سندرم درد پاتلوفمورال

سندرم درد پاتلوفمورال با عنوان درد جلوی ران و یا سندرم زانوی دوندگان نیز شناخته شده است. سندرم درد پاتلوفمورال یکی از شایع‌ترین شکایات زانو در بین افراد فعال جوان و افراد مسن است.

سندرم درد پاتلوفمورال اصطلاح پزشکی برای دردی است که در پشت کاسه زانو احساس می‌شود، جایی که استخوان کشکک با استخوان ران مفصل می‌شود. این مفصل به عنوان مفصل کشکک نیز شناخته می‌شود.

سندرم درد پاتلوفمورال عمدتاً به دلیل فشار بیش از حد مفصل پاتلوفمورال است. فشار شدید به احتمال زیاد علت غیر طبیعی بودن زاویه و راستای زانو است که به مرور زمان، سطح مفصل پشت زانو (مفصل رتروپاتلار) را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

علت سندرم درد پاتلوفمورال

علت سندرم درد پاتلوفمورال

با خم شدن زانو، کشکک به طور معمول به کمک ران بالا و پایین می‌رود و فشار سر زانو افزایش می‌یابد. اگر کشکک به طور منظم در راستای صحیح قرار نداشته باشد، این فشار رتروپاتلا بیشتر افزایش می‌یابد، به این معنی که بیشتر از یک طرف حرکت می‌کند و باعث می‌شود تا به استخوان ران برخورد کند.

آسیب‌های مكرر باعث افزايش نيروهاي مفصلي در زانو می‌شود كه می‌تواند منجر به درد در ناحيه زانو، تحريك مفصل و در نهايت تخريب سطح مفصل كشكك شود. متداول‌ترین دلایل آسیب کشکک عدم تعادل عضلانی غیرطبیعی و کنترل بیومکانیکی ضعیف است.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.

مشکلات زانو (درد کشکک) در برخی از دوره‌های زندگی 25٪ از مردم را تحت تأثیر قرار می‌دهد، اما بیشتر در ورزشکاران دیده می‌شود. ورزش‌هایی که به طور معمول سندرم درد پاتلوفمورال بروز می‌کند، ورزش‌هایی است که هنگام دویدن، پرش و فرود، وضعیت چمباتمه زده مورد نیاز است. ورزش‌ها شامل دو، تنیس، نت بال، فوتبال، والیبال، بسکتبال، اسکی و سایر ورزش‌های پرش است.

سندرم درد پاتلوفمورال درمان نشده نیز می‌تواند فرد را مستعد التهاب تاندون کشکک کند.

عوامل ایجاد عدم تعادل در عضله

عوامل ایجاد عدم تعادل در عضله

عضلات چهار سر ران به کشکک و تاندون کشکک متصل می‌شوند که به قسمت بالای استخوان متصل می‌شوند. اگر بین عضلات چهار سر ران داخلی و جانبی عدم تعادل عضله وجود داشته باشد، کشکک به صورت جانبی قرار می‌گیرد. در این موقع کشکک را به سمت بالا و خارج می‌کشد.

دلایل رایج ضعف عضله پهن درونی ( واستوس مدیالیس (VMO) ) شامل آسیب‌زانو، بعد از جراحی، تورم یا عدم استفاده است. فشردگی طولانی مدت ساختارهای جانبی زانو (رتیناکولوم جانبی، عضله پهن خارجی و ایلیوتیبیال باند ) باعث می‌شود که کاسه زانو به مرور زمان به سمت بیرون چرخش کند، به خصوص اگر عضله پهن درونی نیز ضعیف باشد.

در تحقیقات مشخص شده است که عضلات ران در کنترل زانو بسیار مهم هستند. کنترل ضعیف عضلات باسن به زانو اجازه می‌دهد تا جا به جا شود و کشکک را دچار یک چرخش کند. اکثر برنامه‌های توان‌بخشی موفق به ارزیابی و اصلاح کنترل عضلات ران لگن می‌شوند.

سندرم درد پاتلوفمورال در دوران بلوغ شایع‌تر است زیرا رشد استخوان‌های بلند بیشتر از عضلات، تاندون‌ها و رباط‌ها است و باعث ایجاد فشارهای غیر طبیعی بر روی مفاصل می‌شود.

سندرم درد پاتلوفمورال

عوامل بیومکانیکی مؤثر در سندرم درد پاتلوفمورال

وضعیت ضعیف پا (به عنوان مثال صافی کف پا) و ضعف عضلات کنترل کننده مفصل ران می‌تواند به فرد اجازه دهد زانو به طور غیر طبیعی چرخش پیدا کند و منجر به انحراف جانبی کشکک شود.

هنگامی که بیومکانیک ناقص، با راه رفتن یا دویدن تکرار می‌شود، این عادت ناخوشایند بارها و بارها درد کشکک و وضعیت نادرست را وخیم‌تر می‌کند.

علائم سندرم درد پاتلوفمورال

شروع درد در ناحیه زانو به طور معمول تدریجی است تا سریع و آسیب‌زا. علائم درد پاتلوفمورال معمولاً در حین تحمل وزن یا فعالیت‌های نامناسب که شامل خم شدن زانو است، وجود دارد.

بالا و پایین رفتن از پله‌ها، چمباتمه زدن، دو زانو زدن، پریدن و دویدن معمولاً دردناک هستند. با پیشرفت سندرم درد پاتلوفمورال، زانو هنگام راه رفتن و در نهایت حتی در حالت استراحت دردناک خواهد شد. همچنین در حالت خم شدن مداوم زانو می‌توانید درد در ناحیه زانو را تجربه کنید.

درمان سندرم درد پاتلوفمورال

محققان تأیید کرده‌اند که مداخله حرکات اصلاحی یک راه حل کوتاه مدت و طولانی مدت بسیار مؤثر برای درد در ناحیه زانو است. بیش از 90٪ مبتلایان به سندرم پاتلوفمورال معمولاً به درمان مبتنی بر ورزش پاسخ مثبت می‌دهند. در طی شش هفته پس از شروع یک برنامه توان‌بخشی با هدایت متخصص حرکات اصلاحی، رفع درد امری عادی است.

برای کسانی که به تمرینات اصلاحی و ورزشی پاسخ مثبت نمی‌دهند، جراحی ممکن است آسیب‌های مرتبط مانند سطح مفصل آسیب دیده یا آرتروز را ترمیم کند. هدف از درمان این است که درد و التهاب را در کوتاه مدت کاهش دهد و از آن مهم‌تر، علت را اصلاح کنید تا از بازگشت آن در طولانی مدت جلوگیری شود.

چارچوب زمانی مشخصی برای زمان پیشرفت از هر مرحله‌ای به مرحله‌ی دیگر وجود ندارد. در ارزیابی بالینی متخصص حرکات اصلاحی، فاکتورهای زیادی از توان‌بخشی آسیب را تعیین می‌کند.

خواهید فهمید که در بیشتر موارد، با ارزیابی و عملکرد بالینی، متخصص حرکات اصلاحی بین مراحل توان‌بخشی یکپارچه پیشرفت خواهد کرد. همچنین توجه به این نکته مهم است که هر پیشرفت ورزشی را کنترل می‌کند. تلاش برای پیشرفت خیلی زود و رفتن به سطح بعدی می‌تواند منجر به آسیب مجدد و ناامیدی از تأخیر در بهبودی شود.

درمان سندرم درد پاتلوفمورال

مرحله 1 – محافظت از آسیب: تسکین درد و نکات ضد التهابی

همانند اکثر آسیب‌های بافت نرم، درمان اولیه، استراحت، یخ و محافظت است.

(فعال) استراحت: در مرحله اولیه، بهترین کار این است که از تمام فعالیت‌هایی که باعث درد در ناحیه زانو می‌شوند، اجتناب کنید. استفاده از کیسه یخ یک روش ساده و مؤثر برای کاهش درد و تورم است.

تسکین درد و محافظت: متخصص حرکات اصلاحی معمولاً از نوار چسب حمایتی حرکتی یا موارد مشابه برای تسکین فوری درد استفاده می‌کند. این امر به مرحله تجدید بازتوانی مفصل کشکک کمک می‌کند. نوار چسب کشککی به طور معمول در ایجاد تسکین درد برای فرد مؤثر است.

متخصص حرکات اصلاحی از طیف وسیعی از ترفندهای مفید از جمله تکنیک‌های تسکین درد، تحرک مفاصل، ماساژ، کشش و طب سوزنی برای کمک به فرد در این مرحله دردناک استفاده خواهد کرد.

داروهای ضد التهاب و روغن‌های طبیعی ممکن است به کاهش درد و تورم کمک کنند.

درمان سندرم درد پاتلوفمورال

مرحله 2: بازتوانی طیف وسیعی از حرکات غیرفعال

پشت زانو و زانو باید بتواند توسط دامنه حرکتی کاملاً طبیعی خود سر بخورد. متخصص حرکات اصلاحی حرکت فرد را ارزیابی می‌کند و تکنیک‌های لازم را برای عادی سازی دامنه حرکت فرد به کار می‌گیرد.

درمان سندرم درد پاتلوفمورال

مرحله 3: بازیابی طول عضلانی کامل

عضلات ران، همسترینگ و ساق پا به کشیدگی احتیاج دارند و باعث کشیدگی یا فشار بیش از حد به ناحیه زانوی فرد می‌شوند. برای بهبود بیومکانیک اندام تحتانی، ضروری است که طول عضلانی طبیعی را بازیابید.

درمان سندرم درد پاتلوفمورال

مرحله 4: تعادل عضله چهار سر ران را تقویت کنید

متخصص حرکات اصلاحی باید تعادل عضله چهار سر ران و کنترل آن را ارزیابی کند. در بیشتر موارد، فرد به یک برنامه تقویت کننده خاص زانو نیاز خواهید داشت. متخصص حرکات اصلاحی بهترین تمرینات را برای فرد تجویز می‌کند.

درمان سندرم درد پاتلوفمورال

مرحله 5: کنترل وضعیت صحیح و بیومکانیک پا و لگن

سندرم درد پاتلوفمورال می‌تواند از بیومکانیک ضعیف پا (به عنوان مثال صافی کف پا) یا کنترل ضعیف مفصل ران رخ دهد. متخصص حرکات اصلاحی باید کنترل پا و ران را ارزیابی کند. در بعضی موارد، ممکن است به کفی طبی نیاز باشد، یا ممکن است نیاز به انجام تمرینات اصلاحی توسط برنامه تثبیت و وضعیت فعال پا باشد. سایر بیماران ممکن است به یک برنامه تثبیت مفصل ران نیاز داشته باشند.

درمان سندرم درد پاتلوفمورال

مرحله 6: حفظ صحیح وضعیت‌ها

درد در ناحیه زانو معمولاً به دلیل وضعیت‌های نادرست رخ می‌دهد، خواه این روش غیر طبیعی راه رفتن، پرش، فرود، دویدن یا چمباتمه زدن باشد. برای جلوگیری از عود، لطفاً الگوی راه رفتن، روش پرش و فرود، سبک دویدن یا روش چمباتمه زدن را ارزیابی کنید و در صورت لزوم اصلاح کنید.

درمان سندرم درد پاتلوفمورال

مرحله 7: بازیابی سرعت، قدرت، انعطاف‌پذیری و چابکی

بیشتر مبتلایان به درد زانو باید به فعالیت‌های پر سرعت یا تکراری که نیروهای عظیمی را بر روی زانو وارد می‌کنند، برگردند. متخصص حرکات اصلاحی فرد را در بازگشت به برنامه ورزشی قبلی راهنمایی می‌کند.

بسته به آنچه ورزش یا سبک زندگی فرد به دنبال دارد، یک برنامه سرعت، چابکی، انعطاف‌پذیری و قدرت برای فرد آماده می‌شود تا فرد را برای تمرینات خاص ورزشی آماده کنید.

درمان سندرم درد پاتلوفمورال

مرحله 8: بازگشت به ورزش

اگر ورزش می‌کنید و بسته به خواسته‌های ورزش انتخابی خود، ممکن است به تمرینات خاص ورزشی و یک برنامه تمرینی پیشرفته نیاز داشته باشید تا بتوانید بازگشت ایمن و بدون آسیب به ورزش انتخابی خود را فراهم کنید.

متخصص حرکات اصلاحی اهداف، بازه‌های زمانی و برنامه‌های تمرینی را با فرد در میان می‌گذارد تا او را برای بازگشت کامل و ایمن به ورزش آماده کند.

نتیجه مطلوب، فرد را با سرعت، قدرت، چابکی، انعطاف و عملکرد کامل که یک برنامه توان‌بخشی کامل است و احتمال آسیب دیدگی فرد در آینده را به حداقل رسانده است، خواهد بود.

بریس کشککی رانی

بریس کشککی رانی مناسب می‌تواند به عنوان جایگزینی برای چسب زدن روی زانو مفید باشد.

درمان سندرم درد پاتلوفمورال

حرکات یوگا برای رفع گودی کمر

شایع‌ترین علت ابتلا به گودی کمر وضعیت نامناسب در نشستن طولانی مدت و چاقی است. در حقیقت، 54٪ موارد کمردرد را می‌توان مستقیماً به نوع نشستن پشت میز در طول روز نسبت داد. تقریباً یک سوم ساعات بیداری خود را صرف نشستن می‌کنیم. نشستن طولانی مدت منجر به گرفتگی عضلات همسترینگ، خم شدن مفصل ران و همچنین ضعیف شدن عضلات لگن می‌شود. خوشبختانه، تحقیقات جدید نشان می‌دهد که طراحی تمرینات یوگا به طور خاص برای مقابله با گودی کمر انجام می‌شود، به طوری که می‌تواند به اندازه درمان‌های پزشکی و حتی بیشتر برای کاهش کمردرد مؤثر باشد. بنابراین حرکات یوگا برای رفع گودی کمر می تواند مفید باشد.

در اینجا چند تمرین آسان یوگا با کشش‌های سبک وجود دارد که می‌توانید همه جا برای کمک به تسکین درد کمر و مفصل ران انجام دهید.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.

حرکات یوگا برای رفع گودی کمر

تمرین اول حرکات یوگا برای رفع گودی کمر

این تمرین پایه یوگا، کل عضلات پشت را کشیده و به باز شدن گرفتگی‌های لگن کمک می‌کند.

دست و زانو را در حالت چهار دست و پا قرار دهید.

انگشتان شست را به هم نزدیک کرده و زانوهای خود را کاملاً بیرون آورید.

بر روی پاشنه خود بنشینید و دستان خود را به سمت جلو حرکت دهید تا جایی که بتوانید پیشانی خود را به زمین برسانید.

هنگامی که پیشانی روی زمین قرار گرفت، دستان خود را به سمت بیرون بکشید تا بازوهایتان کاملاً صاف شود.

بگذارید بازوها روی زمین بدون انقباض قرار گیرند. سعی کنید شانه‌ها را از گوش خود دور کنید. 30 ثانیه در این حالت بمانید.

حرکات یوگا برای رفع گودی کمر

تمرین دوم

این تمرین با کشش عضلات ران، لگن و کمر باعث کاهش درد می‌شود و کمر را در حالتی خنثی قرار می‌دهد.

با دراز کشیدن به پشت شروع کنید. زانوها را خم کرده و پاها را روی زمین قرار دهید، بین پاها به اندازه عرض شانه فاصله باشد.

