والدین اغلب برای ظاهر اندام تحتانی فرزندشان به دنبال مشاوره پزشکی هستند. ژنوواروم که به پای پرانتزی معروف است، یک نگرانی رایج است و در نهایت می‌تواند منجر به ارجاع به جراح ارتوپد شود. ژنوواروم می‌تواند فیزیولوژیک یا پاتولوژیک باشد و شایع‌ترین شکل ژنوواروم پاتولوژیک بیماری بلونت است. در این مطلب خواهیم گفت بهترین سن برای درمان پای پرانتزی چه زمانی است و برای اصلاح پای پرانتزی چه اقدامی باید انجام دهید.

بهترین سن برای درمان پای پرانتزی

اکثریت قریب به اتفاق ژنوواروم فیزیولوژیک یا تغییرات طبیعی رشد هستند و در طول زمان بدون نیاز به مداخله اصلاح می‌شوند. رشد طبیعی زاویه تیبیوفمورال در کودکان از یک الگوی شناخته شده پیروی می‌کند. کودکان با ژنوواروم متولد می‌شوند که در حدود 18 ماهگی به حالت خنثی تبدیل می‌شود. رشد تا سن 4 سالگی به ژنو والگوم (زانوهای ضربدری) ادامه می‌یابد و سپس تراز معمولی اندام تحتانی در حدود سنین 6 تا 7 سالگی دیده می‌شود.

برای تمایز بین فیزیولوژیک و پاتولوژیک، یک تاریخچه کامل و فیزیکی لازم است. ظاهر در هنگام ایستادن و راه رفتن بیشترین اطلاعات را ارائه می‌دهد. فیزیولوژیک یک خم شدن تدریجی کل ساق پا است و روی استخوان ران یا درشت نی متمرکز نمی‌شود. باید توجه ویژه‌ای به ثبات لیگامانی زانو از جمله پایداری رباط جانبی و مشاهده رانش جانبی در حین راه رفتن (حرکت سریع جانبی زانو در هر مرحله) شود. برخی از مطالعات اخیر نشان می‌دهد که پس از 2 سالگی با تصویربرداری طبیعی با کمبود ویتامین D مرتبط است. اگر هیچ ویژگی نگران کننده‌ای وجود نداشته باشد، درمان ژنوواروم فیزیولوژیک مشاهده شده با ارزیابی دوره‌ای و اطمینان والدین است.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.

بیماری بلونت

برخلاف انحنای ملایم کل پا که در کمان فیزیولوژیک دیده می‌شود، بیماری بلونت که به نام تیبیا ورا نیز شناخته می‌شود، با یک فیزیک پروگزیمال تیبیا غیرطبیعی مشخص می‌شود که باعث انحنای ناگهانی واروس در تیبیا می‌شود. علت به طور کامل شناخته نشده است، اما تصور می‌شود که نیروهای مکانیکی در سراسر بدن نقش دارند، زیرا ارتباطی با چاقی و حرکت اولیه وجود دارد. رادیوگرافی کل اندام، تیبیا ورای جدا شده با قوس داخلی غیرطبیعی شامل تکه تکه شدن یا فرورفتگی قوس را نشان می‌دهد.

درمان بیماری بلونت به زاویه بندی واروس، سن در هنگام مراجعه و شدت بدشکلی انحنا بستگی دارد. بیماران با حداقل تغییر شکل را می‌توان مشاهده کرد. برای بیماران زیر 3 سال و با قوس نسبتاً طبیعی، بریس با ارتز زانو و مچ پا مؤثر است. کودکانی که بزرگ‌تر هستند یا درگیری شدیدتری دارند نیاز به مداخلات جراحی دارند. این مداخلات شامل مدولاسیون رشد همی اپی فیزیودز، استئوتومی با اصلاح حاد زاویه‌ای و استئوتومی با اصلاح تدریجی با استفاده از فریم خارجی است.

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟

در حالی که معیارهای مشخصی برای در نظر گرفتن زمان ارجاع به ارتوپد وجود ندارد، مجموعه‌ای از نشانه‌ها را ارائه شده‌اند. این نشانه‌ها عبارت‌اند از:

• علائم قدیمی‌تر از 24 ماه
• پیشرفت زاویه واروس پس از 18 ماه
• زاویه واروس فقط در ناحیه پروگزیمال تیبیا
• سابقه خانوادگی پای پرانتزی پاتولوژیک
• تغییر شکل نامتقارن
• قد کمتر از صدک 25
• دیر راه افتادن کودک

تقریباً 95٪ از کودکان پس از شش ماه بهبودی واروس را تجربه می‌کنند که تقریباً یک سال پس از اولین ارزیابی بهبودی کامل پیدا می‌کند. اگر هیچ یک از این معیارها برآورده نشد، ارجاع به ارتوپد را در نظر بگیرید.

نحوه اصلاح پای پرانتزی در بزرگسالان

پای پرانتزی که گاهی اوقات به آن «پاهای کمانی» یا «پاهای کمان‌ شده» نیز می‌گویند، یک بیماری رایج است که در آن زانوها هنگام لمس پاها به هم نمی‌رسند. افراد مبتلا به پای پرانتزی اغلب از ناراحتی زانو یا مچ پا شکایت دارند و نگران پیشرفت آرتروز در آینده هستند. بسیاری از جوانان درد کمی دارند، اما نسبت به ظاهر پاهای خود آگاه هستند و حتی متوجه خطری که در انتظار بسیاری از آن‌ها است، نیستند. در افراد میانسال، قوس پا با انحطاط داخل زانو همراه است که اغلب بسیار دردناک است.

چرا باید پای پرانتزی را اصلاح کنم؟

ممکن است به زانو آسیب وارد شود: با پای پرانتزی، زانو بارهای نامتعادلی را تجربه می‌کند که برای تحمل آن طراحی نشده است. این منجر به استرس بیش از حد می‌شود که منجر به پارگی منیسک داخلی و غضروف مفصلی می‌شود و می‌تواند باعث درد باند ایلیوتیبیال شود. در مفصل، غضروف شکاف می‌خورد و لایه لایه می‌شود تا زمانی که استخوان شروع به مالیدن روی استخوان کند. عوامل متعددی افت مفصل زانو را تسریع می‌کنند: چاقی، سابقه خانوادگی آرتروز و فعالیت بدنی بالا؛ به عبارت دیگر، هم افراد دارای اضافه وزن و هم افراد با تناسب اندام با پای پرانتزی در معرض خطر هستند!

چرخش غیرطبیعی پا زانو را تحت فشار قرار می‌دهد: بسیاری از افرادی که چرخش پاشنه پا دارند دارای چرخش نادرست یا پیچ خوردگی استخوان درشت نی نیز هستند. این بدان معنی است که پاها در مقایسه با زانوها به سمت داخل یا خارج می‌چرخند. اگر هنگام راه رفتن پاها به سمت بیرون بچرخند، پیچش ممکن است آشکار باشد. با این حال، بسیاری از اوقات مولفه چرخشی ظریف است. به عنوان مثال، بیماران مبتلا به پیچ خوردگی تیبیا خارجی با پاهای صاف و زانوهای خمیده به سمت داخل راه می‌روند.

زمانی که این افراد می‌دوند و پاهایشان را شبیه هلیکوپتر توصیف می‌کنند، این امر آشکارتر است. آن‌ها ممکن است در دوچرخه سواری مشکل داشته باشند زیرا زانوها می‌توانند به قاب دوچرخه برخورد کنند. این پیچ خوردگی مفصل زانو (و مفصل مچ پا) به مرور زمان باعث آسیب برشی به منیسک و غضروف مفصل می‌شود.

آیا می‌توان بدون جراحی زانوی پرانتزی را اصلاح کرد؟

این باور که می‌توان بدون جراحی زانوی پرانتزی شدید را اصلاح کرد یک اشتباه است. تغییر شکل واروس در اطراف زانو یک انحراف ساختاری از تراز طبیعی استخوان است. ورزش، کشش، تقویت، فیزیوتراپی و ویتامین‌ها عضلات و استخوان‌ها را قوی‌تر می‌کنند اما شکل استخوان‌ها را تغییر نمی‌دهند. تنها راه برای تغییر واقعی شکل پاها، بریدن استخوان و صاف کردن آن است. این استئوتومی نامیده می‌شود و یک تغییر ساختاری پایدار است.

بازیابی ساختار استخوانی مناسب عملکرد را بهبود می‌بخشد: هم ترازی مناسب اندام‌ها بر کل بدن به طور مثبت تأثیر می‌گذارد. ماهیچه‌ها و تاندون‌ها در امتداد مسیر مورد نظر خود حرکت می‌کنند و کارایی خود را بهینه می‌کنند. رباط‌هایی که مفاصل را در کنار هم نگه می‌دارند، دیگر فشار بی‌موردی را تجربه نمی‌کنند. ورزشکاران با عملکرد بالا که با درد زانو ناشی از زانوی پرانتزی به پزشک مراجعه کردند، پس از جراحی توانستند با عملکرد بالاتری به ورزش بازگردند. در مواردی که زانو از قبل دچار ورم مفاصل نشده باشد، می‌توان بهترین نتایج را انتظار داشت.

بهترین سن برای درمان پای پرانتزی چه زمانی است؟

اصلاح کشکک زانو ممکن است از نیاز به جراحی در آینده جلوگیری کند. به عنوان مثال، بسیاری از افرادی که زانوهای اصلاح نشده دارند ممکن است در آینده و زودتر از کاندیدای معمولی مجبور به تعویض کشکک زانو شوند. اگرچه یک تعویض کامل زانو می‌تواند نتیجه خوبی به همراه داشته باشد، اما مطمئناً به اندازه نجات زانوی فرد بهینه نیست. جراحی استئوتومی برای اصلاح پای پرانتزی ممکن است پادزهر برای جلوگیری از تعویض مفصل زانو باشد.

جراحی‌های مختلف موجود برای اصلاح زانوی پرانتزی نمونه‌های خوبی هستند. گزینه‌های جراحی مختلفی برای رسیدن به یک نتیجه وجود دارد. اگرچه این روش‌های مختلف ممکن است قابل تعویض به نظر برسند، اما اغلب ویژگی‌های آناتومیک خاص بیمار وجود دارد که نیاز به یک روش را بر دیگری در یک فرد خاص بررسی می‌کند.

این رویکردهای مختلف برای اصلاح پاهای پرانتزی بر اساس نیازهای دقیق بیمار مطابق با تغییر شکل استخوانی و معاینه فیزیکی طراحی شده‌اند. اگرچه ممکن است بیمار به روش خاصی از جراحی تمایل داشته باشد، یک معاینه جامع و رادیوگرافی درمان بهینه را هدایت می‌کند.

