اگر ورزش‌ را به‌صورت حرفه‌ای دنبال می‌کنید، می‌دانید که برخی از ورزشکاران برای کمک به بهبود آسیب مفاصل و بافت نرم عضلات، گاهی واکسن پلاسمای غنی از پلاکت (پی آر پی) دریافت می‌کنند. اما این درمان مد روز دقیقاً چیست؟ و سوال مهم‌تر: استفاده از پی آر پی برای کمر درد چه جایگاهی دارد؟ آیا این درمان کاربردی است؟

پی آر پی نوعی داروی بازسازی‌کننده است که می‌تواند به بهبودی و رشد مجدد بافت‌های بدن کمک کند. با درمان پی آر پی، پلاسمای خون شما جدا شده و این بخش غنی از پلاکت به شما تزریق می‌شود تا باعث بهبود و رشد بافت شود اما اینکه پی آر پی زانو (prp) چی‍ست و چه فوایده ای داره سوال مهمی است که باید باتوجه به وضعیت درمان شما در نظر گرفته شود.

اگر این روش برای ورزشکاران حرفه‌ای خوب عمل می‌کند، آیا می‌تواند به درمان کمردرد در فردی معمولی نیز کمک کند؟ در پاسخ باید گفت که خیلی زود است که بخواهیم به این پرسش با اطمینان جواب دهیم، به خصوص در مورد پی آر پی برای کمر درد.

[sc name=”didar”][/sc]

فواید پی آر پی برای کمردرد

بسیاری از مطالعات در مورد پی آر پی برای کمر درد بر روی حیوانات انجام شده است. نتایج مثبت در مطالعات حیوانی مبنای خوبی برای مطالعات بیشتر در انسان است، اما نتیجه‌گیری قطعی دشوار است. اگرچه بررسی‌های به‌دست‌آمده از این تحقیقات، به‌خصوص برای کمردرد ناشی از تحلیل دیسک، امیدوارکننده است، اما برای تصمیم نهایی در مورد پی آر پی برای کمر درد احتیاج به مطالعات انسانی بیشتری است.

یک بررسی در سال ۲۰۱۹ نشان می‌دهد که پی آر پی برای کمر درد ممکن است ساختار و عملکرد ستون فقرات تحت‌تأثیر تحلیل دیسک را بازیابی کند. در سال ۲۰۱۷، یک کارآزمایی بالینی اولیه روی ۱۴ فرد مبتلا به کمردرد مزمن، نتایج مثبتی را برای پی آر پی برای کمر درد نشان داد؛ شرکت‌کنندگان یک ماه و حتی ۶ ماه پس از درمان، درد کمتری را گزارش کردند. به گفته متخصصان، عوامل رشد تولید شده توسط پلاکت‌ها ممکن است دیسک‌های در حال تخریب را بازیابی کنند. اثرات ضدالتهابی پی آر پی برای کمر درد ممکن است به ترمیم دیسک و تسکین علائم کمک کند.

استفاده از پی آر پی یا پلاسمای غنی از پلاکت برای کمردرد مؤثر است؟

پی آر پی برای کمر درد یک درمان تجربی است، اما گاهی کسانی که این درمان را ارائه می‌دهند، ادعاهای عجیبی دررابطه‌با آن می‌کنند. تفکیک‌کردن این ادعاهای خیالی از مزایای واقعی پی آر پی برای کمر درد کمی سخت است و بررسی‌های بیشتری باید در این زمینه صورت بگیرد.

هیاهوی زیادی پیرامون این روش درمانی جدید وجود دارد و ورزشکاران حرفه‌ای و افراد مشهوری که آن را تبلیغ می‌کنند به این وضعیت بیشتر دامن زده‌اند. از طرفی، هزینه بالای این روش به این معنی است که هرکس مبلغ آن را بپردازد می‌تواند آن را امتحان کند و نظارت درستی بر این موضوع وجود ندارد.

بسیاری از افراد بدون شواهد علمی کافی، به دنبال تزریق پی آر پی برای کمر درد هستند، در حالی که هیچ مدرکی مبنی بر اینکه این روش می‌تواند از پیشرفت بیماری‌هایی مانند آرتروز جلوگیری کند، وجود ندارد.

مزایا و معایب استفاده از پی آر پی برای کمر درد

مزایا:

پتانسیل بازسازی بافت: بزرگترین مزیت ادعا شده برای پی آر پی برای کمر درد، توانایی آن در تحریک فرآیندهای طبیعی بهبودی بدن است. عوامل رشد موجود در پلاکت‌ها ممکن است به ترمیم بافت‌های آسیب‌دیده مانند دیسک‌های بین مهره‌ای کمک کنند.

اثرات ضدالتهابی: پی آر پی ممکن است با کاهش التهاب موضعی در اطراف ریشه‌های عصبی و مفاصل ستون فقرات، به تسکین درد کمک کند.

ایمنی نسبی (در صورت اجرای صحیح): از آنجایی که این روش از خون خود بیمار استفاده می‌کند (اتولوگ)، خطر واکنش‌های آلرژیک یا پس زدن توسط بدن وجود ندارد.

جایگزینی برای روش‌های تهاجمی: برای بیمارانی که به دنبال گزینه‌ای بین درمان‌های محافظه‌کارانه (مانند فیزیوتراپی) و جراحی هستند، پی آر پی برای کمر درد می‌تواند یک راه حل کم‌تهاجمی باشد.

نتایج امیدوارکننده در مطالعات اولیه: برخی کارآزمایی‌های بالینی کوچک، بهبود قابل توجهی در کاهش درد و عملکرد بیماران مبتلا به کمردرد مزمن را گزارش کرده‌اند.

معایب:

فقدان شواهد علمی قوی: اصلی‌ترین نقطه ضعف پی آر پی برای کمر درد، کمبود تحقیقات انسانی گسترده و باکیفیت است. بسیاری از نتایج مثبت فعلی بر اساس مطالعات حیوانی یا کارآزمایی‌های بالینی کوچک به دست آمده‌اند.

هزینه بالا و عدم پوشش بیمه‌ای: این روش درمانی معمولاً گران است و تحت پوشش اکثر بیمه‌های درمانی قرار نمی‌گیرد، بنابراین بار مالی قابل توجهی را به بیمار تحمیل می‌کند.

درمان تجربی و استاندارد نشده: هنوز پروتکل‌های درمانی یکسانی برای آماده‌سازی و تزریق پی آر پی برای کمر درد وجود ندارد، که این موضوع می‌تواند منجر به نتایج متغیر شود.

ادعاهای اغراق‌آمیز و تبلیغاتی: هیاهوی رسانه‌ای و بازاریابی تهاجمی باعث شده است که مزایای این روش گاهی بزرگنمایی شده و به عنوان یک “درمان قطعی” معرفی شود، در حالی که هنوز چنین جایگاهی ندارد.

خطرات مرتبط با تزریق: مانند هر روش تزریقی دیگری، خطر عفونت، آسیب به اعصاب یا بافت‌های اطراف، و درد پس از تزریق وجود دارد، به‌خصوص اگر توسط فردی غیرمتخصص انجام شود.

فرآیند درمان با استفاده از پی آر پی برای کمر درد

اگر با وجود تمام این صحبت‌ها بازهم می‌خواهید پی آر پی برای کمر درد را امتحان کنید، انتخاب با خودتان است. در ادامه فرایند این روش درمانی را بررسی می‌کنیم.

درمان پی آر پی برای کمر درد باید حدوداً ۳۰ دقیقه طول بکشد. ابتدا از بازوی شما خون‌گرفته می‌شود. سپس، پلاسمای غنی از پلاکت از بقیه اجزای خون جدا شده و این پی آر پی به بدن شما برگردانده می‌شود. در روش پی آر پی برای کمر درد، تزریق توسط سونوگرافی هدایت شده و به ساختارهای عمیقی مانند رباط‌ها، تاندون‌ها و مفاصل ستون فقرات انجام می‌شود.

احتمالاً پس از این تزریق، می‌توانید با رعایت برخی نکات ساده به فعالیت‌های عادی خود بازگردید. ممکن است برای چند روز درد داشته باشید، اما اگر درد شدیدتر شد، با پزشک خود تماس بگیرید.

در پایان توجه به این نکته ضروری است که روش پی آر پی برای کمر درد کاملاً هم بی‌خطر نیست و با هر تزریقی، خطر عفونت وجود دارد. همچنین اگر تزریق در محل مناسب انجام نشود، می‌تواند باعث آسیب بافتی و عصبی شود. متاسفانه پی آر پی برای کمر درد می‌تواند یک کسب‌وکار پرسود باشد، و این موضوع به این معنی است که افراد بدون دانش کافی ممکن است دست به انجام آن بزنند. برای به دست آوردن بهترین نتیجه، این روش درمانی را تحت نظر پزشک مورد اطمینان با تخصص مناسب انجام دهید.

جمع‌ بندی 

در نهایت، پی آر پی برای کمر درد یک روش درمانی نوین و امیدوارکننده است که در حوزه پزشکی بازساختی قرار می‌گیرد، اما هنوز در مراحل تجربی به سر می‌برد. اگرچه مطالعات اولیه، به‌ویژه در موارد تحلیل دیسک، نتایج مثبتی در کاهش درد و بهبود عملکرد نشان داده‌اند، اما فقدان تحقیقات انسانی گسترده و قطعی، جایگاه آن را به عنوان یک درمان استاندارد زیر سوال می‌ برد.

هیاهوی رسانه‌ای و تبلیغات توسط ورزشکاران مشهور، انتظارات از این روش را بالا برده است، در حالی که هزینه‌های بالا و عدم پوشش بیمه‌ای، آن را به گزینه‌ای پرریسک برای بیماران تبدیل کرده است. کلیدی‌ترین نکته این است که بیماران باید با دیدی واقع‌بینانه به این درمان نگاه کنند، ادعاهای اغراق‌آمیز را نپذیرند و در صورت تمایل به انجام آن، حتماً به یک پزشک متخصص و معتبر مراجعه کنند تا از خطراتی مانند عفونت یا آسیب عصبی در امان بمانند.

اولتراسوند یک روش درمانی غیرتهاجمی است که ممکن است در درمان آرتروز زانو و لگن مؤثر باشد. اثربخشی زانوبندهای اولتراسوند: افسانه یا واقعیت؟ تحقیقات تا به امروز نشان داده‌اند این درمان بسیار ایمن است، عوارض جانبی کمی دارد و نسبتاً ارزان است. از طرفی در سال‌های اخیر، بازار زانوبندهای تجاری که ادعا می‌کنند که از تکنولوژی اولتراسوند یا فراصوت برای درمان و بهبود درد زانو و آرتروز در زانوبندهای خود استفاده می‌کنند افزایش‌یافته است. اما این ادعا تا چه میزان درست است؟ و آیا تکنولوژی به‌کاررفته در این زانوبندها واقعاً اولتراسوند است؟ امروز می‌خواهیم با هم در این مقاله تاریخچه درمان با اولتراسوند و زانوبندهای اولتراسوند را بررسی کنیم.