زانوی راست خود را خم کرده و مچ پای راست را بالای زانوی چپ خود بر روی ران قرار دهید.

دست راست خود را از بین پاها حلقه کنید و دستان خود را در پشت ران چپ قرار دهید.

در حالی که ران چپ را به سمت خود می‌کشید، سر و شانه‌ها را روی زمین نگه دارید. کشش را از طریق ران راست خود احساس می‌کنید. 30 ثانیه در این حالت بمانید و سپس جای پاها را عوض کنید.

حرکات یوگا برای رفع گودی کمر

تمرین سوم برای رفع گودی کمر

این تمرین باعث کشش عضلات کمر و کمک به افزایش چرخش مفصل ران برای کاهش درد مفاصل می‌شود.

با دراز کشیدن به پشت شروع کنید. زانوها را خم کرده و پاها را روی زمین قرار دهید و بین پاها به اندازه عرض شانه فاصله باشد.

زانوی راست خود را خم کرده و مچ پای راست خود را بالای زانوی چپ خود بر روی ران قرار دهید. بازوها را در کنار سر خود قرار دهید و پاها را خم کنید.

اجازه دهید زانوهایتان به آرامی به سمت راست بروند، مچ پای راست را روی ران چپ نگه دارید، بدن را به طرفین چرخش دهید. با احساس کشیدگی از ناحیه ران چپ، پاهای خود را خم نگه دارید. 30 ثانیه در این حالت بمانید و سپس جای پاها را عوض کنید.

حرکات یوگا برای رفع گودی کمر

تمرین چهارم

این تمرین باعث کشش مفصل ران، عضلات چهار سر ران و عضلات شکم می‌شود.

از حالت چهار دست و پا روی دست‌ها و زانوها شروع کنید.

پای چپ خود را به سمت دست چپ خود بکشید. انگشت پا را به جلو و چند اینچ بیرون دهید تا مچ پای چپ کمی جلوتر از زانوی چپ قرار گیرد. زانوی راست خود را پایین نگه دارید.

دستان خود را در کنار پای جلویی روی زمین نگه دارید، به جلو فشار دهید تا از قسمت جلوی ران احساس کشش کنید.

30 ثانیه در این حالت بمانید و سپس جای پاها را عوض کنید.

حرکات یوگا برای رفع گودی کمر

تمرین پنجم یوگا برای رفع گودی کمر

این تمرین کششی باعث باز شدن عضلات جمع کننده و خم کننده‌ی ران می‌شود.

ایستاده در حالی که پاها کاملاً باز، پاشنه و انگشتان پا را با زاویه 45 درجه قرار دارد، شروع کنید.

مثل اینکه قرار است روی یک صندلی بنشینید به سمت پایین بروید و سپس دستان خود را روی قسمت داخلی ران قرار دهید.

ران پاها را به سمت بیرون فشار دهید تا در قسمت داخلی ران و کشاله ران احساس کشیدگی کنید. 30 ثانیه در این حالت بمانید.

حرکات یوگا برای رفع گودی کمر

تمرین ششم

این تمرین باعث کشش عضلات لگن، کمر، قسمت فوقانی کمر و همسترینگ می‌شود.

بایستید و پاها را کاملاً باز و انگشتان پا را به سمت بیرون قرار دهید.

در حالی که سینه خود را روی پاها قرار می‌دهید و دستان خود را به سمت زمین می‌آورید، از زانوها خم شوید.

به خم شدن صحیح در زانوها دقت کنید و بگذارید سرتان آویزان شود. بگذارید وزن کمی به سمت انگشتان پا تغییر کند. احساس آرامش در پایین کمر و آزاد شدن همسترینگ را احساس کنید. 30 ثانیه در این حالت بمانید و سپس به آرامی بایستید به طوری که هر بار یک مهره از ستون فقرات را بالا بیاورید.

حرکات یوگا و گودی کمر

تمرین هفتم

این تمرین کششی باعث می‌شود گرفتگی کمر، عضلات لگن و ران رفع شود.

روی زمین بنشینید، زانو را خم کرده، پاشنه پای چپ را به سمت استخوان لگن بکشید. پای راست خود را از سمت چپ خود عبور دهید تا خارج از ران چپ قرار گیرد. اگر این احساس خیلی شدید است، باسن خود را روی پتو یا بالش قرار دهید.

بازوی چپ خود را دور ساق راست خود حلقه کنید. نفس عمیق بکشید، سپس بازدم را انجام دهید و بدن را به سمت مخالف چرخش دهید. گردن خود را صاف نگه دارید و مستقیم به جلو نگاه کنید.

به مدت 30 ثانیه در این حالت بمانید و سپس به آرامی از این حالت خارج شوید و جای پاها را عوض کنید.

حرکات یوگا گودی کمر

تمرین هشتم

این تمرین قسمت خارجی لگن و کمر را کشش می‌دهد.

شروع از حالت نشسته است، زانوی راست را خم کرده در بالای زانوی چپ که خم شده است قرار دهید.

سعی کنید زانوهایتان کاملاً روی هم قرار گیرند و یکی بر روی دیگری قرار گرفته و پاها نیز برای محافظت از زانوها خم شوند. هر دو استخوان لگن و نشیمنگاه باید به زمین فشار وارد کنند. اگر این امکان وجود ندارد، پس این تمرین را روی پتو یا بالش انجام دهید تا وزن یکنواخت روی هر دو استخوان نشیمنگاه ایجاد شود.

صاف بنشینید و نفس عمیق بکشید. اگر احساس می‌کنید می‌خواهید کمی صاف‌تر شوید، می‌توانید دستان خود را از روبرو به سمت بیرون آورده و استخوان‌های نشیمنگاه خود را به پایین فشار دهید.

30 ثانیه در این حالت بمانید.

حرکات یوگا

تمرین نهم

این تمرین کششی گرفتگی‌های کمر را باز کرده و خم کننده‌های ران را کشش می‌دهد.

با حالت دراز کشیدن به پشت شروع کنید.

زانوهای خود را خم کرده و به سمت سینه بکشید. بازوها را به سمت داخل ران خود بیاورید و لبه‌های خارجی پا یا مچ پا را بگیرید. اطمینان حاصل کنید که قسمت تحتانی کمر به زمین فشار نمی‌آورد.

در صورت نیاز، زانوها را نزدیک‌تر کرده، به طوری که کمر را روی زمین نگه دارید.

30 ثانیه در این حالت بمانید.

 رفع گودی کمر

حرکات یوگا برای رفع گودی کمر می‌تواند برای برگشت فشار عضلانی ناشی از کارهای روزمره ما بسیار مفید باشد، اما اگر با کمردرد دست و پنجه نرم می‌کنید برای انجام تمرینات اصلاحی و تمرینات یوگا حتماً از یک متخصص حرکات اصلاحی کمک و راهنمایی بگیرید.

در مطالعات اخیر منتشر شده است که بیش از 73٪ افرادی که علاوه بر درمان‌های مختلف به متخصص حرکات اصلاحی مراجعه کرده‌اند، از کمردرد به طور قابل توجهی رهایی یافته و یا تسکین کامل یافته‌اند، در حالی که این میزان در گروه‌های مراقبت پزشکی فقط 17٪ بوده است.

یوگا برای رفع گودی کمر

گردن درد

گردن درد موضوعی شایع بین افراد مختلف است، درد گردن بسته به علت آن می تواند از روزها تا سال ها طول بکشد. علل شایع گردن درد عبارتند از فشار فیزیکی، وضعیت نامناسب بدنی، استرس ذهنی، بیرون زدگی دیسک، آرتروز، تنگی کانال نخاع، تومورها و…

گردن درد، دردی است که در ستون فقرات ناحیه گردنی یا در اطراف آن و زیر سر شما ایجاد می شود،ممکن است گردن درد مرکزی (بیشتر در گردن احساس می شود) یا درد محیطی (دردی که به نواحی دیگر مانند شانه ها یا بازوها کشیده می شود) باشد. می تواند حاد (از روز تا شش هفته طول بکشد) یا مزمن (بیش از سه ماه طول بکشد) باشد.

گردن درد در صورت عدم درمان می تواند در فعالیت های روزانه شما اختلال ایجاد کند و کیفیت زندگی شما را کاهش دهد. خوشبختانه، بیشتر علل گردن درد جدی نیستند و با درمان های محافظه کارانه مانند داروی ضد درد، ورزش و مدیریت استرس بهبود می یابند.

 

گردن درد و علائم آن
گردن درد و علائم آن

نشانه های درد گردن چیست؟

احساس گردن درد بدون هیچ ضربه یا آسیب دیدگی در گردن، ممکن است به معنای این باشد که درد ناشی از وضعیت نامناسب بدن است. وضعیت نامناسب بدن در حالت نشسته، رانندگی، کار و حتی خواب می‌تواند باعث ایجاد فشار بر عضلات، نخاع، مفاصل و اعصاب و گردن درد شود. عضلات گردن تلاش بسیاری می‌کنند تا سر فرد در حالت صحیح قرار بگیرد و هر جابجایی در وضعیت بدن، عضلات فرد را نیز جابجا می‌کند که گاها درد پشت سر و گردن و سرگیجه یکی از موارد شایع است.

بسته به موقعیت، این عضلات می‌توانند بیش از حد کشیده شوند یا خیلی منقبض شوند که ممکن است باعث گردن درد و حتی سردرد و میگرن شود. این درد معمولاً از ناحیه گردن شروع می‌شود اما تمایل به جلو رفتن به سمت پایین و به سمت شانه‌ها و قسمت فوقانی کمر هم دارد، البته گاهی مورد گردن درد سمت راست و گردن درد سمت چپ نیز وجود دارد. عضلات خاص درگیر در گردن درد ناشی از انقباض عبارت‌اند از:

  • عضلات اسکالن – چرخاننده گردن
  • عضلات حرکت دهنده – چرخاننده سر
  • عضلات سینه‌ای کوچک – در قسمت فوقانی قفسه سینه قرار دارد
  • عضلات اطراف کتف – در اطراف مفاصل شانه قرار دارند
  • عضلات بالا برنده شانه‌ها – در دو طرف و پشت گردن واقع شده است.

[sc name=”didar”][/sc]

علائم گردن درد چیست؟

ممکن است از وسط یا دو طرف گردن خود احساس درد کنید، اما ممکن است تا شانه یا قسمت فوقانی قفسه سینه نیز گسترش یابد، ممکن است در قسمت عضلات سینه احساس درد یا ضعف داشته باشید.

ممکن است سردردهای تنشی داشته باشید، جایی که درد می‌تواند به پشت سر و گاهی به گوش یا پشت چشم منتقل شود.

حرکت دادن گردن و درد در عضلات ممکن است دردناک باشد، خصوصاً اگر مدت طولانی در یک حالت نشسته یا خوابیده باشید که گردن درد بعد از بیدارشدن از خواب را احساس خواهید کرد.

ممکن است متوجه شوید که گردن به اندازه معمول نمی‌چرخد و دامنه حرکتی گردن بسیار پایین است.

اگر درد و سفتی در گردن دارید که به طور ناگهانی و یک شبه بروز می‌کند و در بلند کردن هر دو بازو به سمت سر خود مشکل دارید، این می‌تواند نشانه‌ای از بیماری به نام روماتیسم پلی مالژیا (روماتیسم گردن)باشد. این یک وضعیت التهابی در عضلات است. این بیماری در افراد بالای ۶۵ سال بیشتر دیده می‌شود و در صورت مشاهده هرچه سریع‌تر باید درمان شود.

برخی از افراد درد را اینگونه توصیف می کنند:

  • یک درد مداوم که اغلب با نگه داشتن سر در یک مکان برای مدت طولانی، برای مثال هنگام رانندگی یا کار با کامپیوتر، بدتر می‌شود که علائم گردن درد ناشی از کار با کامپیوتر خود به چند دسته تقسیم می شوند.
  • درد خنجری یا سوزش.
  • درد انتشاری که از گردن تا شانه ها یا بازوها می رسد.

علائم دیگر؛

گردن درد ممکن است علائم دیگری نیز داشته باشد، از جمله:

  • سردرد
  • سفتی و اسپاسم در عضلات گردن، شانه ها و قسمت بالای کمر
  • اینکه نمی توانید گردن خود را بچرخانند یا سر خود را خم کنند
  • احساس بی حسی یا گزگز در شانه ها یا بازوها

چه کسانی مستعدد گردن درد هستند؟

گردن درد شایع است و 10 تا 20 درصد بزرگسالان را مبتلا می کند، در زنان شایع تر است و  احتمال ابتلا به آن با افزایش سن افزایش می یابد. 

گردن درد عصبی

گردن درد عصبی به دردی گفته می‌شود که منشأ آن فشار به ریشه‌های عصبی یا نخاع در ناحیه ستون فقرات گردنی (C1-C7) است و اغلب با علائمی مانند درد، بی‌حسی، گزگز یا ضعف منتشر شونده در بازوها و دست‌ها همراه است. علل اصلی این عارضه شامل فتق دیسک، تنگی کانال نخاعی، خار استخوانی یا آرتروز گردن هستند. تشخیص نیازمند معاینه تخصصی و تست‌های تصویربرداری مانند MRI و CT است.

درمان در اکثر مواقع به‌صورت محافظه‌کارانه شامل داروهای ضد التهاب، فیزیوتراپی و اصلاح وضعیت بدنی است و جراحی تنها در صورت عدم پاسخ به درمان‌های غیر جراحی یا بروز ضعف عصبی پیشرونده توصیه می‌شود.

علت گردن درد و سردرد همزمان

علت گردن درد و سردرد همزمان در ارتباط پیچیده آناتومیک عصب سه‌شاخ سر با اعصاب ستون فقرات گردنی (پدیده درد ارجاعی) نهفته است. شایع‌ترین دلایل شامل سردرد سرویکوژنیک (ناشی از ساختار گردن)، میگرن (که گردن درد علامت همراه آن است) و سردردهای تنشی (ناشی از انقباض عضلانی مشترک) هستند. درمان مؤثر مستلزم تشخیص دقیق نوع سردرد، اصلاح ارگونومی محیط کار و استفاده از راهکارهای تخصصی مانند فیزیوتراپی یا داروهای پیشگیرانه است.

گردن درد در بارداری

گردن درد در بارداری یک عارضه شایع است که به دلیل تغییرات هورمونی (شل شدن رباط‌ها)، افزایش وزن و وضعیت‌های نامناسب بدنی در دوران حاملگی رخ می‌دهد و اغلب به شانه‌ها منتشر می‌شود. اگرچه در اکثر موارد، درد ناشی از عوامل مکانیکی و هورمونی است، اما بروز علائمی مانند سردرد، مشکلات بینایی، یا علائم جدی مانند تب بالا، نیاز به بررسی دقیق توسط متخصص برای رد کردن علل جدی‌تر مانند گردن درد عصبی یا مننژیت دارد

اینفوگرافیک - دلایل احتمالی گردن درد چیست؟

دلایل احتمالی گردن درد چیست؟

  • افزایش سن:

 با افزایش سن، ساییدگی و پارگی طبیعی می‌تواند باعث تحلیل رفتن قسمت‌هایی از ستون فقرات گردنی و در نهایت؛ درد شود. از جمله ساییدگی غضروف مفصل بین مهره ای  و یا تنگی کانال نخاع (تنگ شدن فضاهای ستون فقرات) می تواند منجر به درد گردن شود.

