آمادگی جسمانی مطلوب و قدرت بدنی بالا از لازمه‌های موفقیت نوجوانان فوتبالیست است. در صورتی که به عنوان یک نوجوان به ورزش فوتبال می‌پردازید، با انجام انواع تمرین بدنسازی فوتبال در خانه برای نوجوانان می‌توانید به این موارد دست پیدا کنید. از انواع تمرینات قدرتی و هوازی گرفته تا تمرینات استقامتی و چابکی از جمله تمریناتی هستند که می‌توانند در این زمینه به شما کمک کنند. شما می‌توانید بسیاری از تمرینات بدنسازی فوتبال را در خانه و بدون وسایل ورزشی انجام دهید. همچنین این امکان را دارید که با استفاده از لوازمی چون دمبل وضعیت جسمانی خود را بهبود ببخشید.

[sc name=”didar”][/sc]

اهمیت انجام تمرین بدنسازی فوتبال در خانه برای نوجوانان

فوتبال به عنوان یک ورزش پرتحرک به آمادگی بدنی بالایی نیاز دارد. به همین دلیل انجام تمرینات بدنسازی فوتبال در خانه برای نوجوانان فوتبالیست امری ضروری است. قدرت، سرعت، چابکی و استقامت همه از جمله مواردی هستند که در دستیابی به موفقیت در فوتبال تاثیر دارند. با انجام انواع تمرینات بدنسازی فوتبال می‌توانید آمادگی جسمانی خود را افزایش داده و از ویژگی‌های لازم برای پیشرفت در این ورزش برخوردار شوید.

انواع تمرین بدنسازی فوتبال در خانه برای نوجوانان

انواع تمرین بدنسازی فوتبال در خانه برای نوجوانان تمریناتی مثل گرم کردن، تمرینات سرعتی فوتبال و تمرینات استقامتی فوتبال را شامل می‌شود. معمولاً حرکات موجود در برنامه بدنسازی فوتبال ۶ الی ۱۲ بار و در سه ست تکرار می‌شوند. به یاد داشته باشید در کنار انجام این تمرینات باید از یک برنامه غذایی متنوع و سرشار از کالری برخوردار باشید.

در ادامه با انواع تمرین بدنسازی فوتبال در خانه برای نوجوانان به صورت خلاصه آشنا می‌شویم.

تمرینات گرم کردن

حتما به خوبی می‌دانید که در ورزش فوتبال داشتن توان کافی برای انجام حرکات جهشی، تغییر جهت ناگهانی، افزایش یا کاهش سرعت و انعطاف پذیری بسیار مهم است. در همه این موارد گرم کردن بدن می‌تواند به شما کمک کند. با انجام حرکات گرم کردن، میزان چالاکی و انعطاف‌پذیری شما بیشتر می‌شود. ضمن اینکه سرعت جریان خون شما بالا رفته و احتمال بروز ناراحتی‌هایی چون گرفتگی عضلات کاهش پیدا می‌کند. تمرین های زانو بلند، چرخاندن بازو، اسکات و درجا زدن از جمله تمرینات گرم کردن برای فوتبال هستند.

تمرینات کششی

تمرین های کششی از جمله انواع تمرینات بدنسازی فوتبال در خانه برای نوجوانان به شمار می‌روند. اغلب ورزشکاران پیش از آغاز تمرین به انجام حرکات کششی می‌پردازند. در ورزش فوتبال نیز برخورداری از انعطاف‌پذیری بسیار مهم است. تمرینات کششی ممکن است از نوع ایستا یا پویا باشند. تمرینات کششی ایستا صرفاً حرکات کششی را شامل می‌شوند. در تمرینات کششی پویا، حرکات کششی با تمرینات گرم کردن ترکیب شده است. انجام حرکات کششی ایستا می‌تواند بازدهی را کاهش داده و حتی منجر به آسیب دیدگی شود. در مقابل انجام تمرینات کششی پویا همراه با افزایش انعطاف‌پذیری احتمال بروز صدمات ورزشی را کاهش می‌دهد.

تمرینات قدرتی فوتبال

قدرت بدنی در فوتبال هم مثل همه رشته‌های ورزشی بسیار مهم است. با انجام تمرینات قدرتی فوتبال در خانه می‌توانید مقاومت جسمانی خود را در برابر آسیب دیدگی بالا ببرید، انرژی بیشتری داشته باشید و چابکتر و سریعتر حرکت کنید. شنا، اسکوات، حرکت پله و دیپ برخی از تمرینات قدرتی هستند که به افزایش قدرت بدنی شما کمک می‌کنند.

تمرینات استقامتی فوتبال

در بازی فوتبال باید توانایی داشته باشید تا مسافت بالای ۱۰ کیلومتر را طی کنید، پس باید از استقامت لازم برخوردار باشید. برای این منظور لازم است که تمرینات افزایش استقامت را در برنامه ورزشی خود بگنجانید. شما می‌توانید با تمرینات هوازی همچون پیاده‌روی و دویدن دستگاه قلبی عروقی خود را تقویت کرده و عملکرد تنفسی خود را بهبود ببخشید. همچنین انجام تمرینات اینتروال به شما کمک می‌کند تا میزان استقامت بدن خود را افزایش دهید.

تمرینات افزایش چابکی

از دیگر انواع تمرین بدنسازی فوتبال در خانه برای نوجوانان تمریناتی است که به افزایش چابکی آن‌ها منجر می‌شود. این تمرینات کمک می‌کنند تا بازیکن از توانایی لازم برای حفظ تعادل، تغییر جهت ناگهانی و تسلط کامل بر حرکات خود برخوردار باشد. اسپرینت یا دویدن جلو عقب با مانع، دویدن سریع به دور مانع و تمرین با توپ نیمه تعادلی بوسو از جمله تمریناتی هستند که به افزایش چابکی شما کمک می‌کنند.

برنامه روزانه می‌تواند تأثیر زیادی بر سلامت و طول عمر مفاصل داشته باشد. به عنوان مثال، انتخاب غذاهایی که باعث تراکم استخوان، تقویت بافت همبند و کاهش التهاب می‌شوند، می‌تواند به فرد در جلوگیری از صدمات و حفظ مفاصل برای یک زندگی طولانی و فعال کمک کند.اغلب بیمارانی را می‌بینیم که کنجکاو در ایجاد تغییراتی در سبک زندگی برای کاهش درد مفاصل هستند.اما برای تقویت زانو چه بخوریم؟

با این حال پزشکان ارتوپد تشخیص می‌دهند که تغییر همه چیز به یکباره دشوار است؛ بنابراین، نگاهی به رژیم غذایی خود یک مکان عالی برای شروع است. برای تقویت زانو چه بخوریم؟ در اینجا 10 ماده غذایی که ممکن است به کاهش درد و افزایش تحرک در مفاصل کمک کند، آورده شده است:

1. اسیدهای چرب امگا 3 / روغن ماهی

ماهی‌های آب سرد منبع فوق‌العاده‌ای از اسیدهای چرب امگا 3 هستند که مواد مغذی ضروری برای سلامت انسان هستند. این مواد مغذی مهم گاهی اوقات به عنوان اسیدهای چرب چند غیر اشباع نیز نامیده می‌شوند. نه تنها ثابت شده است که آن‌ها پروتئین‌های التهابی را در بدن کاهش می‌دهند، بلکه عملکرد مغز را بهبود می‌بخشند و خطر بیماری قلبی، دیابت و سایر بیماری‌ها را کاهش می‌دهند.

امگا 3 را می‌توان در ماهی‌های آب سرد مانند تن، سالمون، قزل آلا، هالیبوت و ساردین یافت. مصرف روزانه مکمل روغن ماهی راه دیگری برای جذب امگا 3 است.

[sc name=”didar”][/sc]

2. آجیل و دانه‌ها

خبرهای خوبی برای وگآن‌ها و گیاهخواران در بین ما وجود دارد. امگا 3 همچنین در انواع مغزها و دانه‌ها یافت می‌شود. مقدار کمی گردو، بادام، دانه کتان، دانه چیا یا آجیل کاج روزانه می‌تواند به کاهش التهاب در مفاصل و بافت همبند کمک کند.

3. سبزیجات براسیکا

ممکن است بپرسید آن‌ها چه هستند. براسیکا که به عنوان سبزیجات چلیپایی نیز شناخته می‌شود، معمولاً با خانواده خردل و کلم مرتبط است. سبزیجات برگ‌دار مانند سبزی خردل، آروگولا، کلم پیچ و کلم بنفش از خانواده براسیکا هستند. چندین سبزی محبوب (و خوشمزه!) دیگر از جمله کلم بروکلی، گل کلم و کلم بروکسل در این لیست قرار دارند.

این زیرمجموعه خاص از جمعیت سبزیجات به عنوان مسدود کننده آنزیمی شناخته شده است که باعث تورم در مفاصل می‌شود. به علاوه، آن‌ها سرشار از فیبر، ویتامین و مواد مغذی برای سلامتی و تندرستی کلی هستند.

4. میوه‌های رنگارنگ

میوه‌ها گاهی اوقات به دلیل محتوای قند بالایی که دارند مورد توجه قرار نمی‌گیرند، اما بسیاری از آن‌ها آنتی اکسیدان‌های عالی هستند. درست مانند سبزیجات، برخی از میوه‌ها در کاهش التهاب در بدن مؤثرتر از سایرین هستند. به ویژه نسبت به زغال اخته که سرشار از آنتوسیانین است – یکی از قوی‌ترین فلاونوئیدها – توصیه می‌شود. این‌ها به خاموش کردن پاسخ‌های التهابی در بدن کمک می‌کنند.

سیب یکی دیگر از میوه‌های غنی از فیبر و ضد التهاب است و فواید بیشتری برای سلامت روده دارد.

آناناس همچنین به دلیل محتوای بروملین در فهرست کوتاه مدت قرار دارد، ماده مغذی که نشان داده است درد مفاصل ناشی از استئوآرتریت و آرتریت روماتوئید را کاهش می‌دهد. با این حال، بیشتر بروملین در ساقه و هسته آناناس یافت می‌شود، بنابراین هسته آن را با اسموتی ترکیب کنید تا بیشترین سود را داشته باشید.

و در نهایت، گوجه فرنگی (بله آن‌ها یک میوه هستند). گوجه فرنگی حاوی آنتی اکسیدان قوی لیکوپن است. گوجه‌فرنگی پخته شده حتی بیشتر از گوجه‌فرنگی نپخته لیکوپن دارد. حتماً آن را با پوست مصرف کنید تا بیشترین سود را ببرید.

5. روغن زیتون

روغن نباتی، روغن آفتابگردان و روغن بادام زمینی خود را دور بریزید – همه این‌ها می‌توانند التهاب را افزایش دهند. در عوض، چند قاشق غذاخوری روغن زیتون را برای پخت و پز و تهیه سس سالاد انتخاب کنید. با این حال بهتر است به سراغ انواع فوق بکر که کمتر فرآوری شده است بروید. روغن زیتون که اغلب با رژیم غذایی مدیترانه‌ای همراه است، یک چربی غیراشباع سالم است؛ و این منبع دیگری از امگا 3 است!

6. عدس و لوبیا

لوبیا و عدس به دلیل فواید سلامتی خود شناخته شده‌اند. آن‌ها منبع عالی پروتئین، فیبر و مواد معدنی ضروری هستند. آن‌ها همچنین دارای خواص آنتی اکسیدانی و ضد التهابی هستند. لوبیا سیاه، عدس، نخود، لوبیا چیتی و سویا همگی منابع عالی آنتوسیانین هستند – فلاونوئید جادویی که التهاب را کاهش می‌دهد.

7. سیر و سبزیجات ریشه‌ای

سیر، پیاز، زنجبیل و زردچوبه دارای خواص ضد التهابی هستند. مطالعات مختلف نشان داده‌اند که این سبزیجات ریشه‌ای تند می‌توانند در درمان علائم آرتروز و سایر دردهای مفاصل مفید باشند. برای طعم بیشتر، این سبزیجات را در وعده‌های غذایی بگنجانید. به علاوه، همه آن‌ها در یک مکمل در دسترس هستند.

8. غلات کامل

تحقیقات نشان می‌دهد که پروتئین‌های موجود در غلات تصفیه شده (مانند نان سفید، برنج سفید و ماکارونی معمولی) ممکن است واکنش التهابی را در بدن ایجاد کنند. با این حال، غلات کامل با فیبر بالا به تولید اسیدهای چرب کمک می‌کند که تصور می‌شود با التهاب مقابله می‌کنند؛ بنابراین، از غلات کامل استفاده کنید.

بنیاد آرتروز فهرست مفصلی از غلاتی را که برای مبتلایان به آرتروز توصیه می‌شود ارائه می‌دهد – از جمله گندم کامل، جو کامل و جو پرک.

9. آبگوشت استخوان

گلوکزامین، کندرویتین و اسیدهای آمینه به خوبی به حفظ سلامت مفاصل کمک می‌کنند، در حالی که کلسیم برای تراکم استخوان ضروری است. آب استخوان حاوی همه این‌ها است. ماده ژلاتین مانندی که از پختن استخوان‌ها به دست می‌آید، کلاژنی را تقلید می‌کند که به طور طبیعی در مفاصل، تاندون‌ها و رباط‌های ما وجود دارد. اینکه آیا آبگوشت استخوان واقعاً می‌تواند رشد مجدد غضروف را تحریک کند یا نه موضوعی است که در زمینه پزشکی به شدت مورد بحث است؛ اما مصرف منظم آن به عنوان یک مکمل خوراکی، برای کاهش درد مفاصل و افزایش عملکرد افراد مبتلا به آرتریت شناخته شده است.

آب استخوان را می‌توان به عنوان یک آبگوشت داغ مصرف کرد یا در دستورالعمل‌ها به عنوان پایه پخت و پز یا سس استفاده کرد. نکاتی در مورد تهیه آبگوشت استخوان از این متخصصان تغذیه دریافت کنید.

10. شکلات تلخ

برای تقویت زانو چه بخوریم؟ در واقع، شکلات دارای خواص ضد التهابی است. کاکائو، ماده اصلی شکلات، حاوی آنتی اکسیدان‌هایی است که می‌تواند با استعداد ژنتیکی مقاومت به انسولین و التهاب مقابله کند. هر چه درصد کاکائو در شکلات بیشتر باشد، اثر ضدالتهابی آن بیشتر است؛ اما به یاد داشته باشید، شکلات می‌تواند قند و چربی بالایی داشته باشد، بنابراین در حد اعتدال از آن لذت ببرید. اگر می‌خواهید زیاده‌روی کنید، شکلاتی را انتخاب کنید که حداقل 70 درصد کاکائو باشد.

