راه های درمان کمر درد

به گفته موسسه ملی اختلالات عصبی و سکته مغزی (NINDS)، کمردرد بسیار شایع است، به ویژه در بزرگسالان بین 30 تا 50 سال. ناراحتی در ناحیه کمر می‌تواند مزمن یا مداوم باشد. در این مطلب درباره راه های درمان کمر درد صحبت می کنیم، همچنین می‌تواند یک وضعیت ناگهانی و مختصر باشد که به عنوان درد حاد شناخته می‌شود. علل کمردرد عبارت‌اند از:

کشش و اسپاسم عضلانی

تحریک عصبی

ناهنجاری‌های ستون فقرات، مانند لغزش دیسک یا تنگی ستون فقرات

گزینه‌های درمانی برای کمردرد با توجه به علت این عارضه گسترده است. برای کسب اطلاعات بیشتر به ادامه مطلب مراجعه کنید.

برای مقابله با درد به کمر خود استراحت دهید. بسته به شدت علائم، این ممکن است به معنای کاهش سطح فعالیت برای چند روز باشد؛ اما استراحت در بستر برای درمان کمردرد به جز برای مدت کوتاه توصیه نمی‌شود.

دراز کشیدن به پشت با یک بالش زیر زانو کمک می‌کند تا کمر در وضعیت خنثی قرار گیرد. همچنین ممکن است با دراز کشیدن روی زمین در حالی که زانوهای خود را با زاویه 90 درجه خم کرده و روی صندلی تکیه داده‌اید، کمی آرامش پیدا کنید. با این حال، برای مدت طولانی استراحت نکنید. بسیاری از موارد کمردرد در عرض چند روز برطرف می‌شود. دوره‌های طولانی بی تحرکی در واقع می‌تواند باعث ضعیف شدن عضلات شود.

راه های درمان کمر درد

یکی از راه های درمان کمر درد با کمپرس سرد یا گرم می باشد. شواهد نشان می‌دهد که استفاده از کیسه‌های یخ و گرما می‌تواند تحرک را افزایش داده و درد را کاهش دهد.

برای کاهش التهاب، یک کیسه یخ یا سبزیجات یخ زده را روی نواحی حساس کمرتان قرار دهید. حتماً کیسه یخ را در حوله بپیچید تا از پوست خود در برابر سرمازدگی محافظت کنید. می‌توانید با خیال راحت چندین بار در روز به مدت 20 دقیقه یا بیشتر از یخ در یک زمان استفاده کنید. پس از چند روز درمان سرد به شکل پد گرم کننده یا حمام گرم، درمان را به گرما تغییر دهید. گرما باعث شل شدن ماهیچه‌های سفت می‌شود که باعث درد می‌شوند. قبل از به خواب رفتن پد گرمایشی را خاموش کنید تا خطر سوختگی کاهش یابد.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.

مسکن‌های OTC

مسکن‌های بدون نسخه (OTC) یک گزینه درمانی غیرتهاجمی برای کمردرد هستند. داروهایی مانند ناپروکسن، ایبوپروفن و استامینوفن در کاهش درد و تورم مرتبط با کمردرد مرتبط با عضلات مؤثرتر هستند.

با این حال، داروهای OTC کمتر احتمال دارد علائمی را که ناشی از فشردگی عصب یا مشکلات دیسک هستند، کاهش دهد. اگر پس از چند روز استراحت، کمپرس سرد یا گرم و مسکن‌های OTC احساس بهبودی نکرد، با متخصص حرکات اصلاحی تماس بگیرید.

داروهای تجویزی

متخصص حرکات اصلاحی ممکن است داروهای قوی‌تری را برای تسکین کمردرد مزمن تجویز کند که با گزینه‌های OTC کمکی نمی‌کند. داروهای ضد افسردگی، مواد مخدر مانند کدئین و داروهای ضد تشنج ممکن است برای درمان کمردرد استفاده شود.

درمان دردهای عصبی مانند سیاتیک که ناشی از برآمدگی دیسک در قسمت پایین کمر است، با داروهای خوراکی قابل درمان است. برای این نوع ناراحتی، کورتیکواستروئیدها و داروهای بیهوشی ممکن است برای کاهش التهاب تزریق شود.

کورتیکواستروئیدها ممکن است به صورت عضلانی، خوراکی یا تحت فلوروسکوپی (به عنوان تزریق استروئید اپیدورال-ESI) تزریق شوند. هنگامی که تورم عصب کاهش یابد، معمولاً مقداری تسکین پیدا خواهید کرد.

ورزش برای درمان کمر درد

وقتی کمرتان درد می‌کند، ممکن است ورزش آخرین چیزی باشد که به ذهنتان می‌رسد؛ اما فعالیت بدنی یک راه مؤثر برای بهبود سریع‌تر دردها است.

تمرینات اصلی – مانند چرخش لگن و حرکات پل – عضلات شکم و پشت را تقویت می‌کند که از ستون فقرات حمایت می‌کنند. هر چه این ماهیچه‌ها قوی‌تر شوند، کمتر تحت تأثیر کمردرد قرار خواهید گرفت.

مطالعات انجام شده گزارش می‌دهد که افرادی که تمرینات یوگای منظم را انجام می‌دهند، درد و ناتوانی کمتری را تجربه می‌کنند و پس از شش ماه خلق و خوی آن‌ها بهبود می‌یابد.

شنا و پیاده‌روی نیز راه‌های عالی برای حفظ سلامت کمر و همچنین حفظ وزن مناسب هستند. اضافه وزن در کمردرد نقش دارد زیرا فشار بیشتری به مفاصل وارد می‌کند.

کشش، سونوگرافی و TENS

اگر کمردرد به درمان‌های معمولی پاسخ نمی‌دهد، ممکن است لازم باشد گزینه‌های جایگزین را در نظر بگیرید. کشش از سیستمی از وزنه‌ها استفاده می‌کند تا ستون فقرات را تراز کند و احتمالاً به دیسک‌های لغزیده کمک می‌کند تا به جای خود بازگردند.

سونوگرافی، شامل ماساژ بافت‌های نرم اطراف آسیب کمر با امواج صوتی است که عضلات را گرم می‌کند و باعث شل شدن و بهبود سریع‌تر آن‌ها می‌شود.

تحریک الکتریکی عصب از راه پوست (TENS) تحریک الکترونیکی اعصاب از طریق الکترودهایی است که روی پوست قرار می‌گیرد.

الکتریسیته سیگنال‌های درد را که از مسیرهای عصبی عبور می‌کنند، مسدود می‌کند.

طب جایگزین

داروهای جایگزین برای کمردرد شامل استفاده از مراقبت‌های کایروپراکتیک و طب سوزنی است. کایروپراکتیک تمرینی است که ستون فقرات و سایر نواحی ضعیف یا آسیب دیده سیستم اسکلتی عضلانی را به صورت دستی تنظیم می‌کند. طب سوزنی یک هنر چینی باستانی برای درمان بیماری‌ها و آسیب‌ها از طریق دستکاری نقاط فشار است. سوزن‌های ظریف استریل می‌شوند و در نقاط خاصی از بدن برای کاهش درد و در تلاش برای تنظیم مجدد روحیه زندگی که در طب سوزنی به عنوان «چی» نامیده می‌شود، در پوست وارد می‌شوند.

عمل جراحي

افراد نسبتاً کمی برای کمردرد مزمن و شدید نیاز به جراحی دارند. با این حال، اگر سایر درمان‌ها تسکین ندهند، یک گزینه باقی می‌ماند. قطعات کوچک دیسک که شکسته یا متلاشی شده‌اند را می‌توان با جراحی برداشت تا فشار از مسیرهای عصبی برداشته شود. مهره‌های آسیب دیده یا غیرطبیعی که باعث کمردرد می‌شوند ممکن است با هم ترکیب شوند تا کمر صاف شود و به فرد کمک کند تحرک را دوباره به دست آورید.

جراحی کمر، مانند هر روش جراحی دیگری، خطراتی را به همراه دارد. این تنها به عنوان آخرین راه حل استفاده می‌شود، مگر اینکه کنترل روده یا مثانه از دست رفته باشد یا هر گونه از دست دادن عصبی وجود داشته باشد.

آیا شنا سوئدی برای دیسک کمر ضرر دارد

آیا شنا سوئدی برای دیسک کمر ضرر دارد ؟ تمرین شنای سوئدی یک تمرین متداول برای تقویت عضلات بدن است. بسیاری از افراد تمرینات قدرتی را در برنامه معمول ورزش خود قرار می‌دهند. مزایای تمرین شنای سوئدی شامل بهبود توده عضلانی و سلامت قلب و عروق است. تمرین شنای سوئدی یک نوع تمرین قدرتی است. اگرچه آن‌ها عمدتاً عضلات بازوها و شانه‌ها را فعال می‌کنند، اما عضلات قسمت مرکزی و پاها را نیز درگیر می‌کنند؛ بنابراین، تمرین شنای سوئدی برای تقویت قدرت در سراسر بدن مفید است. این مقاله بر اثرات انجام تمرین شنای سوئدی در روزانه بر بدن متمرکز است. مزایا و همچنین خطرات احتمالی را پوشش می‌دهد.

آیا شنا سوئدی برای دیسک کمر ضرر دارد

آیا شنا سوئدی برای دیسک کمر ضرر دارد

از مزایای تمرین شنای سوئدی می‌توان به افزایش حمایت مفاصل، تن عضلات و قدرت اشاره کرد. تمرین شنای سوئدی به ویژه در تقویت عضلات اطراف مفاصل شانه موثر است. عضلات و تاندون‌های ناحیه شانه مسئول نگه داشتن استخوان بالای بازو در حفره شانه هستند. با این حال، افزایش تعداد تمرین شنای سوئدی به تدریج برای ایجاد قدرت کافی در عضلات مهم است. استفاده بیش از حد از عضلات ضعیف می‌تواند منجر به آسیب عضلات و تاندون‌ها شود.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.

افزایش تن و قدرت عضلات

انواع مختلفی از تمرین شنای سوئدی وجود دارد و هر یک از آن‌ها به روش‌های مختلف عضلات را فعال می‌کند.

یک مطالعه کوچک در سال 2015 با مشارکت هشت داوطلب تغییرات تمرین شنای سوئدی زیر را بررسی کرد و تأثیر آن‌ها را بر روی گروه‌های مختلف عضلات ای مقایسه کرد:

آیا شنا سوئدی برای دیسک کمر ضرر دارد

تمرین شنای سوئدی استاندارد (SP): دست‌ها به اندازه عرض شانه‌ها و مستقیماً در راستای شانه‌ها قرار دارند. قسمت بالای بدن یا تنه با پاها خط می‌یابد و بدن در کل سفت می‌ماند.

حرکت گسترده: فاصله بین دست‌ها دو برابر فاصله SP است.

تمرینات شنای سوئدی

تمرین شنای سوئدی سبک (NP): دست‌ها در زیر مرکز سینه یا جناغ سینه قرار دارند و انگشت شست و سبابه هر دست را لمس می‌کند.

شنای سوئدی

تمرین شنای سوئدی رو به جلو (FP): دست‌ها به اندازه عرض شانه‌ها از هم فاصله دارند اما 20 سانتیمتر (سانتی متر) جلوتر از شانه‌ها قرار دارند.

آیا شنا سوئدی برای دیسک کمر ضرر دارد

تمرین شنای سوئدی رو به عقب (BP): دست‌ها به اندازه عرض شانه‌ها هستند اما 20 سانتیمتر پشت شانه‌ها قرار دارند.

آیا شنا سوئدی برای دیسک کمر ضرر دارد

این مطالعه موارد زیر را پیدا کرد:

تمرینات شنای سوئدی سبک بیشترین فعال سازی عضلات سه سر بازویی و سینه‌ای را در پی داشتند.