درد جلوی زانو، که به درد قدامی زانو معروف است، بسیار شایع است. در واقع این شایع ترین دلیلی است که مردم به متخصص زانو مراجعه می کنند. ممکن است یک درد عمومی در جلوی زانو، یک درد تیز خاص که از آن رنج می برید، تورم یا احساس بی ثباتی وجود داشته باشد. ممکن است فعالیت های روزانه شما را محدود کند، شرکت در ورزش را متوقف کند یا حتی بر خواب شما تأثیر بگذارد. اگر می خواهید بدانید درد جلوی زانو نشانه چیست حتما ویدئو تهیه شده توسط تیم دکتر ارسلان گلشنی را تا انتها تماشا کنید.

[sc name=”didar”][/sc]

درد جلوی زانو نشانه چیست

درد جلوی زانوی شما ممکن است از خود کاسه زانو یا از تاندون ها و رباط های زانوی شما باشد. تاندون ها، ماهیچه ها را به استخوان ها متصل می کنند و رباط ها استخوان ها را به هم متصل می کنند. چندین چیز وجود دارد که می تواند باعث درد در جلوی زانو شود یا خطر ابتلا به آن را افزایش دهد. این شامل:

• استفاده بیش از حد از زانو برای مثال، ورزش زیاد
• آسیب رساندن به زانو – برای مثال، ضربه مستقیم به زانو
• اضافه وزن ، زیرا این امر زانوهای شما را تحت فشار بیشتری قرار می دهد
• مشکلات در تراز شدن زانوها (نحوه حرکت کاسه زانو روی استخوان ران)
• داشتن کف پای صاف
• داشتن مفاصل بیش از حد منعطف

درد جلوی زانو می تواند برای افراد مختلف متفاوت باشد و به علت آن بستگی دارد. ممکن است زیر کاسه زانو، اطراف آن، در دو طرف آن یا پشت آن درد داشته باشید. ممکن است یک درد مبهم یا یک درد ناگهانی و شدید داشته باشید. شما اغلب به طور همزمان در هر دو زانو درد خواهید داشت، مگر اینکه به دلیل آسیب خاصی باشد. درد جلوی زانو اغلب با موارد زیر بدتر می شود:

• ایستادن پس از نشستن طولانی مدت
• چمباتمه زدن یا زانو زدن
• استفاده از پله ها
• دویدن در سراشیبی

آیا عمل اسکولیوز خطرناک است؟ هر جراحی دارای خطرات و عوارض احتمالی است. وقتی صحبت از جراحی اسکولیوز به میان می‌آید، بسیاری از مردم متوجه نمی‌شوند که عوامل خطر فقط به خود جراحی مربوط نمی‌شود، بلکه متوجه نمی‌شوند که پس از آن چه اتفاقی می‌افتد.

چرا بسیاری از افراد جراحی اسکولیوز را انتخاب می‌کنند؟

هنگامی که فردی مبتلا به اسکولیوز تشخیص داده می‌شود، به این معنی است که ستون فقراتش انحنای غیرطبیعی دارد. به استثنای چند نوع بیماری با علل شناخته شده مانند مادرزادی، عصبی-عضلانی، تروماتیک یا دژنراتیو، 80 درصد موارد تشخیص داده شده اسکولیوز هیچ علت شناخته شده‌ای ندارند. علاوه بر تعداد زیادی از موارد بدون علت شناخته شده، هیچ درمان شناخته شده‌ای وجود ندارد و این وضعیت پیشرونده است. همانطور که گفته شد، راه‌های زیادی برای مدیریت و زندگی با این بیماری با جلوگیری از پیشرفت وجود دارد.

[sc name=”didar”][/sc]

رویکردهای مختلف در اسکولیوز

رویکرد متخصص حرکات اصلاحی با محوریت کایروپراکتیک مخصوص اسکولیوز شامل سفارشی کردن برنامه‌های درمانی برای هر بیمار جداگانه است. متخصصان حرکات اصلاحی از نزدیک با بیماران و مراقبان آن‌ها کار می‌کنند تا هدف نهایی دستیابی به کاهش و توقف یا کند کردن پیشرفت، بدون انجام عمل جراحی تهاجمی باشد.

در حالی که افراد زیادی انجام تمرینات اصلاحی را جهت پیشگیری و رفع اسکولیوز در پیش می‌گیرند، انجام جراحی اسکولیوز هنوز یک انتخاب محبوب برای درمان این بیماری است. این مورد به چند دلیل است. از نظر صاف کردن ستون فقرات کج، جراحی فیوژن ستون فقرات می‌تواند به آن دست یابد، این همان چیزی است که بسیاری از افراد مبتلا به اسکولیوز به آن جذب می‌شوند.

از آنجایی که فیوژن ستون فقرات همیشه رویکرد اصلی درمان بوده است، بسیاری متوجه نیستند که گزینه‌های دیگری وجود دارد که می‌تواند به همان اندازه مؤثر باشد. دلیل دیگر این است که اگر بیمار خود را در مسیر درمان سنتی بیابد، این استراتژی شامل نظارت زیادی بر وضعیت است تا زمانی که به مرحله‌ای برسد که جراحی به عنوان بهترین راه توصیه شود. در حالی که فیوژن ستون فقرات از نظر تراز کردن ستون فقرات موفقیت آمیز است، تعدادی از عوامل دیگر وجود دارد که به همان اندازه مهم و تغییر دهنده زندگی هستند.

در طول جراحی اسکولیوز چه اتفاقی می‌افتد

اکثر جراحی‌های اسکولیوز شامل استفاده از قلاب‌ها، پیچ‌ها و میله‌هایی است که به ستون فقرات متصل می‌شوند. از میله‌ها برای تنظیم مجدد نواحی ستون فقرات برای کاهش انحنا استفاده می‌شود. جراحان همچنین می‌توانند استخوان یا موادی شبیه استخوان را به مهره‌های در حال جوش پیوند بزنند. بسته به شرایط، گاهی اوقات چندین عمل جراحی مورد نیاز است. روشی وجود دارد که به آن رویکرد قدامی و خلفی می‌گویند که در آن از جلوی بدن وارد می‌شوند تا رباط‌ها را برش دهند و ستون فقرات را شل کنند و در یک جراحی جداگانه، از پشت بدن وارد می‌شوند تا سخت افزار واقعی را نصب کنند.

جراحی فیوژن ستون فقرات شامل برداشتن دیسک‌هایی است که برای آناتومی انسان مهم هستند. از آنجایی که دیسک‌ها نقش خاصی در عملکرد بدن ندارند، می‌توان آن‌ها را تا حدودی به‌طور تصادفی جدا کرد. چیزی که می‌خواهیم به آن اشاره کنیم این است که در حالی که حذف دیسک بر برخی افراد تأثیر نمی‌گذارد، می‌تواند تأثیر قابل‌توجهی بر دیگران داشته باشد.

دیسک‌های ستون فقرات به عنوان ضربه‌گیر عمل می‌کنند، بنابراین اگر فردی که دیسک‌های ستون فقرات را برداشته، ضربه شدیدی را تجربه کند، آسیب می‌تواند رخ دهد و عوارض بیشتری ایجاد کند. اگر فردی تحت عمل جراحی فیوژن ستون فقرات قرار گیرد و دچار حادثه رانندگی شود، نیروی آن تصادف به جای دیسک‌های جاذب ستون فقرات به میله‌های جراحی سفت منتقل می‌شود. این می‌تواند آسیب قابل توجهی به بدن وارد کند و در موارد شدید باعث شکستن ستون فقرات شود.

جراحی فیوژن ستون فقرات و تغییرات حرکتی

همانطور که قبلاً اشاره شد، بسیاری از افرادی که جراحی فیوژن ستون فقرات را به عنوان یک گزینه درمانی برای اسکولیوز خود در نظر می‌گیرند، به جای اینکه در نظر بگیرند که با چه تغییرات بدنی بعد از جراحی زندگی خواهند کرد، روی خود جراحی تمرکز می‌کنند.

عامل مهمی که باید در نظر گرفت این است که اگرچه جراحی می‌تواند ستون فقرات کج را صاف کند، اما بدن را به حالت قبل از اسکولیوز باز نمی‌گرداند. هیچ چیز نمی‌تواند این کار را انجام دهد در واقع، از نظر تحرک و انعطاف پذیری، بیماران می‌توانند کاهش قابل توجهی را در تحرک پس از جراحی تجربه کنند که می‌تواند بر کیفیت زندگی آن‌ها تأثیر بگذارد. در حالی که برخی از بیماران پس از جراحی به حالت‌های حرکتی عادی تا حدودی باز می‌گردند، مطالعات نشان داده‌اند که به طور متوسط ​​25 درصد کاهش تحرک وجود دارد.

مطالعات اضافی نشان داده است که این کاهش در تحرک هنوز پس از 20 سال وجود دارد. کسانی که پس از انجام عمل جراحی فیوژن ستون فقرات به متخصص حرکات اصلاحی مراجعه می‌کنند، مطمئناً نسبت به بیمارانی که از ابتدا تحت درمان با محوریت کایروپراکتیک عملکردی و تمرینات اصلاحی هستند، تحرک کمتری دارند.

بهبودی پس از جراحی اسکولیوز

هرچه یک جراحی تهاجمی‌تر باشد، به طور کلی زمان بهبودی آن طولانی‌تر است. به عنوان یک روش پیچیده و تهاجمی، افراد باید برای نوع زمان بهبودی و بهبودی مربوط به جراحی فیوژن ستون فقرات آماده باشند. میله‌های نصب شده در حین جراحی به‌عنوان آتل‌هایی عمل می‌کنند که ستون فقرات را در یک راستا مستقیم نگه می‌دارند در حالی که همجوشی انجام می‌شود. همجوشی کامل ممکن است تا یک سال طول بکشد و پس از تکمیل، استخوان اخیراً جوش خورده از انحنای غیر طبیعی ستون فقرات جلوگیری می‌کند. این میله‌ها پس از آن در بدن باقی می‌مانند، زیرا برداشتن آن‌ها به یک جراحی تهاجمی اضافی نیاز دارد.

در چند هفته پس از جراحی، بیماران مجاز به خم شدن، پیچ خوردن، بلند شدن، رانندگی یا شرکت در فعالیت‌های بدنی متعدد نیستند. در این مدت، بیماران برای مراقبت از خود به کمک زیادی نیاز خواهند داشت.

محل برش باید تمیز و خشک نگه داشته شود تا از عفونت جلوگیری شود و داروهای مسکن اغلب برای کنترل درد تجویز می‌شوند. پس از اینکه بیمار برای اولین قرار ملاقات خود برای بررسی بهبودی خود به پزشک مراجعه می‌کند و برخی از محدودیت‌های حرکتی برداشته می‌شوند و برنامه‌ای که به سمت جلو حرکت می‌کند مورد بحث قرار می‌گیرد.

