راه های درمان کمر درد

به گفته موسسه ملی اختلالات عصبی و سکته مغزی (NINDS)، کمردرد بسیار شایع است، به ویژه در بزرگسالان بین 30 تا 50 سال. ناراحتی در ناحیه کمر می‌تواند مزمن یا مداوم باشد. در این مطلب درباره راه های درمان کمر درد صحبت می کنیم، همچنین می‌تواند یک وضعیت ناگهانی و مختصر باشد که به عنوان درد حاد شناخته می‌شود. علل کمردرد عبارت‌اند از:

کشش و اسپاسم عضلانی

تحریک عصبی

ناهنجاری‌های ستون فقرات، مانند لغزش دیسک یا تنگی ستون فقرات

گزینه‌های درمانی برای کمردرد با توجه به علت این عارضه گسترده است. برای کسب اطلاعات بیشتر به ادامه مطلب مراجعه کنید.

برای مقابله با درد به کمر خود استراحت دهید. بسته به شدت علائم، این ممکن است به معنای کاهش سطح فعالیت برای چند روز باشد؛ اما استراحت در بستر برای درمان کمردرد به جز برای مدت کوتاه توصیه نمی‌شود.

دراز کشیدن به پشت با یک بالش زیر زانو کمک می‌کند تا کمر در وضعیت خنثی قرار گیرد. همچنین ممکن است با دراز کشیدن روی زمین در حالی که زانوهای خود را با زاویه 90 درجه خم کرده و روی صندلی تکیه داده‌اید، کمی آرامش پیدا کنید. با این حال، برای مدت طولانی استراحت نکنید. بسیاری از موارد کمردرد در عرض چند روز برطرف می‌شود. دوره‌های طولانی بی تحرکی در واقع می‌تواند باعث ضعیف شدن عضلات شود.

راه های درمان کمر درد

یکی از راه های درمان کمر درد با کمپرس سرد یا گرم می باشد. شواهد نشان می‌دهد که استفاده از کیسه‌های یخ و گرما می‌تواند تحرک را افزایش داده و درد را کاهش دهد.

برای کاهش التهاب، یک کیسه یخ یا سبزیجات یخ زده را روی نواحی حساس کمرتان قرار دهید. حتماً کیسه یخ را در حوله بپیچید تا از پوست خود در برابر سرمازدگی محافظت کنید. می‌توانید با خیال راحت چندین بار در روز به مدت 20 دقیقه یا بیشتر از یخ در یک زمان استفاده کنید. پس از چند روز درمان سرد به شکل پد گرم کننده یا حمام گرم، درمان را به گرما تغییر دهید. گرما باعث شل شدن ماهیچه‌های سفت می‌شود که باعث درد می‌شوند. قبل از به خواب رفتن پد گرمایشی را خاموش کنید تا خطر سوختگی کاهش یابد.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.

مسکن‌های OTC

مسکن‌های بدون نسخه (OTC) یک گزینه درمانی غیرتهاجمی برای کمردرد هستند. داروهایی مانند ناپروکسن، ایبوپروفن و استامینوفن در کاهش درد و تورم مرتبط با کمردرد مرتبط با عضلات مؤثرتر هستند.

با این حال، داروهای OTC کمتر احتمال دارد علائمی را که ناشی از فشردگی عصب یا مشکلات دیسک هستند، کاهش دهد. اگر پس از چند روز استراحت، کمپرس سرد یا گرم و مسکن‌های OTC احساس بهبودی نکرد، با متخصص حرکات اصلاحی تماس بگیرید.

داروهای تجویزی

متخصص حرکات اصلاحی ممکن است داروهای قوی‌تری را برای تسکین کمردرد مزمن تجویز کند که با گزینه‌های OTC کمکی نمی‌کند. داروهای ضد افسردگی، مواد مخدر مانند کدئین و داروهای ضد تشنج ممکن است برای درمان کمردرد استفاده شود.

