بهتر است بدانید معمولا در قسمت زیرین ستون فقرات کمر انحنای بسیار زیادی ایجاد می شود. این مشکل معمولا برای زنان به وجود می آید. در این نوشتار قصد داریم به حرکات اصلاحی گودی کمر در بدنسازی بپردازیم.  

     [sc name=”didar”][/sc]

گودی کمر چیست؟

پیش از اینکه به مسئله مهم حرکات اصلاحی گودی کمر در بدنسازی بپردازیم باید راه های تشخیص گودی کمر را مورد بررسی قرار دهیم. شما باید از یک دیوار کمک بگیرید. برای این کار کنار یک دیوار قرار بگیرید. پس از آن میزان قوس کمر و گودی را خیلی دقیق اندازه بگیرید.

• همانطور که گفته شد شما باید کنار یک دیوار قرار بگیرید و پاهایتان را به هم بچسبانید.
• در مرحله دوم باید دست هایتان را کاملا باز کنید و  باید سر، شانه و دست هایتان را به دیوار بچسبانید.
• در این مرحله باید دست هایتان را به سمت پشت کمر برده و در قسمتی که قوس دارد قرار دهید. ممکن است پس از این حرکت دو حالت به وجود آید.
• امکان دارد در حالت اول دست هایتان به آسانی از پشت قوس کمر عبور کند. در این حالت شما گودی کمر دارید و باید درمان شوید.
• در حالت دوم اگر دست هایتان را نتوانستید از قسمت قوس کمر عبور دهید، نشانگر این است که شما قوس کمر طبیعی دارید. قوس کمر طبیعی به وسیله حرکات اصلاحی گودی کمر در بدنسازی به آسانی درمان می شود.

حرکات اصلاحی گودی کمر در بدنسازی

حرکات اصلاحی گودی کمر در بدنسازی می تواند به درمان قوس کمر کمک زیادی کند. تمرینات هوازی نیز در اصلاح گودی کمر مناسب است. از مهم ترین حرکات اصلاحی گودی کمر می توان به موارد زیر اشاره کرد:

تمرین سوپرمن تمرینی مناسب برای رفع گودی کمر

از جمله مهم ترین حرکات اصلاحی گودی کمر در بدنسازی می توان به تمرین سوپرمن اشاره کرد. شما باید حتما به روی شکم دراز بکشید. پس از آن بازوها را به سمت جلو دراز کنید. به صورت همزمان باید  قفسه سینه، بازوها و پاها را از روی زمین بلند کنید. در هنگام بازدم 2 یا 3 ثانیه دست ها را به سمت جلو نگه دارید. در زمان دم قفسه سینه، بازوها و پاها را به صورت کامل به طرف زمین بکشید.     

دراز و نشست برای رفع گودی کمر

یکی از حرکات اصلاحی گودی کمر در بدنسازی دراز و نشست است.  شما باید به قسمت پشت دراز بکشید و زانوهایتان را فقط با زاویه 90 درجه خم کنید. بازوهایتان را روی قفسه سینه یا پشت سر خود بگذارید و نیم تنه خود را به طرف بالا بکشید. پس از آن باید حتما نیم تنه خود را به سمت پایین بکشید.

اصلاح گودی کمر با پلانک

از حرکات اصلاحی گودی کمر در بدنسازی می توان به پلانک اشاره کرد. شما باید دست ها و زانوهایتان را روی زمین قرار داده و به اندازه عرض شانه از یکدیگر باز کنید. در این مرحله شما باید مطمئن شوید که شانه ها با یک دیگر در یک راستا قرار دارند. هر دو زانو را از روی زمین بلند کرده و پاهایتان را به سمت عقب کشیده تا بدنتان کاملا صاف شود. به طرف پایین نگاه کنید تا اطمینان حاصل کنید که گردن هم راستا با ستون فقرات باشد. این موقعیت را باید حتما ثابت نگه دارید. در آخرین مرحله باید باسن خود را منقبض کنید و پشت خود را صاف نگه دارید.

پلانک معکوس برای رفع گودی کمر

از حرکت اصلاحی گودی کمر در بدنسازی می توان پلانک معکوس را نام برد. شما برای این کار باید پاهایتان را به طرف جلو بکشید و دست های خود را به سمت عقب  قرار دهید. به گونه ای که دست هایتان به زمین تکیه کند. قسمت پشت شما باید حتما در زاویه 45 درجه نسبت به زمین قرار داشته باشد. کف دست هایتان را به طرف پایین قرار دهید. بازوهایتان باید حتما صاف و اندکی مایل به پشت باشد. به سقف نگاه کرده و باسن خود را از روی زمین بلند نمایید. پیش از پایین آمدن بدن، به مدت زمان 10 تا 20 ثانیه موقعیت بدن خود را ثابت نگه دارید.      

آیا اسکولیوز به فرزند منتقل می‌شود؟ نتایج آزمایش اسکولیوز و ژنتیک نشان داده است، برای افرادی که برای اولین بار مبتلا به اسکولیوز تشخیص داده شده‌اند، بسیار رایج است که پزشکان ممکن است از بیمار یا والدین او سؤالاتی در مورد سلامتی بیمار بپرسند. برای مثال، یک پزشک ممکن است موارد زیر را بپرسد:

سوال: آیا اسکولیوز به فرزند منتقل می‌شود؟

اگر فرد دیگری در خانواده به بیماری اسکولیوز مبتلا باشد؟ سؤالات اضافی می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

آیا ژنی وجود دارد که نسل‌ها را منتقل کند و احتمالاً باعث اسکولیوز شود؟

آیا وضعیت اسکولیوز یک مشکل ارثی است؟

همه این سؤالات و پاسخ‌های آن‌ها می‌تواند به بینش در مورد وضعیت اسکولیوز منجر شود.

آیا اسکولیوز به فرزند منتقل می‌شود؟ هیچ مدرک روشن یا مدرکی وجود ندارد که والدین می‌توانند ژن اسکولیوز را به فرزندان خود منتقل کنند. برخلاف سایر بیماری‌های ارثی، تفاوت زیادی در نوع و شدت بیماری وجود دارد که از نسلی به نسل دیگر ایجاد می‌شود. به عنوان مثال، مشخص است که اسکولیوز می‌تواند در یک دوقلو همسان رخ دهد و دیگری نه.

[sc name=”didar”][/sc]

از آنجایی که 80 درصد موارد اسکولیوز دلایل ناشناخته‌ای دارند، بسیاری از افراد معتقدند که یک نقص ژنتیکی به عنوان علت وجود دارد. برخی از مطالعات به ژن‌های مربوط به کشش فیبر عصبی، تراکم استخوان، ساختار بافتی و حرکت بیش از حد مفاصل اشاره می‌کنند. همچنین تمامی این بیماری‌ها تا حدودی در بروز اسکولیوز نقش دارند.

این مطالعه نشان می‌دهد که دانشمندان و محققان هیچ مدرکی برای شناسایی یک ژن یا گروهی از ژن‌های ایجاد کننده اسکولیوز ندارند. علاوه بر این، تعیین علل ریشه‌ای ایجاد وضعیت اسکولیوز در یک فرد بسیار دشوار است. با این حال، دلایل بالقوه متفاوتی وجود دارد که به شرح زیر است.

آیا اسکولیوز به فرزند منتقل می‌شود؟ پژوهش در رابطه با اسکولیوز

برای مدت طولانی، پزشکان، دانشمندان و محققان در تلاش برای درک اسکولیوز و تعیین علت یا علل آن بوده‌اند. در انجام این کار، محققان بسیاری از عوامل فردی را مورد بررسی قرار داده اند که شامل عدم تقارن در لگن تا تنش نخاع می‌شود. حتی با وجود سهولت ارتباط امروزی و بزرگنمایی آنلاین، پزشکان علتی را مشخص نکرده‌اند و به نظر می‌رسد که افراد مختلف به دلایل مختلف به اسکولیوز مبتلا هستند. در ادامه به توضیح در رابطه با اسکولیوز می‌پردازیم:

یک اثر ثانویه بالقوه آسیب نخاعی، ایجاد اسکولیوز است. اسکولیوز وضعیتی را توصیف می‌کند که در آن ستون فقرات دچار انحنای جانبی می‌شود. در حالی که در دوران نوجوانی شایع‌تر است، اسکولیوز می‌تواند در بزرگسالی نیز ایجاد شود، به خصوص زمانی که آسیب نخاعی درگیر باشد. برای کمک به درک ارتباط بین آسیب نخاعی و اسکولیوز، در این مقاله به بحث خواهیم پرداخت:

آیا آسیب نخاعی می‌تواند باعث اسکولیوز شود؟

آسیب نخاعی می‌تواند ماهیچه‌های تشکیل دهنده تنه را فلج کند که می‌تواند حفظ تعادل و وضعیت نشستن را به خصوص در صورت عدم حمایت دشوار کند، زمانی که وضعیت بدن به طور مداوم به خطر بیفتد، می‌تواند به ایجاد اسکولیوز عصبی عضلانی کمک کند.

بر خلاف اسکولیوز ایدیوپاتیک (که شایع‌ترین شکل بدشکلی ستون فقرات است)، اسکولیوز عصبی عضلانی نتیجه آسیب به سیستم عصبی مرکزی (مغز و یا نخاع) است. بسته به ناحیه آسیب عصبی در CNS، کنترل حرکتی ممکن است تحت تأثیر قرار گیرد، در نتیجه عدم ثبات در عضلات اطراف ستون فقرات و در نتیجه خطر ابتلا به اسکولیوز عصبی عضلانی افزایش می‌یابد. به دنبال آسیب نخاعی، افراد ممکن است کنترل حرکتی و یا حس خود را از دست بدهند که می‌تواند منجر به مشکلاتی در حفظ وضعیت عمودی شود.

علاوه بر این، برخی از افراد مبتلا به آسیب نخاعی، انقباضات ماهیچه‌ای غیرارادی و طولانی‌مدت به نام اسپاستیسیتی را تجربه می‌کنند که می‌تواند بدن را به حالت‌های غیرطبیعی بکشاند و بیشتر به ایجاد اسکولیوز کمک کند. از آنجایی که افراد مبتلا به بیماری‌های عصبی تمایل به نرخ بالاتری از ناهنجاری ستون فقرات دارند، درک خطرات مرتبط با اسکولیوز کنترل نشده و نحوه مدیریت مؤثر وضعیت بدن ضروری است. در بخش زیر بحث خواهیم کرد که چگونه اسکولیوز عصبی عضلانی ناشی از آسیب نخاعی می‌تواند بر کیفیت زندگی تأثیر بگذارد.

چگونه اسکولیوز بعد از آسیب نخاع می‌تواند بر کیفیت زندگی تأثیر بگذارد.