تمرین شنای سوئدی رو به جلو و تمرین شنای سوئدی رو به عقب منجر به بیشترین فعال سازی عضلات شکم و کمر می‌شوند.

تمرین شنای سوئدی رو به عقب در مجموع بیشترین تعداد گروه عضلانی را فعال کرد.

محققان نتیجه می‌گیرند که تمرین شنای سوئدی رو به عقب ممکن است مفیدترین تغییر تمرین شنای سوئدی برای بهبود وضعیت و قدرت بالای بدن باشد.

تمرین شنای سوئدی سبک برای افرادی که سعی می‌کنند اندازه یا قدرت عضلات سه سر و پشت خود را افزایش دهند مناسب است.

بهبود سلامت قلب و عروق

مطالعات متعددی قدرت عضلانی را با کاهش خطر بیماری‌های قلبی عروقی مرتبط کرده است.

یک منبع معتبر در سال 2019 رابطه بین تعداد تمرین شنای سوئدی را که یک فرد می‌تواند انجام دهد و خطر ابتلا به بیماری قلبی عروقی در 10 سال بعد، بررسی کرده است. در مجموع 1،104 مرد فعال و میانسال در این مطالعه شرکت کردند. محققان تفاوت معنی داری بین دو گروه از مردان پیدا کردند. کسانی که توانسته‌اند بیش از 40 حرکت کششی انجام دهند و کسانی که توانسته‌اند کمتر از 10 اجرا کنند.

با این حال، مهم است که به یاد داشته باشید که این مطالعه فقط شامل مردان فعال و میانسال بود. برای تعیین اینکه آیا این ارتباطات برای زنان و افراد مسن یا غیرفعال یکسان است، مطالعات بیشتری لازم است.

خطرات تمرین شنای سوئدی

مانند اکثر تمرینات، تمرین شنای سوئدی پشت سر هم ممکن است خطر صدمات خاصی را افزایش دهد. بسیاری از صدمات ناشی از استفاده از تکنیک نادرست است. در صورت عدم اطمینان از نحوه انجام انواع مختلف تمرین شنای سوئدی بدن، افراد باید با یک متخصص حرکات اصلاحی صحبت کنند.

به طور کلی، مزایای ورزش بیشتر از خطرات آن است. با این حال، برخی از خطرات احتمالی تمرین شنای سوئدی به صورت روزانه عبارت‌اند از:

رسیدن به تناسب اندام

افرادی که روزانه یک تمرین را تکرار می‌کنند متوجه می‌شوند که با گذشت زمان دچار چالش کمتری می‌شوند. مردم از این به عنوان یک فلات تناسب اندام یاد می‌کنند. این نشان می‌دهد که عضلات دیگر رشد نمی‌کنند. برای جلوگیری از رسیدن به فلات تناسب اندام، افراد باید طیف وسیعی از تمرینات را در روال تناسب اندام خود قرار دهند. با انجام این کار مجموعه‌های مختلف عضلات فعال می‌شوند.

افرادی که مشتاق حفظ قدرت عضلات هستند ممکن است از انجام تمرینات هوازی سود ببرند. یک مطالعه در سال 2013 نشان داد افرادی که ورزش هوازی انجام می‌دهند تمایل دارند قدرت عضلانی بیشتری را در طول عمر خود حفظ کنند. در حالت ایده آل، یک برنامه تمرینی کامل باید شامل انواع تمرینات زیر باشد:

توسعه اصلی

آموزش تعادل

کشش

کمردرد در شنای سوئدی

انواع خاصی از تمرین شنای سوئدی، باعث فعال شدن منبع عضلات کمر می‌شود. این ممکن است منجر به درد کمر و ناراحتی شود. تمرین شنای سوئدی همچنین باعث تحت فشار قرار گرفتن موقت مفاصل بین مهره‌ای در ستون فقرات می‌شوند. مفصل بین مهره‌ای نقطه‌ای است که در آن دو بخش از ستون فقرات به هم می‌رسند. یک بالشتک بافتی به نام دیسک بین مهره‌ای هر قسمت از ستون فقرات را جدا می‌کند. تمرینات تحمل وزن بیش از حد ممکن است باعث ساییدگی و پارگی این دیسک‌ها شود و منجر به درد و سفتی شود. افرادی که بیماری مربوط به ستون فقرات دارند، باید قبل از استفاده از تمرینات بدنسازی با متخصص حرکات اصلاحی مشورت کنند.

درد مچ دست در شنای سوئدی

برخی از افراد هنگام انجام تمرینات تحمل وزن مانند تمرین شنای سوئدی، درد مچ دست را تجربه می‌کنند. بیشترین درد در قسمت پشت مچ دست هنگامی رخ می‌دهد که فرد دست خود را به عقب خم می‌کند.

یک مطالعه معتبر در سال 2017 نشان داد 84 درصد از افرادی که در پاسخ به تحمل وزن دچار درد در پشت مچ دست می‌شوند، دارای ناهنجاری فیزیکی در مچ دست هستند. حدود 76 درصد از این موارد ناشی از کیست گانگلیونی کوچک بود. دومین علت شایع درد، پارگی نسبی رباط بود. مشخص نیست که آیا این ناهنجاری‌ها نتیجه تمرینات مکرر تحمل وزن بوده است یا خیر. با این وجود، افرادی که در هنگام تمرین شنای سوئدی مچ دست دچار درد می‌شوند باید به متخصص حرکات اصلاحی مراجعه کنند. آن‌ها می‌توانند در مورد نحوه حمایت از مچ دست در حین ورزش توصیه‌هایی ارائه دهند. از طرف دیگر، متخصص حرکات اصلاحی ممکن است تکنیک متفاوتی از ورزش را توصیه کند.

آسیب آرنج در شنای سوئدی

مطالعه‌ای در سال 2011 تأثیر سرعت تمرین شنای سوئدی در مفاصل آرنج را مورد بررسی قرار داد. محققان سه سرعت مختلف تمرین شنای سوئدی را آزمایش کردند: سریع، متوسط ​​و آهسته. این مطالعه نشان داد که سرعت سریع‌تر تمرین شنای سوئدی باعث ایجاد نیروهای بیشتر بر مفاصل آرنج، رباط‌ها و سایر چینی‌جاهای اطراف می‌شود. آن‌ها نتیجه گرفتند که تمرین شنای سوئدی سریع‌تر می‌تواند خطر آسیب به این مفاصل را افزایش دهد. این مطالعه همچنین نشان داد که سرعت آهسته‌تر باعث فعال شدن بیشتر عضلات می‌شود. به طور کلی، این یافته‌ها نشان می‌دهد که تمرین شنای سوئدی آهسته‌تر ایمن‌تر هستند و به احتمال زیاد منجر به بهبود رشد عضلات می‌شوند.

آیا شنا سوئدی برای دیسک کمر ضرر دارد

انجام تمرین شنای سوئدی به صورت روزانه می‌تواند به ایجاد تن و قدرت عضلات در بالا تنه کمک کند. سایر مزایای بالقوه شامل بهبود سلامت قلب و عروق و حمایت بهتر از مفاصل شانه است. با این حال، انجام تمرین شنای سوئدی هر روز خطراتی را به همراه دارد. این موارد شامل کمردرد، مچ درد و آسیب آرنج است. افراد می‌توانند با یادگیری تکنیک مناسب برای تغییرات تمرین شنای سوئدی که می‌خواهند ترکیب کنند، این خطرات را کاهش دهند.

افرادی که هر روز تمرینات ورزشی با وزنه را انتخاب می‌کنند، باید سعی کنند انواع دیگری از ورزش را نیز به کار گیرند. این به احتمال زیاد مزایای کلی بیشتری برای سلامتی نسبت به تمرین شنای سوئدی تنهایی به همراه خواهد داشت.

طرز خوابیدن کسانی که دیسک کمر دارند

مطالعه جهانی درباره‌ی بیماری‌ها، درد کمر را عامل اصلی ناتوانی در سراسر جهان نامیده است. نکته جالب‌تر این است که بیشتر کمردردها ناشی از بیماری‌های جدی مانند سرطان یا آرتروز نیستند. در عوض، اغلب به دلیل استرس یا فشار ناشی از وضعیت بد بدن، وضعیت نادرست خوابیدن و سایر عادات و الگوهای وضعیتی سبک زندگی ایجاد می‌شود.

در اینجا بهترین حالت خوابیدن در صورت داشتن کمردرد و همچنین برخی کارهای دیگر که می‌توانید برای استراحت بهتر شبانه انجام دهید، آورده شده است.

به پهلو بخوابید و بالشی بین زانوها قرار دهید

اگر در وضعیت به پشت خوابیدن احساس ناراحتی می‌کنید، سعی کنید به پهلو بچرخید:

به شانه راست یا چپ خود اجازه دهید تا به همراه بقیه قسمت‌های بدن با تشک تماس پیدا کند.

یک بالش بین زانوها قرار دهید.

اگر بین کمر و تشک فاصله وجود دارد، از یک بالش کوچک برای حمایت بیشتر استفاده کنید.

چه از یک بالش و چه از دو بالش استفاده کنید، باید در برابر متمایل شدن زیاد به یک طرف جلوگیری کنید. انجام بسیاری از موارد باعث ایجاد مشکلاتی مانند عدم تعادل عضلانی و حتی اسکولیوز یا کج پشتی می‌شود.

خوابیدن به پهلو به تنهایی وضعیت بدن را بهتر نمی‌کند. استفاده از بالش بین زانوها یک ترفند است که باسن، لگن و ستون فقرات را در یک راستای بهتر نگه دارد.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.

به پهلو در وضعیت جنینی بخوابید

اگر فتق دیسک دارید، ممکن است بخواهید به پهلو در حالت جنینی بخوابید:

به پشت دراز بکشید و سپس به آرامی به پهلو بچرخید.

زانوها را به سمت قفسه سینه بکشید و به آرامی تنه خود را به سمت زانو خم کنید.

به یاد داشته باشید که برای جلوگیری از ایجاد عدم تعادل، گاه به گاه طرفین را تغییر دهید.

دیسک بین مهره‌ها بالشتک‌های نرم بین مهره‌های ستون فقرات هستند و فتق زمانی اتفاق می‌افتد که قسمتی از دیسک از فضای معمولی خود خارج شده و باعث درد عصبی، ضعف و موارد دیگر می‌شود. چرخاندن تنه به حالت جنینی، فاصله بین مهره‌ها را بیشتر می‌کند.

روی شکم بخوابید و بالشی زیر شکم قرار دهید

شاید شنیده باشید که خوابیدن روی شکم در واقع برای کمردرد مضر است. این تا حدی درست است زیرا ممکن است به گردن و کمر فشار وارد کند.

اما اگر عادت دارید که بر روی شکم خود دراز بکشید و در این وضعیت استراحت می‌کنید، مجبور نیستید موقعیت دیگری را امتحان کنید. فقط حتماً این نکات را رعایت کنید:

یک بالش زیر لگن و پایین شکم قرار دهید تا مقداری از فشار روی کمر برطرف شود.

بسته به احساس موجود در این موقعیت، می‌توانید از بالش زیر سر استفاده کنید یا اگر نیازی نبود می‌توانید استفاده نکنید.

افرادی که بیماری فتق دیسک دارند ممکن است بیشتر در وضعیت خوابیدن روی شکم احساس راحتی داشته باشند. این وضعیت با رعایت تمام نکات می‌تواند هر گونه فشار ایجاد شده بر روی فضای بین دیسک را از بین ببرد.

به پشت بخوابید و بالشی زیر زانو قرار دهید

برای برخی از افراد، خوابیدن به پشت می‌تواند بهترین موقعیت برای تسکین کمردرد باشد:

صاف به پشت بخوابید.

بالشی را زیر زانو قرار دهید و ستون فقرات خود را در حالت خنثی نگه دارید. استفاده از بالش مهم است زیرا منحنی را در قسمت پایین کمر حفظ می‌کند.