زندگی پس از اولین قرار ملاقات

در حالی که پس از بهبودی همچنان محدودیت‌های خاصی برداشته می‌شوند، اما همچنان باید اقدامات احتیاطی انجام شود. بیماران می‌توانند یک بار دیگر به برخی از فعالیت‌های بدنی بپردازند و می‌توانند هر داروی مسکنی که مصرف می‌کنند را کنار بگذارند.

به طور کلی، شش هفته پس از جراحی، عکس‌برداری با اشعه ایکس برای نظارت بر نحوه بهبود ستون فقرات انجام می‌شود. اگر اوضاع خوب به نظر برسد، جراحان محدودیت رانندگی را برداشته و به بیمار اطلاع می‌دهند که می‌توانند فعالیت‌های بدنی بیشتری را از سر بگیرند.

بهبودی اکثر افراد بین شش تا دوازده ماه پس از جراحی کامل می‌شود. در این مرحله، آن‌ها قادر خواهند بود بیشتر فعالیت‌ها را از سر بگیرند. با این حال، در حالی که فرآیند عمل جراحی ممکن است کامل باشد، این بدان معنا نیست که بهبودی از هر گونه ترومای جراحی اضافی رخ داده است. این می‌تواند تا دو سال طول بکشد.

افراد هرگز واقعاً پس از جراحی فیوژن ستون فقرات به طور کامل بهبود نمی‌یابند زیرا به احتمال زیاد تا پایان عمر با سخت افزار جراحی در بدن خود زندگی خواهند کرد. در صورتی که عفونت در محل ادغام یا اطراف هر سخت افزاری رخ دهد، یا خرابی سخت افزاری وجود داشته باشد، جراحی‌های بیشتری در ادامه راه مورد نیاز خواهد بود.

آیا عمل اسکولیوز خطرناک است؟

علاوه بر خطر کاهش تحرک پس از جراحی اسکولیوز، البته خطرات دیگری نیز در رابطه با خود جراحی وجود دارد:

• پاراپلژی – از دست دادن حرکت و احساس در قسمت تحتانی بدن و پاها
• از دست دادن خون بیش از حد
• لخته شدن خون
• پیوند رخ نمی‌دهد
• نشت مایع مغزی نخاعی
• خرابی سخت افزار

اگر عوارضی مانند شکستن سخت افزاری یا عدم فیوژن رخ دهد، می‌تواند منجر به ادامه پیشرفت بیماری و نیاز به جراحی‌های بعدی شود.

مشکلات ساختاری نیز ممکن است سال‌ها پس از جراحی ایجاد شود، زمانی که افراد مطمئن باشند که از عوارض اجتناب کرده‌اند. به دلیل انعطاف ناپذیری ستون فقرات پس از جراحی، دیسک‌ها مستقیماً در بالا و پایین محل همجوشی می‌توانند در معرض افزایش فشار قرار گیرند. این می‌تواند اثرات تخریبی طبیعی را که با افزایش سن رخ می‌دهد سرعت بخشد و دوباره منجر به جراحی‌های بعدی شود.

خطرات مالی جراحی اسکولیوز

خطرات مالی جراحی فیوژن ستون فقرات را فراموش نکنیم. هر مورد متفاوت است زیرا متغیرهایی مانند دستمزد جراح، زمان حضور در اتاق عمل، داروها، زمان بهبودی در بیمارستان، شدت وضعیت و اینکه آیا عوارض ظاهر می‌شوند یا نه همه عوامل در هزینه نهایی هستند.

خطرات عاطفی جراحی اسکولیوز

یکی از بزرگترین چالش‌هایی که بیماران پس از جراحی با متخصص حرکات اصلاحی در میان می‌گذارند، استرس عاطفی است که انتظارش را نداشتند. در حالی که بسیاری از فعالیت‌ها برای افرادی که فیوژن ستون فقرات را تجربه کرده‌اند کاملاً ایمن هستند، اما هنوز فعالیت‌های خاصی مانند سوار شدن بر ترن هوایی توصیه نمی‌شود. بیمارانی که کاهش قابل توجهی از تحرک را تجربه می‌کنند نیز برایشان مشکل است که بدانند چه فعالیت‌های جدیدی را باید امتحان کنند یا از آن‌ها اجتناب کنند.

بسیاری از مردم با وزن احساسی ناشی از ترس از شکستن میله‌ها یا باز شدن پیچ‌ها دست و پنجه نرم می‌کنند. وقتی صحبت از تروما می‌شود، این یک احتمال است. سفتی ناشی از میله‌ها اجازه نمی‌دهد تا ضربه‌های زیادی در مواردی که حرکت تکان‌دهنده تجربه می‌شود، جذب شود. این می‌تواند باعث آسیب به ستون فقرات و یا حتی مرگ در موارد شدید شود.

نتیجه‌گیری اینکه آیا عمل اسکولیوز خطرناک است؟

در حالی که جراحی فیوژن ستون فقرات می‌تواند به تنظیم مجدد ستون فقرات کج کمک کند، اما هزینه‌ای دارد. سفتی ناشی از قرار گرفتن ستون فقرات در موقعیت خود می‌تواند با کاهش قابل توجهی در تحرک و انعطاف همراه باشد.

در حالی که بسیاری از مردم به جراحی فیوژن ستون فقرات به عنوان درمانی برای اسکولیوز خود فکر می‌کنند، این یک فرض خطرناک است. اسکولیوز یک بیماری پیشرونده و بدون درمان شناخته شده است. در حالی که پذیرش این امر دشوار است، مردم باید بدانند که تشخیص اسکولیوز به معنای زندگی با این شرایط برای تمام زندگی است. حتی با انجام عمل جراحی فیوژن ستون فقرات، این بدان معنا نیست که بیمار از محدودیت‌های فیزیکی و ناراحتی عاری است. برخی از افراد از محدودیت‌هایی که پس از جراحی فیوژن ستون فقرات با آن‌ها باقی می‌ماند پشیمان هستند و نمی‌دانند که آیا مسیر بهتری برای درمان وجود دارد یا خیر.

اعصاب آسیب دیده یا تحت فشار ممکن است با درد در شانه و همچنین بی حسی در دست، از جمله انگشتان، مرتبط باشد. اگر این علائم را تجربه می‌کنید، ممکن است سعی کرده باشید دست خود را تکان دهید یا مالش دهید تا حس طبیعی خود را به دست آورید. همچنین ممکن است متوجه شده باشید که دست آسیب‌دیده ضعیف‌تر است و گرفتن اشیاء را دشوارتر می‌کند. در این مطلب خواهیم گفت آیا درد شانه به اعصاب ربط دارد؟

در برخی از افراد، درد شانه ممکن است نشانه‌ای از گیرکردن عصب از جایی که از قسمت فوقانی ستون فقرات منشأ می‌گیرد باشد. چندین بیماری می‌تواند باعث درد شانه و بی حسی دست شود. این شرایط معمولاً بر شبکه‌ای از اعصاب به نام شبکه بازویی تأثیر می‌گذارد. شبکه بازویی از بالای ستون فقرات منشأ می‌گیرد، از شانه می‌گذرد و به بازو و دست منشعب می‌شود. در حالی که ممکن است علائم شانه و دست به مرور زمان با درمان خانگی از بین بروند، به خاطر داشته باشید:

هر زمان که درد با بی حسی، ضعف، سستی یا سوزن سوزن شدن همراه است، بهتر است برای تشخیص با پزشک مشورت کنید. او می‌تواند بر اساس تشخیص، یک برنامه درمانی را توصیه کند.

آیا درد شانه به اعصاب ربط دارد؟

اگر درد شدید دارید یا علائم هر دو طرف بدن را تحت تأثیر قرار می‌دهد، مراقبت‌های پزشکی فوری توصیه می‌شود. همچنین در صورت احساس ضعف شدید، بی‌حسی بدون وقفه، یا مشکل در حرکت دست، بازو یا شانه، مراقبت فوری توصیه می‌شود. درمان به موقع پزشکی ممکن است به پیشگیری یا به حداقل رساندن مشکلات طولانی مدت کمک کند. در زیر 4 وضعیت پزشکی که اغلب علت شانه درد و بی حسی دست است آورده شده است:

1. ریشه عصبی گیر کرده

اعصاب احساس و حرکت را کنترل می‌کنند و ریشه عصب گیر کرده می‌تواند باعث بی حسی، ضعف و یا احساس سوزن سوزن شدن در دست یا بازو شود. درد ممکن است در شانه و همچنین بازو و دست احساس شود. این درد می‌تواند از یک درد مداوم و خفیف تا یک سوزش یا درد شدید و مکرر متغیر باشد. درد و سایر علائم، مانند بی حسی و ضعف، معمولاً همزمان ظاهر می‌شوند. برخی حرکات گردن ممکن است علائم را بهتر یا بدتر کند.

در حالی که درد در گردن بیشتر از شانه یا بالای قفسه سینه احساس می‌شود، اما هر کسی که ریشه عصبی آن گیر کرده است درد گردن را تجربه نمی‌کند. علائم ممکن است به تدریج یا ناگهانی ظاهر شوند.

[sc name=”didar”][/sc]

علت گیرکردن ریشه عصبی چیست؟

ریشه‌های عصبی در جایی قرار دارند که بافت عصبی از نخاع منشعب می‌شود. ریشه‌های عصبی از فضاهای کوچکی بین مهره‌های ستون فقرات به نام فورامن عبور می‌کنند. ریشه عصب ممکن است به دلیل التهاب و یا فشار مکانیکی دچار گرفتگی شود. التهاب و فشار ممکن است به یک آسیب یکباره مرتبط باشد یا:

برآمدگی یا فتق دیسک. دیسک آسیب دیده به ریشه عصبی فشار می‌آورد. همچنین، هنگامی که دیسک گردنی فتق می‌کند، پروتئین‌های التهابی می‌توانند از دیسک خارج شده و ریشه‌های عصبی مجاور را ملتهب کنند.

خارهای استخوانی (استئوفیت). رشد یک یا چند خار استخوانی می‌تواند باعث باریک شدن ریشه‌ی عصبی شود و ریشه عصبی که از آن عبور می‌کند فشرده شود.

آرتروز. تخریب مفاصل بین مهره‌های گردن را آرتروز گردنی می‌نامند؛ مانند خار استخوان، آرتروز می‌تواند باعث تنگی کانال عصبی شود.