درمان دردهای عصبی مانند سیاتیک که ناشی از برآمدگی دیسک در قسمت پایین کمر است، با داروهای خوراکی قابل درمان است. برای این نوع ناراحتی، کورتیکواستروئیدها و داروهای بیهوشی ممکن است برای کاهش التهاب تزریق شود.

کورتیکواستروئیدها ممکن است به صورت عضلانی، خوراکی یا تحت فلوروسکوپی (به عنوان تزریق استروئید اپیدورال-ESI) تزریق شوند. هنگامی که تورم عصب کاهش یابد، معمولاً مقداری تسکین پیدا خواهید کرد.

ورزش برای درمان کمر درد

وقتی کمرتان درد می‌کند، ممکن است ورزش آخرین چیزی باشد که به ذهنتان می‌رسد؛ اما فعالیت بدنی یک راه مؤثر برای بهبود سریع‌تر دردها است.

تمرینات اصلی – مانند چرخش لگن و حرکات پل – عضلات شکم و پشت را تقویت می‌کند که از ستون فقرات حمایت می‌کنند. هر چه این ماهیچه‌ها قوی‌تر شوند، کمتر تحت تأثیر کمردرد قرار خواهید گرفت.

مطالعات انجام شده گزارش می‌دهد که افرادی که تمرینات یوگای منظم را انجام می‌دهند، درد و ناتوانی کمتری را تجربه می‌کنند و پس از شش ماه خلق و خوی آن‌ها بهبود می‌یابد.

شنا و پیاده‌روی نیز راه‌های عالی برای حفظ سلامت کمر و همچنین حفظ وزن مناسب هستند. اضافه وزن در کمردرد نقش دارد زیرا فشار بیشتری به مفاصل وارد می‌کند.

کشش، سونوگرافی و TENS

اگر کمردرد به درمان‌های معمولی پاسخ نمی‌دهد، ممکن است لازم باشد گزینه‌های جایگزین را در نظر بگیرید. کشش از سیستمی از وزنه‌ها استفاده می‌کند تا ستون فقرات را تراز کند و احتمالاً به دیسک‌های لغزیده کمک می‌کند تا به جای خود بازگردند.

سونوگرافی، شامل ماساژ بافت‌های نرم اطراف آسیب کمر با امواج صوتی است که عضلات را گرم می‌کند و باعث شل شدن و بهبود سریع‌تر آن‌ها می‌شود.

تحریک الکتریکی عصب از راه پوست (TENS) تحریک الکترونیکی اعصاب از طریق الکترودهایی است که روی پوست قرار می‌گیرد.

الکتریسیته سیگنال‌های درد را که از مسیرهای عصبی عبور می‌کنند، مسدود می‌کند.

طب جایگزین

داروهای جایگزین برای کمردرد شامل استفاده از مراقبت‌های کایروپراکتیک و طب سوزنی است. کایروپراکتیک تمرینی است که ستون فقرات و سایر نواحی ضعیف یا آسیب دیده سیستم اسکلتی عضلانی را به صورت دستی تنظیم می‌کند. طب سوزنی یک هنر چینی باستانی برای درمان بیماری‌ها و آسیب‌ها از طریق دستکاری نقاط فشار است. سوزن‌های ظریف استریل می‌شوند و در نقاط خاصی از بدن برای کاهش درد و در تلاش برای تنظیم مجدد روحیه زندگی که در طب سوزنی به عنوان «چی» نامیده می‌شود، در پوست وارد می‌شوند.

عمل جراحي

افراد نسبتاً کمی برای کمردرد مزمن و شدید نیاز به جراحی دارند. با این حال، اگر سایر درمان‌ها تسکین ندهند، یک گزینه باقی می‌ماند. قطعات کوچک دیسک که شکسته یا متلاشی شده‌اند را می‌توان با جراحی برداشت تا فشار از مسیرهای عصبی برداشته شود. مهره‌های آسیب دیده یا غیرطبیعی که باعث کمردرد می‌شوند ممکن است با هم ترکیب شوند تا کمر صاف شود و به فرد کمک کند تحرک را دوباره به دست آورید.

