پزشکان اغلب جراحی نخاعی را برای مبتلایان به اسکولیوز شدید (50 درجه یا بیشتر) توصیه می‌کنند، اما معمولاً جراحی بهترین گزینه برای درمان طولانی مدت اسکولیوز نیست. اگر شما دارای اسکولیوز متوسط یا شدید هستید، ممکن است به نظر برسد که خیلی دیر است که بدون اقدامات شدید مانند جراحی یا بریس منحنی اسکولیوز ستون فقرات خود را اصلاح کنید؛ ولی با این وجود، تمرینات اصلاحی و توانبخشی بسیاری هستند که می‌تواند عضلات ستون فقرات را تثبیت کرده و درد ناشی از اسکولیوز را به سرعت کاهش دهد.

بيش از 80 درصد موارد اسكوليوز ايديوپاتيك است و دارای علتی نامعلوم است. در مراحل اولیه آن، اسکولیوز خفیف نامیده می‌شود زیرا انحنای آن کمتر از 25 درجه است. فرد در هر سنی ممکن است اسکولیوز خفیف داشته باشد. اگر اسکولیوز پیشرفت کند و منحنی ستون فقرات به 25 تا 50 درجه برسد، اسکولیوز متوسط در نظر گرفته می‌شود. منحنی‌هایی با اندازه بیش از 50 درجه به عنوان اسکولیوز شدید تعریف می‌شوند.

[sc name=”didar”][/sc]

جراحی اسکولیوز و استفاده از بریس

بسته به نظر پزشک، برای درمان اسکولیوز، جراحی فیوژن نخاعی ممکن است توصیه شود. توصیه برای جراحی اسکولیوزیس فقط یک راهنما است و غالباً روشی است جهت کاهش نگرانی اصلی بیمارانی که جهت درمان اسکولیوز اقدام کرده‌اند. جراحی اسکولیوز در درجه اول برای بهبود زیبایی ظاهری انجام می‌شود زیرا وجود حتی یک منحنی شدید به ندرت برای زندگی فرد تهدید کننده است و جراحی نیز عوارض طولانی مدت زیادی دارد.

بسیاری از افراد تا قبل از عمل، درد اسکولیوز را تجربه نمی‌کنند. این یکی از دلایل زیادی است که متخصصان حرکات اصلاحی تا زمانی که تمام گزینه‌های درمانی غیر جراحی تمام نشده باشند، جراحی اسکولیوز را توصیه نمی‌کنند. تا زمانی که سن رشد کودک به پایان رسیده باشد، وجود اسکولیوز خطرناک است. اگر فرد دارای اسکولیوز متوسط باشد، مهار اسکولیوز توصیه می‌شود.

به دلایل زیادی استفاده از بریس ها را توصیه نمی‌شود، زیرا هدف استفاده از بریس فقط تلاش برای درمان منحنی است نه وضعیت اسکولیوز. همچنین، اغلب استفاده از بریس علاوه بر استرس روانی باعث ایجاد انحطاط ماهیچه و درد نیز می‌شود. اسکولیوز به طور معمول در کودکان 10 تا 14 ساله تشخیص داده می‌شود، اگرچه که ممکن است اسکولیوز از سنین پایین‌تر هم شروع شود.

فرد قبل از تشخیص بیماری می‌تواند دارای اسکولیوز متوسط باشد، زیرا افرادی که دارای اسکولیوز خفیف هستند از وجود این منحنی‌های خفیف معمولاً غافل می‌شوند؛ بنابراین، پزشک ممکن است توصیه کند کودک شما 23 ساعت شبانه روز از بریس های محکم استفاده کند و جهت درمان اسکولیوز یک برنامه درمانی منحصر به فرد که پیشرفت اسکولیوز را متوقف می‌کند برای شما تجویز ‌کند. قبل از رسیدن منحنی‌ها به 30 درجه (از آنجا که پیشرفت در آن مرحله وجود دارد) بیشترین موفقیت را با برنامه آموزش توان‌بخشی کسب کرده‌ایم، اما این برنامه به افراد دارای اسکولیوز با منحنی‌های شدید هم کمک می‌کند.

هدف از برنامه‌های فردی برای درمان اسکولیوز این است:

تثبیت و کاهش منحنی ستون فقرات

کاهش مقاومت بافت‌های نرم

جابه جایی ستون فقرات

در درمان اسکولیوز برای کنترل عضلات در راستای مناسب باید برنامه های حرکتی مغز مجددا طرح ریزی شود.

با تجهیزات و تمرینات تخصصی، استحکام اسکولیوز کاهش می‌یابد، بنابراین منحنی ستون فقرات فرد انعطاف پذیرتر می‌شود. این روند بدون درد در طی درمان اسکولیوز به ما امکان می‌دهد تا انحنای طبیعی ستون فقرات را از بین نبریم و فقط آن را کاهش دهیم. ورزش‌هایی که باعث بهبود عملکرد عضلانی در افراد دارای اسکولیوز می‌شوند مهم‌ترین جنبه برای درمان هستند زیرا منحنی ستون فقرات یکی از علائم اسکولیوز است نه خود آن.

ارتباط عملکرد مغز و انواع اسکولیوز

اگرچه اسکولیوز ایدیوپاتیک دلیل شناخته شده‌ای ندارد، اما می‌دانیم که پیشرفت این بیماری ناشی از ناهماهنگی بین مغز و عضلاتی است که ستون فقرات را پشتیبانی می‌کند.

مغز باید سیگنال‌هایی را ارسال کند که به عضلات اطراف ستون فقرات بگوید در برابر گرانش واکنش نشان دهند و ستون فقرات را مستقیم نگه دارند اما یا مغز پیام‌ها را ارسال نمی‌کند یا آن‌ها توسط انتقال‌دهنده‌های عصبی مغز انجام می‌گیرند و هرگز به عضلات نمی‌رسند.

تمرینات اصلاحی ایجاد حرکات اضافی را اصلاح می‌کند و باعث می‌شود ستون فقرات در جهت صحیح تغییر کند. این تمرینات مانند نشستن و برخاستن‌ها نیستند که یک تمرین فعال هستند. در عوض، به سر، تنه و لگن فرد وزنه‌ای آویزان می‌شود، این باعث خواهد شد بدن او دوباره ثبات را با نیروی جاذبه برقرار کند. این تمرینات واکنش‌های ناخودآگاه مورد نیاز برای تصحیح نادرست ارتباط عضلات مغز را برانگیخته می‌کند. علاوه بر این، آزمایش تغذیه‌ای را برای یافتن عدم تعادل هورمونی و انتقال دهنده عصبی که در این سوء مصرف عصبی و پیشرفت اسکولیوز نقش دارند، انجام می‌شود. استفاده از مکمل‌های مناسب می‌تواند عدم تعادل فرد را اصلاح کند به طوری که بازتوانی عضلات کارآمدتر و ماندگارتر خواهد شد.

درمان اسکولیوز کودکان

اگر کودک شما دارای اسکولیوز متوسط یا شدید است، باید قبل از قبول توصیه بریس یا جراحی، تمام گزینه‌های موجود را در نظر بگیرید. جهت درمان اسکولیوز، جراحی ستون فقرات خطرناک است و باعث درد طولانی مدت و همچنین عوارض بسیاری می‌شود زیرا اسکولیوز را درمان نمی‌کند. پس از پایان درمان، بریس های سفت مخصوص اسکولیوز منجر به وخیم‌تر شدن وضعیت عضلات و پیشرفت سریع اسکولیوز می‌شوند.

(فرزند شما نمی‌تواند جهت درمان اسکولیوز برای همیشه بریس ببندد.)

در رابطه با کاهش منحنی اسکولیوز کودک خود بدون استفاده از درمان‌های دردناک و غیر جراحی با یک متخصص حرکات اصلاحی و توان‌بخشی صحبت کنید.

چه عواملی باعث درد شانه می‌شود و نحوه درمان آن چگونه است؟

درد بین مفاصل شانه شایع است. پزشکان از این ناراحتی به عنوان درد بین عضلات و مفاصل یاد می‌کنند. افرادی که درد در مفاصل شانه دارند به طور معمول در قسمت فوقانی و پشت خود بین مفصل‌ شانه دردی مزمن یا دردی مانند تیرکشیدن دارند. بیشتر اوقات، درد شانه چیزی نیست که نگران آن باشید؛ اما در برخی موارد، این می‌تواند نشانه وضعیت جدی‌تر باشد.