با گذشت زمان، فشار و حرکات مکرر می تواند باعث ضعیف شدن دیسک های ستون فقرات می شود که با بیرون زدگی دیسک و گیر افتادن ریشه ها عصبی همراه خواهد بود.

  • فشار فیزیکی:

استفاده بیش از حد از عضلات گردن در طول فعالیت های تکراری یا شدید می تواند منجر به سفتی و درد شود.به عنوان مثال وضعیت نامناسب بدن حین جلو آوردن گردن برای مشاهده صفحه نمایش کامپیوتر برای مدت طولانی یکی از دلایل شایع گردن درد است.

از جمله عضلات ضعیف شکم و وزن سنگین‌تر بدن می‌تواند بر روی هم‌ترازی ستون فقرات شما تأثیر بگذارد و به درد گردن کمک کند.

  • استرس ذهنی:

سفت کردن عضلات سه شانه و گردن به دلیل استرس می تواند منجر به سفتی و  درد در گردن شود.

بسیاری از افراد شانه های خورد را در هنگام استرس یا آشفتگی بالا نگه میدارند و سفت می‌کنند و  متوجه اینکار نمی‌شوند تا زمانی که گردنشان شروع به درد می‌کند. یا اینکه این افراد به علت استرس دچار مشکل در الگوی تنفس می شوند به شکلی که تنفس عمقی و دیافراگمی به تنفس های سطحی و سینه تغییر می کند و این کار یک فشار مضاعف روی گردن وارد می کند.

  • آسیب های حاد:

 ضربه و سایر آسیب‌ها می‌تواند به عضلات، رباط‌ها، دیسک‌ها، مفاصل مهره‌ای و ریشه‌های عصبی درکانال نخاع آسیب برساند و منجر به درد گردن شوند. مثلا ضربه شلاقی که در هنگام تصادفات اتومبیل به گردن وارد می شود و متاسفانه  این یک آسیب شایع است.

  • تومورها:

 توده‌ها، از جمله تومورها، کیست‌ها و خارهای استخوانی می‌توانند به اعصاب گردن فشار وارد کنند و باعث درد در گردن شوند.

  • سایر موارد:

گردن درد می تواند علائم بسیاری از بیماری ها از جمله مننژیت، آرتریت روماتوئید و سرطان باشد.

تشخیص گردن درد
تشخیص گردن درد

درد گردن چگونه تشخیص داده می شود؟

معمولاً یک سابقه پزشکی و یک معاینه فیزیکی برای یک متخصص جهت تشخیص علت گردن درد کافی است،پزشک شما ابتدا علل جدی گردن درد، مانند فشار بر نخاع، میلوپاتی، عفونت یا سرطان را بررسی می کند.

  • سابقه پزشکی:

مخصص شما در مورد آسیب های قبلی گردن که ممکن است اتفاق یک تصادف و وارد شدن یک ضربه شلاقی به گردن  یا فتق دیسک، از شما سوال خواهد کرد. همچنین در مورد شغل شما یا سایر فعالیت هایی که می تواند گردن شما را تحت فشار قرار دهد سؤال می کنند. همچنین گزارشی  در مورد درد شما تهیه می کنند، از جمله اینکه؛ از چه زمانی درد شروع شده است، محل درد کجاست، چقدر طول می کشد و چقدر شدید است و…

  • معاینه فیزیکی:

متخصص شما راستای سر و گردن شما را بررسی می کند و تست های عمکلردی با هدف بررسی دامنه حرکتی گردن را انجا میدهد. 

  • آزمایشات تصویربرداری:

که به صورت رایج شامل اشعه ایکس، MRI و CT اسکن است.

معمولاً برای شناسایی عامل ایجاد گردن درد ضروری نیستند. با این حال، اگر پزشک شما مشکوک به آسیب جدی باشد یا اگر درد شدیدی را تجربه می کنید که بهبود نمی یابد، ممکن است درخواست تصویر بردای داده شود.که می تواند مشکلاتی را در جسم مهره ای یا مشکلات نخاع، اعصاب، مغز استخوان و بافت نرم و یا نشانه هایی از سائیدگی مهره را نشان دهد.

در موارد نادر، ارائه‌دهنده شما ممکن است آزمایش‌های اضافی را سفارش دهد، از جمله:

تست های نوار عصب و عضله: این تست ها عملکرد اعصاب و پاسخ عضلانی شما را بررسی می کنند.

تست‌های آزمایشگاهی: این آزمایش‌ها می‌توانند به پزشک شما کمک کنند تا علل گردن درد غیر از آسیب‌های اسکلتی عضلانی، مانند عفونت‌ها، بیماری‌های روماتولوژیکی یا سرطان‌ها را شناسایی کند.

درد گردن چقدر طول می کشد تا بهبود یابد؟

زمان بهبودی بستگی به این دارد که چه چیزی باعث گردن درد شما شده است. اگرگردن درد ناشی از مسائل رایج مانند فشار و استرس و یا ضعف عضلاتی باشد و تجویز متخصصتان برای شما اصلاح الگوهای حرکتی پایه مثل تنفس و یا تمرینات آبدرمانی و حرکات اصلاحی باشد؛ معمولاً  8 هفته حداقل زمان میبرد تا شروع تغییرات عصبی عضلانی رخ دهد.

همچنین حداقل 6-8 ماه زمان نیاز است تا این تغییرات نثبیت شود، لازم است واقع گرا باشید و در نظر داشته باشید که مشکلات شما در یک یا دو هفته به وجود نیامدند که انتظار بهبود زودتر داشته باشید.

اینفوگرافیک - مدیریت درمان گردن درد

درد گردن چگونه مدیریت یا درمان می شود؟

اگر درد شما شدید است، ممکن است لازم باشد به یک متخصص ستون فقرات یا درد مراجعه کنید. هدف درمان تسکین درد و بهبود دامنه حرکتی در گردن است. بیشتر علل گردن درد در نهایت بهبود می یابند و می توان آن را در خانه مدیریت کرد. و بسته به علت درد گردن شما متخصص درمان هایی را برای مدیریت علائم شما پیشنهاد می کند، از جمله:

  • داروهای ضد درد و شل‌کننده‌های عضلانی

داروها، از جمله داروهای ضد التهابی غیر استروئیدیبا هدف برای کاهش درد و التهاب گردن، و شل‌کننده‌های عضلانی با هدف کمک به بهبود عملکرد عضلات گردن، درمان‌های خط اول و رایج برای گردن درد هستند.

  • تنفس، آرامش و استراحت

درد شدید اغلب باعث می‌شود افراد با سرعت بیشتری نفس بکشند و منجر به سرگیجه، اضطراب و وحشت شوند. برای افزایش احساس کنترل و ارتباط، باید بیماران را به نفس کشیدن آرام و عمیق تشویق کرد. این همچنین به جلوگیری از تنش و اضطراب عضلانی کمک می‌کند که می‌تواند درد را کمتر کند. بعلاوه، برای افراد مهم است که فعالیت‌های لذت بخشی و آرامش بخش را انتخاب کنند. این سرگرمی‌ها و فعالیت‌ها می‌توانند به انحراف آن‌ها از توجه به درد کمک کرده و به عنوان نوعی درمان عمل کند.

  • فیزتوتراپی

با توجه به علت، نوع، شدت و مدت زمان درد ممکن است در مراحل اولیه مدیریت درد فیزیوتراپی برای شما کمک کننده باشد، اما مسئله مهم عوارض فیزیوتراپی گردن است که حتما باید بدانید.

  • ورزش و حرکات اصلاحی

ممکن است توصیه متخصص شما برای مدیریت درد گردنتان شروع تمرینات حرکات اصلاحی با هدف ایجاد تعادل و هماهنگی بین قدرت و انعطاف پذیری عضلاتتان باشد. ورزش منظم و ملایم برای افزایش قدرت و انعطاف‌پذیری عضلات، رباط‌ها و تاندون‌هایی که مسئول حمایت از گردن و ستون فقرات هستند بسیار مفید است.

مثالی از ورزش گردن که ممکن است مفید باشد: حرکت آرام سر در هر جهت به اندازه دامنه حرکت فرد که باید هر روز چندین بار تکرار شود. بسیاری از افراد دریافتند که در ابتدا حرکت دادن گردن بسیار دردناک است و ممکن است بخواهند از حرکت دادن آن جلوگیری کنند.

با این حال، این می‌تواند منجر به سفتی گردن شود و برای درد گردن بدتر است. در عوض، توصیه می‌شود تمرینات را به آرامی انجام دهید و دامنه حرکت را به تدریج افزایش دهید، بدون اینکه فشار بیشتری به آن ناحیه وارد کنید. در ادامه با جزئیات بیشتری به این موارد پرداخته شده است.

  • تاثیر منوال تراپی در درمان بیماری گردن درد

گردن درد به عنوان سومین عامل شایع ناتوانی و دردی با شیوع بالا، نیازمند رویکردهای درمانی مؤثر و کم‌هزینه است. برای مدیریت این بیماری، استفاده از پروتکل‌های درمانی ترکیبی توصیه می‌شود؛ تکنیک‌های دستی مانند ماساژ عمیق و کشش عضلانی که تحت عنوان منوال تراپی گردن شناخته می‌شوند، اغلب برای تسکین درد و بهبود دامنه حرکتی مفاصل ستون فقرات گردنی به کار می‌روند

  • ماساژ برای گردن درد

ماساژ برای گردن درد یک روش درمانی مؤثر برای تسکین درد مزمن، بهبود انعطاف‌پذیری و کاهش استرس است که از طریق دست‌کاری بافت‌های نرم مانند عضلات و تاندون‌ها (به ویژه با تکنیک‌های سوئدی یا بافت عمیق) عمل می‌کند. در کنار ماساژ، روش‌های دست‌کاری ستون فقرات (مانیپولیشن و موبیلیزاسیون) نیز برای افزایش دامنه حرکتی و کاهش سفتی گردن به کار می‌روند که البته اجرای آن‌ها توسط متخصص، پس از بررسی عوارض جدی احتمالی، توصیه می‌شود.

  • تغییر سبک زندگی

اگر درد اجازه می‌دهد، باید بیماران را تشویق به ادامه فعالیت روزمره خود کنیم. یک متخصص حرکات اصلاحی می‌تواند با ارائه ایده‌هایی در مورد چگونگی تغییر فعالیت‌ها به گونه‌ای که توسط بیماران انجام شود، کمک کند. در طول فعالیت‌هایی که ممکن است گردن درد را بدتر کند، مانند کار با کوشی و لپ تاپ، نحوه مطالعه کردن و خوابیدن  یا نحوه رانندگی کردن و…

  • حمایت روحی و روانی

افرادی که از درد مزمن گردن رنج می‌برند باید به یک منبع حمایت قوی برای کمک به مواجهه با مشکلات دسترسی داشته باشند. کمک از سوی خانواده و دوستان برای درک محدودیت‌های بیمار می‌تواند تأثیر مثبتی برای این افراد داشته باشد. مبتلایان به گردن درد مزمن بیشتر تحت تأثیر اختلالات بهداشت روان مانند افسردگی و اضطراب قرار می‌گیرند.

افرادی که تحت تأثیر قرار گرفته‌اند ممکن است از حضور در یک گروه پشتیبانی با افراد دیگری که با مبارزات مشابهی روبرو هستند بهره‌مند شوند. برخی از بیماران همچنین ممکن است مایل باشند به یک مشاور یا روانشناس مراجعه کنند تا به آن‌ها در زمینه این بیماری کمک کنند.

  • تزریق استروئید

در مورادی که درد شما شدید و اذیت کننده است؛ تزریق آمپول در نزدیکی ریشه های عصبی می تواند التهاب را کاهش دهد و درد را تسکین دهد.

  • درمان‌های جایگزین

پزشک ممکن است طب سوزنی را برای تسکین درد یا ماساژ برای کمک به شل شدن ماهیچه‌های سفت شده توصیه کند که به کاهش ناراحتی شما کمک می‌کند.

  • جراحی

 بیشتر علل گردن درد نیازی به جراحی ندارند. با این حال، اگر یک یا چند مهره در ستون فقرات شما از جای خود خارج شده باشد یا به اعصاب شما فشار وارد کند، ممکن است نیاز به جراحی داشته باشید.

 

 

شکل ستون فقرات
شکل ستون فقرات

برای تسکین گردن درد در خانه چه کار کنم؟

علاوه بر مصرف داروهای مسکن، می توانید اقداماتی را در خانه برای تسکین گردن درد انجام دهید، از جمله:

گرم درمانی:

دوش آب گرم بگیرید یا یک حوله داغ یا کیسه اب گرم به مدت 10 دقیقه هر چند ساعت یکبار روی محل درد خود قرار دهید. گرما ماهیچه های شما را شل می کند و جریان خون را افرایش می دهد.

سرما درمانی:

هر چند ساعت یکبار یک کیسه یخ (پیچیده شده در یک حوله نازک برای محافظت از پوست) به مدت 10 دقیقه روی گردن خود قرار  قرار دهید. سرما رگ های خونی شما را باریک می کند و التهاب و تورم را کاهش می دهد. بلافاصله پس از آسیب به جای گرما از سرما استفاده کنید.

ورزش و حرکات اصلاحی:

از راهنمایی های متخصص حرکات اصلاحی خود در مورد تمرینات گردن استفاده کنید و بتوانید برای تسکین گردن درد و بهبود دامنه حرکتی خود؛  از این روش پیش بروید.اما  اگر آسیب جدی به گردن یا فشار عصبی دارید، ورزش نکنید به جای آن حرکات کششی گردن را می توانید انجام دهید البته با احتیاط کامل.

تکنیک های کاهش استرس:

ذهن آگاهی، مدیتیشن، تمرینات تنفسی و یوگا می تواند به کاهش تنش در بدن شما کمک کند که ممکن است به درد گردن کمک کند.

سیگار را ترک کنید:

استعمال دخانیات به ساختار استخوان آسیب می رساند، بیماری دیسک دژنراتیو را تسریع می بخشد و روند بهبود را کند می کند.

درد گردن چقدر طول می کشد تا بهبود یابد؟

زمان بهبودی بستگی به این دارد که چه چیزی باعث گردن درد شما شده است. اگر گردن درد ناشی از مسائل رایج مانند فشار و استرس و یا ضعف عضلاتی باشد و تجویز متخصصتان برای شما اصلاح الگوهای حرکتی پایه مثل تنفس و یا تمرینات آبدرمانی و حرکات اصلاحی باشد؛ معمولاً  8 هفته حداقل زمان میبرد تا شروع تغییرات عصبی عضلانی رخ دهد.

همچنین حداقل 6-8 ماه زمان نیاز است تا این تغییرات تثبیت شود. لازم است واقع گرا باشید و در نظر داشته باشید که مشکلات شما در یک یا دو هفته به وجود نیامدند که انتظار بهبود زودتر داشته باشید اما بهبود گرفتگی عضلات پشت گردن از جمله مواردی که است که باید همیشه به فکر آن باشید.