ایجاد اسکولیوز در نتیجه آسیب نخاعی می‌تواند کیفیت زندگی را از طرق مختلف تحت تأثیر قرار دهد. انحنای جانبی ستون فقرات به طور کامل مرکز ثقل را تغییر می‌دهد و حفظ تعادل را دشوار می‌کند. در نتیجه، افراد ممکن است عوارض جسمی مختلفی را تجربه کنند، از جمله:

مشکل در راه رفتن، نشستن یا ایستادن مستقل

سقوط‌های مکرر

درد مزمن به دلیل افزایش فشار روی کمر و باسن

ایجاد زخم‌های فشاری

مشکلات تنفسی

این عوارض می‌تواند به طور قابل توجهی بر استقلال عملکردی فرد تأثیر بگذارد و به چالش‌هایی در انجام فعالیت‌های روزمره زندگی مانند بلند شدن از رختخواب، انجام جابجایی با ویلچر و لباس پوشیدن کمک کند. در نتیجه، افراد ممکن است برای مراقبت از خود بیشتر به یک مراقب وابسته شوند. علاوه بر این، ایجاد اسکولیوز همچنین می‌تواند به سلامت روانی فرد آسیب برساند. اثرات روانی بالقوه اسکولیوز ثانویه به آسیب نخاعی عبارت‌اند از:

تصویر بدن ضعیف

انزوای اجتماعی

عزت نفس پایین

افسردگی

اکنون که خطرات جسمی و روانی مرتبط با اسکولیوز را درک کرده‌اید، بخش بعدی مداخلات مدیریتی را مورد بحث قرار می‌دهد.

نحوه مدیریت اسکولیوز پس از آسیب نخاعی

اگرچه اسکولیوز می‌تواند به تدریج پیشرفت کند و عوارض بیشتری ایجاد کند، اما به طور کلی یک اورژانس پزشکی در نظر گرفته نمی‌شود. با جستجوی پیشگیرانه مداخلات مدیریتی هنگامی که علائم اولیه وضعیت به خطر افتاده ظاهر می‌شود، افراد مبتلا به آسیب‌های نخاعی می‌توانند پیشرفت انحنای غیرطبیعی ستون فقرات را به حداقل برسانند و کیفیت زندگی خود را به حداکثر برسانند. در زیر، چندین مداخله مدیریتی برای اسکولیوز پس از آسیب نخاعی را مورد بحث قرار خواهیم داد.

اصلاحات ویلچر

به طور کلی، افرادی که دچار آسیب نخاعی شدیدتر و سطح بالاتر هستند، زمان زیادی را روی ویلچر خود می‌گذرانند زیرا منبع اصلی تحرک آن‌ها است. اضافه کردن اصلاحات ویلچر مانند قالب پشتی یا صندلی می‌تواند به قرار دادن بالاتنه در جهت عملکردی‌تر کمک کند. این امر حفظ تعادل در نشستن را بدون به خطر انداختن وضعیت بدن آسان‌تر می‌کند.

بریس ها

بریس ستون فقرات یک وسیله پوشیدنی است که به ارتقای هم ترازی اسکلتی عضلانی کمک می‌کند. انواع بریس های ستون فقرات موجود است. برخی از آن‌ها به دور کل تنه می‌پیچند، در حالی که برخی دیگر فقط در اطراف یک ناحیه خاص پیچیده می‌شوند تا حمایت ساختاری بیشتری را ایجاد کنند. درک این نکته مهم است که پوشیدن بریس یا استفاده از ویلچر اثرات اسکولیوز را معکوس نمی‌کند. با این حال، می‌تواند کمک کند:

از تنه خود حمایت کنید تا حفظ تعادل در نشستن راحت‌تر باشد

به آرامی عضلات اسپاستیک را کشیده و از سفت شدن بیشتر عضلات جلوگیری کنید

تأخیر در نیاز به جراحی

تمرینات اصلاحی و ورزشی

شرکت در تمرینات اصلاحی و جلسات تمرینی پس از آسیب نخاعی برای شناسایی نقاط ضعف عملکردی و تلاش برای توان‌بخشی آن‌ها از طریق تمرینات هدفمند ضروری است. تمرینات اصلی با تقویت و تحریک اتصالات عصبی بین تنه و سیستم عصبی مرکزی به بهبود تعادل در نشستن کمک می‌کند. هرچه بیشتر تمرین کنید که به طور آگاهانه وضعیت نشستن خود را اصلاح کنید، احساس راحتی بیشتری خواهید داشت. این به این دلیل اتفاق می‌افتد که سیستم عصبی مرکزی دارای خاصیت عصبی (قابلیت سیم کشی مجدد) است و با تحریکات مکرر سازگار می‌شود.

عمل جراحي

جراحی فیوژن ستون فقرات، زمانی که به عنوان یک درمان برای اسکولیوز استفاده می‌شود، معمولاً تنها زمانی توصیه می‌شود که انحنای ستون فقرات شروع به شدید شدن کند (حدود 50 درجه). این شامل استفاده از پیوند استخوان، پیچ و میله برای جوش دادن مهره‌ها به یکدیگر است. اگرچه جراحی احتمالاً انحنای ستون فقرات را به طور کامل صاف نمی‌کند، اما از پیشرفت انحنا جلوگیری می‌کند.

آسیب نخاعی و اسکولیوز

اسکولیوز می‌تواند پس از آسیب نخاعی به دلیل آسیب عصبی ایجاد شود که منجر به از دست دادن کنترل بر عضلات تشکیل دهنده مرکز بدن می‌شود. این عضلات برای حفظ تعادل ضروری هستند. بدون کنترل بر روی آن‌ها، افراد برای حفظ وضعیت عمودی و شروع به خم شدن به پهلو مبارزه می‌کنند. علاوه بر این، انقباضات غیرارادی عضلانی به نام اسپاستیسیتی می‌تواند منجر به تنش نامتقارن عضلانی در سراسر بدن شود و بیشتر به ایجاد اسکولیوز کمک کند.

اسکولیوز پس از آسیب نخاعی را می‌توان به طور مؤثر از طریق بریس، تمرینات اصلاحی، فیزیوتراپی و جراحی مدیریت کرد. با این حال، توانایی بازیابی کنترل بر عضلات مرکزی در درجه اول به شدت و سطح اسکولیوز و اینکه چقدر به طور منظم به دنبال توان‌بخشی هستید بستگی دارد.

امیدواریم این مقاله به انگیزه دهد تا اقدامات احتیاطی لازم برای جلوگیری از وضعیت بدنی به خطر افتاده و به حداکثر رساندن تحرک خود را انجام دهید.

تاندونیت کشکک که به آن زانوی جامپر نیز گفته می‌شود، یک آسیب شایع در استفاده بیش از حد از زانو در ورزشکاران است. زمانی اتفاق می‌افتد که تاندون‌های متصل کننده کاسه زانو به ساق پا ملتهب و دردناک می‌شوند.

حرکات تکراری، مانند دویدن و پریدن، می‌توانند تاندون‌های متصل کننده کاسه زانو و ساق پا را تشدید کنند. زمانی که این تاندون‌ها تحت فشار مکرر قرار می‌گیرند، فرد ممکن است دچار تاندونیت شود. این یک بیماری شایع است که باعث درد در تاندون آسیب دیده می‌شود. معمولاً، افراد می‌توانند تاندونیت را با استراحت، یخ و مسکن‌های بدون نسخه (OTC) مدیریت کنند. اگر این گزینه‌های درمان خانگی علائم را تسکین ندهند، ممکن است فرد نیاز به تماس با پزشک داشته باشد. در مورد علل ایجاد تاندونیت کشکک، کشش و تمرینات ورزشی برای درمان آن و موارد دیگر بیشتر بخوانید.

تاندونیت کشکک چیست؟

تاندون‌ها نوارهای بافتی قوی و انعطاف پذیری هستند که ماهیچه‌ها را به استخوان‌ها متصل می‌کنند. آن‌ها به فرد کمک می‌کنند تا اندام و مفاصل خود را حرکت دهد. اگر فردی بیش از حد از تاندون استفاده کند یا فشار زیادی به تاندون وارد کند، پارگی‌های ریز ممکن است ایجاد شود که می‌تواند باعث درد و التهاب شود. در تاندونیت کشکک زانو، فرد به تاندون‌های متصل کننده کاسه زانو و ساق پا آسیب می‌رساند. در افرادی که ورزش‌هایی انجام می‌دهند که شامل دویدن و پریدن‌های مکرر است، این مشکل رایج است. تاندونیت کشکک با موارد زیر نیز نامیده می‌شود:

تاندونوز کشکک

تاندینوپاتی کشکک

زانوی جامپر

تاندونیت کشکک به تدریج ایجاد می‌شود. هر بار که تاندون تحت فشار قرار می‌گیرد، این وضعیت شدیدتر می‌شود، بنابراین ضروری است که فرد پس از هر آسیب به زانوی خود استراحت دهد. این استراحت به بدن زمان می‌دهد تا بهبود یابد.

درمان تاندونیت کشکک

درمان تاندونیت کشکک معمولاً بر کاهش درد و التهاب متمرکز است. ابتدا، فرد باید هرگونه فعالیتی را که می‌تواند آسیب را بدتر کند، متوقف کند و به بدن زمان دهد تا بهبود یابد. این بدان معنی است که آن‌ها باید از هر گونه فعالیتی که ممکن است منجر به آسیب شده باشد، مانند پریدن و ورزش‌های پر برخورد خودداری کنند. آن‌ها همچنین باید به پای آسیب‌دیده استراحت دهند، یخ را روی آن ناحیه بمالند و داروهای ضد التهابی OTC مصرف کنند. این اقدامات می‌تواند تورم را کاهش دهد که می‌تواند درد را کاهش دهد.

اگر اقدامات درمانی خانگی علائم فرد را برطرف نکرد یا تاندونیت عود کرد ممکن است لازم باشد با پزشک تماس بگیرید. آن‌ها می‌توانند بسته به آسیب، سن فرد و سطح فعالیت، درمان بیشتری را توصیه کنند.

پارگی‌های کوچک یا جزئی ممکن است نیاز به استراحت و تمرینات توانبخشی داشته باشند. با این حال، اگر آسیب فردی جدی‌تر باشد، پزشک ممکن است استفاده از زانوبند را برای 3 تا 6 هفته توصیه کند. این کار مفصل را بی حرکت می‌کند و به تاندون اجازه می‌دهد تا بهبود یابد.

تمرینات اصلاحی می‌تواند به بازیابی تدریجی حرکت با بهبودی تاندون کمک کند. یک متخصص حرکات اصلاحی همچنین ممکن است ورزش‌های تقویتی و کششی را توصیه کند که افراد می‌توانند در خانه انجام دهند.

علاوه بر این، متخصص حرکات اصلاحی می‌تواند با یافتن علت تاندونیت از آسیب مجدد جلوگیری کند. برای انجام این کار، آن‌ها می‌توانند الگوهای حرکتی فرد را بررسی کنند و تعیین کنند که چرا تاندون‌ها بیش از حد کشیده شده‌اند. به عنوان مثال، اگر فردی عضلات ضعیفی داشته باشد، زانوها ممکن است هنگام دویدن یا پریدن ضربه بیشتری وارد کنند که می‌تواند باعث درد شود.