علل درد شانه

دلایل زیادی برای ایجاد درد بین مفاصل‌ شانه وجود دارد. صدمه به عضلات یا تاندون دلیل شایع این نوع درد است. دردهای عضلانی شانه می‌توانند ناشی از موارد زیر باشد:

بلند کردن جسم سنگین

عضلات ضعیف

کار با رایانه برای مدت زمان طولانی

ورزش‌های نامناسب

فعالیت‌های سنگین و نادرست

بعضی اوقات، ممکن است حتی در هنگام خواب نیز درد شانه را حس کنید. آسیب دیدگی به سایر قسمت‌های بدن مانند پارگی روتاتور کاف، شکستگی ستون فقرات یا سایر صدماتی که باعث ایجاد آسیب می‌شوند نیز می‌تواند منجر به درد بین مفاصل‌ شانه شود.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر درد شانه دارید و تا به امروز ویزیت نشده اید لطفا فرم زیر را تکمیل نمایید تا همکاران ما با شما تماس گرفته و زمان ویزیت آنلاین رایگان را با شما هماهنگ نمایند.

سایر دلایل درد شانه عبارت‌اند از:

• بیماری دیسک دژنراسیون یا فتق دیسک و آسیب در ستون فقرات
• اسکولیوز
• آرتروز در مفاصل اطراف گردن، ستون فقرات یا دنده‌ها
• تنگی نخاع یا آسیب نخاع
• رفلکس اسید معده
• فیبرومیالژیا
• زونا
• سندرم درد میوفاشیال
• برخی سرطان‌ها مانند سرطان ریه، لنفوم، سرطان کبد، سرطان مری، مزوتلیوما و سرطان‌هایی که به استخوان‌ها سرایت می‌کنند.
• فشارهای عصبی
• سنگ کیسه صفرا که غالباً با تهوع و درد در قسمت فوقانی راست شکم همراه است.
• درد مفاصل شانه گاهی اوقات علامت حمله قلبی است، خصوصاً در میان زنان.
• علائم دیگری مانند درد قفسه سینه و تنگی نفس نیز ممکن است وجود داشته باشد.

اگر این علائم را تجربه کردید، باید به دنبال پزشک باشید.

پارگی آئورت توراسیک یا شکاف آئورت هنگامی اتفاق می‌افتد که پارگی در لایه داخلی رگ خونی بزرگ که از قلب شما شاخه می‌گیرد وجود داشته باشد. این می‌تواند باعث درد شدید در پشت و شانه‌ها شود. اگر این اتفاق بیفتد، باید سریعاً با اورژانس تماس بگیرید زیرا پارگی آئورت یک فوریت پزشکی محسوب می‌شود.

آمبولی ریوی یکی دیگر از شرایط جدی است که می‌تواند باعث درد شانه شود. بعضی از افراد هنگام جدا شدن لخته‌های خون در لگن آن‌ها، درد ناگهانی و شدیدی را در مفصل شانه خود گزارش می‌کنند. تنگی نفس همچنین نشانه آمبولی ریوی است. اگر فکر می‌کنید آمبولی ریوی دارید، فوراً به دنبال کمک پزشکی باشید.

درد شانه نشانه چیست؟

اگر درد شما از یک محل خاص و غیرطبیعی است و یا از بین نمی‌رود، باید به پزشک مراجعه کنید. ممکن است شرایط مفصل شانه‌ی شما جدی نباشد، اما اگر به هر شکلی آزار دهنده باشد، بهتر است آن را بررسی کنید. اگر درد شانه شما با علائم خاصی همراه است، این بدان معناست که شما دچار یک وضعیت تهدید کننده و خطرناک هستید که نیاز به مراقبت سریع پزشکی دارد. اگر در شانه خود به همراه موارد زیر درد دارید فوراً کمک بخواهید:

• تنگی نفس
• درد قفسه سینه
• حس سبکی
• تعریق بیش از حد
• درد، تورم یا قرمزی در پاها
• سرفه کردن همراه خون
• تب
• ضربان قلب سریع یا نامنظم
• مشکل ناگهانی در صحبت کردن
• فلج در یک طرف بدن شما
• از دست دادن هوشیاری

درمان درد شانه به علت و شدت شرایط شما بستگی دارد. زمان بهبودی در افراد مختلف متفاوت خواهد بود.

درمان‌های خانگی درد شانه

برخی از افراد با درمان‌هایی که در خانه انجام می‌شود، از درد شانه رهایی می‌یابند.

ورزش برای درد شانه

فعالیت بدنی برای سلامتی کلی بدن مهم است اما ورزش همچنین می‌تواند مناطقی را در ناحیه پشت شما تقویت کند که ممکن است به کاهش درد کمک کند. فشار مچ پا، کشش در حالت نشسته، تمرینات خوبی برای تقویت عضلات در کمر و شکم شما هستند.

حرکات اصلاحی و سایر تمرینات کششی می‌توانند گردش خون در عضلات و مفاصل شما را بهبود بخشند که ممکن است پیشرفت بیشتری در روند تسکین درد ارائه دهند.

تمرینات اصلاحی و تمرینات کششی، گاهی به کاهش درد شانه کمک می‌کند:

دست و بازو را از روی بدن خود عبور دهید.

از بازوی دیگر خود استفاده کنید تا آرنج بازوی کشیده شده خود را به سمت سینه خود بکشید.

این کشش را برای حدود 10 ثانیه نگه دارید.

از پزشک خود در مورد حرکات اصلاحی دیگری که ممکن است درد شما را کاهش دهد سؤال کنید.

رژیم غذایی مناسب درد شانه

بعضی از غذاها می‌توانند باعث ایجاد التهاب در بدن شوند که می‌تواند درد شانه را بدتر کند. از خوردن غذاهای فرآوری شده خودداری کنید و میوه و سبزیجات به مقدار زیاد مصرف کنید. انتخاب مواد غذایی سرشار از امگا 3 مانند سالمون نیز ممکن است در جهت کاهش درد شانه کمک کننده باشد.

گاهی اوقات، برای تسکین درد مفاصل شانه فقط به استراحت نیاز دارید، به خصوص اگر این نتیجه یک جراحت باشد.

درمان درد شانه با گرما یا سرما

استفاده از کمپرس گرم و سرد بین مفاصل‌ شانه ممکن است ناراحتی و درد شانه را تسکین دهد. به طور معمول، بهتر است هر چهار ساعت یک‌بار از آن‌ها به مدت 15 دقیقه استفاده کنید.

درمان‌های توان‌بخشی درد شانه

ماساژ (منوال تراپی) و تمرینات اصلاحی ممکن است در بسیاری از موارد درد شانه را تسکین دهد، به خصوص اگر این درد ناشی از استفاده بیش از حد از عضلات یا مفاصل یا آسیب دیدگی باشد.

ماساژ شانه

یک ماساژ درمان می‌تواند بر روی مناطقی که بین مفاصل‌ شانه شما قرار دارد، کار کند تا بافت عضلانی شل شود. همچنین می‌توانید دستگاه‌های ماساژ دستی را برای استفاده در منزل خریداری کنید و برای کاهش درد شانه از آن استفاده کنید.

حرکات اصلاحی  شانه

در صورت آسیب دیدگی یا فشردگی عصب، پزشک ممکن است درمان فیزیکی را توصیه کند. یک متخصص حرکات اصلاحی به شما کمک می‌کند تمرینات خاصی انجام دهید که ممکن است علائم درد شانه را بهبود بخشد.

داروها

برخی از داروهای خاص می‌توانند به تسکین درد و ناراحتی شانه کمک کنند. این‌ها ممکن است داروهای ضدالتهابی مانند ایبوپروفن باشد. بعضی اوقات، استروئیدها به عنوان قرص یا تزریق داده می‌شوند تا به تسکین درد و التهاب کمک کنند. آرام‌بخش‌های عضلانی و حتی داروهای ضدافسردگی نیز برای برخی شرایط خاص شامل درد مفاصل شانه تجویز می‌شوند.

عمل جراحي شانه

اگرچه نادر است اما اگر درد مفاصل شانه شما شدید باشد یا در اثر آسیب قابل درمان نباشد، ممکن است پزشک جراحی شانه را توصیه کند. این ممکن است شامل از بین بردن بافت یا ترمیم تاندون‌ها در ناحیه شانه باشد. طبق نظر آکادمی جراحان ارتوپدی آمریکا، با این وجود، 90 درصد افراد مبتلا به درد مفاصل شانه به گزینه‌های غیر جراحی مانند استراحت، ورزش و دارو پاسخ می‌دهند.

بیشتر اوقات، درد شانه یک بیماری موقتی است که با استراحت و درمان مناسب از بین می‌رود. با این حال، ناراحتی ممکن است برای برخی از افراد مشکل مادام‌العمر باشد.

جلوگیری از درد شانه

اقدامات زیر می‌تواند به جلوگیری از درد شانه کمک کند:

وضعیت مناسب و صحیح شانه را تمرین کنید. سعی کنید صاف بایستید و بنشینید و از قوز کردن خودداری کنید. ممکن است بخواهید یک صندلی ارگونومیک یا یک بالش مخصوص را برای کمک به صاف بودن ستون فقرات و گردن تهیه کنید.