جراحی کمر، مانند هر روش جراحی دیگری، خطراتی را به همراه دارد. این تنها به عنوان آخرین راه حل استفاده می‌شود، مگر اینکه کنترل روده یا مثانه از دست رفته باشد یا هر گونه از دست دادن عصبی وجود داشته باشد.

آب درمانی دیسک کمر

در بین اکثر افرادی که از درد کمر رنج می‌برند، بیماری‌‌ دیسک کمر، یکی از شایع‌ترین علت‌ها محسوب می‌شود. امروزه روش آب درمانی به عنوان روشی مکمل برای تسکین بیماری‌های دیسک کمر از جمله پارگی دیسک، مورد توجه قرار گرفته و همچنین شرایط مناسبی را به منظور بهبود کیفیت زندگی بیمار، فراهم کرده است.

تفاوت آب درمانی با فیزیوتراپی و ورزش در خشکی

آب درمانی و فیزیوتراپی هر دو به عنوان روش‌های توان بخشی برای تقویت عضلات، کنترل آسیب اسکلتی-حرکتی و دردهای مزمن، از جمله آسیب دیسک کمر، مورد استفاده قرار می‌گیرند؛ و اما آنچه روش آب درمانی را نسبت به فیزیوتراپی موثرتر نموده است، خواص فیزیکی منحصر به فرد آب می‌باشد.

• شناوری: آب نیروی گرانش را خنثی می‌کند و هنگامی که فرد در آب شناور است، به اندازه‌ی وزن آبِ هم حجم خود، سبک می‌گردد. در نتیجه وزن در آب نسبت به خشکی کمتر حس شده و فردی که دچار کمر درد است نیروی کمتری برای حرکت اندام‌ها در آب صرف می‌کند. دیسک کمر و مهره‌ها نیز فشار کمتری را حس می‌کنند. به این علت بیمار می‌تواند طیف گسترده‌ای از تمریناتِ درمانی را در آب انجام دهد.

• فشار هیدرو استاتیک: این ویژگی عملکرد قلب و ریه بهبود می‌بخشد. در نتیجه در آب درمانی با افزایش جریان خون و کاهش تعریق، گرفتگی عضلات بسیار کمتر از ورزش‌های خشکی رخ خواهد داد.

• ویسکوزیته آب: جریان آب مقاومتی را در برابر بدن ایجاد می‌کند که استقامت اندام آسیب دیده را افزایش می‌دهد. همچنین باعث به حداقل رسیدن آسیب دیدگی در اثر عدم تعادل می‌گردد. آب نیز همچون کمربندی، کمر و مفاصل را در برمی‌گیرد؛ در نتیجه هنگام فعالیت در آب، فشاری که به عضلات وارد می‌شود کمتر از ورزشِ بیرون از آب می‌باشد.

• نیروی متقابل: راه رفتن خلاف جهت آب، به خاطر فشار بر عضلات، فرد را از حالت قوز خارج می‌کند.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.

انواع آب درمانی

گرما درمانی، ماساژ درمانی و انجام حرکات ورزشی در آب، از مکمل‌های آب درمانی محسوب می‌شوند، که هر کدام را می‌توان به دو شیوه‌ی عمومی و موضعی انجام داد.

• هیدروتراپی عمومی: در این روش کل بدن درون آب قرار می‌گیرد؛ و عمدتا از استخر یا وان پروانه‌ای شکلی به نام Hubbard Tank استفاده می‌شود. برای درمان و تسکین دیسک کمر، این شیوه‌ی آب درمانی مورد استفاده قرار می‌گیرد‌.

• هیدروتراپی موضعی: در این هیدروتراپی فقط عضو آسیب دیده درون آب قرار می‌گیرد؛ در نتیجه می‌توان برای درمان از وان‌های کوچک یا وان گردابی به نام Whirl Pool استفاده کرد.