10 انتخاب بالا برای غذاهایی که به کاهش درد و التهاب مفاصل کمک می‌کنند گفته شد. البته، در مورد غذا خوردن برای سلامت مفاصل، برخی از نبایدها وجود دارد. به اثرات غذاهایی که می‌تواند با التهاب مرتبط باشد توجه دقیق داشته باشید:

غلات تصفیه شده مانند ماکارونی، برنج و نان سفید را محدود کنید.

نمک را به حداقل برسانید. نمک باعث احتباس مایعات می‌شود که با تورم بافت همراه است. علاوه بر این، بنیاد آرتروز گزارش می‌دهد که محدود کردن مصرف نمک می‌تواند از دست دادن کلسیم را کاهش دهد و در نتیجه پوکی استخوان و خطر شکستگی را کاهش دهد.

تا حد امکان از غذاهای فرآوری شده دوری کنید.

طب سوزنی جزء طب سنتی چینی است. در طی طب سوزنی، سوزن‌های ریز در نقاط فشار مختلف در سراسر بدن وارد پوست می‌شوند. فواید طب سوزنی برای اعصاب و روان چیست ؟ طبق سنت چینی، طب سوزنی به تعادل جریان انرژی یا چی در بدن کمک می‌کند. این تعادل انرژی جدید توانایی‌های شفابخش بدن را تحریک می‌کند.

از دیدگاه طب غربی طب سوزنی باعث تحریک اعصاب و عضلات می‌شود. این به تقویت پاسخ بدن به درد کمک می‌کند و گردش خون را بهبود می‌بخشد. طب سوزنی معمولاً برای درمان سردرد، کمردرد و درد مفاصل استفاده می‌شود. همچنین برای درمان علائم اختلالات عصبی و گوارشی مانند:

تیک‌های عصبی صورت

گردن درد

یبوست

اسهال

التهاب

سفتی عضلات

طب سوزنی برای نوروپاتی

طب سوزنی تکنیکی است که برای درمان درد و تسکین ناراحتی استفاده می‌شود.

سوزن‌های مورد استفاده در طب سوزنی در نقاط فشار بدن قرار می‌گیرند تا سیستم عصبی را تحریک کنند. این باعث ترشح اندورفین، مسکن‌های طبیعی بدن، در ماهیچه‌ها، ستون فقرات و مغز می‌شود. این تکنیک پاسخ بدن به درد را تغییر می‌دهد.

بسیاری از افراد مبتلابه نوروپاتی برای تسکین درد مزمن خود به طب سوزنی روی می‌آورند. طب سوزنی همچنین جریان خون را برای بازگرداندن آسیب عصبی تحریک می‌کند. اگرچه تحقیقات هنوز برای آزمایش اثربخشی طب سوزنی بر نوروپاتی محیطی در حال انجام است، اما مطالعات موفقیت آمیزی انجام شده است.

در سال 2007، یک مطالعه آزمایشی منبع معتبر تأیید کرد که طب سوزنی به عنوان یک درمان جایگزین، علائم را برای بیماران نوروپاتیک بیشتر از کسانی که مراقبت‌های پزشکی سنتی دریافت می‌کنند، بهبود می‌بخشد.

[sc name=”didar”][/sc]

خطرات درمان طب سوزنی

اگر طب سوزنی توسط یک متخصص مجاز انجام شود، خطر کمی به همراه دارد. عوارض جانبی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

درد و کبودی. ممکن است پس از درمان طب سوزنی درد یا ناراحتی جزئی در محل سوزن‌ها احساس کنید. همچنین ممکن است خونریزی خفیف داشته باشید.

جراحت. در صورت انجام نادرست، سوزن‌ها ممکن است بیش از حد عمیق وارد پوست شوند و به اندام یا ریه آسیب برسانند.

عفونت. سوزن‌های طب سوزنی باید استریل باشند. اگر یک پزشک از سوزن‌های استریل نشده استفاده کند یا از سوزن‌های قدیمی استفاده مجدد کند، ممکن است در معرض بیماری‌های تهدید کننده زندگی قرار بگیرید.

همه افراد کاندیدای واجد شرایط برای طب سوزنی نیستند. برخی از شرایط ممکن است عوارضی ایجاد کنند، از جمله:

اختلالات خونریزی. اگر از نظر پزشکی مبتلابه اختلال خونریزی تشخیص داده شده است یا به طور فعال داروهای رقیق کننده خون مصرف می‌کنید، ممکن است محل‌های سوزن در بهبودی مشکل داشته باشد.

بارداری. اگر باردار هستید، قبل از انجام این درمان جایگزین با پزشک خود مشورت کنید. برخی از تکنیک‌های طب سوزنی ممکن است باعث زایمان زودرس و زایمان زودرس شود.

مشکلات قلبی برخی از تکنیک‌های طب سوزنی شامل اعمال گرما یا پالس‌های الکتریکی در محل سوزن‌ها برای تحریک پاسخ های عصبی است. اگر ضربان ساز دارید، جریان‌های الکتریکی ممکن است بر عملکرد دستگاه تأثیر بگذارد.

درمان‌های جایگزین نوروپاتی محیطی

علاوه بر طب سوزنی، می‌توانید از داروهای خانگی برای درمان علائم نوروپاتی استفاده کنید.

ورزش منظم به افزایش گردش خون در سراسر بدن، به ویژه بازوها و پاها کمک می‌کند. افزایش گردش خون می‌تواند به بازسازی آسیب عصبی و کاهش درد نوروپاتیک کمک کند. ورزش همچنین می‌تواند به کاهش سطح قند خون، کمک به کاهش وزن و تقویت بدن کمک کند. یکی دیگر از درمان‌های خانگی درد شامل محدود کردن مصرف الکل است. الکل می‌تواند آسیب عصبی را افزایش دهد و گاهی اوقات علت نوروپاتی است.

همچنین تصور می‌شود که حمام آب گرم درد نوروپاتیک را تسکین می‌دهد. آب گرم باعث تحریک بدن و افزایش گردش خون می‌شود. در نتیجه علائم درد کاهش می‌یابد.

اگر به دنبال درمان‌های جایگزین برای درد نوروپاتیک هستید، علاوه بر روش‌های درمانی سنتی، ممکن است با طب سوزنی به موفقیت دست پیدا کنید. حتماً با یک متخصص طب سوزنی دارای مجوز که دارای اعتبار مناسب است کار کنید.

قبل از شروع طب سوزنی، با پزشک خود در مورد علت نوروپاتی خود صحبت کنید. بدون تشخیص پزشکی مناسب و توصیه حرفه‌ای برای درمان، طب سوزنی ممکن است علائم درد را بدتر کند یا باعث آسیب شود. اگر شروع به تجربه درد یا سایر علائم نامنظم از درمان طب سوزنی خود کردید، با پزشک خود صحبت کنید.

آیا طب سوزنی می‌تواند به اضطراب کمک کند؟

بیش از 40 میلیون بزرگسال در ایالات متحده علائم اضطراب دارند که به نگرانی بیش از حد اشاره دارد که کنترل آن دشوار است و اغلب بر زندگی روزمره تأثیر می‌گذارد. اغلب با روان درمانی، داروها یا ترکیبی از هر دو درمان می‌شود.

طب سوزنی، یک عمل باستانی که شامل قرار دادن سوزن در نقاط تحت فشار بدن است، در حال تبدیل شدن به یک درمان جایگزین محبوب برای اضطراب است. شواهد علمی وجود دارد که نشان می‌دهد طب سوزنی به علائم خاصی از اضطراب کمک می‌کند. با این حال، محققان هنوز در تلاشند تا تأثیر طب سوزنی را بر انواع خاصی از اضطراب، مانند حملات پانیک، اختلال استرس پس از سانحه و اختلال وسواس فکری- اجباری تعیین کنند.

مزایای طب سوزنی بر اضطراب چیست؟

مطالعات متعددی در مورد اثرات طب سوزنی بر اضطراب انجام شده است. این مطالعات بیشتر بر اختلال اضطراب فراگیر متمرکز شده‌اند و نشان می‌دهند که طب سوزنی در درمان اضطراب عمومی مفید است.

برای مثال، یک مطالعه امیدوارکننده در سال 2015 نشان داد که طب سوزنی علائم را در افراد مبتلابه اضطراب که به درمان‌های دیگر، از جمله روان‌درمانی و دارو پاسخ نمی‌دهند، بهبود می‌بخشد. شرکت کنندگان ده جلسه 30 دقیقه‌ای طب سوزنی را در طول 12 هفته دریافت کردند. آن‌ها حتی 10 هفته پس از درمان کاهش قابل توجهی را در اضطراب خود تجربه کردند.

با این حال، دو بررسی از تحقیقات موجود، یکی از سال 2007 و دیگری در سال 2013، خاطرنشان می‌کند که بسیاری از مطالعات در مورد این موضوع چندان قابل اعتماد نیستند. برخی شرکت‌کنندگان بسیار کمی داشتند از جمله موردی که در بالا ذکر شد. در حالی که برخی دیگر ضعیف طراحی شده بودند. از سوی دیگر، این بررسی‌ها همچنین به این نکته اشاره می‌کنند که به نظر نمی‌رسد طب سوزنی تأثیر منفی بر اضطراب داشته باشد.

در یک مطالعه جدیدتر در سال 2016 بر روی موش‌ها، طب سوزنی برای کاهش اضطراب مؤثر است. محققان پیشنهاد کردند که این روش بر چگونگی تحریک بدن در واکنش جنگ یا گریز تأثیر می‌گذارد.

در حالی که ما باید درک بهتری از نحوه تأثیر طب سوزنی بر اضطراب، حملات پانیک و فوبیا داشته باشیم، تحقیقات نشان می‌دهد که طب سوزنی به عنوان یک گزینه قابل دوام و ایمن، نویدبخش است. اگر اضطرابی دارید که به روش‌های درمانی دیگر پاسخ نداده است، یا صرفاً علاقه‌مند به امتحان چیز جدیدی هستید، طب سوزنی نباید علائم را بدتر کند.

آیا خطراتی در طب سوزنی وجود دارد؟

در حالی که طب سوزنی اضطراب را بدتر نمی‌کند، عوارض و خطرات احتمالی دارد. می‌توانید با اطمینان از مراجعه به یک متخصص طب سوزنی دارای مجوز از بسیاری از این موارد جلوگیری کنید. در ایالات متحده، الزامات مجوز از ایالت به ایالت دیگر متفاوت است، اما بیشتر آن‌ها نیاز به شرکت در امتحان از کمیسیون صدور گواهینامه ملی برای طب سوزنی و طب شرقی دارند.

عارضه جانبی اصلی که افراد با طب سوزنی تجربه می‌کنند، درد بعد از یک جلسه است. این معمولاً در عرض چند ساعت از بین می‌رود، اگرچه می‌تواند مقداری کبودی نیز ایجاد کند. برخی از افراد نیز در طول جلسه احساس سوزش می‌کنند.

همانطور که گفته شد متخصصان طب سوزنی مجاز باید از سوزن‌های استریل و یکبار مصرف استفاده کنند. اگر پزشک از سوزن‌های استریل شده مناسب استفاده نکند، ممکن است دچار عفونت شوید.

افرادی که برخی از شرایط سلامتی دارند نباید طب سوزنی داشته باشند. همچنین مهم است که در حین انجام طب سوزنی از درمان‌های اضطراب مداوم، از جمله داروهای تجویز شده پیروی کنید. نباید هیچ دارویی را بدون مشورت با پزشک خود قطع کنید.

هنگامی که برای اولین قرار ملاقات خود مراجعه می‌کنید، پزشک طب سوزنی با این سؤال از شروع می‌کند که کدام علائم را می‌خواهید درمان کنید. آن‌ها همچنین در مورد داروهایی که مصرف می‌کنید، سابقه پزشکی و هر گونه نگرانی سلامتی دیگری که دارید می‌پرسند. این زمان خوبی برای پرسیدن هرگونه سؤال طولانی در مورد فرآیند است.

در طول جلسه واقعی، سوزن‌های بلند و نازک را در نقاط مختلف فشار بدن وارد می‌کنند. بسته به نقاط فشار مورد استفاده، این می‌تواند از 10 تا 30 دقیقه طول بکشد. پزشک طب سوزنی همچنین ممکن است سوزن‌ها را بچرخاند یا یک پالس الکتریکی روی آن‌ها اعمال کند. آن‌ها قبل از اینکه سوزن‌ها را با دقت بیرون بیاورند تا 20 دقیقه داخل آن می‌گذارند.

احتمالاً احساس رضایت فوری نخواهید داشت. بیشتر درمان‌های طب سوزنی تکرار می‌شوند. برخی از افراد بهبودهای فوری را گزارش می‌دهند، اما بیشتر آن‌ها با بازدیدهای مکرر متوجه تغییرات ظریف و تدریجی می‌شوند.

قبل از رفتن، مطمئن شوید که هزینه‌های مربوط به آن را درک کرده‌اید. برخی از برنامه‌های بیمه درمانی طب سوزنی را برای شرایط پزشکی یا سلامت روان، از جمله اضطراب پوشش می‌دهند، اما برخی دیگر اینطور نیستند.

طب سوزنی ممکن است یک گزینه درمانی کم خطر مؤثر برای اضطراب باشد. تحقیقات بیشتری در حال انجام است، اما به نظر می‌رسد که نباید علائم را بدتر کند.

مطمئن شوید که یک متخصص طب سوزنی دارای مجوز آموزش دیده پیدا کرده‌اید. همچنین مهم است که با سایر درمان‌های اضطراب مانند درمان یا دارو همراه باشید. همچنین ممکن است بخواهید از سایر درمان‌های جایگزین، از جمله ورزش و مدیتیشن برای کاهش استرس و بهبود سلامت کلی خود استفاده کنید.

راه های تشخیص پوکی استخوان چیست ؟ پوکی استخوان یک بیماری است که با زوال بافت استخوانی و از دست دادن استحکام استخوان مشخص می‌شود. این عارضه می‌تواند در طول زمان پیشرفت کند و باعث شود استخوان به طور فزاینده‌ای متخلخل و ضعیف شود و راحت‌تر بشکند.

پزشک ممکن است از اشعه ایکس، سی تی بدن، سی تی اسکن ستون فقرات یا اسکن تراکم استخوان برای کمک به تشخیص وضعیت و ارزیابی خطر شکستگی استفاده کند. پوکی استخوان ممکن است باعث شکستگی فشاری مهره در ستون فقرات شود. اگر دردناک باشد، این شکستگی‌ها ممکن است با ورتبروپلاستی یا کیفوپلاستی درمان شوند.