همچنین می‌توانید برای حمایت بیشتر یک حوله کوچک و جمع شده را در قسمت پایین کمر خود قرار دهید.

وقتی به پشت می‌خوابید، وزن به طور مساوی توزیع شده و در وسیع‌ترین ناحیه بدن پخش می‌شود. در نتیجه، فشار کمتری به عضلات کمر وارد می‌شود. همچنین در این وضعیت می‌توانید ستون فقرات و اندام‌های داخلی خود را تراز کنید.

به پشت خوابیده در وضعیت نشسته و تکیه داده

ممکن است هنگام چرت زدن بر روی یک صندلی راحت‌ترین حالت را احساس کنید. اگرچه خوابیدن روی صندلی بهترین انتخاب برای کمردرد نیست، اما در صورت داشتن اسپوندیلولیستزی ایستمیک، این موقعیت می‌تواند مفید باشد.

سرمایه‌گذاری روی یک تخت خواب قابل تنظیم را در نظر بگیرید تا بتوانید با بهترین تراز و پشتیبانی به این شکل بخوابید.

اسپوندیلولیستزیس عصبی وضعیتی است که در آن مهره‌ای بر روی مهره‌ی دیگر می‌لغزد. این وضعیت خوابیدن ممکن است برای کمر مفید باشد زیرا بین ران و تنه زاویه ایجاد می‌کند. این زاویه به کاهش فشار بر ستون فقرات کمک می‌کند.

صرف‌نظر از موقعیتی که انتخاب می‌کنید، رعایت راستای ستون فقرات مهم‌ترین قسمت خوابیدن است. به طور خاص بر تراز کردن گوش‌ها، شانه‌ها و لگن خود تمرکز کنید.

ممکن است متوجه شکاف‌هایی بین بدن و تخت خود شوید که عضلات و ستون فقرات را تحت فشار قرار می‌دهد. می‌توانید این فشار را با استفاده از بالش برای پر کردن شکاف‌ها کاهش دهید.

هنگام تغییر وضعیت و چرخیدن در رختخواب مراقب باشید ممکن است حین چرخیدن بدن از تراز خارج شود. همیشه تمام بدن خود را با هم حرکت دهید، عضلات مرکزی را محکم نگه داشته و به داخل بکشید. حتی ممکن است هنگام چرخاندن زانوها را به سمت سینه بیاورید.

بالش مناسب خوابیدن

بالش باید سر و گردن را به طور کامل در بر بگیرد و به حمایت از قسمت بالای ستون فقرات کمک کند. اگر به پشت می‌خوابید، بالش باید فضای بین گردن و تشک را کاملاً پر کند. اگر به پهلو می‌خوابید، سعی کنید از بالش ضخیم‌تری استفاده کنید تا سر خود را در این حالت در راستای بقیه بدن قرار دهید. هر کاری می‌کنید، بالش خود را زیر شانه‌های خود قرار ندهید.

برای افرادی که به پشت می‌خوابند، بهتر است با بالش‌های نازک‌تر و بالش‌هایی که در قسمت زیرین آن‌ها پد اضافی برای حمایت از گردن وجود دارد، استفاده کنند.

بالش آبی یکی دیگر از گزینه‌هایی است که از گردن به طور همه جانبه پشتیبانی می‌کند.

برای افرادی که به شکم می‌خوابند، باید از نازک‌ترین بالش ممکن استفاده کنند یا اصلاً بالش نداشته باشند.

برای افرادی که به پهلو می‌خوابند: ممکن است بخواهید به دنبال یک بالش محکم باشید. بهتر است، سعی کنید بالشی را پیدا کنید که دارای یک حفره بسیار گسترده باشد که به پر کردن فضای بین گوش و شانه کمک می‌کند و فراموش نکنید که یک بالش هم بین زانوها قرار دهید. حتی می‌توانید یک حوله رول شده را جایگزین کنید.

به یاد داشته باشید که بالش خود را هر 18 ماه یا بیشتر عوض کنید.

روکش‌های بالش می‌توانند مانع خوبی باشند، اما بالش‌ها هنوز محرک‌های زیادی برای حساسیت مانند کپک و کنه و گرد و غبار دارند.

تشک مناسب خوابیدن

تشک نیز اهمیت بسیاری دارد. نظرسنجی‌های اخیر نشان داده است افرادی که از تشک‌های بسیار سفت استفاده می‌کنند ممکن است بدترین خواب را داشته باشند. با این اوصاف، تشکی هم که بیش از حد نرم باشد کمک زیادی به هم ترازی نمی‌کند. سعی کنید یک تشک متوسط ​​را انتخاب کنید که از جنس داخلی فوم با کیفیت خوب ساخته شده است.

با قرار دادن تخته سه لای ارزان قیمت در زیر تشک فعلی خود می‌توانید ببینید که آیا تشک محکم‌تری به کاهش درد کمر کمک می‌کند یا خیر. حتی می‌توانید تشک خود را روی زمین بگذارید تا ببینید آیا کاهش نرم بودن تشک به کاهش کمردرد کمک می‌کند یا خیر.

سایر نکات خوابیدن با کمردرد

در اینجا چند ایده دیگر برای چگونگی استراحت بهتر در شب و کاهش درد کمر آورده شده است:

برای خود برنامه‌ی منظم خوابیدن قرار دهید. اگر تمام شب را بچرخید ممکن است تمرکز برای خوابیدن دشوار باشد. با این حال، تنظیم زمان خواب و بیداری منظم می‌تواند به بدن کمک کند تا در حالت طبیعی‌تری قرار گیرد. سعی کنید حدود هشت ساعت در شب بخوابید.

سعی کنید یک روال شبانه را دنبال کنید. این روال را حدود 30 تا 60 دقیقه قبل از زمان خواب شروع کنید. دو فعالیت آرامش‌بخش را انتخاب کنید که کمک می‌کند ذهن خود را در فضایی آرامش‌بخش قرار دهید. ایده‌ها شامل حمام کردن، انجام یوگای ملایم و انجام سرگرمی‌های آرام مانند خواندن کتاب یا بافتنی است.

نوشیدنی‌های کافئین دار مانند قهوه و سایر محرک‌ها را کنار بگذارید. اگر فقط باید یک فنجان بنوشید، آخرین نوشیدنی قهوه را قبل از ظهر بنوشید.

فعالیت‌های ورزشی سخت و سنگین را برای ساعات اولیه صبح یا اوایل بعد از ظهر برنامه‌ریزی کنید. انجام هر فعالیت بسیار شدیدی قبل از خواب ممکن است سطح آدرنالین و حتی دمای بدن را افزایش دهد که این دو عامل، خواب را سخت‌تر می‌کنند.

قبل از خوابیدن و رفتن به تخت خواب از یخ یا بسته ژل سرد استفاده کنید. ممکن است به کاهش التهاب در کمر و تسکین درد کمک کند. کیسه یخ را به مدت 15 تا 20 دقیقه قبل از خواب بر روی عضلات کمر و پشت خود قرار دهید.

بهترین نوع شنا برای دیسک کمر

مطالعات نشان می‌دهد ورزش‌های آبی می‌توانند کمردرد را تسکین دهند. شناور شدن در آب با گرانش مقابله می‌کند تا بار فشاری ستون فقرات را کاهش دهد. برای بسیاری از افراد، این امکان را به آن‌ها می‌دهد تا بدون افزایش درد، فعالیت‌های ورزشی و هوازی را انجام دهند که به خودی خود درمانی برای کمردرد است. بسیاری از مطالعات نشان می‌دهند که فعالیت منظم قلب و عروق در کاهش درد مفید است. حتما شما هم در ذهنتان این سوال نقش بسته که بهترین نوع شنا برای دیسک کمر چیست در ادامه این مطلب با ما همراه شوید تا پاسخ مناسبی برای این سوال بیابید.

شنا ممکن است به بیماران مبتلا به کمردرد کمک کند تا از شناوری آب استفاده کنند و این بیماران را قادر می‌سازد که این عضلات مهم را به طور مؤثرتری تمرین دهند.

چه در حال شنا در یک استخر در باشگاه بدنسازی باشید و چه به یک استخر روباز عمومی بروید، مهم است که در آب احساس راحتی کنید و شنا بلد باشید. اگر احساس نمی‌کنید یک شناگر قوی هستید، ممکن است ایده خوبی باشد که قبل از شروع یک برنامه معمول، به دنبال برخی از دوره‌های اولیه آموزش شنای بزرگسالان باشید.

بهترین نوع شنا برای دیسک کمر

موارد مهم هنگام شنا با کمردرد

هنگام شنا یا انجام هر نوع فعالیت ورزشی، مزایای آن بستگی به فرد و نوع بیماری کمر دارد. به طور کلی، افراد مبتلا به آرتروز یا تنگی کانال نخاع به دلیل کاهش بارهای فشاری هنگام شنا در مقایسه با دیگر فعالیت‌ها، عملکرد بسیار خوبی در استخر دارند.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.

اگر فردی مبتلا به آرتروز ستون فقرات گردن یا تنگی کانال نخاع است، ممکن است هنگام شنا در بلند کردن سر خود برای تنفس مشکل داشته باشد. برای این فرد، ممکن است مجبور شوند تنها کرال پشت را انجام دهند که سر خود را بلند نکنند و یا با آب‌درمانی شروع کنند.

آنچه برای یک بیمار کار می‌کند، ممکن است برای بیمار دیگر به خوبی عمل نکند؛ به عبارت دیگر، احتمالاً فکر خوبی است که با متخصص حرکات اصلاحی مشورت کنید و دریابید که آیا شنا برای بیماری کمر توصیه می‌شود یا خیر. با در نظر گرفتن این نکات، احتمالاً شکلی از ورزش‌های آبی را پیدا خواهید کرد که با نیازهای منحصر به فرد مطابقت دارد.

بهترین نوع شنا برای دیسک کمر

بهترین سبک شنا برای کمردرد

یک راه هوشمند برای غلبه بر گرمای تابستان و کاهش کمردرد شنا است. شنا یک تمرین هوازی کم تأثیر است که فشار را بر مفاصل و ستون فقرات برطرف می‌کند، در حالی که عضلات پشت را تمرین می‌دهید. نوع شنای تمرینی یا به کاهش درد کمر کمک می‌کند یا به آن آسیب می‌رساند، بنابراین مهم است که به درستی انتخاب کنید که انجام شنا از ستون فقرات محافظت کند و درد را کنترل کند.

ایمن‌ترین شنا برای افرادی که دچار کمردرد هستند، سبک آزاد و کرال پشت است. برخی از شناها که قوس کمر را زیاد می‌کنند، در صورت برخورد با درد باعث افزایش آن می‌شوند. انجام شنای کرال سینه باعث ایجاد یک قوس طبیعی در قسمت پایین کمر می‌شود که ممکن است برای برخی افراد بسیار دردناک باشد.

شنا ممکن است آن‌قدر احساس خوبی داشته باشد که بخواهید هر روز به استخر سر بزنید؛ اما مانند هر نوع ورزش به ویژه هنگامی که با کمردرد دست و پنجه نرم می‌کنید، باید با نظم و با اعتدال انجام شود، با این کار می‌توانید از آسیب‌های بیش از حد جلوگیری کنید. کسانی که با کمردرد سروکار دارند در حین انجام فعالیت از انجام هرگونه فعالیتی که باعث افزایش درد می‌شود باید خودداری کنند.

معمولاً توصیه می‌شود که برای انجام شنا از سه روز در هفته با 20 تا 30 دقیقه در هر جلسه تمرینی شروع کنید. با افزایش تدریجی فعالیت تا زمانی که فرد به تمرین متناسب با سن، سطح آماده سازی و توانایی‌های بدنی خود نرسد باید پیش رفت.