وسایل سنگین بلند نکنید. بلند کردن وسایل سنگین می‌تواند منجر به صدماتی شود که باعث ایجاد درد شانه‌های شما می‌شود. از حمل کیف‌های سنگین بر روی یک شانه خودداری کنید. اگر مجبور هستید چیزی را بلند کنید، حتماً زانوهای خود را خم کرده و سعی کنید فشار زیادی به پشت خود وارد نکنید.

زمانی که با کامپیوتر یا پشت میز زیاد کار می‌کنید، مرتباً بلند شوید و کشش دهید. این می‌تواند به تقویت عضلات شانه و کاهش  درد شانه کمک کند.

عادات سالم را تمرین کنید. حتماً غذاهای کامل بخورید، هر شب هفت تا هشت ساعت بخوابید و حداقل سه روز در هفته ورزش کنید و به میزان کافی استراحت کنید. یک سبک زندگی سالم می‌تواند به شما کمک کند احساس پر انرژی تری داشته باشید و این می‌تواند در مدیریت درد شانه به شما کمک کند.

پیری روی تمام اندام‌ها و سیستم‌های بدن تأثیر می‌گذارد، یکی از این سیستم‌ها که در این متن در مورد آن بحث خواهیم کرد عضله اسکلتی است، تغییرات زیادی در سیستم عضلانی به دلیل روند پیری اتفاق می‌افتد. در سن 80 سالگی، 40-50٪ از قدرت عضلانی، توده عضلانی، نورون‌های حرکتی آلفا و سلول ماهیچه‌ای از بین می‌روند.

تأثیر پیری بر واحد حرکتی

در دوران پیری تعداد واحدهای حرکتی-عملکردی کاهش یافته است، بازسازی واحد حرکتی با دفع فیبرهای عضلانی به ویژه الیاف نوع 2 انجام می‌شود و پس از آن دوباره این کاهش، توسط آکسون‌ها از واحدهای حرکتی منشا می‌گیرد.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.

تأثیر پیری بر عضله

قدرت عضلانی:

قدرت عضله و قدرت پیشرفت عضلات کاهش می‌یابد، به طور کلی ضعف در دهه 3 زندگی شروع می‌شود و کاهش قدرت پیشرفت عضلات با پیرتر شدن فرد بیشتر می‌شود، تخمین زده می‌شود 8٪ قدرت عضلات در این دوران کاهش می‌یابد.

عوامل مؤثر بر قدرت عضلات

1. ورزش، باعث تقویت قدرت عضلات خواهد شد.

2. رژیم غذایی مناسب روند پیری را به تعویق انداخته است.

3. آسیب باعث تخریب فیبر عضلانی می‌شود.

ویژگی‌های عضلات در پیری:

1. ضعف

2. کاهش توده عضلانی

3. کاهش مویرگ‌ها و خونرسانی به فیبرهای عضلانی

3. رسوب چربی جایگزین فیبرهای عضلانی می‌شود

سرعت انقباض

سرعت فیبرهای عضلانی برای انقباض در پاسخ به پیام عصب حرکتی کاهش یافته است که منجر به کاهش کلی زمان انقباض عضلات می‌شود.

استقامت عضلات

از آن جا که با افزایش سن عضله توانایی سیستم مویرگی عضلات در تغذیه ماهیچه‌ها از بین می‌رود، در نتیجه افت استقامت و خستگی عضلات به راحتی اتفاق می‌افتد.

توده عضلانی

در صورت عدم تحرک، روند پیری باعث می‌شود افراد دچار از دست رفتن توده‌های عضلانی ‌شوند و عضلات آن‌ها آتروفی می‌شوند، این امر می‌تواند با فعالیت بدنی به تأخیر بیفتد.

متابولیسم پروتئین

سنتز پروتئین با پیشرفت سن کاهش می‌یابد و تعادل بین سنتز و تحلیل مختل می‌شود.

نوروپاتی دیابتی شایع‌ترین عارضه دیابت (DM) است که تقریباً 50٪ بیماران مبتلا به DM نوع 1 و 2 را تحت تأثیر قرار می‌دهد. یک مطالعه بزرگ آمریکایی تخمین زده است که 47٪ از بیماران مبتلا به دیابت دارای نوروپاتی هستند. دیابت خطر زخم و قطع عضو را بیشتر از 23 برابر افزایش می‌دهد و نوروپاتی عامل اصلی در افزایش این خطر است. نوروپاتی در 20٪ بیماران حالتی دردناک را نشان می‌دهد و به طور مستقل مرگ و میر این علت و دیابت را پیش بینی می‌کند. نوروپاتی ها با از دست دادن تدریجی عملکرد فیبر عصبی مشخص می‌شوند.

آناتومی مربوطه

در بیشتر بیماران مبتلا به نوروپاتی محیطی، از دست دادن احساس مستقیماً به نوع، شدت و از دست رفتن حساسیت در گیرنده‌های حسی، فیبرهای عصبی یا نورون‌ها مربوط می‌شود. درجه‌ای از ویژگی‌های عملکردی گیرنده‌های پوستی و عمیق و الیاف عصبی حسی آن‌ها وجود خواهد داشت؛ بنابراین، احساس فشار در لمس پوست با گیرنده‌های کوچک، حس می‌شود. گیرنده‌های کوچک به محرک‌های لرزشی پاسخ می‌دهند و دارای زمینه‌های پذیرش بزرگی هستند که به سرعت در محل خود جای می‌گیرند. گیرنده‌های سرما بیشتر از گیرنده‌های گرما توزیع شده و شایع‌تر هستند.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.

مکانیسم آسیب و روند آسیب

علل

تفکر فعلی درباره دلایل نوروپاتی دیابتی این است که احتمالاً چند عاملی است.

عوامل مؤثر:

قرار گرفتن در معرض هایپرگلیسمیک که باعث افزایش سطح گلوکز داخل سلول در اعصاب می‌شود، منجر به اشباع مسیر طبیعی گلیکولیتیک می‌شود.

لیپیدهای بلند

فشار خون

بروز علائم به عوامل زیادی بستگی دارد، مانند قرار گرفتن در معرض قند خون و سایر عوامل خطرناک مانند لیپیدها، فشار خون، سیگار کشیدن، افزایش سن و قرار گرفتن در معرض عوامل بالقوه عصبی مانند الکل. عوامل ژنتیکی نیز ممکن است نقشی داشته باشند.

عوامل خطر

عوامل خطر مرتبط با علائم شدیدتر:

سیگار کشیدن

قند خون ضعیف

سن بالا

مدت طولانی بیماری دیابت

مصرف زیاد الکل

علائم حرکتی

مشکلات حرکتی ممکن است شامل ضعف دیستال یا پروگزیمال باشد. در اندام فوقانی، علائم حرکتی دیستال اغلب شامل اختلال در هماهنگی خوب دست‌هاست. در اندام‌های تحتانی، حس خالی شدن خفیف در پا یا ضعف مکرر ممکن است علائم اولیه ضعف اندام تحتانی باشد. علائم ضعف اندام‌ها شامل دشواری در بالا رفتن از پله‌ها و پایین آمدن از پله‌ها، مشکل در برخاستن از حالت نشسته یا خوابیده به پشت، افتادن به علت ضعف زانوها و مشکل در بالا بردن بازوها در بالای شانه‌ها است.

علائم حسی

نوروپاتی حسی با کندی و شروع ناپایدار در استخوان ساق پا و دست در اندام‌های دیستال نشان داده می‌شود. علائم حسی ممکن است منفی یا مثبت، انتشاری یا کانونی باشد. علائم حسی منفی شامل احساس بی حسی یا سستی است که ممکن است بیماران آن را شبیه پوشیدن دستکش یا جوراب توصیف کنند. از دست دادن تعادل، به ویژه با بسته بودن چشم و صدمات بدون درد به دلیل از دست دادن احساس شایع است. علائم مثبت ممکن است به عنوان سوزش، درد و لرزش، سوزن سوزن شدن، احساس برق گرفتگی، احساس درد، سفتی یا حساسیت به لمس توصیف شود.

روش‌های تشخیصی

آزمایش شامل ارزیابی میزان لمس و حساسیت سنجی است. اولین علامت بالینی که معمولاً در پلی نوروپاتی حسگر حرکتی دیابت متابولیک ایجاد می‌شود، کاهش لرزش و احساس لرزش انگشتان پا است. با پیشرفت بیماری، کاهش سطح احساس ممکن است به سمت بالا در پاها و سپس از دست‌ها به بازوها منتقل شود، الگویی که اغلب به آن از دست دادن حسی جوراب و دستکش گفته می‌شود. رفلکس‌های تاندون‌های عمیق معمولاً کم فشار یا غایب هستند. آخرین توصیه‌ها همچنان به دنبال یک رویکرد چند مدلی برای ارزیابی نوروپاتی دیابتی است. این شامل علائم و نشانه‌ها، تست حسی و الکتروفیزیولوژی است.

