تواند در منزل انجام شود. اما تحقیقات نشان داده است که تمرین های گروهی همراه با ورزش های خانگی موثر است. پیاده روی هوازی، تقویت عضله چهارسررانی، تمرین مقاومتی و تای چی چند نمونه از تمریناتی است که می تواند برای بیماران مبتلا به استئوآرتریت زانو مفید باشد. هنگام درمان، جنبه های دیگر مانند خود مدیریتی و آموزش نیز اهمیت زیادی دارند. اشکال مختلف مداخلات درمانی که ممکن است برای بیماران مبتلا به استئوآرتریت زانو مفید باشد:

هیدروتراپی

مداخله درمانی غیر تهاجمی و غیر مداخله ای است که در دستورالعمل های بین المللی توصیه می شود. اگرچه شواهد متناقضی وجودارد، آب درمانی می تواند در مواردی که درد شدیدی در انجام دادن تمرینات در خشکی وجود دارد مفید باشد. بسیاری از تمرینات در آب به عنوان آمادگی خوب برای انجام تمرینات در خشکی در نظر می‌گیرند.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.

استئوآرتریت زانو بیشتر روی مفاصلی که وزن بدن را تحمل می‌کنند تاثیر می‌گذارد و باعث می‌شود از بین موارد دیگر درد و ضعف عضلانی ایجاد شود. عضلات اطراف مفاصل مبتلا می‌تواند از طریق تمرینات شناور در آب تقویت شوند. شواهد نشان داده است شناور بودن در آب می‌تواند وزنی که مفاصل، استخوان ها و عضلات تحمل می‌کنند را کاهش دهد. همچنین دامنه حرکتی می‌تواند با استفاده از آزادی حرکت که توسط آب از طریق شناور بودن حاصل می‌شود، حفظ و افزایش یابد. به طور کلی مشکلات عملکردی بیماران مبتلا به استئوآرتریت، راه رفتن و بالا رفتن از پله را با این افراد انجام داد و برای آموزش مجدد می‌توان این تمرینات در استخر انجام داد . آب به بیماران اعتماد به نفس و حس موفقیت بیشتری نسبت به خشکی می‌دهد.

مثال‌هایی از تمرینات هیدروتراپی:

کشش
تقویت عضلات
ایروبیک

علیرغم اختلاف نظرها، مطالعات دیگر نشان می دهد که تمرینات در آب دارای برخی از اثرات مفید کوتاه مدت هستند. بنابراین، نتایج نشان می دهد که هیدروتراپی برای بیماران مبتلا به استئوآرتریت زانو قابل اجرا و کارامد است. تاثیرات کوتاه مدت- بلند مدت هیدروتراپی هنوز مورد بررسی قرار نگرفته است . بنابراین آب درمانی به عنوان بخشی از برنامه تمرینات درمانی بیماران به خصوص بیماران ناتوان نیاز به آموزش، توصیه می شود.

درمان دستی

این روش به طور موثر در تشخیص و حذف فاکتورهایی مانند درد و بی‌حرکتی ثابت شده است. اگرچه تنها زمانی موثر می‌باشد که با یک ورزش فعال ترکیب شود. این حرکت میتواند تمرینات بیشتر و پیشرفته تری را فراهم آورد. یک مطالعه نشان داد این تکنیک های دستی باعث تسکین درد و کاهش سفتی شود.

ماساژ

تا اخیرا ماساژ روی استئوآرتریت هیچ تاثیری نداشته است. یک مطالعه نشان داد این مداخله درمانی که از هر دو نوع ماساژ سوئدی (نوازشی، مالشی، لرزشی و…) و ماساژ استاندارد استفاده می‌کند یک تکنیک بسیار امن برای کاهش درد و افزایش عملکرد می‌باشد.