در موارد نادر، تاندونیت درمان نشده می‌تواند منجر به پارگی کامل تاندون شود. اگر این اتفاق بیفتد، ممکن است فرد نیاز به جراحی برای اتصال مجدد تاندون به استخوان داشته باشد.

ورزش و کشش در تاندونیت کشکک

اگر فردی مبتلا به تاندونیت کشکک باشد، ممکن است بخواهد با پزشک یا متخصص حرکات اصلاحی تماس بگیرد تا تمرینات ورزشی را توصیه کنند. انجام تمرینات نادرست، یا انجام بیش از حد زود هنگام، می‌تواند باعث آسیب بیشتر شود. افراد باید مراقب باشند که ورزش‌های ملایم انجام دهند و به آرامی پیشرفت کنند. چند نمونه از تمرین‌هایی که ممکن است مفید باشند عبارت‌اند از:

کشش همسترینگ نشسته

روی زمین نشسته، یک پای خود را مستقیماً در جلو دراز کنید. پا را صاف نگه دارید و انگشتان پا را به سمت بالا نگه دارید، به آرامی به سمت پا متمایل شوید. این حالت را به مدت 30 ثانیه نگه دارید و در هر دو طرف تکرار کنید.

کشش عضلات چهارسر

با یک دست روی دیوار یا صندلی برای حمایت، یک مچ پا را بگیرید و به آرامی به سمت باسن بکشید. این وضعیت را به مدت 30 ثانیه نگه دارید. به آرامی پا را رها کنید و از طرف دیگر این کار را تکرار کنید. از طرف دیگر، فرد می‌تواند با دراز کشیدن روی شکم و کشیدن آرام پاشنه پا به سمت باسن، کشش عضلات چهارسر مستعد را تمرین کند.

اسکوات

بایستید و پاها را به اندازه عرض شانه باز کنید. پشت را صاف نگه دارید، به آرامی زانوها را خم کنید در حالی که عضلات باسن را درگیر می‌کنید. تا جایی که راحت است پایین بروید. 8-10 بار تکرار کنید.

از طرف دیگر، فرد می‌تواند با قرار دادن پاشنه‌های خود روی یک بلوک کوچک یا کتاب ضخیم، اسکوات راحت‌تری را امتحان کند. این مقداری از فشار را از روی تاندون‌های کشکک در هنگام انجام اسکات می‌گیرد.

لیفت پا به پشت خوابیده

به پشت دراز بکشید و پاها را صاف به سمت بالا دراز کنید. به آرامی یک پا را پایین بیاورید در حالی که زانو را صاف نگه داشته‌اید، سپس چهار پا را فعال کنید تا پا را بلند کنید. 5 بار در هر طرف تکرار کنید.

علل ایجاد تاندونیت کشکک

فعالیت‌های تکراری معمولاً علت تاندونیت کشکک هستند. در افرادی که ورزش‌هایی را انجام می‌دهند که شامل دویدن و پریدن می‌شود، رایج است. به عنوان مثال، یک مطالعه آلمانی در سال 2017 نشان داد که حدود 13٪ از بازیکنان جوان فوتبال منبع مورد اعتماد تاندونیت کشکک را تجربه کرده‌اند. افزایش ناگهانی حجم تمرین، دویدن یا پریدن روی سطوح سخت مانند بتن و ورزش بیش از حد نیز می‌تواند باعث التهاب تاندون شود.

علائم تاندونیت کشکک

علامت اصلی تاندونیت کشکک، درد مبهم درست زیر کاسه زانو است. همچنین ممکن است تورم و حساسیت در اطراف زانو وجود داشته باشد. در ابتدا، علائم فرد ممکن است خفیف باشد، فقط در طول ورزش شدید رخ می‌دهد. با این حال، آن‌ها می‌توانند در طول زمان بدتر شوند.

اگر تاندونیت کشکک درمان نشود، ممکن است فرد در معرض پارگی تاندون باشد. پارگی بزرگ تاندون کشکک یک آسیب جدی است و پارگی کامل تاندون را از کشکک زانو جدا می‌کند. آن‌ها ممکن است صدای پارگی یا ترکیدن را بشنوند و درد قابل توجهی را احساس کنند.

تشخیص تاندونیت کشکک

مهم است که درد یا ناراحتی مداوم زانو را نادیده نگیرید. تشخیص زود هنگام تاندونیت کشکک به این معنی است که درمان آسان‌تر و سریع‌تر خواهد بود و خطر آسیب جدی را در فرد کاهش می‌دهد.

یک پزشک یا متخصص حرکات اصلاحی با انجام یک معاینه فیزیکی، این وضعیت را به منبع قابل اعتماد تشخیص می‌دهد. آن‌ها ممکن است کمی فشار ملایم به زانو وارد کنند و دامنه حرکتی آن را آزمایش کنند. علاوه بر این، آن‌ها ممکن است در مورد علائم فرد و مدت زمانی که درد را تجربه کرده‌اند بپرسند.

راه‌های مختلفی برای تشخیص تاندونیت کشکک وجود دارد، بنابراین تجربه افراد ممکن است متفاوت باشد. پزشکان معمولاً از اولتراسوند برای شناسایی وضعیت و بررسی هرگونه آسیب جدی تاندون استفاده می‌کنند. آن‌ها ممکن است دستور MRI را بدهند تا تصویر دقیقی از آسیب دیدگی فرد در موارد شدیدتر دریافت کنند.

جلوگیری از تاندونیت کشکک

پس از بهبودی یک فرد از تاندونیت کشکک، می‌تواند اقداماتی را برای جلوگیری از آسیب‌های بعدی انجام دهد. هرکسی که ورزشی شامل دویدن و پریدن‌های مکرر انجام می‌دهد می‌تواند خطر آسیب دیدگی خود را با موارد زیر کاهش دهد:

گرم کردن و کشش قبل از ورزش

سرد کردن و کشش بعد از ورزش

استفاده از تکیه گاه زانو هنگام ورزش

انجام تمریناتی برای تقویت عضلات پا و حمایت از زانو

اجتناب از پریدن و فرود بر روی سطوح بسیار سخت مانند بتن

زمان بهبودی تاندونیت کشکک

زمان بهبودی برای تاندونیت کشکک متفاوت است. این بستگی به شدت آسیب یک فرد، سلامت کلی و سن آن‌ها و نحوه درمان این بیماری دارد. اگر فردی تاندونیت خفیف داشته باشد، ممکن است بتواند در عرض 3 هفته به فعالیت‌های عادی خود بازگردد. در موارد شدیدتر، بهبودی ممکن است 3 ماه یا بیشتر طول بکشد. برخی از افراد حتی پس از بهبودی از تاندونیت کشکک زانو درد مداوم دارند. اگرچه درد معمولاً خفیف و قابل کنترل است، تاندونیت مداوم می‌تواند مانع از انجام برخی ورزش‌ها شود.

تاندونیت کشکک می‌تواند به تدریج ایجاد شود، بنابراین تشخیص آن در ابتدا دشوار است. هر کسی که ناراحتی یا درد زانو دارد باید با پزشک تماس بگیرد تا زانوی خود را ارزیابی کند. استراحت و بستن زانو به تاندون زمان می‌دهد تا بهبود یابد. در بیشتر موارد، تاندونیت خفیف کشکک در عرض چند هفته بهبود می‌یابد. اگر درد ادامه یابد، پزشک یا متخصص حرکات اصلاحی می‌تواند گزینه‌های درمانی بیشتری را توصیه کند.

تاندونیت کشکک یک آسیب شایع زانو در بین ورزشکاران است. دویدن و پریدن‌های مکرر به تاندون کشکک آسیب می‌رساند و باعث درد و التهاب می‌شود. بهترین درمان، استراحت و اجتناب از فعالیت‌هایی است که ممکن است آسیب را بدتر کند. پزشکان همچنین ممکن است تمرینات درمانی، فعالیت‌های اصلاحی، یخ و گرما و مسکن‌ها را توصیه کنند.

کایروپراکتیک یکی از شیوه های درمانی بسیار مهم است که به آن درمان دستی نیز می گویند. در این روش متخصص کایروپراکتیک با استفاده از تکنیک های خاص به درمان دیسک کمر می پردازد. در این نوشتار قصد داریم به سوال کایروپراکتیک دیسک کمر چیست؟ پاسخ دهیم.       

      [sc name=”didar”][/sc]

معنای کایروپراکتیک دیسک کمر

پیش از اینکه به سوال کایروپراکتیک دیسک کمر چیست؟ پاسخ دهیم باید بدانید کایروپراکتیک یک روش بسیار ایمن است که توسط کایروپراکتور و متخصص فیزیوتراپی انجام می شود. این روش به کسانی که در ناحیه ستون فقرات درد دارند پیشنهاد می شود. کایروپراکتور از کشش ها، حرکات منظم و روش های درمان دستی استفاده می کند. با این کار پروسه بهبودی زودتر حاصل می شود. خوب است بداند هدف اصلی از درمان های کایروپراکتیک کاهش آسیب دیدگی عصب ها،  بهبود عملکرد مفاصل و افزایش دامنه حرکتی مفاصل می باشد. این روش درمانی بدون جراحی می باشد. دیسک جزو اجزای مهم ستون فقرات به شمار می رود. هنگامی که فشار روی دیسک ها قرار می گیرد با بیرون زدگی دیسک مواجه می شویم. بیرون زدگی دیسک به وسیله کایروپراکتیک درمان می شود.  زمان انجام این روند درمانی، بیمار باید روی تخت دراز بکشد و متخصص کایروپراکتیک با تکنیک های دستی بیمار را درمان می کند. 

مزایای کایروپراکتیک دیسک کمر

مزایای کایروپراکتیک دیسک کمر بسیار فراوان می باشد. در ادامه به مهمترین مزایای آن می پردازیم:

• با کایروپراکتیک دیسک کمر توانایی های شناختی بهبود می یابد.
• سلامت کلی کودکان و نوزادان بهبود می یابد.
• این روش درمانی از هر گونه درد در ناحیه مفاصل و ستون فقرات جلوگیری می کند.
• کیفیت زندگی فرد با این روش درمانی بهبود می یابد.
• عملکرد ورزشی کسانی که دیسک کمر دارند با کایروپراکتیک بهبود می یابد.
• میزان استرس افراد با این شیوه درمانی به حداقل می رسد.
• ناراحتی پیش از زایمان و در زمان بارداری کاهش می یابد.
• درد بعد از  زایمان به حداقل می رسد.
• انرژی فرد و کیفیت خواب او بالا می رود.  

