برای تقویت زانو چه بخوریم؟

برنامه روزانه می‌تواند تأثیر زیادی بر سلامت و طول عمر مفاصل داشته باشد. به عنوان مثال، انتخاب غذاهایی که باعث تراکم استخوان، تقویت بافت همبند و کاهش التهاب می‌شوند، می‌تواند به فرد در جلوگیری از صدمات و حفظ مفاصل برای یک زندگی طولانی و فعال کمک کند.اغلب بیمارانی را می‌بینیم که کنجکاو در ایجاد تغییراتی در سبک زندگی برای کاهش درد مفاصل هستند.اما برای تقویت زانو چه بخوریم؟

با این حال پزشکان ارتوپد تشخیص می‌دهند که تغییر همه چیز به یکباره دشوار است؛ بنابراین، نگاهی به رژیم غذایی خود یک مکان عالی برای شروع است. برای تقویت زانو چه بخوریم؟ در اینجا 10 ماده غذایی که ممکن است به کاهش درد و افزایش تحرک در مفاصل کمک کند، آورده شده است:

برای تقویت زانو چه بخوریم؟

1. اسیدهای چرب امگا 3 / روغن ماهی

ماهی‌های آب سرد منبع فوق‌العاده‌ای از اسیدهای چرب امگا 3 هستند که مواد مغذی ضروری برای سلامت انسان هستند. این مواد مغذی مهم گاهی اوقات به عنوان اسیدهای چرب چند غیر اشباع نیز نامیده می‌شوند. نه تنها ثابت شده است که آن‌ها پروتئین‌های التهابی را در بدن کاهش می‌دهند، بلکه عملکرد مغز را بهبود می‌بخشند و خطر بیماری قلبی، دیابت و سایر بیماری‌ها را کاهش می‌دهند.

امگا 3 را می‌توان در ماهی‌های آب سرد مانند تن، سالمون، قزل آلا، هالیبوت و ساردین یافت. مصرف روزانه مکمل روغن ماهی راه دیگری برای جذب امگا 3 است.

[sc name=”didar”][/sc]

2. آجیل و دانه‌ها

خبرهای خوبی برای وگآن‌ها و گیاهخواران در بین ما وجود دارد. امگا 3 همچنین در انواع مغزها و دانه‌ها یافت می‌شود. مقدار کمی گردو، بادام، دانه کتان، دانه چیا یا آجیل کاج روزانه می‌تواند به کاهش التهاب در مفاصل و بافت همبند کمک کند.

آجیل و دانه‌ها

3. سبزیجات براسیکا

ممکن است بپرسید آن‌ها چه هستند. براسیکا که به عنوان سبزیجات چلیپایی نیز شناخته می‌شود، معمولاً با خانواده خردل و کلم مرتبط است. سبزیجات برگ‌دار مانند سبزی خردل، آروگولا، کلم پیچ و کلم بنفش از خانواده براسیکا هستند. چندین سبزی محبوب (و خوشمزه!) دیگر از جمله کلم بروکلی، گل کلم و کلم بروکسل در این لیست قرار دارند.

این زیرمجموعه خاص از جمعیت سبزیجات به عنوان مسدود کننده آنزیمی شناخته شده است که باعث تورم در مفاصل می‌شود. به علاوه، آن‌ها سرشار از فیبر، ویتامین و مواد مغذی برای سلامتی و تندرستی کلی هستند.

سبزیجات براسیکا

4. میوه‌های رنگارنگ

میوه‌ها گاهی اوقات به دلیل محتوای قند بالایی که دارند مورد توجه قرار نمی‌گیرند، اما بسیاری از آن‌ها آنتی اکسیدان‌های عالی هستند. درست مانند سبزیجات، برخی از میوه‌ها در کاهش التهاب در بدن مؤثرتر از سایرین هستند. به ویژه نسبت به زغال اخته که سرشار از آنتوسیانین است – یکی از قوی‌ترین فلاونوئیدها – توصیه می‌شود. این‌ها به خاموش کردن پاسخ‌های التهابی در بدن کمک می‌کنند.

سیب یکی دیگر از میوه‌های غنی از فیبر و ضد التهاب است و فواید بیشتری برای سلامت روده دارد.

آناناس همچنین به دلیل محتوای بروملین در فهرست کوتاه مدت قرار دارد، ماده مغذی که نشان داده است درد مفاصل ناشی از استئوآرتریت و آرتریت روماتوئید را کاهش می‌دهد. با این حال، بیشتر بروملین در ساقه و هسته آناناس یافت می‌شود، بنابراین هسته آن را با اسموتی ترکیب کنید تا بیشترین سود را داشته باشید.

و در نهایت، گوجه فرنگی (بله آن‌ها یک میوه هستند). گوجه فرنگی حاوی آنتی اکسیدان قوی لیکوپن است. گوجه‌فرنگی پخته شده حتی بیشتر از گوجه‌فرنگی نپخته لیکوپن دارد. حتماً آن را با پوست مصرف کنید تا بیشترین سود را ببرید.

5. روغن زیتون

روغن نباتی، روغن آفتابگردان و روغن بادام زمینی خود را دور بریزید – همه این‌ها می‌توانند التهاب را افزایش دهند. در عوض، چند قاشق غذاخوری روغن زیتون را برای پخت و پز و تهیه سس سالاد انتخاب کنید. با این حال بهتر است به سراغ انواع فوق بکر که کمتر فرآوری شده است بروید. روغن زیتون که اغلب با رژیم غذایی مدیترانه‌ای همراه است، یک چربی غیراشباع سالم است؛ و این منبع دیگری از امگا 3 است!

6. عدس و لوبیا

لوبیا و عدس به دلیل فواید سلامتی خود شناخته شده‌اند. آن‌ها منبع عالی پروتئین، فیبر و مواد معدنی ضروری هستند. آن‌ها همچنین دارای خواص آنتی اکسیدانی و ضد التهابی هستند. لوبیا سیاه، عدس، نخود، لوبیا چیتی و سویا همگی منابع عالی آنتوسیانین هستند – فلاونوئید جادویی که التهاب را کاهش می‌دهد.

7. سیر و سبزیجات ریشه‌ای

سیر، پیاز، زنجبیل و زردچوبه دارای خواص ضد التهابی هستند. مطالعات مختلف نشان داده‌اند که این سبزیجات ریشه‌ای تند می‌توانند در درمان علائم آرتروز و سایر دردهای مفاصل مفید باشند. برای طعم بیشتر، این سبزیجات را در وعده‌های غذایی بگنجانید. به علاوه، همه آن‌ها در یک مکمل در دسترس هستند.

8. غلات کامل

تحقیقات نشان می‌دهد که پروتئین‌های موجود در غلات تصفیه شده (مانند نان سفید، برنج سفید و ماکارونی معمولی) ممکن است واکنش التهابی را در بدن ایجاد کنند. با این حال، غلات کامل با فیبر بالا به تولید اسیدهای چرب کمک می‌کند که تصور می‌شود با التهاب مقابله می‌کنند؛ بنابراین، از غلات کامل استفاده کنید.

بنیاد آرتروز فهرست مفصلی از غلاتی را که برای مبتلایان به آرتروز توصیه می‌شود ارائه می‌دهد – از جمله گندم کامل، جو کامل و جو پرک.

غلات کامل

9. آبگوشت استخوان

گلوکزامین، کندرویتین و اسیدهای آمینه به خوبی به حفظ سلامت مفاصل کمک می‌کنند، در حالی که کلسیم برای تراکم استخوان ضروری است. آب استخوان حاوی همه این‌ها است. ماده ژلاتین مانندی که از پختن استخوان‌ها به دست می‌آید، کلاژنی را تقلید می‌کند که به طور طبیعی در مفاصل، تاندون‌ها و رباط‌های ما وجود دارد. اینکه آیا آبگوشت استخوان واقعاً می‌تواند رشد مجدد غضروف را تحریک کند یا نه موضوعی است که در زمینه پزشکی به شدت مورد بحث است؛ اما مصرف منظم آن به عنوان یک مکمل خوراکی، برای کاهش درد مفاصل و افزایش عملکرد افراد مبتلا به آرتریت شناخته شده است.

آب استخوان را می‌توان به عنوان یک آبگوشت داغ مصرف کرد یا در دستورالعمل‌ها به عنوان پایه پخت و پز یا سس استفاده کرد. نکاتی در مورد تهیه آبگوشت استخوان از این متخصصان تغذیه دریافت کنید.

10. شکلات تلخ

برای تقویت زانو چه بخوریم؟ در واقع، شکلات دارای خواص ضد التهابی است. کاکائو، ماده اصلی شکلات، حاوی آنتی اکسیدان‌هایی است که می‌تواند با استعداد ژنتیکی مقاومت به انسولین و التهاب مقابله کند. هر چه درصد کاکائو در شکلات بیشتر باشد، اثر ضدالتهابی آن بیشتر است؛ اما به یاد داشته باشید، شکلات می‌تواند قند و چربی بالایی داشته باشد، بنابراین در حد اعتدال از آن لذت ببرید. اگر می‌خواهید زیاده‌روی کنید، شکلاتی را انتخاب کنید که حداقل 70 درصد کاکائو باشد.

10 انتخاب بالا برای غذاهایی که به کاهش درد و التهاب مفاصل کمک می‌کنند گفته شد. البته، در مورد غذا خوردن برای سلامت مفاصل، برخی از نبایدها وجود دارد. به اثرات غذاهایی که می‌تواند با التهاب مرتبط باشد توجه دقیق داشته باشید:

غلات تصفیه شده مانند ماکارونی، برنج و نان سفید را محدود کنید.

نمک را به حداقل برسانید. نمک باعث احتباس مایعات می‌شود که با تورم بافت همراه است. علاوه بر این، بنیاد آرتروز گزارش می‌دهد که محدود کردن مصرف نمک می‌تواند از دست دادن کلسیم را کاهش دهد و در نتیجه پوکی استخوان و خطر شکستگی را کاهش دهد.

تا حد امکان از غذاهای فرآوری شده دوری کنید.

فواید طب سوزنی برای اعصاب و روان

طب سوزنی جزء طب سنتی چینی است. در طی طب سوزنی، سوزن‌های ریز در نقاط فشار مختلف در سراسر بدن وارد پوست می‌شوند. فواید طب سوزنی برای اعصاب و روان چیست ؟ طبق سنت چینی، طب سوزنی به تعادل جریان انرژی یا چی در بدن کمک می‌کند. این تعادل انرژی جدید توانایی‌های شفابخش بدن را تحریک می‌کند.

از دیدگاه طب غربی طب سوزنی باعث تحریک اعصاب و عضلات می‌شود. این به تقویت پاسخ بدن به درد کمک می‌کند و گردش خون را بهبود می‌بخشد. طب سوزنی معمولاً برای درمان سردرد، کمردرد و درد مفاصل استفاده می‌شود. همچنین برای درمان علائم اختلالات عصبی و گوارشی مانند:

تیک‌های عصبی صورت

گردن درد

یبوست

اسهال

التهاب

سفتی عضلات

طب سوزنی برای نوروپاتی

طب سوزنی تکنیکی است که برای درمان درد و تسکین ناراحتی استفاده می‌شود.

سوزن‌های مورد استفاده در طب سوزنی در نقاط فشار بدن قرار می‌گیرند تا سیستم عصبی را تحریک کنند. این باعث ترشح اندورفین، مسکن‌های طبیعی بدن، در ماهیچه‌ها، ستون فقرات و مغز می‌شود. این تکنیک پاسخ بدن به درد را تغییر می‌دهد.

بسیاری از افراد مبتلابه نوروپاتی برای تسکین درد مزمن خود به طب سوزنی روی می‌آورند. طب سوزنی همچنین جریان خون را برای بازگرداندن آسیب عصبی تحریک می‌کند. اگرچه تحقیقات هنوز برای آزمایش اثربخشی طب سوزنی بر نوروپاتی محیطی در حال انجام است، اما مطالعات موفقیت آمیزی انجام شده است.

در سال 2007، یک مطالعه آزمایشی منبع معتبر تأیید کرد که طب سوزنی به عنوان یک درمان جایگزین، علائم را برای بیماران نوروپاتیک بیشتر از کسانی که مراقبت‌های پزشکی سنتی دریافت می‌کنند، بهبود می‌بخشد.

فواید طب سوزنی برای اعصاب و روان

[sc name=”didar”][/sc]

خطرات درمان طب سوزنی

اگر طب سوزنی توسط یک متخصص مجاز انجام شود، خطر کمی به همراه دارد. عوارض جانبی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

درد و کبودی. ممکن است پس از درمان طب سوزنی درد یا ناراحتی جزئی در محل سوزن‌ها احساس کنید. همچنین ممکن است خونریزی خفیف داشته باشید.

جراحت. در صورت انجام نادرست، سوزن‌ها ممکن است بیش از حد عمیق وارد پوست شوند و به اندام یا ریه آسیب برسانند.

عفونت. سوزن‌های طب سوزنی باید استریل باشند. اگر یک پزشک از سوزن‌های استریل نشده استفاده کند یا از سوزن‌های قدیمی استفاده مجدد کند، ممکن است در معرض بیماری‌های تهدید کننده زندگی قرار بگیرید.

همه افراد کاندیدای واجد شرایط برای طب سوزنی نیستند. برخی از شرایط ممکن است عوارضی ایجاد کنند، از جمله:

اختلالات خونریزی. اگر از نظر پزشکی مبتلابه اختلال خونریزی تشخیص داده شده است یا به طور فعال داروهای رقیق کننده خون مصرف می‌کنید، ممکن است محل‌های سوزن در بهبودی مشکل داشته باشد.

بارداری. اگر باردار هستید، قبل از انجام این درمان جایگزین با پزشک خود مشورت کنید. برخی از تکنیک‌های طب سوزنی ممکن است باعث زایمان زودرس و زایمان زودرس شود.

مشکلات قلبی برخی از تکنیک‌های طب سوزنی شامل اعمال گرما یا پالس‌های الکتریکی در محل سوزن‌ها برای تحریک پاسخ های عصبی است. اگر ضربان ساز دارید، جریان‌های الکتریکی ممکن است بر عملکرد دستگاه تأثیر بگذارد.

خطرات درمان طب سوزنی

درمان‌های جایگزین نوروپاتی محیطی

علاوه بر طب سوزنی، می‌توانید از داروهای خانگی برای درمان علائم نوروپاتی استفاده کنید.

ورزش منظم به افزایش گردش خون در سراسر بدن، به ویژه بازوها و پاها کمک می‌کند. افزایش گردش خون می‌تواند به بازسازی آسیب عصبی و کاهش درد نوروپاتیک کمک کند. ورزش همچنین می‌تواند به کاهش سطح قند خون، کمک به کاهش وزن و تقویت بدن کمک کند. یکی دیگر از درمان‌های خانگی درد شامل محدود کردن مصرف الکل است. الکل می‌تواند آسیب عصبی را افزایش دهد و گاهی اوقات علت نوروپاتی است.

همچنین تصور می‌شود که حمام آب گرم درد نوروپاتیک را تسکین می‌دهد. آب گرم باعث تحریک بدن و افزایش گردش خون می‌شود. در نتیجه علائم درد کاهش می‌یابد.

اگر به دنبال درمان‌های جایگزین برای درد نوروپاتیک هستید، علاوه بر روش‌های درمانی سنتی، ممکن است با طب سوزنی به موفقیت دست پیدا کنید. حتماً با یک متخصص طب سوزنی دارای مجوز که دارای اعتبار مناسب است کار کنید.

قبل از شروع طب سوزنی، با پزشک خود در مورد علت نوروپاتی خود صحبت کنید. بدون تشخیص پزشکی مناسب و توصیه حرفه‌ای برای درمان، طب سوزنی ممکن است علائم درد را بدتر کند یا باعث آسیب شود. اگر شروع به تجربه درد یا سایر علائم نامنظم از درمان طب سوزنی خود کردید، با پزشک خود صحبت کنید.

فواید طب سوزنی برای اعصاب و روان

آیا طب سوزنی می‌تواند به اضطراب کمک کند؟

بیش از 40 میلیون بزرگسال در ایالات متحده علائم اضطراب دارند که به نگرانی بیش از حد اشاره دارد که کنترل آن دشوار است و اغلب بر زندگی روزمره تأثیر می‌گذارد. اغلب با روان درمانی، داروها یا ترکیبی از هر دو درمان می‌شود.