طبقه بندی

سیستم طبقه بندی توسط توماس ترکیبی از آناتومی و پاتوفیزیولوژی است.

نوروپاتی هایپرگلیسمیک (حاد)

polyneuropathies

نوروپاتی حسی

نوروپاتی سنسوریموتور (مزمن، متقارن)

نوروپاتی اتونومیک (قلبی عروقی، دستگاه گوارش، دستگاه تناسلی)

نوروپاتی های مرکزی و چند مرکزی: این دسته شامل نوروپاتی جمجمه، نوروپاتی حرکتی پروگزیمال (آمیوتروفی)، رادیکولوپاتی قفسه سینه یا کمری و نوروپاتی اندام کانونی (نوروپاتی های دامپروری) است.

پلی موروپلاستی مزمن التهابی مزمن (CIDP)

طبقه بندی دیگر که به طور کلی پذیرفته شده از نوروپاتی های دیابتی است، آن‌ها را به طور گسترده‌ای به نوروپاتی های متقارن و نامتقارن تقسیم می‌کند.

مقیاس مرحله بندی مشترک پلی نوروپاتی دیابتی به شرح زیر است:

Na – نوروپاتی ندارد.

N1a – علائم نوروپاتی را نشان می‌دهد.

N2a – پلی نوروپاتی دیابتی خفیف علامت‌دار؛ علائم حسی، حرکتی یا خودمختار؛ بیمار قادر به راه رفتن با پاشنه است.

N2b – پلی نوروپاتی دیابتی علامت‌دار شدید (مانند N2a، اما بیمار قادر به راه رفتن با پاشنه نیست)

N3 – غیرفعال کردن پلی نوروپاتی دیابتی

مدیریت پزشکی و درمان

ضد تشنج: گاباپنتین؛ پرگابالین؛ والپروات

داروهای ضد افسردگی: آمی تری پتیلین؛ دولوکستین؛ ونلافاکسین

مواد مخدر: دکسترومتورفان؛ رها ماندن مورفین. اکسيكودن؛ تاپنتادول؛ ترامادول

سای: اسپری‌های نیترات موضعی. کرم کپسایسین

مدیریت توان‌بخشی و درمان با ورزش

تحقیقات نشان داده است که تمرین قدرتی می‌تواند عملکرد عضلات را در افراد دارای نوروپاتی محیطی (PN) به طور متوسط ​​بهبود بخشد. ورزش منظم همچنین می‌تواند به کاهش درد نوروپاتی و کنترل قند خون کمک کند. برای جلوگیری از نوسانات عمده، بیماران دیابتی باید قند خون خود را در حین ورزش دقیق کنترل کنند. این ممکن است شامل آموزش بیمار و نظارت بر قند خون او باشد که به صورت ایده آل از طریق یک رویکرد چند جانبه در توان‌بخشی انجام می‌شود. برنامه‌های ورزشی خاص باید شامل انعطاف‌پذیری (کشش‌های متنوع) باشد.

تقویت عضله (استفاده از انواع حالت‌های مناسب، به عنوان مثال، ایزومتریک، تمرینات با وزنه درجه بندی شده، زنجیره باز و بسته)

فعالیت هوازی (با هدف 30 دقیقه 4 بار در هفته)

تعادل (برای جلوگیری و پایداری حین زمین افتادن)

راه رفتن (می‌تواند الگوی راه رفتن یا پیاده‌روی را در بیماران مبتلا به نوروپاتی دیابتی بهبود بخشد) شواهد نشان می‌دهد که تمرینات تقویت کننده مقاومت قند خون را پایین می‌آورد.

بررسی سال 2014 نشان داد که بزرگ‌ترین پیامد نوروپاتی دیابتی افزایش خطر سقوط یا افتادن است؛ بنابراین، تعادل و برنامه‌های پیشگیری از سقوط و یا آموزش، به ویژه در بیماران دیابتی به ویژه توسط یک درمانگر متخصص بسیار مفید است. درمان‌های فیزیکی همچنین ممکن است شامل اسپلینت شدن برای مونونوروپاتی ها باشد.

پای دیابتی.

آمپول دیابتی.

مدیریت درمانی درد در نوروپاتی دیابتی

در ابتدا به پزشک و درمانگر متخصص در توان‌بخشی آسیب عصبی مراجعه کنید.

شواهد ارائه شده:

تحریک عصب از طریق پوست (TENS)

میدان مغناطیسی استاتیک

لیزر درمانی با شدت کم

نور مادون قرمز

سایر علل احتمالی نوروپاتی عبارت‌اند از:

سموم (مثلاً الکل، ویتامین B6)

داروها (به عنوان مثال، آمیودارون)

کم کاری تیروئید

کم‌خونی مزمن

بدخیمی

آمیلوئیدوز

بیماری‌های عروقی

نوروساركوئیدوز

Tabes dorsalis

ایدز

بیماری‌های نخاعی

سندرم Cauda equina

اختلالات خود ایمنی

کف پای صاف زمانی رخ می‌دهد که قوس کف پا هنگام ایستادن، وضعیت طبیعی نداشته باشد؛ به این معنی است که لبه داخلی کف پا هنگام ایستادن در یک یا هر دو پا با سطح زمین تماس دارد. از این وضعیت به عنوان قوس‌ افتاده نیز یاد می‌شود.

صافی کف پا برای نوزادان و کودکان امری شایع و هچنین طبیعی است؛ زیرا قوس داخلی پای آنها به دلیل این واقعیت که استخوان‌ها و مفاصل این ناحیه هنوز انعطاف پذیر است و هنوز کامل رشد نکرده است؛ شکل نگرفته است. صافی کف پا در اغلب کودکان وجود دارد که بین سنین سه تا شش سالگی برطرف می‌شود.

وجود کف پای صاف در کودکان بعد از ۲ سالگی به ندرت امری جدی و خطرناک به حساب می‌آید، اما می‌تواند در بزرگسالی خطرات جدی به همراه داشته باشد. مرکز ارزیابی سلامت پا در سال ۲۰۱۲ نشان داد که ۸ درصد از بزرگسالان ۲۱ سال و بالاتر در ایالات متحده دارای کف پای صاف هستند. ۴ درصد دیگر قوس‌ فرو رفته دارند.

کف پای صاف مشکلی است که معمولاً در بحث ارتوپدی و آناتومیکی بدن کودکان وجود دارد و عموماً ناشی از تحلیل قوس طولی داخلی در پا است. مشخص شده است كه 42٪ كودكان بين 3 تا 6 سال با وزن طبيعي دچار کف پای صاف می‌شوند.

سن، جنس، چاقی، فلج مغزی، سندرم داون و… عوامل خطر آمیزی برای رشد و نمو نادرست اسکلتی عضلانی شناخته ‌شده‌اند. تقریباً 20٪ از افراد بالغ دارای کف پای صاف هستند. در بعضی موارد، پاهای صاف در اثر صدمات یا بیماری ایجاد می‌شود و مشكلاتی ایجاد می‌کند که موارد زیر ممکن است باعث ایجاد آن باشند:

• پیاده‌روی نادرست
• دویدن نادرست
• ایستادن طولانی مدت

انواع کف پای صاف

• کف پای صاف انعطاف‌ پذیر :

کف پای صاف انعطاف‌ پذیر رایج‌ترین نوع است، قوس پاها فقط زمانی که ایستادید و متحمل وزن هستند، ناپدید می شوند و با حذف وزن میتوانید قوس های کف پا را ببینید. صافی کف پای انعطاف پذیر در دوران کودکی یا نوجوانی ظاهر می شود و معمولا هر دو پا را درگیر می کند.

• کف پای صاف سخت :

فردی که کف پای صاف سخت دارد، هنگام ایستادن یا نشستن قوس پا وضعیت نرمال ندارد. این نوع کف پای صاف در اثر کوتاهی تاندون آشیل به وجود می‌آید. تاندون آشیل، استخوان پاشنه را به عضله دو قلوی پا متصل می‌کند. اگر تاندون آشیل خیلی کوتاه باشد، ممکن است هنگام راه رفتن و دویدن درد ایجاد کند. این شرایط باعث می‌شود که پاشنه پا هنگام راه رفتن یا دویدن زودتر از زمین بلند شود.

برای درک بهتر تفاوت‌های ساختاری و تشخیص اینکه دقیقاً چند نوع کف پای صاف داریم و کدام یک ممکن است شما را درگیر کرده باشد، حتماً ادامه این مطلب را با دقت مطالعه کنید.