بهترین نوع شنا برای دیسک کمر

بهترین نوع شنا برای دیسک کمر

کشیدگی عضلات و یا رباط‌های پشت کمر شایع‌ترین علت کمردرد است. شنا محیطی بدون تحمل وزن را برای تمرین این عضلات فراهم می‌کند، فشار را از روی تمام مفاصل بدن کاهش و دامنه حرکتی را افزایش می‌دهد. حتما شما هم در ذهنتان این سوال نقش بسته که بهترین نوع شنا برای دیسک کمر چیست؟

فشار هیدرواستاتیک آب همچنین به تشویق جریان خون سالم به عضلات بزرگ پشت و گروه‌های عضلانی کوچک‌تر که به حمایت از آن‌ها نیاز دارند، کمک می‌کند. بهترین حرکت شنا برای بیماران مبتلا به کمردرد در حالت عمودی یا ایستاده انجام می‌شود تا ستون فقرات خنثی بماند و از افزایش فشار جلوگیری شود.

تمرینات آبی که عضلات شکم و ران را مورد هدف قرار می‌دهند، سلامت کمر را نیز بهبود می‌بخشد، زیرا داشتن عضلات مرکزی قوی برای حفظ وضعیت صحیح و ستون فقرات سالم بسیار مهم است.

دیسک کمر

ایروبیک در آب

اگر شناگر قوی نیستید یا در حال بهبودی از آسیب‌دیدگی هستید، ایروبیک در آب می‌تواند به وضعیت عضلات اصلی و پشت کمک کرده و کمرتان را برای انجام انواع شنا آماده کند.

با راه رفتن یا دویدن در جای خود در آب شروع کنید تا ضربان قلب بالا برود و مفاصل بدون وزن شوند.

حدود 10 تا 20 قدم جلو بروید، سپس عقب بروید و سرعت را افزایش دهید تا کار دشوارتر شود.

دویدن متناوب به مدت 30 ثانیه با پیاده‌روی 30 ثانیه در محل به مدت 5 تا 10 دقیقه.

هنگامی که دویدن در آب آسان شد، کلاس ایروبیک در آب را امتحان کنید. اصطکاک آب باعث ایجاد مقاومت ملایم در تمام حرکات و ایجاد عضلات در اطراف مفاصل و پشت می‌شود.

یک کلاس خوب باید شامل تمرینات گرم کردن، سرد کردن و انعطاف‌پذیری باشد که تمرینات زمینی را تقلید می‌کند، مانند رقصیدن، دویدن و پریدن بدون ضربه و پرش زیاد.

بهترین نوع شنا برای دیسک کمر

کرال پشت و کمردرد

اگر از گرد شدن شانه‌ها و یا کمردرد رنج می‌برید، سعی کنید در حرکت کرال پشت که شانه‌ها را به سمت راست متمایل می‌کند، شنا کنید و قسمت فوقانی کمر و عضلات را تقویت کنید. چرخش مفصل ران در هنگام شنای کرال پشت نیز کل عضلات مرکزی را درگیر می‌کند، در حالی که حرکات موج‌دار باعث می‌شود قسمت پایین کمر و قسمت مرکزی فعال شود. این حرکات با هم عضلات شکم را تقویت کرده و از ستون فقرات پشتیبانی بیشتری می‌کنند.

کرال پشت در شنا

ابزار شنا و بهترین نوع شنا برای دیسک کمر

اگرچه شناوری در آب فشار را که معمولاً در حین ورزش جذب مفاصل می‌شود، از بین می‌برد، شناگران همچنان می‌توانند از عضلات پشت در هنگام شنا کردن نیز استفاده کنند.

تمرینات کششی در شنا از طریق حرکات بازو و پاها باعث کشش عضلات کمر بدون افزایش فشار بیش از حد آن‌ها می‌شود. می‌توان از ابزار شنا مثلاً آجرهای مخصوص استفاده کرد، زیرا این ابزار شناور به بالا نگه‌داشتن بدن در آب کمک می‌کند، هم موقعیت و هم قدرت را بهبود می‌بخشد.

هنگام تمرین، بدن صاف و سر خود را ثابت نگه دارید تا بر تعادل و تکنیک خود مسلط شوید.

تمرکز خود را بر کشیدن بدن و کشش عضلات کمر در هنگام شنا قرار دهید.

از جلو به عقب و از پهلو به پهلو متعادل باشید، به طوری که نیمه پایینی بدن فرو نرود.

از باز شدن بیش از حد عضلات پشت و شانه خودداری کنید.

بهترین نوع شنا برای دیسک کمر

تکنیک مناسب برای محافظت از ستون فقرات هنگام شنا ضروری است.

کشیدگی بیش از حد مفاصل، تاندون‌ها یا عضلات پشت می‌تواند در هنگام شناهایی ایجاد شود که به طور مکرر قسمت فوقانی ستون فقرات و گردن را تکان می‌دهد، مانند خزیدن به جلو، شنای کرال سینه یا پروانه.

علاوه بر این، هرچه شناگر سعی کند سر خود را در آب نگه دارد یا قفسه سینه را بالا ببرد، پاها پایین‌تر فرو می‌روند و باعث افزایش فشار در قسمت پایین کمر می‌شود.

هنگام شنا، گردن خود را شل کنید و بالای سر خود را به سمت جلو نگه دارید، نه اینکه آن را بلند کنید. عضلات پایین شکم را بالا و داخل نگه دارید تا میزان حرکت در گردن کاهش یابد. برای هر ضربه، بازو را تا حداکثر طول خود دراز کنید و از شانه خود به جلو بروید تا از شنا کوتاه و خرد شده و کشیدگی گردن و ستون فقرات جلوگیری کنید.

بهترین نوع شنا برای دیسک کمر

3 نکته ضروری شنا برای دیسک کمر

مانند همه انواع ورزش، اگر به عنوان ورزش، شنا می‌کنید باید مراقب باشید. شنا و حرکات زیاد در استخر می‌تواند وضعیت کمر یا گردن را بدتر کند. در صورتی که کمردرد دارید، بایدها و نبایدهای شنا را مطالعه کنید.

توصیه‌های ضروری برای شنا با کمردرد موارد زیر هستند:

از نیروهای برشی خودداری کنید.

یکی از مشکلات شنا این است که بسیاری از حرکات و رویکردها از طریق چرخش مکرر در ستون فقرات و لگن باعث ایجاد نیروی برشی در ساختارهای کمر می‌شوند. نیروی برشی باعث افزایش آسیب به دیسک‌ها و سایر ساختارهای حساس در قسمت پایین کمر می‌شود. برای جلوگیری از این نوع نیروها، موارد و نکات زیر را در نظر بگیرید:

زیر نظر متخصص حرکات اصلاحی یا مربی ورزش برای انجام تمرینات شنا کار کنید، مانند یادگیری حفظ شانه‌های خود در راستای پشت و کمر هنگام شنا.

بر وضعیت قرارگیری ستون فقرات تمرکز کنید.

بهترین نوع شنا برای دیسک کمر چیست

موقعیت و وضعیت‌های مختلف به طرق مختلف بر ستون فقرات تأثیر می‌گذارند، به عنوان مثال:

شنای پروانه و کرال سینه، ستون فقرات را مجبور می‌کند که در طول شنا به عقب خم شود. این حرکات به مفاصل پشت در ستون فقرات فشار وارد می‌کنند و می‌توانند منجر به مشکلات جدید یا بدتر شدن درد در طول زمان شود.

حالت آزاد و کرال پشت در کمر ایجاد قوس و آسیب نمی‌کند. با این حال، به دلیل چرخش مکرر در قسمت پایین کمر، احتمال ایجاد یا تشدید درد مربوط به دیسک‌ها و سایر ساختارهای کمر وجود دارد.

نکته اصلی این است که هیچ کس نمی‌تواند بهترین یا ایمن‌ترین شنا را برای افرادی که کمردرد دارند، انجام دهد. این امر به عوامل مختلفی بستگی دارد، از جمله علت اصلی کمردرد و توانایی شنا، مکانیک و شدت تمرین.

به دلیل خطرات احتمالی، اگر درد کمر دارید، بهتر است قبل از شروع برنامه ورزشی شنا، از یک متخصص حرکات اصلاحی مشاوره بگیرید.

آب درمانی

آب‌درمانی و کمردرد

اگر عاشق شنا هستید اما به دلیل آسیب کمر و کمردرد نمی‌توانید شنا کنید، بهترین کار این است که با آب‌درمانی شروع کنید. آب‌درمانی که به استخر درمانی نیز معروف است، یک برنامه ورزشی است که در آب گرم انجام می‌شود. در این ورزش از مقاومت ملایم آب و همچنین شناوری آن بهره‌مند می‌شوید.

آب‌درمانی می‌تواند بسیاری از مزایای مشابه شنا را داشته باشد، زیرا فعالیت‌ها در آب انجام می‌شود، بنابراین فشار کمتری نسبت به تمرینات زمینی روی ستون فقرات وجود دارد. همچنین نشان داده شده است که گرمای آب برای آب‌درمانی عضلات سفت را شل می‌کند و باعث افزایش دامنه حرکتی در حین ورزش می‌شود و ممکن است به فرد اجازه دهد برای مدت طولانی‌تری ورزش کند.

کمر درد و آب درمانی

مانند بسیاری از برنامه‌های ورزشی، یک برنامه آب‌درمانی خوب با تمرینات ملایم شروع می‌شود و با گذشت زمان چالش برانگیزتر می‌شود. بسیاری از افراد همچنین می‌گویند که طبیعتاً ورزش در آب چه از طریق شنا و چه از طریق آب‌درمانی مزیت بیشتری از افزایش احساس آرامش ایجاد می‌کند.

قبل از شروع شنا یا هر برنامه ورزشی جدید، ایده خوبی است که همه چیز را از متخصص حرکات اصلاحی بپرسید و از نحوه‌ی صحیح انجام تمرینات مطلع شوید؛ مانند هر تمرین دیگری، نکته اصلی این است که بگذارید درد راهنما باشد و در صورت درد، فعالیت خود را متوقف کنید.

بهترین نوع شنا برای دیسک کمر

سفر با کمردرد مزمن

زندگی فرد با وجود درد مزمن متوقف نمی‌شود؛ اما درد مزمن در مواردی ممکن است خود را به صورتی نشان دهند که فرد مجبور به سفر با هواپیما شود. اگر فرد از سفر با هواپیما ترس دارد و یا برای او مقدور نیست، ناچار باید به روش‌هایی فکر کند تا کمردرد را در هنگام رفت و آمد و سفر کم کند. مسافرت با درد مزمن ممکن است دشوار باشد اما غیرممکن نیست. برای کمک به حداقل رساندن علائم درد مزمن، به نکات مهم گفته شده در زیر بسیار توجه کنید:

[sc name=”didar”][/sc]

نوع چمدان سفر و کمردرد

سعی کنید وسایل ضروری و سبک را با خود به سفر ببرید و از بردن وسایل سنگین و غیرضروری خودداری کنید. از چمدان‌های سبک استفاده کنید تا بار اضافی به کمر وارد نشود. هرچه چمدان شما سبک‌تر باشد، حمل آن راحت‌تر خواهد بود. اگر چمدان سنگینی دارید، از فرد دیگری بخواهید به شما کمک کند و خود فقط یک کیف دستی سبک را حمل کنید که ترجیح داده می‌شود کیف دستی کوله پشتی باشد تا کیف‌هایی که به صورت یک طرفه استفاده می‌شوند. یک کوله پشتی وزن را به طور مساوی بر روی پشت شما تقسیم می‌کند در حالی که یک کیف یک طرفه یا یک ساک بزرگ می‌تواند در یک طرف بدن شما سنگین شود و آسیب بسیاری به بدن وارد کند.