• افرادی که افسرده و بی انرژی هستند، می توانند با اطمینان این روش درمانی را انتخاب کنند.
• با این روش وضعیت خلقی فرد بهتر می شود.
• گردش خون با کایروپراکتیک بهبود می یابد. 
• سیستم ایمنی بدن به وسیله کایروپراکتیک تقویت می شود.
• عملکرد دستگاه های زیستی مثل ریه، قلب، دستگاه گوارش و سینوس ها با این روش بهبود می یابد.

کایروپراکتیک دیسک کمر چیست؟

در این مقاله قرار است به سوال کایروپراکتیک دیسک کمر چیست؟ پاسخ دهیم. کایروپراکتیک علمی است که در کنار فیزیوتراپی انجام می شود. این روش درمانی مشکلاتی که در ناحیه ستون فقرات ایجاد شود را درمان می کند. در کایروپراکتیک مهره های ستون فقرات به هیچ عنوان جابجا نمی شوند. با تنظیم نمودن فاست مفاصل دردهای گردن، کمر و ستون فقرات درمان می شود.  

  بهترین تکنیک ها در کایروپراکتیک دیسک کمر

بهترین تکنیک ها در کایروپراکتیک دیسک کمر عبارتند از:

• مفصل ها و بافت های نرم با کایروپراکتیک دیسک کمر اصلاح می شود.
• یکی از بهترین تکنیک ها در کایروپراکتیک دیسک کمر درمان به روش سنتی می باشد. با این تکنیک مشکلات ستون فقرات بهبود می یابد. 

کایروپراکتورها از بهترین تکنیک ها در کایروپراکتیک دیسک کمر استفاده می کنند و از مواد دارویی و شیمیایی استفاده نمی کنند. بخش های اسکلتی که دچار مشکل شده اند با این روش درمان می شوند. درمان مفاصل  بدون درد است.

دردهای ستون فقرات با کایروپراکتیک چگونه درمان می شوند؟

با کایروپراکتیک دیسک کمر می توان مشکلات گردن و کمر را درمان نمود. بعضی از مشکلاتی که با این روش درمان می شوند، عبارتند از:

• سیاتیک
• دیسک کمر
• درد در قسمت شانه
• پا درد
• مچ دست
• آرتروز گردن
• آرنج
• اختلالات گوارشی
• عادت ماهیانه سخت و دردناک   
• کمر دردها در دوره بارداری

کمردرد شدید یکی از شایع‌ ترین مشکلات اسکلتی‌ عضلانی در میان بزرگسالان است که ممکن است به‌طور ناگهانی ظاهر شود یا به مرور زمان شدت بگیرد، این عارضه نه‌ تنها کیفیت زندگی را کاهش می‌دهد، بلکه می‌ تواند نشانه‌ای از یک بیماری جدی یا آسیب پنهان باشد. در این مطلب بررسی می‌کنیم که کمردرد شدید نشانه چیست؟ و چه زمانی باید آن را جدی بگیرید. اگر شما هم با درد در ناحیه پایین کمر مواجه هستید و نگران علت آن هستید، در ادامه با مهم‌ترین دلایل، علائم هشداردهنده و انواع کمردرد آشنا خواهید شد تا تصمیم‌گیری دقیق‌ تری برای مراجعه به پزشک داشته باشید.

چه افرادی در معرض خطر کمردرد قرار دارند؟

پیش از اینکه به سوال کمردرد شدید نشانه چیست؟  پاسخ دهیم خوب است بدانید کمردرد در اوایل دوران جوانی مثلا بیست سالگی آغاز می شود و تا دوره بزرگسالی نیز ادامه دارد، 80 تا 85 درصد از مردم عادی درگیر این موضوع  هستند. 

نشانه های بارز کمردرد شدید

مهم ترین نشانه های بارز کمردرد شدید دردهای مربوط به پشت، پاها و باسن می باشد، بعضی از مشکلات بارز  باعث ایجاد درد در دیگر بخش های بدن می شوند. این گونه دردها ممکن است بدون درمان برطرف شوند ولی اگر هر کدام از نشانه های زیر را داشتید حتما به پزشک مراجعه نمایید:

• بی حسی شدید در ناحیه باسن
• بی حسی شدید در ناحیه مقعد
• بی حسی شدید در اطراف ناحیه تناسلی
• بی اختیاری ادرار و مدفوع
• یکی از مهم ترین نشانه ها اختلال در کنترل حرکات روده می باشد.
• آسیب شدید در ناحیه کمر
• دردی که به بخش هایی از زانو سرایت کند.
• درد در قسمت پاها
• کمر درد شدید، به گونه ای که با استراحت و دراز کشیدن نیز برطرف نمی شود.
• تورم یا التهابات شدید در پشت
• کاهش وزن شدید
• تب

[sc name=”didar”][/sc]

کمردرد شدید نشانه چیست؟

در این بخش به سوال کمردرد شدید نشانه چیست؟ پاسخ می دهیم اما بهتر است بدانید کمر انسان از رباط ها، دیسک ها، تاندون ها و ماهیچه ها ساخته شده است به همین خاطر ما می توانیم حرکت کنیم. اگر در هر کدام از این اعضا مشکلی به وجود آید باعث کمردرد شدید می شود. علت آسیب می تواند به فشار، بلند کردن اشیاء بسیار سنگین و انجام یک حرکت شدید و ناگهانی مربوط شود. از علل شایع  می توان به موارد زیر اشاره کرد:

• شکستگی، آسیب و یا از سقوط از ارتفاع
• دیسک هایی که به شدت آسیب دیده اند.
• تنش ها و اسپاسم عضلانی
• کشیدگی بخشی از رباط ها یا عضلات

کمردرد شدید چه دلیلی دارد؟

به یاد داشته باشید دلیل کمردرد شدید می تواند به موارد زیر نیز مربوط شود:

• خوابیدن و استراحت کردن روی تشک سفت و نامناسب سبب کمردرد شدید می شود.
• رانندگی های بسیار زیاد و طولانی مدت، کمردرد را تشدید می کند.
• ایستادن های طولانی مدت باعث کمردرد شدید می شود.
• نشستن های طولانی مدت این مورد را تشدید می کند.
• بلند کردن و حمل وسایل بسیار سنگین موجب این بیماری می شود.

• اگر فردی برای مدت طولانی خم شود
• سرفه و عطسه 
• یکی دیگر از علائم کمردرد شدید می تواند به سرطان ستون فقرات مربوط شود. زیرا تومور می تواند به راحتی به عصب فشار زیادی وارد کند.
• بیماری های التهابی مربوط به لگن، کلیه و مثانه 
• کسانی که درگیر اختلالات خواب هستند

کمردرد چند نوع دارد؟

در بخش قبلی به دلیل کمردرد شدید اشاره کردیم، در این بخش به انواع کمردرد می پردازیم:

1. کمردرد زود گذر و گذرا: در این نوع کمردرد، درد در قسمت ستون فقرات ایجاد می شود. درست است که این درد گذرا است اما باید سریع درمان شود، زیرا می تواند عود کند.
2. کمردرد حاد: به کمردردی که کمتر یک ماه از آغاز آن می گذرد حاد می گویند. ممکن است این نوع کمردرد آسیب شدیدی نباشد اما باید حتما پیشگیری شود. اگر درد شدید تر شود امکان دارد درمان آن دشوارتر شود.

• کمردردی که بیشتر از یک ماه از شروع آن می گذرد مزمن می گویند، هنگامی که کمردرد درمان نشود به این مرحله می رسد. برای این نوع کمردرد باید ارزیابی های دقیق صورت بگیرد و بیمار حتما باید تحت نظر متخصص باشد. متخصص برای بیمار انجام معاینات بالینی و آزمایشات پاراکلینیکی را ضروری می داند.

جمع بندی

کمردرد شدید می‌تواند نشانه‌ ای از یک اختلال ساده مانند کشیدگی عضلات باشد یا زنگ خطری برای مشکلات جدی‌ تر همچون فتق دیسک، آسیب عصبی یا حتی تومورهای نخاعی شود پس آگاهی از علائم هشداردهنده کمردرد مانند بی‌ حسی در نواحی خاص، بی‌ اختیاری ادرار یا مدفوع، تب، کاهش وزن ناگهانی یا درد منتشرشونده به پاها، برای تشخیص سریع بسیار مهم است.

این درد ممکن است به‌صورت گذرا، حاد یا مزمن ظاهر شود و هر نوع آن نیاز به بررسی و درمان متفاوتی دارد، از آن‌جا که کمردرد یکی از شایع‌ ترین مشکلات عضلانی-اسکلتی در میان افراد جوان تا بزرگسال است، شناخت دلایل آن از جمله نشستن‌های طولانی، بلند کردن اجسام سنگین، تشک نامناسب یا بیماری‌های زمینه‌ای اهمیت زیادی دارد. در صورت مشاهده علائم شدید یا ماندگار، مشاوره با پزشک متخصص ضروری است تا از عوارض احتمالی جلوگیری شود.

بهتر است بدانید ستون فقرات انسان 26 مهره دارد و توسط صفحاتی که به آنها دیسک کمر می گویند، از هم جدا می شوند. برخی اوقات دیسک از بخش عقبی درگیر فتق یا بیرون زدگی می شود. این امر موجب درد در کمر و پا می شود. در این نوشتار قصد داریم به سوال آیا کایروپراکتیک دیسک کمر را درمان می کند؟ پاسخ دهیم.   

آیا بدون جراحی می توان دیسک کمر را درمان کرد؟

پیش از اینکه به سوال آیا کایروپراکتیک دیسک کمر را درمان می کند؟  پاسخ دهیم بهتر است بدانید درمان های غیر جراحی دیسک کمر به سه گروه تقسیم بندی می شوند:

• درمان هایی که به وسیله پمادها و داروها صورت می گیرد. به این نوع درمان ها، درمان های طبی می گویند.
• درمان هایی که متخصص حرفه ای توصیه می کند، مانند کشش کمری، ماساژ، مانیپولاسیون و لیزر
• درمان های غیر جراحی که در گروه سوم قرار می گیرند، شامل درمان های پیشرفته تر می شوند مانند: تزریق مواد ضد التهاب در درون مفاصل ستون فقرات. اگر دیسک پاره شود یا به ریشه های عصبی فشاری وارد شود، مواد درون دیسک آزاد می شود. تمام این مواد موجب التهابات شدید می شوند. التهاب به معنای ورم میکروسکوپی در یکی از اعضای بدن مثل زانو یا کمر می باشد.