طبقه‌بندی کف پای صاف مبتنی بر دو جنبه است:

• ارتفاع قوس:

بهترین توصیف برای ساختار قوس کف پا میزان ارتفاع استخوان ناوی پا با زمین است که کاهش این ارتفاع و صافی کف پا در کودکان عادی است و با افزایش سن آن‌ها ممکن است برطرف شود.

• زاویه چرخش پاشنه:

تغییر شکل پاشنه پا یا عقب رفتن پا به طور کلی به عنوان یک یافته طبیعی در کودکان خردسال و تازه به راه افتاده پذیرفته می‌شود و انتظار می‌رود با افزایش سن کاهش یابد، بررسی ظاهری میزان چرخش پاشنه پا برای تعیین وضعیت پای کودکان بسیار استفاده شده است.

انجام تمرینات مخصوص پاشنه‌ی پا روشی جدید برای از بین بردن این چرخش است، پزشکان این را برای ارزیابی وضعیت پای کودک راهنمایی کرده‌اند و پیشنهاد شده است که از نظر ناهنجاری زاویه پاشنه پای کودک را تا ۷ سالگی، هر ۱۲ ماه به اندازه یک درجه به حالت عمودی قرار دهید پاشنه‌ی پا در حالت عمودی برای عملکرد پا مطلوب است. متوسط ​​زاویه پاشنه‌ی پا برای کودکان از ۶ تا ۱۶ سال ۴ درجه است (از ۰ تا ۹ درجه چرخش خارجی).

علل کف پای صاف چیست؟

• عدم تحریک طولانی مدت و افزایش وزن
• عدم تعادل و هماهنگی میان انعطاف پذیری و قدرت در عضلات کف پایی و ساق پا
• مشاغل سرپایی مثل آرایشگری
• پوشیدن کفش های نامناسب
• وراثت
• بیماری هایی مثل فلج اطفال

نشانه های کف پای صاف چیست؟

• قرار گرفتن پنجه های پا رو به بیرون در هنگام راه رفتن
• قرار گرفتن لبه داخلی پا بر روی زمین در هنگام ایستان و راه رفتن
• سائیدگی قسمت داخلی پاشنه کفش
• خستگی زود رس و ایجاد درد در پا، زانو و کمر
• تمایل به ضربدری شدن زانو ها
• پهن شدن پا
• کاهش قوس طولی
• چرخش پاشنه به سمت بیرون

عوارض صافی کف پا چیست؟

طبق قانون سوم نیوتون؛ هر عملی را عکس‌ العملی است، این قانون به قانون کنش و واکنش هم معروف می‌باشد. یعنی که هرگاه جسمی به جسمی دیگر نیرو وارد می کند جسم دوم نیز نیرویی به همان بزرگی ولی در خلاف جهت بر جسم اوّل وارد می‌کند.

حالا تصور کنید وقتی فرد راه می رود، نیرویی از طریق پا به زمین وارد می کند و طبق قانون عمل و عکس العمل؛ زمین نیز نیرویی به همان میزان به پا وارد می کند. در نتیجه ، اگر پا در موقعیت مناسبی برای جذب و توزیع مجدد آن نیرو مانند کف پای صاف نباشد ، مشکلات می توانند در جای دیگری خود را نشان دهد از جمله عوارض صافی کف پا عبارتند از:

• خستگی زودرس
• درد مچ پا
• التهاب تاندون آشیل
• زانو درد
• استرس فراکچر در قسمت جلو ساق پا که ناشی از عدم جذب توزیع مناسب نیرو می باشد.
• درد کمر
• درد گردن
• پینه پا
• در کف پای صاف یک طرفه ایجاد نابرابرای در لگن و شانه و همچنین ایجاد اسکولیوز

قبل از هر اقدامی بررسی کنید که آیا کف پایتان صاف است یا خیر؟

ابتدا از یک روش ساده و بدون هیچ ابزاری برای تشخیص استفاده کنید؛ برای اینکه ببینید آیا کف پایتان صاف است یا نه، در حالی که ایستاده اید، دو طرف داخلی پای خود را بررسی کنید. اگر کف پای شما صاف باشد، لبه داخلی پای شما روی زمین قرار می گیرد.

اگر قسمت داخلی پای شما به اندازه یک بند انگشت خودتان یا یک سکه با زمین فاصله داشته باشد؛ قوس داخلی پای شما نرمال است.

برای اندازه گیری و تشخیص این عارضه روش های دقیق تری به شرح زیر هست:

1. روش ثبت نقش پا:

با نقش کف پا می توانیم به وضعیت قوس های پا و طبیعی بودن آن بپردازیم. برای این روش خانگی می توانید از آب یا دوده یا پودر مشابهی مثل تالک استفاده کنید. در این روش باید حتما سطح تست صاف باشد و فرد در حالت ایستاده و تحمل وزن.

2. جعبه آینه:

در این روش وقتی فرد روی وسیله می ایستد؛ امکان مشاهده قوس های کف پایی از طریق آینه زیرین هست.

3. اشعه ایکس:

در اشعه ایکس معمولی از مقدار کمی اشعه برای تولید تصاویر از استخوان‌ها و مفاصل در اندام‌ها استفاده می‌کنند. از اشعه ایکس برای دسته بندی کف پاها به عنوان قوس طبیعی، کف پای صاف و متوسط استفاده می‌شود.

4. سی تی اسکن:

این آزمایش با اشعه X تصویر اندام را از زوایای مختلفی می‌گیرد و جزئیات بسیار بیشتری نسبت به اشعه ایکس معمولی ارائه می‌دهد، البته امروزه استفاده از دستگاه اسکن کف پای صاف هم تاثیر بسزایی در این مورد دارد.

5. سونوگرافی:

اگر متخصص حرکات اصلاحی به یک تاندون آسیب دیده مشکوک باشد، ممکن سونوگرافی را انجام دهد که از امواج صوتی برای تولید تصاویر دقیق از بافت‌های نرم در بدن استفاده می‌کند.

6. MRI:

با استفاده از امواج رادیویی انجام می‌شود، MRI جزئیات عالی از هر دو بافت سخت و نرم را ارائه می‌دهد.

7. آنالیز راه رفتن:

با استفاده از دستگاه‌های پیشرفته و دوربین‌های سرعت بالا نحوه راه رفتن و فعالیت عضلات بررسی می‌شود و ویژگی چگونگی کفی کفش و راه‌حل‌های درمانی مشخص می‌گردد. خوشبختانه این روش نسبت به روش‌های دیگر ایمن‌تر است.

تشخیص کف پای صاف

زمانی که حرف از کف پای صاف و یا ناهنجاری‌های اسکلتی بدن پیش می‌آید باید به دنبال متخصص حرکات اصلاحی و درمانگر متخصص مربوط به آن باشیم. معمولاً پزشکان طب ورزش، متخصصان آسیب‌شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی در صدر قرار گرفته و برای درمان باید به آن‌ها مراجعه کنیم.

این افراد به دلیل دارا بودن دانش و تخصص کافی در زمینه‌ی ناهنجاری‌های بدن و شناخت کامل اسکلت بدن می‌توانند با معاینات مخصوص به هر ناحیه راه‌های درمانی مؤثر و مناسب را تجویز کنند. در ابتدا برای مشاهده ظاهر پاهای خود، پزشک پاها را از جلو، پشت و تمام جهات مشاهده خواهد کرد و از فرد می‌خواهد که روی انگشتان پا بایستید. او ممکن است به الگوی سایش کفش‌ها، نوع ایستادن، تغییر ظاهر استخوان‌های پا به خصوص کف پا و زانوها و انگشتان پا نگاه کند که یکی از روش های تشخیص کف پای صاف است.

ورزش های مضر برای کف پای صاف

کف پای صاف وضعیتی است که با از بین رفتن قوس پا باعث تماس کامل آن با زمین شده و می‌تواند منجر به خستگی زودرس و دردهای زنجیره‌ای در زانو و کمر شود. این عارضه که اغلب ریشه در وراثت، ضعف عضلانی یا چاقی دارد، با تمرینات اصلاحی، کفی‌های طبی و مدیریت وزن قابل درمان و کنترل است. اما همان‌قدر که انجام تمرینات درست اهمیت دارد، دوری از حرکات اشتباه نیز برای پیشگیری از تشدید درد و آسیب به تاندون‌ها حیاتی است.

برای جلوگیری از آسیب بیشتر به ساختار پاهایتان، پیشنهاد می‌کنیم حتماً مطلب ورزش های مضر برای کف پای صاف را مطالعه کنید تا از انجام حرکات اشتباه پرهیز نمایید.