[sc name=”didar”][/sc]

پوکی استخوان چیست؟

پوکی استخوان یک بیماری است که با تخریب بافت استخوانی همراه با کاهش استحکام استخوان مشخص می‌شود. پوکی استخوان می‌تواند در طول زمان پیشرفت کند. این می‌تواند باعث شود که استخوان به طور فزاینده‌ای متخلخل شود (همانطور که از نام بیماری پیداست) و راحت‌تر شکسته شود. وقتی به صورت میکروسکوپی مشاهده می‌شود، استخوان سالم تا حدودی شبیه لانه زنبوری به نظر می‌رسد. در مواردی که پوکی استخوان وجود دارد، سوراخ‌ها و فضاهای لانه زنبوری بسیار بزرگ‌تر از آن‌هایی که در یک استخوان سالم وجود دارد به نظر می‌رسد.

زنان و افراد مسن بیشتر در معرض خطر ابتلا به پوکی استخوان هستند. وراثت، وزن کم، سیگار کشیدن و مصرف مزمن برخی داروها (مانند استروئیدها) نیز از عوامل خطر این بیماری هستند.

بلند کردن، خم شدن، برخورد با اثاثیه و حتی عطسه می‌تواند باعث شکستن استخوان در افراد مبتلا به پوکی استخوان شود. شکستگی‌های لگن، ستون فقرات یا مچ دست شایع‌ترین هستند، اما سایر استخوان‌ها نیز مستعد شکستگی هستند. پوکی استخوان می‌تواند سال‌ها بدون هیچ گونه علائم قابل توجهی وجود داشته باشد، اما علائم می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

کمردرد شدید

از دست دادن قد در طول زمان

حالت خمیده

شکستگی استخوان در اثر آسیب جزئی

راه های تشخیص پوکی استخوان و ارزیابی آن

برای تشخیص پوکی استخوان و ارزیابی خطر شکستگی و تعیین نیاز به درمان، پزشک به احتمال زیاد اسکن تراکم استخوان را تجویز می‌کند.

این آزمایش برای اندازه‌گیری تراکم مواد معدنی استخوان (BMD) استفاده می‌شود. معمولاً با استفاده از جذب سنجی اشعه ایکس با انرژی دوگانه (DXA یا DEXA) یا سنجش تراکم استخوان انجام می‌شود. مقدار اشعه ایکس جذب شده توسط بافت ها و استخوان توسط دستگاه DXA اندازه‌گیری می‌شود و با تراکم معدنی استخوان ارتباط دارد.

دستگاه DXA اطلاعات تراکم استخوان را به نمره T و Z تبدیل می‌کند. امتیاز T میزان استخوانی که در مقایسه با جمعیت عادی افراد جوان دارید را اندازه‌گیری می‌کند و برای تخمین خطر ابتلا به شکستگی و نیاز به درمان دارویی استفاده می‌شود. نمره Z میزان استخوانی را که در مقایسه با گروه سنی خود دارید اندازه می‌گیرد. این عدد می‌تواند به نشان دادن نیاز به آزمایش‌های پزشکی بیشتر کمک کند. برای تعیین شکستگی استخوان ناشی از پوکی استخوان می‌توان اقدامات زیر را انجام داد:

اشعه ایکس استخوان: اشعه ایکس استخوان تصاویری از استخوان‌های داخل بدن از جمله دست، مچ دست، بازو، آرنج، شانه، پا، مچ پا، ساق پا، زانو، ران، لگن یا ستون فقرات تولید می‌کند. این به تشخیص شکستگی استخوان‌ها که گاهی در نتیجه پوکی استخوان است کمک می‌کند.

سی تی اسکن ستون فقرات: سی تی اسکن ستون فقرات برای ارزیابی تراز و شکستگی انجام می‌شود. می‌توان از آن برای اندازه‌گیری تراکم استخوان و تعیین احتمال وقوع شکستگی مهره استفاده کرد.

MRI ستون فقرات: تصویربرداری رزونانس مغناطیسی از ستون فقرات برای ارزیابی شکستگی‌های مهره برای شواهد بیماری زمینه‌ای مانند سرطان و ارزیابی قدیمی یا جدید بودن شکستگی انجام می‌شود. شکستگی‌های جدید معمولاً پاسخ بهتری به درمان با ورتبروپلاستی و کیفوپلاستی نشان می‌دهند.

راه های تشخیص پوکی استخوان و درمان آن

بسیاری از داروهای مورد تائید FDA برای درمان پوکی استخوان وجود دارد که عبارت‌اند از:

بیس فسفونات ها

کلسی تونین

هورمون درمانی

مهارکننده لیگاند RANK

تعدیل‌کننده‌های انتخابی گیرنده استروژن (SERMs)

آنالوگ هورمون پاراتیروئید

برای این داروها نسخه لازم است و ارزیابی پزشکی قبل از درمان لازم است.

شکستگی‌های فشاری در مهره می‌تواند در نتیجه پوکی استخوان رخ دهد. در این موارد، ورتبروپلاستی و کیفوپلاستی که توسط رادیولوژیست انجام می‌شود، ممکن است گزینه‌ای برای درمان شکستگی‌های دردناک ستون فقرات باشد. در ورتبروپلاستی، از هدایت تصویری برای تزریق یک مخلوط خاص از طریق یک سوزن توخالی به استخوان شکسته استفاده می‌شود. در کیفوپلاستی، یک بالون از طریق سوزن به استخوان شکسته وارد می‌شود تا یک حفره ایجاد شود. پس از برداشتن بالون، مخلوط به داخل حفره تزریق می‌شود.

در برخی موارد شکستگی فشاری، ممکن است به درمان جراحی نیاز باشد، به خصوص اگر شواهدی از باریک شدن شدید کانال نخاعی وجود داشته باشد.

توصیه‌های درمانی اغلب بر اساس تخمین خطر شکستگی استخوان در 10 سال آینده با استفاده از اطلاعاتی مانند آزمایش تراکم استخوان است. اگر خطر زیاد نیست، درمان ممکن است شامل دارو نباشد و در عوض بر اصلاح عوامل خطر برای از دست دادن استخوان و افتادن تمرکز کند.

درمان مرتبط با هورمون

استروژن، به ویژه زمانی که بلافاصله پس از یائسگی شروع شود، می‌تواند به حفظ تراکم استخوان کمک کند. با این حال، استروژن درمانی می‌تواند خطر سرطان سینه و لخته شدن خون را افزایش دهد که می‌تواند باعث سکته شود؛ بنابراین، استروژن به طور معمول برای سلامت استخوان در زنان جوان‌تر یا در زنانی که علائم یائسگی آن‌ها نیز نیاز به درمان دارد استفاده می‌شود.

رالوکسیفن (Evista) اثرات مفید استروژن بر تراکم استخوان در زنان یائسه را تقلید می‌کند، بدون اینکه برخی از خطرات مرتبط با استروژن را تهدید کند. مصرف این دارو می‌تواند خطر ابتلا به برخی از انواع سرطان سینه را کاهش دهد. گرگرفتگی یک عارضه جانبی احتمالی است. رالوکسیفن همچنین ممکن است خطر لخته شدن خون را افزایش دهد.

در مردان، پوکی استخوان ممکن است با کاهش تدریجی سطح تستوسترون مرتبط با افزایش سن مرتبط باشد. درمان جایگزینی تستوسترون می‌تواند به بهبود علائم تستوسترون پایین کمک کند، اما داروهای پوکی استخوان در مردان برای درمان پوکی استخوان بهتر مورد مطالعه قرار گرفته است و بنابراین به تنهایی یا علاوه بر تستوسترون توصیه می‌شود.

داروهای استخوان ساز

اگر پوکی استخوان شدید دارید یا اگر درمان‌های رایج‌تر برای پوکی استخوان به اندازه کافی خوب کار نمی‌کنند، ممکن است پزشک توصیه کند که این موارد را امتحان کنید:

تری پاراتید (Bonsity، Forteo). این داروی قدرتمند شبیه به هورمون پاراتیروئید است و رشد استخوان جدید را تحریک می‌کند. تا دو سال با تزریق روزانه زیر پوست انجام می‌شود.

Abaloparatide (Tymlos) داروی دیگری شبیه به هورمون پاراتیروئید است. این دارو تنها به مدت دو سال قابل مصرف است.

روموسوزوماب (Evenity). این جدیدترین داروی استخوان ساز برای درمان پوکی استخوان است. این دارو به صورت تزریقی هر ماه در مطب پزشک انجام می‌شود و محدود به یک سال درمان است.

بعد از اینکه مصرف هر یک از این داروهای استخوان ساز را متوقف کردید، به طور کلی باید برای حفظ رشد استخوان جدید، داروی دیگری برای پوکی استخوان مصرف کنید.

راه های تشخیص پوکی استخوان و درمان‌های خانگی

این توصیه‌ها ممکن است به کاهش خطر ابتلا به پوکی استخوان یا شکستگی استخوان کمک کند:

سیگار نکشید. سیگار باعث افزایش میزان تحلیل استخوان و احتمال شکستگی می‌شود.

الکل را محدود کنید. مصرف بیش از دو نوشیدنی الکلی در روز ممکن است تشکیل استخوان را کاهش دهد. قرار گرفتن در معرض الکل نیز می‌تواند خطر افتادن را افزایش دهد.

جلوگیری از سقوط با کفش‌های پاشنه‌دار. کفی غیر لغزنده بپوشید و خانه‌تان را از نظر سیم‌های برق، فرش‌های سطحی و سطوح لغزنده که ممکن است باعث افتادن شوند، بررسی کنید. اتاق‌ها را روشن نگه دارید، میله‌های دستگیره را درست در داخل و بیرون درب دوش خود نصب کنید و مطمئن شوید که می‌توانید به راحتی از تخت خود خارج و داخل آن شوید.

آماده شدن برای قرار ملاقات

ممکن است پزشک آزمایش تراکم استخوان را پیشنهاد دهد. غربالگری پوکی استخوان برای همه زنان بالای 65 سال توصیه می‌شود. برخی دستورالعمل‌ها نیز غربالگری مردان را تا سن 70 سالگی توصیه می‌کنند، به‌ویژه اگر مشکلات سلامتی دارند که احتمالاً باعث پوکی استخوان می‌شود. اگر پس از یک آسیب جزئی نیرویی، مانند یک زمین خوردن ساده، دچار شکستگی استخوان شده‌اید، آزمایش تراکم استخوان ممکن است برای ارزیابی خطر شکستگی‌های بیشتر مهم باشد.

اگر نتایج آزمایش تراکم استخوان بسیار پایین را نشان دهد یا مشکلات سلامتی پیچیده دیگری دارید، ممکن است به یک پزشک متخصص در اختلالات متابولیک (متخصص غدد درون ریز) یا یک پزشک متخصص در بیماری‌های مفاصل، ماهیچه‌ها یا استخوان‌ها (روماتولوژیست) ارجاع داده شوید. در اینجا اطلاعاتی وجود دارد که به فرد کمک می‌کند تا برای قرار ملاقات خود آماده شوید.

آنچه می‌توانید انجام دهید:

علائمی را که متوجه شده اید بنویسید، اگرچه ممکن است هیچ کدام را نداشته باشید.

اطلاعات شخصی کلیدی، از جمله استرس‌های عمده یا تغییرات اخیر زندگی را یادداشت کنید.

فهرستی از تمام داروها، ویتامین‌ها و مکمل‌هایی که مصرف می‌کنید یا مصرف کرده‌اید، از جمله دوزها تهیه کنید. به خصوص اگر نوع و دوز مکمل‌های کلسیم و ویتامین D را ثبت کنید بسیار مفید است، زیرا آماده‌سازی‌های مختلفی در دسترس هستند. اگر مطمئن نیستید که پزشک به چه اطلاعاتی نیاز دارد، بطری‌ها را با خود ببرید یا با گوشی هوشمند خود از برچسب آن عکس بگیرید و آن را با پزشک خود به اشتراک بگذارید.

سؤالات خود را برای پرسیدن از دکتر بنویسید. برای پوکی استخوان، سؤالات اساسی که باید از پزشک خود بپرسید عبارت‌اند از:

آیا باید از نظر پوکی استخوان غربالگری شوم؟

چه درمان‌هایی در دسترس است و کدام را توصیه می‌کنید؟

چه عوارض جانبی ممکن است از درمان انتظار داشته باشم؟

آیا جایگزینی برای درمانی که پیشنهاد می‌کنید وجود دارد؟

من شرایط سلامتی دیگری دارم. چگونه می‌توانم آن‌ها را با هم مدیریت کنم؟

آیا باید فعالیت‌هایم را محدود کنم؟

آیا باید رژیم غذایی خود را تغییر دهم؟

آیا باید مکمل مصرف کنم؟

آیا برنامه فیزیوتراپی وجود دارد که برای من مفید باشد؟

برای جلوگیری از سقوط چه کنم؟

از پرسیدن سؤالات دیگر دریغ نکنید.

از پزشک خود چه انتظاری دارید

پزشک احتمالاً از سؤالاتی می‌پرسد، مانند:

آیا سابقه‌ی شکستگی استخوان دارید؟

رژیم غذایی به خصوص مصرف لبنیات چگونه است؟ آیا فکر می‌کنید کلسیم کافی دریافت می‌کنید؟ ویتامین دی؟

چند وقت یکبار ورزش می‌کنید؟ چه نوع تمرینی انجام می‌دهید؟

تعادلت چطوره؟ افتادی؟

آیا سابقه خانوادگی پوکی استخوان دارید؟

آیا یکی از والدین لگنش شکسته است؟

آیا تا به حال جراحی معده یا روده انجام داده‌اید؟

آیا داروهای کورتیکواستروئیدی (پردنیزون، کورتیزون) را به صورت قرص، تزریقی یا کرم مصرف کرده‌اید؟

استئوآرتریت شایع‌ترین شکل آرتروز است که افراد زیادی را در سراسر جهان تحت تأثیر قرار می‌دهد. زمانی اتفاق می‌افتد که غضروف محافظ انتهای استخوان‌ها به مرور زمان از بین برود. اگرچه تمام مفاصل را درگیر می‌کند، اما بیشتر مفاصل دست، زانو، باسن و ستون فقرات را درگیر می‌کند. علائم این بیماری را می‌توان تا حدی کنترل کرد، اما آسیب به غضروف و مفاصل را نمی‌توان به حالت عادی برگرداند.دراین مقاله به ساییدگی زانو می پردازیم.