طب سوزنی، یک عمل باستانی که شامل قرار دادن سوزن در نقاط تحت فشار بدن است، در حال تبدیل شدن به یک درمان جایگزین محبوب برای اضطراب است. شواهد علمی وجود دارد که نشان می‌دهد طب سوزنی به علائم خاصی از اضطراب کمک می‌کند. با این حال، محققان هنوز در تلاشند تا تأثیر طب سوزنی را بر انواع خاصی از اضطراب، مانند حملات پانیک، اختلال استرس پس از سانحه و اختلال وسواس فکری- اجباری تعیین کنند.

فواید طب سوزنی برای اعصاب و روان و اضطراب

مزایای طب سوزنی بر اضطراب چیست؟

مطالعات متعددی در مورد اثرات طب سوزنی بر اضطراب انجام شده است. این مطالعات بیشتر بر اختلال اضطراب فراگیر متمرکز شده‌اند و نشان می‌دهند که طب سوزنی در درمان اضطراب عمومی مفید است.

برای مثال، یک مطالعه امیدوارکننده در سال 2015 نشان داد که طب سوزنی علائم را در افراد مبتلابه اضطراب که به درمان‌های دیگر، از جمله روان‌درمانی و دارو پاسخ نمی‌دهند، بهبود می‌بخشد. شرکت کنندگان ده جلسه 30 دقیقه‌ای طب سوزنی را در طول 12 هفته دریافت کردند. آن‌ها حتی 10 هفته پس از درمان کاهش قابل توجهی را در اضطراب خود تجربه کردند.

با این حال، دو بررسی از تحقیقات موجود، یکی از سال 2007 و دیگری در سال 2013، خاطرنشان می‌کند که بسیاری از مطالعات در مورد این موضوع چندان قابل اعتماد نیستند. برخی شرکت‌کنندگان بسیار کمی داشتند از جمله موردی که در بالا ذکر شد. در حالی که برخی دیگر ضعیف طراحی شده بودند. از سوی دیگر، این بررسی‌ها همچنین به این نکته اشاره می‌کنند که به نظر نمی‌رسد طب سوزنی تأثیر منفی بر اضطراب داشته باشد.

در یک مطالعه جدیدتر در سال 2016 بر روی موش‌ها، طب سوزنی برای کاهش اضطراب مؤثر است. محققان پیشنهاد کردند که این روش بر چگونگی تحریک بدن در واکنش جنگ یا گریز تأثیر می‌گذارد.

در حالی که ما باید درک بهتری از نحوه تأثیر طب سوزنی بر اضطراب، حملات پانیک و فوبیا داشته باشیم، تحقیقات نشان می‌دهد که طب سوزنی به عنوان یک گزینه قابل دوام و ایمن، نویدبخش است. اگر اضطرابی دارید که به روش‌های درمانی دیگر پاسخ نداده است، یا صرفاً علاقه‌مند به امتحان چیز جدیدی هستید، طب سوزنی نباید علائم را بدتر کند.

فواید طب سوزنی برای اعصاب و روان و اضطراب

آیا خطراتی در طب سوزنی وجود دارد؟

در حالی که طب سوزنی اضطراب را بدتر نمی‌کند، عوارض و خطرات احتمالی دارد. می‌توانید با اطمینان از مراجعه به یک متخصص طب سوزنی دارای مجوز از بسیاری از این موارد جلوگیری کنید. در ایالات متحده، الزامات مجوز از ایالت به ایالت دیگر متفاوت است، اما بیشتر آن‌ها نیاز به شرکت در امتحان از کمیسیون صدور گواهینامه ملی برای طب سوزنی و طب شرقی دارند.

عارضه جانبی اصلی که افراد با طب سوزنی تجربه می‌کنند، درد بعد از یک جلسه است. این معمولاً در عرض چند ساعت از بین می‌رود، اگرچه می‌تواند مقداری کبودی نیز ایجاد کند. برخی از افراد نیز در طول جلسه احساس سوزش می‌کنند.

همانطور که گفته شد متخصصان طب سوزنی مجاز باید از سوزن‌های استریل و یکبار مصرف استفاده کنند. اگر پزشک از سوزن‌های استریل شده مناسب استفاده نکند، ممکن است دچار عفونت شوید.

آیا خطراتی در طب سوزنی وجود دارد؟

افرادی که برخی از شرایط سلامتی دارند نباید طب سوزنی داشته باشند. همچنین مهم است که در حین انجام طب سوزنی از درمان‌های اضطراب مداوم، از جمله داروهای تجویز شده پیروی کنید. نباید هیچ دارویی را بدون مشورت با پزشک خود قطع کنید.

هنگامی که برای اولین قرار ملاقات خود مراجعه می‌کنید، پزشک طب سوزنی با این سؤال از شروع می‌کند که کدام علائم را می‌خواهید درمان کنید. آن‌ها همچنین در مورد داروهایی که مصرف می‌کنید، سابقه پزشکی و هر گونه نگرانی سلامتی دیگری که دارید می‌پرسند. این زمان خوبی برای پرسیدن هرگونه سؤال طولانی در مورد فرآیند است.

در طول جلسه واقعی، سوزن‌های بلند و نازک را در نقاط مختلف فشار بدن وارد می‌کنند. بسته به نقاط فشار مورد استفاده، این می‌تواند از 10 تا 30 دقیقه طول بکشد. پزشک طب سوزنی همچنین ممکن است سوزن‌ها را بچرخاند یا یک پالس الکتریکی روی آن‌ها اعمال کند. آن‌ها قبل از اینکه سوزن‌ها را با دقت بیرون بیاورند تا 20 دقیقه داخل آن می‌گذارند.

احتمالاً احساس رضایت فوری نخواهید داشت. بیشتر درمان‌های طب سوزنی تکرار می‌شوند. برخی از افراد بهبودهای فوری را گزارش می‌دهند، اما بیشتر آن‌ها با بازدیدهای مکرر متوجه تغییرات ظریف و تدریجی می‌شوند.

قبل از رفتن، مطمئن شوید که هزینه‌های مربوط به آن را درک کرده‌اید. برخی از برنامه‌های بیمه درمانی طب سوزنی را برای شرایط پزشکی یا سلامت روان، از جمله اضطراب پوشش می‌دهند، اما برخی دیگر اینطور نیستند.

طب سوزنی ممکن است یک گزینه درمانی کم خطر مؤثر برای اضطراب باشد. تحقیقات بیشتری در حال انجام است، اما به نظر می‌رسد که نباید علائم را بدتر کند.

مطمئن شوید که یک متخصص طب سوزنی دارای مجوز آموزش دیده پیدا کرده‌اید. همچنین مهم است که با سایر درمان‌های اضطراب مانند درمان یا دارو همراه باشید. همچنین ممکن است بخواهید از سایر درمان‌های جایگزین، از جمله ورزش و مدیتیشن برای کاهش استرس و بهبود سلامت کلی خود استفاده کنید.

راه های تشخیص پوکی استخوان

راه های تشخیص پوکی استخوان چیست ؟ پوکی استخوان یک بیماری است که با زوال بافت استخوانی و از دست دادن استحکام استخوان مشخص می‌شود. این عارضه می‌تواند در طول زمان پیشرفت کند و باعث شود استخوان به طور فزاینده‌ای متخلخل و ضعیف شود و راحت‌تر بشکند.

پزشک ممکن است از اشعه ایکس، سی تی بدن، سی تی اسکن ستون فقرات یا اسکن تراکم استخوان برای کمک به تشخیص وضعیت و ارزیابی خطر شکستگی استفاده کند. پوکی استخوان ممکن است باعث شکستگی فشاری مهره در ستون فقرات شود. اگر دردناک باشد، این شکستگی‌ها ممکن است با ورتبروپلاستی یا کیفوپلاستی درمان شوند.

[sc name=”didar”][/sc]

پوکی استخوان چیست؟

پوکی استخوان یک بیماری است که با تخریب بافت استخوانی همراه با کاهش استحکام استخوان مشخص می‌شود. پوکی استخوان می‌تواند در طول زمان پیشرفت کند. این می‌تواند باعث شود که استخوان به طور فزاینده‌ای متخلخل شود (همانطور که از نام بیماری پیداست) و راحت‌تر شکسته شود. وقتی به صورت میکروسکوپی مشاهده می‌شود، استخوان سالم تا حدودی شبیه لانه زنبوری به نظر می‌رسد. در مواردی که پوکی استخوان وجود دارد، سوراخ‌ها و فضاهای لانه زنبوری بسیار بزرگ‌تر از آن‌هایی که در یک استخوان سالم وجود دارد به نظر می‌رسد.

زنان و افراد مسن بیشتر در معرض خطر ابتلا به پوکی استخوان هستند. وراثت، وزن کم، سیگار کشیدن و مصرف مزمن برخی داروها (مانند استروئیدها) نیز از عوامل خطر این بیماری هستند.

بلند کردن، خم شدن، برخورد با اثاثیه و حتی عطسه می‌تواند باعث شکستن استخوان در افراد مبتلا به پوکی استخوان شود. شکستگی‌های لگن، ستون فقرات یا مچ دست شایع‌ترین هستند، اما سایر استخوان‌ها نیز مستعد شکستگی هستند. پوکی استخوان می‌تواند سال‌ها بدون هیچ گونه علائم قابل توجهی وجود داشته باشد، اما علائم می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

کمردرد شدید

از دست دادن قد در طول زمان

حالت خمیده

شکستگی استخوان در اثر آسیب جزئی

راه های تشخیص پوکی استخوان

راه های تشخیص پوکی استخوان و ارزیابی آن

برای تشخیص پوکی استخوان و ارزیابی خطر شکستگی و تعیین نیاز به درمان، پزشک به احتمال زیاد اسکن تراکم استخوان را تجویز می‌کند.

این آزمایش برای اندازه‌گیری تراکم مواد معدنی استخوان (BMD) استفاده می‌شود. معمولاً با استفاده از جذب سنجی اشعه ایکس با انرژی دوگانه (DXA یا DEXA) یا سنجش تراکم استخوان انجام می‌شود. مقدار اشعه ایکس جذب شده توسط بافت ها و استخوان توسط دستگاه DXA اندازه‌گیری می‌شود و با تراکم معدنی استخوان ارتباط دارد.

دستگاه DXA اطلاعات تراکم استخوان را به نمره T و Z تبدیل می‌کند. امتیاز T میزان استخوانی که در مقایسه با جمعیت عادی افراد جوان دارید را اندازه‌گیری می‌کند و برای تخمین خطر ابتلا به شکستگی و نیاز به درمان دارویی استفاده می‌شود. نمره Z میزان استخوانی را که در مقایسه با گروه سنی خود دارید اندازه می‌گیرد. این عدد می‌تواند به نشان دادن نیاز به آزمایش‌های پزشکی بیشتر کمک کند. برای تعیین شکستگی استخوان ناشی از پوکی استخوان می‌توان اقدامات زیر را انجام داد:

اشعه ایکس استخوان: اشعه ایکس استخوان تصاویری از استخوان‌های داخل بدن از جمله دست، مچ دست، بازو، آرنج، شانه، پا، مچ پا، ساق پا، زانو، ران، لگن یا ستون فقرات تولید می‌کند. این به تشخیص شکستگی استخوان‌ها که گاهی در نتیجه پوکی استخوان است کمک می‌کند.

سی تی اسکن ستون فقرات: سی تی اسکن ستون فقرات برای ارزیابی تراز و شکستگی انجام می‌شود. می‌توان از آن برای اندازه‌گیری تراکم استخوان و تعیین احتمال وقوع شکستگی مهره استفاده کرد.

MRI ستون فقرات: تصویربرداری رزونانس مغناطیسی از ستون فقرات برای ارزیابی شکستگی‌های مهره برای شواهد بیماری زمینه‌ای مانند سرطان و ارزیابی قدیمی یا جدید بودن شکستگی انجام می‌شود. شکستگی‌های جدید معمولاً پاسخ بهتری به درمان با ورتبروپلاستی و کیفوپلاستی نشان می‌دهند.

راه های تشخیص پوکی استخوان

راه های تشخیص پوکی استخوان و درمان آن

بسیاری از داروهای مورد تائید FDA برای درمان پوکی استخوان وجود دارد که عبارت‌اند از:

بیس فسفونات ها

کلسی تونین

هورمون درمانی

مهارکننده لیگاند RANK

تعدیل‌کننده‌های انتخابی گیرنده استروژن (SERMs)

آنالوگ هورمون پاراتیروئید

برای این داروها نسخه لازم است و ارزیابی پزشکی قبل از درمان لازم است.

شکستگی‌های فشاری در مهره می‌تواند در نتیجه پوکی استخوان رخ دهد. در این موارد، ورتبروپلاستی و کیفوپلاستی که توسط رادیولوژیست انجام می‌شود، ممکن است گزینه‌ای برای درمان شکستگی‌های دردناک ستون فقرات باشد. در ورتبروپلاستی، از هدایت تصویری برای تزریق یک مخلوط خاص از طریق یک سوزن توخالی به استخوان شکسته استفاده می‌شود. در کیفوپلاستی، یک بالون از طریق سوزن به استخوان شکسته وارد می‌شود تا یک حفره ایجاد شود. پس از برداشتن بالون، مخلوط به داخل حفره تزریق می‌شود.

در برخی موارد شکستگی فشاری، ممکن است به درمان جراحی نیاز باشد، به خصوص اگر شواهدی از باریک شدن شدید کانال نخاعی وجود داشته باشد.

توصیه‌های درمانی اغلب بر اساس تخمین خطر شکستگی استخوان در 10 سال آینده با استفاده از اطلاعاتی مانند آزمایش تراکم استخوان است. اگر خطر زیاد نیست، درمان ممکن است شامل دارو نباشد و در عوض بر اصلاح عوامل خطر برای از دست دادن استخوان و افتادن تمرکز کند.

راه های تشخیص پوکی استخوان

درمان مرتبط با هورمون

استروژن، به ویژه زمانی که بلافاصله پس از یائسگی شروع شود، می‌تواند به حفظ تراکم استخوان کمک کند. با این حال، استروژن درمانی می‌تواند خطر سرطان سینه و لخته شدن خون را افزایش دهد که می‌تواند باعث سکته شود؛ بنابراین، استروژن به طور معمول برای سلامت استخوان در زنان جوان‌تر یا در زنانی که علائم یائسگی آن‌ها نیز نیاز به درمان دارد استفاده می‌شود.

رالوکسیفن (Evista) اثرات مفید استروژن بر تراکم استخوان در زنان یائسه را تقلید می‌کند، بدون اینکه برخی از خطرات مرتبط با استروژن را تهدید کند. مصرف این دارو می‌تواند خطر ابتلا به برخی از انواع سرطان سینه را کاهش دهد. گرگرفتگی یک عارضه جانبی احتمالی است. رالوکسیفن همچنین ممکن است خطر لخته شدن خون را افزایش دهد.

در مردان، پوکی استخوان ممکن است با کاهش تدریجی سطح تستوسترون مرتبط با افزایش سن مرتبط باشد. درمان جایگزینی تستوسترون می‌تواند به بهبود علائم تستوسترون پایین کمک کند، اما داروهای پوکی استخوان در مردان برای درمان پوکی استخوان بهتر مورد مطالعه قرار گرفته است و بنابراین به تنهایی یا علاوه بر تستوسترون توصیه می‌شود.

درمان مرتبط با هورمون

داروهای استخوان ساز

اگر پوکی استخوان شدید دارید یا اگر درمان‌های رایج‌تر برای پوکی استخوان به اندازه کافی خوب کار نمی‌کنند، ممکن است پزشک توصیه کند که این موارد را امتحان کنید:

تری پاراتید (Bonsity، Forteo). این داروی قدرتمند شبیه به هورمون پاراتیروئید است و رشد استخوان جدید را تحریک می‌کند. تا دو سال با تزریق روزانه زیر پوست انجام می‌شود.

Abaloparatide (Tymlos) داروی دیگری شبیه به هورمون پاراتیروئید است. این دارو تنها به مدت دو سال قابل مصرف است.

روموسوزوماب (Evenity). این جدیدترین داروی استخوان ساز برای درمان پوکی استخوان است. این دارو به صورت تزریقی هر ماه در مطب پزشک انجام می‌شود و محدود به یک سال درمان است.

بعد از اینکه مصرف هر یک از این داروهای استخوان ساز را متوقف کردید، به طور کلی باید برای حفظ رشد استخوان جدید، داروی دیگری برای پوکی استخوان مصرف کنید.

داروهای استخوان ساز

راه های تشخیص پوکی استخوان و درمان‌های خانگی

این توصیه‌ها ممکن است به کاهش خطر ابتلا به پوکی استخوان یا شکستگی استخوان کمک کند:

سیگار نکشید. سیگار باعث افزایش میزان تحلیل استخوان و احتمال شکستگی می‌شود.