اما این سئوال هم مطرح میشود که آیا دوچرخه سواری برای کف پای صاف مفید است یا مضر؟

دوچرخه‌سواری اصولی با تقویت عضلات زیرین پا، یکی از بهترین روش‌های بهبود کف پای صاف، به‌ویژه در کودکان است؛ البته رعایت نکاتی مانند انتخاب سایز مناسب دوچرخه، استفاده از کفش طبی و هم‌راستایی زانو و مچ هنگام رکاب‌زنی برای پیشگیری از آسیب ضروری است.

انتخاب ورزش مناسب برای افراد دارای این عارضه حیاتی است؛ زیرا ورزش‌های پرفشار مانند فوتبال می‌توانند آسیب‌زا باشند، اما تاثیر ژيمناستيك بر كف پای صاف به دلیل تقویت عضلات و افزایش انعطاف‌پذیری بسیار مثبت است. تمرینات تخصصی این رشته، به‌ویژه در سنین پایین و برای نوع انعطاف‌پذیر، به شکل‌گیری قوس طبیعی پا کمک شایانی می‌کند.

علت کف پای صاف را می دانید؟

دلایل فیزیولوژیکی

قوس استخوانی کف پا به طور بالقوه ناپایدار است. که رباط‌ها به هم وصل می‌شوند، اما این توانایی مقاومت در برابر فشار را در کوتاه مدت دارد. در واقع، وظیفه اصلی آن‌ها این است که به عنوان اعضای حسی عمل کنند و هنگامی که کشیده می‌شوند، عضلات به صورت انعطاف‌پذیری عمل کنند، مگر اینکه دارای عضلات کم حجم و ضعیف برای پشتیبانی از آن باشد که در این موقع کف پای صاف ایجاد می‌شود.

کنترل عصبی ناکافی

کف پای نوزادان نمونه‌ای از كنترل عصبي ناكافي است. کودک باید یاد بگیرد که ابتدا سر خود را در حالت تعادل نگه دارد، سپس تنه خود را و در نهایت تعادل بدن را روی پاها برقرار کند. این موارد در ماه‌های اولیه زندگی مورد نیاز نیست؛ اما گاهی اوقات رفلکس‌های تعادلی، حتی پس از شروع راه رفتن کودک، توسعه نمی‌یابند. در آن حالت قوس به ناچار با وزن بدن فرو می‌رود و کف پای صاف ایجاد می‌شود.

عضلات ناکارآمد و ضعیف

بعد از بیماری یا فعالیت‌های اجباری ممکن است عضلات به طور موقت ضعیف باشند و در نتیجه قوس هنگامی که راه رفتن از سر گرفته می‌شود کاهش یابد. که این با وضعیتی ضعیف از عضلات همراه است. کودک (غالباً دختران قبل از نوجوانی) یک وضعیت با حالت سر به جلو، دهان باز، قفسه سینه صاف، پشت گرد ارائه می‌دهد. عضلات باسن عمدتاً وضعیت ایستادگی بدن را تحت کنترل دارند.

آن‌ها به صاف کردن مفصل ران و زانو و چرخش اندام به سمت خارج کمک می‌کنند. این چرخش را نمی‌توان به پایی که به زمین متصل است، منتقل کرد و بنابراین بقیه اندام نسبت به پا به بیرون می‌چرخند. در نتیجه، قوس برداشته می‌شود.

اختلال عملکرد تاندون تیبیال خلفی

این نوع کف پای صاف در بزرگسالی به وجود می‌آید، زمانی که تاندونی که عضله دو قلو را به قسمت داخلی مچ پا وصل می‌کند، آسیب دیده، متورم یا پاره شود، رخ می‌دهد. اگر قوس کف پا پشتیبانی مورد نیاز خود را دریافت نکند، در قسمت داخلی پا و مچ پا و همچنین در قسمت بیرونی مچ پا درد ایجاد خواهد شد.

حرکات اصلاحی کف پای صاف

مراقبت صحیح از کف پای صاف مهم است زیرا می‌تواند منجر به درد، فشار و عدم تعادل در سایر قسمت‌های بدن شود. انجام حرکات اصلاحی کف پای صاف می‌تواند به تراز شدن کل بدن کمک کند.

در اینجا چند تمرین وجود دارد که می‌توانید برای اصلاح کف پای صاف و کاهش درد انجام دهید. در نظر داشته باشید این تمرینات را حداقل سه بار در هفته انجام دهید.

تمرین اول: تمرین موبیلتی مچ پا در اصلاح کف پای صاف

برا اینکه بتوانید ساختار مچ پا را تحت کنترل بگیرید لازم است از دامنه حرکتی کامل آن مطمئن شوید.

روش اجرا: صاف رو به روی یک دیوار بایستید. به شکلی پنجه و پاشنه شما در یک راستا باشد. برای حمایت بیشتر دست های خود را روی دیوار بگذارید. یکی از پاهای خود را عقب تر قرار دهید.سپس زانوی جلویی را خم کنید و به دیوار نزدیک کنید و بعد از 1 تا 3 ثانیه مکث به حالت اولیه برگردید. مطمئن شوید که پاشنه پا از زمین جدا نمی شود.

فیلم تمرین موبیلتی مچ پا در اصلاح کف پای صاف

تمرین دوم: تمرین تقویت مچ پا در اصلاح کف پای صاف

زمانی که قدرت مچ پا از سطح خوبی برخورد باشد شما به راحتی می توانید ساختار مچ پای خود کنترل داشته باشید و در اصلاح کف پای صاف به موفقیت برسید.

روش اجرا: صاف رو به روی یک دیوار بایستید. به شکلی پنجه و پاشنه شما در یک راستا باشد. یک حوله را رول کنید و انگشتان هر دو پا را روی حوله قرار دهید. با فشار انگشتان پا به حوله ، پاشنه خود را از زمین بلند کنید و 1 تا 3 ثانیه در این حالت بمانید.

فیلم تمرین تقویت مچ پا در اصلاح کف پای صاف

تمرین سوم: مجموعه حرکات اصلاح عملکرد و بهبود قدرت عضلات مرکزی

3-1: حرکت حلزونی در اصلاح کف پای صاف
زمانی می توانید راستای مچ پای خو را کنترل کنید و قوس لازم را در کف پای خود ایجاد کنید که لگن شما از ثبات کافی برخوردار باشد.

روش اجرا: به پهلو دراز بکشید به شکلی که سر و تنه شما در یک راستا باشد و ران و زانویتان زاویه 45 درجه داشته باشد. بهتر هست یین زانو های خود یک حوله قرار دهید. ابتدا عضلات شکم و کف لگن خود را منقبض کنید سپس به آرامی زانوها را از هم باز کنید.

فیلم تمرین حلزونی در اصلاح کف پای صاف

3-2: حرکت پل در اصلاح کف پای صاف
عضلات مرکزی بدن ما را گروه عضلات سرینی تشکیل می دهند که با عملکرد صحیح این گروه عضلات ما می توانیم روی اندام تحتانی و فوقانی خود کنترل بهتری داشته باشیم.

فیلم تمرین پل در اصلاح کف پای صاف

3_3: حرکت دور کردن پا در اصلاح کف پای صاف
عملکرد ضعیف و قدرت پایین عضلات دور کننده ران می تواند از علل ایجاد کف پای صاف باشد.

فیلم تمرین دور کردن پا در اصلاح کف پای صاف

تمرین چهارم: حرکت تقویت عضلات کف پا در اصلاح کف پای صاف

با تقویت عضلات کف پا به صورت مستقیم می توانید در ایجاد قوس کف پا کمک کنید. روی یک صندلی بنشینید. یک حوله نازک در مقابل خود روی زمین پهن کنید و پاهای خود را روی انتهای حوله قرار دهید.

فیلم تمرین تقویت عضلات کف پا در اصلاح کف پای صاف

تمرین پنجم : حرکت تقویت مچ پا در اصلاح کف پای صاف

از اقدامات اصلی و اساسی که برای کنترل مچ پا و اصلاح کف پای صاف باید در نظر گرفت، افزایش قدرت و ثبات مچ پا است.

فیلم تمرین قدرتی مچ پا در اصلاح کف پای صاف

تمرین ششم: حرکت کشش عضلات پشت ساق در اصلاح کف پای صاف

زمانی که نیروی عضلات اطراف مچ پا از تعدل کافی برخوردار نباشند مشکل می توانید به شکل کف پای صاف ظاهر شود.

فیلم کشش عضلات پشت ساق در اصلاح کف پای صاف

تمرین هفتم: حرکت ماساژ عضلات کف پا در اصلاح کف پای صاف

در پایان تمرینات با ماساژ عضلات کف پا به رفع خستگی این عضلات و بالانس کردن طول عضلات کف پا، برای اصلاح این عارضه وقت بگذارید.