آیا درد شانه به اعصاب ربط دارد؟

تغییرات در رباط‌ها. رباط رشته‌ای از بافت همبند فیبری است. یک رباط می‌تواند ضخیم و سفت شود، فرآیندی که استخوان بندی رباط نامیده می‌شود. رباط آسیب دیده که ممکن است فقط 2 میلی متر یا 3 میلی متر ضخیم‌تر از حد طبیعی باشد، می‌تواند به ریشه عصبی فشار وارد کند. علل کمتر شایع شامل التهاب ناشی از عفونت ستون فقرات یا رشد غیر طبیعی (سرطانی یا غیر سرطانی) است.

تصویربرداری پزشکی، مانند تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI)، ممکن است برای کمک به تعیین علت اصلی عصب فشرده شده استفاده شود. توصیه‌های درمانی ممکن است بسته به علت زمینه‌ای متفاوت باشد.

2. آسیب‌های شبکه بازویی

بافت عصبی می‌تواند در هرجایی – نه فقط در ریشه – تحت فشار یا آسیب قرار گیرد. آسیب به شبکه بازویی در گردن، بالای قفسه سینه یا شانه ممکن است باعث درد، بی حسی و ضعف در شانه و همچنین بازو و یا دست شود. یکی از انواع آسیب شبکه بازویی درد سوزشی نام دارد. این درد ممکن است علائم کوتاه و موقتی ایجاد کند، از جمله:

• دردی که مانند یک شوک الکتریکی ناگهانی یا احساس سوزش است
• گرما، سوزن سوزن شدن، مور مور شدن
• ضعف در بازو یا دست آسیب دیده

این دردها معمولاً آسیب‌های نسبتاً جزئی هستند و علائم اغلب فقط چند ثانیه، دقیقه یا ساعت طول می‌کشد. پس از مدت کوتاهی، علائم اولیه فروکش می‌کند، ممکن است درد گردن، اسپاسم عضلانی یا گرفتگی عضلات ایجاد شود. آسیب‌های جدی‌تر شبکه بازویی نیز ممکن است. این آسیب‌های جدی می‌توانند باعث علائم شدیدتر و طولانی‌تر شوند. اگر آسیب درمان نشود یا نتواند التیام یابد، علائم ممکن است دائمی شوند.

علت آسیب شبکه بازویی چیست؟

ضربه می‌تواند باعث کشیده شدن بیش از حد شبکه بازویی یا پارگی شود. به عنوان مثال، اگر سر و شانه فرد در هنگام سقوط، برخورد ورزشی، یا موتور سیکلت یا تصادف اتومبیل در جهت مخالف حرکت کنند، آسیب ممکن است رخ دهد. سایر علل بالقوه آسیب عبارت‌اند از رشد تومورهایی که می‌توانند به اعصاب فشار بیاورند، پرتودرمانی به قفسه سینه و ضربه ناشی از جراحی.

3. نوریت بازویی

نوریت بازویی به التهاب شبکه بازویی اشاره دارد. این وضعیت نسبتاً نادر می‌تواند باعث درد، سوزن سوزن شدن، بی حسی و یا ضعف در هر نقطه از مسیر شبکه بازویی، از گردن و شانه تا بازو و دست شود. حدود 20% موارد هر دو طرف بدن را درگیر می‌کند. بر خلاف عصب تحت فشار، نوریت بازویی بیشتر باعث ضعف در بازو و کمتر باعث درد گردن می‌شود. درد شانه یا بالای قفسه سینه معمولاً ابتدا ظاهر می‌شود. درد ممکن است شدید باشد و چند ساعت یا حتی چند هفته طول بکشد و سپس با ظاهر شدن سایر علائم، مانند ضعف بازو یا گزگز دست، از بین برود. حرکات گردن، شانه و بازو معمولاً درد را بهتر یا بدتر نمی‌کند.

علائم ممکن است به طور ناگهانی ظاهر شوند و معمولاً طی چند روز تا چند ماه از بین می‌روند. به ندرت اتفاق می‌افتد که این وضعیت دائمی شود، به خصوص اگر درمان شود.

چه چیزی باعث التهاب عصبی بازویی می‌شود؟

التهاب شبکه بازویی ممکن است با یک بیماری مزمن مانند لوپوس اریتماتوز سیستمیک (SLE) یا سندرم اهلرز دانلوس همراه باشد. همچنین ممکن است با عفونت همراه باشد، حتی چند هفته پس از بهبودی، زمانی که علائم عفونت از بین رفته است. گاهی اوقات، هیچ دلیل زمینه‌ای مشخصی وجود ندارد.

4. سندرم خروجی توراسیک

اعصاب شبکه بازویی باید از فضای باریکی بین استخوان ترقوه و دنده‌ها به نام خروجی قفسه سینه عبور کنند. رگ‌های خونی (شریان‌ها و سیاهرگ‌ها) نیز از این فضا عبور می‌کنند. اگر فضا خیلی کوچک شود، شبکه بازویی یا رگ‌های خونی می‌توانند فشرده شوند. این فشردن منجر به علائم مختلفی می‌شود که به آن سندرم خروجی قفسه سینه می‌گویند.

حداقل 90 درصد موارد سندرم خروجی قفسه سینه بر اعصاب شبکه بازویی تأثیر می‌گذارد. پزشکان به این سندرم خروجی قفسه سینه نوروژنیک می‌گویند و علائم آن شامل درد، بی حسی، سوزن سوزن یا گزگز شدن و ضعف در اندام فوقانی است. علاوه بر این:

• علائم ممکن است با حرکات خاص، به ویژه بالا بردن بازوها از بالای سر، بدتر شوند.
• علائم ممکن است در پایان روز، بعد از فعالیت، یا صبح، بعد از خواب بدتر شود.
• بی حسی، سوزن سوزن شدن، یا مور مور شدن به احتمال زیاد در انگشتان کوچک و حلقه احساس می‌شود.

هنگامی که سندرم خروجی قفسه سینه رگ‌های خونی را درگیر می‌کند، احتمالاً یک درد عمومی و دردناک و همچنین تورم، تغییر رنگ و یا وریدهای برآمده را احساس می‌کنید. برخی حرکات بازو ممکن است باعث کند شدن یا توقف نبض مچ دست شود. مشکلات مربوط به جریان خون می‌تواند یک وضعیت اورژانسی باشد.

علت سندرم خروجی قفسه سینه چیست؟ و آیا درد شانه به اعصاب ربط دارد؟

مانند سایر آسیب‌های شبکه بازویی، سندرم خروجی قفسه سینه ممکن است در اثر آسیب یا ضربه، مانند ضربه شلاق ایجاد شود. همچنین ممکن است نتیجه آناتومی غیر معمول باشد: حدود 0.5٪ تا 1٪ از افراد دارای یک دنده اضافی هستند که از پایه گردن امتداد می‌یابد و فضای تنگ‌تری برای اعصاب و عروق خونی ایجاد می‌کند.

سایر علل بالقوه عبارت‌اند از: حرکات تکراری بالای سر، وضعیت نامناسب و تغییرات در آناتومی، مانند افزایش وزن، توسعه بافت عضلانی، سفت شدن عضلات، بارداری و رشد تومورها.

درمان برای تسکین درد شانه و بی حسی دست

علائم بستگی به این دارد که کدام عصب شبکه بازویی آسیب دیده است، کجا آسیب دیده است و چقدر آسیب دیده است. در بیشتر موارد درد شانه و بی حسی دست و انگشتان با درمان برطرف می‌شود. درمان‌ها می‌توانند از استراحت و مسکن‌های بدون نسخه تا تزریق کورتیزون یا حتی جراحی متفاوت باشند. تشخیص دقیق علت زمینه‌ای، شانس مؤثر بودن درمان را افزایش می‌دهد. هنگامی که علائم شدید هستند، مراقبت‌های پزشکی و انجام تمرینات اصلاحی برای کمک به جلوگیری از آسیب بیشتر یا دائمی توصیه می‌شود.

بیشتر مردم می دانند که سیاتیک به چه معناست کمردردی که به سمت پایین، چپ یا راست به داخل ساق پا و گاهی تا انتهای پا منتشر می شود. در برخی موارد، درد می‌تواند آزاردهنده باشد، در حالی که ممکن است باورش سخت باشد، سیاتیک اغلب در عرض 3 ماه با درمان محافظه‌کارانه از بین می‌رود. روش های درمان سیاتیک برای همیشه که در اینجا به آنها اشاره شده است، درمان های غیر تهاجمی هستند که می توانند به راحتی در خانه انجام شوند.

5 درمان خانگی سیاتیک گزینه‌های خوبی برای افرادی است که اخیراً شروع به تجربه درد عصب سیاتیک کرده‌اند یا دردشان شدید نیست، اما من از شما می‌خواهم قبل از امتحان هر یک از این درمان‌های خانگی، تأیید پزشک خود را دریافت کنید. اگر چند هفته است که با سیاتیک دست و پنجه نرم می کنید یا کمردرد ناتوان کننده و پا درد دارید، باید به پزشک مراجعه کنید.

درمان سیاتیک برای همیشه با ورزش

ممکن است هنگام درد، ورزش کردن غیرطبیعی به نظر برسد اما تحقیقات نشان می دهد که استراحت بیش از حد می تواند علائم کمر درد و پا را تشدید کند. در عوض، ورزش های ملایم را در روز انجام دهید تا درد سیاتیک را کاهش دهید.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.

حرکات کششی ملایم را در برنامه روزانه خود بگنجانید. حرکات کششی یک راه عالی برای بهبود انعطاف پذیری ستون فقرات و دامنه حرکتی شما و همچنین ایجاد قدرت ستون فقرات است. به علاوه، بیشتر کشش‌ها به اندازه کافی ساده هستند که می‌توانید هنگام تماشای اخبار یا فیلم مورد علاقه‌تان انجام دهید.

درد سیاتیک ناشی از تحریک، التهاب یا فشرده شدن عصب در قسمت پایین کمر است. شایع ترین علت این موضوع، فتق یا لیز خوردن دیسک است که باعث فشار بر روی ریشه عصب می شود. اکثر افراد مبتلا به سیاتیک با گذشت زمان و درمان های خودمراقبتی به راحتی بهبود می یابند. در واقع شما می توانید با راهکار های ارائه شده در این مقاله برای همیشه از درد سیاتیک خلاص شوید اما در ابتدا بهتر است با آناتومی عصب سیاتیک و علت های درد سیاتیک آشنا شویم.