الکل را محدود کنید. مصرف بیش از دو نوشیدنی الکلی در روز ممکن است تشکیل استخوان را کاهش دهد. قرار گرفتن در معرض الکل نیز می‌تواند خطر افتادن را افزایش دهد.

جلوگیری از سقوط با کفش‌های پاشنه‌دار. کفی غیر لغزنده بپوشید و خانه‌تان را از نظر سیم‌های برق، فرش‌های سطحی و سطوح لغزنده که ممکن است باعث افتادن شوند، بررسی کنید. اتاق‌ها را روشن نگه دارید، میله‌های دستگیره را درست در داخل و بیرون درب دوش خود نصب کنید و مطمئن شوید که می‌توانید به راحتی از تخت خود خارج و داخل آن شوید.

آماده شدن برای قرار ملاقات

ممکن است پزشک آزمایش تراکم استخوان را پیشنهاد دهد. غربالگری پوکی استخوان برای همه زنان بالای 65 سال توصیه می‌شود. برخی دستورالعمل‌ها نیز غربالگری مردان را تا سن 70 سالگی توصیه می‌کنند، به‌ویژه اگر مشکلات سلامتی دارند که احتمالاً باعث پوکی استخوان می‌شود. اگر پس از یک آسیب جزئی نیرویی، مانند یک زمین خوردن ساده، دچار شکستگی استخوان شده‌اید، آزمایش تراکم استخوان ممکن است برای ارزیابی خطر شکستگی‌های بیشتر مهم باشد.

اگر نتایج آزمایش تراکم استخوان بسیار پایین را نشان دهد یا مشکلات سلامتی پیچیده دیگری دارید، ممکن است به یک پزشک متخصص در اختلالات متابولیک (متخصص غدد درون ریز) یا یک پزشک متخصص در بیماری‌های مفاصل، ماهیچه‌ها یا استخوان‌ها (روماتولوژیست) ارجاع داده شوید. در اینجا اطلاعاتی وجود دارد که به فرد کمک می‌کند تا برای قرار ملاقات خود آماده شوید.

آنچه می‌توانید انجام دهید:

علائمی را که متوجه شده اید بنویسید، اگرچه ممکن است هیچ کدام را نداشته باشید.

اطلاعات شخصی کلیدی، از جمله استرس‌های عمده یا تغییرات اخیر زندگی را یادداشت کنید.

فهرستی از تمام داروها، ویتامین‌ها و مکمل‌هایی که مصرف می‌کنید یا مصرف کرده‌اید، از جمله دوزها تهیه کنید. به خصوص اگر نوع و دوز مکمل‌های کلسیم و ویتامین D را ثبت کنید بسیار مفید است، زیرا آماده‌سازی‌های مختلفی در دسترس هستند. اگر مطمئن نیستید که پزشک به چه اطلاعاتی نیاز دارد، بطری‌ها را با خود ببرید یا با گوشی هوشمند خود از برچسب آن عکس بگیرید و آن را با پزشک خود به اشتراک بگذارید.

سؤالات خود را برای پرسیدن از دکتر بنویسید. برای پوکی استخوان، سؤالات اساسی که باید از پزشک خود بپرسید عبارت‌اند از:

آیا باید از نظر پوکی استخوان غربالگری شوم؟

چه درمان‌هایی در دسترس است و کدام را توصیه می‌کنید؟

چه عوارض جانبی ممکن است از درمان انتظار داشته باشم؟

آیا جایگزینی برای درمانی که پیشنهاد می‌کنید وجود دارد؟

من شرایط سلامتی دیگری دارم. چگونه می‌توانم آن‌ها را با هم مدیریت کنم؟

آیا باید فعالیت‌هایم را محدود کنم؟

آیا باید رژیم غذایی خود را تغییر دهم؟

آیا باید مکمل مصرف کنم؟

آیا برنامه فیزیوتراپی وجود دارد که برای من مفید باشد؟

برای جلوگیری از سقوط چه کنم؟

از پرسیدن سؤالات دیگر دریغ نکنید.

از پزشک خود چه انتظاری دارید

پزشک احتمالاً از سؤالاتی می‌پرسد، مانند:

آیا سابقه‌ی شکستگی استخوان دارید؟

رژیم غذایی به خصوص مصرف لبنیات چگونه است؟ آیا فکر می‌کنید کلسیم کافی دریافت می‌کنید؟ ویتامین دی؟

چند وقت یکبار ورزش می‌کنید؟ چه نوع تمرینی انجام می‌دهید؟

تعادلت چطوره؟ افتادی؟

آیا سابقه خانوادگی پوکی استخوان دارید؟

آیا یکی از والدین لگنش شکسته است؟

آیا تا به حال جراحی معده یا روده انجام داده‌اید؟

آیا داروهای کورتیکواستروئیدی (پردنیزون، کورتیزون) را به صورت قرص، تزریقی یا کرم مصرف کرده‌اید؟

ساییدگی زانو

استئوآرتریت شایع‌ترین شکل آرتروز است که افراد زیادی را در سراسر جهان تحت تأثیر قرار می‌دهد. زمانی اتفاق می‌افتد که غضروف محافظ انتهای استخوان‌ها به مرور زمان از بین برود. اگرچه تمام مفاصل را درگیر می‌کند، اما بیشتر مفاصل دست، زانو، باسن و ستون فقرات را درگیر می‌کند. علائم این بیماری را می‌توان تا حدی کنترل کرد، اما آسیب به غضروف و مفاصل را نمی‌توان به حالت عادی برگرداند.دراین مقاله به ساییدگی زانو می پردازیم.

داروهای هومیوپاتی در کنار اقدامات خاصی مانند فعال ماندن، ورزش منظم، حفظ وزن سالم و سبک زندگی سالم می‌توانند علائم آرتروز مانند درد، تورم، حرکت مفاصل و غیره را بهبود بخشند.

[sc name=”didar”][/sc]

علائم و نشانه‌ها ساییدگی زانو

درد و تورم در مفاصل آسیب دیده

سفتی مفاصل به خصوص در صبح هنگام بیدار شدن از خواب

درد و حساسیت در مفاصل آسیب دیده همراه با گرما

محدودیت حرکات به دلیل درد و سفتی

از دست دادن انعطاف پذیری

صدای تق تق در مفاصل در حین حرکات

خار استخوان یا تشکیل استئوفیت در اطراف مفصل آسیب دیده

علائم و نشانه‌ها ساییدگی زانو

علل ساییدگی زانو

علت اصلی آرتروز ساییدگی یا نازک شدن غضروفی است که انتهای استخوان‌ها را در کپسول مفصل نگه می‌دارد و استخوان‌ها در نهایت روی استخوان دیگر مالیده می‌شوند. این اصطکاک باعث تغییرات زیادی در استخوان می‌شود و به بافت های همبند نگهدارنده مفصل و همچنین تاندون‌ها و رباط‌ها آسیب می‌رساند. این عوامل منجر به التهاب و حساس شدن مفاصل می‌شود.

عوامل خطر ساییدگی زانو

سن بالا: علائم آرتروز با افزایش سن افزایش می‌یابد.

جنسیت: زنان بیشتر مستعد ابتلا به آرتروز هستند.

چاقی: هر چه وزن بیشتر باشد، خطر ابتلا به آرتروز بیشتر است.

صدمات، آسیب، بد شکلی استخوان یا فشار مکرر به مفاصل

ارثی: در بسیاری از موارد، آرتروز در خانواده ایجاد می‌شود.

برخی از اختلالات متابولیک مانند دیابت، هموسیدروز و غیره.

عوارض ساییدگی زانو

درد مزمن که باعث ایجاد مشکل در انجام فعالیت‌های روزانه می‌شود.

افسردگی و بی خوابی ناشی از درد شدید و مداوم.

مدیریت ساییدگی زانو

کاهش وزن

اجتناب از فعالیت‌هایی که فشار بیش از حد بر غضروف مفصل وارد می‌کنند.

استراحت مناسب

تمرینات منظم

اقدامات کنترل رژیم غذایی

فیزیوتراپی

کاهش استرس

مصرف رژیم غذایی سرشار از ویتامین C، K و ویتامین D، اسیدهای چرب امگا 3 و کلسیم

درمان ساییدگی زانو

زانو درد یکی از شایع‌ترین مشکلاتی است که امروزه به طور کلی در بزرگسالان شاهد آن هستیم؛ اما این وضعیتی نیست که فقط برای بزرگسالان اتفاق بیفتد. چنین ناراحتی می‌تواند افراد در هر سنی را تحت تأثیر قرار دهد.

استئوآرتریت، آرتریت روماتوئید، آسیب زانو، نقرس و بورسیت شایع‌ترین بیماری‌های پزشکی هستند که باعث درد زانو می‌شوند. علاوه بر این، تورم، سفتی، ناراحتی و گرما در مفصل زانو از علائم شایع زانو درد هستند.

درمان ساییدگی زانو

داروهای هومیوپاتی برای زانو درد

درمان هومیوپاتی، با تمام پیشرفت‌های علم پزشکی، این درمان خاص تا حدودی در حال انقراض است. هومیوپاتی درمانی یکی از انواع باستانی درمان است که به عنوان یک سیستم شبه علمی از داروهای جایگزین نیز در نظر گرفته می‌شود که در آن اعتقاد بر این است که بدن توانایی درمان خود را دارد.

تمام داروهای مورد استفاده در درمان هومیوپاتی از عناصر طبیعی مانند گیاهان و مواد معدنی ساخته شده‌اند که هیچ عارضه‌ای ندارند. این داروهای بدون مواد شیمیایی و این درمان باستانی می‌تواند برای تعداد کمی بحث برانگیز باشد، اما می‌تواند به طور مؤثر بیماری‌های مهم‌تری را درمان کند.

زانو درد را می‌توان به طور مؤثر با استفاده از داروهای هومیوپاتی درمان کرد. هر دو زانو درد حاد و مزمن می‌توانند از درمان هومیوپاتی سود ببرند. آن‌ها برای استفاده برای افراد در هر سنی مناسب هستند و هیچ خطر سمی ندارند. علاوه بر این، آن‌ها به تسکین درد زانو و علائم مرتبط با آن مانند ادم، درد و سفتی کمک می‌کنند؛ بنابراین در اینجا بهترین داروهای هومیوپاتی برای درمان زانو درد در انواع مختلف وجود دارد.

برای درد آرتروز در زانو

استئوآرتریت یک بیماری دژنراتیو مفصل است. آرتروز زانو با درد، سفتی و ترک در مفصل زانو مشخص می‌شود. آرتروز زانو در اثر بالا رفتن سن، اضافه وزن، آسیب دیدگی و استفاده نادرست از مفاصل ایجاد می‌شود.

برای زانو درد آرتریت روماتوئید

آرتریت روماتوئید یک بیماری خود ایمنی است که باعث التهاب در مفاصل می‌شود؛ بنابراین تمام مفاصل بدن مستعد ابتلا به این بیماری هستند. شایع‌ترین علائم سفتی مفاصل، ناراحتی و ادم است. Bryonia، Rhus Tox و اسید سالیسیلیک درمان‌های مؤثری برای آرتریت روماتوئید زانو هستند.

برای درد بورسیت در زانو

بورسیت زانو التهاب حفره کیسه مانند پر از مایع سینوویال است که مفصل زانو را احاطه کرده است. بورسیت زانو در اثر عوامل مختلفی ایجاد می‌شود که شایع‌ترین علائم آن درد، تورم، گرما و درد مفاصل زانو است.

برای درد نقرس در زانو

نقرس یک بیماری دردناک مفصلی است که در اثر تشکیل کریستال‌های اسید اوریک در مفاصل ایجاد می‌شود. از انگشت شست پا شروع می‌شود و می‌تواند هر مفصلی در بدن از جمله مفصل زانو را تحت تأثیر قرار دهد. نقرس با درد شدید و تورم در مفاصل آسیب دیده مشخص می‌شود.

ناراحتی زانو نقرس با کلشیکوم و اسید بنزوئیک، دو داروی هومیوپاتی شناخته شده و بهترین برای درد مفاصل زانو درمان می‌شود.

چگونه هورمون‌های شادی را زیاد کنیم؟

چگونه هورمون‌های شادی را زیاد کنیم؟ این سوال همه انسان هاست زیرا همه ما برای شاد بودن تلاش می‌کنیم – این یک احساس فوق‌العاده است که می‌تواند ذهن و بدن را تحت‌الشعاع قرار دهد، فرد را بخنداند یا حتی گریه کند و آن‌قدر مسری است که می‌تواند به دیگران نیز سرایت کند؛ اما بدون اینکه بخواهیم شادی را بررسی کنیم، دلیل اینکه ما احساس شادی و خوشحالی می‌کنیم به دلیل واکنش‌های شیمیایی بسیار پیچیده‌ای است که در بدن ما اتفاق می‌افتد.

اغلب بیمارانی را می‌بینیم که در دوران پیش از یائسگی قرار می‌گیرند که توسط پزشک عمومی خود داروهای ضدافسردگی برای افسردگی تجویز کرده‌اند. با این حال، خلق و خوی پایین در حوالی زمان یائسگی به احتمال زیاد به هورمون مربوط می‌شود. این فقط تعادل هورمون‌های جنسی ما نیست که بر سلامت روان ما تأثیر می‌گذارد، بلکه «هورمون‌های شادی» ما را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد. برخی از هورمون‌ها به تقویت احساسات مثبت از جمله شادی و لذت کمک می‌کنند. این «هورمون‌های شادی» عبارت‌اند از:

دوپامین: دوپامین که به عنوان هورمون «احساس خوب» شناخته می‌شود، یک انتقال دهنده عصبی است که بخش مهمی از سیستم پاداش مغز است. با احساسات لذت بخش همراه با یادگیری، حافظه و موارد دیگر مرتبط است.

سروتونین: این هورمون و انتقال دهنده عصبی به تنظیم خلق و خو و همچنین خواب، اشتها، هضم، توانایی یادگیری و حافظه کمک می‌کند.

اکسی توسین: اکسی توسین که اغلب «هورمون عشق» نامیده می‌شود، برای زایمان، شیردهی و پیوند قوی والدین و کودک ضروری است. همچنین می‌تواند به تقویت اعتماد، همدلی و پیوند در روابط کمک کند. سطوح به طور کلی با محبت فیزیکی افزایش می‌یابد.

اندورفین: این هورمون‌ها مسکن طبیعی بدن هستند که بدن در پاسخ به استرس یا ناراحتی تولید می‌کند. هنگامی که در فعالیت‌های پاداش دهنده مانند غذا خوردن، ورزش کردن، یا داشتن رابطه جنسی شرکت می‌کنید، سطوح ممکن است افزایش یابد.

چگونه هورمون‌های شادی را زیاد کنیم؟

[sc name=”didar”][/sc]

چند راهکار که بدانیم چگونه هورمون‌های شادی را زیاد کنیم؟

1. ورزش کنید

اکثر مردم با این واقعیت آشنا هستند که ورزش باعث ترشح اندورفین می‌شود. هر نوع حرکتی که ضربان قلب را افزایش دهد، احساس مثبتی را ایجاد می‌کند و یک تمرین شدید و افزایش نبض می‌تواند باعث سرخوشی ناشی از ورزش شود. وقتی به تنهایی تمرین می‌کنید احساس مثبتی ندارید؟ دلیلی برای آن وجود دارد. نشان داده شده است که ورزش گروهی بیشتر از تمرینات انفرادی اندورفین ترشح می‌کند!

ورزش فواید متعددی برای سلامت جسمانی دارد. همچنین می‌تواند تأثیر مثبتی بر سلامت عاطفی داشته باشد. اگر نام «دونده» را شنیده‌اید، ممکن است از قبل در مورد ارتباط بین ورزش و ترشح اندورفین بدانید. اندورفین همچنین با گیرنده‌های درد در مغز تعامل خواهد داشت و در واقع درک از درد را کاهش می‌دهد؛ اما ورزش فقط روی اندورفین کار نمی‌کند. فعالیت بدنی منظم همچنین می‌تواند سطح دوپامین و سروتونین را افزایش دهد و آن را به گزینه‌ای عالی برای تقویت هورمون‌های شادی‌تان تبدیل کند.

تمرین خود را در فضای باز انجام دهید تا افزایش سروتونین خود را به حداکثر برسانید. زمان آن را تعیین کنید: حداقل 30 دقیقه ورزش هوازی را در هر زمان هدف گذاری کنید. هر میزان فعالیت بدنی فوایدی برای سلامتی دارد، اما تحقیقات انجام شده تمرینات با شدت بالاتر را با آزادسازی بیشتر اندورفین مرتبط می‌دانند.