[sc name=”didar”][/sc]

آیا کایروپراکتیک دیسک کمر را درمان می کند؟

در این بخش به سوال مهم آیا کایروپراکتیک دیسک کمر را درمان می کند؟ پاسخ می دهیم. درمان های اساسی کایروپراکتیک که به آن درمان های دستی نیز می گویند، یکی از درمان های مهم برای درمان دیسک کمر است. کایروپراکتور در آغاز  از بیمار در مورد سابقه پزشکی او سوالاتی می پرسد. پس از آن معاینه بدنی صورت می گیرد. امکان دارد کایروپراکتور از تصویربرداری تشخیصی و آزمایشات آزمایشگاهی نیز استفاده نماید. زیرا باید مشخص شود که آیا کایروپراکتیک برای درمان کمر درد بیمار مناسب می باشد یا خیر. برنامه درمانی که کایروپراکتور تعیین می کند شامل مانیپولاسیون ستون فقرات یا دستکاری است. در این مرحله باید کایروپراکتور مفاصل را دستکاری کند و برای بهبود دامنه و کیفیت حرکت از یک نیروی کنترل کننده استفاده کند. هدف این نوع روش درمانی جلوگیری از آسیب، کاهش درد و بهبود عملکرد بیمار می باشد.  

معاینه در کایروپراکتیک دیسک کمر

معاینه در کایروپراکتیک دیسک کمر مثل معاینه های استانداردی است که پزشک انجام می دهد. متخصص کایروپراکتیک پس از معاینه بیمار نوع درمان تعیین می کند. معاینه اولیه کایروپراکتیک برای درمان مفاصل سه مرحله را شامل می شود، این مراحل مهم عبارتند از:

• مشاوره: در مرحله اول بیمار درباره شدت درد خود به متخصص کایروپراکتیک توضیحاتی ارائه می دهد. این توضیحات عبارتند از: 1. تایم بروز نشانه های بیماری 2. تمام مواردی که درد را تشدید می کنند، مانند: بلند کردن اشیاء و ایستادن مداوم 3. توصیف نشانه های بیماری مثل درد و سوزش.
• همانطور که گفته شد بیمار در مرحله دوم شرح حال کامل بیماری را برای کایروپراکتور بازگو می کند. کایروپراکتور از بیمار سوالاتی در مورد عادات نامناسب غذایی، ژنتیک ، شغل و سابقه داشتن اختلالات مفاصل استخوانی می پرسد.
• در مرحله آخر معاینه فیزیکی صورت می گیرد. متخصص از آزمایش های ویژه ای مانند عکس برداری اشعه ایکس استفاده می کند. او با استفاده از آزمایش ها ارزیابی لازم را ارائه می دهد.

شیوه های درمان کایروپراکتیک

شیوه های درمان کایروپراکتیک عبارتند از:

• درمان کایروپراکتیک باعث آزاد شدن گازهای نیتروژن، دی اکسید کربن و اکسیژن می شود.
• اگر بیمار عضلات بیمار درگیر گرفتگی باشد، با این روش به راحتی درمان می شود.
• حرکت ستون مهره ها با این شیوه به خوبی درمان می شود.     

سخن پایانی

در بخش قبلی به شیوه های درمان کایروپراکتیک اشاره کردیم. لازم به ذکر است بدانید متخصص کایروپراکتیک برای کاهش درد در قسمت دیسک کمر از یخ استفاده می کند. بهتر است از یخ به مدت زمان 10 الی 15 استفاده شود. پس از آن برای بازگشت بهتر جریان خون از حوله گرم و آب گرم استفاده می گردد.  کایروپراکتور پس از این مرحله برای بیمار خود برنامه استقامتی و کششی طراحی می کند.    

افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید اغلب علائمی را در مچ دست خود دارند. در ادامه ببینیم آرتریت روماتوئید چگونه مچ دست را تحت تأثیر قرار می‌دهد؟

مجموعه‌ای از تمرینات می‌تواند به کاهش این علائم که شامل درد و سفتی است، کمک کند. آرتریت روماتوئید بیش از 1.3 میلیون آمریکایی را تحت تأثیر قرار می‌دهد. دست‌ها، مچ دست و زانو مناطقی هستند که معمولاً تحت تأثیر منبع مورد اعتماد قرار می‌گیرند. در این مقاله، به نحوه تأثیر آن بر روی مچ دست، همراه با علائم، تشخیص و درمان آن می‌پردازیم.

آرتریت روماتوئید اغلب باعث التهاب در یک یا هر دو مفصل مچ دست می‌شود که منجر به درد و تورم در ناحیه می‌شود. افراد همچنین متوجه سفتی مفاصل می‌شوند که می‌تواند حرکت مچ دست را مختل کند.

مچ دست یک مفصل پیچیده است که شامل بسیاری از مفاصل کوچک‌تر است. این استخوان از دو استخوان بزرگ و هشت استخوان کوچک‌تر تشکیل شده است.

این یک بیماری پیشرونده است که معمولاً در مفاصل کوچک مانند انگشتان دست و پا و در مفاصل متوسط ​​از جمله مچ دست شروع می‌شود و سپس به مفاصل بزرگتر گسترش می‌یابد. در حالی که علائم در ابتدا خفیف هستند، می‌توانند بسیار دردناک شوند. همان‌طور که پیشرفت می‌کند، آرتریت روماتوئید می‌تواند بر دامنه حرکت و انعطاف پذیری مفاصل مچ دست تأثیر بگذارد. فرد مبتلا به این بیماری احتمالاً سفتی و دامنه حرکتی محدودی را تجربه می‌کند. علائم در طول زمان، در قسمت‌هایی ظاهر می‌شوند و از بین می‌روند. اگر آرتریت روماتوئید مچ دست را تحت تأثیر قرار دهد، احتمالاً در نهایت روی دیگری نیز تأثیر می‌گذارد.

آرتریت روماتوئید می‌تواند به غضروف آسیب برساند، غضروفی که معمولاً مفصل را بالشتک می‌کند و به آن اجازه می‌دهد به آرامی حرکت کند. هنگامی که این بیماری غضروف را تجزیه می‌کند، استخوان‌های مفصل می‌توانند به هم ساییده شوند و در نتیجه آسیب دائمی ایجاد شود. این می‌تواند مشکلات بیشتری ایجاد کند. به عنوان مثال، تاندون‌های مسئول حرکت در انگشتان می‌توانند پاره شوند و مانع از باز شدن کامل انگشتان توسط فرد شوند. تورم مچ دست همچنین می‌تواند منجر به سندرم تونل کارپال، یک بیماری رایج برای افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید شود.

علائم آرتریت روماتوئید چیست؟

آرتریت روماتوئید یک بیماری خود ایمنی التهابی طولانی مدت است که می‌تواند علائم مختلفی ایجاد کند. این علائم می‌توانند بیایند و بروند، اما بدون درمان، می‌توانند به طور پیوسته پیشرفت کنند. علائم روی هر فرد متفاوت است. برخی از افراد زمانی که علائم آرتریت روماتوئید کم یا بدون علائم روماتوئید را تجربه می‌کنند، ممکن است دوره‌های طولانی بهبودی داشته باشند. برخی دیگر ممکن است علائم پایدار برای دوره‌های طولانی داشته باشند. در صورت دریافت درمان مؤثر، احتمال بهبودی در فرد بیشتر است. اگر علائم ادامه یابد، این ممکن است نشانه‌ای از عدم کارایی درمان باشد.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.

علائم اولیه آرتریت روماتوئید

آرتریت روماتوئید معمولاً به تدریج شروع می‌شود و علائم در طی چند هفته یا چند ماه ظاهر می‌شود. اولین علامت ممکن است سفتی، حساسیت و درد حداقل در یک مفصل باشد، به خصوص زمانی که فرد سعی می‌کند مفصل را حرکت دهد یا صبح هنگام بیدار شدن از خواب.

علائم معمولاً ابتدا در مفاصل کوچک مانند مفاصل انگشتان دست و پا ظاهر می‌شوند. آرتریت روماتوئید می‌تواند بر روی بند انگشتان دست و مفاصل مشابه در پا تأثیر بگذارد.

تعداد مفاصل آرتریت روماتوئید متفاوت است، اما معمولاً حداقل پنج مفصل را به طور همزمان تحت تأثیر قرار می‌دهد. آرتریت روماتوئید می‌تواند بدتر شود و با گذشت زمان مفاصل بیشتری را تحت تأثیر قرار دهد.

فرد مبتلا به آرتریت روماتوئید ناگهانی ممکن است یک شب به رختخواب برود و صبح روز بعد با درد زیادی از خواب بیدار شود. گاهی اوقات، درد آنقدر شدید است که ممکن است نتوانند از رختخواب بلند شوند.

معمولاً هر دو طرف بدن، به عنوان مثال، هر دو زانو یا هر دو دست را درگیر می‌کند. در اینجا درباره علائم اولیه این بیماری بیشتر بدانید.

اثرات آرتریت روماتوئید بر روی مفاصل

به دلیل التهاب در پوشش مفصل آسیب دیده باعث درد و تورم مفاصل می‌شود. نام سلول‌ها و بافت هایی که فضای مفصل را می‌پوشانند سینوویوم است و به این نوع التهاب سینوویت می‌گویند.

پوست روی مفصل می‌تواند گرم، قرمز و متورم شود. این ناحیه در هنگام لمس دردناک و حساس است.

در سینوویت مزمن درجه پایین، پوست پوشاننده ممکن است احساس گرمای خاصی نداشته باشد، اما ممکن است فرد هنگام لمس یا دستکاری مفصل احساس ضخیم شدن سینوویال کند.

آرتریت روماتوئید معمولاً موارد زیر را تحت تأثیر قرار می‌دهد:

مفاصل میانی و پایه انگشت، اما نه معمولاً مفصل بالایی

مچ دست            

شانه‌ها

آرنج‌ها

زانو

مچ پا

انگشتان پا

آرتریت روماتوئید بر ستون فقرات تأثیر نمی‌گذارد، به جز یک مفصل گردنی در قسمت فوقانی گردن که به نام مفصل C1-C2 شناخته می‌شود که دارای پوشش سینوویال است؛ اما امروزه این مورد نیز کمتر رایج است زیرا درمان مؤثر از ایجاد آن جلوگیری می‌کند.

دست‌ها ممکن است قرمز و پف کنند.

سفتی صبحگاهی نیز ممکن است به همراه داشته باشد.

سفتی صبحگاهی یکی از علائم بارز آرتریت روماتوئید است، به خصوص اگر بیش از 30 دقیقه طول بکشد. سفتی اغلب با دوش آب گرم بهبود می‌یابد.

هنگامی که فعالیت التهابی بالا باشد، سفتی ممکن است طولانی‌تر شود. همچنین نسبت به استئوآرتروز (OA) و سایر انواع آرتروز بیشتر طول می‌کشد.

سفتی ممکن است پس از دوره‌های طولانی عدم تحرک نیز رخ دهد.

سایر علائم احتمالی آرتریت

آرتریت روماتوئید می‌تواند باعث التهاب در مفاصل و در سراسر بدن شود و در نتیجه طیف وسیعی از علائم شبیه آنفولانزا ایجاد شود.این‌ها ممکن است چند هفته یا چند ماه قبل از ظهور علائم دیگر رخ دهند و می‌توانند در کنار علائم دیگر ادامه پیدا کنند که عبارت‌اند از:

خستگی

احساس عمومی ناخوشی

خلق و خوی پایین

تب که معمولاً درجه پایین است

تب بالاتر ممکن است نشان دهنده نوع دیگری از بیماری باشد.