سیاتیک چیست؟

سیاتیک درد عصبی ناشی از آسیب یا تحریک عصب سیاتیک است که از ناحیه باسن یا گلوتئال شما منشا می گیرد. عصب سیاتیک طولانی ترین و ضخیم ترین عصب بدن است (تقریبا به اندازه عرض یک  انگشت). این عصب در واقع از پنج ریشه عصبی تشکیل شده است: دو ریشه از ناحیه تحتانی کمر به نام لومبار و سه ریشه از قسمت انتهایی ستون فقرات به نام ساکروم. پنج ریشه عصبی به هم می رسند و عصب سیاتیک راست و چپ را تشکیل می دهند. در هر طرف بدن شما، یک عصب سیاتیک از قسمت های لگن، باسن و پایین پا می گذرد و درست به زیر زانو ختم می شود. سپس عصب سیاتیک به اعصاب دیگر انشعاب پیدا می کند و به سمت ساق و انگشتان پا امتداد می یابد.

صدمه واقعی به عصب “سیاتیک” در واقع اتفاق نادری است، اما اصطلاح “سیاتیک” معمولاً برای توصیف هر دردی که از کمر منشا می گیرد و به پایین ساق پا می رسد اطلاق می شود. چیزی که در این نوع درد غالبا مشترک است، آسیب به یک عصب است که ممکن است در اثر تحریک، التهاب، یا فشرده شدن یک عصب در قسمت پایین کمر شما به وجود آمده باشد.

اگر از عارضه  “سیاتیک” رنج می برید، قاعدتا باید درد خفیف تا شدیدی را در هر نقطه از مسیر عصب سیاتیک تجربه کنید: یعنی در هر نقطه از کمر که به سمت باسن و یا پایین پاها امتداد می یابد. این موضوع همچنین می تواند باعث ضعف عضلانی شود. مانند بی حسی در ساق پا، و احساس سوزن سوزن شدن ناخوشایند در نواحی مختلف پا.

درد سیاتیک چه احساسی دارد؟

افراد دارای درد سیاتیک این درد را بسته به علت آن به روش های مختلفی توصیف می کنند. برخی از افراد درد را به صورت درد تیز، تیراکشیدن و یا تکانه ‌های درد ناگهانی  توصیف می‌کنند. برخی دیگر این درد را مانند “سوزش”، “شوک الکتریکی” یا “خنجر زدن” توصیف می کنند.

درد ممکن است دائمی باشد یا به صورت موقتی بهتر و بدتر شود. همچنین، درد معمولا در ساق پا در مقایسه با قسمت پایین کمر شدیدتر است. اگر برای مدت طولانی بنشینید یا بایستید، یا هنگامی که می‌ایستید و بالاتنه‌تان را می‌چرخانید، ممکن است درد بدتر شود. حرکات ناگهانی بدن مانند سرفه یا عطسه نیز می تواند درد را بدتر کند.

آیا سیاتیک در هر دو پا رخ می دهد؟

سیاتیک معمولاً فقط یک پا را در یک زمان درگیر می کند. با این حال، ممکن است سیاتیک در هر دو پا نیز رخ دهد. این موضوع وابسته به این است که عصب در امتداد ستون فقرات در کجا فشرده شود.

آیا سیاتیک به طور ناگهانی رخ می دهد یا در طول زمان ایجاد می شود؟

سیاتیک می تواند به طور ناگهانی یا تدریجی ظاهر شود و کاملا بستگی به علت وقوع این عارضه دارد. به عنوان مثال فتق یا بیرون زدگی دیسک می تواند باعث درد ناگهانی شود و یا آرتریت در ستون فقرات به آرامی در طول زمان ممکن است باعث ایجاد درد سیاتیک شود.

سیاتیک چقدر شایع است؟

سیاتیک یک شکایت درد بسیار شایع است. به عنوان مثال حدود 40 درصد از مردم در ایالات متحده در طول زندگی خود یک بار درد سیاتیک را تجربه می کنند. همچنین کمردرد سومین دلیل رایجی است که مردم به پزشک مراجعه می کنند.

عوامل خطر آفرین در به وجود آمدن درد سیاتیک چیست؟

در صورت داشتن عوامل زیر شما در معرض خطر ابتلا به سیاتیک قرار دارید:

آسیب دیدگی قبلی: آسیب به کمر یا ستون فقرات، شما را در معرض خطر بیشتری برای ابتلا سیاتیک قرار می دهد.

افزایش سن: با افزایش سن طبیعی، بافت استخوانی و دیسک های ستون فقرات شما فرسوده می شود. پیری طبیعی می تواند اعصاب شما را در معرض خطر آسیب دیدگی یا تحت فشار قرار دهد. با افزایش سن، تغییرات و جابجایی های استخوان ها، دیسک ها و رباط ها نیز بیشتر شده و می توانند باعث به وجود آمدن درد سیاتیک شوند.

اضافه وزن: ستون فقرات شما مانند یک جرثقیل عمودی استو عضلات شما وزنه های تعادل هستند. وزنی که در جلوی بدن خود حمل می کنید همان چیزی است که ستون فقرات (جرثقیل) شما باید بلند کند. هرچه وزن بیشتری داشته باشید، عضلات کمر باید برای راست نگه داشتن ستون فقرات شما بیشتر کار کنند. این موضوع می تواند منجر به کشیدگی عضلات و رباط های کمر، درد و سایر مشکلات کمر شود.

ضعف عضلات کور یا مرکزی کمر: “عضلات کور یا مرکزی” شما عضلات کمر و شکم شما هستند. هرچه عضلات کور شما قوی تر باشد، حمایت بیشتری از کمرتان خواهید داشت. بر خلاف ناحیه قفسه سینه، که دنده ها از آن پشتیبانی می کنند، تنها تکیه گاه برای قسمت پایین کمر شما، عضلات شما هستند.

علائم ایجاد سیاتیک چیست؟

مشاغلی با شرایط کاری سخت: افرادی که شرایط کاری آن ها مستلزم انجام فعالیت هایی مانند  بلند کردن اجسام سنگین است، ممکن است بیش از دیگران در معرض خطر ابتلا به مشکلات کمر باشند. همچنین کسانی که به دلیل شرایط کاری مجبور به نشستن های طولانی مدت هستند.

عدم وضعیت بدنی مناسب در فعالیت های ورزشی: حتی اگر دارای تناسب اندام و فعال هستید، ممکن است در طول وزنه برداری یا سایر تمرینات قدرتی از فرم بدنی مناسبی پیروی نکنید و این موضوع شما را مستعد ابتلا به سیاتیک نماید.

دیابت: دیابت احتمال آسیب عصبی شما و در نتیجه احتمال ابتلا به سیاتیک را در شما افزایش می دهد.

آرتروز: آرتروز می تواند به ستون فقرات  و اعصاب این ناحیه را در معرض آسیب قرار دهد.

سبک زندگی غیر فعال: نشستن برای مدت های طولانی و ورزش نکردن، عدم انعطاف و گرفتگی های عضلانی می تواند خطر ابتلا به سیاتیک را افزایش دهد.

سیگار: نیکوتین موجود در تنباکو می‌تواند به بافت ستون فقرات آسیب برساند، استخوان‌ها را ضعیف کند و آسیب به دیسک‌های مهره‌ای را تسریع کند.

آیا افزایش وزن در بارداری دلیل ابتلای بسیاری از زنان باردار به سیاتیک است؟

درست است که سیاتیک در بارداری شایع است، اما افزایش وزن دلیل اصلی ابتلای زنان باردار به سیاتیک نیست. مهمترین علت این موضوع این است که برخی از هورمون های بارداری باعث شل شدن رباط ها در زنان باردار می شود تا به هنگام زایمان بدن آمادگی لازم را داشته باشد. از طرفی این رباط ها هستند که مهره ها را کنار هم نگه می دارند و از دیسک ها محافظت می کنند و ستون فقرات را ثابت نگه می دارند. شل شدن رباط‌ها می‌تواند باعث ناپایداری ستون فقرات و لغزش دیسک‌ها شود که منجر به فشرده شدن اعصاب و ایجاد سیاتیک می‌شود. وزن و موقعیت کودک نیز می تواند به عصب فشار بیاورد.

خبر خوب این است که راه هایی برای کاهش درد سیاتیک در دوران بارداری وجود دارد و این درد پس از تولد نوزاد از بین می رود. فیزیوتراپی و ماساژ درمانی، دوش آب گرم، گرما، داروها و سایر اقدامات می تواند کمک کننده باشد. اگر باردار هستید، حتماً از روش‌های درست وضعیت بدن در دوران بارداری پیروی کنید تا درد خود را نیز کاهش دهید.

چه چیزی باعث سیاتیک می شود؟

سیاتیک می تواند ناشی از چندین بیماری مختلف باشد از جمله:

بیرون زدگی یا لغزش دیسک که باعث فشار روی ریشه عصب می شود. این موضوع شایع ترین علت سیاتیک است. حدود 1٪ تا 5٪ از همه مردم در ایالات متحده در یک برهه از زندگی خود بیرون زدگی دیسک را تجربه می کنند. دیسک ها در واقع پدهای بالشتکی بین هر مهره ستون فقرات هستند. فشار بر روی مهره ها می تواند باعث بیرون زدگی (فتق) مایع  ژل مانند وسط دیسک ها شود و از طریق دیواره دیسک به بیرون نفوذ کند. هنگامی که فتق یا بیرون زدگی دیسک برای مهره های کمر شما اتفاق می افتد، می تواند بر روی عصب سیاتیک فشار بیاورد.

بیماری دژنراتیو یا تخریب دیسک، ساییدگی طبیعی دیسک های بین مهره های ستون فقرات است. فرسودگی دیسک ها ارتفاع آنها را کوتاه می کند و منجر به باریک شدن مسیرهای عصبی می شود (تنگی نخاع). تنگی نخاع در ستون فقرات می تواند ریشه های عصب سیاتیک را در حین خروج از ستون فقرات تحت فشار قرار دهد.

علت سیاتیک چیست ؟

تنگی کانال نخاعی باریک شدن غیر طبیعی کانال نخاعی است. این باریک شدن فضای موجود برای نخاع و اعصاب را کاهش می دهد.

اسپوندیلولیستزیس لغزش یک مهره است بر روی مهره دیگر است، به طوری که دهانه ای را که عصب از آن خارج می شود تنگ می کند. فضای کانال استخوان ستون فقرات در جایی که مهره لغزش پیدا کرده می تواند عصب سیاتیک را تحت فشار قرار دهد.

تومورهای کانال نخاعی کمری که می تواند عصب سیاتیک را تحت فشار قرار می دهند.

سندرم پیریفورمیس وضعیتی است که زمانی ایجاد می‌شود که عضله پیریفورمیس، عضله کوچکی که در عمق باسن قرار دارد، سفت یا اسپاسم می‌شود. این می تواند به عصب سیاتیک فشار وارد کند و آن را تحریک کند. سندرم پیریفورمیس یک اختلال عصبی عضلانی غیرشایع است.