داروهای هومیوپاتی در کنار اقدامات خاصی مانند فعال ماندن، ورزش منظم، حفظ وزن سالم و سبک زندگی سالم می‌توانند علائم آرتروز مانند درد، تورم، حرکت مفاصل و غیره را بهبود بخشند.

[sc name=”didar”][/sc]

علائم و نشانه‌ها ساییدگی زانو

درد و تورم در مفاصل آسیب دیده

سفتی مفاصل به خصوص در صبح هنگام بیدار شدن از خواب

درد و حساسیت در مفاصل آسیب دیده همراه با گرما

محدودیت حرکات به دلیل درد و سفتی

از دست دادن انعطاف پذیری

صدای تق تق در مفاصل در حین حرکات

خار استخوان یا تشکیل استئوفیت در اطراف مفصل آسیب دیده

علل ساییدگی زانو

علت اصلی آرتروز ساییدگی یا نازک شدن غضروفی است که انتهای استخوان‌ها را در کپسول مفصل نگه می‌دارد و استخوان‌ها در نهایت روی استخوان دیگر مالیده می‌شوند. این اصطکاک باعث تغییرات زیادی در استخوان می‌شود و به بافت های همبند نگهدارنده مفصل و همچنین تاندون‌ها و رباط‌ها آسیب می‌رساند. این عوامل منجر به التهاب و حساس شدن مفاصل می‌شود.

عوامل خطر ساییدگی زانو

سن بالا: علائم آرتروز با افزایش سن افزایش می‌یابد.

جنسیت: زنان بیشتر مستعد ابتلا به آرتروز هستند.

چاقی: هر چه وزن بیشتر باشد، خطر ابتلا به آرتروز بیشتر است.

صدمات، آسیب، بد شکلی استخوان یا فشار مکرر به مفاصل

ارثی: در بسیاری از موارد، آرتروز در خانواده ایجاد می‌شود.

برخی از اختلالات متابولیک مانند دیابت، هموسیدروز و غیره.

عوارض ساییدگی زانو

درد مزمن که باعث ایجاد مشکل در انجام فعالیت‌های روزانه می‌شود.

افسردگی و بی خوابی ناشی از درد شدید و مداوم.

مدیریت ساییدگی زانو

کاهش وزن

اجتناب از فعالیت‌هایی که فشار بیش از حد بر غضروف مفصل وارد می‌کنند.

استراحت مناسب

تمرینات منظم

اقدامات کنترل رژیم غذایی

فیزیوتراپی

کاهش استرس

مصرف رژیم غذایی سرشار از ویتامین C، K و ویتامین D، اسیدهای چرب امگا 3 و کلسیم

درمان ساییدگی زانو

زانو درد یکی از شایع‌ترین مشکلاتی است که امروزه به طور کلی در بزرگسالان شاهد آن هستیم؛ اما این وضعیتی نیست که فقط برای بزرگسالان اتفاق بیفتد. چنین ناراحتی می‌تواند افراد در هر سنی را تحت تأثیر قرار دهد.

استئوآرتریت، آرتریت روماتوئید، آسیب زانو، نقرس و بورسیت شایع‌ترین بیماری‌های پزشکی هستند که باعث درد زانو می‌شوند. علاوه بر این، تورم، سفتی، ناراحتی و گرما در مفصل زانو از علائم شایع زانو درد هستند.

داروهای هومیوپاتی برای زانو درد

درمان هومیوپاتی، با تمام پیشرفت‌های علم پزشکی، این درمان خاص تا حدودی در حال انقراض است. هومیوپاتی درمانی یکی از انواع باستانی درمان است که به عنوان یک سیستم شبه علمی از داروهای جایگزین نیز در نظر گرفته می‌شود که در آن اعتقاد بر این است که بدن توانایی درمان خود را دارد.

تمام داروهای مورد استفاده در درمان هومیوپاتی از عناصر طبیعی مانند گیاهان و مواد معدنی ساخته شده‌اند که هیچ عارضه‌ای ندارند. این داروهای بدون مواد شیمیایی و این درمان باستانی می‌تواند برای تعداد کمی بحث برانگیز باشد، اما می‌تواند به طور مؤثر بیماری‌های مهم‌تری را درمان کند.

زانو درد را می‌توان به طور مؤثر با استفاده از داروهای هومیوپاتی درمان کرد. هر دو زانو درد حاد و مزمن می‌توانند از درمان هومیوپاتی سود ببرند. آن‌ها برای استفاده برای افراد در هر سنی مناسب هستند و هیچ خطر سمی ندارند. علاوه بر این، آن‌ها به تسکین درد زانو و علائم مرتبط با آن مانند ادم، درد و سفتی کمک می‌کنند؛ بنابراین در اینجا بهترین داروهای هومیوپاتی برای درمان زانو درد در انواع مختلف وجود دارد.

برای درد آرتروز در زانو

استئوآرتریت یک بیماری دژنراتیو مفصل است. آرتروز زانو با درد، سفتی و ترک در مفصل زانو مشخص می‌شود. آرتروز زانو در اثر بالا رفتن سن، اضافه وزن، آسیب دیدگی و استفاده نادرست از مفاصل ایجاد می‌شود.

برای زانو درد آرتریت روماتوئید

آرتریت روماتوئید یک بیماری خود ایمنی است که باعث التهاب در مفاصل می‌شود؛ بنابراین تمام مفاصل بدن مستعد ابتلا به این بیماری هستند. شایع‌ترین علائم سفتی مفاصل، ناراحتی و ادم است. Bryonia، Rhus Tox و اسید سالیسیلیک درمان‌های مؤثری برای آرتریت روماتوئید زانو هستند.

برای درد بورسیت در زانو

بورسیت زانو التهاب حفره کیسه مانند پر از مایع سینوویال است که مفصل زانو را احاطه کرده است. بورسیت زانو در اثر عوامل مختلفی ایجاد می‌شود که شایع‌ترین علائم آن درد، تورم، گرما و درد مفاصل زانو است.

برای درد نقرس در زانو

نقرس یک بیماری دردناک مفصلی است که در اثر تشکیل کریستال‌های اسید اوریک در مفاصل ایجاد می‌شود. از انگشت شست پا شروع می‌شود و می‌تواند هر مفصلی در بدن از جمله مفصل زانو را تحت تأثیر قرار دهد. نقرس با درد شدید و تورم در مفاصل آسیب دیده مشخص می‌شود.

ناراحتی زانو نقرس با کلشیکوم و اسید بنزوئیک، دو داروی هومیوپاتی شناخته شده و بهترین برای درد مفاصل زانو درمان می‌شود.

چگونه هورمون‌های شادی را زیاد کنیم؟ این سوال همه انسان هاست زیرا همه ما برای شاد بودن تلاش می‌کنیم – این یک احساس فوق‌العاده است که می‌تواند ذهن و بدن را تحت‌الشعاع قرار دهد، فرد را بخنداند یا حتی گریه کند و آن‌قدر مسری است که می‌تواند به دیگران نیز سرایت کند؛ اما بدون اینکه بخواهیم شادی را بررسی کنیم، دلیل اینکه ما احساس شادی و خوشحالی می‌کنیم به دلیل واکنش‌های شیمیایی بسیار پیچیده‌ای است که در بدن ما اتفاق می‌افتد.

اغلب بیمارانی را می‌بینیم که در دوران پیش از یائسگی قرار می‌گیرند که توسط پزشک عمومی خود داروهای ضدافسردگی برای افسردگی تجویز کرده‌اند. با این حال، خلق و خوی پایین در حوالی زمان یائسگی به احتمال زیاد به هورمون مربوط می‌شود. این فقط تعادل هورمون‌های جنسی ما نیست که بر سلامت روان ما تأثیر می‌گذارد، بلکه «هورمون‌های شادی» ما را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد. برخی از هورمون‌ها به تقویت احساسات مثبت از جمله شادی و لذت کمک می‌کنند. این «هورمون‌های شادی» عبارت‌اند از:

دوپامین: دوپامین که به عنوان هورمون «احساس خوب» شناخته می‌شود، یک انتقال دهنده عصبی است که بخش مهمی از سیستم پاداش مغز است. با احساسات لذت بخش همراه با یادگیری، حافظه و موارد دیگر مرتبط است.

سروتونین: این هورمون و انتقال دهنده عصبی به تنظیم خلق و خو و همچنین خواب، اشتها، هضم، توانایی یادگیری و حافظه کمک می‌کند.

اکسی توسین: اکسی توسین که اغلب «هورمون عشق» نامیده می‌شود، برای زایمان، شیردهی و پیوند قوی والدین و کودک ضروری است. همچنین می‌تواند به تقویت اعتماد، همدلی و پیوند در روابط کمک کند. سطوح به طور کلی با محبت فیزیکی افزایش می‌یابد.

اندورفین: این هورمون‌ها مسکن طبیعی بدن هستند که بدن در پاسخ به استرس یا ناراحتی تولید می‌کند. هنگامی که در فعالیت‌های پاداش دهنده مانند غذا خوردن، ورزش کردن، یا داشتن رابطه جنسی شرکت می‌کنید، سطوح ممکن است افزایش یابد.

[sc name=”didar”][/sc]

چند راهکار که بدانیم چگونه هورمون‌های شادی را زیاد کنیم؟

1. ورزش کنید

اکثر مردم با این واقعیت آشنا هستند که ورزش باعث ترشح اندورفین می‌شود. هر نوع حرکتی که ضربان قلب را افزایش دهد، احساس مثبتی را ایجاد می‌کند و یک تمرین شدید و افزایش نبض می‌تواند باعث سرخوشی ناشی از ورزش شود. وقتی به تنهایی تمرین می‌کنید احساس مثبتی ندارید؟ دلیلی برای آن وجود دارد. نشان داده شده است که ورزش گروهی بیشتر از تمرینات انفرادی اندورفین ترشح می‌کند!

ورزش فواید متعددی برای سلامت جسمانی دارد. همچنین می‌تواند تأثیر مثبتی بر سلامت عاطفی داشته باشد. اگر نام «دونده» را شنیده‌اید، ممکن است از قبل در مورد ارتباط بین ورزش و ترشح اندورفین بدانید. اندورفین همچنین با گیرنده‌های درد در مغز تعامل خواهد داشت و در واقع درک از درد را کاهش می‌دهد؛ اما ورزش فقط روی اندورفین کار نمی‌کند. فعالیت بدنی منظم همچنین می‌تواند سطح دوپامین و سروتونین را افزایش دهد و آن را به گزینه‌ای عالی برای تقویت هورمون‌های شادی‌تان تبدیل کند.

تمرین خود را در فضای باز انجام دهید تا افزایش سروتونین خود را به حداکثر برسانید. زمان آن را تعیین کنید: حداقل 30 دقیقه ورزش هوازی را در هر زمان هدف گذاری کنید. هر میزان فعالیت بدنی فوایدی برای سلامتی دارد، اما تحقیقات انجام شده تمرینات با شدت بالاتر را با آزادسازی بیشتر اندورفین مرتبط می‌دانند.

2. غذاهای خاص

وقتی نوبت به هورمون‌ها می‌رسد، غذاهایی که مصرف می‌کنید نیز نقش مهمی‌دارند. شکلات تلخ در مقادیر کم می‌تواند احساس شادی بیشتری ایجاد کند، زیرا حاوی فنیل اتیل آمین است. یک مطالعه توسط دانشگاه کالج لندن نشان داد که در مطالعه‌ای بر روی 13626 شرکت‌کننده، کسانی که گزارش داده‌اند در هر زمان در طول دو دوره 24 ساعته شکلات تلخ می‌خورند، 70 درصد کمتر از افرادی که این کار را نکرده‌اند، علائم افسردگی مرتبط بالینی را گزارش می‌کنند. برخی از غذاها نیز می‌توانند بر سطح هورمون‌ها تأثیر بگذارند، بنابراین هنگام برنامه‌ریزی وعده‌های غذایی برای افزایش هورمون شادی به موارد زیر توجه کنید:

غذاهای تند ممکن است باعث ترشح اندورفین شوند.

ماست، لوبیا، تخم مرغ، گوشت‌های کم چرب و بادام تنها چند غذای مرتبط با ترشح دوپامین هستند.

غذاهای سرشار از تریپتوفان با افزایش سطح سروتونین مرتبط هستند

غذاهای حاوی پروبیوتیک مانند ماست، کیمچی و کلم ترش می‌توانند بر ترشح هورمون‌ها تأثیر بگذارند.

مکمل‌ها را امتحان کنید

چندین مکمل وجود دارد که ممکن است به افزایش سطح هورمون شادی کمک کند. در اینجا فقط چند مورد برای بررسی وجود دارد:

تیروزین (تولید دوپامین)

چای سبز و عصاره چای سبز (دوپامین و سروتونین)

پروبیوتیک ها (تولید سروتونین و دوپامین)

تریپتوفان (سروتونین)

کارشناسانی که اثرات مکمل‌ها را مطالعه می‌کنند به نتایج متفاوتی دست یافته‌اند. بسیاری از مطالعات فقط حیوانات را شامل می‌شود، بنابراین تحقیقات بیشتری برای کمک به حمایت از مزایای مکمل‌ها برای انسان مورد نیاز است. مکمل‌ها ممکن است مفید باشند، اما برخی از آن‌ها برای افرادی که شرایط سلامت خاصی دارند توصیه نمی‌شود. آن‌ها همچنین می‌توانند با داروهای خاصی تداخل داشته باشند، بنابراین قبل از اینکه آن‌ها را امتحان کنید با یک ارائه دهنده مراقبت‌های بهداشتی صحبت کنید.

اگر هر مکملی مصرف می‌کنید، تمام دستورالعمل‌های بسته را بخوانید و به دوز توصیه شده پایبند باشید، زیرا برخی از آن‌ها در دوزهای بالا می‌توانند اثرات منفی داشته باشند.

سایر غذاهای تقویت کننده خلق و خو شامل ماهی‌های روغنی به دلیل اسیدهای چرب امگا 3 است. قهوه (در حد اعتدال)؛ غذاهای حاوی تریپتوفان مانند مرغ، تخم مرغ، شیر، آجیل و دانه‌ها و فلفل قرمز که حاوی کپسایسین است (با وجود اینکه کپسایسین هنگام استفاده روی پوست باعث ایجاد احساس سوزش می‌شود، در هنگام مصرف خاصیت تسکین درد دارد). مقادیر کم الکل مانند یک لیوان شراب می‌تواند باعث ترشح اندورفین شود. با این حال، بیش از حد می‌تواند اثر معکوس داشته باشد.