گرمادرمانی

بر خلاف گرما درمانی که تاثیر خاصی ندارد، تاثیر ماساژ کیسه آب یخ برای بهبود دامنه حرکتی و عملکرد فیزیکی نشان داده شده است. اگرچه تسکین درد از طریف کیسه یخ هنوز به طور کامل ثابت نشده است، بنابراین تحقیقات بیشتری نیاز است.

الکتروتراپی

تحریک الکتریکی عصب از راه پوست یک نمونه از الکتروتراپی می باشد، که تاثیرات زیادی بر تسکین درد و بهبود عملکرد جسمانی دارد [32 ،4]. تحریک الکتریکی عصب از راه پوست TENS یک تحریک الکتریکی می باشد که از طریق کاربرد مستقیم آن روی پوست و اطراف زانو استفاده می شود [4]. با وجود اثرات مثبت، تحریک الکتریکی در بهبود تقویت عضلات چهارسررانی موثر نیست.

اولتراسوند

مطالعات قدیمی نشان دادند که این درمان در درمان استئوآرتریت زانو مفید نیست. با این حال، مطالعات جدید نشان داده است که اولتراسوند درد را کاهش می دهد و شرایط هوازی را بهبود می بخشد.

وسایل کمک خارجی

بریس:

بریس های زانو به عنوان یک روش درمانی می‌باشد. این روش برای بیماران استئوآرتریت که سطح داخلی و خارجی قسمت مفصل تیبیوفمورال آن ها درگیر است کاربرد دارد. هدف از این بریس‌ها حذف فشار تماسی روی آن نواحی می‌باشد [4].

بریس رست: این نوع بریس به علت تضعیف عضله چهارسررانی توصیه نمی‌شود.

نی اسلیو: گرم و با مقداری فشار نگه داشتن عضو

بریس اصلاحی: برای افراد دچار استئوآرتریت متوسط یا شدید می باشد. این بریس ها فشار روی مفاصل را کم می‌کند و باعث تقویت عضله چهارسر رانی می شود.

تیپینگ:

ثابت شده است که به مقدار کمی در کاهش درد و ناتوانی بیماران مبتلا به استئوآرتریت زانو موثر است [25]. این اثرات مفید کوتاه مدت است.

جراحی و تمرینات بعد از عمل:

جراحی فقط زمانی توصیه می شود که درمان های دیگر برای درمان استئوآرتیت موثر نباشند. انواع مختلف جراحی استئوآرتریت زانو وجود دارد [4]:

جراحی آرتروسکوپی: غضروف آسیب دیده برداشته می شود. فقط اثرات کوتاه مدت دارد.

جراحی جایگزینی زانو: ثابت شده است که درد را کاهش می دهدو تحرک مفصل را افزایش می دهد. این نوع جراحی دارای اثرات مفید دراز مدت است.

تمرینات پس از عمل بسیار توصیه می شود. تمرینات برای بهبود عملکرد مفصل جدید و تقویت عضلات موثر هستند ]23[.

درمان محافظه کارانه:

شواهد پنل اتاوا نشان می دهد که استفاده از تمرینات درمانی برای درمان استئوآرتیت یا تمرینات همراه با درمان دستی، برای بیماران مبتلا به استئوآرتریت زانو مفید است (کلیبورن و همکاران) ]34[. یافتن مزایای کوتاه مدت با تحرک مفصل ران برای کاهش درد زانو با آزمون های عملکردی مانند اسکات امکان پذیر است (مقاله دیگر توسط کوریر و همکاران) [35]. CPR برای بیماران با درد زانو برای نشان دادن آن دسته بیماران دارای استئوآرتریت زانو و بیمارانی با مزایای کوتاه مدت تحرک پذیری مفصل ران ساخته شده است. کوریر گزارش می دهد: 5 پیشنهاد بالینی برای این مطالعه شامل: 1- پارستزی مفصل و کشاله ران. 2- درد کشاله ران. 3- کمتر بودن فلکشن غیر فعال زانو از 122 درجه. 4- IR غیر فعال مفصل ران کمتر از 17 درجه . 5- درد همراه با انحرافات مفصل ران [36]. اگر بیمار دارای 2 متغیر باشد، احتمال ابتلا ب مثبت 12.9 است. (دایل و همکاران) تحرک پذیری زانو به صورت ایستا در WOMAC و 6 دقیقه پیاده روی برای هر دو چهار هفته، هشت هفته و یک سال پیگیری بهبود یافته است.