[sc name=”didar”][/sc]

تکنولوژی اولتراسوند یا فراصوت چیست؟

اولتراسوند درمانی غیرتهاجمی محسوب می‌شود که اغلب در کلینیک‌های فیزیوتراپی برای درمان آرتروز استفاده می‌شود. دستگاه اولتراسوند حاوی کریستالی است که با دریافت بار الکتریکی، امواج اولتراسونیک تولید می‌کند

این امواج صوتی با فرکانس بالا ارتعاشات کوچکی ایجاد می‌کنند که می‌توانند از پوست شما عبور کرده و به بافت‌های عمیق‌تر برسند. این ارتعاشات برای فردی که تحت درمان اولتراسوند قرار می‌گیرد، عملاً غیرقابل‌تشخیص است. این امواج همچنین فرکانس بسیار بالایی دارند که توسط گوش انسان شنیده نمی‌شود.

از این امواج همچنین در سونوگرافی برای ایجاد تصاویری از ساختارهای داخلی بدن نیز استفاده می‌شود که به تشخیص آسیب و بیماری و یا مدیریت بارداری کمک می‌کند.

ارتعاشات اولتراسوند را می‌توان به‌صورت پالس یا امواج پیوسته ارسال کرد. ارتعاشات مداوم اولتراسوند گرمای قابل‌توجهی تولید می‌کنند، درحالی‌که ارتعاشات اولتراسوند پالسی این کار را نمی‌کنند. تحقیقات نشان داده‌اند که هر دو اثر حرارتی و غیرحرارتی می‌توانند بر دردهای ناشی از آرتروز تأثیرگذار باشند.

به‌عنوان‌مثال پژوهشی که در سال 2018 در دانشگاه بریگام یانگ آمریکا انجام شد، نشان داد که استفاده از زانوبند اولتراسوند با شدت کم می‌تواند در بهبود دردهای آرتروز زانو تأثیرگذار باشد. در این تحقیق 90 بیمار با درد متوسط تا شدید زانو و استئوآرتریت زانو که از طریق رادیوگرافی تأیید شده بودند مورد بررسی قرار گرفتند. این بیماران در دو گروه دارونما و زانوبند اولتراسوند تقسیم‌بندی شدند و گروهی که تحت درمان اولتراسوند بودند به مدت 6 هفته روزانه 4 ساعت از این درمان بهره گرفتند. در نهایت مشخص شد که این گروه به میزان قابل‌توجهی کاهش درد و بهبود در عملکرد خود داشتند.

اثربخشی زانوبندهای اولتراسوند چگونه بر آرتروز اثر می گذارد؟

اثربخشی زانوبندهای اولتراسوند برای درمان استئوآرتریت و سایر آسیب‌های بافت نرم با استفاده از اثرات حرارتی یا غیرحرارتی عمل می‌کند.

امواج اولتراسوند قادرند به بافت عمیق نفوذ کنند و به ساختارهای داخلی برسند که سایر منابع گرمایی خارجی (مانند پد گرمایش) نمی‌توانند به این مناطق دسترسی داشته باشند. برای اثربخشی، اولتراسوند باید بافت را بین 104 درجه فارنهایت تا 113 درجه فارنهایت حداقل به مدت 5 دقیقه گرم کند.

همچنین تصور می‌شود که اولتراسوند باعث ایجاد حباب‌های گاز میکروسکوپی نزدیک به بافت آسیب‌دیده می‌شود که می‌توانند به‌سرعت منبسط و منقبض می‌شود، فرایندی که کاویتاسیون یا حفره‌زایی نامیده می‌شود. تصور می‌شود که این انبساط و انقباض باعث تسریع روند بهبود در قسمت آسیب‌دیده بدن شما می‌شود.

در سال‌های اخیر تحقیقات زیادی به بررسی تأثیر این امواج بر آرتروز زانو پرداخته‌اند؛ به‌عنوان‌مثال 15 مقاله در سال 2019 با بررسی 1074 بیمار نشان داد که استفاده از اولتراسوند می‌تواند یک درمان ایمن و مؤثر برای آرتروز زانو باشد. این مطالعات نشان داد که این درمان می‌تواند به تسکین درد و بهبود عملکرد فیزیکی زانو کمک می‌کند.

بررسی‌های دیگری که در سال 2021 در 14 مطالعه بر روی  1080 فرد مبتلا به استئوآرتریت زانو انجام شد، نشان داد که استفاده از اولتراسوند پالسی به‌صورت مداوم می‌تواند برای تسکین درد و بهبود عملکرد مؤثر باشد.

استفاده از تکنولوژی اولتراسوند در زانوبندهای طبی

همان‌طور که در بالا اشاره شد بسیاری از درمان‌های اولتراسوند در مطب‌های پزشکی و تحت نظارت یک متخصص فیزیوتراپی انجام می‌شود. اما استفاده از این تکنولوژی از چه زمانی در زانوبندها مورداستفاده قرار گرفت؟

وقتی حرف از درمان آرتروز به میان می‌آید اغلب این داروها هستند که خط اول درمان در نظر گرفته می‌شوند، اما استفاده از آن‌ها می‌تواند عوارض جانبی جدی نیز ایجاد کنند. ولی می‌توان از درمان‌های جایگزینی استفاده نمود که اولاً برای همه در دسترس باشد و ثانیاً عوارض جانبی داروها را نیز کاهش دهد. فکر استفاده از اولتراسوند در زانوبندهای طبی به همین علت به ذهن دکتر جورج لوییس خطور کرد. دکتر لوییس در حال حاضر رئیس و مدیر اجرایی شرکت zetrOZ یکی از معتبرترین شرکت‌های تولید زانوبندهای اولتراسوند است. نظر او چنین بود که همه نمی‌توانند چندین بار در هفته به کلینیک یا مطب پزشک مراجعه کنند، به‌خصوص اگر در مناطق دورافتاده زندگی می‌کنند، زیرا استفاده از این درمان‌ها مستلزم وقت و انرژی زیادی است و این موضوع می‌تواند این افراد را به سمت استفاده بیشتر از مسکن‌ها و داروها سوق دهد. 

برای رفع این مشکلات، دکتر لوئیس یک دستگاه پوشیدنی را در نظر گرفت که امواج اولتراسوند با شدت کم را در مدت‌زمان طولانی‌تری تولید می‌کند و می‌تواند با خیال راحت در خانه و توسط هر فردی استفاده شود. او پیش‌بینی کرد که دوز ثابت اولتراسوند با شدت پایین، می‌تواند به بهبود درد بیماران کمک شایانی کند.

دکتر لوئیس اولین نسخه خود از دستگاه اولتراسوند قابل‌حمل را برای استفاده خانگی در سال 2008 ساخت. همسرش به جراحی مچ پا نیاز داشت که به دلیل محدودیت جریان خون در پاها، این جراحی عوارضی را به همراه داشت. دکتر لوئیس می‌خواست ببیند آیا چنین وسیله‌ای می‌تواند به بهبودی همسرش کمک کند یا خیر. به نظر می‌رسید که دستگاهی که او ایجاد کرده بود به بهبودی و بازگشت به فعالیت‌های عادی او کمک می‌کرد و درعین‌حال باعث شده بود تا درد خود را مدیریت کند.

به دنبال این نتایج مثبت و مطالعات اضافی بر روی این دستگاه برای درمان درد تاندون‌ها و عضلات، سازمان غذا و داروی ایالات متحده دستگاه اولتراسوند پوشیدنی ZetroZ را در سال 2014 تأیید کرد و آن را به اولین و تنها دستگاه پوشیدنی چندساعته اولتراسوند مورد تأیید برای افزایش گردش خون تبدیل کرد. و اثربخشی زانوبندهای اولتراسوند تایید شد.

زانوبندهای اولتراسوند موجود در بازار ایران

همان‌طور که اشاره شد اغلب زانوبندهای طبی اولتراسوند مورد تأیید سازمان غذا و داروی آمریکا از نوع پالسی و با شدن پایین هستند. اما اکثر زانوبندهایی که در بازار ایران و توسط سایت‌های غیرمعتبر به فروش می‌رسند فقط گرما تولید می‌کنند که این گرما نیز اغلب توسط المنت‌های گرمایی تولید می‌شوند. متأسفانه این المنت‌ها نیز از کیفیت بالایی برخوردار نیستند و گاهی بعد از چند بار استفاده از کار می‌افتند. یا یک سرچ ساده در اینترنت می‌تواند نارضایتی‌های زیادی از استفاده از این نوع زانوبندها را که تحت عنوان زانوبندهای اسپیلاوایزر و یا زاپیامکس به فروش می‌رسند مشاهده نمود؛ بنابراین در هنگام خرید این زانوبندها باید این نکته را در نظر داشته باشید که ادعای این فروشندگان مبنی بر استفاده از تکنولوژی اولتراسوند کاملاً بی‌اساس است و حتی برند فرانسوی این زانوبندها نیز مورد تأیید سازمان غذا و داروی آمریکا و وزارت بهداشت نمی‌باشد.

منابع

1. Draper DO, Klyve D, Ortiz R, Best TM. Effect of low-intensity long-duration ultrasound on the symptomatic relief of knee osteoarthritis: a randomized, placebo-controlled double-blind study. J Orthop Surg Res. 2018;13(1):257. doi:10.1186/s13018-018-0965-0
2. Miller DL, Smith NB, Bailey MR, et al. Overview of therapeutic ultrasound applications and safety considerations. J Ultrasound Med. 2012;31(4):623–634. doi:10.7863/jum.2012.31.4.623
3. Wu Y, Zhu S, Lv Z, et al. Effects of therapeutic ultrasound for knee osteoarthritis: a systematic review and meta-analysis. Clin Rehabil. 2019;33(12):1863–75. doi:10.1177/0269215519866494 
4. Liu Y, Wang Y, Wang Y, Jia X. A meta-analysis of analgesic effect of ultrasound therapy for patients with knee osteoarthritis. J Ultrasound Med. 2021. doi:10.1002/jum.15866
5. Jia L, Wang Y, Chen J, Chen W. Efficacy of focused low-intensity pulsed ultrasound therapy for the management of knee osteoarthritis: a randomized, double blind, placebo-controlled trial. Scientific Reports. 2016;6:35453. doi:10.1038/srep35453
6. Yang Q, Nanayakkara GK, Drummer C, et al. Low-intensity ultrasound-induced anti-inflammatory effects are mediated by several new mechanisms including gene induction, immunosuppressor cell promotion, and enhancement of exosome biogenesis and docking. Front Physiol. 2017;8:818. doi:10.3389/fphys.2017.00818

انواع کمردرد خطرناک چیست؟ در بسیاری از موارد، کمردرد می‌تواند؛ مانند سردرد خفیف، عطسه و یا حساسیت چشمی امری شایع باشد. در واقع، درد کمر غیراختصاصی یک بیماری بسیار شایع است که هر فردی می‌تواند در طول زندگی خود حداقل یک‌بار آن را تجربه کند.

اما گاهی علائم دیگری نیز وجود دارد که باعث می‌شود تا درد کمر شما احساس خطر را در شما بیدار کند؛ مانند زمانی که روده شما خوب کار نمی‌کند و به شما می‌گوید که چیز دیگری در حال وقوع است. بسیاری از افراد در هنگام تجربه ناراحتی قسمت کمر به اورژانس مراجعه می‌کنند. یک مطالعه در سال اخیر نشان داد که کمردرد 3.15٪ از کل مراجعات اورژانسی در ایالات متحده را تشکیل می‌دهد و این تعداد آمار نسبتاً قابل‌ توجهی است.