چگونه هورمون‌های شادی را زیاد کنیم؟ ورزش کنیم

2. غذاهای خاص

وقتی نوبت به هورمون‌ها می‌رسد، غذاهایی که مصرف می‌کنید نیز نقش مهمی‌دارند. شکلات تلخ در مقادیر کم می‌تواند احساس شادی بیشتری ایجاد کند، زیرا حاوی فنیل اتیل آمین است. یک مطالعه توسط دانشگاه کالج لندن نشان داد که در مطالعه‌ای بر روی 13626 شرکت‌کننده، کسانی که گزارش داده‌اند در هر زمان در طول دو دوره 24 ساعته شکلات تلخ می‌خورند، 70 درصد کمتر از افرادی که این کار را نکرده‌اند، علائم افسردگی مرتبط بالینی را گزارش می‌کنند. برخی از غذاها نیز می‌توانند بر سطح هورمون‌ها تأثیر بگذارند، بنابراین هنگام برنامه‌ریزی وعده‌های غذایی برای افزایش هورمون شادی به موارد زیر توجه کنید:

غذاهای تند ممکن است باعث ترشح اندورفین شوند.

ماست، لوبیا، تخم مرغ، گوشت‌های کم چرب و بادام تنها چند غذای مرتبط با ترشح دوپامین هستند.

غذاهای سرشار از تریپتوفان با افزایش سطح سروتونین مرتبط هستند

غذاهای حاوی پروبیوتیک مانند ماست، کیمچی و کلم ترش می‌توانند بر ترشح هورمون‌ها تأثیر بگذارند.

مکمل‌ها را امتحان کنید

چندین مکمل وجود دارد که ممکن است به افزایش سطح هورمون شادی کمک کند. در اینجا فقط چند مورد برای بررسی وجود دارد:

تیروزین (تولید دوپامین)

چای سبز و عصاره چای سبز (دوپامین و سروتونین)

پروبیوتیک ها (تولید سروتونین و دوپامین)

تریپتوفان (سروتونین)

کارشناسانی که اثرات مکمل‌ها را مطالعه می‌کنند به نتایج متفاوتی دست یافته‌اند. بسیاری از مطالعات فقط حیوانات را شامل می‌شود، بنابراین تحقیقات بیشتری برای کمک به حمایت از مزایای مکمل‌ها برای انسان مورد نیاز است. مکمل‌ها ممکن است مفید باشند، اما برخی از آن‌ها برای افرادی که شرایط سلامت خاصی دارند توصیه نمی‌شود. آن‌ها همچنین می‌توانند با داروهای خاصی تداخل داشته باشند، بنابراین قبل از اینکه آن‌ها را امتحان کنید با یک ارائه دهنده مراقبت‌های بهداشتی صحبت کنید.

اگر هر مکملی مصرف می‌کنید، تمام دستورالعمل‌های بسته را بخوانید و به دوز توصیه شده پایبند باشید، زیرا برخی از آن‌ها در دوزهای بالا می‌توانند اثرات منفی داشته باشند.

سایر غذاهای تقویت کننده خلق و خو شامل ماهی‌های روغنی به دلیل اسیدهای چرب امگا 3 است. قهوه (در حد اعتدال)؛ غذاهای حاوی تریپتوفان مانند مرغ، تخم مرغ، شیر، آجیل و دانه‌ها و فلفل قرمز که حاوی کپسایسین است (با وجود اینکه کپسایسین هنگام استفاده روی پوست باعث ایجاد احساس سوزش می‌شود، در هنگام مصرف خاصیت تسکین درد دارد). مقادیر کم الکل مانند یک لیوان شراب می‌تواند باعث ترشح اندورفین شود. با این حال، بیش از حد می‌تواند اثر معکوس داشته باشد.

چگونه هورمون‌های شادی را زیاد کنیم؟ غذای خاص بخوریم

3. فعالیت جنسی

چگونه هورمون‌های شادی را زیاد کنیم؟ اندورفین، اکسی توسین و دوپامین همگی در طول فعالیت جنسی آزاد می‌شوند. اکسی توسین معمولاً هورمون نوازش نامیده می‌شود، در حالی که دوپامین هورمون احساس خوب است. این‌ها برای ایجاد احساس آرامش و رضایت جنسی در کنار هم قرار می‌گیرند.

شهرت اکسی توسین به عنوان «هورمون عشق» به خوبی به دست آمده است. صرفاً جذب شدن به کسی می‌تواند منجر به تولید اکسی توسین شود؛ اما محبت فیزیکی، از جمله بوسیدن، در آغوش گرفتن، یا داشتن رابطه جنسی نیز به تولید اکسی توسین کمک می‌کند. صرف وقت گذراندن با فردی که به او اهمیت می‌دهید نیز می‌تواند به افزایش تولید اکسی توسین کمک کند. این می‌تواند به افزایش صمیمیت و احساسات مثبت در رابطه کمک کند و به احساس شادی، سعادت یا حتی سرخوشی بدهد. اگر واقعاً می‌خواهید آن هورمون‌های شادی را احساس کنید، توجه داشته باشید که رقصیدن و رابطه جنسی هر دو منجر به ترشح اندورفین می‌شوند، در حالی که ارگاسم باعث ترشح دوپامین می‌شود. همچنین می‌توانید برای افزایش اندورفین، یک لیوان شراب را با شریک زندگی خود به اشتراک بگذارید.

فعالیت جنسی

4. ماساژ

ماساژ یا هر نوع لمس آرامش‌بخشی می‌تواند ترشح اندورفین را تشویق کند و تولید اکسی توسین را در فرد ماساژ دهنده و ماساژور تحریک کند. این روش برای سایر درمان‌های شفابخش (مانند طب سوزنی، کایروپراکتیک و آب‌درمانی) یکسان است، زیرا آن‌ها بدن را آرام می‌کنند و درد را ملایم می‌کنند.

ماساژ

5. مدیتیشن

مدیتیشن فواید زیادی از جمله آرامش و تمرکز ذهن دارد. این عمل همچنین از نظر ترشح هورمون‌ها و انتقال دهنده‌های عصبی، تحریک ترشح اندورفین و همچنین دوپامین، سروتونین و ملاتونین بسیار مفید است. به گفته بنیاد سلامت روان، «26 درصد از بزرگسالان بریتانیایی می‌گویند که مدیتیشن را انجام می‌دهند، اگرچه کمتر از نیمی (12 درصد) از آن‌ها به ندرت این کار را انجام می‌دهند» بنابراین، بسیاری از ما می‌توانیم مدیتیشن را بیشتر انجام دهیم! آن را امتحان کنید. برای شروع مدیتیشن:

مکانی آرام و راحت را برای نشستن انتخاب کنید.

راحت باشید، چه در حالت ایستاده، چه نشسته یا دراز کشیده.

اجازه دهید همه افکارتان – مثبت یا منفی – بلند شوند و از کنار بگذرند.

وقتی افکار به ذهنشان خطور می‌کند، سعی کنید آن‌ها را قضاوت نکنید، به آن‌ها نچسبید یا آن‌ها را دور نکنید. به سادگی آن‌ها را تصدیق کنید.

با انجام این کار به مدت 5 دقیقه شروع کنید و به مرور زمان به جلسات طولانی‌تر برسید.

چگونه هورمون‌های شادی را زیاد کنیم؟ مدیتیشن

6. خنده

برای افزایش اندورفین، برنامه کمدی مورد علاقه خود را تنظیم کنید! خنده استرس را کاهش می‌دهد، عملکرد سیستم ایمنی را بهبود می‌بخشد و به طور کلی روحیه را بالا می‌برد. آن‌قدر مؤثر است که خنده درمانی به عنوان یک درمان شناختی رفتاری برای درمان استرس و افسردگی بیماران ایجاد شده است.

خنده

7. حمام جنگل

شینرین یوکو یا حمام کردن در جنگل، در دهه 1980 پس از یک دوره شهرنشینی انبوه در ژاپن پدید آمد. این فعالیت مردم را تشویق می‌کند تا با طبیعت در تماس باشند و به جنگل‌ها بروند تا جو را ببینند و ذهن آگاهی را تمرین کنند.

تنها پنج دقیقه در روز که در بیرون از خانه سپری می‌شود می‌تواند انگیزه و رفاه را بهبود بخشد. به ویژه، افراد مبتلا به اختلال عاطفی فصلی (SAD) سطح سروتونین را هنگام قرار گرفتن در معرض نور طبیعی و روشن تجربه می‌کنند.

حمام جنگل

8. تمرین شکرگزاری

قدردانی سیستم پاداش مغز را فعال می‌کند و مواد شیمیایی احساس خوب را آزاد می‌کند. برخی از مردم یک دفتر روزانه قدردانی نگه می‌دارند و چیزهایی را می‌نویسند که به خاطر آن‌ها سپاسگزار هستند. دیگران در «تمرین سه نعمت» شرکت می‌کنند و هر شب بر سه چیز تمرکز می‌کنند که باید بابت آن سپاسگزار باشیم.

تمرین شکرگزاری

9. اسانس

سیستم بویایی (که سیستم حسی در بدن است که برای بویایی استفاده می‌شود) مغز را تحریک می‌کند تا سروتونین و دوپامین را در پاسخ به بوی روغن‌های ضروری مانند ترنج، اسطوخودوس و لیمو آزاد کند. به همین دلیل است که رایحه درمانی برای کسانی که استرس، اضطراب، افسردگی و سایر اختلالات خلقی را تجربه می‌کنند بسیار محبوب است.

اسانس

10. دستیابی به هدف

پس از دستیابی به اهداف – حتی اهداف کوچک – سیستم پاداش مغز فعال شده و دوپامین را آزاد می‌کند. این نه تنها مقدار کمی از مواد شیمیایی حس خوب را برای بدن فراهم می‌کند، بلکه ما را برای رسیدن به اهداف بیشتر تشویق می‌کند.

دستیابی به هدف

11. یادآوری خاطرات خوش

در مغز یک تعامل بین خلق و خو و حافظه وجود دارد. هنگامی که با بخشی از مغز که با توجه مرتبط است ترکیب شود، می‌تواند باعث تولید سروتونین شود. این می‌تواند زمانی اتفاق بیفتد که به خاطره‌ای زنده و شاد فکر می‌کنید، یا شاید به عکس‌های یک تعطیلات خانوادگی سرگرم کننده یا روز عروسی نگاه کنید.

12. گوش دادن به موسیقی

هم گوش دادن به موسیقی و هم آواز خواندن می‌تواند اکسی توسین را ترشح کند. خوانندگان جاز، هنگام بداهه نوازی، نشان داده شده است که به دلیل تعامل با گروه خود، سطوح بالاتری از اکسی توسین را آزاد می‌کنند. در همین حال، مطالعه دیگری نشان داد که بیمارانی که پس از جراحی قلب باز بهبود می‌یابند، پس از گوش دادن منظم به موسیقی آرامش بخش، به دلیل کاهش درد، استرس و سطح اضطراب ناشی از افزایش اکسی توسین، بهبودی سریع‌تری پیدا کردند.

گوش دادن به موسیقی

13. به بیرون از خانه بروید.

به دنبال افزایش سطح سروتونین خود هستید؟ گذراندن وقت در خارج از منزل، زیر نور خورشید، راهی عالی برای انجام این کار است. طبق تحقیقات، قرار گرفتن در معرض اشعه ماوراء بنفش (UV) خورشید می‌تواند تولید سروتونین را افزایش دهد. می‌توانید سعی کنید چند بار در هفته حدود 15 دقیقه را در خارج از منزل سپری کنید. اگر از همان مناظر قدیمی خسته شده‌اید، یک محله یا پارک جدید را کاوش کنید. فقط توجه داشته باشید که قرار گرفتن در معرض اشعه ماوراء بنفش می‌تواند خطر ابتلا به سرطان پوست را نیز افزایش دهد، بنابراین ضد آفتاب را فراموش نکنید!

14. سگ خود را نوازش کنید.

اگر سگ دارید، محبت کردن به دوست خود راهی عالی برای افزایش سطح اکسی توسین برای شما و سگتان است. بر اساس تحقیقات منبع مطمئن، صاحبان سگ و همچنین سگ‌های آن‌ها در هنگام تعامل شاهد افزایش اکسی توسین هستند. حتی اگر سگ ندارید، ممکن است با دیدن سگی که می‌شناسید و دوست دارید، اکسی توسین را افزایش دهید. اگر عاشق سگ هستید، این ممکن است زمانی اتفاق بیفتد که فرصتی برای نوازش هر سگی داشته باشید؛ بنابراین، سگ مورد علاقه خود را پیدا کنید و یک نوازش خوب به آن بدهید.

سگ خود را نوازش کنید

15. شب راحت بخوابید

نداشتن خواب کافی و با کیفیت می‌تواند به طرق مختلف بر سلامت تأثیر بگذارد. به عنوان مثال، می‌تواند به عدم تعادل هورمون‌ها، به ویژه دوپامین، در بدن کمک کند. این می‌تواند تأثیر منفی بر روحیه و همچنین سلامت جسمی داشته باشد. اختصاص 7 تا 9 ساعت در شب برای خواب می‌تواند به بازیابی تعادل هورمون‌ها در بدن کمک کند که احتمالا به کمک می‌کند احساس بهتری داشته باشید. اگر خواب راحت برایتان سخت است، سعی کنید:

هر روز در یک ساعت مشخص به رختخواب رفتن و بیدار شدن

ایجاد یک محیط خواب آرام (سعی کنید نور، سر و صدا و صفحه نمایش را کاهش دهید)

کاهش مصرف کافئین، به ویژه در بعد از ظهر و عصر

شب راحت بخوابید

16. استرس را مدیریت کنید.

طبیعی است که هر از گاهی استرس را تجربه کنید؛ اما زندگی با استرس منظم یا مواجهه با رویدادهای بسیار استرس زا زندگی می‌تواند باعث کاهش تولید دوپامین و سروتونین شود. این می‌تواند بر سلامت و خلق و خوی تأثیر منفی بگذارد و مقابله با استرس را سخت‌تر کند. اگر استرس زیادی دارید، انجمن روانشناسی آمریکا توصیه می‌کند:

یک استراحت کوتاه از منبع استرس

خنده

20 دقیقه برای پیاده‌روی، دویدن، دوچرخه سواری یا سایر فعالیت‌های بدنی صرف کنید

مراقبه

تعامل اجتماعی

هر یک از این رویکردها ممکن است به کاهش استرس کمک کند و همچنین سطح سروتونین، دوپامین و حتی اندورفین را نیز افزایش دهد.

جمع بندی چگونه هورمون‌های شادی را زیاد کنیم؟

سروتونین، دوپامین، اندورفین و اکسی توسین به افزایش شادی و لذت کمک می‌کنند و در عین حال افسردگی و اضطراب را کاهش می‌دهند. می‌توانید با برخی فعالیت‌های ساده به این هورمون‌های حس خوب تقویت طبیعی بدهید. اگر در تنظیم خلق و خوی خود مشکل دارید، با یک ارائه دهنده مراقبت‌های بهداشتی صحبت کنید که می‌تواند درمان‌هایی را توصیه کند که ممکن است کمک کند.

تقویت مچ دست در خانه

مچ دست‌های قوی می‌تواند به آسان‌تر کردن کارهای روزانه کمک کند. چه در حال تایپ کردن، حمل کردن مواد غذایی، انجام کشش یا باز کردن آن شیشه غیرممکن هستید، قدرت و انعطاف مچ دست کلیدی است. با این کشش‌ها و تمرینات، مچ دست خود را قوی نگه می‌دارید و از آسیب جلوگیری می‌کنید.در این مقاله 7تمرین برای تقویت مچ دست در خانه آموزش داده میشود.

۷ تمرین برای تقویت مچ دست

برای تقویت مچ دست در خانه ، در واقع باید ساعد خود را تقویت کرده و تحرک مفاصل مچ دست خود را افزایش دهید. حرکت مچ دست شامل 35 عضله می‌شود!

مچ دست ساعد را به دست متصل می‌کند – این مفصل باید شل بماند تا بتوانید 100 کلمه در دقیقه تایپ کنید؛ و تمام آن عضلات ساعد باید قوی بمانند تا بتوانید کارهای روزانه را بدون مشکل انجام دهید.