بررسی اهمیت تغییر سبک زندگی و گردن درد

تغییر سبک زندگی برای گردن درد

علت درد گردن هنگام پایین انداختن سر چیست؟

انجام فعالیت‌هایی که گردن رو به پایین و یا در وضعیت نامناسبی قرار می‌گیرد باعث بروز درد می‌شود. این وضعیت‌ها می‌توانند شامل موارد زیر باشند:

  • قرارگیری وضعیت نامناسب گردن
  • اثرات وضعیت نامناسب بدن
  • عدم رعایت وضعیت صحیح حین رانندگی
  • عدم رعایت وضعیت صحیح هنگام کار با کامپیوتر
  • عدم رعایت نکات صحیح و ضروری در خوابیدن

گردن درد و وضعیت نامناسب گردن:

وضعیت نامناسب قرارگیری گردن در آینده می‌تواند نقش مهمی در ایجاد مسائل دژنراتیو گردن، مانند بیماری دژنراتیو دیسک برای فرد داشته باشد. حمل وسایل سنگین بر پشت و شانه‌ها ممکن است دردی ایجاد کند که به شانه‌ها و گردن انتشار یابد، زیرا شانه‌ها و قسمت فوقانی ستون فقرات ممکن است به همراه گردن و سر، گرد و به سمت جلو خم شوند.

اثرات وضعیت نامناسب بدن و گردن درد:

همان‌طور که سر به جلو خم می‌شود، نیروی جاذبه مهره‌های گردن را می‌کشد و دیسک‌های آن قسمت از ستون فقرات گردنی را تحریک می‌کند تا تغییر مکان داده و به جلو خم شوند. این کشش مداوم همه‌ی نقاط اعم از بافت‌ها و رباط‌ها تا مفاصل کوچک پشت گردن را درگیر می‌کند.

در نتیجه، ممکن است در برخی از عضلات گردن، احساس درد و حساسیت شدید به حرکت، کاهش دامنه حرکتی در گردن و شرایط دژنراتیوی دیسک مانند بیماری فتق دیسک گردن و آرتروز گردن را تجربه کنید که خود علت درد پشت گردن و شانه در بسیار از مواقع می باشد.

نکات مهم روزانه برای بهبود وضعیت ایستادن و سبک‌های زندگی مدرن باعث شده است که بی تحرکی و سکون در یک حالت به بخشی از زمان در روزهای ما تبدیل شود. در طول روز، هرگونه خم شدن در حالت ایستاده را بررسی و ارزیابی کنید.

سعی کنید صاف بایستید، شانه‌های خود را به آرامی به عقب بکشید و به سر و گردن خود استراحت دهید، بدون اینکه در قسمت فوقانی کمر فشار وارد کنید. کمر و شکم فرد باید بیشتر از دیگر عضلات در حمایت از وضعیت صحیح ایستادن درگیر باشد و پاها باید از هم فاصله مناسب داشته باشند.

 رانندگی و گردن درد:

حین رانندگی در مسافرت‌های طولانی مدت به همان مقدار قابل توجهی که در طول روز نشسته‌ایم بر بدن تأثیرات منفی دارد. مدت زمان طولانی در ترافیک ممکن است منجر به نشستن نادرست شود و باعث شود سر خود را به یک سمت تکیه دهیم. ارتفاع و شیب بدن خود را روی صندلی ماشین تنظیم کنید تا در وضعیتی صاف و صحیح قرار بگیرید.

اگرچه ممکن است در ابتدا احساس عجیب و غریب و ناخوشایندی داشته باشد، اما پشتیبانی بهتری از کمر فرد ایجاد می‌کند و به راحتی سر را به جای اینکه به سمت سینه پایین بیاورید، بالا نگه دارید. در عین حال سعی کنید عضلات شانه‌های خود را شل کرده و منقبض نکنید.

گردن درد هنگام کار با کامپیوتر و موبایل:

در عصر دیجیتال زندگی کردن، توجه به نحوه استفاده از وسایل الکترونیکی مهم‌تر می‌شود. چه بخواهید از تلفن یا لپ تاپ خود استفاده کنید، چه به شدت خم شوید و سر خود را خم کنید تا از نزدیک به صفحه کتاب نگاه کنید، همه به درد احتمالی گردن و شانه اضافه می‌کند.

فضای کاری خود را ارزیابی کنید و سعی کنید صفحه نمایش خود را مستقیماً در جلوی چشم قرار دهید، این کار می‌تواند به فرد در حالت خم شدن و حرکت سر به جلو کمک کند. تنظیم زنگ ساعت یا یادآوری برای بررسی وضعیت بدن در اواسط روز می‌تواند تفاوت زیادی ایجاد کند و بسیار کمک کننده باشد.

فیلم استفاده صحیح از موبایل

تمرین قدرتی برای عضلات rotator cuff  در کاهش گردن درد

برای اجرای این تمرین؛

به پهلو دراز بکشید، به شکلی سر و تنه شما در یک راستا باشد. می توانید برای راحتی بیشتر زیر سر یک بالشت قرار دهید. بازوی خود را روی  پهلو بگذارید و آرنج را  تا 90 درجه خم کنید. با ثابت نگه داشتن بازو و طبق ویئو دست خود را حرکت دهید و در انتهای دامنه حرکتی 1 تا 3 ثانیه مکث کنید. شما باید  یک فشار و سفتی  در پشت شانه خود احساس کنید. در صورت تایید متخصصتان برای افزایش فشار تمرینی می توانید از وزنه سبک استفاده کنید.

این تمرین را می توانید سه ست 8 تایی و دو بار در روز  برای هر سمت انجام دهید. توجه داشته باشید که این یک تمرین عمومی هست و در صورت افزایش درد به متخصص مراجعه کنید.

فیلم تمرین قدرتی برای عضلات rotator cuff

سری دوم:

بعد از بهبود وضعیت گردن با تمرینات سری اول می توانید با تغییر پوزیشن تمرینی فشار تمرینی را افزایش دهید.

تمرین نزدیک کردن کتف ها در کاهش گردن درد

صاف روی یک صندلی بنشینید. به پشتی صندلی تکیه ندهید. هر دو دست را روی پاهای یا کمر خود بگذارید. با یک حرکت کوچک تیغه های کتف خود را به عقب و به سمت هم بکشید و 1 تا 3 ثانیه نگهدارید. باید یک سفتی و انقباض بین کتف های خود احساس کنید. این تمرین را می توانید سه ست 8 تایی و دو بار در روز  انجام دهید. توجه داشته باشید که این یک تمرین عمومی هست و در صورت افزایش درد به متخصص مراجعه کنید.

فیلم تمرین نزدیک کردن کتف ها در کاهش گردن درد

تمرین قدرتی ناحیه پشتی در کاهش درد گردن

صاف روی یک صندلی بنشینید. ابتدا سر را به سمت عقب بکشید و کتف هایتان را از پشت به هم نزدیک کنید به شکلی که سر و تنه شما در یک راستا  قرار یگیرید.آرنج خود را خم کنید و  در کنار بدنتان نگه دارید. سپس آرنج های خود را به عقب بکشید و 1 تا 3 ثانیه نگهدارید. باید یک سفتی و انقباض بین کتف های خود احساس کنید. برای جلوگیری از گود شدن کمر، عضلات شکم و کف لگن خود را فعال نگه دارید.

این تمرین را می توانید سه ست 8 تایی و دو بار در روز  انجام دهید. توجه داشته باشید که این یک تمرین عمومی هست و در صورت افزایش درد به متخصص مراجعه کنید.

فیلم تمرین قدرتی ناحیه پشتی

سری سوم:

زمانی که گزارش خوبی از وضعیت گردن داشتید و درد شما مدیریت شد؛ می توانید با کمک کش و دمبل تمرینات قدرتی را برای افزایش قدرت عضلات ناحیه شروع کنید.

تقویت عضلات عمقی گردن برای گاهش درد گردن

صاف روی صندلی بنشینید و سر را به شکل کشویی به سمت عقب بکشید تا در گردن غبغب ایجاد شود و این وضعیت را نگه دارید.

سپس یک باند کششی را در پشت سرتان حلقه کنید و دو سر انتهای باند را محکم در دو دستتان نگه دارید. اکنون با پشت سر خود به باند فشار وارد کنید و با هر دو دست و کمک باند کشی در برابر حرکت سر مقاومت کنید. اطمینان حاصل کنید که سرتان را در وضعیت خنثی است و به سمت بالا یا پایین حرکت نمی کند. این وضعیت را 10 تا 20 ثانیه نگه دارید و سه تا چهار مرتبه تکرار کنید. توجه داشته باشید که این یک تمرین عمومی هست و در صورت افزایش درد به متخصص مراجعه کنید.

فیلم تقویت عضلات عمقی گردن

تقویت عضلات خم کننده جانبی گردن در کاهش درد گردن

صاف روی صندلی بنشینید و سر را به شکل کشویی به سمت عقب بکشید تا در گردن حالت غبغب ایجاد شود و این وضعیت را نگه دارید. در شروع حرکت یک باند کشش دور سرتان حلقه کنید و دو سر انتهای باند را محکم در یک دستتان نگه دارید.

اکنون باند را از سر خود دور کنید و با نگه داشتن سر در حالت خنثی در مقابل حرکت دست و کش مقاومت کنید. این وضعیت را 10 تا 20 ثانیه نگه دارید و سه تا چهار مرتبه برای هر سمت تکرار کنید. توجه داشته باشید که این یک تمرین عمومی هست و در صورت افزایش درد به متخصص مراجعه کنید.

تقویت عضلات خم کننده جانبی گردن

چگونه می توانیم از گردن درد جلوگیری کنیم؟

برای بیمارانی که از درد مزمن گردن رنج می‌برند، سازگاری با تغییرات و حفظ کیفیت زندگی در حد بالا دشوار است. با این حال، با درمان کافی، اکثر افراد می‌توانند با استراحت اندک در برنامه روزمره خود، در فعالیت‌های عادی شرکت کنند. چندین استراتژی وجود دارد که می‌تواند به افراد در کنترل درد در هر روز کمک کند.

شما می توانید برای جلوگیری از گردن درد تمرینات حرکات اصلاحی را با هدف ایجاد تعادل و هماهنگی بین قدرت و انعطاف پذیری عضلاتتان؛ شروع کنید.

وضعیت بدنی خوب را در حین ایستادن یاد بگیرید و تمرین کنید.

وسایل الکترونیکی مانند لپ تاپ و تلفن را در جای خود قرار دهید تا مجبور نباشید هنگام استفاده از آنها گردن خود را خم کنید یا فشار دهید. این متد در چگونه مطالعه کردن نیز؛ نیاز به توجه دارد.

فیلم طریقه صحیح نشستن و کار با لپ تاپ

هنگام نشستن شانه های خود را در یک راستا و پشت خود را صاف نگه دارید تا به گردن خود فشار نیاورید. صندلی های خودروی خود را طوری تنظیم کنید که در هنگام سفر وضعیت بدنی خوبی داشته باشید.

نشستن صحیح پشت کامپیوتر

وضعیت خواب خود را تنظیم کنید. هنگام خواب وضعیت بدن خود را خوب حفظ کنید. اگر به پشت یا پهلو می‌خوابید، از یک بالش برای حمایت از سر خود استفاده کنید تا سر و گردنتان با بقیه بدنتان در یک راستا باشد. اگر به پشت می خوابید، یک بالش زیر زانوهای خود قرار دهید تا فشار اضافی از روی کمرتان کم شود. از خوابیدن روی شکم با سر چرخان خودداری کنید.

روش صحیح خوابیدن برای دوری از گردن درد
روش صحیح خوابیدن برای دوری از گردن درد

فعال بمانید. شما می توانید از بسیاری از تمرینات مشابهی که برای تسکین گردن درد استفاده می شود برای جلوگیری از آن استفاده کنید. اگر شغلی را انجام می دهید که شامل نشستن طولانی مدت است،هر 25 دقیقه یک بار بلند شوید و پوزیشن کار خود را تغییر دهید یا در اطراف میز کار خود حرکت کنید.

روش استاندار ایستادن

وزن سنگین را روی شانه های خود حمل نکنید. از حمل اجسام سنگین مانند کیف کتاب یا چمدان روی شانه خودداری کنید. در عوض، استفاده از چمدان یا کیف های چرخ دار را در نظر بگیرید.

روش صحیح بلند کردن وسایل

در صورت داشتن گردن درد چه زمانی باید با پزشک تماس بگیرم؟

_ اگر گردن دردی دارید که در کار یا سایر فعالیت های روزانه اختلال ایجاد می کند، با متخصص ستون فقرات تماس بگیرید.

_ اگر همراه با گردن درد این علائم را دارید، می تواند نشانه اورژانس پزشکی باشد و به دنبال مراقبت های پزشکی فوری باشید:

  • بعد از تصادف ایجاد می شود.
  • شامل از دست دادن کنترل روده یا مثانه است.
  • چه در حال حرکت باشید چه ثابت بمانید؛ شامل سردرد، سرگیجه، حالت تهوع یا استفراغ است.
  • با لرز، تب یا کاهش وزن غیرقابل توضیح رخ می دهد.
  • با بی حسی یا سوزن سوزن شدن در بازوها، شانه ها یا پاها رخ می دهد.
  • با ضعف در پاها یا از دست دادن هماهنگی در بازوها یا پاها رخ می دهد.
  • با داروهای بدون نسخه بهتر نمی شود.
  • بعد از یک هفته بهبود نمی یابد.

یادداشتی از کلینیک دکتر گلشنی

وزن سر انسان به طور متوسط ​​حدود 5 کیلو گرم است. گردن شما وظیفه تحمل این وزن را بر عهده دارد و سرتان را در یک راستا با بقیه بدنتان نگه می دارد. با گذشت زمان، این کار می تواند بر بدن شما تأثیر بگذارد، به خصوص اگر دائماً گردن خود را تحت فشار قرار دهید. در این زمان که سر و گردن شما از راستای طبیعی خود خارج شود دیگر وزنی که گردن شما تحمل می کند 5 کیلو گرم نیست و می تواند به 30 کیلو گرم برسد. یعنی 6 برابر افزایش فشار!!! 

دررفتگی کشکک زانو

در یک زانوی سالم، کشکک در داخل یک شیار در پایین استخوان ران قرار دارد. در رفتگی کشکک زانو به زمانی گفته می‌شود که کاسه زانو به طور کامل از تراز طبیعی خود خارج شود. معمول‌ترین جهت دررفتگی استخوان کشکک به سمت خارج (به صورت جانبی) است. وقتی این اتفاق می‌افتد، عضلات و رباط‌های داخل زانو بیش از حد کشیده شده و آسیب می‌بینند.

عوامل کشکک زانو

عوامل دررفتگی کشکک زانو

در رفتگی کشکک در درجه اول ناشی از یک حادثه آسیب‌زا (اغلب پیچ خوردن یا ضربه مستقیم) به زانو است. با این حال، عوامل مختلفی وجود دارد که می‌تواند فرد را مستعد در رفتگی کشکک کند. این شامل:

سابقه دررفتگی یا پیچ‌خوردگی کشکک زانو

هایپرلاکسی مفصل پاتلوفمورال یا وضعیت بد

آسیب استخوان ران

عضلات چهار سر ران داخلی ضعیف

عضلات رتیناکولوم (نگه‌دارنده‌های نازک نی) جانبی ضعیف، ایلیوتیبیال باند، خم کننده‌های ران، عضلات وایتوس لترالاریس و عضلات دوسر ران.