جدول انواع کمردرد خطرناک

[sc name=”didar”][/sc]

نشانه‌های جدی و انواع کمردرد خطرناک

مارک دریمالسکی، مدیر پزشکی دانشگاه بهداشت میسوری، می‌گوید: درحالی‌که ناراحتی قسمت کمر بیماری بسیار شایعی است و معمولاً خوش‌خیم می‌باشد، اما برخی علائم و نشانه‌ها وجود دارد که می‌تواند نشان‌دهنده وضعیت پزشکی جدی‌تری باشد که نیاز به ارزیابی و درمان بیشتر دارد.

به گفته دکتر دریمالسکی، این علائم پر خطرمی تواند شامل موارد زیر باشد:

• تب‌های مداوم
• کاهش وزن بدون رژیم خاصی
• وجود خون در مدفوع یا ادرار
• بی‌حسی یا ضعف پیش‌رونده در پاها
• ناتوانی در ادرارکردن یا اجابت مزاج
• ازدست‌دادن کنترل روده و مثانه
• درد در شب
• اختلال در عملکرد جنسی
• اختلالات تعادلی
• دردی که با پوزیشن‌های مختلف کاهش نمی‌یابد و یا بدتر می‌شود
• پیشرفت درد علیرغم استراحت نسبی
• درد در پی آسیب های کمری

برخی از علائم ممکن است به طور ناگهانی ظاهر شوند درحالی‌که برخی دیگر می توانند به تدریج افزایش یابند. شرایط متعددی وجود دارد که می‌تواند این به اصطلاح پرچم های قرمز را برای پیگیری های بیشتر، ایجاد کند.

علل احتمالی به وجود آمدن انواع کمردرد خطرناک

دکتر دریمالسکی همچنین شرایطی را که می‌تواند باعث کمردرد شدید شود، توضیح می‌دهد. بسیاری از این شرایط بر روی استخوان‌ها یا دیسک‌ها متمرکز هستند. اما ممکن است از خود بپرسید: “چگونه بفهمم کمردرد من مربوط به کلیه است؟ و یا اینکه مشکل در کدام اندام‌های دیگر می‌تواند باعث کمردرد شود؟

او فهرست گسترده‌ای از شرایط بالقوه‌ای را که می‌تواند باعث درد کمر شود را به اشتراک می‌گذارد:

• شکستگی
• فتق دیسک
• سندرم دم‌اسبی ستون فقرات
• تومورها
• عفونت دیسک یا استخوان
• عفونت کلیه یا سنگ کلیه
• پوکی‌استخوان
• بی‌ثباتی ستون فقرات
• مننژیت
• تنگی کانال نخاعی
• اسکلروز چندگانه
• زخم‌های گوارشی
• آنوریسم آئورت قفسه سینه یا شکمی

اگرچه این فهرست که شرایط احتمالی  ناراحتی قسمت شدید را بیان می‌کند ممکن است دلهره‌آور به نظر برسد، اما کاری که شما باید انجام دهید این است که روی علائم و احساس خود تمرکز کنید. همچنین، حتماً علائمی را که فراتر از کمردرد تجربه می‌کنید، در نظر بگیرید.

دکتر دریمالسکی می‌گوید: علاوه بر ناراحتی قسمت کمر، به علائم دیگر، به‌ویژه عملکرد روده و مثانه و عملکرد پاها توجه کنید.

او می‌افزاید که در صورت وجود درد و هریک از علائم بالا، اگر سابقه سرطان و یا بیماری‌های قلبی عروقی دارید، ممکن است در معرض خطر ابتلا به بیماری‌های جدی کمر باشید.

تشخیص و درمان انواع کمردرد خطرناک

خوشبختانه، شما مجبور نیستید که این علائم و نشانه‌ها را به‌تنهایی پیدا کنید. اینجاست که می‌توانید از تخصص یک پزشک کمک بگیرید!

دکتر دریمالسکی توضیح می‌دهد: در صورت وجود علائم پرخطر یا اورژانسی ممکن است نیاز به تصویربرداری، آزمایش خون و ارزیابی بیشتری باشد

بهترین کار این است که به‌محض اینکه فکر می‌کنید مشکلی وجود دارد سریعاً به متخصص مراجعه کنید، زیرا درمان زودهنگام و کامل می‌تواند به شما کمک کند از علائم و شرایط جدی‌تر جلوگیری کنید.

شناسایی و درمان زودهنگام بسیاری از بیماری‌های شدید ستون فقرات، مانند مننژیت، دیسکیت، و سندرم دم‌اسبی ناشی از پارگی یا توده دیسک، برای جلوگیری از مرگ یا بستری طولانی‌مدت در بیمارستان و یا در برخی موارد اختلالات عصبی دائمی ضروری است.

کمک گرفتن از متخصص برای درمان انواع کمردرد خطرناک

درحالی‌که همه این موارد ممکن است وحشتناک به نظر برسند، اما دانستن این نکته که طبق یافته‌ها، بیش از 90 درصد علائم کمردرد در اورژانس خوش‌خیم هستند، می‌تواند خیال شما را راحت کند. نکته مهم این است که تا جایی که می‌توانید آرام بمانید و درد و علائم خود را ارزیابی کنید و به متخصصان پزشکی کمک کنید تا شما را راهنمایی کنند.

دکتر دریمالسکی تأکید می‌کند: به یاد داشته باشید که درد بیماری بسیار شایعی است و در اکثر مواقع خوش‌خیم خواهد بود و خودبه‌خود برطرف می‌شود. اما اگر نگران هستید یا علائم خطرناکی دارید، ممکن است ارزیابی فوری لازم باشد.

مهم است که همیشه تمام علائم خود را به پزشک خود بگویید، حتی اگر نمی‌دانید که آیا آنها مربوط به  ناراحتی قسمت کمر شما هستند یا خیر، بنابراین پزشک شما می‌تواند مناسب‌ترین راهکار و برنامه درمانی را برای شما ایجاد کند.

جمع بندی

اگرچه اکثر موارد کمردرد بی‌ خطر و قابل درمان هستند، اما برخی علائم مانند تب، بی‌حسی، ضعف پاها، درد شبانه، یا اختلال در کنترل ادرار و مدفوع می‌توانند نشانه‌ای از یک بیماری جدی‌ تر باشند. آگاهی از علل بالقوه درد شدید، مانند عفونت‌ها، تومورها، شکستگی‌ها یا مشکلات کلیوی، به شما کمک می‌کند تا در زمان مناسب اقدام کنید.

تشخیص زودهنگام این شرایط به کمک تصویربرداری پزشکی، آزمایش خون و معاینات فیزیکی می‌تواند مانع از عوارض جدی یا حتی ناتوانی‌های بلندمدت شود. درمان نیز بسته به علت زمینه‌ای، از دارو تا جراحی یا فیزیوتراپی متغیر است.

جراحی‌های کمر و پی آر پی : آیا ترکیب این دو درمان اثر بخش است؟ جراحی به روش دیسککتومی آندوسکوپی کمری، یک درمان موثر برای بیماران مبتلا به بیرون‌زدگی دیسک کمر، بعد از امتحان و شکست درمان‌های محافظه‌کارانه به شمار می‌آید. بااین‌حال، گاهی پس از این جراحی، نقص در حلقه فیبروزی دور هسته دیسک که به نام آنولوس فیبروز شناخته می‌شود رخ می‌دهد و منجر به عود دوباره بیرون‌زدگی دیسک کمر می‌شود.

از طرفی تحقیقات، شواهد امیدوارکننده‌ای را بعد از تزریق پلاسمای غنی از پلاکت (PRP)، برای ترمیم بافت‌های آسیب‌دیده کمر، نشان داده است. اما تا کنون اثربخشی تزریق PRP بعد از جراحی‌های دیسککتومی به‌ندرت مورد بررسی قرار گرفته است. ما امروز می‌خواهیم در این مطلب مقاله‌ای را که ترکیب این دو روش درمانی را باهم بررسی نموده است مرور کنیم و ببینیم که میزان عود دوباره بیرون‌زدگی دیسک کمر در جراحی‌های دیسککتومی کمر با یا بدون استفاده از روش درمانی PRP به چه صورت خواهد بود.

[sc name=”didar”][/sc]

شرکت‌کننده‌ها و تست‌های مورداستفاده

در مجموع 108 بیمار که تحت عمل جراحی دیسککتومی ستون فقرات قرار گرفته بودند بین ژوئیه 2018 و دسامبر 2019 به‌صورت آینده‌نگر ثبت شدند. پنجاه و یک بیمار تحت جراحی دیسککتومی بدون تزریق PRP و پنجاه و هفت بیمار تحت عمل جراحی دیسککتومی با تزریق PRP قرار گرفتند.

برای ثبت میزان درد بیماران از خط کش درد استفاده شد. در این روش یک خط کش ده‌سانتی متری به بیمار داده می‌شود و از بیمار خواسته می‌شود تا باتوجه‌به میزان درد خود عدد روی خط کش را نشان دهد. عدد صفر برای “بدون درد” و عدد ده برای “شدیدترین درد” ثبت خواهد شد. برای درد کمر و پا، شاخص ناتوانی Oswestry (ODI) و معیارهای MacNab مورد ارزیابی قرار گرفت و عوارض بعد از عمل ثبت شد. میزان بیرون‌زدگی دیسک، سطح مقطع ستون فقرات و ارتفاع دیسک به‌وسیله MRI قبل از عمل، بعد از عمل و در پیگیری‌های منظم ارزیابی شد.

نتایج تحقیق جراحی‌های کمر و پی آر پی

همه بیماران پس از جراحی‌ها و تزریق PRP به طور منظم مورد بررسی قرار می‌گرفتند. پس از انجام تحقیقات، نتایج نشان داد که بهبود بالینی در هر دو گروه مشاهده شده است. اما تفاوت‌های آماری در میزان درد کمر و پا در دو گروه، پس از 3 ماه، 6 ماه و یک سال پیگیری وجود داشت. بهبود در گروه PRP قابل‌توجه بود. بیرون‌زدگی دیسک و سطح مقطع ستون فقرات در MRIهای گروه PRP بهبود بهتری را نشان دادند و همچنین در پیگیری نهایی در این گروه میزان عود بیرون‌زدگی دیسک کمر کمتری نسبت به گروه کنترل نشان داده شد. هیچ عارضه جانبی در مطالعه ما به دنبال تزریق PRP گزارش نشد.

درواقع این مطالعه نشان داد که جراحی دیسککتومی ستون فقرات همراه با تزریق PRP یک درمان ایمن و موثر برای بیماران مبتلا به بیرون‌زدگی دیسک کمر در پیگیری میان‌مدت و طولانی‌مدت بود. این تحقیق همچنین نشان داد که تزریق PRP برای بازسازی دیسک پس از جراحی دیسککتومی آندوسکوپی مفید است و میزان احتمال عود بیرون‌زدگی دیسک کمر را کاهش می‌دهد.

جراحی دیسککتومی ستون فقرات چیست؟

 جراحی دیسککتومی ستون فقرات در حال حاضر یک درمان موثر و رایج برای بیماران مبتلا به بیرون‌زدگی دیسک کمر به شمار می‌آید. این جراحی زمانی انجام می‌شود که سایر درمان‌های محافظه‌کارانه برای بهبود این عارضه بی‌اثر باشند. در روش جراحی دیسککتومی ستون فقرات، برش جراحی کوچک‌تر و در نتیجه ازدست‌دادن خون کمتر است. در این روش در مقایسه با جراحی باز سنتی، آسیب به بافت‌های اطراف کاهش پیدا کرده و مدت‌زمان بستری بیمار در بیمارستان کوتاه‌تر خواهد بود. علی‌رغم بهبود قابل‌توجه علائم، عوارض مانند آسیب به عصب نادر نیست و ممکن است بی‌حسی و درد پس از جراحی به دلیل تحریک ساختارهای عصبی با این روش رخ دهد.