به خصوص اگر تمام روز پشت کامپیوتر بنشینید، مچ دست و ساعد ممکن است دچار آسیب‌های حرکتی مکرر یا بیماری‌هایی مانند سندرم تونل کارپال شوند. با کمی عشق و ورزش به مچ دست خود، ممکن است بتوانید از این دردها جلوگیری کنید. حتی اگر آسیب سخت‌تری مانند آرنج تنیس بازان دارید، ورزش‌های ساده در خانه می‌توانند درد را تسکین دهند. با تمام این تمرینات، بدون وزنه یا وزنه‌های بسیار سبک شروع کنید تا به این عضلات نسبتا کوچک فشار وارد نکنید.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.

تمرینات گرم کردن برای تقویت مچ دست در خانه

مانند هر شکل دیگری از ورزش، می‌خواهید قبل از شیرجه زدن به تمرینات مچ دست، کمی بدن خود را گرم کنید.

اگر هر گونه درد یا سفتی در مچ دست دارید، یک حوله گرم یا پد گرم کننده را به مدت حدود 15 دقیقه روی آن ناحیه قرار دهید. این یک گرم کردن بسیار واقعی است، اما قبل از شروع تمرینات به افزایش جریان خون و انعطاف پذیری در ناحیه کمک می‌کند. اگر احساس سفتی یا درد نمی‌کنید، به سادگی یک یا دو دقیقه در اطراف راه بروید. این کاردیوی خون را به جریان می‌اندازد و به مچ دست و ساعد اجازه می‌دهد به طور طبیعی حرکت کنند. برای تمرینات مچ دست نیازی به گرم کردن پیچیده ندارید، اما بهتر است کمی فعالیت داشته باشید تا به طور تصادفی کار نکنید، کشش دهید و احتمالاً به عضلات سرد آسیب نرسانید.

توجه: اگر با هر یک از این تمرینات احساس درد کردید، آن را متوقف کنید! به بدن خود گوش دهید و هرگز به نقطه ناراحتی فشار نیاورید.

تقویت مچ دست در خانه

کف دست به آسمان / کف دست به زمین

این تمرین ملایم، کشش کوچکی را به مچ دست می‌بخشد و در عین حال قدرت می‌بخشد.

در حالت نشسته یا ایستاده، بازوهای خود را در حالت T به سمت بیرون نگه دارید.

دست‌ها را طوری بچرخانید که کف دست‌ها رو به بالا باشد.

دست‌ها را طوری بچرخانید که کف دست‌ها رو به پایین باشد.

10 بار تکرار کنید.

سعی کنید شانه‌ها و گردن خود را آرام نگه دارید. حرکت باید فقط در مچ دست باشد، نه بازوها، آرنج‌ها یا شانه‌ها.

مشت

این یکی دیگر از تمرینات ملایم برای تقویت مچ دست در خانه است که بر روی انعطاف و قدرت دست تمرکز دارد.

یک دست را روی میز قرار دهید، مثل اینکه می‌خواهید با کسی کشتی بگیرید.

یک مشت بسازید.

به آرامی مشت را باز کنید و انگشتان خود را تا جایی که راحت می‌توانید به سمت بیرون بکشید.

10 بار تکرار کنید، سپس دست‌ها را عوض کنید.

چرخش مچ دست

 می‌توانید این کار را بدون وزنه، نوارهای مقاومت سبک یا دمبل‌های 1 تا 5 پوندی انجام دهید. بدون وزنه شروع کنید و فقط در صورتی وزن اضافه کنید که دردی احساس نمی‌کنید.

در حالی که بازوهای خود را تا 90 درجه خم کرده‌اید بنشینید و ساعدها را در مقابل خود قرار دهید و کف دست‌ها رو به پایین باشد.

یک بند یا دمبل مقاومت سبک در دست بگیرید یا وزنه در دست بگیرید و وانمود کنید که چیزی در دست دارید.

به آرامی دست‌های خود را بچرخانید تا کف دست‌ها رو به بالا باشد.

به آرامی کف دست خود را به حالت اولیه بچرخانید.

10 بار تکرار کنید.

بالا و پایین شدن مچ

می‌توانید این تمرین را با یک نوار مقاومتی، یک دمبل یا فقط با مقاومت بدن انجام دهید. اگر از یک نوار مقاومتی سبک استفاده می‌کنید، یک انتهای باند را با پایین پای خود به سمت پایین نگه دارید و انتهای دیگر را با دست بالا بگیرید. برای دمبل‌ها، بسته به سطح، 1 تا 5 پوند وزن را در نظر بگیرید.

بنشینید و بازوی خود را در حالت 90 درجه نگه دارید، در حالی که کف دست به سمت بالا باشد. بازو می‌تواند روی پا، نیمکت یا میز قرار گیرد.

مچ دست خود را به سمت بالا خم کنید.

مچ دست را به حالت اولیه برگردانید.

این کار را 10 بار تکرار کنید، سپس طرف را عوض کنید.

مطمئن شوید که فقط مچ دست خود را حرکت دهید. این یک حلقه دوسر بازویی نیست، یک حلقه مچ است، بنابراین بازو و شانه خود را ثابت نگه دارید تا زمانی که مچ دست تمام کارها را انجام می‌دهد.

پیچش مچ دست

این‌ها تقریباً پیچش مچ دست وارونه هستند. می‌توانید از دمبل، باند یا اصلاً هیچ چیز استفاده کنید!

بنشینید و بازوی خود را در حالت 90 درجه نگه دارید، در حالی که کف دست به سمت پایین باشد.

مچ دست خود را خم کنید.

مچ دست را به حالت اولیه برگردانید.

این کار را 10 بار تکرار کنید، سپس طرف را عوض کنید.

مانند حرکت قبلی، مطمئن شوید که حرکت فقط در مچ دست باشد. ممکن است بخواهید دست خود را طوری قرار دهید که مچ دست بتواند از پا یا نیمکت آویزان شود. اگر مچ دست با آویزان شدن حدود 90 درجه شروع شود، دامنه حرکتی بهتری برای تمرین خواهید داشت.

فشار دادن

 می‌توانید تقریباً هر چیزی را در این یکی فشار دهید. یک توپ تنیس، دست یا حوله را امتحان کنید. در حالی که ایستاده یا نشسته‌اید، توپ خود را (یا چیزی که می‌خواهید فشار دهید) را طوری نگه دارید که کف دست خود به سمت بالا باشد.

به مدت 3 ثانیه چیز فشرده خود را تا جایی که می‌توانید محکم فشار دهید.

به آرامی دست خود را رها کنید.

این کار را 10 بار تکرار کنید، سپس طرف را عوض کنید.

چگونه از مچ‌های سالم حمایت کنیم؟

قدرت می‌تواند به مچ دست کمک کند، اما این تنها بخشی از تصویر است. کشش‌های سبک می‌تواند این مفاصل را متحرک نگه دارد و فشار ناشی از تایپ کردن را در تمام روز کاهش دهد. می‌توانید این حرکات کششی ساده را روی میز، روی تخت، پشت چراغ قرمز یا هر زمان که می‌خواهید کمی تحرک مچ دستتان بیشتر شود، انجام دهید.

ماهیچه‌های ساعد می‌توانند بر اثر بسیاری از کارهای تکراری که در طول روز انجام می‌دهند سفت شوند. کشش‌های ساده به تسکین این ناراحتی و جلوگیری از آسیب بیشتر کمک می‌کند.

اکستنشن مچ

بازوی راست را مستقیماً در مقابل خود نگه دارید، طوری که دست را به سمت بالا نگه دارید، طوری که با دست چپ ایست می‌گویید، به آرامی دست راست را به عقب بکشید تا زمانی که در ساعد راست احساس کشیدگی کنید.

15 ثانیه نگه دارید، سپس دست‌ها را عوض کنید. دنباله را 5 بار تکرار کنید. نمی‌خواهید چیزی بکشید، بنابراین به آرامی حرکت کنید و هیچ حرکتی را با اجبار تکرار نکنید.

خم شدن مچ دست

این برعکس آخرین کشش است.

دست راست خود را با مچ 90 درجه پایین نگه دارید. با دست چپ، به آرامی دست راست را به سمت بدن خود فشار دهید تا زمانی که در پشت دست راست و مچ دست احساس کشیدگی کنید.

15 ثانیه نگه دارید، سپس دست‌ها را عوض کنید. دنباله را 5 بار تکرار کنید.

کشش Namaste

کف دست‌های خود را در حالت Namaste درست زیر چانه به هم فشار دهید و آرنج‌ها را به طرفین باز کنید. دست‌ها را به سمت ناف پایین بیاورید، کف دست‌ها را به هم بچسبانید.

هنگامی که احساس کشیدید، آن را به مدت 30 ثانیه در آنجا نگه دارید. 2 تا 4 بار دیگر تکرار کنید – هر چیزی که احساس خوبی دارد.

پیشگیری از آسیب مچ دست

برای مچ‌های سالم، بهترین دفاع یک حمله خوب است. می‌توانید این تمرین‌ها و حرکات کششی را هر چه که دوست دارید انجام دهید، اما اگر در بقیه روز عادات ضعیفی برای مچ دست دارید، این تمرینات کمکی نمی‌کنند.

تایپ کردن با کیبورد عامل اصلی درد مچ دست است. وقتی پشت کامپیوتر هستید، ساعدها باید موازی با زمین باشند و مچ دستتان در حالت خنثی باشد. دست‌ها نباید همیشه در یک زاویه قرار داشته باشند – آن‌ها باید تقریباً در یک راستا با بازوها باشند تا فشار را کاهش دهند.

ممکن است لازم باشد موقعیت صفحه کلید خود را تنظیم کنید یا از تکیه گاه‌های مچ دست استفاده کنید تا دستان خود را در مکانی راحت قرار دهید. اگرچه ممکن است تایپ کردن در صندلی خمیده با مچ دست در هر زاویه‌ای راحت‌تر باشد، اما در دراز مدت می‌تواند باعث درد زیادی برای شود.

اگر وضعیت مچ دست خوبی نداشته باشید، ممکن است دچار فشارها و بیماری‌هایی مانند سندرم تونل کارپال شوید. اعصاب ساعد فشرده می‌شود و باعث بی حسی، ضعف و درد در دستان می‌شود.

هنگامی که علائم تونل کارپال را دارید، بهتر شدن وضعیت آن‌ها ممکن است زمان ببرد؛ اما ممکن است بتوانید از این وضعیت اجتناب کنید.

اگر هر روز چند دقیقه برای کشش و تقویت کردن وقت بگذارید و مطمئن شوید که یک ایستگاه کاری ارگونومیک دارید، مچ دست باید انعطاف پذیر، قوی و شاد بماند.

جمع بندی تقویت مچ دست در خانه

تقویت مچ دست در خانه

مچ دست خود را نادیده نگیرید اگر چند دقیقه از هفته خود را برای انجام حرکات کششی و تقویتی اختصاص دهید، درد کمتری در صفحه کلید و نتایج بهتر در باشگاه خواهید دید.

با یک گرم کردن کوتاه شروع کنید تا خون جریان یابد (پیاده روی عالی است). 3 یا 4 تمرین تقویتی مچ دست را یک روز در میان انجام دهید؛ و هر روز 2 یا 3 حرکت کششی انجام دهید تا همه سالم و بدون درد باقی بماند. با این تمرین‌ها و موقعیت تایپ ارگونومیک، مچ‌های آنقدر قوی خواهید داشت که مانند ستاره اکشن مورد علاقه‌تان از کنار ساختمان آویزان شوید.

حرکات بدنسازی برای زانو درد

وزنه زدن در مفاصل ممکن است ایده بدی به نظر برسد، اما در واقع راهی مهم برای مدیریت و تسکین درد آرتروز است. در واقع وزنه برداری زمانی که مبتلا به آرتروز هستید بسیار خوب است و دلیل آن این است. وزنه برداری نوعی تمرین قدرتی است که به قوی نگه داشتن ماهیچه‌ها کمک می‌کند و عضلات قوی از مفاصل حمایت می‌کنند.آیا حرکات بدنسازی برای زانو درد خوب است؟

کاری که وزنه زدن انجام نمی‌دهد این است که آرتروز را بدتر می‌کند. تمرینات عضله سازی بخش مهمی از برنامه مدیریت آرتروز هستند و پزشک آن را توصیه می‌کند، چه مبتلا به استئوآرتریت یا یک فرم التهابی خود ایمنی مانند آرتریت روماتوئید یا آرتریت پسوریاتیک باشید.

دکتر کارن ساتون، متخصص جراح ارتوپد در بیمارستان جراحی‌های ویژه در شهر نیویورک، می‌گوید: مفاصل خود را مانند یک نهال گیاهی (یک درخت جوان) در نظر بگیرید. نهال‌ها به رشته‌هایی در اطراف خود نیاز دارند تا به رشد مستقیم و قوی کمک کنند؛ همانطور که مفاصل برای حمایت و ثبات به عضلات و رباط‌های اطراف خود نیاز دارند. اگر عضله کافی نداشته باشید، مفاصل دچار تپش می‌شوند. دکتر ساتون که همچنین عضو آکادمی جراحان ارتوپدی آمریکا است، توضیح می‌دهد که وقتی ماهیچه‌ها درگیر و تقویت می‌شوند، مقداری از نیرو را جذب می‌کنند که فشار را از مفاصل ضعیف‌تر و فرسوده‌تر می‌گیرد. این تغییر می‌تواند منجر به کاهش علائم آرتروز و بهبود عملکرد روزانه شود. پس در نتیجه حرکات بدنسازی برای زانو درد می تواند مفید واقع شود.

چگونه وزنه برداری به آرتروز کمک می‌کند؟

وزنه برداری درد و سفتی مفاصل را کاهش می‌دهد. تجزیه و تحلیل تحقیقات منتشر شده در مجله روماتولوژی نشان می‌دهد که تقویت گروه‌های عضلانی اطراف مفاصل آسیب دیده باعث بهبود عملکرد و کاهش درد در افراد مبتلا به استئوآرتریت می‌شود. در مطالعه دیگری، محققان فنلاندی دریافتند که بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید اولیه که تمرینات قدرتی را دو بار در هفته به مدت دو سال انجام می‌دهند تا 59 درصد قدرت عضلانی را بهبود می‌بخشند. آن‌ها همچنین کاهش بیشتری در التهاب، درد، سفتی صبحگاهی و فعالیت بیماری در مقایسه با بیماران استئوآرتریت که فقط تمرینات دامنه حرکتی انجام می‌دادند، مشاهده کردند.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.

وزنه برداری استحکام استخوان‌ها را افزایش می‌دهد. خود آرتریت روماتوئید، همراه با برخی از داروهای مورد استفاده برای درمان آرتریت روماتوئید (مانند کورتیکواستروئیدها)، می‌تواند خطر ابتلا به پوکی استخوان را افزایش دهد، وضعیتی که استخوان‌ها را ضعیف می‌کند و آن‌ها را مستعد شکستگی می‌کند. عدم تحرک به دلیل درد مفاصل نیز می‌تواند به تحلیل استخوان در پیری و بیشتر برای زنان کمک کند. با فشار دادن ملایم به استخوان‌ها، تمرینات قدرتی می‌تواند تراکم استخوان را افزایش داده و خطر پوکی استخوان را کاهش دهد. در مورد ارتباط بین آرتروز و پوکی استخوان بیشتر بدانید.

وزنه برداری به حفظ وزن سالم کمک می‌کند. شاخص توده بدنی بالا (اضافه وزن یا چاقی) می‌تواند آرتروز و آرتریت التهابی را بدتر کند. فشار بیشتری به مفاصل، به ویژه زانوهای وارد می‌کند. همچنین، با افزایش سن، به طور طبیعی شروع به از دست دادن توده عضلانی می‌کنید که متابولیسم را کند می‌کند و می‌تواند به افزایش تدریجی وزن کمک کند.

حرکات بدنسازی برای زانو درد

برای جلوگیری از این مشکل ناشی از متابولیسم کندتر، به ترکیبی از تمرینات قلبی و وزنه نیاز دارید. کاردیو در طول تمرین کالری بیشتری می‌سوزاند. با تمرینات قدرتی، کالری سوزی طولانی‌تری دریافت می‌کنید.

وزنه برداری تعادل را بهبود می‌بخشد. تقویت هسته مرکزی بدن می‌تواند به افزایش تعادل و هماهنگی و جلوگیری از سقوط کمک کند. قوی‌تر بودن همچنین انجام فعالیت‌های روزمره سخت‌تر با آرتروز، مانند حمل مواد غذایی یا باغبانی را آسان‌تر می‌کند.