روش های تشخیص استئوآرتریت چیست؟

مدیر دیجیتالاکتبر 12, 2019

تشخیص های افتراقی

تشخیص می تواند توسط معاینه بالینی ایجاد شود و می تواند توسط اشعه ایکس تایید شود. ویژگی های اصلی این تغییرات در استخوان ساب کندرال، محدود شدن فضای مفصلی، اسکلروز ساب کندرال، تشکیل کیست ساب کاندرال و استئوپات ها است. در مرحله اولیه استئو آرتریت، نتایج رادیوگرافی می تواند حداقل محدودیت فضای مفصلی نابرابر را نشان دهد. اگر آن را تضعیف می کند، شما هنوز هم مشکلات مشابهی را پیدا می کنید، اما بیمار در رفتگی خارجی تیبیال را نیز تجربه می کند. اگر بیشتر تخریب شود، خط مفصلی به طور کامل از بین می رود. در تصویر نشان داده شده است که فضای مفصلی میانی باریک تر از خط مفصل جانبی است [4].

برخی از تشخیص های افتراقی عبارتند از: بورسیت، سندروم باند ایلیوتیبیال، بی ثباتی لیگامان (لیگامان جانبی داخلی و خارجی) و آسیب شناسی مینسک، این ها شرایطی هستند که بافت نرم زانو در آن تحت تاثیر قرار می گیرد. همچنین سایر اشکال آرتریت می تواند به تشخیص افتراقی زانو منجر شود، به گات، PSEUDOGOUT، آرتریت روماتوئید و آرتریت عفونی فکر کند [17].

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

روش های تشخیصی:

علائم :

اولیه:

درد
سفتی، به خصوص در صبح
حساسیت هنگام زانو زدن یا خم شدن [15]
کاهش توانایی عملکرد روزانه
بیشتر تشخیص داده می شود [4]

ثانویه:

از دست دادن تحرک در مفصل مبتلا
کاهش قدرت عضلانی
بی ثباتی مفصل
کریپتاسیون
این نوع استئو آرتریت می تواند ناشی از چاقی، تروما، التهاب یا ژنتیک باشد [4]

اشعه ایکس: اشعه ایکس پایه برای بررسی شکستگی غضروف، محدود کردن فضای مفصلی، تشکیل اسپور های استخوان و سایر علل درد در مفصل مبتلا مورد استفاده قرار می گیرد.

آرتروسنتز: یک روشی که می‌تواند در مطب دکتر انجام شود. یک سوزن استریل برای نمونه برداری از مایع مفصلی استفاده می‌شود که پس از آن می‌تواند قطعات غضروف، عفونت و گات برسی شود.

آرتروسکوپی: یک روش جراحی است که در آن یک دوربین در مفصل آسیب دیده برای کسب اطلاعات بصری در مورد آسیب های ناشی از استئوآرتریت به مفصل وارد می شود.

معاینه

اگر یک بیمار به دکتر مراجعه کند، دکتر به احتمال زیاد یک معاینه پزشکی را انجام می دهد. در این زمان می‌بایست یافته های فرد مراجعه کننده بررسی شود.

بررسی: در زمان استراحت و نحوه حرکت بیمار، موقعیت مفاصل را در نظر بگیرید. این کار را می توان بیمار با شبیه سازی فعالیت های روزانه مانند بلند شدن و نشستن روی صندلی، بالا رفتن از پله و … انجام شود.

لمس کردن: تورم، اختلاف دما، تنش عضلانی. مواظب تیغه های ناشی از استوسیت ها که در لبه مفاصل وجود دارد باشید. این استوسیت ها نشانه ای جدی از استئوآرتریت هستند.