روش جراحی دیسککتومی آندوسکوپی کمر شامل برداشتن هسته حلقه فیبروزی دیسک بیرون‌زده برای آزادسازی ریشه‌های عصبی فشرده شده است. برداشتن قسمتی از دیسک‌های بین مهره‌ای می‌تواند دردهای انتشاری را در اندام‌های تحتانی کاهش دهد، اما نقص در حلقه فیبروزی دیسک پس از جراحی‌های دیسککتومی تهاجمی ممکن است منجر به افزایش میزان عود بیرون‌زدگی دیسک کمر شود و بیماران را در معرض خطر ناتوانی احتمالی قرار دهد. زخم باقی‌مانده پس از برداشتن دیسک بین مهره‌ای با تشکیل بافت اسکار بهبود می‌یابد که این موضوع می‌تواند باعث شکست دوباره حلقه فیبروزی شود؛ بنابراین، بسیار مهم است که پس از این جراحی بازسازی اساسی دیسک اتفاق افتد.

جراحی‌های کمر و پی آر پی

برای بهبود اثربخشی بالینی این روش جراحی و کاهش میزان عود آن، بسیاری از مطالعات بر ترمیم عیوب حلقه فیبروزی دیسک با دستگاه‌های مکانیکی متمرکز شده‌اند. بااین‌حال، چنین دستگاه‌هایی را نمی‌توان به‌راحتی در عمل‌های آندوسکوپی به کار برد. به همین علت، تعداد فزاینده‌ای از محققین به ‌جای استفاده از روش های مکانیکی، ترجیح داده‌اند تا بر اصلاحات بیولوژیکی تمرکز کنند. کاربرد پلاسمای غنی از پلاکت (PRP) در درمان بیماری دژنراتیو و تخریب دیسک و ترمیم حلقه فیبروزی دیسک در آزمایشات آزمایشگاهی یا حیوانی نتایج امیدوارکننده ای را به همراه داشته است.

PRP حاوی مایعی غلیظ شامل پلاکت‌هاست که می‌تواند با تعدیل فرآیندهای التهابی، بیومولکول‌ها را به بافت آسیب‌دیده هدف برساند و در نتیجه باعث بهبود و ترمیم شود. PRP همچنین می‌تواند در تحریک فرایند بازسازی دیسک دخیل باشد. این ماده می‌تواند با آزاد کردن فاکتورهای رشد و پروتئین‌هایی که ممکن است در ترمیم دیسک‌های تخریب شده دخیل باشند، سودمند باشد. چندین مطالعه بالینی نشان داده‌اند که رادیکولوپاتی خفیف و کمردرد ناشی از بیرون‌زدگی هسته دیسک را می توان با تزریق PRP از راه پوست بهبود بخشید.پ

مثلاً در یکی از این تحقیقات که در سال 2020 توسط محققان انجام شد، تزریق PRP در درمان کمردرد مورد ارزیابی قرار گرفت و نتایج نشان داد که این ماده توانایی زیادی در تسکین درد و رضایت بیماران دارد.

جمع بندی جراحی‌های کمر و پی آر پی

به‌طورکلی بررسی ام آر آی های بیماران پس از جراحی دیسککتومی نشان داده‌اند که دیسک می‌تواند پس از جراحی خود را ترمیم کند و PRP نقش مثبتی در بازسازی حلقه فیبروزی دیسک دارد. این تغییرات منجر به گسترش فضای کانال نخاعی و کاهش فشار و تحریک ریشه‌های عصبی می‌شود که از جنبه دیگری می‌تواند باعث بهبود علائم بالینی می‌شود. PRP دارای اثرات مثبتی بر تکثیر سلول‌های غضروفی در حلقه فیبروزی دیسک داخلی است که می‌تواند بافت فیبروتیک را به بافت غضروفی تبدیل کند که این فرایند می‌تواند تشکیل بافت اسکار را کاهش می‌دهد.

PRP یک ساختار ژل مانند ایجاد می کند که بر مورفولوژی سلول‌های دیسک تأثیر می گذارد. بنابراین، ممکن است باعث بازسازی دیسک شود. در این پژوهش نیز میزان عود بیرون‌زدگی دیسک در گروه PRP به طور قابل توجهی کمتر بود، که این موضوع نشان می‌دهد PRP می‌تواند به جلوگیری از عود مجدد کمک کند. بازسازی ایده آل حلقه فیبروزی دیسک می‌تواند به طور موثر یک مانع مکانیکی برای جلوگیری از عود بیشتر بیرون‌زدگی دیسک ایجاد کند، وقوع فشار مجدد را کاهش دهد و ناحیه کانال نخاعی را گسترش دهد. همچنین این تزریق می‌تواند از تشکیل اسکار فیبروتیک داخل نخاعی بعد از عمل جلوگیری کند و انتشار التهاب را به حداقل برساند. همگی این عوامل در کنار هم باعث می شوند تا از بروز درد و بی حسی بعد از عمل جلوگیری شود.

فیزیوتراپی کمر با دستگاه یکی روش های نوینی است که برای درمان کمردرد به کار برده می شود. این یک تحول عظیمی است که توانسته بسیاری از افراد را که به کمردرد و دیسک کمر دچار شده اند، بدون نیاز به جراحی درمان شوند.

این روش درمانی یکی از شیوه های غیر تهاجمی است که به آن الکتروتراپی می گویند. در حقیقت استفاده از دستگاه های الکتریکی برای درمان انواع کمر درد و سایر مشکلات ارتوپدی، بخشی از فرایند توانبخشی و درمان با فیزیوتراپی مدرن است. با این شیوه بیماران سریع تر معالجه می شوند.

یکی از نکات جالب توجه در جلسات فیزیوتراپی کمر با دستگاه، نگرش بسیار مثبت بیماران نسبت به این روش است. از نظر آنها درمان این نوع درد ها با دستگاه های الکتریکی مهم ترین و تاثیرگذارترین بخش فیزیوتراپی است که در بهبود سریع مشکلات کمر نقش دارد.

همچنین از دید آنها فیزیوتراپی بدون الکتروتراپی هیچ تاثیری در معالجه انواع کمردرد ندارد. هر چند که فیزیوتراپیست ها به بیماران تاکید دارند که استفاده از دستگاه برای کمر قسمتی از مداوا بوده و باید همراه با سایر فعالیت هایی که پزشک تجویز می کند، درمان را کامل کنند.  

[sc name=”didar”][/sc]

فیزیوتراپی کمر با دستگاه یا الکتروتراپی چیست؟

فیزیوتراپی کمر با دستگاه الکتروتراپی یک سری از روش های درمانی است که با تحریک سلول های عصبی به تسکین درد و افزایش سرعت التیام التهابات مهره های کمر کمک می کند.

در واقع الکتروتراپی بخشی از طب فیزیکی محسوب می شود که برای معالجه بیماری های مرتبط با عضلات و اسکلت بدن به کار می رود. فیزیوتراپی با دستگاه دارای متدهای مختلفی است که پزشک متخصص ارتوپد با توجه به وضعیت بیماری و شرایط بیمار یکی از آنها را تجویز می کند.

شاید برای برخی از شما این سوال مطرح شود که فیزیوتراپی کمر با دستگاه چگونه باعث بهبود عملکرد کمر و درمان دیسک می شود. این دستگاه ها با انتقال انرژی الکتریکی  و امواج صوتی به بافت های داخلی موجب بهتر شدن جریان خون در ناحیه آسیب دیده شده و با دستکاری سلول های عصبی، درد را کاهش می دهد. همچنین با بهبود فرایند گردش گلبول های سفید در نواحی که درد وجود دارد، به آنها کمک می کند تا روند درمان سریع تر انجام شود.

تمام بیمارانی که از روش فیزیوتراپی با دستگاه را استفاده کرده اند، خیلی سریع تر به سلامتی دست پیدا کرده اند. یکی از عملکردهای دستگاه های الکتروتراپی، آزادسازی اندورفین با تحریک سلول های عصبی است. اندورفین همان هورمونی است که با ورزش و شادی کردن در مغز ترشح شده، منجر به کاهش درد کمر می شود.

فیزیوتراپی کمر با دستگاه چگونه انجام می شود؟

فیزیوتراپیست ها برای انجام فیزیوتراپی با دستگاه، الکترودها را روی کمر نزدیک به نقاط درد قرار می دهند. برای این کار از دو نوع الکترود یکبار مصرف و دائمی استفاده می کنند. الکترودهای دائمی به صورت اسفنجی بوده و الکترود یکبار مصرف با چسب به کمر وصل می شود.

بعد از قرار گرفتن الکترودها، دستگاه روشن می شود و شما تحریکات الکتریکی را در کمر خود حس می کنید. با جریان پالس های الکتریکی در نقاطی که درد وجود دارد، جریان خون سریع تر شده و آرام آرام درد آن ناحیه کمتر خواهد شد. معمولا از پالس های ضعیف شروع و کم کم پالس های قوی تر منتقل می شوند. سپس دوباره برای برگشت عضلات کمر به حالت اولیه، فیزیوتراپیست ها انرژی الکتریکی ضعیف تری استفاده می کنند. 

تعداد جلسات و مدت زمان فیزیوتراپی با دستگاه

تعداد جلسات فیزیوتراپی کمر با دستگاه بستگی به شرایط بیمار دارد. در حقیقت پزشک متخصص با دیدن وضعیت بیماران، تعدا جلسات را مشخص می کند و بین افراد متغیر است. مدت زمان استفاده از انرژی الکتریکی نیز به تشخیص پزشک بستگی دارد؛ اما بین 20 تا 60 دقیقه در نوسان است. بیماران بعد از طی دوره جلسات فیزیوتراپی با دستگاه، به نتایج شگفت انگیزی دست پیدا می کنند.

مزایای فیزیوتراپی با دستگاه برای بیمارانی که کمردرد دارند

اگر بخواهیم در یک جمع بندی مزایای فیزیوتراپی کمر با دستگاه را معرفی کنیم، باید بگوییم مزیت های آن باعث شده تا این شیوه درمانی یکی از کارآمدترین روش های غیر تهاجمی برای معالجه کمردرد به ویژه دیسک کمر باشد. از نظر بیماران درمان با دستگاه نتایج مثبتی در روند سلامتی آنها داشته است.

مزایای مهم آن عبارت است از:

• نداشتن عوارض برای بیماران
• بهبودی و بازگشت سلامتی و تجربه یک زندگی سالم بدون کمردرد
• نداشتن هیچ گونه درد در جلسات فیزیوتراپی با دستگاه
• قوی تر کردن ماهیچه های ناحیه کمر
• درمان اسپاسم های کمر با این روش
• بالا رفتن توانایی های جسمی افراد
• مدیریت درد با این روش

فیزیوتراپی کمر با دستگاه از شیوه های نوینی است که برای درمان بیمارانی که دردهای کمر، اسپاسم و دیسک کمر را تجربه می کنند، به کار می رود. از دیدگاه اغلب پزشکان، درمان کمردرد برای همیشه با روش جراحی باید آخرین انتخاب باشد. آنها فیزیوتراپی را بهترین جایگزین عمل جراحی می دانند. با کمک دستگاه الکتروتراپی، بیماران نیازی به مصرف داروهای شیمیایی نداشته و از عوارض آنها مصون می مانند. کار با دستگاه موجب می شود، التهاب های بیماران کاسته شود.  