فیلم ماساژ عضلات کف پا در اصلاح کف پای صاف

آیا می دانستید تحقیقات نشان می دهد که کف پای صاف با درد زانو و آسیب غضروف در افراد مسن مرتبط است؟ افرادی که کف پای صاف دارند مستعد زانو درد هستند، بنابراین بهتر است در اسرع وقت با درمان های پیشگیرانه اقدام کنید. در مورد سلامتی ما مطمئناً پیشگیری را بهترین دارو میدانیم. و اگر متاسفانه شما به زانو درد مبتلا شدید برای مدیریت درد زانو این مقاله رو مطالعه کنید.

قوس طولی میانی پا به طور معمول در سن ۵ یا ۶ سالگی ایجاد می‌شود زیرا چربی در این ناحیه در نوزادان به تدریج جذب می‌شود و با حرکات ماهرانه تعادل بهبود می‌یابد. با این حال، در بعضی از کودکان، قوس شکل نمی‌گیرد که ممکن است به علت سفتی در عضلات ساق پا، سستی در تاندون آشیل یا مهار عضلات ضعیف در مناطق دیگر مانند عضلات باسن باشد.

با گذشت زمان ممکن است به یک الگوی ناهنجار راه رفتن، بی تعادلی، سر خوردن حین پیاده‌روی‌های طولانی مدت و درد در پا، زانوها یا باسن منجر شود. در کنار دلایلی که در بالا برای کف پای صاف گفته شد، اختلالات تارسال، اسپاسم پرونئال و تالوس عمودی اتیولوژی شایع در دوران کودکی هستند؛ بنابراین مهم است که درمان مناسب در سنین پایین شروع شود.

زنان میانسال بیشتر مبتلا می‌شوند و به نظر می‌رسد که با افزایش سن شیوع آن بیشتر می‌شود. عوامل خطرزا، فشارخون بالا، دیابت، تزریق استروئید در اطراف تاندون، ورزش‌های با فشار زیاد و چاقی شناخته شده است.

به نقل از وب سایت https://www.footcaremd.org/

Causes
Posterior tibial tendon dysfunction is the most common cause of AAFD. Often there is no specific event or injury that starts the problem. More commonly, the tendon is injured from “wear and tear” over time. Posterior tibial tendon dysfunction occurs more commonly in patients who are born with a flat foot or who develop the condition for other reasons. With a relatively flat arch, more stress is placed on the posterior tibial tendon and also on the ligaments on the inside of the foot and ankle. The result is a progressive disorder. Weight also plays a role in the progression of this disorder. For overweight patients, significant weight loss may lead to some improvement of symptoms.

اختلال عملکرد تاندون تیبیال خلفی (Posterior Tibial Tendon Dysfunction) شایع‌ترین علت بروز صافی کف پای اکتسابی در بزرگسالان (AAFD) است. اغلب هیچ رویداد یا آسیب خاصی آغازگر این مشکل نیست؛ بلکه در موارد شایع‌تر، این تاندون به مرور زمان و در اثر «فرسایش و استهلاک» (Wear and tear) دچار آسیب می‌شود.

اختلال عملکرد تاندون تیبیال خلفی در بیمارانی که به‌صورت مادرزادی با کف پای صاف متولد شده‌اند یا به دلایل دیگر دچار این عارضه می‌شوند، شایع‌تر است. در شرایطی که قوس کف پا نسبتاً صاف باشد، فشار (استرس) بیشتری بر تاندون تیبیال خلفی و همچنین بر رباط‌های (لیگامان‌های) سمت داخلی پا و مچ پا وارد می‌شود. نتیجه این امر، یک اختلال پیشرونده است.

وزن بدن نیز در پیشرفت این اختلال نقش دارد. در بیماران مبتلا به اضافه وزن، کاهش وزن قابل‌توجه ممکن است منجر به درجاتی از بهبود در علائم شود.

علل آناتومیک کف پای صاف چیست؟

۴ گروه از خصوصیات آناتومیکی وجود دارد که مستعد ابتلا به کف پای صاف هستند. وراثت در بروز بسیاری از این خصوصیات سابقه این اختلال در خانواده را توضیح می‌دهد.

اندام تحتانی ممکن است در راستای اشتباه قرار گرفته شده باشد. ممکن است کل اندام به بیرون چرخش پیدا کند یا فقط پا ممکن است از زانو به سمت بیرون چرخیده شود. در هر دو حالت، خط تقارن بدن از نظر آناتومیکی و صحیح تغییر شکل می‌یابد. در نتیجه، هنگامی که در راه رفتن نیروی بدن فرد به سمت جلو حرکت می‌کند، فشار قابل توجهی بر قوس پا تحمیل می‌شود و تمایل به سقوط دارد.

ممکن است این ناهنجاری بر روی ران نیز تأثیرگذار باشد، که به حرکت زانوها به عنوان مثال میتوان اشاره کرد. که، چرخش خارجی بدن و ترکیبی از خم شدن زانوها و بروز کف پای صاف در کودکان ۲ تا ۶ ساله متداول است.

شاخص وضعيت پا (FPI-6)

این مبتنی بر شش معیار خاص است:

• Talar head palpation
• منحنی‌های فوقانی و زیر مالئولوس جانبی و وارونگی پاشنه پا
• برآمدگی در ناحیه مفصل تالونویولیک (TNJ)
• افزایش قوس طولی میانی
• نزدیک و دور کردن پاها
• دامنه حرکت مچ پا

ارزیابی دامنه مچ پای کودکان به طور کلی یک اقدام غیرقابل قبول است، به طور معمول وقتی کودک هنوز توانایی تحمل وزن اضافی را ندارد ارزیابی می‌شود؛ بنابراین، پیشنهاد می‌شود که درمانگران به توانایی کودک در چمباتمه زدن، راه رفتن با پاشنه پا و افزایش طول گام توجه کنند.

مدیریت توان‌ بخشی

در ناهنجاری مادرزادی کف پای صاف، جراحی بیشتر توصیه می‌شود، اما درمان محافظه کارانه نیز نیاز است. توان‌بخشی كودكان دارای کف پای صاف معمولاً شامل موارد زیر است:

توجه به کفش و کفی‌های مناسب

مشاوره در رابطه با کفی‌های مناسب برای بهبود وضعیت پا و مراجعه به یک پزشک متخصص ارتوپدی برای تجویز کفی طبی کفش، اسپلینت پا، معاینه قسمت‌های مختلف پا، کشش‌های مناسب ضروری است. درمان اولیه با اسپلینت تثبیت قسمت خلفی و میانی پا است که با استفاده صحیح قطعا تاثیر کفی‌های طبی بر کف پای صاف را مشاهده خواهید کرد.

کاهش درد و خطر بروز مشکلات مفاصل ثانویه

ارائه مشاوره در مورد ورزش برای کمک به کشش عضلات کشیده شده و تقویت مناطق ضعیف برای کمک به بهبود وضعیت صحیح پا. به دنبال اختلال عملکرد خلفی تیبیا، طبق مراحل مختلف این آسیب درمان می‌شود. در مرحله ۱ و ۲ پا هنوز انعطاف پذیر است، در حالی که در مرحله ۳ و ۴ عضلات پا سفت‌تر می‌شوند.

مرحله ۱ و ۲

التهاب احتمالی اطراف غلاف تاندون خلفی تیبیالیس باید قبل از درمان مورد بررسی قرار گیرد. به عنوان راهکار درمانی، توصیه می‌شود در طی 4 تا 8 هفته با گچ گرفتن زانو یا یک حائل قابل جا به جایی برای کنترل التهاب موجود، پا بی حرکت بماند. در رابطه با این مسئله می‌توان از اقدامات رایس(RICE) و ضد التهاب استفاده کرد. کفش نقش مهمی دارد و باید بیماران را به پوشیدن کفش‌های توری یا چکمه‌های توری که جای آتل‌ها را دارند تشویق کنیم. انواع مختلفی از آتل‌های مختلف و نیمه محکم قوس طولی داخلی پا را پشتیبانی می‌کنند و یا در مرحله 1 پاشنه را در ترازی خنثی نگه می‌دارند.

در مرحله ۲، پاشنه خم شده را در تراز خنثی قرار داده و اصلاح می‌کند. این روش درمانی چندین کارکرد دارد که عبارت‌اند از: کاهش فشار در قسمت خلفی تیبیالیس که بتواند با نگه داشتن فیبر پشتی مانع پیشرفت و جلوگیری از پیشرفت ناهنجاری شود.

مرحله ۳ و ۴

این مرحله از ویژگی‌های التهابی کمتری برخوردار است. این درمان به جای تلاش برای تصحیح آن، با آتل‌های سفت و سخت قالب‌ریزی شده که با کفش مناسب مورد استفاده قرار می‌گیرد و باعث تصحیح ناهنجاری به وجود آمده می‌شود.