هنگامی که می‌خواهید چمدان‌های خود را بلند کنید، خیلی آهسته این کار را انجام دهید و یا از فرد دیگری کمک بخواهید و همچنین بلند کردن چمدان را به صورت ناگهانی انجام ندهید و به صورت مرحله‌ای بلند کنید. کیف خود را به آرامی از زمین بلند کرده، به بالای صندلی و یا به محل نگهداری چمدان و کیف منتقل کنید. اگر این کار برای شما درد ایجاد می‌کند، از مهماندار هواپیما کمک بخواهید. آن‌ها با مهربانی به شما کمک خواهند کرد.

وضعیت نشستن در هواپیما با کمردرد

بسیاری از صندلی‌های هواپیما بر اثر استفاده مکرر فرسوده شده‌اند و یا فرم مناسب و صحیح اولیه‌ی خود را از دست داده‌اند. اگر حین نشستن بر صندلی تنظیمات مناسب با بدن را انجام ندهید، وضعیت نامناسب صندلی می‌تواند پرواز بسیار ناخوشایندی را برایتان ایجاد کند و باعث تشدید دردهای مزمن شما شود. بالشتک‌هایی که مخصوص صندلی‌های نامناسب سفر ساخته شده‌اند در جهت ایجاد وضعیتی صحیح و راحت برای فرد بسیار کمک کننده هستند. اگر یکی از این موارد در اختیار شما نیست، به راحتی از یک مهماندار بالش و یا ملحفه بخواهید. بالش را بین صندلی و کمرتان قرار دهید تا از قوس داخلی کمر و ستون فقرات پشتیبانی کند. ملحفه خود را تا کنید و برای نرم شدن بیشتر زیر باسن آن را روی صندلی قرار دهید. موقعیت قرارگیری پا نیز برای داشتن پروازی بدون درد ضروری است. پاها را در زاویه قائم نگه دارید و اگر صندلی خیلی بلند است، چمدان شما می‌تواند به عنوان یک زیرپایی عمل کرده و از آویزان بودن پاها جلوگیری کند.

درخواست کمک حین کمردرد

پذیرش کمک می‌تواند دشوارترین کار برای بسیاری از افراد باشد. افراد به داشتن استقلال خود عادت کرده‌اند و ترجیح می‌دهند در بیشتر اوقات این استقلال را حفظ کنند.

در مواقع وجود درد و یا غیر قابل تحمل بودن پیشنهاد می‌شود که به بدن خود گوش فرا دهید و فقط حرکاتی را انجام دهید که بدن اجازه می‌دهد و در آن موقعیت حس راحتی دارد به هیچ عنوان به بدن و کمر خود فشار بیش از حد وارد نکنید و در وضعیتی قرار نگیرید که بدن احساس ناراحتی داشته باشد. در حین سفر به نکات صحیح توجه کامل داشته باشید که مبادا نوع نشستن و یا وضعیت بدنی شما باعث ایجاد دردهای جدید و یا تشدید دردهای مزمن قبلی شود. اگر ترجیح می‌دهید وضعیت بیماری و یا درد خود را برای دیگران به زبان نیاورید و یا توضیح آن به دیگیران برای شما سخت است حتما نامه‌ای از پزشك خود در مورد جزئیات مشکل و محدودیت‌های خود بخواهید. این نامه را به مهماندار هواپیما یا هر کسی که باید از آن جزئیات جهت اطمینان از اسکان و وضعیت مناسب بدن شما مطلع شود ارائه دهید آن‌ها با توجه به نکات ارائه شده توسط پزشک، شما را در جهت قرار گیری در محلی مناسب یاری خواهند کرد.

برای محدود کردن درد مزمن در طول سفر، این 3 نکته اساسی را دنبال کنید.

پس پایان سفر و بازگشت به خانه، در اولین فرصت با پزشک و متخصص حرکات اصلاحی خود قرار ملاقات تعیین کنید.

متخصصان حرکات اصلاحی می‌توانند مسائل و مشکلات فرد را تجزیه و تحلیل کنند و برنامه عملیاتی و برنامه‌ای از تمرینات خاص ورزشی را برای کاهش علائم درد مزمن و رفع آن بیان کنند. فرد با توجه به دستورات تجویز شده می‌تواند تمرین درمانی را شروع کرده و با انجام تمرینات اصلاحی و درمانی درد مزمن موجود را تا حد بسیاری کاهش داده و یا کامل از بین ببرد. همچنین متخصصان حرکات اصلاحی نکات مربوط به سبک صحیح زندگی را آموزش داده و از بروز مشکلات و آسیب‌های بیشتر در فرد جلوگیری می‌کنند.

آب درمانی برای کمردرد

برای مدت زمان طولانی، استفاده از داروهای مسکن، درمان اصلی بسیاری از بیماری‌ها از جمله کمردرد بوده است. با این حال این نکته بسیار مهم است که درمان بیماری‌ها به طور طبیعی در هر مکان که ممکن است بسیار مهم است. همیشه و از افراد بسیاری این موضوع را شنیده‌ایم که ورزش برای کمردرد چقدر عالی است و در این مقاله نیز به طور خاص در مورد شنا و تأثیرات آن بر کمردرد توضیح داده خواهد شد.

موضوعاتی که در اینجا به آن پرداخته می‌شود شامل موارد زیر است:

شنا چگونه به کمردرد کمک می‌کند؟

نکات مهم هنگام شنا با کمردرد و آموزش 5 تمرین آب درمانی برای تسکین کمردرد.

آب درمانی چگونه به درمان کمردرد کمک می‌کند؟

بسیاری از افراد شگفتی شنا و انواع دیگر آب درمانی را در درمان کمردرد تحسین می‌کنند.

این نکته قابل توجه است که شنا یک تمرین عالی و همه جانبه است که به کشش و تقویت عضلات مختلف بدن کمک می‌کند، بدون اینکه بیش از حد در هیچ یک از گروه‌های عضلانی فشار زیادی وارد کند. آب همچنین برای کمک به ایجاد قدرت، استقامت و مقاومت در افراد نیز کمک بسیاری می‌کند. علاوه بر این، به دلیل نبود وزن در آب و ایجاد فشار، بعید است ماهیچه‌ها حین تمرین تحت فشار قرار گیرند، یا باعث آسیب بیشتر شوند.

آب درمانی با وجود کمردرد

برای جلوگیری از صدمه زدن یا وارد کردن فشار بیش از حد به پشت و کمر، نکاتی وجود دارد که باید هنگام ورزش در آب در نظر داشته باشید.

خیلی آرام درون آب فرو بروید و هنگام بیرون آمدن نیز همین کار را انجام دهید.

پرش یا شیرجه را در هنگام وجود کمردرد کاملاً کنار گذاشته و از انجام آن خودداری کنید.

آهسته پیش بروید و سعی نکنید با افراد دیگر مسابقه دهید یا آن‌ها را روی شانه‌های خود نگه دارید. در عوض به عضلات و بدن خود استراحت و آرامش دهید.

در صورت ادامه یافتن مشکل، از یک متخصص حرکات اصلاحی یا آب درمان مشاوره بگیرید تا اطمینان حاصل کنید که صدمات بیشتری نخواهید دید.

ایروبیک در آب را در کنار شنا امتحان کنید.

5 ورزش در آب برای تسکین کمردردتان در رده‌های آب درمانی در بیشتر مراکز تفریحی در دسترس است و می‌تواند روش خوبی برای فعال ماندن در هنگام درد کمر باشد. اگر می‌خواهید برخی از فعالیت‌ها را در زمان خود تمرین کنید، در اینجا 5 تمرین آرام آبی برای ادامه کار آورده شده است.

پیاده‌روی در آب

قدم زدن در میان آب بسیار دشوار است اما در جهت تقویت عضلات شما معجزه می‌کند زیرا به کشش تمام عضلات کمک می‌کند و هرگونه سفتی را از بین می‌برد.

حرکات کششی در آب

روی یک پا بایستید و پای دیگر را به سمت سینه بیاورید و کشش دهید. پا را به زمین برگردانید و سپس همان کار را با پای دیگر انجام دهید. این تمرین را چند بار تکرار کنید. در صورت نیاز با یک دست به دیواری بچسبید تا تعادل خود را از دست ندهید و یا بیشتر به کمرتان آسیب نرسانید.

پاها را بالا بیاورید. با انجام تمرین قبلی و بالا بردن پا یک قدم جلوتر بردارید.

ایستادن روی یک پا. ابتدا صاف کردن پای دیگر را شروع کنید و سپس پا را تا 90 درجه بالا بیاورید. در صورت توانایی می‌توانید بیشتر در پا کشش ایجاد کنید، فقط کمرتان را خسته نکنید! اگر این تمرینات را به طور منظم انجام دهید، انعطاف پذیری شما افزایش می‌یابد و می‌توانید کشش بیشتری داشته باشید.

شناوری بر روی آب. هر دو دست خود را به اندازه عرض شانه در کنار استخر قرار دهید و پاها را از پشت سر بلند کنید. هنگام شناور شدن باید بدن فرد با کمک و پشتیبانی صاف شود، بنابراین پاها را تا جایی که امکان دارد به پشت صاف کنید. این تمرین به کشش شانه‌ها، قسمت فوقانی کمر، پایین کمر و پاها کمک می‌کند.

شنای پشت

این گزینه خوبی برای کسانی است که کمردرد دارند، زیرا باعث افزایش فشار خون بیش از حد (کشش پشت) می‌شود. شناهای دیگر مانند پروانه یا سبک آزاد، تنه فرد را چرخش می‌دهد که می‌تواند درد کمر را بدتر کند. اگر مدتی است که شنا نکرده‌اید، یا در حال یادگیری شنا هستید، ممکن است شنای سینه گزینه خوبی باشد. اطمینان از اینکه روش خوبی را در پیش گرفته‌اید مهم است، بنابراین، در صورت لزوم، با یک مربی آب درمانی و شنا تمرین کنید تا در این زمینه به شما کمک کند.

به طور کلی، شنا یک شکل عالی از تمرینات هوازی با تأثیر منفی کم است که در کاهش درد کمر و ستون فقرات راهی آسان و مؤثر است.

برخلاف دویدن یا بسیاری از اشکال دیگر ورزش هوازی، با شنا عملاً هیچ تأثیری بر ساختار نخاع به وجود نمی‌آید. آب از بدن پشتیبانی می‌کند و استرس و درد موجود در تمام مفاصل بدن را تسکین می‌دهد. برای بسیاری از افراد که مبتلا به آرتروز یا سایر اشکال درد مفاصل یا کمردرد شدید هستند، آب درمانی و شنای سبک به عنوان بخشی از درمان توصیه شده است.

چگونه شنا باعث کمردرد می‌شود

کمر می‌تواند هنگام برخی از شناها (سر خوردن روی آب یا شنای سینه و پروانه) بیش از حد کشیده شود.

جلوگیری از کمردرد در هنگام شنا

هنگام شنا از وضعیت‌های مناسب برای تمرین مانند سر خوردن روی آب یا شنای سینه استفاده کنید. سطح بدن را در آب نگه دارید (عضلات پایین شکم را بالا و داخل نگه دارید) و سر را صاف نگه دارید. در صورت امکان، به جای ضربه‌های به سمت جلو با ضربه‌های جانبی یا به سمت عقب شنا کنید. هنگام نفس کشیدن بدن را به کنار بچرخانید و چانه را در داخل نگه دارید، به جای اینکه سر را به عقب بچرخانید تا حرکات گردن هنگام شنا کاهش یابد.

هنگام تلاش برای دور نگه داشتن آب از چشم، از عینک استفاده کنید تا حرکات نامناسب سر کاهش یابد. برای حفظ فرم مناسب هنگام شنا از وسایل شناور (نودل، تخته، جلیقه) استفاده کنید.