در صورتی که قصد فیزیوتراپی کمر با دستگاه را دارید، بهترین کار این است که با متخصصین فیزیوتراپی مشورت کرده و اقدامات لازم قبل از انجام فیزیوتراپی را انجام دهید. سوابق بیماری خود را در اختیار فیزیوتراپیست ها قرار دهید. این کار باعث می شود، اگر لازم شد موارد احتیاط درباره فیزیوتراپی لحاظ گردد. مثلا استفاده از دستگاه برای درمان کمردرد بیماران قلبی و افرادی که سکته مغزی کرده اند، باید احتیاط شود.

الکتروتراپی شیوه نوین در فیزیوتراپی

اگر مطالعه این مقاله شما را نگران کرده یا به دنبال راهی برای پایان دادن به دردهای مزمن خود هستید، قدم اول را درست برداشته‌اید. دکتر گلشنی با تخصص در زمینه حرکات اصلاحی، به شما کمک می‌کند تا با حرکاتی ساده و مؤثر، کنترل بدن خود را دوباره به دست آورید و از زندگی بدون درد لذت ببرید.

به طور کلی بیش از 80 درصد افراد در طول زندگی خود انواع کمردرد را تجربه کرده اند. کمر درد علل مختلفی دارد که از انجام کارهای سنگین گرفته تا عدم تحرک را شامل می شود. معمولا برخی از کمردردها خفیف هستند و با یک استراحت و قرص مسکن بهتر می شوند؛ اما اگر درد کمر ادامه پیدا کند، باید به یک فیزیوتراپیست مراجعه کنید. متاسفانه برخی بیماران نسبت به عوارض فیزیوتراپی کمر حساس هستند و ترجیح می دهند این شیوه درمانی را استفاده نکنند. در حالی که فیزیوتراپی به بهبود عملکرد سیستم عضلانی، توان حرکتی، اعصاب و بافت های کمر منجر می شود و هیچ عارضه خاصی را به دنبال ندارد.

عوارض فیزیوتراپی کمر، بسیار کمتر از فواید آن است و اگر حین فیزیوتراپی یا بعد آن، دچار پیامدهای منفی مثل درد، ورم و مشکلات پوستی مثل سوزش یا قرمزی شدید، آنها در نتیجه بکارگیری دستگاه های فیزیوتراپی  و انجام برخی تمرینات به وجود می آیند. به ندرت اتفاق می افتد افرادی که از فیزیوتراپی برای درمان کمردرد یا دیسک کمر استفاده می کنند، دچار پارگی دیسک، از کار افتادن عضلات کمر یا آسیب های نخاعی شوند.

برای اینکه از عوارض فیزیوتراپی کمر در امان بمانید، بهتر است مرکز یا کلینیکی را انتخاب کنید که دارای فیزیوتراپیست های مجرب و حرفه ای باشد. به طور کلی هدف فیزیوتراپی، مراقبت های بالینی، درمان بافت های آسیب دیده و کاهش دردهای کمر است نه ایجاد پیامدهای منفی و بدتر کردن وضعیت بیمار.

[sc name=”didar”][/sc]

عوارض فیزیوتراپی کمر چیست؟

فلسفه فیزیوتراپی، هدف بهبود و درمان است و هیچ گونه عوارضی به دنبال ندارد؛ اما ممکن است در نتیجه انتخاب نادرست تکنیک ها و شیوه های درمانی فیزیوتراپی، عارضه های ناخواسته ای به وجود آید. برای کاهش عوارض فیزیوتراپی کمر، انتخاب فیزیوتراپیستی با مهارت های بالا در به کارگیری دستگاه فیزیوتراپی برای کمر و انجام حرکات مناسب، اولین راهکار است. در غیر این صورت با ضایعه هایی مثل درد عضلات، شل شدن ماهیچه ها، افتادگی ماهیچه ها و تورم روبه رو خواهید شد. به طور کلی عوارض احتمالی فیزیوتراپی کمر عبارت است از:

• حین فیزیوتراپی ممکن است متوجه شوید، انجام بعضی از تکنیک های فیزیوتراپی باعث درد شدید در ناحیه کمر می شود. مناسب ترین راهکار برای جلوگیری از به وجود آمدن چنین پیامدی، جایگزین کردن یک روش درمانی دیگر است.
• بیماران در درمان های دستی نیز به عوارض فیزیوتراپی کمر دچار می شوند. البته این عارضه ها چندان جدی نیست و سریع بهبود پیدا می کنند. فقط ممکن است حین منوال تراپی کمر با سوزش و ناراحتی مواجه شوید. درمان دستی با یک فیزیوتراپ حرفه ای هیچ ناراحتی خاصی را به وجود نمی آورد. 
• به وجود آمدن عوارض فیزیوتراپی کمر به افراد درمانگر نیز مربوط می شود. اگر درمانگران و فیزیوتراپیست ها از توانایی و مهارت کافی برخوردار نباشند، سلامت بیماران به خطر خواهد افتاد.

کمر درد و تورم در فیزیوتراپی

به طور کلی در فیزیوتراپی کمر معمولا دو عارضه تورم و درد هنگام راه رفتن پیش می آید که این مشکلات نیز با کمک چند فعالیت ساده بهبود پیدا می کنند. در حین فیزیوتراپی دیسک کمر و سیاتیک، ماهیچه هایی که به مرور زمان ضعیف شده اند، نیاز به حرکات کششی دارند. زمانی که شما با فیزیوتراپیست این حرکات را انجام می دهید، در ماهیچه ها اسید لاکتیک تجمع پیدا کرده، ایجاد درد و ناراحتی می کند. ورم نیز یک عارضه جانبی فیزیوتراپی کمر است که در نتیجه کشیدگی عضلات کمر به وجود می آید. این مشکل نیز با کمپرس یخ، سرما درمانی و گرما درمانی رفع می شود.

عوارض فیزیوتراپی کمر با دستگاه

یکی از چالش هایی که بیماران با آن مواجه هستند و درباره آن از فیزیوتراپیست ها می پرسند، عوارض فیزیوتراپی برای کمر با دستگاه است. فیزیوتراپی کمر با دستگاه یکی از شیوه های نوین برای درمان و بهبودی آسیب های کمر است. دستگاه هایی که برای درمان کمردرد استفاده می شوند، شامل اولتراسوند (امواج فراصوتی)، الکتروتراپی (پالس های الکتریکی)، مگنت تراپی، لیزر درمانی و آی آر است.

فیزیوتراپیست ها بعد از بررسی سوابق بیماران، برای درمان آسیب های کمر از این دستگاه ها استفاده می کنند. این متدهای درمانی عوارض خاصی ندارند، فقط ممکن است در ناحیه فیزیوتراپی شده با کمی احساس درد، سوزش و قرمزی پوست مواجه شوید. بهتر است برای انجام فیزیوتراپی کمر با دستگاه، از تجربه فیزیوتراپ های حرفه ای بهره مند شوید. آنها برخی ممنوعیت های استفاده از دستگاه برای فیزیوتراپی را به خوبی می دانند و قبل از بکارگیری آنها، بیماران را مطلع می کنند. برای مثال لیزر درمانی برای افرادی با تومورهای فعال، زنان باردار و افراد حساس به نور ضرر دارد. از طرفی اگر فیزیوتراپی با دستگاه به درستی انجام نشود، بیماران با پارگی عضله، سوختگی بافت و تحریک پوستی مواجه می شوند.

جمع بندی مطالب

بیماران حین درمان کمر، ممکن است با عوارض فیزیوتراپی کمر رو به رو شوند. معمولا این عارضه ها در نتیجه انتخاب روش نادرست فیزیوتراپی، حین انجام حرکات کششی،ورزشی، کار با دستگاه یا کم تجربگی فیزیوتراپیست ها به وجود آیند. بیشترین عوارضی که در فیزیوتراپی برای کمر با آن مواجه می شوید تورم و درد هنگام راه رفتن است. اغلب این پیامدها برای بیماران خطری ایجاد نمی کنند. برای جلوگیری از این عارضه ها نیز فیزیوتراپیست ها از کمپرس یخ، گرما درمانی و سرما درمانی استفاده می کنند. ممکن است عوارض فیزیوتراپی کمر در نتیجه استفاده از دستگاه باشد. هر چند فواید استفاده از آنها بیشتر است؛ ولی هنگام فیزیوتراپی، در ناحیه کمر با سوزش، بثورات پوستی و درد رو به رو می شوید.

امروزه بسیاری از افراد به دلایل متفاوت دچار قوز کمر می شوند. آنها باید برای درمان قوز کمر به بهترین پزشک مراجعه نمایند. بهترین دکتر برای درمان قوز کمر در تهران روش ‌های گوناگونی را تجویز خواهد کرد. پزشک ابتدا علائم و شدت درد بیماران مورد بررسی قرار می دهد. سپس بین روش های متفاوت یکی از روش هایی که مناسب شدت درد بیمار می باشد را تجویز می‌ کند. شما برای اینکه بهترین پزشک درمان قوز کمر را انتخاب کنید باید در مورد تخصص پزشک اطلاعات بیشتری به دست بیاورید. بسیاری از پزشکان هستند که تخصص و تجربه بیشتری در این زمینه کسب کرده اند. به همین دلیل می ‌توانند در کمترین بازه زمانی و با استفاده از بهترین روش قوز کمر را درمان نمایند.

[sc name=”didar”][/sc]

وظایف بهترین دکتر برای درمان قوز کمر در تهران چیست ؟

 توجه داشته باشید که وظایف بهترین دکتر برای درمان قوز کمر در تهران مشخص شده است. اگر این وظایف را به خوبی بشناسید می توانید یکی از پزشکان معتبر را انتخاب نمایید. برخی از مهمترین وظایف بهترین پزشک جهت درمان قوز کمر عبارت است از :

1. شناخت نوع درد و علائم بیمار

 یکی از مهمترین وظایفی که بهترین پزشک قوز کمر در تهران، برعهده دارد این است که نوع درد و شدت علائم بیمار را بررسی کند. بیمار باید آزمایش های متفاوتی که پزشک از او درخواست می کند را تحویل دهد. بعد از اینکه پزشک آزمایش ها را مورد بررسی قرار گیرند پزشک می تواند متوجه شدت علائم شود. در صورتی که علائم بیمار شدت بیشتری داشته باشند و با استفاده از روش های دارویی و تزریقی درمان نشوند باید پزشک از روش جراحی استفاده کند. در واقع وظیفه مهم پزشک در ابتدا این است که شدت بیماری، بیمار را مورد بررسی قرار دهد.

2. از تکنولوژی و روش های جدید درمان استفاده کند

 یکی دیگر از وظایف بهترین پزشک قوز کمر در تهران این است که از روش ها و تکنولوژی های جدید استفاده می کند. امروزه تکنولوژی های جدید و منحصر به فردی برای درمان بسیاری از بیماری ها مورد استفاده قرار می گیرند.به همین دلیل بهترین پزشک قوز کمر از روش های مناسبی استفاده خواهد کرد تا درمان بیمار انجام شود. به طور کلی باید به خوبی بدانید که روش های قدیمی دیگر استفاده نمی شوند. به همین دلیل پزشکان از روش‌ های جدید و تکنولوژی های خاص برای درمان قوز کمر استفاده خواهند کرد.