3. فعالیت جنسی

چگونه هورمون‌های شادی را زیاد کنیم؟ اندورفین، اکسی توسین و دوپامین همگی در طول فعالیت جنسی آزاد می‌شوند. اکسی توسین معمولاً هورمون نوازش نامیده می‌شود، در حالی که دوپامین هورمون احساس خوب است. این‌ها برای ایجاد احساس آرامش و رضایت جنسی در کنار هم قرار می‌گیرند.

شهرت اکسی توسین به عنوان «هورمون عشق» به خوبی به دست آمده است. صرفاً جذب شدن به کسی می‌تواند منجر به تولید اکسی توسین شود؛ اما محبت فیزیکی، از جمله بوسیدن، در آغوش گرفتن، یا داشتن رابطه جنسی نیز به تولید اکسی توسین کمک می‌کند. صرف وقت گذراندن با فردی که به او اهمیت می‌دهید نیز می‌تواند به افزایش تولید اکسی توسین کمک کند. این می‌تواند به افزایش صمیمیت و احساسات مثبت در رابطه کمک کند و به احساس شادی، سعادت یا حتی سرخوشی بدهد. اگر واقعاً می‌خواهید آن هورمون‌های شادی را احساس کنید، توجه داشته باشید که رقصیدن و رابطه جنسی هر دو منجر به ترشح اندورفین می‌شوند، در حالی که ارگاسم باعث ترشح دوپامین می‌شود. همچنین می‌توانید برای افزایش اندورفین، یک لیوان شراب را با شریک زندگی خود به اشتراک بگذارید.

4. ماساژ

ماساژ یا هر نوع لمس آرامش‌بخشی می‌تواند ترشح اندورفین را تشویق کند و تولید اکسی توسین را در فرد ماساژ دهنده و ماساژور تحریک کند. این روش برای سایر درمان‌های شفابخش (مانند طب سوزنی، کایروپراکتیک و آب‌درمانی) یکسان است، زیرا آن‌ها بدن را آرام می‌کنند و درد را ملایم می‌کنند.

5. مدیتیشن

مدیتیشن فواید زیادی از جمله آرامش و تمرکز ذهن دارد. این عمل همچنین از نظر ترشح هورمون‌ها و انتقال دهنده‌های عصبی، تحریک ترشح اندورفین و همچنین دوپامین، سروتونین و ملاتونین بسیار مفید است. به گفته بنیاد سلامت روان، «26 درصد از بزرگسالان بریتانیایی می‌گویند که مدیتیشن را انجام می‌دهند، اگرچه کمتر از نیمی (12 درصد) از آن‌ها به ندرت این کار را انجام می‌دهند» بنابراین، بسیاری از ما می‌توانیم مدیتیشن را بیشتر انجام دهیم! آن را امتحان کنید. برای شروع مدیتیشن:

مکانی آرام و راحت را برای نشستن انتخاب کنید.

راحت باشید، چه در حالت ایستاده، چه نشسته یا دراز کشیده.

اجازه دهید همه افکارتان – مثبت یا منفی – بلند شوند و از کنار بگذرند.

وقتی افکار به ذهنشان خطور می‌کند، سعی کنید آن‌ها را قضاوت نکنید، به آن‌ها نچسبید یا آن‌ها را دور نکنید. به سادگی آن‌ها را تصدیق کنید.

با انجام این کار به مدت 5 دقیقه شروع کنید و به مرور زمان به جلسات طولانی‌تر برسید.

6. خنده

برای افزایش اندورفین، برنامه کمدی مورد علاقه خود را تنظیم کنید! خنده استرس را کاهش می‌دهد، عملکرد سیستم ایمنی را بهبود می‌بخشد و به طور کلی روحیه را بالا می‌برد. آن‌قدر مؤثر است که خنده درمانی به عنوان یک درمان شناختی رفتاری برای درمان استرس و افسردگی بیماران ایجاد شده است.

7. حمام جنگل

شینرین یوکو یا حمام کردن در جنگل، در دهه 1980 پس از یک دوره شهرنشینی انبوه در ژاپن پدید آمد. این فعالیت مردم را تشویق می‌کند تا با طبیعت در تماس باشند و به جنگل‌ها بروند تا جو را ببینند و ذهن آگاهی را تمرین کنند.

تنها پنج دقیقه در روز که در بیرون از خانه سپری می‌شود می‌تواند انگیزه و رفاه را بهبود بخشد. به ویژه، افراد مبتلا به اختلال عاطفی فصلی (SAD) سطح سروتونین را هنگام قرار گرفتن در معرض نور طبیعی و روشن تجربه می‌کنند.

8. تمرین شکرگزاری

قدردانی سیستم پاداش مغز را فعال می‌کند و مواد شیمیایی احساس خوب را آزاد می‌کند. برخی از مردم یک دفتر روزانه قدردانی نگه می‌دارند و چیزهایی را می‌نویسند که به خاطر آن‌ها سپاسگزار هستند. دیگران در «تمرین سه نعمت» شرکت می‌کنند و هر شب بر سه چیز تمرکز می‌کنند که باید بابت آن سپاسگزار باشیم.

9. اسانس

سیستم بویایی (که سیستم حسی در بدن است که برای بویایی استفاده می‌شود) مغز را تحریک می‌کند تا سروتونین و دوپامین را در پاسخ به بوی روغن‌های ضروری مانند ترنج، اسطوخودوس و لیمو آزاد کند. به همین دلیل است که رایحه درمانی برای کسانی که استرس، اضطراب، افسردگی و سایر اختلالات خلقی را تجربه می‌کنند بسیار محبوب است.

10. دستیابی به هدف

پس از دستیابی به اهداف – حتی اهداف کوچک – سیستم پاداش مغز فعال شده و دوپامین را آزاد می‌کند. این نه تنها مقدار کمی از مواد شیمیایی حس خوب را برای بدن فراهم می‌کند، بلکه ما را برای رسیدن به اهداف بیشتر تشویق می‌کند.

11. یادآوری خاطرات خوش

در مغز یک تعامل بین خلق و خو و حافظه وجود دارد. هنگامی که با بخشی از مغز که با توجه مرتبط است ترکیب شود، می‌تواند باعث تولید سروتونین شود. این می‌تواند زمانی اتفاق بیفتد که به خاطره‌ای زنده و شاد فکر می‌کنید، یا شاید به عکس‌های یک تعطیلات خانوادگی سرگرم کننده یا روز عروسی نگاه کنید.

12. گوش دادن به موسیقی

هم گوش دادن به موسیقی و هم آواز خواندن می‌تواند اکسی توسین را ترشح کند. خوانندگان جاز، هنگام بداهه نوازی، نشان داده شده است که به دلیل تعامل با گروه خود، سطوح بالاتری از اکسی توسین را آزاد می‌کنند. در همین حال، مطالعه دیگری نشان داد که بیمارانی که پس از جراحی قلب باز بهبود می‌یابند، پس از گوش دادن منظم به موسیقی آرامش بخش، به دلیل کاهش درد، استرس و سطح اضطراب ناشی از افزایش اکسی توسین، بهبودی سریع‌تری پیدا کردند.

13. به بیرون از خانه بروید.

به دنبال افزایش سطح سروتونین خود هستید؟ گذراندن وقت در خارج از منزل، زیر نور خورشید، راهی عالی برای انجام این کار است. طبق تحقیقات، قرار گرفتن در معرض اشعه ماوراء بنفش (UV) خورشید می‌تواند تولید سروتونین را افزایش دهد. می‌توانید سعی کنید چند بار در هفته حدود 15 دقیقه را در خارج از منزل سپری کنید. اگر از همان مناظر قدیمی خسته شده‌اید، یک محله یا پارک جدید را کاوش کنید. فقط توجه داشته باشید که قرار گرفتن در معرض اشعه ماوراء بنفش می‌تواند خطر ابتلا به سرطان پوست را نیز افزایش دهد، بنابراین ضد آفتاب را فراموش نکنید!

14. سگ خود را نوازش کنید.

اگر سگ دارید، محبت کردن به دوست خود راهی عالی برای افزایش سطح اکسی توسین برای شما و سگتان است. بر اساس تحقیقات منبع مطمئن، صاحبان سگ و همچنین سگ‌های آن‌ها در هنگام تعامل شاهد افزایش اکسی توسین هستند. حتی اگر سگ ندارید، ممکن است با دیدن سگی که می‌شناسید و دوست دارید، اکسی توسین را افزایش دهید. اگر عاشق سگ هستید، این ممکن است زمانی اتفاق بیفتد که فرصتی برای نوازش هر سگی داشته باشید؛ بنابراین، سگ مورد علاقه خود را پیدا کنید و یک نوازش خوب به آن بدهید.

15. شب راحت بخوابید

نداشتن خواب کافی و با کیفیت می‌تواند به طرق مختلف بر سلامت تأثیر بگذارد. به عنوان مثال، می‌تواند به عدم تعادل هورمون‌ها، به ویژه دوپامین، در بدن کمک کند. این می‌تواند تأثیر منفی بر روحیه و همچنین سلامت جسمی داشته باشد. اختصاص 7 تا 9 ساعت در شب برای خواب می‌تواند به بازیابی تعادل هورمون‌ها در بدن کمک کند که احتمالا به کمک می‌کند احساس بهتری داشته باشید. اگر خواب راحت برایتان سخت است، سعی کنید:

هر روز در یک ساعت مشخص به رختخواب رفتن و بیدار شدن

ایجاد یک محیط خواب آرام (سعی کنید نور، سر و صدا و صفحه نمایش را کاهش دهید)

کاهش مصرف کافئین، به ویژه در بعد از ظهر و عصر

16. استرس را مدیریت کنید.

طبیعی است که هر از گاهی استرس را تجربه کنید؛ اما زندگی با استرس منظم یا مواجهه با رویدادهای بسیار استرس زا زندگی می‌تواند باعث کاهش تولید دوپامین و سروتونین شود. این می‌تواند بر سلامت و خلق و خوی تأثیر منفی بگذارد و مقابله با استرس را سخت‌تر کند. اگر استرس زیادی دارید، انجمن روانشناسی آمریکا توصیه می‌کند:

یک استراحت کوتاه از منبع استرس

خنده

20 دقیقه برای پیاده‌روی، دویدن، دوچرخه سواری یا سایر فعالیت‌های بدنی صرف کنید

مراقبه

تعامل اجتماعی

هر یک از این رویکردها ممکن است به کاهش استرس کمک کند و همچنین سطح سروتونین، دوپامین و حتی اندورفین را نیز افزایش دهد.

جمع بندی چگونه هورمون‌های شادی را زیاد کنیم؟

سروتونین، دوپامین، اندورفین و اکسی توسین به افزایش شادی و لذت کمک می‌کنند و در عین حال افسردگی و اضطراب را کاهش می‌دهند. می‌توانید با برخی فعالیت‌های ساده به این هورمون‌های حس خوب تقویت طبیعی بدهید. اگر در تنظیم خلق و خوی خود مشکل دارید، با یک ارائه دهنده مراقبت‌های بهداشتی صحبت کنید که می‌تواند درمان‌هایی را توصیه کند که ممکن است کمک کند.

مچ دست‌های قوی می‌تواند به آسان‌تر کردن کارهای روزانه کمک کند. چه در حال تایپ کردن، حمل کردن مواد غذایی، انجام کشش یا باز کردن آن شیشه غیرممکن هستید، قدرت و انعطاف مچ دست کلیدی است. با این کشش‌ها و تمرینات، مچ دست خود را قوی نگه می‌دارید و از آسیب جلوگیری می‌کنید.در این مقاله 7تمرین برای تقویت مچ دست در خانه آموزش داده میشود.

۷ تمرین برای تقویت مچ دست

برای تقویت مچ دست در خانه ، در واقع باید ساعد خود را تقویت کرده و تحرک مفاصل مچ دست خود را افزایش دهید. حرکت مچ دست شامل 35 عضله می‌شود!

مچ دست ساعد را به دست متصل می‌کند – این مفصل باید شل بماند تا بتوانید 100 کلمه در دقیقه تایپ کنید؛ و تمام آن عضلات ساعد باید قوی بمانند تا بتوانید کارهای روزانه را بدون مشکل انجام دهید.

به خصوص اگر تمام روز پشت کامپیوتر بنشینید، مچ دست و ساعد ممکن است دچار آسیب‌های حرکتی مکرر یا بیماری‌هایی مانند سندرم تونل کارپال شوند. با کمی عشق و ورزش به مچ دست خود، ممکن است بتوانید از این دردها جلوگیری کنید. حتی اگر آسیب سخت‌تری مانند آرنج تنیس بازان دارید، ورزش‌های ساده در خانه می‌توانند درد را تسکین دهند. با تمام این تمرینات، بدون وزنه یا وزنه‌های بسیار سبک شروع کنید تا به این عضلات نسبتا کوچک فشار وارد نکنید.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.

تمرینات گرم کردن برای تقویت مچ دست در خانه

مانند هر شکل دیگری از ورزش، می‌خواهید قبل از شیرجه زدن به تمرینات مچ دست، کمی بدن خود را گرم کنید.

اگر هر گونه درد یا سفتی در مچ دست دارید، یک حوله گرم یا پد گرم کننده را به مدت حدود 15 دقیقه روی آن ناحیه قرار دهید. این یک گرم کردن بسیار واقعی است، اما قبل از شروع تمرینات به افزایش جریان خون و انعطاف پذیری در ناحیه کمک می‌کند. اگر احساس سفتی یا درد نمی‌کنید، به سادگی یک یا دو دقیقه در اطراف راه بروید. این کاردیوی خون را به جریان می‌اندازد و به مچ دست و ساعد اجازه می‌دهد به طور طبیعی حرکت کنند. برای تمرینات مچ دست نیازی به گرم کردن پیچیده ندارید، اما بهتر است کمی فعالیت داشته باشید تا به طور تصادفی کار نکنید، کشش دهید و احتمالاً به عضلات سرد آسیب نرسانید.

توجه: اگر با هر یک از این تمرینات احساس درد کردید، آن را متوقف کنید! به بدن خود گوش دهید و هرگز به نقطه ناراحتی فشار نیاورید.

کف دست به آسمان / کف دست به زمین

این تمرین ملایم، کشش کوچکی را به مچ دست می‌بخشد و در عین حال قدرت می‌بخشد.

در حالت نشسته یا ایستاده، بازوهای خود را در حالت T به سمت بیرون نگه دارید.

دست‌ها را طوری بچرخانید که کف دست‌ها رو به بالا باشد.