دررفتگی کشکک در نوجوانان ورزشکار بیشتر دیده می‌شود.

علائم کشکک زانو

[sc name=”didar”][/sc]

علائم

بیماران مبتلا به کشکک در رفته گزارش می‌دهند که کاسه زانوی من از جای خود خارج شده است. ممکن است خود به خود جابجا شود و به حالت طبیعی برگردد و در غیر این صورت، پزشک متخصص می‌تواند در جا به جایی کشکک دررفته نقش داشته باشد.

جا به جایی قابل مشاهده‌ای از قسمتی از ناحیه زانو (اغلب به سمت خارج از زانو).

درد، به ویژه با فعالیت‌هایی که نیاز به تحمل وزن و صاف شدن فعال زانو دارند.

تورم اطراف کشکک زانو و کاسه زانو متحرک.

افزایش حساسیت عضلات اطراف و پشت زانو

احساس بی ثباتی یا قفل شدن در هنگام تحمل وزن.

ضعف عضلات چهار سر ران

تشخیص دررفتگی کشکک زانو

در معاینه، متخصص حرکات اصلاحی یا پزشک به دنبال نشانه‌های دررفتگی کشکک و آسیب عضله و رباط است. از اشعه ایکس، سونوگرافی یا MRI نیز می‌توان برای تأیید تشخیص و شناسایی ساختارهای آسیب دیده اطراف کاسه زانو یا سطح مفصل کشکک زانو استفاده کرد که کاملاً معمول است. برای مشاوره خاص در مورد دررفتگی کشکک، لطفاً با متخصص حرکات اصلاحی یا یک پزشک معتمد زانو مشورت کنید.

درمان کشکک زانو

درمان دررفتگی کشکک زانو

جابجایی کشکک زانو

درمان اولیه شامل جابجایی کشکک زانو است که فقط در صورت عدم جا به جایی به صورت خود به خود، باید توسط یک متخصص انجام شود.

تمرین درمانی

بیشتر بیماران مبتلا به دررفتگی کشکک زانو در طی چند ساعت پس از جا انداختن، احساس بهتری دارند. با این حال، توان‌بخشی فرد حداقل 8 تا 12 هفته طول می‌کشد تا توان فرد را با موفقیت و جلوگیری از دررفتگی مکرر بهبود بخشد و کاهش دهد.

هدف از تمرین درمانی:

درد و التهاب را کاهش می‌دهد.

از طریق آتل‌های مخصوص از کشکک زانو محافظت می‌شود. به عنوان مثال، بریس کشکک

دامنه حرکت عضلات درگیر را عادی می‌کند.

عضلات اطراف زانوی فرد را تقویت می‌کند مانند عضلات چهار سر ران.

اندام تحتانی فرد را تقویت می‌کند مانند عضلات دو قلو، ران و لگن.

تراز بندی کشکک (زانو) را بهبود می‌بخشد.

باعث طبیعی شدن طول عضلات اطراف زانو و نگه‌دارنده‌های نازک نی می‌شود.

انعطاف پذیری، چابکی و تعادل فرد را بهبود می‌بخشد.

تکنیک و عملکرد حرکت زانو را بهبود می‌بخشد، به عنوان مثال راه رفتن، دویدن، چمباتمه زدن، جست و خیز و فرود.

احتمال دررفتگی مجدد کشکک زانو را به حداقل می‌رساند.

عمل جراحی کشکک زانو

اکثر بیماران مبتلا به دررفتگی کشکک به درمان محافظه کارانه پاسخ خوبی می‌دهند. نیککو و همکاران در سال 2005 بیماران درمان شده پس از جراحی و بیماران تحت درمان با ورزش در هفت سال پیگیری را مقایسه کردند و هیچ تفاوت عملکردی معنی داری نداشت.

در برخی موارد، با این وجود، ممکن است جراحی برای ترمیم قابل توجه استخوان (به عنوان مثال سطح مفصل کشکک) یا آسیب رباط ناشی از دررفتگی لازم باشد. MRI تعیین می‌کند که آیا آسیب سطح مفصل رخ داده است یا خیر.

کشکک زانو

توان‌بخشی کشکک زانو پس از جراحی

توان‌بخشی زانو بعد از عمل یکی از مهم‌ترین جنبه‌های جراحی پس از دررفتگی است که اغلب نادیده گرفته می‌شود. انجام تمرینات اصلاحی و توان‌بخشی برای جلوگیری از دررفتگی در آینده، برای بازسازی عضلات و عملکرد بدن بسیار مهم است. موفق‌ترین و سریع‌ترین نتایج ناشی از راهنمایی و نظارت یک متخصص حرکات اصلاحی و پزشک ورزشی باتجربه است.

توان‌بخشی فرد پس از جراحی زانو بر روی بازگرداندن کامل حرکت، قدرت، انعطاف پذیری و استقامت زانو است. فرد همچنین به تعادل و مهارت آموزی مجدد نیازهای ورزشی یا عملکردی خاص خود نیاز دارد. متخصص حرکات اصلاحی و تمرین درمانی در این زمینه متخصص است.

کشکک زانو

جلوگیری از دررفتگی مکرر کشکک

به دنبال دررفتگی اولیه کشکک، در صورت عدم دریافت توان‌بخشی (ناکافی)، خطر عود تقریباً 50٪ است. با تکرار دررفتگی کشکک، خطر آسیب دیدگی مجدد به میزان قابل توجهی افزایش می‌یابد. به همین دلیل، بحث در مورد آسیب خود با متخصص حرکات اصلاحی بسیار حیاتی است. آن‌ها به فرد در مورد بهترین برنامه درمانی مشاوره می‌دهند و اطمینان حاصل می‌کنند كه توان‌بخشی كافی را برای كاهش خطر ادامه مشکلات زانو به میزان قابل توجهی انجام می‌دهد.

زمان برگشت به ورزش با دررفتگی کشکک زانو

ورزشکاران معمولاً به محض دررفتگی کشکک دچار مشکلات خاصی می‌شوند. بی ثباتی باقیمانده در اطراف کاسه زانو و همچنین ضعف و سستی باقیمانده در نتیجه آسیب افزایش می‌یابد. متخصص حرکات اصلاحی یک برنامه ورزشی منحصر به فرد طراحی می‌کند تا به فرد کمک کند تا به سطح عملکرد قبلی خود برگردد.

کشکک زانو

بریس کشککی رانی

بریس کشککی رانی مناسب می‌تواند به عنوان جایگزینی مفیدی برای چسب زدن روی زانو باشد.

پارگی مینیسک زانو

مینیسک زانو چیست؟

مینیسک زانو فیبروکارتلاژی است که استخوان ران را از استخوان درشت نی جدا می‌کند. بیشتر افراد از مینیسک زانو به عنوان غضروف زانوی خود یاد می‌کنند. هر مفصل زانو دارای یک مینیسک داخلی و یک مینیسک جانبی است. مینیسک زانو اشکال منحصر به فردی دارد. آن‌ها به صورت گوه‌ای و یا شبیه به کلیه هستند.

شکل گوه‌ای به ثبات چرخشی زانوی فرد کمک می‌کند. مینیسک همچنین به عنوان یک سپر نیز عمل می‌کند. همانطور که راه می‌رویم، می‌دویم و با کمک زانو می‌پریم، زانو نیروهای بسیاری را به خود جذب می‌کند. مینیسک به جذب این نیروها کمک می‌کند تا سطوح استخوان آسیب نبیند.

با افزایش سرعت حرکت از راه رفتن به دویدن تا پریدن، میزان نیرو به طور تصاعدی افزایش می‌یابد. مینیسک به جای جدا کردن، باعث پراکنده شدن نیروهای فشاری در کل زانو می‌شود.

پارگی مینیسک زانو چیست؟

مینیسک زانو با پیچ خوردن زانویی که کمی خم است، معمولاً در جمعیت جوان به صورت آسیب‌زا پاره می‌شود. نوع مشکل‌ساز آسیب مینیسک اغلب مربوط به فعالیت‌های ورزشی نادرست است.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.

مینیسک می‌تواند در قسمت جلویی، خلفی، شعاعی پاره شود یا ظاهری دسته سطلی داشته باشد.

در افراد میانسال، ممکن است پارگی به دلیل تخریب طبیعی مینیسک در اثر افزایش سن باشد یا آسیب سطح استخوان مفصل ران بر اثر آرتروز و پارگی مینیسک باشد. در این حالت، جراحی آرتروسکوپیک زانو در ترمیم مینیسک و ترمیم سطح آسیب دیده مفصل می‌تواند کمک کننده باشد.

بسته به نوع پارگی مینیسک، ترمیم مینیسک ممکن است پیچیده باشد. پارگی شدید مینیسک به هیچ عنوان نباید نادیده گرفته شود. برخی از متخصصان زانو معتقدند که مینیسک آسیب دیده می‌تواند منجر به تغییرات استخوانی (آرتریت) و تخریب زودرس شود.

تشخیص پارگی مینیسک زانو

علائم پارگی مینیسک به طور معمول با مکانیزمی از آسیب شروع می‌شود که شامل سابقه پیچ خوردگی شدید در زانوی کمی خم شده است. با این حال، پارگی مینیسک دژنراتیو می‌تواند به آرامی با علائم و نشانه‌هایی ظاهر شود.

علائم و نشانه‌های پارگی مینیسک زانو

همچنین ممکن است صدا دادن یا قفل شدن زانو را تجربه کنید. درد اغلب در امتداد خط مفصل زانو با تورم مفصل همراه است.

معاینه بالینی ممکن است حساسیت به لمس در امتداد خط مفصل زانو را نشان دهد. در این مواقع معمولاً متوجه خواهید شد که چمباتمه زدن دردناک است.

متخصص حرکات اصلاحی و پزشک برای تأیید تشخیص پارگی مینیسک از آزمایش مک مورای و سایر آزمایشات بالینی استفاده می‌کند.

اشعه ایکس یا ام آر آی؟

اسکن و MRI دقیق‌ترین آزمایش غیرتهاجمی برای تأیید پارگی مینیسک است. در اشعه ایکس پارگی مینیسک مشاهده نمی‌شود.

آیا پارگی مینیسک می‌تواند به خودی خود بهبود یابد؟

ترمیم پارگی مینیسک به میزان خون‌رسانی مینیسک فرد بستگی دارد که محدود است. مینیسک تغذیه خود را از خون و مایع مفصلی داخل کپسول مفصل دریافت می‌کند. مینیسک دارای دو ناحیه مشخص است که توانایی بهبودی آن‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دهد. ما به این مناطق، منطقه قرمز و منطقه سفید می‌گوییم.

منطقه قرمز مینیسک زانو

ناحیه قرمز منبع خون دارد، به این معنی که می‌تواند به طور طبیعی بهبود یابد. پارگی طولی نمونه‌ای از پارگی مینیسک است که احتمالاً به طور طبیعی بهبود می‌یابد. لبه خارجی مینیسک از کپسول سینوویال خون‌رسانی می‌کند. پارگی مینیسک جانبی ممکن است بدون نیاز به جراحی بهبود یابد.

منطقه سفید مینیسک زانو

منطقه سفید منبع خون ندارد و به طور طبیعی بهبود نمی‌یابد. قسمت داخلی مینیسک تغذیه خود را از مایع مفصلی می‌گیرد. به همین دلیل، پارگی مینیسک داخلی معمولاً به دلیل کمبود خون‌رسانی بهبود نمی‌یابد تا پاسخ التهابی ایجاد کند. این آسیب‌ها غالباً به جراحی برای برداشتن قسمت پاره شده نیاز دارند.

اگر یک مینیسک پاره را بدون درمان رها کنید چه اتفاقی می‌افتد؟

پارگی مینیسک درمان نشده می‌تواند دچار آسیب جدی شود و در مفصل زانو شل شود. این قطعات شل شده می‌توانند منجر به قفل شدن زانو یا ضعیف شدن آن شوند.

پارگی مینیسک درمان نشده همچنین می‌تواند در اندازه پارگی افزایش یابد و ناحیه آسیب دیده مینیسک را گسترش دهد.

درمان پارگی مینیسک زانو

گزینه‌های درمان پارگی مینیسک زانو

پارگی خفیف مینیسک یا پارگی در ناحیه قرمز معمولاً به سرعت به درمان با حرکات اصلاحی و تمرین درمانی پاسخ می‌دهد.

یکی از نقش‌های اصلی مینیسک جذب ضربه است. خوشبختانه ضربه‌گیرهای حیاتی دیگر در اطراف زانو و عضلات هستند که این نقش را بر عهده دارند. محققان کشف کرده‌اند که اگر عضلات پا را تقویت کنید، با بهبود قدرت عضله و پایداری زانو، فشارهای استخوانی کاهش می‌یابد.

هدف از تمرین درمانی و حرکات اصلاحی در پارگی مینیسک زانو:

درد و التهاب را کاهش دهید.

دامنه حرکت زانو را طبیعی کنید.

عضلات حمایت کننده از زانوی خود را تقویت کنید مانند عضلات چهار سر ران و همسترینگ.

اندام تحتانی خود را تقویت کنید: عضلات دوقلو، ران و لگن.

وضعیت صحیح قرارگیری کشکک استخوانی (کلاهک زانو) را بهبود ببخشید.

طول عضلات خود را عادی کنید، انعطاف‌پذیری و تعادل خود را بهبود بخشید. تکنیک و عملکرد خود را بهبود ببخشید مانند راه رفتن، دویدن، چمباتمه زدن، جست و خیز و فرود.

احتمال آسیب دیدگی مجدد را به حداقل برسانید.

آسیب‌های مینیسک معمولاً با آسیب‌های دیگر زانو همراه است که ممکن است نیاز به درمان نیز داشته باشد.

مدت بهبودی زانو بدون انجام عمل جراحی

در صورت آسیب دیدگی در ناحیه قرمز، پارگی مینیسک معمولاً شش یا هشت هفته طول می‌کشد تا بهبود یابد. همانطور که قبلاً ذکر شد، برخی از پارگی‌های مینیسک نیاز به جراحی دارند. متخصص حرکات اصلاحی فرد را در مورد احتمال آسیب دیدگی زانو راهنمایی می‌کند.

پرهیز از فعالیت‌ها و ورزش‌هایی که باعث فشارهای شدید از طریق مینیسک می‌شوند و بهبودی را بیشتر به تعویق می‌اندازند. در بعضی موارد، ممکن است متخصص حرکات اصلاحی به فرد توصیه کند میزان وزن وارد شده بر روی زانو را حفظ و کنترل کند.

در این موارد، می‌توان عصا را توصیه کرد. همه افراد متفاوت هستند، بنابراین توسط متخصص حرکات اصلاحی باید راهنمایی شوید.

جراحی پارگی مینیسک زانو

اکثر جراحان قبل از انجام عمل جراحی چند هفته حرکات اصلاحی و تمرین درمانی و فیزیوتراپی را به فرد توصیه می‌کنند. انجام این امور قبل از عمل دو مزیت اصلی دارد:

فرد بدون نیاز به جراحی، آسیب ‌زانوی خود را با موفقیت بازسازی می‌کند.

فرد در حال تقویت زانوی خود هست تا بتواند بهتر برای توان‌بخشی بعد از عمل آماده شود.