3. بهترین پزشک درمان قوز کمر تهران تجهیزات بیمارستان را بررسی می کند

 یکی دیگر از وظایف بهترین دکتر برای درمان قوز کمر در تهران این است که در مورد تمامی تجهیزات بیمارستان اطلاعات کافی کسب نماید. اگر پزشک بخواهد برای جراحی بیمار را آماده کند ابتدا باید تجهیزات بیمارستان را به طور کامل بررسی کند. بیمار به خوبی نمی داند که در بیمارستان چه تجهیزاتی وجود دارد. اما پزشک باید در مورد این تجهیزات اطلاعات بیشتری کسب نماید تا بتواند به صورت اصولی بیمار را درمان نماید. در صورتی که بیمار با استفاده از روش های دارویی درمان نشود پزشک از روش جراحی استفاده خواهد کرد. قبل از جراحی پزشک باید در مورد تمیز بودن و همچنین با کیفیت بودن تجهیزات بیمارستان اطلاعات کافی به دست بیاورد.

4. پیگیر وضعیت بیمار باشد

یکی دیگر از وظایفی که بهترین پزشک قوز کمر  درتهران بر عهده دارد این است که پیگیر حال بیمار خود باشد. پزشک باید به طور دائم بعد از عمل جراحی، علائم و شدت درد بیمار را مورد بررسی قرار دهد. در واقع پزشک باید مطمئن شود که بعد از جراحی بیمار درد ندارد و بهبودی کامل را به دست آورده است. برای اینکه درد بعد از جراحی کمتر شود پزشک داروهای مسکن را تجویز خواهد کرد. پس از اینکه بیمار دوره بهبودی را بگذراند باید به طور کامل قوز کمرش درمان شود. به همین دلیل پزشک تا زمانی که مطمئن شود بیمار درمان شده است باید پیگیر حال بیمار خود باشد.

5. پزشک درمان قوز کمر تهران باید خوش اخلاق باشد

 یکی دیگر از وظایفی که بهترین دکتر برای درمان قوز کمر در تهران برعهده دارد این است که با بیماران خود به خوبی رفتار کند. این مسئله که پزشک صبر و حوصله زیادی داشته باشد و بتواند تمامی صحبت های بیماران را گوش دهد بسیار مهم است. هر یک از بیماران علائم متفاوتی دارند. به همین دلیل باید بتوانند به راحتی با پزشک ارتباط برقرار کنند و علائم بیماری شان را توضیح دهند. اگر پزشک صبر و حوصله زیادی برای توضیح دادن صحبت های بیمار نداشته باشد رضایت بیمار را به دست نمی آورد. بسیاری از بیماران به خوش رفتار بودن پزشک توجه می‌ کنند و این مسئله برایشان اهمیت زیادی دارد

تشخیص دقیق پارگی دیسک گردن می تواند به درک مکانیسم های درد زمینه ای کمک کند، مانند اینکه کدام ریشه عصبی ممکن است فشرده شده باشد. تشخیص دقیق محل آسیب می تواند نقش مهمی در دریافت موثرترین درمان ایفا می کند.در این مقاله راه های درمان دیسک گردن بدون جراحی را شرح می دهیم

[sc name=”didar”][/sc]

علل پارگی دیسک گردن

علل شایع پارگی دیسک گردن عبارتند از:

تخریب دیسک:

در طول زمان با افزایش سن، دیسک به طور طبیعی آب خود را از دست می دهد و انعطاف پذیری و دوام کمتری پیدا می کند. احتمال ایجاد ترک و پارگی در دیسکی که محتوای آب کمتری دارد بیشتر است.

ضربه:

ضربه مستقیم به ستون فقرات می تواند باعث پارگی دیسک شود

تشخیص پارگی دیسک گردن

تشخیص دقیق پارگی دیسک گردن معمولاً شامل یک فرآیند 3 مرحله‌ای است:

سابقه بیمار. تاریخچه پزشکی بیمار شامل هر گونه بیماری مزمن، آسیب های گذشته یا سابقه کمردرد یا گردن درد بررسی می شود. اطلاعات مربوط به علائم فعلی نیز جمع آوری می شود.

معاینه جسمی. ممکن است گردن برای بررسی ناحیه دارای تورم، حساسیت یا درد لمس شود. پزشک همچنین دامنه حرکتی گردن و هرگونه علائم نقص عصبی در بازوها را بررسی می‌کند، مانند مسائل مربوط به رفلکس‌ها، بی‌حسی و یا ضعف.

تصویربرداری. تصویربرداری می تواند نشان دهد که آیا دیسک شروع به صاف شدن کرده و یا  از محل طبیعی خود حرکت کرده است یا خیر. ام ار آی اغلب برای مشاهده پارگی دیسک به دلیل عکس برداری با نمای باکیفیتر از بافت‌های نرم، بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد.  اگر امکان استفاده از  ام آر آی نباشد، سی تی یا سی تی میلوگرام نیز ممکن است در نظر گرفته شود.

در بسیاری از موارد، می توان به وسیله بررسی تاریخچه بیمار و معاینه فیزیکی اطلاعات لازم برای درمان را جمع آوری نمود، بنابراین اغلب انجام تصویربرداری فورا درخواست نمی شود. با این حال، برای تشخیص پارگی دیسک گردن به عنوان علت درد، معمولاً نیاز به مقایسه تاریخچه بیمار، معاینه فیزیکی، مطالعه تصویربرداری و یک تزریق تشخیصی با کنتراست با هدایت اشعه ایکس است.

درد ناشی از پارگی دیسک گردن معمولاً با درمان های غیرجراحی قابل کنترل است. درمان های اولیه ممکن است شامل یک دوره کوتاه استراحت، داروهای ضد درد و فیزیوتراپی برای بهبود استحکام، انعطاف پذیری و وضعیت گردن باشد.

اصلاح فعالیت

پارگی دیسک گردن معمولاً زمانی که برای اولین بار ایجاد می شود،  هنگام فعالیت، بیشترین درد را دارد. اگر درد گردن شدید است و یا به بازو یا دست انتشار می یابد، یک دوره کوتاه استراحت و یا اصلاح فعالیت توصیه می شود. برخی از موارد مربوط به استراحت و اصلاح فعالیت ممکن است شامل موارد زیر باشد:

خودداری از فعالیت‌های سنگین، مانند کار بدنی یا ورزش

اجتناب از حرکات خاصی که درد را بدتر می کند، مانند چرخاندن سر به یک طرف

تغییر وضعیت خواب، مانند تعویض بالش و یا خوابیدن به پشت به جای پهلو یا شکم

استراحت به پارگی دیسک گردن کمک می کند تا درد کمتری داشته باشد. با کاهش درد، سطح فعالیت ممکن است دوباره افزایش یابد

داروها

داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAIDs) به کاهش التهاب در بدن کمک می کنند. از آنجایی که برخی از بدترین دردهای ناشی از پارگی دیسک ناشی از التهاب ریشه های عصبی و سایر بافت ها است، مسکن های بدون نسخه  معمولاً اولین داروهایی هستند که توصیه می شود.

اگر داروهای بدون نسخه تسکین درد کافی را ارائه نکنند، پزشک می تواند مسکن های دیگر را به صورت کوتاه مدت تجویز کند. برخی از این نمونه‌ها عبارتند از داروهای  مسکن قوی، شل‌کننده‌های عضلانی یا استروئیدهای خوراکی. با توجه به خطر بالاتر عوارض جانبی خطرناک، داروهای مسکن تجویزی معمولاً فقط به صورت کوتاه مدت استفاده می شوند، مانند هنگام شعله ور شدن شدید دردو  یا برای یک یا دو هفته.

فیزیوتراپی

تقویت و کشش گردن ممکن است به مقاومت آن در برابر درد کمک کند. برخی از تمرینات، مانند تمرینات چانه، ممکن است به سر و گردن برای حفظ وضعیت بهتر کمک کند. ضعیف شدن عضلات گردن به احتمال زیاد منجر به وضعیت سر به جلو و گردن درد می شود. هنگامی که سر در راستای خنثی با گوش‌ها که مستقیما بالای شانه‌ها قرار ‌گیرد، فشار کمتری به ستون فقرات گردنی و دیسک‌های آن وارد می‌شود.

یک فیزیوتراپ یا سایر متخصصان سلامت می توانند یک برنامه فیزیوتراپی را برای رفع نیازهای خاص بیمار طراحی کنند. به عنوان مثال، برخی از تمرینات یا کشش ها ممکن است برای کاهش درد یا هدف قرار دادن عضلات خاص مدنظر قرار گیرند. با گذشت زمان، بیشتر بیماران می‌توانند به تمرینات و کشش‌های گردن در خانه ادامه دهند تا قدرت و انعطاف گردن را در طولانی مدت حفظ کنند.

تزریق

اگر داروهای خوراکی و فیزیوتراپی تسکین درد کافی برای پارگی دیسک گردن را فراهم نکنند، ممکن است تزریق های درمانی در نظر گرفته شود. بیشتر تزریقات برای گردن درد با استفاده از فلوروسکوپی (هدایت اشعه ایکس) انجام می شود تا محل دقیق قرارگیری سوزن در ستون فقرات را تعیین کند. هدف از تزریق برای پارگی دیسک گردن این است که دارو مستقیماً در جایی که لازم است بدون آسیب رساندن به ساختارهای مهم در ستون فقرات مانند ریشه های عصبی، رگ های خونی یا نخاع تزریق شود. دو تزریق رایج برای پارگی دیسک گردن عبارتند از:

تزریق استروئید اپیدورال گردن: محلول استروئیدی به فضای اپیدورال (لایه بیرونی کانال نخاعی) برای کاهش التهاب تزریق می شود. این تزریق تا حد زیادی رایج ترین تزریقی است که برای پارگی دیسک استفاده می شود.

تزریق انتخابی ریشه عصبی: یک محلول استروئیدی و یک ماده بی حس کننده در نزدیکی عصب نخاعی که از سوراخ بین مهره ای خارج می شود، تزریق می شود. این تزریق همچنین برای کمک به تشخیص اینکه کدام ریشه عصبی ممکن است باعث درد شود استفاده می شود.

بسیاری از بیماران گزارش کرده اند که حداقل مقداری تسکین درد ناشی از تزریق برای پارگی دیسک گردن را تجربه کرده اند. عوارض نادر اما جدی ممکن است پس از این تزریقات به وجود بیاید،  بنابراین توصیه می شود با پزشک در مورد فواید و خطرات احتمالی مشورت کنید.

سایر درمان های غیر جراحی

دستکاری کایروپراکتیک ستون فقرات گردنی.

بسیاری از درمان‌های دیگر ممکن است باعث تسکین پارگی دیسک گردن شوند، مانند:

یخ درمانی یا گرما درمانی. قرار دادن یخ به مدت 15 یا 20 دقیقه در روز ممکن است به کاهش التهاب و کاهش درد کمک کند.. در هنگام استفاده از یخ یا گرما، 2 ساعت بین برنامه ها فاصله بگذارید تا خطر آسیب پوست را کاهش دهید.