دست‌ها را طوری بچرخانید که کف دست‌ها رو به پایین باشد.

10 بار تکرار کنید.

سعی کنید شانه‌ها و گردن خود را آرام نگه دارید. حرکت باید فقط در مچ دست باشد، نه بازوها، آرنج‌ها یا شانه‌ها.

مشت

این یکی دیگر از تمرینات ملایم برای تقویت مچ دست در خانه است که بر روی انعطاف و قدرت دست تمرکز دارد.

یک دست را روی میز قرار دهید، مثل اینکه می‌خواهید با کسی کشتی بگیرید.

یک مشت بسازید.

به آرامی مشت را باز کنید و انگشتان خود را تا جایی که راحت می‌توانید به سمت بیرون بکشید.

10 بار تکرار کنید، سپس دست‌ها را عوض کنید.

چرخش مچ دست

 می‌توانید این کار را بدون وزنه، نوارهای مقاومت سبک یا دمبل‌های 1 تا 5 پوندی انجام دهید. بدون وزنه شروع کنید و فقط در صورتی وزن اضافه کنید که دردی احساس نمی‌کنید.

در حالی که بازوهای خود را تا 90 درجه خم کرده‌اید بنشینید و ساعدها را در مقابل خود قرار دهید و کف دست‌ها رو به پایین باشد.

یک بند یا دمبل مقاومت سبک در دست بگیرید یا وزنه در دست بگیرید و وانمود کنید که چیزی در دست دارید.

به آرامی دست‌های خود را بچرخانید تا کف دست‌ها رو به بالا باشد.

به آرامی کف دست خود را به حالت اولیه بچرخانید.

10 بار تکرار کنید.

بالا و پایین شدن مچ

می‌توانید این تمرین را با یک نوار مقاومتی، یک دمبل یا فقط با مقاومت بدن انجام دهید. اگر از یک نوار مقاومتی سبک استفاده می‌کنید، یک انتهای باند را با پایین پای خود به سمت پایین نگه دارید و انتهای دیگر را با دست بالا بگیرید. برای دمبل‌ها، بسته به سطح، 1 تا 5 پوند وزن را در نظر بگیرید.

بنشینید و بازوی خود را در حالت 90 درجه نگه دارید، در حالی که کف دست به سمت بالا باشد. بازو می‌تواند روی پا، نیمکت یا میز قرار گیرد.

مچ دست خود را به سمت بالا خم کنید.

مچ دست را به حالت اولیه برگردانید.

این کار را 10 بار تکرار کنید، سپس طرف را عوض کنید.

مطمئن شوید که فقط مچ دست خود را حرکت دهید. این یک حلقه دوسر بازویی نیست، یک حلقه مچ است، بنابراین بازو و شانه خود را ثابت نگه دارید تا زمانی که مچ دست تمام کارها را انجام می‌دهد.

پیچش مچ دست

این‌ها تقریباً پیچش مچ دست وارونه هستند. می‌توانید از دمبل، باند یا اصلاً هیچ چیز استفاده کنید!

بنشینید و بازوی خود را در حالت 90 درجه نگه دارید، در حالی که کف دست به سمت پایین باشد.

مچ دست خود را خم کنید.

مچ دست را به حالت اولیه برگردانید.

این کار را 10 بار تکرار کنید، سپس طرف را عوض کنید.

مانند حرکت قبلی، مطمئن شوید که حرکت فقط در مچ دست باشد. ممکن است بخواهید دست خود را طوری قرار دهید که مچ دست بتواند از پا یا نیمکت آویزان شود. اگر مچ دست با آویزان شدن حدود 90 درجه شروع شود، دامنه حرکتی بهتری برای تمرین خواهید داشت.

فشار دادن

 می‌توانید تقریباً هر چیزی را در این یکی فشار دهید. یک توپ تنیس، دست یا حوله را امتحان کنید. در حالی که ایستاده یا نشسته‌اید، توپ خود را (یا چیزی که می‌خواهید فشار دهید) را طوری نگه دارید که کف دست خود به سمت بالا باشد.

به مدت 3 ثانیه چیز فشرده خود را تا جایی که می‌توانید محکم فشار دهید.

به آرامی دست خود را رها کنید.

این کار را 10 بار تکرار کنید، سپس طرف را عوض کنید.

چگونه از مچ‌های سالم حمایت کنیم؟

قدرت می‌تواند به مچ دست کمک کند، اما این تنها بخشی از تصویر است. کشش‌های سبک می‌تواند این مفاصل را متحرک نگه دارد و فشار ناشی از تایپ کردن را در تمام روز کاهش دهد. می‌توانید این حرکات کششی ساده را روی میز، روی تخت، پشت چراغ قرمز یا هر زمان که می‌خواهید کمی تحرک مچ دستتان بیشتر شود، انجام دهید.

ماهیچه‌های ساعد می‌توانند بر اثر بسیاری از کارهای تکراری که در طول روز انجام می‌دهند سفت شوند. کشش‌های ساده به تسکین این ناراحتی و جلوگیری از آسیب بیشتر کمک می‌کند.

اکستنشن مچ

بازوی راست را مستقیماً در مقابل خود نگه دارید، طوری که دست را به سمت بالا نگه دارید، طوری که با دست چپ ایست می‌گویید، به آرامی دست راست را به عقب بکشید تا زمانی که در ساعد راست احساس کشیدگی کنید.

15 ثانیه نگه دارید، سپس دست‌ها را عوض کنید. دنباله را 5 بار تکرار کنید. نمی‌خواهید چیزی بکشید، بنابراین به آرامی حرکت کنید و هیچ حرکتی را با اجبار تکرار نکنید.

خم شدن مچ دست

این برعکس آخرین کشش است.

دست راست خود را با مچ 90 درجه پایین نگه دارید. با دست چپ، به آرامی دست راست را به سمت بدن خود فشار دهید تا زمانی که در پشت دست راست و مچ دست احساس کشیدگی کنید.

15 ثانیه نگه دارید، سپس دست‌ها را عوض کنید. دنباله را 5 بار تکرار کنید.

کشش Namaste

کف دست‌های خود را در حالت Namaste درست زیر چانه به هم فشار دهید و آرنج‌ها را به طرفین باز کنید. دست‌ها را به سمت ناف پایین بیاورید، کف دست‌ها را به هم بچسبانید.

هنگامی که احساس کشیدید، آن را به مدت 30 ثانیه در آنجا نگه دارید. 2 تا 4 بار دیگر تکرار کنید – هر چیزی که احساس خوبی دارد.

پیشگیری از آسیب مچ دست

برای مچ‌های سالم، بهترین دفاع یک حمله خوب است. می‌توانید این تمرین‌ها و حرکات کششی را هر چه که دوست دارید انجام دهید، اما اگر در بقیه روز عادات ضعیفی برای مچ دست دارید، این تمرینات کمکی نمی‌کنند.

تایپ کردن با کیبورد عامل اصلی درد مچ دست است. وقتی پشت کامپیوتر هستید، ساعدها باید موازی با زمین باشند و مچ دستتان در حالت خنثی باشد. دست‌ها نباید همیشه در یک زاویه قرار داشته باشند – آن‌ها باید تقریباً در یک راستا با بازوها باشند تا فشار را کاهش دهند.

ممکن است لازم باشد موقعیت صفحه کلید خود را تنظیم کنید یا از تکیه گاه‌های مچ دست استفاده کنید تا دستان خود را در مکانی راحت قرار دهید. اگرچه ممکن است تایپ کردن در صندلی خمیده با مچ دست در هر زاویه‌ای راحت‌تر باشد، اما در دراز مدت می‌تواند باعث درد زیادی برای شود.

اگر وضعیت مچ دست خوبی نداشته باشید، ممکن است دچار فشارها و بیماری‌هایی مانند سندرم تونل کارپال شوید. اعصاب ساعد فشرده می‌شود و باعث بی حسی، ضعف و درد در دستان می‌شود.

هنگامی که علائم تونل کارپال را دارید، بهتر شدن وضعیت آن‌ها ممکن است زمان ببرد؛ اما ممکن است بتوانید از این وضعیت اجتناب کنید.

اگر هر روز چند دقیقه برای کشش و تقویت کردن وقت بگذارید و مطمئن شوید که یک ایستگاه کاری ارگونومیک دارید، مچ دست باید انعطاف پذیر، قوی و شاد بماند.

جمع بندی تقویت مچ دست در خانه

مچ دست خود را نادیده نگیرید اگر چند دقیقه از هفته خود را برای انجام حرکات کششی و تقویتی اختصاص دهید، درد کمتری در صفحه کلید و نتایج بهتر در باشگاه خواهید دید.

با یک گرم کردن کوتاه شروع کنید تا خون جریان یابد (پیاده روی عالی است). 3 یا 4 تمرین تقویتی مچ دست را یک روز در میان انجام دهید؛ و هر روز 2 یا 3 حرکت کششی انجام دهید تا همه سالم و بدون درد باقی بماند. با این تمرین‌ها و موقعیت تایپ ارگونومیک، مچ‌های آنقدر قوی خواهید داشت که مانند ستاره اکشن مورد علاقه‌تان از کنار ساختمان آویزان شوید.

وزنه زدن در مفاصل ممکن است ایده بدی به نظر برسد، اما در واقع راهی مهم برای مدیریت و تسکین درد آرتروز است. در واقع وزنه برداری زمانی که مبتلا به آرتروز هستید بسیار خوب است و دلیل آن این است. وزنه برداری نوعی تمرین قدرتی است که به قوی نگه داشتن ماهیچه‌ها کمک می‌کند و عضلات قوی از مفاصل حمایت می‌کنند.آیا حرکات بدنسازی برای زانو درد خوب است؟

کاری که وزنه زدن انجام نمی‌دهد این است که آرتروز را بدتر می‌کند. تمرینات عضله سازی بخش مهمی از برنامه مدیریت آرتروز هستند و پزشک آن را توصیه می‌کند، چه مبتلا به استئوآرتریت یا یک فرم التهابی خود ایمنی مانند آرتریت روماتوئید یا آرتریت پسوریاتیک باشید.

دکتر کارن ساتون، متخصص جراح ارتوپد در بیمارستان جراحی‌های ویژه در شهر نیویورک، می‌گوید: مفاصل خود را مانند یک نهال گیاهی (یک درخت جوان) در نظر بگیرید. نهال‌ها به رشته‌هایی در اطراف خود نیاز دارند تا به رشد مستقیم و قوی کمک کنند؛ همانطور که مفاصل برای حمایت و ثبات به عضلات و رباط‌های اطراف خود نیاز دارند. اگر عضله کافی نداشته باشید، مفاصل دچار تپش می‌شوند. دکتر ساتون که همچنین عضو آکادمی جراحان ارتوپدی آمریکا است، توضیح می‌دهد که وقتی ماهیچه‌ها درگیر و تقویت می‌شوند، مقداری از نیرو را جذب می‌کنند که فشار را از مفاصل ضعیف‌تر و فرسوده‌تر می‌گیرد. این تغییر می‌تواند منجر به کاهش علائم آرتروز و بهبود عملکرد روزانه شود. پس در نتیجه حرکات بدنسازی برای زانو درد می تواند مفید واقع شود.

چگونه وزنه برداری به آرتروز کمک می‌کند؟

وزنه برداری درد و سفتی مفاصل را کاهش می‌دهد. تجزیه و تحلیل تحقیقات منتشر شده در مجله روماتولوژی نشان می‌دهد که تقویت گروه‌های عضلانی اطراف مفاصل آسیب دیده باعث بهبود عملکرد و کاهش درد در افراد مبتلا به استئوآرتریت می‌شود. در مطالعه دیگری، محققان فنلاندی دریافتند که بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید اولیه که تمرینات قدرتی را دو بار در هفته به مدت دو سال انجام می‌دهند تا 59 درصد قدرت عضلانی را بهبود می‌بخشند. آن‌ها همچنین کاهش بیشتری در التهاب، درد، سفتی صبحگاهی و فعالیت بیماری در مقایسه با بیماران استئوآرتریت که فقط تمرینات دامنه حرکتی انجام می‌دادند، مشاهده کردند.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.

وزنه برداری استحکام استخوان‌ها را افزایش می‌دهد. خود آرتریت روماتوئید، همراه با برخی از داروهای مورد استفاده برای درمان آرتریت روماتوئید (مانند کورتیکواستروئیدها)، می‌تواند خطر ابتلا به پوکی استخوان را افزایش دهد، وضعیتی که استخوان‌ها را ضعیف می‌کند و آن‌ها را مستعد شکستگی می‌کند. عدم تحرک به دلیل درد مفاصل نیز می‌تواند به تحلیل استخوان در پیری و بیشتر برای زنان کمک کند. با فشار دادن ملایم به استخوان‌ها، تمرینات قدرتی می‌تواند تراکم استخوان را افزایش داده و خطر پوکی استخوان را کاهش دهد. در مورد ارتباط بین آرتروز و پوکی استخوان بیشتر بدانید.

وزنه برداری به حفظ وزن سالم کمک می‌کند. شاخص توده بدنی بالا (اضافه وزن یا چاقی) می‌تواند آرتروز و آرتریت التهابی را بدتر کند. فشار بیشتری به مفاصل، به ویژه زانوهای وارد می‌کند. همچنین، با افزایش سن، به طور طبیعی شروع به از دست دادن توده عضلانی می‌کنید که متابولیسم را کند می‌کند و می‌تواند به افزایش تدریجی وزن کمک کند.

برای جلوگیری از این مشکل ناشی از متابولیسم کندتر، به ترکیبی از تمرینات قلبی و وزنه نیاز دارید. کاردیو در طول تمرین کالری بیشتری می‌سوزاند. با تمرینات قدرتی، کالری سوزی طولانی‌تری دریافت می‌کنید.

وزنه برداری تعادل را بهبود می‌بخشد. تقویت هسته مرکزی بدن می‌تواند به افزایش تعادل و هماهنگی و جلوگیری از سقوط کمک کند. قوی‌تر بودن همچنین انجام فعالیت‌های روزمره سخت‌تر با آرتروز، مانند حمل مواد غذایی یا باغبانی را آسان‌تر می‌کند.