کمر درد

در کل جهان کمردرد جز شایع‌ترین دردها به شمار می‌آید. تا 60٪ بزرگسالان در طول زندگی خود کمردرد را تجربه می‌کنند. بسیاری از افراد در رابطه با اینکه مسئله کمردرد چقدر جدی است آشنایی ندارند و به همان روش‌هایی که عادت کرده‌اند به انجام کارها و تمرینات و فعالیت‌های نادرست روزانه خود ادامه می‌دهند. این یک اشتباه است زیرا آن‌ها ممکن است کمردرد خود را با انجام حرکات خاص، به ویژه هنگام تمرین، تشدید کنند.

حرکاتی مانند قوز یا خم شدن پشت در واقع می‌تواند درد کمر را بدتر کند. هنگامی که به حالت ایستاده یا نشسته به جلو خم می‌شوید، فضای بین دیسک‌های ستون فقرات خود را افزایش می‌دهید و فشار اضافی را به مهره‌های کمر وارد می‌کنید. در اینجا 5 تمرین مؤثر و کاربردی را مرور می‌کنیم که از درد مزمن کمر جلوگیری می‌کند. با این حال، هنوز روش‌هایی برای ورزش و لذت بردن از فعالیت‌های فضای باز وجود دارد که کمر فرد را خسته نمی‌کند و باعث درد هم نمی‌شوند.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.

تمرینات مخصوص شکم و کمردرد

اگر می‌خواهید عضلات شکم را تقویت کنید و از کمردرد رنج می‌برید، از حرکاتی مانند دراز و نشست در طول تمرین خودداری کنید. این تمرینات فشار زیادی به پشت وارد می‌کنند و این در حالی است که فقط 20٪ از عضلات شکم را درگیر می‌کنند. انجام دراز نشست بر روی گردن و قسمت فوقانی کمر ممکن است آسیب وارد کند و مهره‌های کمری تحت تأثیر وزن بالاتنه قرار گرفته و آن را تحت فشار قرار می‌دهد.

یک جایگزین خوب برای دراز و نشست جهت تقویت عضلات کمر بدون وارد شدن فشار به ستون فقرات، حرکت پلانک است. صاف روی زمین دراز بکشید، سپس بدن خود را با چند بار تکرار و با فاصله‌های 30 ثانیه‌ای با قرار دادن انگشتان پا و آرنج خود روی زمین به سمت بالا بیاورید.

انجام طولانی مدت پلانک نیز می‌تواند درد کمر را تشدید کند.

شنا روی زمین و کمردرد

اگرچه حرکات شنا بر زمین در ایجاد قدرت کلی بدن مؤثر هستند، اما اغلب به درستی اجرا نمی‌شوند. انجام نادرست این تمرین می‌تواند منجر به درد کمر و شانه شود. اگر می‌خواهید تمرین شنا بر زمین را انجام دهید، مطمئن شوید که کمر در وضعیت محکم و انقباض است، شکم به داخل درون قرار گرفته و ستون فقرات صاف است. سر، پشت و باسن باید تراز و کاملاً صاف شوند. ران‌ها را در راستای سطح بدن قرار دهید تا از کمردرد جلوگیری کنید.

تمرین بالا بردن پاها و کمردرد

یکی دیگر از تمرینات تقویت کننده کمر و پشت، بالا بردن هر دو پا است. در این حالت، صاف به پشت دراز می‌کشید، سر، گردن و شانه‌ها را نیز روی زمین نگه دارید و دست‌ها را به طرف پهلو بکشید و هر دو پا را به طور هم‌زمان بالا بیاورید. این وضعیت ممکن است فشار زیادی به گردن، قسمت بالا و پایین کمر وارد کند زیرا در هنگام بالا و پایین آوردن هر دو پا، نمی‌توان کمر را از قوس خارج کرد. به جای انجام هم‌زمان بلند کردن پاها، تک پا را امتحان کنید، در حالی که یک پای دیگر را بالا می‌آورید، یک پا را خم نگه دارید.

دوچرخه سواري و کمردرد

اگر از کمردرد رنج می‌برید، برای مدت زمان طولانی از هر نوع فعالیت دوچرخه سواری خودداری کنید. زمانی که به مدت طولانی برای طی کردن مسافت‌های بسیار بر دوچرخه نشسته‌اید متمایل شدن بدن به جلو روی دوچرخه ثابت یا دوچرخه سواری جاده‌ای باعث ایجاد فشار زیادی در ناحیه کمر می‌شود. در عوض فعالیتی مانند شنا را امتحان کنید تا از قرار گرفتن در حالت خم شده به جلو جلوگیری کنید.

دویدن و کمردرد

در حالی که به نظر نمی‌رسد دویدن می‌تواند به ستون فقرات آسیب برساند، اما دویدن ساده نیز بر روی مفاصل تأثیرگذار است. وقتی می‌خواهید مدت طولانی بدوید و سرعت خود را افزایش دهید، هر بار احتمال بیشتری دارد که با زمین برخورد کنید. این حرکت تکراری و خطرناک برای کمردرد همان چیزی است که فشار غیر ضروری به ستون فقرات و مفاصل اندام تحتانی اضافه می‌کند.

یوگا و کمردرد

یوگا و مدیتیشن گزینه مناسب دیگری جهت کاهش دردهای مزمن مانند کمردرد است. برخلاف بسیاری از باورها، مدیتیشن و یوگا گزینه مناسبی برای تسکین درد است. مدیتیشن اغلب شامل تمرکز تنفس یا تکرار حرکات آرامش بخش برای کمک به مرکزیت ذهن و آرامش بدن است. با آموزش صحیح، مدیتیشن می‌تواند به فرد کمک کند تا درد مزمن را کنترل کند.

مدیتیشن و کمردرد

کارشناسان معتقدند که مراقبه می‌تواند سطح استثنایی آگاهی را در بیمار ایجاد کند و این آگاهی به معنای کنترل بیشتر بر بدن فرد است. این می‌تواند به فرد در کنترل تمرکز و سطح انرژی کمک کند. با کار بر روی این مهارت‌ها، می‌توان درد را شناسایی و حتی کاهش داد. یکی از اولین گام‌ها در روند یادگیری کنترل درد با مراقبه، مواجهه با درد درون بدن است.

در حین مراقبه، در حالی که بدن خود را آرام نگه داشته‌اید، به منابع درد توجه کنید.

درد را ثابت نکنید، بلکه صرفاً حضور آن را در آگاهی خود تصدیق کنید.

وقتی بیشتر از درد آگاه می‌شوید، با احساس آن سازگار می‌شوید.

هنگامی که در آگاهی خود یک بار اضافی حسی ایجاد کردید، دیگر نیازی نیست که روی درد تمرکز کنید. در می‌یابید که با تصدیق درد و سپس نادیده گرفتن آن، وقتی به آن فکر نمی‌کنید درد را کمتر احساس خواهید کرد. هر روشی که باعث حواس پرتی در این مرحله شود کافی است، اما مدیتیشن امکان تغییر عمیق تمرکز را فراهم می‌کند که تعداد کمی از نقاط کانونی دیگر می‌توانند از آن تقلید کنند.

مدیتیشن و تحمل کمردرد

فرد می‌خواهد با تأیید مستقیم و آگاهانه به تحمل درد خود ادامه دهد. بهترین راه برای انجام این کار دراز کشیدن روی زمین و تمرکز روی جنبه‌های مختلف بدن در طی یک دوره است. این کار به بیمار کمک می‌کند تا بتواند از بدن، تنفس و منبع درد خود آگاهی بیشتری کسب کند.

مطالعات نشان داده است که مبتلایان به فیبرومیالژیا از این نوع مراقبه بهره مند شده‌اند. آن‌ها همچنین نشان می‌دهند که مدیتیشن منظم می‌تواند در کاهش درد نتیجه دهد. قدرت ذهن کاملاً جذاب است و می‌تواند در کاهش درد به راحتی کمک کند.

آرتروز مفاصل بین مهره‌ها

آرتروز مفاصل بین مهره‌های کمر معمولاً باعث کمردرد می‌شود که با یک درد موضعی و با میزانی از سفتی مشخص می‌شود. این درد معمولاً در صبح یا بعد از دوره‌های بی تحرکی شدیدتر خواهد بود. در صورت آسیب ریشه عصب نخاعی، درد رادیکولار پا (سیاتیک) ممکن است ایجاد شود.

علائم و نشانه‌های متعددی از آرتروز مفاصل بین مهره‌ها ممکن است شبیه سایر آسیب‌های کمری مانند فتق دیسک شود. این شرایط نیز معمولاً با هم اتفاق می‌افتند، باعث ایجاد علائم همپوشانی می‌شوند. علائم آرتروز مفاصل بین مهره‌های کمر بسته به تعداد وجوه آسیب دیده، شدت بیماری و درگیری احتمالی ریشه عصبی مجاور، یک یا چند مورد از علائم و نشانه‌های زیر ممکن است رخ دهد:

درد موضعی یا یک درد مبهم به طور معمول در ناحیه کمر وجود دارد.

درد ممکن است به ناحیه باسن، ران‌ها یا زانوها انتشار یافته باشد که به ندرت هم زیر زانو گسترش می‌یابد.

درد نیز ممکن است به شکم و یا لگن انتشار یابد.

نوع دیگر درد معمولاً به علت آرتروز و به عنوان یک ناراحتی متمایز تجربه می‌شود، به طور معمول با یک درد کسل کننده مشخص می‌شود.

اگر یک عصب نخاعی در مهره‌ی کمری تحریک یا فشرده شود (مانند خار استخوان)، ممکن است یک درد شدید (تیر سیاتیک) به باسن، ران، پا و یا انگشتان انتشار یابد.

ضعف و خستگی عضلات نیز ممکن است در پای آسیب دیده ایجاد شود.

حساسیت به لمس نیز ممکن است همراه با درد هنگامی برجسته شود که ناحیه بالای ناحیه تحتانی کمر تحت فشار قرار گیرد.

درد معمولاً هنگام صبح یا بعد از مدت‌ها بی تحرکی، بعد از ورزش سنگین و یا هنگام چرخش یا خم شدن ستون فقرات به عقب بیشتر از حد معمول به وجود می‌آید.

نشستن طولانی مدت مانند رانندگی در مسافت خیلی طولانی نیز ممکن است درد را بدتر کند.

درد ممکن است هنگام خم شدن به جلو تسکین یابد.

[sc name=”didar”][/sc]

آرتروز مفاصل بین مهره ها و سفتی عضلات و کمردرد

اگر درد ناحیه کمر به دلیل بیماری آرتروز باشد، ممکن است سفتی در مفصل وجود داشته باشد، به طور معمول صبح‌ها یا پس از یک دوره استراحت طولانی مدت بیشتر احساس می‌شود و معمولاً پس از شروع دوباره فعالیت بدنی برطرف می‌شود.

اگر یک وجه در یک طرف ستون فقرات تحت تأثیر قرار گیرد، ممکن است درد در یک طرف کمر و ران قرار گیرد. اگر هر دو وجه در قسمت نخاعی تحت تأثیر قرار بگیرند، ممکن است درد در هر دو طرف (دو طرفه) رخ دهد.

تشخیص آرتروز مفاصل بین مهره‌ها

ترکیبی از ارزیابی بالینی و تصویربرداری پزشکی و یا آزمایشات تشخیصی معمولاً برای تشخیص درد ناشی از آرتروز مفاصل بین مهره‌ها در نظر گرفته می‌شود. مرحله اولیه تشخیص آرتروز مفاصل بین مهره‌ها معمولاً شامل ویزیت پزشک است. ارزیابی فیزیکی احتمالاً شامل چندین عنصر است که توسط متخصص حرکات اصلاحی انجام می‌شود.

سابقه بیمار آرتروز مفاصل بین مهره‌ها

متخصص حرکات اصلاحی شکایات اصلی بیمار را بررسی می‌کند و در مورد شروع درد، مدت و انواع علائم و نشانه‌ها؛ شرایط پزشکی هم‌زمان و سابقه دارو و یا جراحی از فرد سؤال می‌کند.