ارزیابی عملکرد پایه: تست قدرت عضلانی، هماهنگی، تحرک، تعادل و همچنین ثبات مفصل. این عوامل را می‌توان با آزمون های عملکردی مانند ایستادن روی یک پا و آزمون های دسی پاسیو بررسی کرد. هنگام بررسی ثبات قدرت عضله مفصل و حس عمقی از اهمیت زیادی برخوردار است.

مدیریت پزشکی

هدف اصلی هر درمان برای بیماران مبتلا به استئوآرتریت زانو در بیشتر موارد کاهش درد و بهبود عملکرد جسمانی است. همانطور که در بالا ذکر شد، درمان های متعددی برای استئوآرتریت است که به طور خلاصه به درمان های پزشکی و فیزیوتراپی تقسیم می‌شود [20]

اگرچه درمان دارویی اثبات نشده است اما اهمیت بسیاری دارد و با وجود اختلاف نظرها، اغلب داروها توسط پزشکان توصیه می‌شود [4]. داروهایی که عمدتا توسط بیماران مبتلا به استئوآرتریت زانو، با یا بدون بیماری های مشترک استفاده می‌شود [20].

استامینوفن

یک داروی خوراکی ضد درد و ضد تب. با ایمنی و کارایی خفیف، یکی از داروهای خوراکی است که بیشترین استفاده را دارد [21]. همچنین اثبات شده است که استامینوفن می تواند با داروهای دیگر مثل ایبوپروفن ترکیب شود [22].

NSAIDs

در صورتی که مصرف استامینوفن موثر نبود، استفاده از NSAIDs توصیه می شود. عمدتا برای درد مفاصل استفاده می شود [22]. علیرغم استفاده معمول آن، مصرف این دارو جهت کنترل عوارض جانبی دردناک [21]. و جلوگیری از عوارض جانبی دیگر مانند انفارکتوس میوکارد و سکته مغزی باید به کوتاه مدت محدود شود. دو نوع از داروهای التهابی غیر مترقبه وجود دارد

NSAIDs های خوراکی
NSAIDs های موضعی

هر دو نوع NSAIDs که توصیه می شود حاوی مهار کننده های سیکلوکسی گناز 1 و 2 (COX-1 and COX-2)) هستند که به حفاظت مخاطی معده کمک می کند.

اپیوئید ها

زمانی که واکنشی به مصرف NSAIDs ها حاصل نشد، از اپیوئید ها استفاده می شود. ترامادول و کودئین هر دو حاوی افیونی هستند که داروهای تسکین دهنده است که معمولا برای درمان استئوآرتریت متوسط و شدید استفاده می شود [22 ،21].

تزریق داخل مفصلی

اگر مصرف اپیوئیدها برای کاهش درد کافی نبود، از تزریق مایعات داخل مفصلی استفاده می‌شود. این مایعات در حالت اکستنشن کامل زانو به طور مستقیم به مفصل مبتلا به ورم و آماس تزریق می‌شود [22]. اسید هیالورونیک و کورتیکواستروییدها نمونه های از مایعات تزریقی هستند.

بیماران هنگام مصرف باید محتاط باشند. تمام داروها دارای عوارض هستند، برخی از آنها عوارض بیشتری دارند. بنابرایناین موضوع حائز اهمیت است که فرد با آگاهی از عوارض جانبی داروها در مورد استفاده از آن دارو تصمیم بگیرد. شایع ترین عوارض جانبی قلبی-عروقی . گوارشی می‌باشد. به دلیل اثرات نامطلوب یا واکنش منفی، بعضی از داروها برای بیماران مبتلا به استئوآرتریت توصیه نمی‌شود [22 ،21].

گلوکوزامین سولفات و کندروتین سولفات

گلوکوزامین بسیار مورد استفاده است. داروهایی مانند کندروتین سولفات به دلیل کمبود توصیه نمی شود [22].