در گذشته، کم خونی فقر آهن با آرتریت روماتوئید شایع بود؛ اما اکنون داروهای جدیدتر به کاهش التهاب کمک می‌کنند و خطر کم خونی کمتر است.

برخی افراد از دست دادن اشتها را تجربه می‌کنند. کاهش وزن می‌تواند منجر به آرتریت روماتوئیدشود.

برخی از افراد مبتلا به این بیماری دارای یک بیماری خود ایمنی اضافی هستند که به سندرم شوگرن معروف است. علائم شامل خشکی چشم و خشکی دهان است که می‌تواند منجر به پوسیدگی دندان و خستگی شود.

خشکی چشم می‌تواند باعث ناراحتی قابل توجهی شود، به خصوص در شرایط خاص.

پزشک باید این علائم را بررسی کند، زیرا درمان می‌تواند از عوارض بعدی جلوگیری کند.

آرتریت روماتوئید همچنین می‌تواند منجر به مه مغزی شود که تمرکز و به خاطر سپردن چیزها را دشوار می‌کند.

علائم در مچ دست

آرتریت روماتوئید می‌تواند باعث تورم و درد در مفاصل مچ دست شود. با گذشت زمان، این التهاب می‌تواند منجر به آسیب دائمی و در نتیجه تغییر در شکل مفاصل مچ دست شود. فرد مبتلا به آرتریت روماتوئید نیز ممکن است متوجه ایجاد گره‌هایی در نزدیکی مچ دست شود. این‌ها برآمدگی‌های کوچک و سفت هستند. مشکلات بیشتر در اطراف مفاصل آسیب دیده دیگر مانند مفاصل انگشتان یا آرنج ایجاد می‌شوند. در ابتدا، علائم آرتریت روماتوئید معمولاً خفیف است. فرد ممکن است تنها در زمان‌های خاصی هنگام فشار دادن به مفاصل مچ دست احساس ناراحتی کند، مانند زمانی که حرکت چرخشی با دست انجام می‌دهد.

در مراحل اولیه، دامنه حرکتی مفاصل معمولاً فقط به طور ملایم محدود می‌شود. با گذشت زمان، درد شدیدتر و مداوم می‌شود. فراتر از علائم مرتبط با مفصل، آرتریت روماتوئید می‌تواند باعث موارد زیر شود:

خستگی

کاهش وزن

تب با درجه پایین

ضعف عضلانی

تشخیص آرتریت روماتوئید

برای تشخیص پزشک یک معاینه فیزیکی از ناحیه انجام می‌دهد و سابقه پزشکی فرد را می‌گیرد. آن‌ها تغییرات فیزیکی مچ دست و دامنه حرکتی آن را ارزیابی خواهند کرد. پزشکان همچنین ممکن است آزمایش‌های تصویربرداری مانند اشعه ایکس، سونوگرافی یا اسکن MRI را توصیه کنند. این‌ها به تعیین میزان آسیب و مکان‌های دقیق آسیب دیده کمک می‌کند. بر اساس ترکیب آنتی‌بادی‌های موجود در خون، آزمایش خون می‌تواند نشان دهد که آیا فرد مبتلا به آرتریت روماتوئید یا نوع دیگری از آرتروز است یا خیر.

درمان درد مچ دست آرتریت روماتوئید

هیچ درمانی برای آرتروز وجود ندارد، بنابراین هدف از درمان مدیریت علائم، کاهش درد، جلوگیری از آسیب مفاصل و افزایش تحرک است. درمان‌های آرتریت روماتوئید در مچ دست می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

کاهش فشار روی مچ دست

محدود کردن فعالیت‌هایی که به مچ دست فشار وارد می‌کند می‌تواند راه مؤثری برای کاهش درد باشد.

اجتناب کامل از استفاده از مچ دست دشوار است. با این حال، آتل‌ها و سایر دستگاه‌ها می‌توانند پشتیبانی کنند.

تمرینات مخصوص آرتریت روماتوئید مچ دست

برای جلوگیری از آسیب بیشتر، حرکت مفاصل مچ دست ضروری است. ورزش و تمرینات اصلاحی مخصوص مچ دست می‌تواند انعطاف پذیری، دامنه حرکتی و قدرت عضلات را بهبود بخشد که می‌تواند ناراحتی را کاهش دهد. تمرینات زیر می‌تواند کمک کند:

کشش و خم کردن مچ دست به طور منظم برای تقویت گردش خون و بهبود انعطاف پذیری و دامنه حرکتی.

فشار دادن یک توپ استرس هر روز برای فعال نگه داشتن تاندون‌های مچ دست و ساخت ماهیچه‌های دست.

کف دست‌ها را روی میز قرار دهید، آن ها را به سمت پایین برگردانید، سپس تکرار کنید. این باعث افزایش قدرت و انعطاف پذیری مچ دست می‌شود.

سایر ورزش‌هایی که می‌توانند به علائم آرتریت روماتوئید در کل بدن کمک کنند عبارت‌اند از:

شنا کردن، زیرا آب از بدن حمایت می‌کند و فشار کمتری بر مفاصل وارد می‌کند

انواع ورزش که شامل حرکات روان است، مانند تای چی و یوگا

پیاده روی، زیرا این یک ورزش کم تأثیر است و افراد می‌توانند در صورت نیاز از عصا یا واکر کنند

متخصصان حرکات اصلاحی می‌توانند ورزش‌های دیگری را برای بهبود تحرک در مچ دست توصیه کنند.

دارو و آرتریت روماتوئید مچ دست

داروها می‌توانند به تسکین درد، کاهش التهاب و کند کردن پیشرفت آرتریت روماتوئید کمک کنند. پزشکان اغلب داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) را برای کنترل التهاب توصیه می‌کنند. این گام مهمی برای محدود کردن درد و کمک به بازگرداندن دامنه حرکتی مچ دست است. انواع دیگر داروها که می‌توانند التهاب را کاهش دهند عبارت‌اند از:

داروهای ضد روماتیسمی اصلاح کننده بیماری (DMARDs)

داروهای بیولوژیک

مسکن‌ها

تزریق کورتیکواستروئید

عمل جراحي

اگر آرتریت روماتوئید آسیب دائمی در مفصل مچ دست ایجاد کرده باشد یا سایر روش‌های درمانی مؤثر واقع نشده باشند، پزشک ممکن است جراحی را توصیه کند. هدف معمولاً برداشتن یا تعویض قسمت‌های آسیب دیده مفصل است. برخی از انواع جراحی ممکن است شامل جوش خوردن قسمت‌هایی از استخوان در مفصل باشد که به یکدیگر ساییده می‌شوند.

افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید در مچ دست در معرض خطر ابتلا به شرایطی هستند که بر تاندون‌ها تأثیر می‌گذارد، به نام تنوسینوویت پشتی.

اگر التهاب به دست‌ها گسترش یابد و خطر آسیب تاندون وجود داشته باشد، پزشک ممکن است فرد را به یک جراح متخصص دست ارجاع دهد زیرا کنترل پارگی تاندون‌ها دشوار است. در غیر این صورت، پزشکان ممکن است تزریق استروئید به بافت سینوویال را توصیه کنند که می‌تواند یک اقدام پیشگیرانه نیز باشد.

این مشکل اغلب مچ دست را تحت تأثیر قرار می‌دهد. با پیشرفت بیماری، علائم معمولاً بدتر می‌شوند و افراد ممکن است نیاز به استفاده از ورزش، دارو یا ترکیبی از درمان‌ها برای کاهش علائم داشته باشند. آرتریت روماتوئید یک بیماری مزمن است. با گذشت زمان، می‌تواند باعث آسیب دائمی و محدودیت تحرک در مچ دست شود. اگر پزشک آن را به موقع تشخیص دهد و فرد ترکیب مناسبی از درمان‌ها را داشته باشد، آرتریت روماتوئید ممکن است برای چندین سال فقط علائم خفیف ایجاد کند.

افزایش علائم آرتریت روماتوئید

علائم آرتریت روماتوئید چیست و آرتریت روماتوئید چگونه مچ دست را تحت تأثیر قرار می‌دهد؟ معمولاً متناوب هستند، به این معنی که می‌آیند و می‌روند.

در طول تشدید، علائم شدیدتر و شدیدتر خواهند بود. در طول دوره بهبودی، ممکن است هیچ علامتی وجود نداشته باشد.

شدت یافتن علائم می‌تواند در هر زمانی رخ دهد، اما معمولاً هنگام صبح که فرد از خواب بیدار می‌شود، دردناک‌تر است. با پیشرفت روز، علائم معمولاً شروع به کاهش می‌کنند.

استفاده از گرما، مانند دوش آب گرم، ممکن است کمک کننده باشد. داروهای جدید که به عنوان بیولوژیک شناخته می‌شوند، ممکن است به جلوگیری از شدید شدن و آسیب مفاصل در طول زمان کمک کنند.

تأثیر بر سایر اندام‌ها

آرتریت روماتوئید چگونه مچ دست را تحت تأثیر قرار می‌دهد؟ می‌تواند باعث التهاب در سایر قسمت‌های بدن شود.

ریه‌ها

التهاب ممکن است روی ریه‌ها تأثیر بگذارد. برخی از افراد ممکن است هیچ علامتی را تجربه نکنند، در حالی که برخی دیگر ممکن است احساس تنگی نفس کنند. اگر این اتفاق بیفتد، پزشک می‌تواند داروهایی برای مدیریت التهاب تجویز کند. تغییرات ریوی تا 80 درصد از افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید را تحت تأثیر قرار می‌دهد، اما اکثر آن‌ها علائمی ندارند.

پریکارد

التهاب در کیسه‌ای که شامل قلب و ریشه رگ‌های خونی اصلی است می‌تواند منجر به درد قفسه سینه و اختلال در عملکرد پمپاژ قلب شود.

چشم‌ها

التهاب بر روی صلبیه، پوشش خارجی سفت و سفید روی کره چشم تأثیر می‌گذارد. چشم‌ها ممکن است قرمز، دردناک و احتمالاً خشک باشند. همچنین ممکن است التهاب غدد اشکی نیز وجود داشته باشد.

ضایعات ندولار

برخی از افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید دچار توده‌هایی در زیر پوست می‌شوند که به عنوان ندول های روماتوئید شناخته می‌شوند، به خصوص در اطراف آرنج و ساعد. آن‌ها تمایل دارند بر روی نقاط فشار تشکیل شوند، به عنوان مثال، جایی که بازوها روی میز قرار می‌گیرند. آن‌ها گاهی اوقات دردناک هستند. امروزه، درمان مؤثر احتمال ندول ها را کاهش می‌دهد.