اقدامات احتیاطی که باید قبل از وزنه زدن با آرتروز به خاطر داشته باشید:

اگر در تمرین با وزنه تازه کار هستید، همیشه هوشمندانه است که ابتدا با پزشک خود صحبت کنید. پزشک یا متخصص حرکات اصلاحی می‌تواند مطمئن شود که ورزش‌ها بی‌خطر هستند و کمک می‌کنند تا بدون تشدید التهاب یا تشدید درد مفاصل، قدرت داشته باشید. نکات بیشتر برای کمک به محافظت از مفاصل هنگام شروع وزنه برداری:

تجهیزات خود را در نظر بگیرید. در تمرینات با وزنه از وزنه‌های آزاد – مانند دمبل یا هالتر – یا دستگاه‌های وزنه دار برای مقاومت استفاده می‌کند. برای شروع، دمبل‌ها ممکن است ایمن‌تر از هالتر باشند. ممکن است عدم تعادل در قدرت مفاصل وجود داشته باشد. دمبل‌ها این امکان را می‌دهند که هر بار با یک بازو یا شانه کار کنید. هالتر به هر دو به طور همزمان نیاز دارد.

یک گالن آب می‌تواند برای وزنه‌های آزاد گهگاه و برای تمرین‌های خاص استفاده شود، اما اگر می‌خواهید به طور منظم در خانه وزنه بزنید، بهتر است روی مجموعه‌ای از دمبل‌ها سرمایه‌گذاری کنید. وزن به طور مناسب تری توزیع می‌شود و گرفتن می‌تواند بهتر باشد. آن‌ها را در آمازون یا در یک فروشگاه لوازم ورزشی بخرید.

وزن مناسب را انتخاب کنید. دمبل‌ها باید به اندازه‌ای سنگین باشند که بدون افزایش درد مفاصل، ماهیچه‌ها را در هشت تا 10 تکرار به چالش بکشند. وزنه‌های سبک‌تر با تکرارهای بیشتر، مزایای بیشتری نسبت به تکرارهای کمتر با وزنه‌های فوق‌العاده سنگین به همراه خواهند داشت.

به آرامی شروع کنید. اگر مدتی است که فعال نبوده‌اید، مفاصل خود را برای ورزش آماده کنید. اگر خیلی سریع فشار بیاورید و از عضلات خود بیش از حد کار بکشید درد مفاصل را تشدید می‌کنید. کارشناسان شورای آمریکایی ورزش را با دو یا سه تکرار در هر تمرین شروع کنید. سپس روی افزایش تعداد تکرارها در مقابل مقدار وزنه تمرکز کنید. همانطور که تمرین آسان‌تر می‌شود، می‌توانید به تدریج سطح مقاومت را افزایش دهید و شروع به استفاده از وزنه‌های سنگین کنید.

زمان گرم کردن و سرد کردن خود را افزایش دهید. این یک عادت خوب برای همه است که پنج یا 10 دقیقه حرکات کششی را در شروع و پایان تمرین انجام دهند تا به کشیده شدن عضلات کمک کنند. اگر درد مفاصل و آرتروز دارید، مهم است که گرم کردن را کمی بیشتر کنید. به این ترتیب مفاصل شروع به تولید مایع روان کننده می‌کنند تا راحت‌تر حرکت کنند. گرم کردن مورد نظر شامل دو حالت یوگا است: سلام خورشید و ژست‌های جنگجو.

پیشنهاد می‌شود چند جلسه را با یک متخصص حرکات اصلاحی یا مربی شخصی برنامه‌ریزی کنید تا مطمئن شوید تکنیک درست است. یک متخصص می‌تواند کمک کند تا تمرینات متناسب با نیازها و توانایی‌ها انجام شود. در خانه، وزنه‌ها را جلوی آینه بلند کنید تا از فرم مناسب اطمینان حاصل کنید.

به آرامی حرکت کنید. وزنه‌ها را به آرامی و یکنواخت بلند کنید. سعی کنید دامنه حرکتی کامل مفصل را طی کنید.

هیدراته بمانید. از سرعت کالری سوزی و تعریق در حین تمرین با وزنه تعجب خواهید کرد، پس حتماً آب فراوان بنوشید.

هر روز کمی ورزش انجام دهید. اگر تشدید آرتروز یا افزایش درد دارید، همچنان باید فعال بمانید. برخی از کشش‌های ساده ممکن است مقداری از درد را کاهش دهد.

اگر حرکتی به درد می‌رسد متوقف شوید. کارشناسان می‌گویند به درد گوش کنید. زمانی که مفاصل شروع به درد می‌کنند، استراحت کنید. اگر درد مفصل جدیدی احساس کردید، وقت آن است که آن را متوقف کنید. با پزشک خود در مورد اینکه چه دردی طبیعی است و چه زمانی نشانه چیز جدی‌تری است صحبت کنید.

در مورد سایر تمرینات تقویت کننده عضلات بپرسید. بسیاری از مراکز آبی و استخرهای عمومی دارای برنامه‌های ورزشی هستند که برای افراد مبتلا به آرتروز طراحی شده است که ممکن است شامل برنامه‌های تمرینی با وزنه باشد که از آب به عنوان مقاومت استفاده می‌کنند.

تمرینات قدرتی را می‌توان با باندهای مقاومتی و تمرینات با وزن بدن نیز انجام داد. پزشک همچنین ممکن است تمرینات ایزومتریک را پیشنهاد کند که زمانی انجام می‌شود که عضلات منقبض می‌شوند، اما مفاصل حرکت نمی‌کنند (مانند پلانک).

تمرینات وزنه برداری برای کمک به مدیریت علائم آرتروز

تمرینات تقویت عضلانی را دو تا سه بار در هفته انجام دهید و روزهای استراحت را در بین آن‌ها قرار دهید؛ و مطمئن شوید که تمام گروه‌های عضلانی اصلی را هدف قرار دهید. ابتدا از ماهیچه‌های بزرگ‌تر شروع کنید – مانند شکم، باسن و سینه که پیشنهاد می‌کند هر جلسه را با یک پلانک تقویت کننده عضلات مرکزی بدن شروع کنید. سپس روی بازوها و پاهای خود حرکت کنید. در هر تمرین 10 تا 15 تکرار بسازید.

در اینجا چند حرکت وزنه برداری وجود دارد که می‌توانید در خانه امتحان کنید؛ اما همیشه ابتدا با پزشک خود مشورت کنید تا مطمئن شوید که آن‌ها برای بی خطر هستند:

اسکوات با دیوار

عضلات باسن را تقویت می‌کند

تجهیزات مورد نیاز: توپ پیلاتس، دمبل

یک توپ ثابت را روی دیوار قرار دهید و به آرامی به آن تکیه دهید، در حالی که بالای توپ در قسمت کوچکی از پشت قرار دارد. پاهای خود را در مقابل بدن قرار دهید، به فاصله شانه‌ها یا کمی بازتر.

بدون قوس دادن به کمر، به آرامی به سمت توپ خم شوید و وزن خود را به پاشنه پا منتقل کنید.

به آرامی خود را پایین بیاورید و توپ را از دیوار پایین بیاورید. تا جایی که راحت هستید پایین بروید یا تا زمانی که ران هایتان موازی زمین شوند. مطمئن شوید که زانوها از روی انگشتان پا جلوتر نمی‌رود.

به آرامی پاشنه‌های خود را فشار دهید و بدن خود را به حالت ایستاده برگردانید.

نکته: برای مقاومت بیشتر، دمبل‌ها را در کناره‌های خود طوری نگه دارید که کف دست‌هایتان به سمت بدن باشد.

بلند کردن مستقیم پا

عضلات جلوی ران را تقویت می‌کند.

وسایل مورد نیاز: وزنه مچ پا

روی زمین دراز بکشید، یک پا را صاف و پای دیگر را خم کنید تا پایتان صاف روی زمین باشد. روی هر دو مچ پا از وزنه مچ پا استفاده کنید.

عضله ران پای صاف را سفت کنید و به آرامی 6 تا 10 اینچ از زمین بلند کنید.

این حالت را به مدت 5 ثانیه نگه دارید و سپس استراحت کنید و پای خود را روی زمین بیاورید.

مجموعه‌ای از تکرارها را کامل کنید؛ سپس با پای مخالف تکرار کنید.

نکته: گردن و شانه‌های خود را شل نگه دارید.

تقویت سر شانه

شانه‌ها و قسمت بالایی پشت را تقویت می‌کند

وسایل مورد نیاز: دمبل

زانوی چپ خود را روی نیمکت وزنه بگذارید. پای راست صاف است و پایتان صاف روی زمین است. به جلو خم شوید و با دست چپ خود را حمایت کنید.

یک دمبل را در دست راست خود بگیرید و مستقیماً زیر شانه راست خود نگه دارید.

به آرامی وزنه را بالا بیاورید تا زمانی که آرنجتان درست زیر شانه خط بکشد.

به آرامی وزنه را پایین بیاورید.

مجموعه‌ای از تکرارها را کامل کنید؛ سپس در طرف مقابل تکرار کنید.

نکته: اگر نیمکت وزنه ندارید، پاهای خود را به راحتی از هم باز کنید. سپس زانوهای خود را خم کرده و از قسمت باسن به جلو خم شوید.

اگر به تازگی با طب سوزنی درمانی آشنا شده‌اید، ممکن است نگرانی‌های زیادی در ذهن وجود داشته باشد؟ آیا گذاشتن سوزن در پوستم درد دارد؟ چگونه می‌تواند حالم را بهتر کند؟ بعد از طب سوزنی چه باید کرد؟

طب سوزنی بیش از 2500 سال است که تاکنون در چین انجام می‌شود. حتی برخی افراد بهبود کیفیت زندگی و درمان مشکلات مختلف سلامتی از افسردگی گرفته تا درد مفاصل را معجزه می‌دانند.

[sc name=”didar”][/sc]

طب سوزنی تراپی چیست؟

قرار دادن سوزن از طریق نقاط خاص

طب سوزنی یک طب سنتی چینی است که هزاران سال است که برای کمک به بهبود یا درمان بیماری‌های مختلف طراحی شده است. از سوزن های نازک مخصوصی استفاده می‌کند که به بدن بیمار وارد می‌شود. برخی از بیماران ممکن است در حین وارد کردن سوزن در پوست احساس ناراحتی کنند، اما اکثر بیماران می‌گویند که کل فرآیند به طور کلی بدون درد است. درمان معمولا از چند دقیقه تا حدود 30 دقیقه طول می‌کشد. تعداد کل جلسات طب سوزنی ممکن است به سلامت بیمار بستگی داشته باشد.

طب سوزنی برای درمان بیماری‌هایی از جمله مشکلات گوارشی، تنفسی، عصبی و ارتوپدی استفاده می‌شود. این درمان باستانی چینی باعث تسکین سینوزیت، برونشیت حاد، آسم، سیاتیک و کمردرد، زخم، کولیت، یبوست، اسهال، سردرد، میگرن، اضطراب و افسردگی می‌شود.

از اولین جلسه طب سوزنی خود چه انتظاری دارید

متخصص طب سوزنی باید سلامت فرد را ارزیابی کند

بعد از طب سوزنی چه باید کرد؟ در طول قرار اولیه، متخصص طب سوزنی مجموعه‌ای از سوالات مانند الگوی خواب، دمای بدن، حرکات روده، وضعیت چشم‌ها و گوش‌ها و کیفیت زندگی (از لحاظ فیزیکی، عاطفی و معنوی) را جویا می‌شود. تشخیص وضعیت سلامتی به پزشک کمک می‌کند تا نقاط طب سوزنی را که به درمان مشکل کمک می‌کند، تعیین کند. درمان طب سوزنی با حرکت دادن آن‌ها در طول کانال های بدن، هماهنگی انرژی را در بدن باز می گرداند. متعادل کردن ناهماهنگی انرژی باعث بهبودی و بازگشت به هموستاز می‌شود.

پس بعد از طب سوزنی چه باید کرد؟

با هدف قرار دادن نقاط طب سوزنی، به بدن کمک می‌کند تا آرام شود و روند بهبودی را تسریع کند. پس از اتمام جلسه، مطمئن شوید که همه چیز را آسان کرده، استراحت کافی داشته باشید و از خود لذت ببرید. انجام این مراحل پس از انجام درمان طب سوزنی می‌تواند به اطمینان از تجربه و نتیجه مثبت کمک کند:

استراحت کافی داشته باشید

استراحت پس از درمان به معنای واقعی کلمه به معنای دراز کشیدن در تمام طول روز نیست، بلکه به معنای آسان گرفتن آن است. از فعالیت‌های بدنی سنگین و بیدار ماندن تا دیر وقت در شب خودداری کنید. مطمئن شوید که به اندازه کافی استراحت کرده اید. در حالی که برخی پس از جلسه با تکان‌هایی از انرژی مواجه می‌شوند، تمرین ‌کنندگان توصیه می‌کنند از این تقویت لذت ببرند زیرا ممکن است در روزهای بعد به آن نیاز داشته باشید. اجازه دادن به بدن برای استراحت پس از درمان به بازیابی سلامت جسمی و عاطفی با شروع درمان کمک می‌کند. برای به حداکثر رساندن آرامش پس از طب سوزنی، یک جلسه ماساژ درمانی را برنامه‌ریزی کنید.

اعمال گرما

آیا از گرما استفاده کنم یا یخ؟ این یکی از شایع ترین نگرانی‌های بیماران طب سوزنی است که به دنبال تسکین درد هستند. پزشکان طب سوزنی اعمال گرما را در ناحیه آسیب دیده توصیه می‌کنند.

طبق روش پزشکی چینی، بیشتر شرایط دردناک اغلب به دلیل رکود انرژی یا چی ایجاد می‌شود. وقتی انرژی بدن مسدود می‌شود، منجر به درد و ناراحتی می‌شود. استفاده از گرما به خلاص شدن از شر انسداد و تقویت گردش خون و چی کمک می‌کند. از سوی دیگر، یخ اثر معکوس دارد زیرا باعث راکد شدن انرژی و خون و همچنین کند کردن روند بهبودی می‌شود.

ماساژ بگیرید

انجام ماساژ درمانی پس از طب سوزنی، بدن را در حالت آرامش بیشتری قرار می‌دهد و به کاهش تنش عضلانی کمک می‌کند. با این حال، از ماساژ درمانی عمیق خودداری کنید زیرا می‌تواند درد بیشتری ایجاد کند و اثرات طب سوزنی را از بین ببرد.

به ورزش سبک بروید

برخی از بیماران تعجب می‌کنند که آیا می‌توانند پس از جلسه طب سوزنی، تمرینات خود را از سر بگیرند. در حالی که انجام ورزش های سبک می‌تواند اثرات طب سوزنی را تقویت کند، حتما ملایم باشید. اگر به طور منظم می‌دوید، سعی کنید در روز و روز بعد از درمان پیاده‌روی کنید. از انجام تمرینات پیشرفته یوگا خودداری کنید. روز طب سوزنی بهترین روز برای پرداختن به فعالیت‌های اضافی نیست.