سندرم دم اسبی یک بیماری نادر اما جدی است که روی دسته اعصاب انتهای طناب نخاعی به نام دم اسبی تأثیر می گذارد. این سندرم باعث درد در ساق پا، بی حسی در اطراف مقعد و از دست دادن کنترل روده و مثانه می شود.

علائم سیاتیک چیست؟

علائم سیاتیک عبارتند از:

• درد متوسط تا شدید در ناحیه کمر، باسن و پایین ساق پا
• بی حسی یا ضعف در ناحیه کمر، باسن، ساق پا یا انگشتان پاها
• دردی که با حرکت بدتر می شود.
• احساس “سوزن سوزن” شدن در پاها
• از دست دادن کنترل روده و مثانه (در سندروم دم اسبی).

درمان درد سیاتیک

هدف از درمان کاهش درد و افزایش تحرک شما است. بسته به علت، بسیاری از موارد سیاتیک به مرور زمان با برخی درمان‌های خودمراقبتی ساده از بین می‌روند.

درمان های خودمراقبتی عبارتند از:

استفاده از یخ و یا کیسه آب گرم: ابتدا از کیسه یخ برای کاهش درد و تورم استفاده کنید. کیسه های یخ یا کیسه سبزیجات یخ زده را که در یک حوله پیچیده شده اند روی ناحیه آسیب دیده بگذارید. این کار را به مدت 20 دقیقه، و چند بار در روز انجام دهید. بعد از چند روز از کیسه های آب گرم یا پد گرم کن استفاده کنید و  هر بار 20 دقیقه این کار را انجام دهید. اگر هنوز درد دارید، می توانید کیسه های یخ و آب گرم را به طور متناوب تغییر دهید و در نهایت با هر کدام که احساس بهتری داشتید و درد شما بیشتر تسکین پیدا کرد، همان روش را ادامه دهید.

مصرف داروهای بدون نسخه: می توانید از داروهایی برای کاهش درد، التهاب و تورم استفاده کنید. بسیاری از داروهای رایج بدون نسخه در این دسته هستند مانند: داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs)، شامل آسپرین، ایبوپروفن  و ناپروکسن. اگر می خواهید آسپرین مصرف کنید مراقب باشید زیرا آسپرین می تواند باعث زخم و خونریزی در برخی افراد شود. اگر قادر به مصرف NSAIDs نیستید، می توانید به جای آن ها، استامینوفن (Tylenol®) را امتحان کنید.

انجام حرکات کششی ملایم: حرکات کششی مناسب را از یک مربی با تجربه در مورد کمردرد بیاموزید. همچنین سعی کنید تا سایر عضلات خود مانند عضلات مرکزی را تقویت‌ کنید و از تمرینات هوازی غافل نشوید.

فیلم تمرین کششی برای کاهش درد سیاتیک

سایر گزینه های درمانی عبارتند از:

داروهای تجویزی: پزشک شما ممکن است شل کننده های عضلانی مانند سیکلوبنزاپرین را برای تسکین ناراحتی های مرتبط با اسپاسم عضلانی برای شما تجویز کند. داروهای دیگر با اثر تسکین درد که ممکن است آزمایش شوند عبارتند از داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای و داروهای ضد تشنج. بسته به میزان درد شما، ممکن است در اوایل برنامه درمانی از داروهای مسکن تجویزی استفاده شود.

فیزیوتراپی: هدف فیزیوتراپی یافتن حرکات ورزشی است که با کاهش فشار روی عصب، درد سیاتیک را کاهش دهند. یک برنامه ورزشی باید شامل تمرینات کششی برای بهبود انعطاف پذیری عضلات و تمرینات هوازی (مانند پیاده روی، شنا، ایروبیک در آب) باشد. پزشک شما می‌تواند شما را به یک فیزیوتراپیست معرفی کند که با شما کار می‌کند تا برنامه تمرینی کششی و هوازی خود را دریافت کنید.

فیلم تمرین پل برای تقویت عضلات مرکزی بدن

تمرینات ورزشی برای تقویت عضلات پشت، شکم و پاها.

تزریقات ستون فقرات: تزریق کورتیکواستروئید(داروی ضد التهاب) به کمر ممکن است به کاهش درد و تورم اطراف ریشه های عصب آسیب دیده کمک کند. تزریقات باعث تسکین درد کوتاه مدت (معمولا تا سه ماه) می شوند و تحت بی حسی موضعی به عنوان یک درمان سرپایی انجام می شود. ممکن است هنگام تزریق، کمی فشار و احساس سوزش داشته باشید. قبل از این تزریق حتما از پزشک خود از عوارض احتمالی آن سوال کنید.

درمان های جایگزین: امروزه درمان های جایگزین به طور فزاینده ای در حال محبوب شدن هستند و از آن ها برای درمان و مدیریت انواع درد استفاده می شود. روش‌های جایگزین برای بهبود درد سیاتیک شامل مواردی دستکاری ستون فقرات توسط متخصص کایروپراکتیک، یوگا یا طب سوزنی است. ماساژ نیز ممکن است به اسپاسم عضلانی که اغلب همراه با سیاتیک رخ می دهد کمک کند. همچنین بیوفیدبک نیز می تواند گزینه ای مناسب برای کمک به مدیریت درد و کاهش استرس در درمان عصب سیاتیک باشد.

ناهنجاری های بدن از اصلی‌ترین دلایل ایجاد دردهای اسکلتی و مفصلی است. اما ناهنجاری های بدن چیست و به چه دلیل ایجاد می‌شود؟ یه انواع ناهنجاری‌هایی که در وضعیت طبیعی اسکلتی و عضلانی بدن اختلال به وجود می‌آورند، ناهنجاری های بدن می‌گویند. کیفوز، گودی کمر، انحراف زانو، اسکولیوز و افتادگی شانه برخی از مشکلاتی هستند که با نام ناهنجاری‌های بدن شناخته می‌شوند. دلایل متنوعی برای ایجاد ناهنجاری‌های اسکلتی قامتی و عضلانی وجود دارد، اما سبک زندگی نادرست از مهمترین دلایل ایجاد چنین عارضه‌هایی است.

آشنایی با انواع ناهنجاری های بدن

با بررسی ناهنجاری‌های بدن متوجه می‌شویم که تنوع و تعدد این مشکلات بسیار زیاد است. می‌توان گفت این ناهنجاری‌ها می‌توانند در هر یک از اعضای بدن دیده شوند. در این بخش با برخی از مهمترین و رایج‌ترین انواع ناهنجاری های بدن آشنا می‌شویم.

کمر گود

کمر گود یا لوردوز به وضعیتی اطلاق می‌شود که گودی کمر از حالت طبیعی بیشتر باشد.

[sc name=”didar”][/sc]

پشت گرد

در پشت گرد یا کیفوز ستون فقرات به شکل غیر طبیعی محدب است.

سر رو به جلو

در این وضعیت سر جلوتر از بدن قرار می‌گیرد. دلیل این وضعیت تغییر شکل و جلو آمدن مهره‌های گردنی است.

پشت کج

پشت کج که با نام اسکولیوز هم شناخته می‌شود از جمله رایج‌ترین انواع ناهنجاری های بدن است که در آن ستون فقرات به طرفین انحراف پیدا می‌کند.

شانه‌های افتاده

در این وضعیت شانه‌ها حالت افتادگی پیدا می‌کنند و از شکل طبیعی خود خارج می‌شوند. ممکن است افتادگی شانه‌ها به صورت یک طرفه یا دو طرفه دیده شود.

کف پای صاف

کف پای صاف نیز از جمله انواع ناهنجاری های بدن به شمار می‌رود. در این حالت قوس طبیعی کف پا کاهش یافته یا از بین می‌رود.

زانو ضربدری

در ناهنجاری زانو ضربدری، زانوها به صورت غیرطبیعی به یکدیگر نزدیک شده و پاها به شکل ضربدر دیده می‌شوند.

زانو پرانتزی

در این حالت زانوها از یکدیگر فاصله گرفته و پاها وضعیتی به شکل پرانتز به خود می‌گیرند.

علت به وجود آمدن ناهنجاری های بدن چیست؟

آگاهی درباره اینکه علت ایجاد ناهنجاری های بدن چیست می‌تواند به پیشگیری از بروز این اختلالات و درمان آن‌ها کمک کند. به همین دلیل بهتر است پیش از هر چیز عوامل ایجاد این ناهنجاری‌ها مورد بررسی قرار بگیرند. ناهنجاری‌های بدن غالبا به صورت تدریجی ایجاد می‌شوند. عوامل مختلفی در شکل‌گیری این اختلالات موثر هستند. در این بخش با برخی از این عوامل آشنا می‌شویم.

• انجام حرکات و فعالیت‌های تکراری از مهمترین عوامل ایجاد ناهنجاری‌های اسکلتی در بدن هستند.
• وارد آمدن فشار زیاد تاثیر محسوسی بر ایجاد ناهنجاری در بدن دارد. فشار زیاد بر ستون فقرات و دیگر اعضای بدن به مدت طولانی می‌تواند بر وضعیت طبیعی بدن تاثیر بگذارد.
• ضعف عضلات نیز بر ایجاد انواع ناهنجاری های بدن موثر است. وقتی ماهیچه‌ها نمی‌توانند به راحتی وزن بدن را تحمل کنند احتمال بروز ناهنجاری افزایش پیدا می‌کند.
• قرار گرفتن بدن در وضعیت نامناسب می‌تواند به بروز انواع ناهنجاری های بدن منجر شود. نشستن، ایستادن، خوابیدن و… در حالت نامناسب در درازمدت موجب ایجاد ناهنجاری می شود.
• عادات نامناسب همچون مصرف سیگار، مشروبات الکلی، فست‌فود و… به شکل موثری به ایجاد ناهنجاری های بدن کمک می‌کنند.

روش تشخیص ناهنجاری های بدن

برخی از انواع ناهنجاری های بدن به راحتی قابل تشخیص هستند. اما ممکن است تشخیص بسیاری از ناهنجاری‌ها برای ما امکان پذیر نباشد. در چنین شرایطی این سوال مطرح می‌شود که مطمئن‌ترین روش تشخیص ناهنجاری های بدن چیست؟

قطعا مراجعه به متخصص فیزیولوژی از مطمئن‌ترین روش‌هایی است که برای تشخیص ناهنجاری های بدن به کار می‌رود. متخصص با بررسی وضعیت بدن در حالت‌های ایستا و پویا و از زوایای مختلف می‌تواند هر گونه وضعیت غیرطبیعی را در بدن تشخیص دهد.