جعبه صوتی

آرتریت روماتوئید می‌تواند بر مفصل کریکوآریتنوئید که در حنجره یا جعبه صوتی است تأثیر بگذارد. التهاب می‌تواند منجر به گرفتگی صدا شود. اگر فردی شوگرن داشته باشد، گره‌هایی در تارهای صوتی ایجاد می‌شود که منجر به گرفتگی صدا می‌شود.

غدد بزاقی

علائم شامل خشکی دهان و تحریک یا عفونت لثه است که می‌تواند خطر پوسیدگی دندان و از دست دادن دندان را افزایش دهد. غدد بزاقی در ناحیه گونه نیز ممکن است متورم، حساس و به طور مزمن عفونی شوند.

درد زبان

داشتن دهان خشک احتمال رشد بیش از حد مخمر در دهان را افزایش می‌دهد. به طور معمول، عفونت قارچی باعث سفید شدن زبان می‌شود، اما خشکی می‌تواند باعث حساس، قرمز شدن و ترک خوردن آن شود. افراد در صورت درد و سوزش زبان باید با پزشک خود صحبت کنند.

رگ‌های خونی

التهاب می‌تواند بسیاری از قسمت‌های بدن را تحت تأثیر قرار دهد و در نتیجه به اعصاب، پوست و سایر اندام‌ها آسیب برساند.

برخی از افراد ریزش مو را گزارش می‌کنند، چه در نتیجه آرتریت روماتوئید یا درمان آن.

عوارض آرتریت روماتوئید

التهاب سیستمیک می‌تواند تأثیر گسترده‌ای داشته باشد. مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها (CDC) اشاره می‌کند که افراد مبتلا نیز در معرض خطر بالاتری از شرایط مختلف دیگر هستند، مانند:

بیماری قلبی

دیابت

افسردگی ناشی از عوامل فیزیکی و اجتماعی مانند مشکلات شغلی

افراد مبتلا به چاقی و آرتریت روماتوئید در معرض خطر بیشتری از بیماری‌هایی هستند که معمولاً با چاقی اتفاق می‌افتد، مانند فشار خون بالا و کلسترول بالا.

جلوگیری از آرتریت روماتوئید

آرتریت روماتوئید چگونه مچ دست را تحت تأثیر قرار می‌دهد؟ سیگار کشیدن می‌تواند باعث ایجاد مشکل شود. اجتناب از سیگار کشیدن می‌تواند به جلوگیری از بدتر شدن علائم کمک کند.

فعالیت بدنی در زمان بهبودی می‌تواند به تقویت بدن و سیستم ایمنی کمک کند و احساس خوبی را تقویت کند.

پیروی از یک رژیم غذایی سالم که حاوی مقدار زیادی میوه و سبزیجات تازه است نیز ممکن است به کاهش علائم کمک کند. انتخاب‌های مناسب عبارت‌اند از:

سبزیجات سبز خام یا کم پخته شده

ادویه‌هایی مانند زنجبیل و زردچوبه آرتریت روماتوئید می‌تواند منجر به طیف گسترده‌ای از علائم و عوارض شود. علائم معمولاً به آهستگی ایجاد می‌شوند و ممکن است شامل سفتی، حساسیت و درد در پنج مفصل و علائمی شبیه آنفولانزا باشد. هر کسی که فکر می‌کند ممکن است علائم آرتریت روماتوئید را تجربه کند باید برای تشخیص به پزشک خود مراجعه کند. درمان ضروری است، زیرا بدون مصرف دارو، علائم ممکن است بدتر شوند.

این روزها در اثر کار کردن های مکرر با سیستم، افراد زیادی درگیر درد در قسمت شانه می شوند. علاوه بر این بلند کردن وسایل سنگین می تواند درد را تشدید کند. کایروپراکتیک مشکلات مربوط به ستون فقرات و مفاصل را برطرف می کند. در این نوشتار قصد داریم فرق فیزیوتراپی با کایروپراکتیک را بیان کنیم.                     

کایروپراکتیک چیست؟

قبل از اینکه فرق فیزیوتراپی با کایروپراکتیک را بیان کنیم باید به مفهوم کایروپراکتیک بپردازیم. مشهورترین و پرکاربردترین درمان در سراسر دنیا کایروپراکتیک می باشد.. به کسی که برای ایجاد فشار از مفاصل و دستان خود استفاده می کنند، کایروپراکتور می گویند. لازم به ذکر است بدانید کلمه کایروپراکتیک از یک واژه یونانی گرفته شده است. کایروپراکتیک یا درمان دستی، سطح پیشرفته درمان فیزیکی می باشد. در این نوع شیوه درمانی درد کاهش می یابد و بیمار می تواند فعالیت های روزانه خود را از سر بگیرد. اگر درگیر گردن درد، سیاتیک و کمر درد هستید باید حتما به متخصص کایروپراکتیک مراجعه کنید.

[sc name=”didar”][/sc]

درمان درد مفاصل با متخصص کایروپراکتیک

متخصص کایروپراکتیک در جلسات درمانی در مورد دلیل و شدت درد سوال های لازم را از بیمار می پرسد. سپس به معاینه می پردازد. موارد مورد ارزیابی پزشک به شرح زیر است:

• قدرت یا استحکام عضلات
• دامنه حرکتی ستون فقرات
• معاینه دقیق سابلوکساسیون احتمالی ستون فقرات
• غربالگری عصبی مثل رفلکس تاندون عمقی، همچنین تست تنش عصبی

متخصص کایروپراکتیک بعد از بررسی شرایط بدن بیمار، درمان درست و صحیح را ارئه می دهد. او برای درمان بیمار از شیوه های درمانی زیر استفاده می کند:

• تمرینات مهم جهت انعطاف پذیری و اصلاح شرایط بدن به همراه افزایش قدرت
• یخ یا گرما
• تحریک الکتریکی که به آن الکتروتراپی نیز می گویند.
• درمان محیطی یا دستی مفصل ستون فقرات برای اصلاح سابلوکساسیون هایی که متخصص کایروپراکتیک آن را تشخیص می دهد.  در این روش درد کاهش می یابد و حرکت مفاصل محیطی و ستون فقرات بهبود می یابد.

کاربرد کایروپراکتیک در درمان بیماری های مختلف

اگر بخواهیم به صورت دقیق تر به کاربرد کایروپراکتیک بپردازیم، باید بدانید این روش باعث درمان بیماری های زیر می شود:

• با کایروپراکتیک سردردها درمان می شود.
• آسیب هایی که مربوط به شانه ها و گردن باشند، با این روش درمان می شوند.
• درمان در رفتگی مفاصل و اسپاسم عضلانی با کایروپراکتیک امکان پذیر می باشد.
• التهاب اعصاب محیطی با کایروپراکتیک درمان می شود.
• درمان تاندونیت، فاسئیت، بورسیت و آرتریت با کایروپراکتیک امکان پذیر است.

فرق فیزیوتراپی با کایروپراکتیک چیست

فرق فیزیوتراپی با کایروپراکتیک در موارد زیر می باشد: 

• فیزیوتراپیست اغلب پزشک عمومی می باشد که ستون فقرات و دیگر اندام ها را درمان می کند. اما متخصص کایروپراکتیک به درمان کمر و گردن می پردازد.
• متخصصین کایروپراکتیک سعی می کنند تمام ناهماهنگی های ستون فقرات را اصلاح نماید. آنها بر این باورند این نوع ناهماهنگی به اعصاب فشار زیادی وارد می کند.
• متخصصین کایروپراکتیک برای تشخیص سابلوکسیاسیون در ستون فقرات از شیوه های درمان دستی کمک می گیرند.

تفاوت فیزیوتراپی با کایروپراکتیک

• فیزیوتراپیست معمولا در مکان هایی مانند کلینیک ها، خانه سالمندان و بیمارستان ها فعالیت می کند. اما متخصص کایروپراکتیک در کلینیک های سرپایی کار می کند.
• متخصصین فیزیوتراپی برای اینکه بیمار مورد نظر بهترین نتیجه را بگیرد، برنامه های ورزشی خانگی را تجویز می نمایند.   
• لازم به ذکر است بدانید هدف متخصصین فیزیوتراپی جلوگیری از آسیب می باشد.
• معمولا متخصصین کایروپراکتیک نکات ویژه ای در مورد تغذیه به بیماران خود ارائه می دهند. بعضی از آنها در کلینیک ها مکمل های غذایی مناسب را نیز می فروشند.
• فیزیوتراپیست برای تشخیص و انتخاب شیوه درمانی از معاینه بالینی استفاده می کند و بیشتر آن ها تنها به تصویر برداری اکتفا نمی کنند. اما متخصصین کایروپراکتیک برای ارزیابی آناتومی استخوانی و انتخاب راه درمانی مناسب به بیمار اشعه ایکس را توصیه می کنند.

سخن پایانی فرق فیزیوتراپی با کایروپراکتیک

هدف اصلی فیزیوتراپیست و متخصص کایروپراکتیک کمک به بیمار است که بتواند بدون درد به فعالیت های روزمره خود بپردازد. هر دو از روش های متعددی برای رسیدن به اهداف خود استفاده می کنند.

بسیاری از افراد زمانی که درد در ناحیه کمر یا ستون فقرات دارند ترجیح می دهند ازکایروپراکتیک یا درمان های دستی کمک بگیرند. درمان دستی یا کایروپراکتیک زیر شاخه درمان های مکمل می باشد. با این روش به راحتی می توان بیماری مربوط به دیسک کمر را درمان کرد. در این نوشتار قصد داریم به تعداد جلسات کایروپراکتیک بپردازیم.                    

آشنایی با کایروپراکتیک

پیش از اینکه به تعداد جلسات کایروپراکتیک بپردازیم باید با کایروپراکتیک آشنا شوید. مشکلات مربوط به سیستم اسکلتی بدن انسان با این روش به آسانی درمان می شوند. این روش موجب می شود که فشارهای عصبی به ویژه در ناحیه ستون فقرات کاهش یابد. متخصصین حرفه ای که از این شیوه درمانی استفاده می کنند باید حرکات خاصی را روی بدن بیمار انجام دهند. آنها نرمش های ساده ای را به بیمار می آموزند. در این شیوه درمانی دارو نقشی ندارد و امکان دارد یک حضور کارشناس تغذیه به بیمار پیشنهاد شود. درمان کایروپراکتیک معمولا حرکات دست درمانگر روی بدن بیمار را نشانه می گیرد و روی آن متمرکز می شود. برای این کار ابتدا بیمار روی تخت مخصوصی دراز می کشد و با دست ها به قسمت هایی خاصی از بدن نیرو وارد می شود. معمولا با فشارها مفاصلی که درست حرکت نمی کنند و قفل شده اند بهبود می یابند.