اقدامات احتیاطی که باید قبل از وزنه زدن با آرتروز به خاطر داشته باشید:

اگر در تمرین با وزنه تازه کار هستید، همیشه هوشمندانه است که ابتدا با پزشک خود صحبت کنید. پزشک یا متخصص حرکات اصلاحی می‌تواند مطمئن شود که ورزش‌ها بی‌خطر هستند و کمک می‌کنند تا بدون تشدید التهاب یا تشدید درد مفاصل، قدرت داشته باشید. نکات بیشتر برای کمک به محافظت از مفاصل هنگام شروع وزنه برداری:

تجهیزات خود را در نظر بگیرید. در تمرینات با وزنه از وزنه‌های آزاد – مانند دمبل یا هالتر – یا دستگاه‌های وزنه دار برای مقاومت استفاده می‌کند. برای شروع، دمبل‌ها ممکن است ایمن‌تر از هالتر باشند. ممکن است عدم تعادل در قدرت مفاصل وجود داشته باشد. دمبل‌ها این امکان را می‌دهند که هر بار با یک بازو یا شانه کار کنید. هالتر به هر دو به طور همزمان نیاز دارد.

اقدامات احتیاطی که باید قبل از وزنه زدن

یک گالن آب می‌تواند برای وزنه‌های آزاد گهگاه و برای تمرین‌های خاص استفاده شود، اما اگر می‌خواهید به طور منظم در خانه وزنه بزنید، بهتر است روی مجموعه‌ای از دمبل‌ها سرمایه‌گذاری کنید. وزن به طور مناسب تری توزیع می‌شود و گرفتن می‌تواند بهتر باشد. آن‌ها را در آمازون یا در یک فروشگاه لوازم ورزشی بخرید.

وزن مناسب را انتخاب کنید. دمبل‌ها باید به اندازه‌ای سنگین باشند که بدون افزایش درد مفاصل، ماهیچه‌ها را در هشت تا 10 تکرار به چالش بکشند. وزنه‌های سبک‌تر با تکرارهای بیشتر، مزایای بیشتری نسبت به تکرارهای کمتر با وزنه‌های فوق‌العاده سنگین به همراه خواهند داشت.

به آرامی شروع کنید. اگر مدتی است که فعال نبوده‌اید، مفاصل خود را برای ورزش آماده کنید. اگر خیلی سریع فشار بیاورید و از عضلات خود بیش از حد کار بکشید درد مفاصل را تشدید می‌کنید. کارشناسان شورای آمریکایی ورزش را با دو یا سه تکرار در هر تمرین شروع کنید. سپس روی افزایش تعداد تکرارها در مقابل مقدار وزنه تمرکز کنید. همانطور که تمرین آسان‌تر می‌شود، می‌توانید به تدریج سطح مقاومت را افزایش دهید و شروع به استفاده از وزنه‌های سنگین کنید.

زمان گرم کردن و سرد کردن خود را افزایش دهید. این یک عادت خوب برای همه است که پنج یا 10 دقیقه حرکات کششی را در شروع و پایان تمرین انجام دهند تا به کشیده شدن عضلات کمک کنند. اگر درد مفاصل و آرتروز دارید، مهم است که گرم کردن را کمی بیشتر کنید. به این ترتیب مفاصل شروع به تولید مایع روان کننده می‌کنند تا راحت‌تر حرکت کنند. گرم کردن مورد نظر شامل دو حالت یوگا است: سلام خورشید و ژست‌های جنگجو.

حرکات بدنسازی برای زانو درد

پیشنهاد می‌شود چند جلسه را با یک متخصص حرکات اصلاحی یا مربی شخصی برنامه‌ریزی کنید تا مطمئن شوید تکنیک درست است. یک متخصص می‌تواند کمک کند تا تمرینات متناسب با نیازها و توانایی‌ها انجام شود. در خانه، وزنه‌ها را جلوی آینه بلند کنید تا از فرم مناسب اطمینان حاصل کنید.

به آرامی حرکت کنید. وزنه‌ها را به آرامی و یکنواخت بلند کنید. سعی کنید دامنه حرکتی کامل مفصل را طی کنید.

هیدراته بمانید. از سرعت کالری سوزی و تعریق در حین تمرین با وزنه تعجب خواهید کرد، پس حتماً آب فراوان بنوشید.

هر روز کمی ورزش انجام دهید. اگر تشدید آرتروز یا افزایش درد دارید، همچنان باید فعال بمانید. برخی از کشش‌های ساده ممکن است مقداری از درد را کاهش دهد.

اگر حرکتی به درد می‌رسد متوقف شوید. کارشناسان می‌گویند به درد گوش کنید. زمانی که مفاصل شروع به درد می‌کنند، استراحت کنید. اگر درد مفصل جدیدی احساس کردید، وقت آن است که آن را متوقف کنید. با پزشک خود در مورد اینکه چه دردی طبیعی است و چه زمانی نشانه چیز جدی‌تری است صحبت کنید.

در مورد سایر تمرینات تقویت کننده عضلات بپرسید. بسیاری از مراکز آبی و استخرهای عمومی دارای برنامه‌های ورزشی هستند که برای افراد مبتلا به آرتروز طراحی شده است که ممکن است شامل برنامه‌های تمرینی با وزنه باشد که از آب به عنوان مقاومت استفاده می‌کنند.

تمرینات قدرتی را می‌توان با باندهای مقاومتی و تمرینات با وزن بدن نیز انجام داد. پزشک همچنین ممکن است تمرینات ایزومتریک را پیشنهاد کند که زمانی انجام می‌شود که عضلات منقبض می‌شوند، اما مفاصل حرکت نمی‌کنند (مانند پلانک).

تمرینات قدرتی

تمرینات وزنه برداری برای کمک به مدیریت علائم آرتروز

تمرینات تقویت عضلانی را دو تا سه بار در هفته انجام دهید و روزهای استراحت را در بین آن‌ها قرار دهید؛ و مطمئن شوید که تمام گروه‌های عضلانی اصلی را هدف قرار دهید. ابتدا از ماهیچه‌های بزرگ‌تر شروع کنید – مانند شکم، باسن و سینه که پیشنهاد می‌کند هر جلسه را با یک پلانک تقویت کننده عضلات مرکزی بدن شروع کنید. سپس روی بازوها و پاهای خود حرکت کنید. در هر تمرین 10 تا 15 تکرار بسازید.

در اینجا چند حرکت وزنه برداری وجود دارد که می‌توانید در خانه امتحان کنید؛ اما همیشه ابتدا با پزشک خود مشورت کنید تا مطمئن شوید که آن‌ها برای بی خطر هستند:

اسکوات با دیوار

عضلات باسن را تقویت می‌کند

تجهیزات مورد نیاز: توپ پیلاتس، دمبل

یک توپ ثابت را روی دیوار قرار دهید و به آرامی به آن تکیه دهید، در حالی که بالای توپ در قسمت کوچکی از پشت قرار دارد. پاهای خود را در مقابل بدن قرار دهید، به فاصله شانه‌ها یا کمی بازتر.

بدون قوس دادن به کمر، به آرامی به سمت توپ خم شوید و وزن خود را به پاشنه پا منتقل کنید.

به آرامی خود را پایین بیاورید و توپ را از دیوار پایین بیاورید. تا جایی که راحت هستید پایین بروید یا تا زمانی که ران هایتان موازی زمین شوند. مطمئن شوید که زانوها از روی انگشتان پا جلوتر نمی‌رود.

به آرامی پاشنه‌های خود را فشار دهید و بدن خود را به حالت ایستاده برگردانید.

نکته: برای مقاومت بیشتر، دمبل‌ها را در کناره‌های خود طوری نگه دارید که کف دست‌هایتان به سمت بدن باشد.

اسکوات با دیوار

بلند کردن مستقیم پا

عضلات جلوی ران را تقویت می‌کند.

وسایل مورد نیاز: وزنه مچ پا

روی زمین دراز بکشید، یک پا را صاف و پای دیگر را خم کنید تا پایتان صاف روی زمین باشد. روی هر دو مچ پا از وزنه مچ پا استفاده کنید.

عضله ران پای صاف را سفت کنید و به آرامی 6 تا 10 اینچ از زمین بلند کنید.

این حالت را به مدت 5 ثانیه نگه دارید و سپس استراحت کنید و پای خود را روی زمین بیاورید.

مجموعه‌ای از تکرارها را کامل کنید؛ سپس با پای مخالف تکرار کنید.

نکته: گردن و شانه‌های خود را شل نگه دارید.

بلند کردن مستقیم پا

تقویت سر شانه

شانه‌ها و قسمت بالایی پشت را تقویت می‌کند

وسایل مورد نیاز: دمبل

زانوی چپ خود را روی نیمکت وزنه بگذارید. پای راست صاف است و پایتان صاف روی زمین است. به جلو خم شوید و با دست چپ خود را حمایت کنید.

یک دمبل را در دست راست خود بگیرید و مستقیماً زیر شانه راست خود نگه دارید.

به آرامی وزنه را بالا بیاورید تا زمانی که آرنجتان درست زیر شانه خط بکشد.

به آرامی وزنه را پایین بیاورید.

مجموعه‌ای از تکرارها را کامل کنید؛ سپس در طرف مقابل تکرار کنید.

نکته: اگر نیمکت وزنه ندارید، پاهای خود را به راحتی از هم باز کنید. سپس زانوهای خود را خم کرده و از قسمت باسن به جلو خم شوید.

تقویت سر شانه

طب سوزنی چه بیماری‌هایی را درمان می‌کند؟

طب سوزنی نوعی درمان مکمل است که شامل قرار دادن سوزن‌های بسیار نازک در بدن است. پزشکان برای درمان مسائل مختلف سلامتی، سوزن‌ها را در مکان‌ها و اعماق مختلف وارد می‌کنند. طب سوزنی می‌تواند به تسکین درد و درمان طیف وسیعی از شکایات دیگر کمک کند. با این حال، نحوه دقیق عملکرد آن نامشخص است. برخی معتقدند که با متعادل کردن انرژی حیاتی کار می‌کند، در حالی که برخی دیگر معتقدند که اثر عصبی دارد. در این مقاله به تفصیل توضیح می‌دهیم که طب سوزنی چیست، چگونه ممکن است کار کند و فواید و خطرات آن چیست و طب سوزنی چه بیماری‌هایی را درمان می‌کند؟ می پردازیم.

طب سوزنی چیست؟

طب سوزنی شامل وارد کردن سوزن در بدن برای تحریک اعصاب حسی در پوست و عضلات است. این ممکن است به درمان درد مزمن و سایر شرایط فیزیکی کمک کند. طب سوزنی ریشه در طب سنتی چینی (TCM) دارد و اکنون یک درمان مکمل رایج در سراسر جهان است.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.

چگونه کار می‌کند؟

سلامتی نتیجه تعادل هماهنگ افراط‌های مکمل یین و یانگ از نیروی حیاتی است که به نام چی شناخته می‌شود و «چی» نیز تلفظ می‌شود. مدافعان معتقدند که بیماری نتیجه عدم تعادل این نیروها است و از طریق نصف النهارها یا مسیرها در بدن انسان جریان دارد. این جریان‌های انرژی از طریق نقاط طب سوزنی در بدن قابل دسترسی هستند. قرار دادن سوزن‌ها در این نقاط با ترکیب‌های مناسب، جریان انرژی را به حالت تعادل برمی‌گرداند.

یک بررسی در سال 2017 نشان می‌دهد که بسیاری از نقاط طب سوزنی در مکان‌هایی هستند که تحریک می‌تواند بر فعالیت نورون‌های حسی متعدد تأثیر بگذارد. این نقاط با نام فیلدهای گیرنده نیز شناخته می‌شوند. تحریک فیزیکی وارد کردن سوزن در این نقاط ممکن است بر پردازش درد در سیستم عصبی مرکزی و ماهیچه‌ها تأثیر بگذارد و جریان خون را به قسمت‌های خاصی از بدن افزایش دهد.

یک متا آنالیز در سال 2018 از تأثیر طب سوزنی بر درد مزمن نشان داد که این عمل می‌تواند مزایای تسکین درد قابل تشخیص از دارونما را ارائه دهد. با این حال، مکانیسم دقیق عملکرد طب سوزنی مشخص نیست.

خطرات طب سوزنی

همه درمان‌ها هم خطرات و هم فواید دارند. یک فرد همیشه باید قبل از انجام هر گونه درمانی به دنبال مشاوره پزشکی باشد. خطرات احتمالی طب سوزنی به شرح زیر است:

  • ممکن است خونریزی، کبودی و درد در محل‌های تزریق ایجاد شود.
  • سوزن‌های استریل نشده ممکن است منجر به عفونت شود.
  • در موارد نادر، سوزن ممکن است بشکند و به اندام داخلی آسیب برساند.

سازمان غذا و دارو (FDA) سوزن‌های طب سوزنی را به عنوان ابزار پزشکی تنظیم می‌کند. ساخت و برچسب زدن آن‌ها باید استانداردهای خاصی را رعایت کند. سوزن‌ها باید استریل، غیرسمی باشند و توسط پزشک مجاز باشند و برچسب فقط برای یک بار استفاده داشته باشند؛ مانند هر درمان تکمیلی، در موارد مزمن یا شدید، استفاده از طب سوزنی در کنار درمان‌های معمولی توصیه می‌شود.

فواید طب سوزنی

طب سوزنی یک درمان مکمل رایج است که می‌تواند به افراد در مدیریت بسیاری از شرایط مختلف کمک کند.

از مزایای طب سوزنی می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • افراد می‌توانند به طور مؤثر طب سوزنی را با سایر روش‌های درمانی ترکیب کنند.
  • طب سوزنی مؤثر می‌تواند به مدیریت درد مزمن، میگرن و سردرد کمک کند.
  • طب سوزنی خطر عوارض جانبی کمی دارد.

این یک شکل انعطاف‌پذیر از درمان است که می‌تواند نگرانی‌های بهداشتی متعددی را به طور همزمان هدف قرار دهد. طب سوزنی می‌تواند به طور مؤثر به در درمان موارد زیر کمک کند:

  • کمردرد
  • گردن درد
  • استئوآرتریت (OA)
  • زانو درد
  • سردرد

طب سوزنی چه بیماری‌هایی را درمان می‌کند؟

سایر مطالعات منبع معتبر نشان می‌دهد که طب سوزنی همچنین می‌تواند به درمان موارد زیر کمک کند:

  • درد میگرن
  • نوروپاتی محیطی
  • حالت تهوع
  • روماتیسم مفصلی
  • خستگی
  • تاندونوپاتی

یک متخصص طب سوزنی یک فرد را معاینه می‌کند و وضعیت او را ارزیابی می‌کند، یک یا چند سوزن نازک و استریل را وارد بدن می‌کند و مشاوره ارائه می‌دهد.

افراد معمولاً در طول انجام طب سوزنی می‌نشینند یا دراز می‌کشند. متخصص طب سوزنی باید از سوزن‌های استریل و یکبار مصرف استفاده کند. افراد ممکن است پس از وارد کردن سوزن، احساس گزگز بسیار کوتاهی داشته باشند. سپس ممکن است درد مبهم را در پایه سوزن تجربه کنند.

به طور معمول، سوزن‌ها برای 20 تا 60 دقیقه در جای خود باقی می‌مانند، اگرچه بسته به روش متفاوت است.

در برخی از روش‌ها، متخصص طب سوزنی گاهی سوزن‌های منبع مطمئن را پس از قرار دادن سوزن گرم می‌کند.

تعداد درمان‌هایی که یک فرد نیاز خواهد داشت بستگی به ویژگی فردی او دارد. فردی که یک بیماری مزمن دارد ممکن است به یک یا دو درمان در هفته طی چند ماه نیاز داشته باشد. یک مشکل حاد سلامتی معمولاً پس از 8 تا 12 جلسه بهبود می‌یابد.

مواردی که در طب سوزنی باید در نظر بگیرید

طب سوزنی یک درمان مکمل است و نباید جایگزین درمان‌های توصیه شده توسط پزشک شود. قبل از انجام طب سوزنی برای درمان درد مزمن یا سایر شرایط، فرد باید از یک پزشک مراقبت‌های اولیه مشاوره بگیرد. در برخی از ایالت‌های ایالات متحده، خود متخصصان طب سوزنی می‌توانند پزشک مراقبت‌های اولیه باشند.

خلاصه

طب سوزنی یک درمان مکمل سنتی است که منشأ تاریخی در چین دارد. این شامل وارد کردن سوزن‌های کوچک برای تحریک بخش‌های خاصی از بدن و شبکه عصبی آن است. مطالعات نشان می‌دهد که طب سوزنی می‌تواند به مدیریت درد مزمن، استئوآرتریت، سردرد و میگرن کمک کند. طب سوزنی خطر و عوارض جانبی کمی را به همراه دارد و پزشکان باید مجوز انجام روش‌های طب سوزنی را داشته باشند.