بهترین روش‌ پیشگیری از ایجاد ناهنجاری های بدن چیست؟

مطمئنا پیشگیری از بروز ناهنجاری های بدن راحتتر از درمان این عارضه‌هاست. اما بهترین روش پیشگیری از بروز ناهنجاری های بدن چیست؟

همانطور که گفته شد آشنایی با انواع ناهنجاری های بدن و دلایل بروز آن‌ها می‌تواند به پیشگیری و درمان این اختلالات کمک کند. ما با بررسی ناهنجاری‌های بدن متوجه می‌شویم که عادات نامناسب تاثیر زیادی در ایجاد این مشکلات دارند‌. به همین دلیل می‌توان گفت اصلاح سبک زندگی بهترین روش پیشگیری از بروز این ناهنجاری‌هاست. انجام تمرینات ورزشی، تقویت عضلات، تغذیه مناسب و دوری از عادات زیانبار کمک می‌کند تا احتمال ایجاد بسیاری از ناهنجاری‌های بدن کاهش پیدا کند.

حتماً درباره ناهنجاری های بدن و حرکات اصلاحی شنیده‌اید. ناهنجاری‌های بدن به دسته‌ای از اختلالات در وضعیت طبیعی بدن می‌گویند. اختلالاتی نظیر گودی کمر، کیفوز، پای پرانتزی و کف پای صاف برخی از این ناهنجاری‌ها هستند که در اسکلت و عضلات بدن دیده می‌شوند. روش‌های مختلفی برای برطرف کردن این ناهنجاری‌ها وجود دارد. انجام حرکات اصلاحی از بهترین شیوه‌هایی است که برای منظور مورد استفاده قرار می‌گیرد. این حرکات شامل تمریناتی هستند که کارشناسان فیزیولوژی با توجه به نوع ناهنجاری تجویز می‌کنند.

رابطه ناهنجاری های بدن و حرکات اصلاحی

بررسی ناهنجاری های بدن و حرکات اصلاحی ارتباط این دو را به خوبی روشن می‌کند. حرکات اصلاحی می‌توانند ناهنجاری‌های بدن را برطرف کنند. از آنجایی که اغلب این ناهنجاری‌ها به دلیل سبک زندگی و عادات غلط حرکتی به وجود می‌آیند، انجام حرکات اصلاحی بر رفع آنها موثر است.

با انجام انواع حرکات اصلاحی می‌توان بسیاری از مشکلات اسکلتی و قامتی را برطرف نمود. با رفع این مشکلات، دیگر اختلالات جسمی درمان شده و از بروز برخی دیگر پیشگیری می‌شود. باید در نظر داشت که تناسب ناهنجاری های بدن و حرکات اصلاحی اهمیت زیادی دارد. یعنی برای رفع هر یک از این ناهنجاری‌ها باید حرکات اصلاحی مختص به خود آنها انجام شود.

[sc name=”didar”][/sc]

چه کسانی به حرکات اصلاحی نیاز دارند؟

ما معمولاً نام ناهنجاری های بدن و حرکات اصلاحی را در کنار یکدیگر می‌شنویم. پس طبیعی است که تصور ما از کاربرد تمرینات اصلاحی تنها به رفع مشکلات و ناهنجاری‌های قامتی و اسکلتی محدود شود. واقعیت این است که انجام حرکات اصلاحی علاوه بر رفع ناهنجاری‌های بدن به پیشگیری از این مشکلات نیز کمک می‌کند. با انجام این تمرینات عضلات تقویت شده و ساختار اسکلت از ناهنجاری محفوظ می‌ماند. یعنی افرادی که فاقد ناهنجاری‌های اسکلتی و عضلانی هستند نیز می‌توانند از این تمرینات استفاده کنند. البته تعداد این افراد بسیار اندک است و بیشتر مردم با ناهنجاری‌های بدنی خفیف یا شدید مواجه هستند.

اما گذشته از پیشگیری، حرکات اصلاحی در درمان و اصلاح بسیاری از اختلالات قامتی کاربرد دارند. برخی از افراد به طور مادرزادی دچار اختلالات حرکتی و اسکلتی هستند. انجام انواع حرکات اصلاحی به رفع و کاهش مشکلات این دسته از افراد و توانمندسازی آن‌ها کمک می‌کند. همچنین ورزشکارانی که در هنگام ورزش دچار ناهنجاری یا آسیب شده‌اند و نیز افرادی که به دلیل سوانح مختلف صدمه دیده‌اند، می‌توانند با حرکات اصلاحی به روند بازیابی سلامتی خود سرعت ببخشند.

اما مفهوم ناهنجاری های بدن و حرکات اصلاحی بیش از هر چیز درباره عموم مردم که دچار ناهنجاری‌های خفیف هستند معنا می‌یابد. بسیاری از افراد به دلیل اشتباه در نحوه ایستادن، راه رفتن، نشستن، خوابیدن و یا انجام حرکات تکراری دچار انواع ناهنجاری‌های بدنی هستند. انجام منظم تمرینات اصلاحی به این افراد کمک می‌کند تا بسیاری از این مشکلات را برطرف کنند.

آشنایی با انواع حرکات اصلاحی

ارتباط ناهنجاری‌ های بدن و حرکات اصلاحی نشان می‌دهد که این تمرینات بر روی رفع بسیاری از مشکلات قامتی، اسکلتی و عضلانی موثر هستند. برای برطرف شدن هر یک از ناهنجاری‌های بدن حرکات و تمرینات اصلاحی مخصوصی وجود دارد. این حرکات متنوع و پرشمار هستند.

برخی از انواع حرکات اصلاحی عبارتند از:

• حرکات اصلاحی رفع گودی کمر
• حرکات اصلاحی کیفوز
• حرکات اصلاحی اسکولیوز
• حرکات اصلاحی برای کف پای صاف
• حرکات اصلاحی سیاتیک
• حرکات اصلاحی زانوی پرانتزی و ضربدری
• حرکات اصلاحی برای گردن رو به جلو
• حرکات اصلاحی شانه‌های نامتقارن یا افتاده
• حرکات اصلاحی برای دیسک کمر

نکات مهم درباره حرکات اصلاحی

توجه به چند نکته می‌تواند به بهره‌مندی هر چه بیشتر از حرکات اصلاحی و پیشگیری از آسیب دیدگی ناشی از این حرکات کمک کند. در ابتدا باید در نظر داشت که بسیار مهم است انجام این تمرینات با رضایت همراه باشد. موفقیت و استمرار یک برنامه تمرینی بدون احساس رضایت‌مندی ممکن نیست.

زمان‌بندی مناسب نیز از دیگر ملزومات یک برنامه خوب برای انجام حرکات اصلاحی است. برنامه زمانی تمرینات اصلاحی باید به گونه‌ای طراحی شود که اختلالی در برنامه‌های روزمره فرد به وجود نیاورد. همچنین باید انجام دقیق و بدون وقفه تمرینات برای افراد امکان‌پذیر باشد. تناسب ناهنجاری های بدن و حرکات اصلاحی از نظر کیفیت و شدت نیز بسیار مهم است. به طور کلی اجتناب از تجویز تمرینات با شدت بالا به موفقیت در انجام حرکات اصلاحی کمک می‌کند. البته برنامه تمرینی باید از کارآمدی لازم برخوردار باشد.

احتمالا تاکنون با سردرد پس از ورزش مواجه شده‌اید. معمولا در چنین شرایطی این سوال برای شما پیش می‌آید که چرا بعد از ورزش سردرد می‌گیریم؟ دلیل سردرد ورزشی چیست و چه عواملی موجب به وجود آمدن سردرد پس از ورزش می‌شوند؟ دلایل مختلفی برای بروز سردردهای ورزشی وجود دارد. کم‌آبی بدن، خستگی، گرما، تغذیه نامناسب و افت قند خون از جمله دلایل بروز سردردهای ورزشی هستند. در ادامه با دلایل بروز سردرد ورزشی بیشتر آشنا می‌شویم و روش‌های پیشگیری و درمان این عارضه را بررسی می‌کنیم.

[sc name=”didar”][/sc]

سردرد ورزشی چیست و چرا ایجاد می‌شود؟

گاهی پیش می‌آید که در هنگام انجام یک فعالیت ورزشی یا پس از آن دچار سردرد می‌شویم. این نوع سردرد ممکن است به صورت ضربان‌دار بوده و به مدت ۵ دقیقه یا ۲ روز ادامه داشته باشد. معمولا با ادامه ورزش یا انجام فعالیت‌های بدنی شدت چنین سردردهایی بیشتر می‌شود. به این نوع سردردها که به دلیل فعالیت‌های بدنی سخت ایجاد می‌شوند، سردرد ورزشی می‌گویند.

اما چرا بعد از ورزش سردرد می‌گیریم؟ سردردهای ورزشی به دلایل مختلف به وجود می‌آیند. برای بررسی علت سردرد ورزشی ابتدا باید به نوع سردرد توجه کنیم. سردردهای ورزشی ممکن است از نوع اولیه یا ثانویه باشند. سردردهای اولیه عموماً پس از انجام تمرینات ورزشی شدید رخ می‌دهند. با انجام فعالیت‌های بدنی با شدت بالا به رگ‌های خونی سر فشار وارد شده و سردرد به وجود می‌آید. همچنین ممکن است با ورزش کردن، بدن دهیدراته شده و آب خود را از دست بدهد. کم‌آبی بدن از علت‌های رایج سردرد به شمار می‌رود. ورزش کردن در شرایط آب و هوایی نامناسب نیز می‌تواند به بروز سردرد ورزشی بی‌انجامد. ورزش کردن در هوای آلوده، سرد، گرم یا خشک و نیز در زیر نور مستقیم خورشید از دیگر دلایل بروز سردردهای اولیه است.

علت سردردهای ورزشی ثانویه وجود مشکلات جدی در سلامتی است. ممکن است در بدن فرد یک بیماری زمینه‌ای وجود داشته باشد و با انجام تمرینات ورزشی خود را با علائمی نظیر سردرد نشان دهد. مشکلاتی چون عفونت‌های سینوسی، تومور، ناهنجاری‌های بدن و… از جمله دلایل به وجود آمدن سردردهای ثانویه به شمار می‌رود.

علائم سردرد بعد از ورزش

علامت های سردرد بعد از ورزش به اینکه چرا بعد از ورزش سردرد می‌گیریم بستگی دارد. علائم سردردهای ناشی از خستگی و کم‌آبی با سردردهایی که به دلیل وجود بیماری ایجاد شده‌اند تفاوت دارد. به عبارت دقیق‌تر می‌توان گفت سردردهای اولیه و ثانویه با علائم متفاوتی شناخته می‌شوند. در سردردهای اولیه معمولاً درد ضربان‌دار است و در هر دو طرف سر احساس می‌شود. خستگی، سرگیجه و سیاهی زیر چشم نیز از جمله عوامل سردردهای اولیه محسوب می‌شوند. علائم سردردهای ثانویه متفاوت است. سرگیجه شدید، حالت تهوع، استفراغ، اختلال در بینایی و انقباض ماهیچه‌های گردن برخی از علائمی هستند که سردردهای ثانویه با آن‌ها شناخته می‌شوند.