تمرینات آب درمانی برای دیسک کمر

همانطور که پیش‌تر اشاره شد برای آسیب دیسک کمر، هیدروتراپی عمومی، در استخر انجام می‌شود. توجه کنید که شدت هر یک از این تمرینات باید با توجه به شرایط بیمار، توسط متخصص بررسی شود.

تمرین بالا آوردن پا در آب

در حالی که در استخر ایستاده‌اید، لبه‌ی استخر را، به عنوان تکیه‌گاه، با یک دست بگیرید. سپس یک پا را به صورت کشیده، به سمت بالا بیاورید. این تمرین باعث تقویت عضلات ساق پا، لگن و کمر خواهد شد.

تمرین بالا آوردن پا در آب

تمرین نزدیک کردن زانو به سینه

مانند تمرین قبل ایستاده و لبه‌ی استخر را با دست بگیرید. سپس یک پای خود را خم نموده و به سمت سینه‌ی خود بالا بکشید. این حرکت نیز ساق پا، پایین کمر و لگن را تقویت می‌کند.

تمرین نزدیک کردن زانو به سینه

تمرین کشش پا با تکیه به دیوار

در حالی که درون آب شناور هستند، با دو دست خود لبه‌ی استخر را بگیرید. سپس پاهای خود را در آب کشیده و اجازه دهید آب، پاهایتان را شناور نگه دارد. در این تمرین کششی، حالت بدن باید شبیه به “سوپرمن” باشد. این حرکت به منبسط شدن عضلات کمر و ستون فقرات کمک شایانی می‌کند و باعث کشش شانه‌ها نیز می‌گردد.

تمرین پیاده‌روی در استخر

در استخر بایستید و توجه کنید آب تا قفسه‌ی سینه شما بالا آمده باشد. اکنون به سمت جلو یا عقب شروع به راه رفتن کنید. در این پیاده‌روی هیچ فشاری به مفاصل زانو و لگن شما وارد نمی‌شود. همچنین افرادی که دچار آرتروز در این مفاصل هستند، می‌توانند از این تمرین بهره ببرند.

برای تقویت بیشتر عضلات، می‌توانید با استفاده از وزنه‌های سبک و شناورهای دستی به ورزش خود شدت دهید.

تمرین پیاده‌روی در استخر

تمرین چهار اندام

در این حرکت به پشت بر روی آب شناور شوید. سپس با دست و پاهای خود پارو بزنید. در صورت نیاز این حرکت را به کمک درمانگر یا یک جلیقه‌ی شناور کننده انجام دهید.

ریلکس کردن در آب گرم

این روش به عنوان مکمل آب درمانی برای تسکین درد دیسک کمر بسیار مفید است. این نوع از آب درمانی با شل کردن عضلات به کاهش درد کمک می‌کند و باعث افزایش گردش خون در ماهیچه‌ها نیز می‌گردد.

خطرات و عوارض جانبی

آب درمانی با تمام فواید و مزایای بی‌شمار خود، برای همگان مناسب نیست. بیمارانی که دچار مشکلاتی هستند که ممکن است با آب تشدید شوند، باید از آب درمانی اجتناب کنند. موارد منع به شرح زیر است:

• نارسایی شدید قلبی

• افراد دچار عفونت و تب

• بی اختیاری ادراری

• افراد با اختلال حساسیت به دما

• زنان باردار با فشار خون غیر طبیعی و افراد مبتلا به اسکلروز چندگانه و دیابت، باید از شناور شدن طولانی مدت در آب گرم اجتناب کنند.

• آب سرد برای مبتلایان به رینود، سیاتیک، التهاب لگن و روماتیسم مچ و انگشتان پا مضر می‌باشند.

در مجموع برای کسب نتیجه‌ی مطلوب، بهتر است افراد مبتلا به دیسک کمر و دردهای عضلانی، تمرینات آب درمانی را تحت نظر متخصص انجام دهند.