آزمایشات تشخیصی آرتروز مفاصل بین مهره‌ها

متخصص حرکات اصلاحی ممکن است به آرامی کف پای فرد را لمس کند تا قسمت‌های حساس و میزان رفلکس عضلانی را در پاها بررسی کند تا عملکرد احتمالی عصب را تشخیص دهد. یک معاینه پزشکی ممکن است ترکیبی از آزمایشات زیر را شامل شود:

بررسی بصری از وضعیت کلی و پوست پوشاننده منطقه آسیب دیده

بررسی دستی با لمس نواحی حساس به لمس و اسپاسم عضلات

دامنه آزمایش‌های حرکتی برای بررسی تحرک و تراز بودن مفاصل درگیر

معاینه مقطعی برای بررسی حرکت صحیح هر قسمت از ستون فقرات

معاینه اعصاب، شامل آزمایش قدرت عضلات، میزان حساسیت پوست و رفلکس‌ها

اگر متخصص حرکات اصلاحی به درد ناشی از آرتروز مفاصل بین مهره‌های کمری مشکوک باشد، ممکن است گزینه‌های درمان مراحل اولیه مانند داروهای تقویتی، تمرینات اصلاحی و ماساژ ستون فقرات توصيه شود.

به طور کلی، برای درمان و کمک به رفع یک قسمت از درد، به آزمایش‌های تشخیصی و یا تزریق نیاز نیست. اگر درمان‌های مراحل اولیه ناموفق باشند، ممکن است تصویربرداری و احتمالاً تزریق تجویز شود.

تصویربرداری و آرتروز مفاصل بین مهره‌ها

از رادیوگرافی استاندارد، تصویربرداری رزونانس پزشکی (MRI)، اسکن توموگرافی کامپیوتری (CT) و سایر آزمایش‌های تخصصی ممکن است برای بررسی آرتروز مفاصل بین مهره‌ها و ساختارهای مجاور استفاده شود. در رادیوگرافی‌های استاندارد ممکن است تغییرات استخوانی و خار استخوان در مفصل وجود داشته باشد. به طور معمول از فیلم‌های اشعه ایکس قدامی – خلفی (جلو – عقب)، جانبی (نمای جانبی) و مورب (خارج از زاویه) استفاده می‌شود. از اسکن MRI ممکن است برای ارزیابی ستون فقرات و بافت‌های نرم آن مانند دیسک‌ها و ریشه‌های عصب استفاده شود.

این اسکن‌ها همچنین ممکن است به تشخیص یک بیماری مزمن از یک مشکل حاد در شرایط خاص کمک کنند. در تجزیه و تحلیل ستون فقرات با سابقه جراحی قبلی، MRI معمولاً پس از تزریق ماده حاجب برای مشاهده بهتر جریان خون در منطقه مورد مطالعه انجام می‌شود. سی تی اسکن برای مشاهده بافت‌های سخت مانند استخوان مفید است.

اسکن SPECT معمولاً همراه با اسکن استخوان (مطالعه تصویربرداری هسته‌ای که معمولاً برای کمک به یافتن و ردیابی مشکلات مربوط به استخوان استفاده می‌شود) یا سی تی اسکن هنگام مشاهده استخوان‌های پیچیده ستون فقرات به منظور دیدن مناطق بیشتر و جزئیات بهتر استفاده می‌شود. این آزمایشات همچنین ممکن است به شناسایی یا رد تومورها و کیست‌های ستون فقرات کمر کمک کند.

در حین انجام تزریقات تشخیصی، از فلوروسکوپی (اشعه ایکس زنده) برای هدایت سوزن به مفصل مورد نظر استفاده می‌شود. رنگ کنتراست معمولاً برای تقویت تجسم مفصل و اطمینان از عدم جذب عروق (ورود تصادفی دارو به داخل رگ خونی) استفاده می‌شود. در حالی که یک تزریق مفصلی از جنبه مثبت ممکن است تشخیص دقیقی از درد ناشی از آن را ایجاد کند، این تزریقات نیز ممکن است نتایج مثبت کاذب ایجاد کند. برای جلوگیری از نتایج آزمایش مثبت کاذب، ممکن است از تکنیک دو بلوک استفاده شود. برای نتیجه مثبت آزمایش، بیمار باید بیشتر از 80٪ تسکین درد برای مدت زمان مناسب با هر عامل بیهوشی داشته باشد. با گذشت زمان، درد ناشی از آرتروز مفاصل بین مهره‌های کمر ممکن است بر روی کل دامنه‌ی حرکتی فرد تأثیر بگذارد و باعث ایجاد علائم مختلفی در کمر، ران، لگن، شکم و یا پاها شود. هنگامی که آرتروز مفاصل بین مهره‌ها تشخیص داده شد، یک روش درمانی ساختاری برای شرایط خاص (مانند آرتروز، شکستگی یا دررفتگی) شکل می‌گیرد. از درمان‌های غیر جراحی و جراحی برای درمان آرتروز مفاصل بین مهره‌ها استفاده می‌شود.

ورزش برای بیرون زدگی دیسک

تمرینات سبک، تمرینات کششی و فعالیت‌های ورزشی می‌توانند به کاهش درد بیرون زدگی دیسک کمک کنند. ورزش همچنین می‌تواند انعطاف‌پذیری در ستون فقرات، گردن و پشت را تقویت و بهبود بخشد. بیرون زدگی دیسک یا دیسک جا به جا شده یا پاره شده هنگامی اتفاق می‌افتد که مقداری از مایع ژله مانند در مرکز دیسک از قسمت بیرونی مهره خارج شود. بیرون زدگی دیسک می‌تواند بسیار دردناک باشد و ممکن است باعث بروز عوامل زیر شود:

کمردرد

گردن درد

درد و تیر کشیدن بازو

سوزن سوزن شدن، بی حسی یا ضعف در پاها

سوزن سوزن شدن، بی حسی یا ضعف در یک بازو یا هر دو

افرادی که بیرون زدگی دیسک دارند معمولاً نیازی به جراحی ندارند. متخصصان حرکات اصلاحی اغلب برای درمان علائم بیرون زدگی دیسک ورزش و تمرینات اصلاحی را توصیه می‌کنند.

هر دیسک در ستون فقرات می‌تواند بیرون زده و یا پاره شود، از جمله در گردن، اما بیشتر در قسمت کمر ایجاد می‌شود. تمرینات مختلف می‌توانند بسته به محل بیرون زدگی دیسک به درمان آن کمک کنند. در اینجا برخی از تمریناتی که می‌توانند درد بیرون زدگی دیسک را تسکین داده و باعث بهبودی سریع و جلوگیری از عود آن شوند مورد بررسی قرار گرفته است.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.

تمرینات مخصوص بیرون زدگی دیسک

تمرینات اصلاحی و توانبخشی اغلب جز درمان‌های مهم جهت بهبودی بیرون زدگی دیسک هستند. پزشک معمولاً پس از تشخیص بیرون زدگی دیسک، ابتدا چند روز استراحت را به شما توصیه می‌کند.

انجام فعالیت‌های سبک و تمرینات اصلاحی باعث تقویت عضلات حمایت کننده از ستون فقرات و کاهش فشار به ستون فقرات می‌شود. آن‌ها همچنین باعث افزایش انعطاف‌پذیری در ستون فقرات می‌شوند و ممکن است به کاهش خطر عود بیرون زدگی دیسک کمک کنند. یک متخصص حرکات اصلاحی ممکن است شروع به انجام فعالیت‌های سبک و افزایش تدریجی سطح فعالیت را پیشنهاد کند. آن‌ها در مورد تمرینات خاصی که فرد باید و نباید در طول دوره نقاهت انجام دهند، بحث خواهند کرد. فعالیت‌های سبک و تمرینات مفیدی که می‌توانند به کاهش درد بیرون زدگی دیسک کمک کنند عبارت‌اند از:

یوگا

شنا کردن

پیاده‌روی

دوچرخه سواري

هنگام انجام تمرینات به ویژه حین خم شدن یا بلند کردن وسایل، همه حرکات را به روشی آهسته و کنترل شده انجام دهید. ورزش نباید باعث ایجاد صدمه به فرد شود. اگر شخصی احساس درد کرد، باید دیگر تمرینات را انجام ندهد و با متخصص حرکات اصلاحی صحبت کند. در زیر، در رابطه با تمریناتی صحبت شده است که می‌تواند به درمان درد بیرون زدگی دیسک در گردن و کمر کمک کند.

ورزش‌هایی برای درد گردن

گردن درد بعد از بیرون زدگی دیسک معمول است. فشار بر روی اعصاب گردن می‌تواند باعث درد در عضلات گردن و شانه شود. همچنین ممکن است باعث دردی با حالت تیر کشیدن در بازو شود.

تمرینات زیر می‌تواند به کاهش گردن درد ناشی از بیرون زدگی دیسک در قسمت فوقانی ستون فقرات یا گردن کمک کند:

کشش گردن

برای تسکین درد و فشار وارده از بیرون زدگی دیسک نزدیک گردن، افراد می‌توانند تمرین زیر را انجام دهند:

با پشتی کاملاً صاف روی صندلی بنشینید و چانه را به سمت سینه حرکت دهید، سپس به پشت سر باز کنید و گردن را کشش دهید.

گوش چپ را به سمت شانه چپ و سپس گوش راست را به سمت شانه راست حرکت دهید.

این تمرین را چندین بار تکرار کنید.

کشش عضلات ران

برای افرادی که به بیرون زدگی دیسک در قسمت پایین ستون فقرات مبتلا هستند، تمرینات کششی و تقویتی عضلات ران می‌تواند به پشتیبانی بهتر از پشت و کمر کمک کند. کشش‌های مربوط به عضلات ران که در زیر گفته شده را امتحان کنید:

کشش ران

برای انجام کششی ملایم در امتداد عضلات ران در حالت نشسته:

روی یک صندلی بنشینید و یک پا روی زمین باشد و پای دیگر در حالی که پاشنه پا روی زمین است به سمت جلو کشیده شده است.

پشت را صاف کرده و از روی پای کشیده به جلو متمایل شوید تا جایی که در امتداد پشت ران کشش ایجاد شود.

این وضعیت را به مدت 15-30 ثانیه حفظ کنید.

پاها را جا به جا کنید و چندین بار این تمرین را تکرار کنید.

کشش پشت ران

برای کشش عمیق عضلات پشت ران، تمرینات زیر را امتحان کنید:

روی یک تشک یوگا دراز بکشید و یک پا را به بالا بلند کنید.

یک حوله را دور ساق یا کف پای بالا برده شده بپیچید.

حوله را نگه دارید، پا را به سمت بدن بکشید.

برای 15-30 ثانیه نگه دارید.

وضعیت پاها را عوض کنید و چندین بار تکرار کنید.

ورزش‌هایی برای کمردرد

تمرینات زیر با تقویت عضلات پشت می‌تواند به کاهش درد در کمر کمک کند. تقویت عضلات پشت حمایت بیشتر و جلوگیری از آسیب‌های بعدی را فراهم می‌کند.

کشش عضلات خم کننده پشت

تمرینات مخصوص عضلات خم کننده پشت باعث کشش و تقویت ستون فقرات و عضلات کمر می‌شود. قبل از انجام این تمرینات پیش از آسیب رسیدن به کمر با متخصص حرکات اصلاحی صحبت کنید.

برای انجام کشش عضلات خم کننده پشت:

به پشت دراز بکشید و هر دو زانو را به سمت سینه نگه دارید.

در همان زمان، سر را به سمت جلو حرکت دهید تا یک کشش بدون درد در پشت و کمر ایجاد شود.

این کار را چندین بار تکرار کنید.

کشش زانو به سینه

کشش زانو به سمت قفسه سینه عضلات هر دو طرف بدن را به طور مورد کششی سبک و تقویت قرار می‌دهد. تمرینات زیر را امتحان کنید:

به پشت بخوابید و زانوها را خم کرده و هر دو پاشنه را روی زمین قرار دهید.