کپسایسین موضعی

این کرم ها حاوی عصاره فلفلی چیلی هستند که باعث احساس سوزش می شوند [22]. اگرچه بسیاری از مطالعات این کرم ها را توصیه نمی کنند، اما گزارش دیگری مبنی بر موثر بودن آن است.

استئوآرتریت یک بیماری شایع و پنهان!

مدیر دیجیتالاکتبر 12, 2019

استئوآرتریت

براساس مجله انجمن پزشکی آمریکا (JAMA) بیش از 10 میلیون از جمعیت افراد آمریکا از استئوآرتریت رنج می برند (1). اغلب این بیماری در سن 45 سالگی و بیشتر رخ می دهد که غضروف در زانو از بین می رود و در نهایت سبب تماس دو استخوان در سطح مفصل می شود. رایج ترین شکایت در بین این افراد شامل تورم مفصل، سفتی مفصل و درد می باشد. استئوآرتریت زانو را می توان از طریق رادیوگرافی با نشان دادن کیست های پوکی استخوان، کم شدن فضای بین مفصلی و اسکلروز استخوان ها تشخیص داد. منظور از استئوآرتریت زانو وقوع استئوآرتریت (OA) در مفصل زانو است.

استئوآرتریت تعاریف زیادی دارد، اما Kuttner و همکاران آن را این گونه تعریف می کنند” استئوآرتریت به عنوان ساییدگی آرتریت و یا بیماری ساییدگی مفصلی، شناخته شده است. این گروه از بیماری ها متمایز اما مشترک هستند به طوری که ممکن است علل مختلفی داشته باشند اما نتایج مورفولوژی، بیولوژیکی و بالینی مشابهی دارند (2).

به عبارت دیگر استوآرتریت مفصل شامل ساییدگی و تخریب مفصل از جمله غضروف مفصلی و استخوان ساب کندرال می شود .اما همچنین رباط ها، کپسول و غشای سینویال دژنراسیون می شوند. در نهایت منجر به درد و از دست دادن عملکرد خواهد شد (3).

استئوآرتریت شایع ترین بیماری مفاصل است که افراد بزرگسال در سراسر دنیا از این بیماری رنج می برند. نام “استئوآرتریت”، یک کلمه یونانی، می تواند به “استئو” ، “آرترو” و “ایت” تقسیم می شود. اگر ما کلمه را از «استخوان»، «مفصل» و «التهاب» تبدیل کنیم (4). بنابراین، به سادگی می توان گفت که استئوآرتریت التهاب استخوان و مفصل است. استئوآرتریت زانو، در بین استئوآرتریت لگن و دست از شایع ترین آن ها است.

[sc name=”didar”][/sc]

آناتومی و فرایند آسیب شناختی:

مفصل زانو شامل انتهای سر پروگزیمال استخوان تیبیا و سر دیستال استخوان فمور می باشد. غضروفی که در بین دو انتهای استخوان تیبیا و فمور قرار گرفته است شامل یک ماتریکس سلولی اضافه می باشد که این نوع ماتریکس از جنس پروتوگلیکان های نوع 2 است. این ماتریکس با کشیدن آب به درون فضای مفصل، باعث افزایش جذب شوک و تعذیه مناسب می شود(7). شواهد حاکی از آن است که به علت فرایند کهولت سن، فیبرهای کلاژن نوع 2 کاهش می یابد بنابراین میزان مایع مغذی در سطح مفصل کمتر می شود و در نهایت موجب کاهش حفاظت از سطوح استخوانی نیز می شود.