کمر درد

در کل جهان کمردرد جز شایع‌ترین دردها به شمار می‌آید. تا 60٪ بزرگسالان در طول زندگی خود کمردرد را تجربه می‌کنند. بسیاری از افراد در رابطه با اینکه مسئله کمردرد چقدر جدی است آشنایی ندارند و به همان روش‌هایی که عادت کرده‌اند به انجام کارها و تمرینات و فعالیت‌های نادرست روزانه خود ادامه می‌دهند. این یک اشتباه است زیرا آن‌ها ممکن است کمردرد خود را با انجام حرکات خاص، به ویژه هنگام تمرین، تشدید کنند.

حرکاتی مانند قوز یا خم شدن پشت در واقع می‌تواند درد کمر را بدتر کند. هنگامی که به حالت ایستاده یا نشسته به جلو خم می‌شوید، فضای بین دیسک‌های ستون فقرات خود را افزایش می‌دهید و فشار اضافی را به مهره‌های کمر وارد می‌کنید. در اینجا 5 تمرین مؤثر و کاربردی را مرور می‌کنیم که از درد مزمن کمر جلوگیری می‌کند. با این حال، هنوز روش‌هایی برای ورزش و لذت بردن از فعالیت‌های فضای باز وجود دارد که کمر فرد را خسته نمی‌کند و باعث درد هم نمی‌شوند.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.

تمرینات مخصوص شکم و کمردرد

اگر می‌خواهید عضلات شکم را تقویت کنید و از کمردرد رنج می‌برید، از حرکاتی مانند دراز و نشست در طول تمرین خودداری کنید. این تمرینات فشار زیادی به پشت وارد می‌کنند و این در حالی است که فقط 20٪ از عضلات شکم را درگیر می‌کنند. انجام دراز نشست بر روی گردن و قسمت فوقانی کمر ممکن است آسیب وارد کند و مهره‌های کمری تحت تأثیر وزن بالاتنه قرار گرفته و آن را تحت فشار قرار می‌دهد.

یک جایگزین خوب برای دراز و نشست جهت تقویت عضلات کمر بدون وارد شدن فشار به ستون فقرات، حرکت پلانک است. صاف روی زمین دراز بکشید، سپس بدن خود را با چند بار تکرار و با فاصله‌های 30 ثانیه‌ای با قرار دادن انگشتان پا و آرنج خود روی زمین به سمت بالا بیاورید.

انجام طولانی مدت پلانک نیز می‌تواند درد کمر را تشدید کند.

شنا روی زمین و کمردرد

اگرچه حرکات شنا بر زمین در ایجاد قدرت کلی بدن مؤثر هستند، اما اغلب به درستی اجرا نمی‌شوند. انجام نادرست این تمرین می‌تواند منجر به درد کمر و شانه شود. اگر می‌خواهید تمرین شنا بر زمین را انجام دهید، مطمئن شوید که کمر در وضعیت محکم و انقباض است، شکم به داخل درون قرار گرفته و ستون فقرات صاف است. سر، پشت و باسن باید تراز و کاملاً صاف شوند. ران‌ها را در راستای سطح بدن قرار دهید تا از کمردرد جلوگیری کنید.

تمرین بالا بردن پاها و کمردرد

یکی دیگر از تمرینات تقویت کننده کمر و پشت، بالا بردن هر دو پا است. در این حالت، صاف به پشت دراز می‌کشید، سر، گردن و شانه‌ها را نیز روی زمین نگه دارید و دست‌ها را به طرف پهلو بکشید و هر دو پا را به طور هم‌زمان بالا بیاورید. این وضعیت ممکن است فشار زیادی به گردن، قسمت بالا و پایین کمر وارد کند زیرا در هنگام بالا و پایین آوردن هر دو پا، نمی‌توان کمر را از قوس خارج کرد. به جای انجام هم‌زمان بلند کردن پاها، تک پا را امتحان کنید، در حالی که یک پای دیگر را بالا می‌آورید، یک پا را خم نگه دارید.