6 بیماری که با طب سوزنی قابل درمان هستند

بسیاری از بیماری‌ها آنقدر طاقت فرسا هستند که زندگی با آن‌ها غیرقابل تحمل به نظر می‌رسد. طب سوزنی یک ابزار دارویی عالی است، اما بسیاری از مردم از امتحان کردن آن می‌ترسند یا از اینکه طب سوزنی می‌تواند به چند بیماری مختلف کمک کند، بی اطلاع هستند. با این حال، این افراد تأثیر مثبت طب سوزنی برای بهبود سبک زندگی و رفاه خود را از دست می‌دهند.

معمولاً افرادی که من ملاقات می‌کنم معتقدند که طب سوزنی فقط می‌تواند شرایط مرتبط با درد مانند آرتروز یا سیاتیک را درمان کند. این یک تصور اشتباه بزرگ است. طب سنتی چینی که شامل طب سوزنی می‌شود، یک سیستم پزشکی کامل است که می‌تواند شرایط مختلفی را درمان کند. چند بیماری رایج که من با طب سوزنی درمان کرده‌ام عبارت‌اند از:

مشکلات سینوسی برخی از مشکلات سینوسی که طب سوزنی برای بهبود آن‌ها شناخته شده است عبارت‌اند از: سینوزیت، سرگیجه، گوش درد، تب یونجه، آلرژی و موارد دیگر.

اختلالات گردش خون. فشار خون بالا یک مشکل بسیار رایج در بسیاری از مشاغل حرفه‌ای است که می‌بینیم. نشان داده شده است که فشار خون بالا با طب سوزنی بهبود می‌یابد.

مشکلات گوارشی. به دلیل وضعیت ناشناخته غذایی که همه ما مصرف می‌کنیم، بسیاری از افراد از اسهال، حالت تهوع، نفخ و یبوست رنج می‌برند. برخی از افراد از مشکلات معده بیشتری رنج می‌برند که با طب سوزنی قابل درمان است، مانند سندرم روده تحریک پذیر، کولون اسپاستیک، کولیت و آلرژی‌های غذایی.

طب سوزنی چه بیماری‌هایی را درمان می‌کند؟

مسائل زنان و زایمان. 10.9 درصد از کل زنان در ایالات متحده نابارور هستند. طب سوزنی می‌تواند به بهبود مشکلات ناباروری و همچنین درمان اندومتریوز و عوارض جانبی مرتبط، فیبروم ها، سندرم پیش از قاعدگی و کیست‌های تخمدان کمک کند.

اعتیاد. مراجعه منظم به یک متخصص طب سوزنی می‌تواند به افراد کمک کند تا مشکل اعتیاد را پشت سر بگذارند و به کاهش علائم ترک کمک کنند.

اختلالات عاطفی. اختلالات عاطفی مانند اضطراب، بی خوابی و افسردگی می‌توانند در زندگی ناتوان کننده باشند، اما طب سوزنی می‌تواند این شرایط را بهبود بخشد.

طب سوزنی می‌تواند بسیاری از بیماری‌ها را درمان کند و همچنین زندگی افراد را بهبود بخشد. هیچ دلیلی وجود ندارد که اجازه دهیم بیماری‌های رایج زندگی را دشوار کند یا کیفیت زندگی را کاهش دهد.

بسیاری از مردم در مورد طب سوزنی شنیده‌اند، اما هنوز باور ندارند که می‌تواند به آن‌ها کمک کند و گاهی اوقات ترس از سوزن باعث می‌شود که آن را امتحان نکنند.

علت درد در ناحیه گودی کمر در بارداری

خبر خوب این است که کودک در حال رشد است. این دقیقاً همان چیزی است که باید اتفاق بیفتد اما همچنان می‌تواند برای کمر مضر باشد. اکثر زنان باردار کمردرد را تجربه می‌کنند که معمولاً از نیمه دوم بارداری شروع می‌شود. باید بدانید که کارهایی وجود دارد که می‌توانید برای به حداقل رساندن کمردرد خود انجام دهید. در این مطلب علت درد در ناحیه گودی کمر در بارداری را بیان می کنیم.

علت درد در ناحیه گودی کمر در بارداری

علت درد در ناحیه گودی کمر در بارداری

کمردرد بارداری معمولاً در جایی اتفاق می‌افتد که لگن به ستون فقرات، در مفصل ساکروایلیاک می‌رسد. دلایل احتمالی زیادی وجود دارد که چرا این اتفاق می‌افتد. در اینجا برخی از دلایل محتمل‌تر وجود دارد:

افزایش وزن. در طول بارداری سالم، زنان معمولاً بین 25 تا 35 پوند وزن اضافه می‌کنند. ستون فقرات باید آن وزن را تحمل کند؛ که می‌تواند باعث کمردرد شود. وزن نوزاد و رحم در حال رشد نیز بر رگ‌های خونی و اعصاب لگن و پشت فشار وارد می‌کند.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.

تغییر وضعیت بدن در بارداری مرکز ثقل را تغییر می‌دهد. در نتیجه، ممکن است به تدریج حتی بدون توجه شروع به تنظیم وضعیت و نحوه حرکت خود کنید. این ممکن است منجر به کمردرد یا فشار شود.

تغییرات هورمونی در دوران بارداری، بدن هورمونی به نام ریلکسین می‌سازد که به رباط‌های ناحیه لگن اجازه می‌دهد تا شل شوند و مفاصل نیز شل‌تر شوند تا برای روند زایمان آماده شوند. همین هورمون می‌تواند باعث شل شدن رباط‌هایی شود که از ستون فقرات حمایت می‌کنند و منجر به بی‌ثباتی و درد می‌شود.

جداسازی عضلات با بزرگ شدن رحم، دو ورقه ماهیچه موازی (عضلات راست شکمی) که از قفسه سینه تا استخوان شرمگاهی امتداد دارند، ممکن است در امتداد درز مرکزی از هم جدا شوند. این جدایی ممکن است کمردرد را تشدید کند.

استرس. استرس عاطفی می‌تواند باعث تنش عضلانی در پشت شود که ممکن است به صورت کمردرد یا اسپاسم کمر احساس شود. ممکن است متوجه شوید که در دوره‌های پر استرس بارداری، کمردرد افزایش یافته است.

علت درد در ناحیه گودی کمر در بارداری

درمان‌های کمردرد در بارداری

خبرهای خوب بیشتر: مگر اینکه قبل از بارداری کمردرد مزمن داشته باشید، احتمالاً قبل از زایمان درد به تدریج کاهش می‌یابد. در همین حال، کارهای زیادی وجود دارد که می‌توانید برای درمان کمردرد یا نادرتر و خفیف‌تر کردن آن انجام دهید:

ورزش. ورزش منظم ماهیچه‌ها را تقویت می‌کند و انعطاف پذیری را افزایش می‌دهد. این می‌تواند فشار وارد بر ستون فقرات را کاهش دهد. ورزش‌های ایمن برای اکثر زنان باردار شامل پیاده‌روی، شنا و دوچرخه سواری ثابت است. پزشک یا متخصص تمرینات ورزشی بارداری می‌تواند تمریناتی را برای تقویت کمر و شکم توصیه کند.

گرما و سرما. استفاده از گرما و سرما به پشت می‌تواند کمک کننده باشد. اگر پزشک موافق است، با قرار دادن کمپرس سرد (مانند یک کیسه یخ یا سبزیجات یخ زده در یک حوله) تا 20 دقیقه چندین بار در روز روی ناحیه دردناک قرار دهید. پس از دو یا سه روز، به گرما تغییر دهید. یک پد گرم کننده یا بطری آب گرم را روی ناحیه دردناک قرار دهید. مراقب باشید در دوران بارداری گرما به شکم خود وارد نکنید.

علت درد در ناحیه گودی کمر در بارداری

وضعیت بدن خود را بهبود بخشید. خم شدن ستون فقرات را تحت فشار قرار می‌دهد؛ بنابراین استفاده از وضعیت مناسب هنگام کار، نشستن یا خواب حرکت خوبی است. به عنوان مثال، خوابیدن به پهلو با یک بالش بین زانو، فشار را از کمر دور می‌کند. هنگامی که پشت میز می‌نشینید، یک حوله رول شده را پشت سر خود برای حمایت قرار دهید. پاهای خود را روی دسته‌ای از کتاب‌ها یا چهارپایه قرار دهید و صاف بنشینید و شانه‌های خود را عقب ببرید. هنگام ایستادن، باسن خود را به جلو و شانه‌های خود را به عقب بکشید. ممکن است برای جبران شکم در حال رشد خود به عقب خم شوید. بستن کمربند پشتیبانی نیز ممکن است کمک کننده باشد.

به طور منظم حرکات کششی انجام دهید. این‌ها عضلات کمر و لگن را تقویت می‌کنند.

علت درد در ناحیه گودی کمر در بارداری

مشاوره. اگر کمردرد با استرس مرتبط است، صحبت با یک دوست یا مشاور قابل اعتماد ممکن است مفید باشد.

طب سوزنی. طب سوزنی نوعی طب چینی است که در آن سوزن‌های نازکی در نقاط خاصی به پوست وارد می‌شود. مطالعات نشان داده‌اند که طب سوزنی می‌تواند در کاهش کمردرد در دوران بارداری مؤثر باشد. اگر مایل به امتحان آن هستید، با ارائه دهنده مراقبت‌های بهداشتی خود مشورت کنید.

کایروپراکتیک. وقتی به درستی انجام شود، دستکاری ستون فقرات کایروپراکتیک می‌تواند در دوران بارداری بی خطر باشد، اما قبل از مراجعه به مراقبت‌های کایروپراکتیک با پزشک خود مشورت کنید.

نکات بیشتر:

اگر می‌خواهید چیزی را از روی زمین بلند کنید، به جای خم شدن، از پاهای خود استفاده کنید.

کفش‌های پاشنه بلند نپوشید. کفش‌های پاشنه کوتاه با ساپورت قوس کف پای مناسب را انتخاب کنید. به یاد داشته باشید، از آنجایی که هورمون‌ها مفاصل را شل می‌کنند، ممکن است نیاز به خرید یک کفش بزرگ‌تر داشته باشید.

به پشت نخوابید

اگر کمردرد ادامه پیدا کرد، ممکن است بخواهید با پزشک خود مشورت کنید تا ببینید چه کارهای دیگری ممکن است امتحان کنید. قبل از مصرف داروهای مسکن حتماً با پزشک خود مشورت کنید. مصرف استامینوفن (تیلنول) برای اکثر زنان در دوران بارداری بی خطر است. آسپرین و سایر داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) مانند ایبوپروفن (Advil، Motrin) یا ناپروکسن (Aleve) توصیه نمی‌شود. در برخی موارد، پزشک ممکن است داروهای ضد درد یا شل‌کننده‌های عضلانی دیگری را که در دوران بارداری بی‌خطر هستند، توصیه کند.

علت درد در ناحیه گودی کمر در بارداری

چه زمانی باید به پزشک برای درمان اقدام کرد

کمردرد به خودی خود معمولاً دلیلی برای تماس با پزشک نیست؛ اما اگر هر یک از موارد زیر را تجربه کردید باید فوراً با پزشک خود تماس بگیرید:

  • درد شدید
  • دردی که بیش از 2 هفته طول بکشد
  • گرفتگی‌هایی که در فواصل زمانی معین رخ می‌دهد و به تدریج تشدید می‌شود
  • مشکل یا درد هنگام ادرار کردن
  • احساس سوزن سوزن شدن در اندام‌ها
  • خونریزی واژینال
  • ترشحات نامنظم واژن
  • تب
  • دردهای ریتمیک گرفتگی

در موارد نادر، کمردرد شدید ممکن است با مشکلاتی مانند پوکی استخوان مرتبط با بارداری، آرتروز مهره‌ای یا آرتروز سپتیک مرتبط باشد. دردهای ریتمیک ممکن است نشانه زایمان زودرس باشد؛ بنابراین، اگر هر یک از این مشکلات را تجربه می‌کنید، مهم است که توسط پزشک خود معاینه شوید.

علت درد در ناحیه گودی کمر در بارداری

در کنار حالت تهوع، خستگی و تورم پاها، اکثر زنان در برخی از مقاطع بارداری کمردرد را تجربه می‌کنند. کمردرد مربوط به بارداری معمولاً کمر را تحت تأثیر قرار می‌دهد. بر اساس یک بررسی که به این شکایت پرداخته است، کمردرد بیش از دو سوم زنان در دوران بارداری را تحت تأثیر قرار می‌دهد. کمردرد همچنین زمانی که پزشکان آن را کمردرد می‌نامند، می‌تواند در نزدیکی مرکز پشت ایجاد شود، یا زمانی که آن را درد لگنی خلفی می‌نامند، دنبالچه را درگیر کرده است. عوامل زیادی از جمله تغییرات هورمونی و وضعیتی در ایجاد کمردرد در دوران بارداری نقش دارند. علل در زنان متفاوت است و ممکن است به مرحله بارداری بستگی داشته باشد.

علت درد در ناحیه گودی کمر در بارداری و علل کمردرد در سه ماهه اول

عواملی که می‌تواند منجر به کمردرد در سه ماهه اول شود شامل تغییرات هورمونی و استرس است که در ادامه به آن می‌پردازیم.

تغییرات هورمونی

سطوح بالای پروژسترون در سه ماهه اول می‌تواند بر ثبات و تراز مفاصل تأثیر بگذارد.

در طول سه ماهه اول، سطح پروژسترون در بدن به سرعت افزایش می‌یابد. سطوح بالای این هورمون به شل شدن عضلات و رباط‌های نزدیک لگن کمک می‌کند که می‌تواند بر ثبات و تراز مفاصل تأثیر بگذارد.

هورمون دیگری که پزشکان آن را ریلکسین می‌نامند به کاشت تخمک در دیواره رحم کمک می‌کند و همچنین از انقباضات در مراحل اولیه بارداری جلوگیری می‌کند. با نزدیک شدن به زایمان، ریلاکسین دهانه رحم را تحریک می‌کند تا نرم شود و برای زایمان آماده شود. علاوه بر این، ریلاکسین باعث شل شدن رباط‌ها و مفاصل در ناحیه لگن می‌شود تا کانال زایمان در طول زایمان گسترش یابد. در نهایت، ریلکسین بر رباط‌هایی که ستون فقرات را تثبیت می‌کنند، تأثیر می‌گذارد که می‌تواند باعث بی‌ثباتی، جابجایی وضعیت و کمردرد شود.

علت درد در ناحیه گودی کمر در بارداری

استرس در بارداری

اگرچه بسیاری بارداری را یک رویداد هیجان انگیز زندگی پر از تغییرات می‌دانند، اما منابع جدیدی از استرس را نیز معرفی می‌کند. استرس بیش از خلق و خو یا وضعیت روانی وجود یک فرد تأثیر می‌گذارد. استرس می‌تواند باعث علائم فیزیکی مانند خستگی، سردرد، سفتی و درد عضلانی شود.

علل کمردرد در سه ماهه دوم و سوم

در طول سه ماهه دوم و سوم، با رشد سریع جنین، رحم به بزرگ شدن ادامه می‌دهد.

همانطور که در زیر به آن می‌پردازیم، تغییرات وضعیتی، افزایش وزن و جدا شدن عضلات همگی به کمردرد در مراحل بعدی بارداری کمک می‌کنند:

خم شدن به عقب

با افزایش وزن نوزاد، مرکز ثقل زن به جلوی بدن منتقل می‌شود. برخی از زنان ممکن است برای به دست آوردن تعادل به عقب خم شوند. خم شدن به عقب فشار اضافی بر عضلات پشت وارد می‌کند که می‌تواند منجر به کمردرد و سفتی عضلات شود.

علت درد در ناحیه گودی کمر در بارداری

افزایش وزن

وزنی که فرد در دوران بارداری به دست می‌آورد می‌تواند به کمردرد و درد مفاصل کمک کند. مقدار وزنی که یک زن در دوران بارداری اضافه می‌کند می‌تواند بر سلامت کلی او و کودکش تأثیر بگذارد.

مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها (CDC) منبع معتبری را توصیه می‌کند که زنانی که یک جنین دارند، با توجه به وزن قبل از بارداری، وزن زیر را افزایش می‌دهند:

28 تا 40 پوند در صورت کمبود وزن

25 تا 35 پوند در صورت داشتن وزن مناسب

15 تا 25 پوند در صورت اضافه وزن

11 تا 20 پوند در صورت چاق بودن

جداسازی عضلات

شکم از دو باند ماهیچه‌ای موازی تشکیل شده است که در وسط شکم به هم متصل می‌شوند. این ماهیچه‌ها به تثبیت ستون فقرات و حمایت از کمر کمک می‌کنند. در دوران بارداری، جنین در حال رشد به عضلات شکم فشار می‌آورد و باعث کشیدگی و در برخی موارد جدا شدن آن‌ها می‌شود. این فشار می‌تواند منجر به وضعیتی به نام دیاستاز رکتی شود.

در طول سه ماهه دوم و سوم، برخی از زنان ممکن است در معده خود دچار برآمدگی شوند. این نشانه این است که عضلات شکم آن‌ها در حال جدا شدن هستند تا فضایی برای رحم در حال رشد فراهم شود. با کشش عضلات شکم، ضعیف‌تر می‌شوند. این می‌تواند خطر آسیب دیدن کمر یا درد کمر یا لگن را در زنان افزایش دهد.

علت درد در ناحیه گودی کمر در بارداری

چگونه کمردرد در بارداری را تسکین دهیم

تقویت عضلات پشت با ورزش‌های مناسب بارداری می‌تواند به کاهش کمردرد کمک کند. گاهی اوقات ممکن است به نظر برسد که کمردرد در دوران بارداری اجتناب ناپذیر است. با این حال، راه‌هایی برای تسکین کمردرد هم در دوران بارداری و هم بعد از آن وجود دارد. راه‌های تسکین کمردرد در دوران بارداری عبارت‌اند از:

  • به طور منظم کمر را کشش دهید
  • خوابیدن به پهلو با یک بالش بین پاها و زیر شکم
  • استفاده از کمپرس گرم برای شل کردن عضلات سفت یا کاهش التهاب
  • ایجاد تغییرات وضعیتی، مانند ایستادن و نشستن، به طوری که پشت صاف و شانه‌ها در یک راستا باشند
  • بستن کمربند بارداری برای حمایت اضافی شکم و کمر
  • استفاده از بالش کمری برای حمایت بیشتر از پشت در هنگام نشستن
  • انجام ماساژهای دوران بارداری برای شل کردن عضلات سفت، بهبود دامنه حرکتی و کاهش استرس
  • استفاده از درمان‌های جایگزین، مانند طب سوزنی و خدمات کایروپراکتیک، با یک پزشک متخصص در بارداری.
  • کاهش استرس از طریق مدیتیشن، یوگای قبل از تولد و سایر تکنیک‌های ذهن آگاهی
  • خواب کافی
علت درد در ناحیه گودی کمر در بارداری

نکاتی برای پیشگیری و اجتناب از درد

چندین راه مؤثر برای جلوگیری از کمردرد در دوران بارداری وجود دارد، از جمله:

  • تقویت عضلات پشت با تمرینات مناسب بارداری
  • حفظ وزن مناسب در طول بارداری
  • انجام ورزش‌های ملایم به طور منظم، با تأیید پزشک
  • پوشیدن کفش‌های صاف یا پاشنه کم با کفی های قوس‌دار
  • اجتناب از ایستادن طولانی مدت
  • اجتناب از وزنه زدن زیاد
  • تمرین تکنیک‌های صحیح بلند کردن با چمباتمه زدن و استفاده از پاها به جای پشت
  • تمرین وضعیت بدنی خوب
  • اجتناب از خوابیدن روی شکم

سیاتیک در نتیجه آسیب یا تحریک عصب سیاتیک رخ می‌دهد. سیاتیک در دوران بارداری زمانی رخ می‌دهد که جنین در حال رشد به عصب سیاتیک فشار وارد می‌کند. یکی از علائم سیاتیک، کمردردی است که از باسن و پایین ساق پا پخش می‌شود. زنانی که از کمردرد شدید رنج می‌برند که بیش از 2 هفته ادامه دارد، باید گزینه‌های درمانی را با ارائه دهنده مراقبت‌های بهداشتی خود در میان بگذارند.

علت درد در ناحیه گودی کمر در بارداری

خلاصه علت درد در ناحیه گودی کمر در بارداری

زنان باردار باید قبل از شروع هر گونه دارو، مکمل یا درمان‌های طبیعی با پزشک خود صحبت کنند. کمردرد بخش شایع بارداری است. عوامل متعددی می‌تواند باعث کمردرد در دوران بارداری شود، از جمله:

  • افزایش سطح هورمون
  • تغییرات وضعیتی
  • افزایش وزن
  • جداسازی عضلات
  • وارد شدن استرس بر بدن

کمردردهای مرتبط با بارداری معمولاً پس از زایمان خود به خود برطرف می‌شوند. کمردرد شدید که بیش از 2 هفته طول بکشد ممکن است به درمان پزشکی یا فیزیوتراپی نیاز داشته باشد.

زنان باید قبل از شروع هر گونه دارو یا درمان جدید در دوران بارداری با پزشک خود صحبت کنند.

درد عصبی شانه چپ

عصب فشرده در شانه زمانی اتفاق می‌افتد که یک ساختار مجاور عصب از گردن را تحریک یا فشار می‌دهد. این می‌تواند منجر به درد شانه و بی حسی بازو و دست شود. پزشکان همچنین ممکن است به عصب فشرده شده در شانه که از گردن ناشی می‌شود به عنوان رادیکولوپاتی گردنی اشاره کنند. یک آسیب حاد یا تغییر در بدن در طول زمان می‌تواند باعث گرفتگی عصب در شانه شود. این مقاله علائم، علل و درمان‌های رایج درد عصبی شانه چپ را شناسایی می‌کند.

علائم و نشانه‌های درد عصبی شانه چپ

یک عصب فشرده در شانه معمولاً باعث درد، بی حسی یا ناراحتی در ناحیه شانه می‌شود. ممکن است فرد علائم دیگری نیز داشته باشد که عبارت‌اند از:

  • تغییر در احساس در همان سمت شانه‌ای که درد می‌کند
  • ضعف عضلانی در بازو، دست یا شانه
  • درد گردن، به خصوص هنگام چرخاندن سر از این طرف به طرف دیگر
  • بی حسی و گزگز در انگشتان یا دست

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.

علل درد عصبی شانه چپ

زمانی که موادی مانند استخوان، بیرون زدگی دیسک یا بافت متورم شده، روی اعصابی که از ستون فقرات به سمت گردن و شانه امتداد می‌یابند، فشار وارد می‌کنند، عصب گیر کرده در شانه رخ می‌دهد. ستون فقرات از 24 استخوان به نام مهره تشکیل شده است که روی هم قرار گرفته‌اند و بین هر یک دیسک‌های محافظ و بالشتک مانند قرار دارند. پزشکان ستون فقرات را بر اساس ناحیه بدن و ظاهر استخوان‌های ستون فقرات به سه ناحیه تقسیم می‌کنند. این شامل:

  • ستون فقرات گردنی: از هفت مهره اول تشکیل شده است.
  • ستون فقرات سینه‌ای: از 12 مهره میانی تشکیل شده است.
  • ستون فقرات کمری: از پنج مهره آخر تشکیل شده است.
  • یک عصب فشرده در شانه به طور خاص بر ستون فقرات گردنی تأثیر می‌گذارد. از ستون فقرات گردنی اعصابی هستند که سیگنال‌ها را به و از مغز به سایر قسمت‌های بدن منتقل می‌کنند. برخی از علل رایج گرفتگی عصب در شانه عبارت‌اند از:
  • انحطاط دیسک: با گذشت زمان، دیسک‌های ژل مانند بین مهره های گردن ممکن است شروع به فرسودگی کنند. در نتیجه، استخوان‌ها می‌توانند به هم نزدیک‌تر شوند و به طور بالقوه روی یکدیگر و اعصاب ساییده شوند. گاهی اوقات، فرد روی مهره های خود رشد استخوانی به نام خار استخوانی ایجاد می‌کند. این‌ها همچنین می‌توانند به اعصاب شانه فشار وارد کنند.
  • فتق دیسک: گاهی اوقات یک دیسک می‌تواند بیرون زده و روی اعصابی که از ستون فقرات خارج می‌شوند فشار بیاورد. فرد تمایل دارد این درد را با فعالیت‌هایی مانند چرخش، خم شدن یا بلند کردن بیشتر متوجه شود.
  • آسیب حاد: یک فرد ممکن است آسیبی را تجربه کند، مانند تصادف رانندگی یا فعالیت ورزشی، که باعث فتق دیسک یا التهاب بافتی در بدن می‌شود که بر اعصاب فشار می‌آورد.

پزشک معمولاً می‌تواند با گرفتن سابقه پزشکی، انجام معاینه فیزیکی و درخواست مطالعات تصویربرداری، علت گرفتگی عصب در شانه را شناسایی کند.

درد عصبی شانه چپ

چگونه پزشک درد شانه را تشخیص می‌دهد؟

پزشک می‌تواند از اشعه ایکس برای تشخیص عصب فشرده شده استفاده کند. پزشکان با گرفتن شرح حال و معاینه فیزیکی شروع به تشخیص درد شانه فرد می‌کنند. آن‌ها از شخص در مورد علائمی که تجربه می‌کنند، می‌پرسند، مانند زمانی که برای اولین بار متوجه این علائم شده‌اند، و اینکه چه چیزی آن‌ها را بدتر یا بهتر می‌کند. پزشک همچنین شانه، گردن و نواحی اطراف را معاینه می‌کند تا هر گونه مشکل قابل توجه را شناسایی کند. پزشک اغلب آزمایش‌های بیشتری را برای تأیید تشخیص یا رد سایر علل تجویز می‌کند. نمونه‌هایی از این تست‌ها عبارت‌اند از:

اسکن اشعه ایکس یا توموگرافی کامپیوتری (CT): این آزمایش‌ها جزئیات استخوان‌های ستون فقرات را برای کمک به شناسایی تغییرات استخوان‌هایی که ممکن است روی عصب فشار وارد کنند، ارائه می‌کند.

تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI): این آزمایش جزئیات بیشتری از بافت نرم و اعصاب ارائه می‌دهد که سی تی اسکن یا اشعه ایکس نمی‌تواند.

مطالعات الکترودیاگنوستیک: در این تست‌ها از سوزن‌های مخصوصی استفاده می‌شود که سیگنال‌های الکتریکی را به نواحی مختلف گردن و شانه ارسال می‌کند. آن‌ها می‌توانند عملکردهای عصبی بدن را آزمایش کنند تا مشخص کنند که در کجا فشرده شده است.

این آزمایش‌ها می‌توانند به پزشک کمک کنند تا عصب فشرده شده در شانه یا بیماری دیگری را که ممکن است باعث درد شانه شود، شناسایی کند. نمونه‌هایی از شرایط دیگر عبارت‌اند از:

  • پارگی تاندون
  • آرتروز یا التهاب مفاصل
  • بورسیت یا التهاب کیسه‌های پر از مایع که مفاصل را متورم می‌کند
  • شکستگی شانه
درد عصبی شانه چپ

گزینه‌های درمان درد عصبی شانه چپ

اکثر افرادی که عصب شانه‌شان فشرده شده است به مرور زمان بهتر می‌شوند و نیازی به درمان ندارند. در صورت لزوم برای ارائه توصیه‌های درمانی، پزشک موارد زیر را در نظر می‌گیرد:

  • چه چیزی باعث گرفتگی عصب می‌شود
  • درد چقدر شدید است
  • چگونه عصب فشرده شده بر فعالیت‌های روزانه تأثیر می‌گذارد
  • پزشک معمولاً ابتدا درمان‌های غیر جراحی را توصیه می‌کند. اگر درد فرد به این درمان‌ها پاسخ ندهد یا بدتر شود، پزشک ممکن است جراحی را توصیه کند. درمان‌های غیر جراحی عصب تحت فشار عبارت‌اند از:
  • مصرف داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی مانند ایبوپروفن یا ناپروکسن
  • مصرف کورتیکواستروئیدهای خوراکی برای تسکین التهاب
  • تزریق کورتیکواستروئیدها برای کاهش تورم و التهاب
  • پوشیدن یک گردن بند طبی برای محدود کردن حرکت در گردن برای بهبود اعصاب

درمان درد عصبی شانه

انجام فیزیوتراپی و تمرینات اصلاحی و درمانی برای کاهش سفتی و بهبود دامنه حرکتی

مصرف داروهای مسکن برای مدت کوتاهی برای کاهش فوری‌ترین اثرات شانه درد

گاهی اوقات درد ناشی از فشرده شدن عصب در شانه می‌آید و می‌رود؛ اما اگر درد فردی در نتیجه تغییرات دژنراتیو باشد، درد او ممکن است با گذشت زمان بدتر شود.

اگر درمان‌های فوق دیگر درد را تسکین ندهند، پزشک ممکن است جراحی را توصیه کند. انواع جراحی می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

دیسککتومی و فیوژن قدامی گردن (ACDF): در این روش، جراح به استخوان‌های گردن از جلوی گردن دسترسی پیدا می‌کند. آن‌ها ناحیه دیسک یا استخوانی را که باعث درد می‌شود، قبل از ترکیب کردن قسمت‌هایی از ستون فقرات به یکدیگر برای کاهش درد، برمی‌دارند.

جایگزینی دیسک مصنوعی: این روش شامل جایگزینی دیسک بیمار یا آسیب دیده با دیسک مصنوعی ساخته شده از فلز، پلاستیک یا ترکیبی از هر دو است؛ مانند ACDF، جراح از جلوی گردن به ستون فقرات دسترسی خواهد داشت.

لامینوفورامینوتومی گردنی خلفی: این روش شامل ایجاد یک برش 1 تا 2 اینچی در پشت گردن و برداشتن بخش‌هایی از ستون فقرات است که ممکن است به اعصاب پشت فشار وارد کند.

رفع فشار عصب فوق کتف: به این معنی که جراح سعی می‌کند عصب ناحیه شکاف کتف را در صورت فشرده شدن این عصب آزاد کند.

رویکرد جراحی به علائم فرد و اینکه چه ناحیه‌ای از ستون فقرات یا بافت روی اعصاب فشار می‌آورد بستگی دارد.

مدیریت یک عصب فشرده در شانه

درد ناشی از فشرده شدن عصب در شانه اغلب می‌آید و می‌رود. هنگامی که فردی علائم شدیدی را تجربه می‌کند، ممکن است بخواهد موارد زیر را امتحان کند:

تا 48 ساعت پس از شروع درد، کیسه‌های یخ پوشیده شده با پارچه را روی ناحیه گردن و شانه قرار دهید. پس از این مدت، می‌توانند از حرارت گرم برای تسکین درد استفاده کنند.

با بالشی که برای حمایت از گردن طراحی شده است بخوابید. این بالش‌ها برای خرید به راحتی در دسترس هستند.

از داروهای ضد التهاب یا مسکن استفاده کنید.

هنگامی که علائم یک فرد شروع به بهبود می‌کند، ممکن است بخواهد اقدامات زیر را برای کمک به جلوگیری از دوره‌های بعدی درد انجام دهد:

تمرکز بر وضعیت‌های مناسب هنگام خواب و نشستن پشت میز. افراد می‌توانند از دستگاه‌هایی مانند هندزفری استفاده کنند تا از فشار دادن یا حرکت مکرر گردن خودداری کنند. تنظیم ارتفاع صندلی و صفحه کلید نیز ممکن است فشار روی گردن و پشت را کاهش دهد.

چگونه درد شانه را مدیریت کنیم ؟

انجام ورزش منظم برای کاهش سفتی و کمک به حفظ وزن سالم.

انجام ماساژهایی که می‌تواند گردش خون را در مناطق ملتهب تقویت کند، که می‌تواند به بهبودی کمک کند. ماساژ همچنین می‌تواند تنش عضلانی را کاهش دهد.

یک فیزیوتراپیست یا متخصص حرکات اصلاحی می‌تواند در توصیه تمرینات و مشاوره در مورد چگونگی بهبود وضعیت بدن در خانه و محل کار مفید باشد.

گرفتگی عصب در شانه می‌تواند یک مشکل دردناک باشد که می‌تواند منجر به ضعف، گزگز و بی حسی در دست و بازو شود. اقدامات بدون نسخه معمولاً می‌تواند به کاهش علائم کمک کند. اگر این روش‌ها جواب نداد، گزینه‌های جراحی در دسترس هستند.

افراد باید همیشه در صورت داشتن شانه درد که بیش از چند روز طول بکشد، با پزشک خود صحبت کنند.