زانو یک مفصل سینوویال است که شامل سه مفصل می باشد. مفصل اولیه تیبیوفمورال؛ بین کوندیلهای محدب استخوان فمور و کوندیل هال های استخوان تیبیا قرار گرفته است(8). مفصل پتلوفمورال بین استخوان پتلا و فمور قرار گرفته است. مفصل تیبیوفیبولار بین دو استخوان تیبیا و فیبولا قرار دارد. استئوآرتریت فقط در دو مفصل اول یعنی تیبیوفمورال و پتلوفمورال رخ می دهد. این دو مفصل حرکات بیشتری را نسبت به تیبیوفیبولار متحمل می شوند(2).

پاتولوژی استئوآرتریت زانو با با تغییرات بیومکانیک و بیوشیمیایی در غضروف مفصل مرتبط است.(Kirstin Uth et al, 2014) غضروف باعث حرکت استخوان ها روی یکدیگر با اصطکاک و درد کمتری می شود. هنگام وقوع استئوآرتریت، ضخامت و کیفیت غضزوف کاهش می بابد و غضروف باریک تر و نرم تر می شود. در نهایت با یک شکاف می تواند فرو بریزد. غضروفی که آسیب ببیند نمی تواند بهبود یابد. دز نهایت غضروف ناپدید می شود. سطوح استخوانی ممکن است پهن شوند (10 و 11)

نه تنها غضروف تحت تاثیر قرار می گیرد بلکه لاکسیتی لیگامنت و آتروفی عضله هم اتفاق می افتد(12، 13).

اپیدمیولوژی/ علل

استئوآرتریت شایع ترین نوع آرتریت به ویژه در مفصل زانو می باشد. تقریبا 6٪ از بزرگسالان را تحت تاثیر قرار می دهد، اما زنان بیشتر از مردان آسیب می بینند. [3] “بر اساس برخی از گزارش های منتشر شده، از میان 6 درصد، بیش از 13 درصد مردان و بین 7 تا 19 درصد از زنان بالای 45 سال تحت تاثیر قرار می گیرند و در نتیجه 45 درصد کمتر از ابتلا به این بیماری در مردان وجود دارد. (کولمن و همکاران) ” (14).

سن عامل تعیین کننده در توسعه استئوآرتریت است. “با توجه به سن جمعیت در شرایط دموگرافیک، انتظار میرود شیوع استئوآرتریت افزایش یابد (کولمن و همکاران)”. [14] از سن 40 سالگی، افزایش خطر به این بیماری وجود دارد. تقریبا 50٪ از جمعیت افراد در سن 65 سال مبتلا به استئوآرتریت در زانو می باشند اما همچنین این مشکل می تواند بر جوانان هم تاثیر بگذارد [14].

سن تنها عامل پیشرفت استئوآرتریت نیست. سایر عوامل خطرزا [4]:

چاقی
هایپرموبیلیتی و بی ثباتی مفصل
فشار ورزش بسیار بالا همراه با بارگزاری
زیاد خم کردن زانو با وزن سنگین
مشاغل خاص
نوروپاتی محیطی
آسیب به مفصل
تاریخچه ای از بی تحرکی
ریشه خانوادگی

مشخصات، ارائه بالینی

از علائم استئوآرتریت زانو، ابتدا درد در شروع حرکت سپس حین حرکت و در نهایت درد دائمی است. همچنین این بیماران از دست دادن عملکرد، مانند خشکی، کاهش دامنه حرکتی و اختلال در فعالیت های روزانه را تجربه می کنند. دیگر ویژگی های احتمالی استئوآرتریت زانو بزرگ شدن استخوان، کریپتاس، حساسیت در خط مفصلی و افزایش میزان حساسیت به سردی و رطوبت است [4].