دوچرخه سواري و کمردرد

اگر از کمردرد رنج می‌برید، برای مدت زمان طولانی از هر نوع فعالیت دوچرخه سواری خودداری کنید. زمانی که به مدت طولانی برای طی کردن مسافت‌های بسیار بر دوچرخه نشسته‌اید متمایل شدن بدن به جلو روی دوچرخه ثابت یا دوچرخه سواری جاده‌ای باعث ایجاد فشار زیادی در ناحیه کمر می‌شود. در عوض فعالیتی مانند شنا را امتحان کنید تا از قرار گرفتن در حالت خم شده به جلو جلوگیری کنید.

دویدن و کمردرد

در حالی که به نظر نمی‌رسد دویدن می‌تواند به ستون فقرات آسیب برساند، اما دویدن ساده نیز بر روی مفاصل تأثیرگذار است. وقتی می‌خواهید مدت طولانی بدوید و سرعت خود را افزایش دهید، هر بار احتمال بیشتری دارد که با زمین برخورد کنید. این حرکت تکراری و خطرناک برای کمردرد همان چیزی است که فشار غیر ضروری به ستون فقرات و مفاصل اندام تحتانی اضافه می‌کند.

یوگا و کمردرد

یوگا و مدیتیشن گزینه مناسب دیگری جهت کاهش دردهای مزمن مانند کمردرد است. برخلاف بسیاری از باورها، مدیتیشن و یوگا گزینه مناسبی برای تسکین درد است. مدیتیشن اغلب شامل تمرکز تنفس یا تکرار حرکات آرامش بخش برای کمک به مرکزیت ذهن و آرامش بدن است. با آموزش صحیح، مدیتیشن می‌تواند به فرد کمک کند تا درد مزمن را کنترل کند.

مدیتیشن و کمردرد

کارشناسان معتقدند که مراقبه می‌تواند سطح استثنایی آگاهی را در بیمار ایجاد کند و این آگاهی به معنای کنترل بیشتر بر بدن فرد است. این می‌تواند به فرد در کنترل تمرکز و سطح انرژی کمک کند. با کار بر روی این مهارت‌ها، می‌توان درد را شناسایی و حتی کاهش داد. یکی از اولین گام‌ها در روند یادگیری کنترل درد با مراقبه، مواجهه با درد درون بدن است.

در حین مراقبه، در حالی که بدن خود را آرام نگه داشته‌اید، به منابع درد توجه کنید.

درد را ثابت نکنید، بلکه صرفاً حضور آن را در آگاهی خود تصدیق کنید.

وقتی بیشتر از درد آگاه می‌شوید، با احساس آن سازگار می‌شوید.

هنگامی که در آگاهی خود یک بار اضافی حسی ایجاد کردید، دیگر نیازی نیست که روی درد تمرکز کنید. در می‌یابید که با تصدیق درد و سپس نادیده گرفتن آن، وقتی به آن فکر نمی‌کنید درد را کمتر احساس خواهید کرد. هر روشی که باعث حواس پرتی در این مرحله شود کافی است، اما مدیتیشن امکان تغییر عمیق تمرکز را فراهم می‌کند که تعداد کمی از نقاط کانونی دیگر می‌توانند از آن تقلید کنند.

مدیتیشن و تحمل کمردرد

فرد می‌خواهد با تأیید مستقیم و آگاهانه به تحمل درد خود ادامه دهد. بهترین راه برای انجام این کار دراز کشیدن روی زمین و تمرکز روی جنبه‌های مختلف بدن در طی یک دوره است. این کار به بیمار کمک می‌کند تا بتواند از بدن، تنفس و منبع درد خود آگاهی بیشتری کسب کند.

مطالعات نشان داده است که مبتلایان به فیبرومیالژیا از این نوع مراقبه بهره مند شده‌اند. آن‌ها همچنین نشان می‌دهند که مدیتیشن منظم می‌تواند در کاهش درد نتیجه دهد. قدرت ذهن کاملاً جذاب است و می‌تواند در کاهش درد به راحتی کمک کند.