از قهوه و الکل خودداری کنید

پس از جلسه طب سوزنی، بدن سموم را در سیستم ترشح می‌کند. نوشیدن آب زیاد به دفع سموم از بدن کمک می‌کند. پس از طب سوزنی از نوشیدن قهوه و الکل خودداری کنید زیرا می‌توانند باعث کم آبی بدن شوند. همچنین، هم قهوه و هم الکل باعث از دست دادن هوشیاری بدن می‌شود. هدف طب سوزنی ارتقای وضوح و آگاهی بهتر از احساس ماست. مصرف نوشیدنی‌های الکلی می‌تواند حواس را کاهش دهد در حالی که قهوه می‌تواند به طور کاذب آن‌ها را تقویت کند. از این رو، هر دو نوشیدنی می‌توانند اثرات طب سوزنی را جبران کرده یا بپوشانند. به همین دلیل بهتر است یک یا دو روز بعد از طب سوزنی از مصرف آن‌ها خودداری کنید.

غذاهای سالم بخورید

طب سوزنی سموم را از بدن آزاد می‌کند. خوردن غذاهای سالم به افزایش مزایای طب سوزنی کمک می‌کند. مصرف غذاهای ناسالم مانند غذاهای فرآوری شده و قندها می‌تواند سموم را بازگرداند. غذاهای مملو از آنتی اکسیدان ها و فیبرها و آن‌هایی که خواص درمانی ثابت شده دارند مانند کورکومین را انتخاب کنید. غذاهای سالم تغذیه مناسبی را برای بدن فراهم می‌کند که باعث بهبود مداوم بدن پس از طب سوزنی می‌شود. وقتی غذاها را به این شکل می بینیم، کمتر مجذوب فست فودها و سایر مواد غذایی مضر می‌شویم.

تلویزیون را خاموش کن

چی متعادل به ذهن کمک می‌کند آرام تر و شفاف‌تر شود و سیستم عصبی سمپاتیک را تنظیم کند (پاسخ جنگ یا گریز). پس از طب سوزنی این امکان را می‌دهد که از دنیای شلوغی که در آن زندگی می کنید لذت ببرید. کلیک کردن روی تلویزیون به معنای تماشای فلش های خبری، تبلیغات بی وقفه و شنیدن صدای جیغ کارشناسان و سر و صدای بیشتر است. دور ماندن از تلویزیون به معنای افزایش حالت سعادت ست.

به اثرات آن توجه داشته باشید

پس از اولین جلسه طب سوزنی، حتما به موارد خاصی مانند عوارض جانبی و تجربه‌ای که بعداً احساس کردید توجه کنید. این یادداشت‌ها به متخصص طب سوزنی بازخورد ارزشمندی برای جلسات آینده می‌دهد. همچنین به پزشک اجازه می‌دهد تا برنامه درمانی را تنظیم کند و پیشرفت و اثربخشی درمان را اندازه‌گیری کند. این یادداشت‌ها همچنین به متخصص طب سوزنی اجازه می‌دهد تا به سوالات پاسخ دهد، نگرانی‌ها را در صورت بروز عوارض ناخواسته کاهش دهد و دانش خود را به اشتراک بگذارد.

مراقبت مناسب پس از درمان طب سوزنی به بدن و ذهن این امکان را می‌دهد که ارتباط بهتری داشته باشند و با یکدیگر هماهنگ باشند. وقتی صحبت از مراقبت خوب از بدن و ذهن می‌شود، چندین مسیر مختلف وجود دارد که می‌توانید انتخاب کنید و اهمیت آن‌ها را نمی‌توان اغراق کرد. مراقبت‌های بعدی تضمین می‌کند که مزایای طب سوزنی را به حداکثر می‌رسانید.

بعد از طب سوزنی چه باید کرد؟ نتیجه گیری

طب سوزنی ممکن است برای همه مناسب نباشد، اما برای بسیاری از افراد، به درمان شرایط مختلف و افزایش سلامت کلی آن‌ها کمک می‌کند. اگر علاقه‌مند به امتحان طب سوزنی هستید، مطمئن شوید که یک کلینیک سلامت و تندرستی قابل اعتماد را پیدا کنید که خدمات طب سوزنی با کیفیت ارائه می‌دهد. چه مدت طول می‌کشد تا طب سوزنی عمل کند؟ با صحبت با یک متخصص طب سوزنی با تجربه پاسخ‌ها را بیابید و یاد بگیرید که چگونه می‌توانید از طب سوزنی درمانی بهره‌مند شوید.

تعدادی صدمات و اختلالات وجود دارد که می‌تواند بر شانه تأثیر بگذارد و در نتیجه باعث درد و عملکرد محدود شود. اگر مشکل شانه‌ای دارید که باعث درد  می‌شود یا از انجام فعالیت‌های عادی روزمره باز می‌دارد، ممکن است وقت آن رسیده باشد که به یک پزشک ارتوپد مراجعه کنید.اما برای درد شانه به چه دکتری مراجعه کنیم؟

سه استخوان اصلی تشکیل دهنده مفصل شانه عبارت‌اند از استخوان بازو (استخوان بازو)، تیغه شانه (کتف) و ترقوه. روتاتور کاف گروهی از ماهیچه‌ها و تاندون‌ها است که ثبات و حرکت را برای شانه فراهم می‌کند.

از آنجا که استخوان بازو نسبتاً شل در حفره کم عمق مفصل شانه قرار می‌گیرد، می‌تواند شانه را در برابر تعدادی از شرایط و صدمات آسیب پذیر کند که منجر به درد، ضعف، بی ثباتی و کاهش عملکرد می‌شود. بیایید نگاهی به برخی از دلایلی بیندازیم که چرا می‌خواهید برای درمان شانه درد به یک ارتوپد مراجعه کنید.

[sc name=”didar”][/sc]

برای درد شانه به چه دکتری مراجعه کنیم؟ و چه زمانی؟

اگر درد شانه  طی 1 تا 2 هفته به خودی خود برطرف نشد، باید با پزشک خود مشورت کنید. این لزوماً به این معنی نیست که باید دو هفته صبر کنید تا کسی را در مورد شانه خود ببینید. اگر  مانند بسیاری از بیماران هستید که درد آزار دهنده‌ای در شانه خود دارند و در نهایت آن را برای هفته‌ها یا حتی ماه‌ها به تعویق می‌اندازند، هرچه زودتر به پزشک مراجعه کنید، سریع‌تر می‌توانید درمان را برای حل مشکل شروع کنید.

اگر هر یک از علائم زیر را داشتید، برای تسکین درد شانه خود به دنبال مشاوره پزشکی متخصص باشید:

شانه درد مداوم که بیش از چند هفته طول کشیده یا با درمان‌های خانگی، مانند مسکن‌های بدون نسخه یا درمان سرد و یا گرم قابل تسکین نیست.

مشکل در خوابیدن به دلیل درد یا ناراحتی شانه آسیب دیده

سختی یا درد هنگام تلاش برای رسیدن به چیزی در سمت به عقب و یا بالا بردن بازو

صدای ضربه زدن، کلیک کردن، یا ترکیدن در شانه، به ویژه هنگام بلند کردن شی یا پرتاب کردن

دررفتگی قبلی شانه (که می‌تواند شانه را ناپایدار و مستعد آسیب مجدد کند)

یک ناهنجاری یا تغییر شکل ظاهری شانه یا بازو

علل شایع شانه درد

سه دلیل اصلی که بیماران برای درمان شانه درد به پزشک ارتوپد مراجعه می‌کنند عبارت‌اند از:

پارگی روتاتور کاف

پارگی روتاتور کاف منبع شایع درد شانه و کاهش عملکرد است. خطر ابتلا به پارگی روتاتور کاف با افزایش سن افزایش می‌یابد، زیرا روند پیری می‌تواند باعث تحلیل رفتن و ضعیف شدن تاندون‌ها و عضلاتی شود که روتاتور کاف را تشکیل می‌دهند. پارگی روتاتور کاف می‌تواند در اثر آسیب‌های ناشی از استفاده بیش از حد یا آسیب‌های ناگهانی شانه، مانند تایپ کردن مداوم در محل کار، بازی تنیس، بازی گلف یا سقوط ایجاد شود.

آرتروز

درد شانه می‌تواند ناشی از آرتروز، به ویژه آرتریت روماتوئید که شایع‌ترین نوع آرتروز است و می‌تواند باعث درد، سفتی و تورم در مفصل شود، باشد. سن، ساییدگی و پارگی عمومی یا آسیب دیدگی شانه می‌تواند شانس ابتلا به آرتروز را افزایش دهد، زیرا درد ناشی از مالش استخوان به استخوان به دلیل عدم وجود غضروف محافظ در شانه است.

سندرم گیر افتادگی شانه

این وضعیت دردناک زمانی رخ می‌دهد که تاندون‌های شانه تحریک شده، ملتهب یا تحلیل رفته باشد. سندرم گیر افتادگی شانه معمولاً ناشی از حرکات مکرر بالای سر یا ناهنجاری‌های ساختاری در شانه است.

افراد از کجا می‌دانند که برای شانه درد به چه پزشکی مراجعه کنند؟

پزشک خانواده  ممکن است در ارزیابی و حتی درمان درد شانه  بسیار کمک کننده باشد. با این حال، آن‌ها ممکن است فرد را به یک متخصص ارجاع دهند. متخصص با تخصص در پزشکی ورزشی ممکن است آزمایش‌های ویژه‌ای را برای بررسی علت آسیب دیدگی شانه  درخواست کند. اگر شانه  قابل درمان با تمرینات اصلاحی و درمانی باشد، ممکن است پزشک  شما را برای تقویت و کنترل درد نزد یک متخصص حرکات اصلاحی بفرستد. متخصصانی که می‌توانند درد شانه را تشخیص داده و مدیریت کنند عبارت‌اند از:

– جراحان ارتوپد

– پزشکان خانواده

– پزشکان خانواده پزشکی با تمرکز بر پزشکی ورزشی

– متخصص طب فیزیکی (پزشک فیزیکی و توانبخشی)

– متخصص حرکات اصلاحی

– دکترای فیزیوتراپی

از مواردی که ممکن متخصص برای فرد تجویز کند می‌توان بریس را نام برد:

بریس های شانه

1. بریس ثبات شانه

این بریس شانه ممکن است برای درد حاد شانه ناشی از کشیدگی، پارگی روتاتور کاف، پارگی یا دررفتگی مناسب باشد. این یک راه مقرون به صرفه برای تثبیت شانه  است، زیرا به دنبال مراقبت بیشتر از یک متخصص هستید.

2. بریس آستین فشاری

این بریس نیروهای فشاری برای تثبیت شانه پس از آسیب‌هایی مانند دررفتگی، آسیب‌های مفصلی AC، کشیدگی و یا پارگی روتاتور کاف، بورسیت و تاندونیت فراهم می‌کند. استفاده از این بریس باید با مشورت بیشتر با یک متخصص شانه همراه باشد تا آسیبی که نیاز به مراقبت‌های پزشکی دقیق‌تری دارد رد شود.

دلایل مراجعه به متخصص

اگر شانه  درد می‌کند، مواقعی وجود دارد که مراجعه به متخصص می‌تواند مفید باشد. در اینجا چند مورد از آن زمان‌ها آورده شده است.

این وضعیت شدید است یا علت آن ناشناخته است

اگر شانه درد دارید، اولین جایی که باید مراجعه کنید معمولاً پزشک مراقبت‌های اولیه  است. پزشکان مراقبت‌های اولیه می‌توانند مشکلات خفیف یا حاد شانه را در بسیاری از موارد با تجویز استراحت، فیزیوتراپی، دارو و سایر درمان‌های محافظه کارانه مدیریت کنند. با این حال، اگر پزشک  وضعیت شدیدتری را شناسایی کند، یا اگر نتواند علت درد  را مشخص کند، ممکن است مراجعه به یک متخصص شانه را توصیه کند.

مراقبت محافظه کارانه به اندازه کافی مؤثر نیست

مراقبت محافظه کارانه درمان غیر جراحی برای درد و آسیب است. مؤثرترین درمان‌های محافظه کارانه برای درد شانه عبارت‌اند از:

تزریقات ضد التهابی

فشرده سازی

بی حرکتی

داروهای ضد درد

فیزیوتراپی

اکثر پزشکان با توصیه استراتژی‌های درمانی محافظه کارانه مانند این شروع می‌کنند. با این حال، اگر مراقبت‌های محافظه کارانه را امتحان کرده‌اید و تفاوتی برای درد  ایجاد نکرده است، به متخصص مراجعه کنید.

درد مزمن است

درد حاد ممکن است شدید باشد، اما عموماً کوتاه مدت است. اگر درد حاد شانه تشخیص داده شده است، باید طی چند هفته یا چند ماه با مراقبت‌های محافظه کارانه برطرف شود. از طرف دیگر درد مزمن دردی است که شش ماه یا بیشتر طول بکشد. اگر درد شانه  در طی چند ماه یا حتی سال‌ها ادامه پیدا کرد یا بدتر شد، زمان آن رسیده است که به یک متخصص شانه درد مراجعه کنید.

چگونه یک متخصص می‌تواند مشکلات شانه را درمان کند

پزشکان می‌توانند سابقه پزشکی  و درمان‌هایی را که قبلاً امتحان کرده‌اید بررسی کنند. با یک معاینه جامع، می‌توانیم علت درد  را شناسایی کرده و یک برنامه درمانی جدید برای کاهش درد و بهبود سلامت مفاصل ایجاد کنیم.

بسته به مورد ، پزشک ممکن است در صورت آسیب دیدگی شانه یا وضعیت دژنراتیو، جراحی شانه را توصیه کند. از جمله روش‌هایی که توصیه می‌شود، آرتروسکوپی، ارتوپدی ترمیمی و تعویض شانه است. هر موردی متفاوت است، اما متخصصان تمام گام‌های لازم را برای ریشه ‌یابی مشکل  برمی‌دارند و فرد را به بهبودی کامل نزدیک می‌کنند.

نتیجه‌گیری

اگر درد شانه‌ای را تجربه می‌کنید که از بین نمی‌رود، با متخصص حرکات اصلاحی و یا متخصص ارتوپد (جراح ارتوپد) که می‌تواند در یافتن راه‌حل مناسب برای مدیریت درد شانه کمک کند، قرار ملاقات بگذارید. به تعویق انداختن آن برای مدت طولانی ممکن است منجر به آسیب یا آسیب بیشتر شود.