خصوصیات ارائه بالینی

بیماران ممکن است از درد مچ پا در قسمت داخلی ناشی از تنوسینوویتیت خلفی و یا تاندونیس شکایت کنند. علاوه بر این در پیشرفت ناهنجاری، بیماران معمولاً درد جانبی در پا را تجربه می‌کنند.

• تشخیص‌های افتراقی
• کشیدگی مزمن مچ پا
•  آرتروز استخوان‌های پا
• ورم مفاصل و التهاب
• بیماری‌های عصبی عضلانی
• معاینات متخصصان برای درمان کف پای صاف

در طول راه رفتن، باید توجه داشت که آیا پاشنه پا زمین را لمس می‌کند و در چه زاویه‌ای نرمال کردن انگشتان پا ممکن است.
وضعیت پاشنه پا از پشت معاینه می‌شود تا جایی که ممکن است بیمار فشار بر پاشنه پا داشته باشد. در صورت بروز درد، باید توجه داشت. همچنین حرکت مفصل و موقعیت مفصل ساب تالار را باید با پاشنه در وضعیت برعکس ارزیابی کرد.

پاشنه آسیب دیده در حالت چرخش به خارج قرار خواهد گرفت و مسطح شدن قوس طولی میانی، خم و راست شدن جلوی پا قابل مشاهده است. سفتی تاندون آشیل با چرخش اجباری ارزیابی می‌شود، از این طریق می‌توان استحکام و انعطاف پذیری پا را ارزیابی کرد.

همچنين ناحيه خلفي در عضله داخلي براي تورم و لمس در امتداد قسمت ديستالي تاندون استخواني تيبيال خلفي (PTT) مورد بررسي قرار می‌گیرد كه نشان‌دهنده دژنراسيون PTT است. ناتوانی در انجام افزایش فشار پاشنه پا نشان‌دهنده کمبود PTT است.

مدیریت پزشکی

محققان بسته به نوع کف پای صاف امکانات مختلف عملی را تعریف می‌کنند. کف پای صاف مادرزادی معمولاً در سنین جوانی درمان می‌شود، در حالی که کف پای صاف اکتسابی بعداً در صورت تشخیص درمان می‌شود.برای درمان کف پای صاف مادرزادی، محققان بسته به سن فرد یا کودک بهترین روش‌های درمانی ممکن را تعریف کرده‌اند.

در كودكی كه سن كمتر از ۲ سال داشته باشد، با طولانی‌تر كردن تاندون آشیل و روش رفع آن، تركیب گسترده‌ای را توصیه می‌کنند که نسبت به سایر تکنیک‌ها کمتر تهاجمی است، زیرا نیازی به انتقال تاندون یا روش‌های درمانی استخوانی نیست. این توضیح می‌تواند به دلیل سازگاری بیشتر بافت‌های غضروفی باشد.

در كودكان بالای ۲ سال، آن‌ها درمان با روش انتقال تاندون را توصیه می‌کنند. اصلاح جراحی در کودکان بزرگ‌تر به دلیل تغییر ثانویه استخوان دشوار می‌شود. این روش بهترین نتیجه برای کودکانی است که پتانسیل راه رفتن و ایستادن آن‌ها برقرار شده است.

در صورت عدم انجام مراحل قبلی، ممکن است یک روش استخوانی در نظر گرفته شود. با این روش‌ها نتایج خوبی برای کودکان ۴ ساله و بزرگ‌تر وجود دارد. فقط در موارد شدید و در مواردی که کودک بزرگ‌تر از ۴ سال باشد، ممکن است آرتروز نیز در نظر گرفته شود.

آیا درمانی برای ناهنجاری کف پای صاف داریم؟

اگر کف پای صاف، بد شکل و یا دردناک است، متخصص حرکات اصلاحی ممکن است موارد زیر را پیشنهاد کند:

• استفاده از صندل طبی جهت حفظ طبیعی قوس کف پا.
• یا این که متخصص حرکات اصلاحی ممکن است کفی‌های مخصوصی که برای پای فرد طراحی شده و به اندازه پاها قالب ریزی شده را پیشنهاد کند.
• برخی از افراد دارای کف پای صاف نیز تاندون آشیل کوتاهی دارند. تمرینات کششی در این تاندون ممکن است کمک کننده باشد.
• یک کفش از لحاظ ساختاری خاص و مناسب، ممکن است راحت‌تر از صندل یا کفش معمولی و غیر خاص برای افراد مبتلا به کف پای صاف باشد.

روش درمان صافی کف پا

یک متخصص حرکات اصلاحی می‌تواند با استفاده از تجزیه و تحلیل ویدیویی از نحوه راه رفتن و اسکن کف پا به بهبود وضعیت فرد کمک کند اما برخی از روش های درمان صافی کف پا هستند که می توان هر کدام را انجام دهید.

1.عمل جراحی

جراحی فقط برای اصلاح صافی کف پا صورت نمی‌گیرد. با این وجود، ممکن است برای یک مشکل مرتبط مانند پارگی تاندون جراحی توصیه شود.

محققان بسته به نوع کف پای صاف امکانات مختلف عملی را تعریف می‌کنند. کف پای صاف مادرزادی معمولاً در سنین جوانی درمان می‌شود، در حالی که کف پای صاف اکتسابی بعداً در صورت تشخیص درمان می‌شود. در کف پای صاف اکتسابی فقط در صورتی که کلیه روش‌های محافظه کارانه ناکارآمد باشند، جراحی می‌کنند، در موارد خاص مراحل مختلفی را تعریف می‌کنند. هر مرحله دارای یک عمل جراحی متفاوت است.

مرحله ۱ : پوکی استخوان پاشنه با هدف اصلاح ناهنجاری کف پا و تلاش برای حفظ عملکرد پا در رابطه با انتقال تاندون انجام می‌شود.

مرحله ۲ : این درمان مستلزم انتقال تاندون در ترکیب با استئوتومی اصلاحی است. دلیل اصلی این عمل جراحی این است که به منظور بهبود بیومکانیکی تاندون خلفی تیبیالیس بازسازی شده، استئوتومی برای اصلاح استخوانی پا لازم است.

مرحله ۳ : هدف از درمان با جراحی و اصلاح ناهنجاری و کاهش درد از طریق آرتروز سه گانه از مفصل‌های زیر تالار، کالکانیوکوبیوئید و تالونویولی است.

مرحله ۴ : در این مرحله تغییرات دژنراتیو اضافی در مفصل مچ پا وجود دارد. جراحی معمولاً شامل یک درمان با آرتروز پانتالیار مچ پا (مفصل زیر تالار، کلکانانوکوبیوئید و تالوناویکولار) است.

هر عمل جراحی معمولاً به مدت دو تا سه ماه توسط گچ گیری حفاظت می‌شود. بهبودی بعد از عمل حدود ۶ ماه تا ۱ سال طول می‌کشد تا به طور کامل بهبود یابد و به طور کامل در سطح عملکردی مطلوب قرار گیرد.

سبک زندگی و داروهای خانگی

1.استراحت

از انجام فعالیت‌هایی که وضعیت کف پا را بدتر می‌کند، خودداری کنید. در فعالیت‌های کم ‌تحرک‌تر شرکت کنید؛ مانند پیاده‌روی، دوچرخه سواری یا شنا و نه فعالیت‌های پریدن و دویدن و پرتحرک.

2.تقویت قوس کف پا

استفاده از برخی وسایل که در ایجاد قوس کف پا مؤثر هستند ممکن است بهبودی را افزایش دهند.

3.داروها

ممکن است برخی از داروهای ضد درد کمک کننده باشند.

4.کاهش وزن

کاهش وزن می‌تواند استرس و فشار روی پاها را کاهش دهد.

ویژگی کفش مناسب کف پای صاف

کف پای صاف با تخریب قوس پا، عامل دردهای مزمن در کمر و زانو است که برای مدیریت آن، علاوه بر ورزش، استفاده از کفش استاندارد حیاتی است. مهم‌ترین ویژگی کفش مناسب کف پای صاف شامل داشتن پاشنه محکم برای حمایت از مچ، زیره منعطف با قابلیت جذب ضربه و تأمین قوس استاندارد است.

جمع بندی

کف پای صاف عارضه‌ای است که در اثر کاهش یا از بین رفتن قوس طبیعی پا رخ داده و اگرچه در کودکان اغلب طبیعی است، اما در بزرگسالان می‌تواند منجر به خستگی زودرس و دردهای زنجیره‌ای در زانو، کمر و مچ پا شود. این ناهنجاری که به دو نوع انعطاف‌پذیر و سخت تقسیم می‌شود، تحت تأثیر عواملی همچون وراثت، چاقی، کوتاهی تاندون آشیل و ضعف عضلات شکل می‌گیرد و تشخیص دقیق آن نیازمند معاینه بالینی و گاهی تصویربرداری است.