کشش گردن. در این حالت، یک وسیله مکانیکی به سر بسته می شود و برای بلند کردن آرام ستون فقرات گردنی به سمت بالا و کشش استفاده می شود. هدف کاهش فشار روی دیسک ها و ریشه های عصبی است. برخی افراد در طول کشش تسکین درد را تجربه می کنند اما برخی دیگر این احساس را نخواهند داشت. . اگر کشش باعث تسکین درد شود، برخی از بیماران ممکن است یک دستگاه خانگی را برای انجام این درمان استفاده کنند.

ماساژ درمانی. یک ماساژ ملایم ممکن است با کمک کردن  به شل شدن عضلات، افزایش جریان خون و افزایش آرامش، مقداری تسکین ایجاد کند. اگر ماساژ درد را تشدید کرد، باید فوراً آن را متوقف کنید.

درمان‌های دیگری برای درد پارگی دیسک گردن نیز در دسترس است و ممکن است برای برخی افراد تسکین دهنده باشد، از جمله درمان با تحریک الکتریکی عصب از طریق پوست (TENS)،  طب سوزنی، مراقبه ذهنی و غیره. ممکن است قبل از یافتن ترکیبی از درمان‌هایی که بیشترین تسکین را ارائه می‌کنند، به آزمایش و خطا نیاز باشد. اگر نقایص عصبی همچنان رو به بدتر شدن برود ( مانند افزایش بی حسی یا ضعف در بازوها ) ممکن است جراحی در نظر گرفته شود.

از بهترین روش‌های درمانی، برای بهبود مشکلات و درد گردن مثل دیسک، فیزیوتراپی گردن است. فیزیوتراپی برای درمان درد، آرتروز، ساییدگی‌ها، فتق و کاهش فاصله بین مهره‌های گردن نتایج فوق‌العاده‌ای داشته است. سؤال اغلب بیماران و مراجعه‌کنندگان به کلینیک‌های درمانی، درباره عوارض فیزیوتراپی دیسک گردن است. آیا فیزیوتراپی برای دیسک گردن مفید است؟ آیا فیزیوتراپی دیسک گردن پیامدهای منفی به دنبال دارد؟ آیا فیزیوتراپی برای گردن ضرر دارد؟

عوارض فیزیوتراپی گردن; پیامدهای ناچیز

تا کنون هیچ بیماری از عوارض فیزیوتراپی دیسک گردن شکایتی نکرده‌اند؛ زیرا فیزیوتراپی روشی است که هیچ‌گونه دارویی به بدن تزریق نمی‌شود. به همین خاطر پیامدها و عارضه‌های فیزیوتراپی بسیار کم است. اگر هم در حین فیزیوتراپی به مشکلی برخوردید، به احتمال زیاد قصور از فیزیوتراپیست می‌‌باشد، به این معنی که فیزیوتراپ ممکن است هنگام درمان، بی‌احتیاطی کرده، به شما آسیب وارد کند. برای جلوگیری از چنین مواردی انتخاب کلینیک فیزیوتراپی با درمانگران حرفه‌ای اولین اولویت است تا از بروز عوارض فیزیوتراپی گردن جلوگیری شود.

[sc name=”didar”][/sc]

عوارض فیزیوتراپی گردن شامل چه مواردی می‌شود؟

گردن و ستون فقرات آن بسیار حساس بوده و زمانی که دچار مشکل می‌شود، باید یک راه درمانی مناسب برای بهبود مشکلات گردن انتخاب کرد. ستون فقرات گردن از رگ‌ها، اعصاب، عضلات، مفاصل و استخوان‌ها تشکیل شده است که مهم‌ترین وظیفه آن‌ها حفظ تعادل سر است. وقتی به دلایل مختلفی به دیسک گردن مبتلا می‌شوید، قبل اعمال روش‌هایی چون جراحی، پزشکان فیزیوتراپی را پیشنهاد می‌دهند.

خوشبختانه، عوارض فیزیوتراپی دیسک گردن بسیار ناچیز است. این عوارض ممکن است در نتیجه استفاده از دستگاه برای فیزیوتراپی، حرکات کششی یا انجام ورزش به وجود آیند. از جمله پیامدهایی که حین فیزیوتراپی گردن پیش می‌آیند، شامل درد، تورم و التهابات مفصلی است.

برای اینکه از عوارض فیزیوتراپی دیسک گردن مصونیت داشته باشید، بهتر است فیزیوتراپی گردن را به افراد متخصص و حرفه‌ای بسپارید. هدف از فیزیوتراپی دیسک گردن بهبودی و التیام است. اگر حین درمان صدمات بیشتری به گردن شما وارد شود به علت عدم دانش فرد متخصص می‌‌باشد. به همین خاطر است که تأکید داریم برای انجام فیزیوتراپی، حتماً مرکز یا کلینیک معتبری انتخاب کنید. در صورتی که با درد بعد فیزیوتراپی گردن مواجه شدید، بهترین کار انجام فعالیت‌های ذیل است تا علاوه بر کاهش درد، تحریکات مفصلی نیز بهبود پیدا کنند:

• استفاده از کمپرس آب گرم برای کاهش دردهای بعد از فیزیوتراپی گردن
• استفاده از کمپرس آب سرد برای منقبض کردن جریان خون با هدف کاهش التهابات
• کاهش فعالیت‌های سنگین پس از فیزیوتراپی
• استراحت بیشتر برای کاهش ورم مفاصل

عوارض فیزیوتراپی گردن با دستگاه‌های فیزیوتراپی

یکی از دغدغه‌های چالش‌برانگیز برای بیماران، به وجود آمدن عوارض فیزیوتراپی دیسک گردن با دستگاه‌های برقی است. آیا استفاده از الکتروتراپی، اولتراسوند، مگنت تراپی یا لیزر درمانی، برای درمان دیسک گردن، عارضه‌های نامطلوبی دارد؟ به طور کلی برای درمان دیسک گردن، کاربرد دستگاه بخشی از متدهای پیشرفته در حوزه فیزیوتراپی است و در بهبود انواع مشکلات گردن بسیار مؤثر واقع شده است. فقط در صورتی که توسط افراد غیر مجرب به کار برده شوند، حین درمان عوارضی به وجود آید.

شایع‌ترین عوارض فیزیوتراپی دیسک گردن با دستگاه، تحریکات پوستی، کبودی، آلرژی به چسب و الکترودهای دستگاه، قرمزی، خارش، بثورات پوستی و درد خفیف است. همچنین زمانی که پالس‌های الکتریکی از طریق پوست به بافت‌های گردن صادر می‌شود، به گزگز، سوزن سوزن شدن یا ناراحتی در ناحیه مورد درمان دچار می‌شوید.

از عوارض فیزیوتراپی دیسک گردن می‌توان به لیزر درمانی اشاره کرد. البته لیزر درمانی نیز یک روش غیر تهاجمی و کم‌خطر برای درمان دیسک گردن است؛ اما ممکن است حین درمان با چند عارضه خفیف مواجه شوید. این عارضه‌ها شامل قرمزی پوست، ورم، خارش پوست محل لیزر، جوش و زخم است. لیزر مستقیماً بر ناحیه‌ای که دیسک گردن ملتهب شده قرار می‌گیرد، به همین دلیل است که با چنین مشکلاتی روبه‌رو می‌شوید. هرچند نمی‌توان از فواید لیزر درمانی یا دستگاه‌های دیگر فیزیوتراپی در کاهش فشارهای دیسک بر اعصاب گردن و تسریع در بهبودی را نادیده گرفت.

آیا ورزش درمانی برای دیسک گردن عوارض دارد؟

از مواردی که به عنوان عوارض فیزیوتراپی دیسک گردن محسوب شده، انجام برخی ورزش‌ها است که باعث تشدید دیسک گردن می‌شوند. درست است که فیزیوتراپیست‌ها از ورزش درمانی و حرکات کششی برای درمان دیسک گردن استفاده می‌کنند؛ اما انجام بعضی از آن‌ها آسیب‌های گردنی را بیشتر می‌کند. به همین خاطر فیزیوتراپیست‌ها قبل از شروع فیزیوتراپی، میزان آسیب دیدگی گردن را بررسی کرده، سپس روش‌های درمانی مناسب را برایتان گلچین می‌کنند.

اگر قصد دارید از ورزش درمانی برای فیزیوتراپی گردن بهره‌مند شوید، بهترین ورزش‌های درمان دیسک گردن، تمرینات مکنزی است. این حرکات موجب کاهش درد و بهبودی تدریجی دیسک گردن می‌شود. مهم‌ترین نکته‌ای که باید آن را رعایت کنید، انجام درست حرکات کششی و ورزشی برای معالجه دیسک گردن است. اگر با اصول صحیح ورزش درمانی و حرکات آشنا نباشید، وضعیت دیسک گردن‌تان شدیدتر خواهد شد و عوارض فیزیوتراپی گردن تشدید می‌شوند.

دیسک کمر کجاست؟ ناحیه کمر شامل ستون فقرات کمری است که توسط استخوان های مهره، دیسک های بین مهره ای، اعصاب، ماهیچه ها، رباط ها و رگ های خونی احاطه شده است. طناب نخاعی به بالای ستون فقرات کمری ختم می‌شود و ریشه‌های ، از کانال نخاعی بیرون می‌آیند.

اگرچه ستون فقرات کمری محکم و انعطاف‌پذیر است، اما اگر تحت فشار و بار زیادی قرار گیرد ممکن است باعث ایجاد مشکلات مختلف و در نتیجه درد در این ناحیه  شود. این مقاله مروری بر ستون فقرات کمری از جمله آناتومی آن و مشکلات بالقوه ای که می تواند در این ناحیه رخ دهد ارائه می دهد.

[sc name=”didar”][/sc]

وظایف ستون فقرات کمری

ستون فقرات کمری وظایف مهم زیر را انجام می دهد:

بالاتنه را پشتیبانی و تثبیت می کند: 5 مهره کمری در مقایسه با سایر نواحی ستون فقرات بزرگ‌ترین مهره‌ها هستند. در ارتباط با ماهیچه ها و رباط ها، این مهره ها به تحمل وزن بالای بدن، از جمله سر و گردن کمک می کنند. ستون فقرات کمری همچنین بارها را از قسمت بالایی بدن به پاها منتقل می کند.

حرکات تنه را ممکن می کند:. کمر تسهیل کننده اصلی برای حرکات تنه در جهات مختلف از جمله جلو، عقب، جانب و حرکات پیچشی است. این حرکات اغلب در دو سطح مهره آخر اتفاق می افتد.

از طناب نخاعی محافظت می کند: مهره های کمری بالایی از طناب نخاعی در قوس های مهره ای خود محافظت می کنند. مهره های پایینی یک محفظه استخوانی برای اعصابی که از نخاع بیرون می روند فراهم می کند.

حرکات پا را کنترل می کند: اعصاب نخاعی کمری که از طناب نخاعی و دم اسبی منشعب می شوند، حرکات و احساس در پاها را کنترل می کنند.

وقتی از پهلو به ستون فقرات نگاه کنیم، خواهیم دید که این ناحیه دارای دو منحنی مقعر و محدب است. این منحنی ها به توزیع وزن‌ و کاهش تمرکز تنش‌ها کمک می‌کند. افزایش یا کاهش این منحنی ها  ممکن است به کمردرد منجر شود.

بخش متحرک ستون فقرات کمری

آناتومی طبیعی و همچنین مشکلات احتمالی در ستون فقرات کمری با تمرکز بر بخش حرکتی ستون فقرات بهتر درک می شود. بخش متحرک ستون فقرات کمری شامل موارد زیر است:

دو مهره متوالی:  مانند L4-L5 به صورت عمودی روی هم قرار گرفته اند.