در صورت نیاز به جراحی، از جراحی آرتروسکوپیک زانو (از طریق دوربین فیبر نوری به اندازه یک مداد) برای جدا کردن (برداشته شدن) قطعه پاره شده و یا ترمیم (بخیه) پارگی در ناحیه خارجی استفاده می‌شود.

این مداخله ساختارهای تقریباً «طبیعی» را برای فرد ایجاد می‌کند و احتمال تغییرات دژنراتیو آرتروز در آینده را کاهش می‌دهد.

جراحی پارگی مینیسک زانو

تمرین درمانی پس از جراحی آسیب‌های مینیسک

پارگی مینیسک

توان‌بخشی و تمرین درمانی برای پارگی مینیسک برداشت شده می‌تواند به طور کلی تهاجمی باشد و بازگشت سریع به عملکرد را هدف قرار دهد. همانطور که درد و تورم را کاهش می‌دهد، بهبودی پیشرفت خواهد کرد. اکثر بیماران پس از آرتروسکوپی می‌توانند طی 3 تا 6 هفته به عملکرد طبیعی خود بازگردند.

بازتوانی بعد از پارگی مینیسک

بازتوانی بعد از پارگی مینیسک

بازتوانی پس از ترمیم مینیسک معمولاً با برداشتن قسمت آسیب دیده متفاوت است به دلیل زمان بهبودی لازم در جایی که مینیسک فرد بخیه دارد. اکثر جراحان به مدت 4 تا 8 هفته به فرد توصیه می‌کنند که بر روی زانوی خود فشار و وزن وارد نکنند تا اینکه مینیسک بهبود یابد.

تمرکز تمرینات اصلاحی و درمانی باید بر روی تحرک زودهنگام مفاصل زانو (تیبیا فمورال) و کاسه زانو (کشکک زانو) باشد. به علاوه تقویت عضلات چهار سر ران، همسترینگ و عضلات پا، با بارهای کم وزن بدن و کمترین پیچ خوردگی یا ضربه باید انجام شود.

دستورالعمل‌های درمانی فرد با توجه به یافته‌ها و روش‌های عملیاتی انجام شده مشابه رویکرد غیر جراحی خواهد بود که در اینجا برای انتخاب بهترین روش درمانی باید از متخصص حرکات اصلاحی کمک گرفته شود.

سندرم لایه چربی

سندرم لایه چربی می‌تواند یک اختلال اولیه یا ثانویه نسبت به سایر آسیب‌ها مانند آسیب‌های مینیسک و یا پارگی رباط زانو باشد. شیوع به طور گسترده‌ای بررسی نشده است، با این حال، دو مطالعه لایه چربی جدا شده را در 1٪ موارد درد قدامی زانو و 8/6٪ به عنوان یک اختلال ثانویه گزارش کرده‌اند. سینوویت و تورم لایه چربی پس از پارگی رباط صلیبی قدامی (ACL) گزارش شد.

تاریخچه دقیق و یافته‌های ارزیابی عملکرد برای جدا کردن سندرم لایه چربی از سایر شرایط مهم است:

سندرم اصطکاک جانبی استخوان کشکک، از بین بردن قسمتی از زیر کشککی و سندرم سیکلوپس.

علائم سندرم لایه چربی، درد قدامی زانو است، اغلب پشت کشککی و زیر کشککی است. کرپیتوس پاتلوفمورال ممکن است وجود داشته باشد، مانند قفل شدن زانو در راه رفتن بر پله‌ها، چمباتمه زدن، پریدن و دویدن.

سندرم لایه چربی یا سندرم هوفا

لایه چربی هوفا لایه چربی زانو است، یا لایه چربی اطراف کشکک است. این لایه یک ساختار بافت نرم است که درست در زیر تاندون کشکک قرار دارد. لایه چربی دارای عصب دهی فراوانی است و آن را به یکی از حساس‌ترین ساختارهای زانو تبدیل کرده است. در صورت تحریک، لایه چربی می‌تواند منبع خوبی برای درد و ناراحتی زانو باشد. از آنجا که چربی دقیقاً در زیر کشکک زانو قرار دارد، در صورت وجود مشکلی در مفصل مچ پا، می‌تواند باعث ایجاد فشار یا گرفتگی روی لایه چربی شود. سندرم لایه چربی به سندرم هوفا نیز معروف است.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.

عوامل ایجاد سندرم لایه چربی

ضربه محکم به جلوی زانو (به عنوان مثال زمین خوردن، تصادف با وسایل نقلیه موتوری، تکل فوتبال)

عضلات چهار سر ران ضعیف

زانوی عقب رفته (کشش بیش از حد زانو)

چرخش لگن رو به جلو

سابقه آرتروز در زانو

آسیب و به دنبال آن فیبروز (سخت شدن) لایه چربی

علائم سندرم لایه چربی

سندرم لایه چربی که سندرم هوفا نیز نامیده می‌شود، می‌تواند شامل برخی یا تمام علائم زیر باشد:

احساس درد در جلوی زانو

احساس ورم در زیر و اطراف زانو

احساس درد با صاف شدن کامل زانو

درد همراه با فعالیت‌های طولانی مدت راه رفتن، چمباتمه زدن و لگد زدن.

احساس درد با پوشیدن کفش پاشنه بلند

این علائم همچنین می‌تواند مشخصه چندین بیماری زانو باشد. به عنوان مثال، تاندینوپاتی کشکک یا سندرم درد مفصل پاتلوفمورال. از این رو، بهتر است برای ارزیابی دقیق و تشخیص صحیح با متخصص حرکات اصلاحی زانو در تماس باشید.

تشخیص سندرم لایه چربی

در معاینه، متخصص حرکات اصلاحی یا پزشک ورزشی به دنبال نشانه‌هایی از علائم ذکر شده در بالا هستند. همچنین، آن‌ها یک آزمایش بالینی به نام Hoffa’s test را انجام می‌دهند که شامل حرکت مفصل زانو بعد از انقباض عضلات چهار سر ران است. همچنین ممکن است از MRI برای تشخیص التهاب لایه چربی استفاده شود، اما برای تشخیص پراکندگی لایه چربی بسیار دقیق نیست.

یک ارزیابی دقیق توسط متخصص حرکات اصلاحی یا پزشک ورزشی معمولاً می‌تواند تشخیص دقیق‌تر مربوط به حرکت را به فرد ارائه دهد.

درمان سندرم لایه چربی

درمان به کمک تمرین درمانی و حرکات اصلاحی بهبودی فرد را تسریع می‌کند. متخصص حرکات اصلاحی قصد دارد که:

درد و التهاب خود را کاهش دهید.

روش‌ها ممکن است شامل الکتروتراپی، سرما درمانی، نوار چسب درمانی، طب سوزنی و آموزش راه رفتن صحیح باشد.

دامنه حرکتی مفصل و عضله خود را طبیعی کنید.

عضلات زانو و پا را تقویت کنید.

کشکک استخوانی (زانو) خود را در راستای صحیح قرار دهید.

انعطاف پذیری، چابکی، قدرت، روش و عملکرد فرود خود را بهبود ببخشید. راه رفتن، دویدن، چمباتمه زدن، جست و خیز و فرود را به روش صحیح بیاموزید.

پس از معاینه دقیق و تشخیص دقیق پزشکان آسیب دیدگی زانو مانند متخصص حرکات اصلاحی و تمرینات ورزشی، پزشک ورزشی یا جراح زانو، درباره آسیب زانو خود صحبت کنید.

اگر درد و علائم زانو همچنان ادامه داشته باشد، جراحی لایه چربی می‌تواند یک گزینه باشد. درمان جراحی ناحیه لایه چربی ممکن است شامل آرتروسکوپی یا برداشتن جزئی لایه چربی باشد.

جلوگیری از سندرم لایه چربی

بهترین روش برای جلوگیری از بروز یا عود سندرم لایه چربی، افزایش قدرت و انعطاف پذیری عضلات در اطراف زانو، مفصل ران و مچ پا است.

متخصص حرکات اصلاحی فردی است که فرد را به سمت بهترین تمرینات برای اصلاح نقص در این مناطق راهنمایی می‌کند.

اگر قبلاً با ضد لایه چربی دست و پنجه نرم کرده‌اید، بهتر است از انجام فعالیت‌های شدید کننده آسیب مانند دو زانو زدن، چمباتمه زدن و لگد زدن برای مدت طولانی خودداری کنید. برای خانم‌ها بهتر است راه رفتن با کفش پاشنه بلند را محدود کنید.

تشخیص و درمان ناهنجاری های شایع در کودکان و نوجوانان

همه ما به دلیل فعالیت های تکراری روزانه و نوع کارمون دچار عدم تعادل های عضلانی میشیم (اگر زمینه وراثتی هم داشته باشیم که این مسئله بدتر هم می شود) و این عدم تعادل های عضلانی میتوانند مشکلات متعددی از جمله قوز پشتی، گردن به جلو، شانه نابرابر، گودی کمر، زانوی ضربدری، زانوی ایکس، پای پرانتزی یا کمانی یا پرانتز، کف پای صاف و … رو برامون به همراه داشته باشند البته گاهی اوقات نیز ممکن است شما شاهد این مشکلات در کوکان و نوجوانان باشید!

 اما نگران نباشید رشته و روش جدید حرکات اصلاحی اینجا میتونه به کمکتون بیاد. برنامه حرکات اصلاحی که برای فرد تجویز می شود باید با اطلاع از وضعیت ساختار بدنی و آناتومیکی فرد که توسط متخصص حرکات اصلاحی بررسی می شود تهیه و تنظیم شود و برای نتیجه بهتر نیز زیر نظر یک متخصص پیش بروید تا بتواند وضعیت شما را کنترل و بهبود بخشد. در تهیه برنامه حرکات اصلاحی به این نکته حتما توجه کنید که برنامه حرکت اصلاحی کاملا تخصصی و فردی است و برنامه شما می تواند برای فرد دیگر خطرناک و نامناسب باشد و حتی وضعیت فرد را بدتر هم بکند! با توجه به این موضوع برای تهیه برنامه حرکات اصلاحی حتما به متخصصین مجرب این حیطه مراجعه کنید.

فهرست مطالب :

همین الان برای مشکل پای پرانتزی، قوز پشتی، کمر درد و … نوبت ویزیت رایگان بگیرید اگر نمی دانید چگونه باید این کار را انجام دهید ما اینجا هستیم تا شما را راهنمایی کنیم پس با تکمیل کردن فرم زیر راه را برای خودتان آسان نمایید.

دریافت نوبت ویزیت آنلاین رایگان

چه زمانی باید نگران پای پرانتزی کودک باشیم؟

شناسایی پای پرانتزی آسان است اما فقط متخصص می‌تواند به شما بگوید که این بیماری تا چه حد شدید است یا اینکه ناشی از یک بیماری زمینه‌ای است یا خیر؟

 زمانی که به متخصص مراجعه کنید؛ به احتمال زیاد پاهای شما را اندازه‌گیری کرده و راه رفتن شما را مشاهده و ارزیابی می‌کند. همچنین ممکن است برای بررسی بهتر و دیدن هرگونه ناهنجاری استخوانی در پاها و زانوها، پرتونگاری یا آزمایش‌های تصویربرداری دیگری را نیز تجویز کنند. امکان تجویز آزمایش خون را برای کمک به تعیین اینکه آیا مشکل شما ناشی از بیماری دیگری مانند rickets یا  Paget’s diseaseاست؛ نیز وجود دارد.

علت پای پرانتزی

  • کمبود کلسیم
  • کمبود ویتامین D3
  • ضعف عضلانی
  • عفونت و تومور
  • آرتروز در بزرگسالان
  • مادرزادی

روش درمانی و اصلاح زانوی پرانتزی با توجه به علت به وجود آمدن و شرایط فرد متفاوت است و حتما باید توسط یک متخصص قبل از هر اقدامی بررسی شوید. روش های درمانی مختلفی برای این مشکل وجود دارند از جمله:

  • کفی طبی:

کفی طبی برای توزیع مناسب نیروها بر کف پاها بسیار مهم و ضروری است و باید تهیه و استفاده شود.

  • کاهش وزن:

در صورتی که فرد وزن زیادی دارد کاهش هر یک کیلوگرم وزن می تواند فشار زیادی را از روی مفاصل مخصوصا زانوها بکاهد و از آرتروز زودرس پیشگیری کند.

  • کفش مناسب:

همانند کفی طبی، کفش مناسب نیز برای توزیع مناسب فشار و نیروهای وارد به کف پا و مفاصل ضروری است.

  • بریس و زانوبند:

در موارد شدید می تواند در کنار درمان هایی مثل حرکات اصلاحی بسیار موثر باشد.

  • حرکات اصلاحی:

حرکات اصلاحی با تقویت عضلات و اصلاح الگوهای راه رفتن و ایستادن یکی از موثرترین و ماندگارترین روش ها است و در کنار موارد دیگری همچون کفی طبی، کفش مناسب و کاهش وزن  و … می تواند اثرگذاری خوبی را به همراه داشته باشد.

پای پرانتزی
در این ویدئو یک تمرین کاربردی برای اصلاح زانوی پرانتزی مشاهده می کنید که با انجام منظم آن البته تحت نظر دکتر می توانید با مشکل پای پرانتزی خداحافظی کنید.
  • در موارد شدید و یا مادرزادی جراحی:

در مواردی که آرتروز و کاهش فضای مفصلی دیده شود و همچنین درجات زانوی پرانتزی افزایش یابد جراحی تنها روش موثر خواهد بود.

از کجا بفهمم کودکم کف پای صاف دارد؟

کف پای صاف در کودک مشکلی است که معمولاً در بحث ارتوپدی کودکان وجود دارد و عموماً ناشی از تحلیل قوس طولی داخلی در پا است. مشخص شده است كه 42٪ كودكان بين 3 تا 6 سال با وزن طبيعي دچار کف پای صاف می‌شوند. سن، جنس، چاقی، فلج مغزی، سندرم داون و… عوامل خطر آمیزی برای رشد و نمو نادرست اسکلتی عضلانی شناخته‌شده‌اند. تقریباً 20٪ از افراد بالغ دارای کف پای صاف هستند.

زمانی که حرف از کف پای صاف و یا ناهنجاری‌های اسکلتی بدن پیش می‌آید باید به دنبال پزشک و درمانگر متخصص مربوط به آن هستیم! معمولاً پزشکان طب ورزش، متخصصان آسیب‌شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی در صدر قرار گرفته و برای درمان باید به آن‌ها مراجعه کنیم. این افراد به دلیل دارا بودن دانش و تخصص کافی در زمینه‌ی ناهنجاری‌های بدن و شناخت کامل اسکلت بدن می‌توانند با معاینات مخصوص به هر ناحیه راه‌های درمانی مؤثر و مناسب را برای شما تجویز کنند.

راه های تشخیص کف پای صاف کودک

پزشک پاها را از جلو، پشت و تمام جهات مشاهده خواهد کرد و از شما می‌خواهد که روی انگشتان پا بایستید. او ممکن است به الگوی سایش کفش‌های شما، نوع ایستادن، تغییر ظاهر استخوان‌های پا به خصوص کف پا و زانوها و انگشتان پا نگاه کند. پس از تشخیص ظاهری از راه‌های غیر چشمی استفاده خواهد کرد که شامل موارد زیر است:

اشعه ایکس: در اشعه ایکس معمولی از مقدار کمی اشعه برای تولید تصاویر از استخوان‌ها و مفاصل در اندام‌های شما استفاده می‌کنند. به ویژه در تشخیص آرتروز مفید است.