پیشگیری از سردرد بعد ورزش

آگاهی از اینکه چرا بعد از ورزش سردرد می‌گیریم می‌تواند به ما کمک کند تا از بروز این عارضه پیشگیری کنیم. به عنوان نمونه در صورتی‌که سردرد به دلیل کم‌آبی بدن رخ دهد، می‌توانیم با تامین آب مورد نیاز بدن با سردرد مقابله کنیم. اما به طور کلی برخی از اقدامات لازم برای پیشگیری از سردرد بعد ورزش از این قرار است:

• انجام تمرینات گرم کردن قبل از ورزش
• تامین آب مورد نیاز بدن
• مصرف مواد غذایی مقوی
• برطرف نمودن ناهنجاری‌های بدن و تقویت عضلات با استفاده از حرکات اصلاحی
• استفاده از ماسک و هد در هوای آلوده یا سرد
• دقت در اجرای صحیح تمرینات ورزشی

درمان سردرد بعد از ورزش

درمان سردرد بعد از ورزش با توجه به دلایل ایجاد این مشکل انتخاب می‌شود. مثلاً در صورتی‌که سردرد به دلیل افت قند خون ایجاد شده باشد، با مصرف مواد غذایی حاوی قند می‌توان آن را برطرف کرد. سردردهای ناشی از کم‌آبی بدن نیز معمولاً با نوشیدن آب از بین می‌روند. به طور کلی در سردردهای اولیه بهترین کار پیشگیری از بروز سردرد است. اجتناب از عواملی که سردرد ورزشی را به وجود می‌آورند می‌تواند از تکرار این عارضه جلوگیری کند. در سردردهای ثانویه بسیار مهم است که علت سردرد شناسایی شود. برای این منظور مراجعه به پزشک لازم است. با مشخص شدن علت اصلی سردرد ورزشی ثانویه و رفع آن می‌توان انتظار داشت که این نوع سردردها برطرف شوند.

آمادگی جسمانی مطلوب و قدرت بدنی بالا از لازمه‌های موفقیت نوجوانان فوتبالیست است. در صورتی که به عنوان یک نوجوان به ورزش فوتبال می‌پردازید، با انجام انواع تمرین بدنسازی فوتبال در خانه برای نوجوانان می‌توانید به این موارد دست پیدا کنید. از انواع تمرینات قدرتی و هوازی گرفته تا تمرینات استقامتی و چابکی از جمله تمریناتی هستند که می‌توانند در این زمینه به شما کمک کنند. شما می‌توانید بسیاری از تمرینات بدنسازی فوتبال را در خانه و بدون وسایل ورزشی انجام دهید. همچنین این امکان را دارید که با استفاده از لوازمی چون دمبل وضعیت جسمانی خود را بهبود ببخشید.

[sc name=”didar”][/sc]

اهمیت انجام تمرین بدنسازی فوتبال در خانه برای نوجوانان

فوتبال به عنوان یک ورزش پرتحرک به آمادگی بدنی بالایی نیاز دارد. به همین دلیل انجام تمرینات بدنسازی فوتبال در خانه برای نوجوانان فوتبالیست امری ضروری است. قدرت، سرعت، چابکی و استقامت همه از جمله مواردی هستند که در دستیابی به موفقیت در فوتبال تاثیر دارند. با انجام انواع تمرینات بدنسازی فوتبال می‌توانید آمادگی جسمانی خود را افزایش داده و از ویژگی‌های لازم برای پیشرفت در این ورزش برخوردار شوید.

انواع تمرین بدنسازی فوتبال در خانه برای نوجوانان

انواع تمرین بدنسازی فوتبال در خانه برای نوجوانان تمریناتی مثل گرم کردن، تمرینات سرعتی فوتبال و تمرینات استقامتی فوتبال را شامل می‌شود. معمولاً حرکات موجود در برنامه بدنسازی فوتبال ۶ الی ۱۲ بار و در سه ست تکرار می‌شوند. به یاد داشته باشید در کنار انجام این تمرینات باید از یک برنامه غذایی متنوع و سرشار از کالری برخوردار باشید.

در ادامه با انواع تمرین بدنسازی فوتبال در خانه برای نوجوانان به صورت خلاصه آشنا می‌شویم.

تمرینات گرم کردن

حتما به خوبی می‌دانید که در ورزش فوتبال داشتن توان کافی برای انجام حرکات جهشی، تغییر جهت ناگهانی، افزایش یا کاهش سرعت و انعطاف پذیری بسیار مهم است. در همه این موارد گرم کردن بدن می‌تواند به شما کمک کند. با انجام حرکات گرم کردن، میزان چالاکی و انعطاف‌پذیری شما بیشتر می‌شود. ضمن اینکه سرعت جریان خون شما بالا رفته و احتمال بروز ناراحتی‌هایی چون گرفتگی عضلات کاهش پیدا می‌کند. تمرین های زانو بلند، چرخاندن بازو، اسکات و درجا زدن از جمله تمرینات گرم کردن برای فوتبال هستند.

تمرینات کششی

تمرین های کششی از جمله انواع تمرینات بدنسازی فوتبال در خانه برای نوجوانان به شمار می‌روند. اغلب ورزشکاران پیش از آغاز تمرین به انجام حرکات کششی می‌پردازند. در ورزش فوتبال نیز برخورداری از انعطاف‌پذیری بسیار مهم است. تمرینات کششی ممکن است از نوع ایستا یا پویا باشند. تمرینات کششی ایستا صرفاً حرکات کششی را شامل می‌شوند. در تمرینات کششی پویا، حرکات کششی با تمرینات گرم کردن ترکیب شده است. انجام حرکات کششی ایستا می‌تواند بازدهی را کاهش داده و حتی منجر به آسیب دیدگی شود. در مقابل انجام تمرینات کششی پویا همراه با افزایش انعطاف‌پذیری احتمال بروز صدمات ورزشی را کاهش می‌دهد.

تمرینات قدرتی فوتبال

قدرت بدنی در فوتبال هم مثل همه رشته‌های ورزشی بسیار مهم است. با انجام تمرینات قدرتی فوتبال در خانه می‌توانید مقاومت جسمانی خود را در برابر آسیب دیدگی بالا ببرید، انرژی بیشتری داشته باشید و چابکتر و سریعتر حرکت کنید. شنا، اسکوات، حرکت پله و دیپ برخی از تمرینات قدرتی هستند که به افزایش قدرت بدنی شما کمک می‌کنند.

تمرینات استقامتی فوتبال

در بازی فوتبال باید توانایی داشته باشید تا مسافت بالای ۱۰ کیلومتر را طی کنید، پس باید از استقامت لازم برخوردار باشید. برای این منظور لازم است که تمرینات افزایش استقامت را در برنامه ورزشی خود بگنجانید. شما می‌توانید با تمرینات هوازی همچون پیاده‌روی و دویدن دستگاه قلبی عروقی خود را تقویت کرده و عملکرد تنفسی خود را بهبود ببخشید. همچنین انجام تمرینات اینتروال به شما کمک می‌کند تا میزان استقامت بدن خود را افزایش دهید.

تمرینات افزایش چابکی

از دیگر انواع تمرین بدنسازی فوتبال در خانه برای نوجوانان تمریناتی است که به افزایش چابکی آن‌ها منجر می‌شود. این تمرینات کمک می‌کنند تا بازیکن از توانایی لازم برای حفظ تعادل، تغییر جهت ناگهانی و تسلط کامل بر حرکات خود برخوردار باشد. اسپرینت یا دویدن جلو عقب با مانع، دویدن سریع به دور مانع و تمرین با توپ نیمه تعادلی بوسو از جمله تمریناتی هستند که به افزایش چابکی شما کمک می‌کنند.

کیفوز یا قوزپشتی ، ستون فقرات فرد را گرد می‌کند، بنابراین کمر خمیده به نظر می‌رسد. همه افراد دارای مقداری گرد شدن ستون فقرات هستند. اما گرد شدن بزرگتر از حد معمول می تواند باعث مشکلات سلامتی مانند درد و مشکلات تنفسی شود. در اینجا یک ویدئو توسط تیم دکتر گلشنی تهیه شده است که در آن به این سوال که آیا قوز پشت درمان میشود پاسخ خواهیم داد پیشنهاد می کنیم تا انتهای ویدئو را تماشا کنید.

[sc name=”didar”][/sc]

آیا قوز پشت درمان میشود

پزشکان گاهی اوقات کیفوز یا قوز پشت را با بریس های پشت و فیزیوتراپی درمان می کنند. یک منحنی بزرگتر ممکن است نیاز به جراحی داشته باشد.

علائم اصلی کیفوز عبارتند از:

• پشتی گرد و خمیده گاهی اوقات گرد شدن به سختی دیده می شود.
• برخی از نوجوانان نمی توانند منحنی خود را با ایستادن صاف کنند.
• برخی از نوجوانان مبتلا به کیفوز کمردرد دارند.
• علائم کیفوز اغلب در طول جهش رشدی که در دوران بلوغ اتفاق می افتد آشکار می شود.

انواع کیفوز یا قوز پشت چیست؟

سه نوع اصلی کیفوز وجود دارد:

• کیفوز مادرزادی: این بدان معناست که فردی با آن متولد شده است. حتی اگر از بدو تولد وجود داشته باشد، گاهی اوقات تا زمانی که یک نوجوان رشد زیادی نکرده باشد، به آن توجه نمی شود.
• کیفوز پاسچرال: نوجوانانی که زیاد خم می‌شوند می‌توانند کمرشان گرد شود. ماهیچه ها و استخوان ها به قوز شدن عادت می کنند. نوجوانان مبتلا به این نوع کیفوز می توانند با ایستادن انحنای خود را صاف کنند.
• کیفوز شوئرمن: در کیفوز شوئرمن، مهره ها مثلثی یا گوه ای شکل هستند. این باعث می شود ستون فقرات به سمت جلو خم شود. کودکان مبتلا به این نوع کیفوز قادر به صاف کردن انحنای خود با راست ایستادن نیستند.

کیفوز چگونه تشخیص داده می شود؟

برای تشخیص کیفوز، پزشک یا پرستار موارد زیر را انجام می دهد:

• ستون فقرات را بررسی کنید: در حالی که ایستاده اید، از کمر خم شوید و دراز بکشید
• گرفتن اشعه ایکس: برای دیدن منحنی

اگر کمر درد دارید یا متوجه گرد شدن قسمت بالای کمر شدید، با والدین خود در مورد ملاقات با پزشک صحبت کنید.