یک دیسک بین مهره ای:  که دارای یک هسته ژلاتینی نرم داخلی است که توسط یک پوشش فیبری سخت احاطه شده است و بین مهره ها قرار دارد. این دیسک مانند یک ضربه گیر در ستون فقرات عمل می کند و اجازهمی دهد تا انعطاف پذیری در این ناحیه اتفاق بیفتد. دیسک ها همچنین از کمر در مقابل حرکات ناگهانی محافظت می کند.

دو مفصل فاست: که امکان حرکات خمشی و پیچشی در قسمت پایین کمر را فراهم می کند.

دو عصب نخاعی: که از طناب نخاعی یا دم اسبی منشعب می شوند. این اعصاب نخاعی از سوراخ‌های کوچکی در بین مهره‌های متوالی عبور می‌کنند و از لگن و پاها عبور می‌کنند.

ساختارهای بخش متحرک کمر توسط شبکه ای از رباط ها، ماهیچه ها و تاندون ها در کنار هم نگه داشته می شوند..

ستون فقرات کمری با ستون فقرات خاجی، در مفصل لومبوساکرال به متصل می شوند. بخش‌های حرکتی کمر ممکن است تحت تأثیر اختلالات مادرزادی (مرتبط با تولد)، دژنراتیو، آسیب‌زا یا التهابی قرار بگیرند..

دیسک کمر کجاست؟ انواع آن

ستون فقرات کمری شامل 5 دیسک بین مهره ای است که بین بدنه های مهره ها قرار دارند. وظایف اصلی این دیسک ها عبارتند از:

بارهای فشاری وارد شده بر روی ستون فقرات را توزیع می کند و خاصیت جذب ضربه را فراهم می کنند.

در حین حرکت فاصله بین بدنه های مهره را حفظ می کند

ایجاد انعطاف برای ستون فقرات و جلوگیری از حرکات بیش از حد

منحنی لوردوتیک (به شکل C به سمت عقب) ستون فقرات کمری را ایجاد و حفظ می کند.

دیسک ها معمولاً بر اساس مهره های بالا و پایین آن نام گذاری می شوند، به عنوان مثال، دیسک L4-L5.

ویژگی های دیسک کمری

دیسک های بین مهره ای کمر دارای ویژگی های متمایز زیر هستند:

اندازه: دیسک های بین مهره ای کمر در مقایسه با سایر نواحی ستون فقرات ضخیم ترهستند. همچنین این دیسک ها در جلو ضخیم تر از عقب هستند.

ارتفاع دیسک های کمر در طول روز به دلیل وزن بالای بدن کوتاه تر می شود. تخمین زده می شود که حداقل 5 ساعت خوابیدن به دیسک ها کمک می کند تا شکل اولیه خود را بازیابند.

شکل:  فرم دیسک کمر با حرکت تغییر می کند. هنگامی که ستون فقرات به جلو خم می شود، ارتفاع در جلوی دیسک کاهش می یابد در حالی که ارتفاع خلفی افزایش می یابد. برعکس این موارد، در هنگام خم شدن به عقب رخ می دهد.

دیسک ها توسط رباط های طولی قدامی (جلو) و خلفی (پشت) در جای خود محکم می شوند.

اجزای دیسک های کمری

اگرچه اجزای کلی دیسک های کمر مشابه سایر دیسک های ستون فقرات است، اما تفاوت های کمی نیز وجود دارد. دیسک های کمری معمولاً شامل موارد زیر است:

آنولوس فیبروزوس:  به پوسته بیرونی دیسک کمر، آنولوس فیبروزوس می گویند. این پوسته ضخیم است و از چندین لایه الیاف پروتئین کلاژن سخت تشکیل شده است، برخلاف  دیسک های گردنی که دارای یک لایه هستند. حلقه ی فیبروزوس اصلی ترین وظیفه جذب شوک توسط دیسک را فراهم می کند.

هسته پالپوزوس: نوع نرم تری از پروتئین کلاژن قسمت مرکزی دیسک کمر را پر می کند که هسته پالپوس نام دارد. هسته پالپوزوس حاوی 70 تا 90 درصد آب است و در سنین 20 تا 30 سالگی به اوج هیدراتاسیون خود می رسد و پس از افزایش سن، کم آبی و دژنراسیون در این ناحیه شروع می شود.

با افزایش سن، دیسک ها ممکن است کلسیفیه  (رسوب کردن کلسیم) و سخت شوند و انعطاف پذیری آنها کاهش یابد

صفحات انتهایی دیسک‌های کمری

یک صفحه انتهایی دولایه، ساخته شده از جنس استخوان قشر مغز و غضروف هیالین به سطوح فوقانی و تحتانی دیسک متصل شده و دیسک را به بدنه مهره متصل می کند. بخش استخوانی صفحه انتهایی به بدنه مهره متصل است و به مقاومت در برابر بارهای فشاری روی ستون فقرات کمک می کند. بخش غضروفی صفحه انتهایی کمک می‌کند تا حلقه‌های فیبروزوس و هسته پالپوزوس را در مرزهای آناتومیک طبیعی خود قرار دهند.

دیسک  تغذیه خود را از طریق این صفحات انتهایی با جذب مایعات (مشابه عمل اسفنج) در طول حرکات ستون فقرات دریافت می کند. نیروهای بیش از حد و وضعیت های پرفشار، مانند ایستادن و نشستن طولانی مدت، می تواند تغذیه دیسک را مختل کند.

اگرچه دیسک های کمر انعطاف پذیری و عملکردهای محافظتی قابل توجهی را ارائه می دهند، اما از طرفی نیز بسیار مستعد آسیب هستند. به طور کلی قسمت جلویی دیسک قوی تر و قسمت عقبی و پهلوها ضعیف تر و مستعد  پارگی و سایر اختلالات دیسک هستند. تحقیقات نشان می دهد که 90 درصد از پارگی های دیسک کمر در فضای دیسک L4-L5 یا L5-S1 رخ می دهد.

علت درد در ستون فقرات کمری و دیسک ها

ساختارهای متعددی در ستون فقرات کمری می‌توانند باعث کمردرد شوند، از جمله ریشه‌های عصبی که از ستون فقرات خارج می‌شوند، مفاصل فاست، دیسک‌های بین مهره‌ای، استخوان‌های مهره‌ای و ماهیچه‌های ستون فقرات. بسیاری از بیماری های ستون فقرات کمری نیز به هم مرتبط هستند. به عنوان مثال، بی ثباتی مفصل فاست می تواند منجر به دژنراسیون دیسک شود که به نوبه خود می تواند ریشه های عصبی را فشرده یا تحریک کند. شرایط زیر علل شایع‌تر کمردرد با پا درد احتمالی را بیان می‌کند.

مشکلات عضلانی

کشش عضلانی معمولاً باعث می‌شود که بافت عضلانی به‌دلیل بلند کردن اجسام سنگین، بلند کردن نادرست یا استفاده مکرر، مانند خم شدن مداوم، به‌طور غیرعادی کشیده، کشیده یا پاره شود. کشیدگی های عضلانی می تواند باعث درد خفیف تا شدید شود و همچنین منجر به سفتی مرتبط با کمر شود.

همچنین ممکن است ماهیچه ها به دلیل عدم فعالیت بدنی یا سبک زندگی کم تحرک دچار اختلال شوند و باعث کمردرد شوند.

نمای قدامی ستون فقرات کمری با دیسک تحلیل رفته که باعث درد عصبی می شود.

تخریب دیسک

دیسک های بین مهره ای پدهای اسفنجی هستند که به عنوان ضربه گیر بین هر یک از مهره های ستون فقرات کمری عمل می کنند. تخریب  دیسک می تواند باعث ایجاد درد در فضای دیسک و در نتیجه کمردرد موضعی شود.

هنگامی که یک دیسک تخریب شده کم آب می شود و ارتفاع طبیعی خود را از دست می دهد، این موضوع باعث کاهش سطح فضای دیسک می شود. این فضای کاهش یافته ممکن است عصب نخاعی مجاور را فشرده کند و باعث ایجاد درد در طول مسیر عصب شود. سیاتیک شایع ترین گیرکردن عصب نخاعی کمری است که در آن درد انتشاری یا بی حسی و ضعف در لگن و احتمالاً در پا احساس می شود.

پارگی دیسک

دیسک ممکن است به‌تدریج یا به‌طور ناگهانی به ‌دلیل جراحت یا بلند کردن اجسام سنگین، پاره شود. در طی پارگی دیسک، محتویات داخلی نرم دیسک (نوکلئوس پالپوزوس) به پوشش خارجی آن (آنولوس فیبروزوس) فشار وارد می کند. هسته پالپوزوس نیز ممکن است درموارد شدید با پاره شدن لایه های فیبری  به بیرون نشت کند..

پارگی دیسک بیشتر در ستون فقرات کمری  دیده می شود و ممکن است ریشه عصبی مجاور را فشرده یا ملتهب کند. سیاتیک معمولاً به دلیل پارگی دیسک در سطوح L4-L5 یا L5-S1 رخ می دهد.

اسپوندیلولیستزیس

لغزش رو به جلو مهره ای بر روی مهره زیر آن اسپوندیلولیستزیس نامیده می شود. لغزش بیشتر در مهره های کمری تحتانی در L4-L5 یا L5-S1 به دلیل درجه بالایی از تنش مکانیکی در این ناحیه رخ می دهد. اگر مهره لغزیده، ریشه عصبی را در این سطوح تحت فشار قرار دهد، می تواند منجر به سیاتیک شود.

آرتروز

استئوآرتریت مفصل فاست سایش و پارگی مرتبط با افزایش سن است که باعث می شود غضروف پوشاننده مفصل فرسوده شود. اصطکاک بیش از حد می تواند خارهای استخوانی (رشد غیرطبیعی استخوان) و التهاب مفصل ایجاد کند که باعث کمردرد موضعی و محدودیت دامنه حرکتی می شود. اگر خار استخوانی روی عصب نخاعی فشار وارد کند، درد رادیکولار یا سیاتیک ممکن است رخ دهد.

استئوآرتریت مفصل فاست در بخش‌های پایینی ستون فقرات کمری شایع‌تر است و مفصل L4-L5 بیشتر تحت تأثیر قرار می‌گیرد.

تنگی کانال نخاعی

باریک شدن کانال نخاعی یا سوراخ بین مهره ای (روزنه های استخوانی برای ریشه های عصبی در هنگام خروج از کانال نخاعی) تنگی کانال نخاع نامیده می شود. تنگی می تواند ریشه های عصبی را تحریک یا فشرده کند (تنگی روزنه) و در نتیجه سیاتیک ایجاد شود.

اگر تنگی کانال،  طناب نخاعی را فشرده کند (تنگی کانال مرکزی)، لنگش نوروژنیک رخ می دهد و در نتیجه هنگام راه رفتن باعث درد پا می شود. در موارد شدید، اختلال عملکرد روده و یا مثانه، ضعف شدید پا و یا بی حسی ممکن است رخ دهد.

به ندرت تومورها، کیست ها و عفونت ها ممکن است باعث کمردرد شوند. اگر طناب نخاعی یا دم اسبی (اعصابی که از نخاع  بیرون می آیند) آسیب دیده باشد، مراقبت های پزشکی فوری برای جلوگیری از پیشرفت علائم و نشانه ها ضروری است..