سی تی اسکن: این آزمایش با اشعه X تصویر اندام شما را از زوایای مختلفی می‌گیرد و جزئیات بسیار بیشتری نسبت به اشعه ایکس معمولی ارائه می‌دهد.

سونوگرافی: اگر پزشک شما به یک تاندون آسیب دیده مشکوک باشد، ممکن است این آزمایش را انجام دهد که از امواج صوتی برای تولید تصاویر دقیق از بافت‌های نرم در بدن استفاده می‌کند.

MRI: با استفاده از امواج رادیویی و یک آهنربای قوی انجام می‌شود، MRI جزئیات عالی از هر دو بافت سخت و نرم را ارائه می‌دهد.

آنالیز راه رفتن (Clinical gait analysis): با استفاده از دستگاه‌های پیشرفته و دوربین‌های سرعت بالا نحوه راه رفتن و فعالیت عضلات بررسی می‌شود و ویژگی چگونگی کفی کفش و راه‌حل‌های درمانی مشخص می‌گردد. خوشبختانه این روش نسبت به روش‌های دیگر ایمن‌تر است.

کف پای صاف در کودکان
اگر کودک شما کف پای صاف دارد می توانید از این تمرین برای بهبود و رفع مشکل استفاده نمایید همین الان روی ویدئو بزنید و تمرین را انجام دهید.

تشخیص و رفع گودی کمر در کودک و نوجوان

گودی کمر وضعیتی است که در آن انحنای بیش از حد ستون فقرات در قسمت تحتانی کمر به وجود می‌آید. گودی کمر منحنی مشخصی به شکل C را در قسمت تحتانی کمر یا ناحیه کمر ایجاد می‌کند و غالباً در نتیجه وضعیت نامناسب بدن یا عدم ورزش ایجاد می‌شود. گودی کمر می‌تواند باعث سفت شدن عضلات در قسمت تحتانی کمر شود. همچنین می‌تواند به ستون فقرات و بافت‌های نرم در ناحیه کمر آسیب برساند.

راه تشخیص گودی کمر در کودک و نوجوان

  • ستون فقرات خمیده. گودی کمر منجر به انحنای بیش از حد ستون فقرات در قسمت تحتانی کمر می‌شود و باعث می‌شود شکم و باسن از نظر نمای ظاهری برجسته‌تر به نظر برسد.
  • درد پایین کمر. افراد مبتلا به گودی کمر ممکن است درد خفیف تا شدید کمر را تجربه کنند که ممکن است با حرکت بدتر شود.

تشخیص گودی کمر دشوار است زیرا در انحنای طبیعی ستون فقرات (لوردوز کمر) تنوع زیادی وجود دارد.اشعه ایکس ممکن است به اندازه‌گیری انحنای ستون فقرات کمک کند، اما اگر فکر می‌کنند ناهنجاری در بافت نرم مسئول گودی کمر است، متخصص حرکات اصلاحی درخواست تصویربرداری با رزونانس مغناطیسی (MRI) یا توموگرافی کامپیوتری (CT) را خواهد کرد.

گودی کمر در ابتدا ممکن است با داروهای ضدالتهابی درمان شود. پزشک ممکن است با تجویز مسکن و داروهای ضدالتهابی برای تسکین علائم دردناک گودی کمر شروع کند. درمان طولانی مدت به علت بیماری بستگی دارد. در صورتی که گودی کمر مربوط به یک مسئله ساختاری با ستون فقرات باشد، مراجعه به یک متخصص حرکات اصلاحی ممکن است ضروری باشد. در مواردی که چاقی ممکن است یک عامل مؤثر باشد، پزشک احتمالاً یک برنامه کاهش وزن تدوین می‌کند. این ممکن است شامل تمرینات درمانی فیزیکی باشد که ماهیچه‌های اصلی را برای بهبود وضعیت بدن کشش و تقویت می‌کند.

علت گودی کمر در کودکان و نوجوانان

چاقی منجر به وجود چربی اضافی در شکم و باسن می‌شود. این فشار اضافی را به قسمت تحتانی کمر وارد می‌کند که ممکن است باعث خم شدن ستون فقرات کمر شود.

علاوه بر افزایش خطر چاقی، عدم ورزش می‌تواند عضلات اصلی که در اطراف ستون فقرات و لگن قرار دارند را تضعیف کند. عضلات ضعیف قادر به پشتیبانی از ستون فقرات نیستند و به ستون فقرات اجازه می‌دهند بیش از حد خم شود. در بعضی موارد، گودی کمر می‌تواند نتیجه سایر مشکلات اساسی نخاعی، مانند کیفوز، سر خوردگی مهره‌ها و بیرون زدگی دیسک باشد.

وضعیت نادرست بدنی یکی از شایع‌ترین دلایل گودی کمر است. هنگامی که فرد در حالت نشسته قرار دارد، عضلات ناحیه کمر می‌توانند بیش از حد سفت شوند زیرا سعی در تقویت و حمایت از ستون فقرات دارند. این به تدریج ستون فقرات را از صاف بودن خارج می‌کند و باعث افزایش خمیدگی ستون فقرات می‌شود. افراد دارای مشاغلی که برای طولانی مدت نیاز به نشستن دارند، در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به گودی کمر هستند.

برای اصلاح و تشخیص گودی کمر در کودکان می توانید با دریافت حرکات اصلاحی مرتبط با آن مشکل را برطرف نمایید. البته قبل از آن می توانید با مطالعه مطلب حرکات اصلاحی گودی کمر اطلاعات خود را درباره این مشکل افزایش دهید.

گودی کمر
اگر کودی کمر دارید و از درد کمر احساس ناراحتی می کنید حتما همین الان این تمرین و مشاهده کنید

کندرومالاسی کشکک

کندرومالاسی کشکک در تعریف، به معنای « غضروف نرم زیر کاسه زانو » است.

علت بروز کندرومالاسی، تحریک سطح زیرین کاسه زانو است. سطح زیرین کاسه زانو یا کشکک با لایه‌ای از غضروف‌های صاف پوشانده شده است. این غضروف در حالت خم شدن مفصل به طور معمول بدون زحمت از روی زانو سر می‌خورد. با این حال، در برخی از افراد با مشکلات کندرومالاسی، کاسه زانو به یک طرف مفصل زانو برخورد می‌کند و سطح غضروف تحریک می‌شود و نتیجه آن درد زانو است.

[sc name=”didar”][/sc]

این وضعیت اغلب ورزشکاران جوان و گاهی ورزشکاران سالم را درگیر می‌کند. کندرومالاسی کشکک یکی از گروه مشکلاتی است که باعث درد قدامی زانو می‌شود. در صورت وجود درد جلوی زانو یا درد در ناحیه زانو در صورت عدم نرم شدن غضروف، می‌توان از آن به عنوان سندرم درد پاتلوفمورال یاد کرد.

سندرم درد پاتلوفمورال

کندرومالاسی کشکک زیر گروه شرایطی است که باعث درد در ناحیه زانو می‌شود. این شرایط تحت شرایط سندرم درد پاتلوفمورال قرار می‌گیرند.

ورزش‌های پر خطر و کندرومالاسی کشکک

شایع‌ترین اتفاق در افراد ورزشکار رخ می‌دهد. با این حال، می‌تواند بر روی هر یک از اعضای جمعیت غیر ورزشی نیز تأثیر بگذارد. در فوتبال، دوچرخه سواری، قایقرانی، تنیس، باله، سوارکاری، ژیمناستیک، والیبال، وزنه برداری، اسکی بازان، اسنوبرد و دونده‌ها معمول است؛ به عبارت دیگر، هر ورزشی که شامل دویدن، پریدن، چمباتمه زدن و فرود آمدن باشد. به علاوه، فرد غیرورزشی حتی هنگام پایین آمدن یا بالا رفتن از پله‌ها می‌تواند درد در این ناحیه از زانو را تجربه کند.

این وضعیت معمولاً در اثر آسیب حاد به سطح مفصل کشکک یا در اثر اصطکاک مزمن بین کشکک و شیار در استخوان ران است که از طریق آن هنگام خم شدن زانودرد بیشتر بروز می‌کند.

 دلایل احتمالی شامل ساختارهای جانبی مانند ITB، عضلات چهار سر ران ضعیف، افزایش بیش از حد دامنه حرکتی پا و ضعف عضلات چرخاننده لگن است. این عدم تعادل عضلانی منجر به بی ثباتی چرخشی می‌شود که باعث می‌شود کشکک به صورت جانبی در شیار ران قرار بگیرد که باعث درد در زانو می‌شود.

خبر خوب این است که مشکل ناحیه کشکک با ارزیابی دقیق و انجام تمرینات اصلاحی خیلی سریع رفع می‌شود. معمولاً بیماران فقط پس از یک جلسه تمرین درمانی می‌توانند بدون درد از کلینیک تمرینات اصلاحی خارج شوند.

درمان کندرومالاسی کشکک

محققان تأیید کرده‌اند که انجام تمرینات اصلاحی یک راه حل کوتاه مدت و طولانی مدت بسیار مؤثر برای درد در ناحیه زانو است. بیش از 90٪ مبتلایان به سندرم پاتلوفمورال معمولاً به درمان مبتنی بر ورزش پاسخ مثبت می‌دهند. رفع درد در طی شش هفته پس از شروع یک برنامه توان‌بخشی با هدایت متخصص حرکات اصلاحی، امری عادی است. برای کسانی که تمرینات ورزشی و اصلاحی پاسخگو نیست، عمل جراحی ممکن است آسیب‌های مرتبط مانند سطح مفصل آسیب دیده شدید و یا آرتروز را ترمیم کند.

هدف از درمان این است که درد و التهاب فرد را در کوتاه مدت کاهش دهد و از آن مهم‌تر، علت بروز مشکل را اصلاح کند تا از بازگشت آن در طولانی مدت جلوگیری شود.

چارچوب زمانی خاصی برای پیشرفت از هر مرحله به مرحله دیگر وجود ندارد. در ارزیابی بالینی متخصصان حرکات اصلاحی، فاکتورهای زیادی توان‌بخشی آسیب را تعیین می‌کند.

خواهید فهمید که در بیشتر موارد، با ارزیابی و عملکرد بالینی، متخصص حرکات اصلاحی بین مراحل توان‌بخشی یکپارچه پیشرفت خواهد کرد. همچنین توجه به این نکته مهم است که شما هر پیشرفت ورزشی را کنترل می‌کنید. تلاش برای پیشرفت خیلی زود به سطح بعدی می‌تواند منجر به آسیب دیدگی مجدد و ناامیدی از تأخیر در بهبودی شما شود.

مرحله 1 – محافظت از آسیب: تسکین درد و نکات ضد التهابی

همانند اکثر آسیب‌های بافت نرم، درمان اولیه – استراحت، یخ و محافظت است.

(فعال) استراحت: در مرحله اولیه، بهترین کار این است که از تمام فعالیت‌هایی که باعث درد در ناحیه زانو می‌شوند، اجتناب کنید.

یخ یک روش ساده و مؤثر برای کاهش درد و تورم است. لطفاً در مرحله اولیه یا هنگامی که متوجه می‌شوید آسیب دیدگی شما گرم یا داغ است. 30-20 دقیقه هر 2 تا 4 ساعت به استفاده از یخ اقدام کنید.

در تسکین درد و محافظت، متخصص حرکات اصلاحی معمولاً از نوار چسب حمایتی در حرکت یا موارد مشابه برای تسکین فوری درد استفاده می‌کند. این امر به مرحله تنظیم مجدد مفصل کشکک کمک می‌کند. نوار چسب کشکک به طور معمول در ایجاد تسکین درد برای فرد مؤثر است.

متخصص حرکات اصلاحی از طیف وسیعی از ترفندهای مفید از جمله تکنیک‌های تسکین درد، تحرک مفاصل، ماساژ و طب سوزنی برای کمک به فرد در این مرحله دردناک استفاده خواهد کرد.

داروهای ضد التهاب و کرم‌های طبیعی ممکن است به کاهش درد و تورم کمک کنند.

مرحله 2: بازیابی طیف وسیعی از حرکات غیرفعال

کشکک زانو باید بتواند از طریق دامنه حرکتی کاملاً طبیعی خود بر روز زانو سر بخورد. متخصص حرکات اصلاحی حرکات فرد را ارزیابی می‌کند و تکنیک‌های لازم را برای طبیعی سازی دامنه حرکت به کار می‌گیرد.

مرحله 3: بازیابی کامل طول عضلانی

عضلات ران، همسترینگ و ساق پا به کشش احتیاج خواهند داشت که بتوانند باعث کشش ناحیه زانو شوند. برای بهبود بیومکانیک اندام تحتانی، ضروری است که طول عضلانی معقول را بازیابید.

فاز 4: حفظ تعادل مناسب عضله چهار سر ران

متخصص حرکات اصلاحی باید تعادل عضله چهار سر ران و کنترل آن را ارزیابی کند. در بیشتر موارد، فرد به یک برنامه تقویت کننده خاص زانو نیاز خواهد داشت. متخصص حرکات اصلاحی بهترین تمرینات را برای فرد تجویز می‌کند.

مرحله 5: عادی سازی بیومکانیک پا و لگن

سندرم درد پاتلوفمورال می‌تواند از بیومکانیک ضعیف پا (به عنوان مثال صافی کف پا) یا کنترل ضعیف مفصل ران رخ دهد. متخصص حرکات اصلاحی باید کنترل پا و ران را ارزیابی کند. در برخی موارد، ممکن است به کفی طبی (مخصوص کفش) نیاز داشته باشید. سایر بیماران ممکن است به یک برنامه تثبیت مفصل ران نیاز داشته باشند. متخصص حرکات اصلاحی با دقت فراوان درباره آنچه فرد نیاز دارد بحث خواهد کرد.

مرحله 6: عادی سازی الگوها

درد در ناحیه زانو معمولاً از عادت‌های ضعیف رخ می‌دهد، خواه این روش غیر طبیعی راه رفتن، پرش، فرود، دویدن یا چمباتمه زدن باشد. برای جلوگیری از عود، لطفاً الگوی راه رفتن، روش پرش و فرود، سبک دویدن یا روش چمباتمه زدن را ارزیابی کنید و در صورت لزوم اصلاح کنید. متخصص حرکات اصلاحی با دقت درباره آنچه فرد به طور خاص در رابطه با الگوهای وضعیتی صحیح نیاز دارد بحث خواهد کرد.

مرحله 7: بازیابی سرعت، قدرت، انعطاف‌پذیری و چابکی

بیشتر مبتلایان به درد در ناحیه زانو باید به فعالیت‌های پر سرعت یا تکراری که نیروهای عظیمی را روی زانوی وارد می‌کنند، برگردند. متخصص حرکات اصلاحی فرد را در بازگشت به برنامه صحیح ورزشی راهنمایی می‌کند.

بسته به آنچه که ورزش یا سبک زندگی به دنبال دارد، یک برنامه ورزشی شامل سرعت، چابکی، انعطاف‌پذیری و قدرت آماده می‌شود تا فرد را برای تمرینات خاص ورزشی سبک آماده کند.