[sc name=”didar”][/sc]

 چگونگی تشخیص کایروپراکتیک

پزشک برای تشخیص کایروپراکتیک ابتدا ستون فقرات بیمار را معاینه کامل می کند. اگر مشکلی در ناحیه ستون فقرات داشته باشید به آسانی تشخیص می دهد. امکان دارد برای تشخیص بهتر از متد یا ابزار های گوناگونی استفاده شود. تمام روش های درمانی توسط پزشک کایروپراکتیک انجام می شود و هیچگونه عوارض و خطری برای بیمار ایجاد نمی شود. لازم به ذکر است بدانید تمام نشانه های بیومکانیکی در رادیوگرافی مشاهده می شود. علاوه بر این اگر بیمار درگیر کجی استخوان باشد در رادیوگرافی کاملا مشخص می شود.  بعد از اینکه پزشک معاینه کامل را انجام داد، تشخیص نهایی را به شما اطلاع می دهد. به یاد داشته باشید افرادی که پوکی استخوان خیلی شدید دارند بهتر است از این روش درمانی استفاده نکنند.

ورزش های کایروپراکتیک به چه صورت است؟

انواع متفاوتی از ورزش ها و تمرین ها برای بیمارانی که تحت درمان کایروپراکتیک دیسک کمر می باشند، وجود دارد. این گونه تمرین ها به دو گروه باز شدن ( اکستنشن) و خم شدن (فلکشن) تقسیم بندی می شود، به عنوان مثال:

• اگر بیمار در راست شدن کمر درد شدید داشته باشد، تمرینات پرس خوابیده برای او بسیار مفید می باشد.

• زمانی که بیمار در خم شدن مشکلی نداشته باشد، تمرین هایی که شامل خم شدن می باشند، مانند تیلت پشت لگنی، خم شدن به سمت جلو و خم نمودن زانو به طرف سینه برای او مناسب می باشد.

تمرین هایی از کایروپراکتیک دیسک کمر که برای کاهش درد استفاده می شوند، عبارتند از :

• تمرین های مناسب برای بهبود تعادل یا حس عمقی
• کشش عضلات کوتاه یا محکم در ناحیه ستون فقرات، کشش عضلات نزدیک کننده و کشش همسترینگ  
• تمرین هایی که به صورت تقویتی کاربرد دارند و به آنها تمرین های عضلات پایدارکننده لگنی گفته می شود برای کاهش درد مناسب می باشد.  

 کایروپراکتیک بیماری دیسک کمر چه کاربردهایی دارد؟

کایروپراکتیک دیسک کمر کاربردهای زیادی دارد. از جمله مهمترین کاربردهای آن عبارتند از:

• عملکرد مفاصل آسیب دیده با کایروپراکتیک بهبود می یابد.
• افزایش ترشح هورمون هایی که درد را کم می کند.
• با این روش درمانی جریان خون بهبود می باید. این شیوه نقش بسیار مهمی در پروسه بهبودی ایفا می کند.
• کاهش التهابات و تورم ناشی از درد در بیماری دیسک کمر
• این شیوه درمانی سفتی و خشکی مهره ها را تا حد بسیار زیادی کاهش می دهد.
• دامنه حرکتی ستون فقرات با این روش درمانی افزایش می یابد.

تعداد جلسات کایروپراکتیک به چه عواملی بستگی دارد؟

تعداد جلسات کایروپراکتیک و طول درمانی آن به عوامل متعددی بستگی دارد. عوامل مهمی مانند: 

• فشارهای روحی و جسمی
• §         ژنتیک
• §         سن
• جنسیت
• مزمن یا حاد بودن بیماری
• درصد آسیب دیدگی قسمت مورد نظر ( این مورد از اهمیت بالایی برخوردار است). 

کمردردی که به پهلو می‌زند، یکی از رایج‌ترین شکایات بیماران به‌ ویژه در میان افراد بزرگسال و زنان باردار است، این نوع درد می‌تواند ناشی از مشکلات عضلانی، دیسک بین‌ مهره‌ای، اختلالات کلیوی، عفونت‌های داخلی یا حتی سبک زندگی نادرست باشد. در این مطلب، به بررسی دلایل، نشانه‌ها و راهکارهای درمانی درد پهلو مرتبط با کمردرد می‌پردازیم تا بتوانید علت دقیق آن را شناسایی کرده و اقدامات لازم برای درمان یا پیشگیری را انجام دهید. 

موارد	شرح
علت‌های کمردرد همراه با درد پهلو	سندرم فاست، سرماخوردگی و گرفتگی عضلات، مشکلات کلیوی (سنگ، عفونت)، کیسه صفرا، بیرون‌زدگی دیسک، ضربه به ستون مهره، اختلالات گوارشی، بارداری، کیست تخمدان
نشانه‌های عمومی درد پهلو	تهوع، استفراغ، تب، یبوست، اسهال، ادرار خونی، سرگیجه، راش پوستی
نشانه‌های ناشی از بی‌آبی	سردرد شدید، تب بالا، ادرار تیره، کاهش تعریق، یبوست
روش‌های کلی درمان درد پهلو	استراحت، عدم بلند کردن اجسام سنگین، مصرف آب کافی، رژیم سالم، روابط جنسی محافظت‌شده، پرهیز از الکل
درمان درد پهلو در زنان باردار	خوابیدن به پهلو، استفاده از کمربند طبی، حمام آب گرم، اجتناب از کفش پاشنه‌دار، اجتناب از بلند کردن بار

 

علت اصلی درد پهلو

پیش از اینکه به موضوع درد پهلو مرتبط با کمردرد بپردازیم باید بدانید حداقل 85 درصد از مردم از کمر دردهای شدید خود شکایت دارند. لازم به ذکر است بدانید دلیل اصلی کمر درد، سفتی کمر و دیسک کمر می باشد که در علم پزشکی به آن سندرم فاست می گویند. سفتی کمر یک مشکل شایع است. هنگامی که مبتلا به سرماخوردگی می شویم، زمانی که برای مدت زمان طولانی در جای بدی استراحت می کنیم، مفاصل قسمت پشت مهره ها روی یکدیگر می لغزند. پس از آن سفتی کمر اتفاق می افتد.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.

 

 

 

دلیل اصلی کمر درد می تواند به موارد زیر مربوط باشد:

• همانطور که گفته شد گاهی در اثر سرماخوردگی در عضلات بدن گرفتگی ایجاد می شود. عضلات منقبض می شوند و درد در قسمت پهلوها بیشتر می شود.
• بیماری های کبدی در درد پهلو بی تاثیر نیست.
• بیماری های مربوط به کیسه صفرا مانند سنگ صفرا درد پهلو را بیشتر می کند. 
• بیماری های کلیوی مثل سنگ کلیه، آبسه کلیه و عفونت کلیه درد پهلو را بیشتر می کند.

• به یاد داشته باشید اگر ستون مهره در اثر تصادف ضربه ببیند، درد در ناحیه پهلو بسیار شدیدتر می شود.
• بیماری های مانند بیرون زدگی دیسک و دیسک کمر نیز درد پهلو را شدیدتر می کنند.
• توجه داشته باشید اگر دستگاه گوارش مانند روده و معده درگیر عفونت شوند، درد در قسمت پهلو شدیدتر می شود.
• یکی از دلایل مهم درد پهلو مربوط به بارداری زنان است.
• کیست تخمدان نیز می تواند درد پهلو را تشدید کند.      

نشانه های کمردردی که به پهلو می زند

یکی از مشکلاتی که مردم درباره آن حرف می زند مربوط به درد پهلو مرتبط با کمردرد می باشد. نشانه های درد پهلو به شدت درد و سابقه پزشکی بیمار نیز بستگی دارد. گاهی امکان دارد بیمار درد شدیدی در پهلوی راست و چپ خود احساس کند این دردها گاهی بسیار بیشتر می شوند و خوب است بدانید نشانه های درد پهلو مرتبط با کمردرد عبارتند از: 

• تهوع و استفراغ
• راش پوستی
• تب
• تهوع
• یبوست
• ادرار خونی
• اسهال
• سرگیجه

مهم ترین نشانه های درد پهلو مرتبط با کمردرد

اگر درد پهلو مرتبط با کمردرد به دلیل بی آبی ایجاد شده باشد، نشانه های زیر در بیمار دیده می شود:

• بیمار یبوست شدید را تجربه می کند .
• تب بیمار بالا می رود.
• سردردهای بسیار شدید در بیمار مشاهده می شود.
• بیمار ادرار تیره رنگ دارد.
• میزان تعریق بیمار کاهش می یابد.

درد پهلو چگونه درمان می شود؟

پزشکان برای درمان درد پهلو استراحت کردن و بلند نکردن اجسام سنگین را پیشنهاد می دهند، اگر پهلو درد به دلیل اختلالات کلیوی باشد پزشک به بیمار درخواست می کند که بستری شود. در این بخش به راه های جلوگیری از درد پهلو می پردازیم:

• بیمار باید روابط جنسی کاملا محافظت شده داشته باشد.
• بیمار باید حتما روزی 8 لیوان آب نوش جان کند.
• بیمار باید رژیم غذایی سالم داشته باشد. این رژیم غذایی سالم به معنای مصرف سبزیجات و میوه ها می باشد.  
• بیمار باید حتما از مصرف نوشیدنی های الکلی بپرهیزد.   

درد پهلو در زنان باردار چگونه درمان می شود؟

پزشک برای درد پهلو مرتبط با کمردرد در زنان بارداررعایت موارد زیر را الزامی می داند:

• پزشک به زنان باردار توصیه می کند حتما رو به پهلو بخوابند. خوابیدن به روی شکم برای زنان باردار به هیچ عنوان صحیح نیست.
• زنان باردار به هیچ وجه نباید اجسام سنگین بلند کنند.
• حمام آب گرم می تواند درد پهلو  را کاهش دهد.

• زنان باردار بهتر است از شکم بند طبی یا کمربند استفاده کنند.
• زنان باردار بهتر است کفش های اسپرت و راحتی بپوشند.

جمع بندی

درد پهلو مرتبط با کمردرد ممکن است از اختلالات عضلانی ساده تا مشکلات جدی کلیوی، گوارشی یا ستون فقرات ناشی شود. نشانه‌هایی مانند تهوع، تب، یبوست، راش پوستی یا ادرار تیره می‌توانند به ما در تشخیص منشأ این درد کمک کنند.

در مواردی که کم‌ آبی یا سبک زندگی ناسالم دلیل اصلی درد پهلو باشد، اصلاح عادات روزمره، نوشیدن آب کافی و تغذیه مناسب می‌تواند مؤثر باشد. همچنین زنان باردار باید مراقبت‌های ویژه‌ای نظیر خوابیدن به پهلو و استفاده از شکم‌ بند طبی را رعایت کنند، با شناسایی به‌موقع علل و نشانه‌ها و مراجعه به پزشک متخصص در صورت لزوم می‌توان از مزمن شدن این نوع کمردرد جلوگیری کرد.