هر دو دست خود را پشت یک زانو قرار داده و به سمت سینه بکشید.

وضعیت پاها را عوض کنید و چندین بار تکرار کنید.

کشش عضلات باسن

برای کشش عضلات باسن تمرین زیر را انجام دهید:

به پشت بخوابید و زانوها را خم کرده و هر دو پاشنه را روی زمین قرار دهید.

یک پای خود را روی پای دیگر قرار دهید و مچ پا را روی زانوی خم شده قرار دهید.

زانوی ضربدری شده را به آرامی به سمت سینه بکشید تا جایی که عضلات باسن کشیده شود.

این کار را برای هر دو طرف تکرار کنید.

درمان اسپاسم کمر

اسپاسم کمر می‌تواند آزار دهنده و دردناک باشد، اما قابل درمان است. برخی از روش‌های درمانی و تغییر در سبک زندگی می‌تواند به کاهش درد و تکرر اسپاسم پشت کمک کند. اسپاسم کمر می‌تواند به طور ناگهانی اتفاق بیفتد و باعث ایجاد درد شدید و حتی ناتوان کننده شود. اسپاسم کمر غالباً در اثر آسیب جسمی ایجاد می‌شود، این احتمال وجود دارد که هنگام بارداری، کم آبی بدن یا کم تحرکی فرد منجر به ضعف عضلات کمر شود. در این مقاله، ما به درمان‌های مختلف و کوتاه مدت برای اسپاسم کمر، از جمله درمان‌های خانگی، تمرینات کششی و چگونگی جلوگیری از بروز اسپاسم می‌پردازیم.

درمان اسپاسم کمر

اسپاسم های کمر هنگام کشیدگی و انقباض عضلات اتفاق می‌افتد. این احساس از خفیف و آزار دهنده تا شدید و دردناک است. مردم معمولاً اسپاسم عضلانی را در عضله خاصی در کمر احساس می‌کنند. با این حال، درد ممکن است به مناطق دیگر منتقل شود و باعث ایجاد تنش در عضلات اطراف شود. برخی از افرادی که کمردرد را تجربه می‌کنند نیز دچار دردهای مفصل ران یا پا می‌شوند.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.

برخی از علائم اسپاسم کمر عبارت‌اند از:

تنش در کمر

مشکل در حرکت پس از خم شدن یا برداشتن وسیله‌ای

درد ناگهانی و شدید در کمر

درد مزمن در کمر

ضعف در کمر، یا در عضلات اطراف، مانند لگن

احساس گرفتگی در پشت که می‌آید و می‌رود

در افرادی که دچار اسپاسم کمر هستند، معمولاً هنگام انجام برخی کارها مانند نشستن یا ایستادن به مدت طولانی، درد بدتر می‌شود.

بیشتر اسپاسم های کمر به یکی از دو دسته زیر تقسیم می‌شوند:

اسپاسم حاد کمر:

 این اسپاسم ها به طور ناگهانی، اغلب هنگام بلند کردن چیزی یا تغییر موقعیت اتفاق می‌افتد. اسپاسم حاد ممکن است درد شدیدی ایجاد کند یا حرکت را دشوار کند.

اسپاسم مزمن کمر:

 اسپاسم مزمن به طور منظم‌تری اتفاق می‌افتد و به نظر نمی‌رسد با آسیب خاصی ارتباط داشته باشد. برخی از افراد پس از آسیب دیدگی کمر دچار اسپاسم مزمن کمر می‌شوند.

درمان فوری اسپاسم کمر

درد ناشی از اسپاسم حاد و ناگهانی کمر می‌تواند شدید باشد. به همین ترتیب، اسپاسم مزمن کمر می‌تواند کار یا استراحت را دشوار کند. استراتژی‌های زیر ممکن است هنگام تسکین درد به شما کمک کنند. این شامل:

ماساژ: فشار محکم روی عضله آسیب دیده ممکن است به کاهش تنش و متوقف شدن اسپاسم کمک کند. برای تسکین اسپاسم عضلانی، ناحیه آسیب دیده را به مدت 30-60 ثانیه فشار دهید، سپس اطراف را با حرکت دورانی مالش دهید. ماساژ ممکن است ناراحت کننده باشد، اما نباید دردناک باشد. اگر در ناحیه‌ای که ماساژ می‌دهید احساس نبض می‌کنید، فشار وارد نکنید.

گرما یا سرما: گرما و یخ می‌توانند درد اسپاسم عضلات را تسکین دهند. هر دو روش درمانی می‌توانند التهاب را کاهش دهند و تنش عضلانی را کاهش دهند. کیسه‌های گرم و سرد می‌توانند مفید باشند. سعی کنید یک بار یک پد گرم و سپس سرد را به مدت 20 دقیقه در محل درد قرار دهید و سپس با 20 دقیقه وقفه دوباره استفاده کنید. یک بطری آب گرم و یک کیسه یخ باید مؤثر باشد.کیسه‌های خیلی گرم یا سرد را روی پوست قرار ندهید. در عوض، قبل از فشار دادن آن‌ها به پشت، آن‌ها را در یک حوله یا پارچه بپیچید.

داروی بدون نسخه: داروهای ضدالتهاب غیر استروئیدی (NSAIDs) مانند ایبوپروفن تسکین فوری در اسپاسم کمر نخواهند داشت، اما می‌توانند در عرض 30-60 دقیقه به کند شدن اسپاسم کمک کنند.

شل کننده‌های عضله: هنگامی که افراد دچار اسپاسم شدید و قابل مشاهده و برجسته هستند، پزشک می‌تواند شل کننده‌های عضلانی را تجویز کند. افراد فقط تا 72 ساعت باید از داروهای شل کننده عضلات استفاده کنند.

آب و الکترولیت‌ها: کمبود آب بدن می‌تواند باعث اسپاسم عضلات شود، یا اسپاسم موجود را بدتر کند. نوشیدن آب را ادامه دهید یا نوشیدنی الکترولیت را در نظر بگیرید.

از غلتک طبی استفاده کنید: بسیاری از افراد از غلتک‌های فومی برای از بین بردن تنش یا گرفتگی عضلات بعد از ورزش استفاده می‌کنند. همچنین ممکن است به رفع اسپاسم عضلانی در پشت کمک کنند. همیشه قبل از استفاده از غلتک با پزشک صحبت کنید، زیرا استفاده‌ی نادرست از آن باعث آسیب دیدگی کمر می‌شود.

تمرینات کششی برای اسپاسم کمر: حرکات کششی تنش عضلانی را کاهش می‌دهد و می‌تواند اسپاسم عضلات را متوقف کند. بسیاری از افرادی که دچار اسپاسم ناگهانی هستند تمایلی به حرکت ندارند، اما به سادگی بلند شدن و راه رفتن می‌تواند کمک کند.

برخی از کشش‌های ساده برای اسپاسم کمر عبارت‌اند از:

ژست کودک. برای این ژست یوگا، در حالی که زانوها را از هم جدا کرده‌اید، روی زمین زانو بزنید. به سمت بالا کشیده شده و سپس به جلو خم شوید، سینه خود را به سمت ران پایین بیاورید. دستان خود را به جلو و جلوی سر خود بکشید، در حالی که کف دست‌ها به سمت پایین است و آرنج‌ها روی زمین قرار گرفته‌اند.

تمرین کگل یا بالا بردن لگن. به پشت بخوابید و زانوها را خم کرده و پاها را روی زمین قرار دهید. دستان خود را در کنار خود قرار دهید. به آرامی ران‌های خود را چند سانتی‌متر از زمین بلند کنید و این موقعیت را حفظ کنید. 5-10 بار تکرار کنید.

حرکت گاو-گربه. چهار دست و پا روی زمین قرار بگیرید و زانوها را زیر لگن قرار دهید و دستان خود را صاف با شانه‌ها روی زمین قرار دهید. نفس عمیق بکشید و کمر خود را قوس دهید در حالی که سر خود را به عقب می‌کشید. سپس در حالی که چانه را به سمت سینه خود فشار می‌دهید، نفس خود را بیرون دهید. 5-10 بار تکرار کنید. برخی از افراد دریافتند که استفاده از کشش‌های مختلف یا ماساژ ناحیه دردناک بر روی غلتک فوم، کشش بهتری را ایجاد می‌کند.

آكادمی پزشكان خانواده آمریكا (AAFP) به افراد توصیه می‌کند كه از داروهای تجویز شده به ویژه مواد افیونی برای كمردرد خودداری كنند، مگر اینكه سایر روش‌های درمانی با شكست مواجه شوند. یک پزشک ممکن است شل کننده‌های عضلانی را برای افراد تجویز کند تا در صورت بروز اسپاسم مزمن کمر استفاده کنند.

درمان‌های طولانی مدت زیر برای اسپاسم کمر پیشنهاد شده است:

تقویت ستون فقرات، مانند ماساژ و مراقبت بعد از عمل جراحی

توان‌بخشی، مانند ورزش درمانی و تمرینات اصلاحی

یوگا

طب سوزنی کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی

تایچی

سبک صحیح زندگی

لیزر درمانی

ممکن است لازم باشد که یک فرد چندین روش درمانی را امتحان کند یا چندین روش درمانی را با هم ترکیب کند تا بهترین نتیجه را بگیرد. اگر پزشک یک بیماری پزشکی زمینه‌ای را تشخیص دهد، ممکن است داروی آن بیماری در جهت کاهش اسپاسم کمر کمک کند.

تغییر در سبک زندگی، مانند ورزش بیشتر و پرهیز از دوره‌های طولانی مدت نشستن، ممکن است اثربخشی هر دارویی را افزایش دهد.

جلوگیری از اسپاسم کمر

هنگامی که فرد در سنین جوانی دچار اسپاسم عضلانی شود، احتمال دارد در آینده نیز دچار اسپاسم عضلانی شود. سلامتی کمر را برای کاهش اسپاسم در آینده حفظ کنید. برای محافظت از کمر از روش‌های زیر استفاده کنید:

در طول روز وضعیت خوبی داشته باشید و هنگام نشستن طولانی نکات صحیح را رعایت کنید

از تشک مناسب استفاده کنید

اجسام سنگین را با خم کردن پا بلند کنید، نه خم کردن کمر

تشخیص اسپاسم کمر

پزشک می‌تواند در تشخیص علت اسپاسم کمر کمک کند. اگر اسپاسم بدتر شد یا از بین نرفت، ظرف چند روز به پزشک مراجعه کنید. یک پزشک ممکن است یک معاینه بدنی انجام دهد، در مورد تاریخچه پزشکی و زمان شروع درد سؤال کند، در مورد درد گذشته سؤال کند و آزمایشات تصویربرداری مانند اشعه ایکس یا عکس‌برداری با تشدید مغناطیسی (MRI) برای بررسی عضلات و ستون فقرات را انجام دهد.

افراد ممکن است اشکال دیگر کمردرد را با اسپاسم کمر اشتباه بگیرند. وقتی اسپاسم کمر بیش از چند روز طول بکشد، یا وقتی برطرف می‌شود باز برمی‌گردد، ممکن است به دلیل یک بیماری مزمن پزشکی مانند موارد زیر باشد:

فتق دیسک

آرتروز یا آرتریت روماتوئید و تنگی کانال نخاع

فیبرومیالژیا

اسکولیوز

اسپوندیلولیستیز

شکستگی استخوان

کمردرد حاد، نوع شدیدی که به طور ناگهانی ظاهر می‌شود و تقریباً بدون درمان خود به خود برطرف می‌شود. درمان کمردرد مزمن دشوارتر از کمردرد حاد است و این اغلب به یک رویکرد چند وجهی نیاز دارد. برای یافتن بهترین روش‌های کنترل اسپاسم عضلانی و اسپاسم کمر چه حاد و چه مزمن با پزشک و متخصص حرکات اصلاحی مشورت کنید.