مرحله 8: بازگشت به ورزش

اگر ورزش می‌کنید، بسته به خواسته‌های ورزش انتخابی خود، ممکن است به تمرینات خاص ورزشی و یک برنامه تمرینی پیشرفته نیاز داشته باشید تا بتوانید بازگشت ایمن و بدون آسیب به ورزش انتخابی خود را فراهم کنید.

متخصص حرکات اصلاحی اهداف، بازه‌های زمانی و برنامه‌های تمرینی را با فرد در میان می‌گذارد تا فرد را برای بازگشت کامل و ایمن به ورزش آماده کند. نتیجه مطلوب یک برنامه توان‌بخشی کامل، فرد را با سرعت، قدرت، چابکی، انعطاف‌پذیری و عملکرد کامل آماده می‌کند و احتمال آسیب دیدگی در آینده را به حداقل می‌رساند.

بریس کشکک زانو

بریس کشکک زانو می‌تواند به عنوان جایگزینی برای چسب زدن روی زانو مفید باشد؛ اما قبل از انتخاب روش درمان در مورد کندرومالاسی کشکک، حتماً باید با یک متخصص حرکات اصلاحی مطمئن مشورت شود.

آسیب مفصل تیبیا فیبولار فوقانی

مفصل تیبیا فیبولار فوقانی (STFJ) فرد به عنوان مفصل تیبیا فیبولار پروگزیمال نیز شناخته می‌شود. این مفصل بین استخوان درشت نی و فیبولا (استخوان‌های پایین پا) و در زیر قسمت خارجی زانوی فرد است. مفصل تیبیا فیبولار فوقانی در اجازه دادن به حرکات پیچشی پا و همچنین انتقال بار بین پاها ضروری است.

رباط‌ها و کپسول‌های مفصلی برای ایجاد ثبات در هنگام حرکت و تحمل وزن، مفصل را احاطه کرده‌اند. نکته مهم این است که عصب پرونئال (عصبی که قسمت پایینی پا و انگشتان را تأمین می‌کند) در قسمت بالای استخوان فیبولا قرار می‌گیرد و در صورت وارد شدن آسیب به مفصل تیبیا فیبولار فوقانی می‌تواند به خطر بیفتد.

[sc name=”didar”][/sc]

عوامل آسیب مفصل تیبیا فیبولار فوقانی

آسیب مفصل تیبیا فیبولار فوقانی معمولاً به دنبال یک حادثه آسیب زا در زانو رخ می‌دهد. سایر دلایل اختلال عملکرد در این زمینه عبارت‌اند از:

آرتروز

بیومکانیک ضعیف مفاصل زانو یا مچ پا

نیروهای تکراری که به زانو و مچ پا وارد می‌شوند

عدم تعادل عضلات در اندام تحتانی

وجود سایر آسیب‌های جسمی، به عنوان مثال گانگلیون، نئوپلاسم ها

تحرک پذیری (حرکت کافی) مفصل تیبیا فیبولار

تحرک بیش از حد (حرکت بیش از حد) مفصل تیبیا فیبولار

خستگی

علائم آسیب مفصل تیبیا فیبولار فوقانی

آسیب‌های مؤثر بر مفصل تیبیا فیبولار فوقانی ممکن است همراه با آسیب دیدگی سایر مفاصل زانو باشد یا نباشد. علائم آسیب مفصل تیبیا فیبولار فوقانی معمولاً شامل موارد زیر است:

درد در قسمت خارجی زانو

تورم موضعی مفصل تیبیا فیبولار فوقانی

دردی که با فعالیت‌های تحمل کننده وزن تشدید می‌شود، به ویژه در مواردی که بارهای زیادی در اندام تحتانی بر اثر عواملی مانند دویدن، تغییر جهت سریع یا پریدن بر مفصل وارد می‌شود.

احساس ضعف یا بی حس شدن در اطراف زانو

اگر از ناحیه مفصل تیبیا فیبولار فوقانی آسیب دیدید و عصب پرونئال تحت تأثیر قرار گرفت، ممکن است سوزن سوزن شدن یا بی حسی در ساق پا و کف پاها را نیز تجربه کنید.

همچنین ممکن است ضعف پا یا مچ پا را هم تجربه کنید.

تشخیص آسیب مفصل تیبیا فیبولار فوقانی

در معاینه، متخصص حرکات اصلاحی یا پزشک ورزشی مفصل تیبیا فیبولار فوقانی فرد را ارزیابی می‌کند. با معاینه و لمس، پایداری مفصل را آزمایش می‌کند معمولاً همان مواردی است که برای تشخیص آسیب دیدگی مفصل تیبیا فیبولار فوقانی لازم است. برای تأیید تشخیص ممکن است از MRI ​​استفاده شود.

درمان آسیب مفصل تیبیا فیبولار فوقانی

تمرینات اصلاحی

فیزیوتراپی

اکثر بیمارانی که دچار آسیب تیبیا فیبولار فوقانی هستند، با توان‌بخشی مناسب، در عرض چند هفته پس از آسیب، بهبود می‌یابند.

هدف از درمان فرد به کمک تمرینات اصلاحی و توان‌بخشی:

درد و التهاب را کاهش دهد

دامنه حرکت مفصل را عادی کند

عضلات اندام تحتانی فرد را تقویت کند

تراز بندی استخوان کشکک (کلاهک زانو) را بهبود ببخشد

طول عضلات فرد را عادی کند

انعطاف پذیری، چابکی و تعادل فرد را بهبود ببخشد

تکنیک و عملکرد فرد را بهبود ببخشد، به عنوان مثال راه رفتن، دویدن، چمباتمه زدن، جست و خیز و فرود

احتمال آسیب دیدگی مجدد را به حداقل برساند.

در مواجه با آسیب تیبیا فیبولار فوقانی اکیداً پیشنهاد می‌شود که درباره آسیب با یک متخصص حرکات اصلاحی و آسیب شناسی، پزشک ارتوپد و متخصص تمرینات ورزشی، پزشک ورزشی یا جراح زانو صحبت کنید. این ارزیابی دقیق‌ترین اطلاعات راجع به آسیب دیدگی خاص و برنامه توان‌بخشی را به فرد ارائه می‌دهد.

عمل جراحی تیبیا فیبولار فوقانی

بیشتر آسیب‌های مفصل تیبیا فیبولار فوقانی با درمان محافظه کارانه با موفقیت برطرف می‌شوند. در موارد شدید، ممکن است نیاز به جراحی داشته باشید. خطرات جراحی شامل عفونت، بی ثباتی مداوم و درد، سفتی و مشکل در بازگشت به سطح فعالیت قبلی فرد است. خبر خوب این است که بیشتر از 90٪ بیماران هیچ عارضه‌ای بعد از عمل جراحی ندارند.

توان‌بخشی پس از جراحی تیبیا فیبولار فوقانی

توان‌بخشی زانو و انجام تمرینات اصلاحی و ورزشی مناسب بعد از عمل یکی از مهم‌ترین جنبه‌های جراحی زانو است که اغلب از آن غفلت می‌شود. موفق‌ترین و سریع‌ترین نتایج ناشی از راهنمایی و نظارت یک متخصص حرکات اصلاحی و متخصص تمرینات ورزشی باتجربه است.

توان‌بخشی فرد پس از جراحی زانو بر روی بازگرداندن کامل حرکت، انعطاف پذیری، قدرت و استقامت زانو است. فرد همچنین به تعادل و مهارت آموزی مجدد در فعالیت‌های ورزشی یا عملکردی خاص خود نیاز دارد.

جلوگیری از آسیب مفصل تیبیا فیبولار فوقانی

چندین کار وجود دارد که می‌توانید برای کاهش خطر ابتلا به آسیب دیدگی در ناحیه تیبیا فیبولار انجام دهید. این موارد شامل:

اصلاح بیومکانیک ضعیف مفاصل زانو یا مچ پا

برنامه تمرینات گرم کننده و کششی کافی قبل و بعد از ورزش

اصلاح عدم تعادل عضلات اندام تحتانی

استفاده از کفش و کفی کفش مناسب در حین ورزش

از افزایش ناگهانی دفعات یا شدت تمرین خودداری کنید

با وجود آسیب مفصل تیبیا فیبولار فوقانی به انجام دوباره فعالیت ورزشی برنگردید

ورزشکاران گاهی اوقات دچار آسیب دیدگی فوقانی مفصل تیبیا فیبولار می‌شوند که در بازگشت به ورزش خود مشکلات خاصی دارند. تکمیل برنامه توان‌بخشی کامل و تخصصی خود که توسط متخصص حرکات اصلاحی تجویز شده است بسیار مهم است تا در اسرع وقت و با خیال راحت فرد بتواند به ورزش برگردد.

سندرم خروجی قفسه سینه

سندرم خروجی قفسه سینه یک وضعیتی پیچیده است که در آن عروق خونی و یا اعصاب هنگام خروج از قفسه سینه به دام افتاده یا تحت فشار قرار می‌گیرند. سندرم خروجی قفسه سینه در اثر تحت فشار قرار گرفتن شبکه بازویی یا عروق ساب کلاوین هنگام خروج از گردن به ناحیه شانه و عبور از زیر دنده اول ایجاد می‌شود.

آناتومی محل سندرم خروجی قفسه سینه

ساختارهایی که معمولاً در سندرم خروجی قفسه سینه به خطر می‌افتند عبارت‌اند از:

شریان ساب کلاوین

رگ ساب کلاوین

ریشه‌های پایین شبکه بازویی (دسته اعصاب تأمین کننده قسمت بالای بدن و بازوها)

این ساختارها ممکن است در 3 قسمت فشرده شوند:

بین عضلات مقیاس قدامی و میانی گردن

بین استخوان ترقوه و دنده اول

در زیر فرایند کوراکوئید لبه شانه

انواع سندرم خروجی قفسه سینه

2 طبقه بندی اصلی برای سندرم خروجی قفسه سینه وجود دارد: عروقی و عصبی

سندرم خروجی قفسه سینه عروقی

2٪ موارد

تحت فشار قرار گرفتن رگ‌های خونی خروجی از قفسه سینه (شریان یا ورید ساب کلاوین)

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.

سندرم خروجی توراسیک عصبی

98٪ موارد

1. سندرم خروجی توراسیک عصبی واقعی:

فشرده سازی اعصاب موجود در قفسه سینه به دلیل ناهنجاری بافت استخوانی یا بافت نرم.

2. سندرم خروجی توراسیک علامت دار:

تحت فشار قرار گرفتن متناوب اعصاب و عروق خونی به علت تکرار نیروهای وارده از وضعیت بد بدنی، فعالیت شغلی یا فعالیت ورزشی (واتسون و همکاران، 2009)

علائم سندرم خروجی قفسه سینه

سندرم خروجی قفسه سینه با این موارد مشخص می‌شود:

احساس درد، تغییر در احساس لمس و ضعف اندام فوقانی.

درد یا ناراحتی اغلب در بالا یا زیر استخوان ترقوه احساس می‌شود و ممکن است از پایین بازو به بالا و به عضلات گردن انتشار یابد.

تغییر در احساس به لمس و دما در بازو و دست نیز با این وضعیت همراه است.

علائم به طور کلی با بلند شدن بازو به سمت بالا یا چرخاندن سر یا گردن به طور ناگهانی به طرفین تشدید یا بیشتر می‌شوند (Lindgren & Oksala، 1995).

علائم متفاوت است و اغلب تمایز آن‌ها از سایر آسیب‌های شانه مانند آسیب روتاتور کاف یا رادیکولوپاتی گردن (عصب گیر افتاده) دشوار است.

سندرم خروجی قفسه سینه عروقی

احساس سوزن و سوزن شدن یا بی حسی در بازو و دست

نبض شریانی کاهش یافته یا اصلاً وجود ندارد

ایجاد تورم، سردی، تغییر رنگ در بازو و دست

احساس سفتی، خستگی و سنگینی در بازو (واتسون و همکاران، 2009)

سندرم خروجی توراسیک عصبی

احساس درد در گردن، در ناحیه استخوان ترقوه، قفسه سینه، قسمت فوقانی پشت، شانه، بازو، دست

احساس سوزن و سوزن شدن و بی حسی در انگشتان

احساس ضعف در بازو و دست

از دست دادن مهارت و هماهنگی در فعالیت‌های دستی

اسپاسم عضله در بازو و دست

احساس سفتی، خستگی و سنگینی در بازو

احساس درد در هنگام استراحت و احساس بیشتر درد در شب

احساس سرگیجه و سردرد (واتسون و دیگران، 2009)

عوامل خطر برای سندرم خروجی قفسه سینه

ناهنجاری‌های استخوانی، به عنوان مثال وضعیت بد دنده اول به طوری که غیر طبیعی باشد، همچنین غیر طبیعی بودن دنده‌ی متصل به عضلات گردن

وارد شدن ضربه به قفسه سینه

قرارگیری بدن در وضعیت بد

انجام مشاغل یا فعالیت‌های ورزشی که شامل حرکات تکراری و سنگین هستند

افزایش وزن و نداشتن تناسب اندام

علائم معمول خروجی قفسه سینه

علائم ممکن است با فعالیت‌هایی که باعث ایجاد حرکت بازو و دست در بالای سر می‌شوند افزایش یابد.

متخصصان حرکات اصلاحی با انجام آزمایشاتی خاص به مواردی که می‌توانند پاسخ مثبت داشته باشند برخورد می‌کنند و به کمک نتایج، این آسیب را تشخیص می‌دهند که این آزمایشات شامل موارد زیر است:

مانور Costoclavicular، آزمون Roo یا تست Adson.

زمانی که متخصصان حرکات اصلاحی به سندرم خروجی توراسیك مشكوك هستند، ممكن است اشعه ایكس ستون فقرات گردنی را برای بررسی وجود مشکل در دنده گردنی یا روند غیر طبیعی و برجسته C7 كه می‌تواند در ایجاد علائم مؤثر باشد، در نظر بگیرند. برای رد سایر دلایل می‌توان از آزمایش‌های اضافی (به عنوان مثال MRI، EMG) استفاده کرد تا به درمان مؤثر دست یافت.

تمرینات اصلاحی و سندرم خروجی قفسه سینه

مشاوره و آموزش وضعیت صحیح بدنی

ارزیابی و مداخله ارگونومیک

پرهیز از انجام فعالیت‌های تشدید کننده درد و آسیب

اصلاح موقعیت شانه افتاده (واتسون و همکاران، 2010)

تقویت عضلات تثبیت کننده لبه شانه

افزایش دامنه حرکتی ستون فقرات، قفسه سینه و دنده اول

ماساژ دادن عضلات گردن، قفسه سینه و عضلات فوقانی کمر

تمرینات مخصوص سرخوردگی مفصل و اعصاب

باید توجه داشت در صورت بروز سندرم خرجی قفسه سینه فقط در صورت عدم موفقیت درمان محافظه کارانه، باید جراحی در نظر گرفته شود (مک کینون و نواک، 2002) برای یافتن بهترین راه درمان، حتماً باید از راهنمایی‌های یک متخصص حرکات اصلاحی استفاده کنید.

انواع درمان سندرم خروجی قفسه سینه

درمان خروجی قفسه سینه بسته به ساختار ایجاد کننده علائم فرد به طور قابل توجهی متفاوت خواهد بود.

متخصصان حرکات اصلاحی با توجه به این علائم و ویژگی‌های فردی بهترین درمان و بهترین روش را تجویز خواهند کرد.