ما می توانیم استئوآرتریت زانو را به 5 مرحله تقسیم کنیم:

مرحله 0: در این مرحله زانو سالم است. بدون هیچ دردی در عملکرد مفصل
مرحله 1: شخص در این مرحله دارای رشد بسیار جزیی استخوان اسپور است و هیچ درد و ناراحتی تجربه نمی کند
مرحله 2: در این مرحله افراد برای اولین بار علائم را تجربه می کنند. آن ها پس از یک پیاده روی طولانی روزانه درد خواهند داشت و سفتی بیشتری در مفصل احساس خواهند کرد. در این مرحله علائم خفیف است. اما پیش از این اشعه ایکس رشد استخوان را افزایش می دهد. به احتمال زیاد غضروف در اندازه طبیعی باقی خواهد ماند.
مرحله 3: مرحله 3 به عنوان استئو آرتریت متوسط شناخته شده است. افراد در این مرحله هنگام حرکت مکرر، درد را تجربه خواهند کرد. سفتی مفصلی نیز به خصوص پس از نشستن طولانی مدت و صبح بیشتر خواهد بود. غضروف بین استخوان ها آسیب جدی را نشان می دهد و فاصله بین استخوان ها کمتر می شود.

مرحله 4: این شدیدترین مرحله استئوآرتریت است. به طور چشم گیری فضای مفصلی بین استخوان ها کاهش می یابد، غضروف تقریبا به طور کامل از بین می رود و مایع سینوویال کاهش می یابد. به همین دلیل افراد درد و ناراحتی بیشتری در پیاده روی یا حرکت مفصل تجربه می کنند [15].

online

مدیر دیجیتالاکتبر 11, 2019

برگه نمونه

مدیر دیجیتالژوئن 25, 2019

این یک برگهٔ نمونه است. این از یک نوشتهٔ وبلاگ متفاوت است زیرا در یک مکان باقی خواهد ماند و در راهبری سایتتان (در بیشتر پوسته‌ها) نشان داده خواهد شد. بیشتر مردم با یک برگه درباره که آن‌ها را به بازدیدکنندگان بالقوهٔ سایت معرفی می‌کند، آغاز می‌کنند. که ممکن است چیزی همانند این باشد:

سلام! من یک پیام‌رسان دوچرخه‌سوار در روز، بازیگر مشتاق در شب هستم، و این وب‌سایت من است. من در لس آنجلس زندگی می‌کنم، یک سگ بزرگ به نام جک دارم، و من پینیا کولادا دوست دارم. (همچنین گرفتار شدن در باران را دوست دارم.)

…یا چیزهایی مانند این:

شرکت XYZ در سال ۱۹۷۱ تأسیس شد، و تا کنون چیزهای با کیفیتی را به عموم عرضه کرده است. این شرکت در شهر گاتهام واقع شده است، بیش از ۲۰۰۰ نفر در آن کار می‌کنند و همه نوع چیز عالی برای جامعه گاتهام انجام می‌دهد.

به عنوان یک کاربر جدید وردپرس، برای حذف این برگه و ایجاد برگه‌های جدید برای محتوای خود شما باید به پیشخوان بروید. خوش بگذره!

Contact Form

مدیر دیجیتالژوئن 17, 2016

[text* your-name placeholder “نام و نام خانوادگی”]

[tel tel-826 “شماره تماس”]

[textarea your-message x6 placeholder “مشکل بیمار”]

[submit class:button_full_width “ارسال پیام”]

1
دکتر ارسلان گلشنی | دکتری حرکات اصلاحی “[your-subject]”
دکتر ارسلان گلشنی | دکتری حرکات اصلاحی
info@dr-golshani.ir
[your-name]
[your-email]
[your-subject]
[your-message]

Thank you for your message. It has been sent.
There was an error trying to send your message. Please try again later.
One or more fields have an error. Please check and try again.
There was an error trying to send your message. Please try again later.
You must accept the terms and conditions before sending your message.
The field is required.
The field is too long.
The field is too short.
The date format is incorrect.
The date is before the earliest one allowed.
The date is after the latest one allowed.
There was an unknown error uploading the file.
You are not allowed to upload files of this type.
The file is too big.
There was an error uploading the file.
The number format is invalid.
The number is smaller than the minimum allowed.
The number is larger than the maximum allowed.
The answer to the quiz is incorrect.
The e-mail address entered is invalid.
The URL is invalid.
The telephone number is invalid.