راه رفتن یکی از حرکات عادی و در عین حال بسیار مهم انسان است که بدون آن از تعامل و پیشرفت باز خواهد ماند. منظور از حرکات اصلاحی راه رفتن بررسی سیکل راه رفتن اصولی انسان برای جلوگیری از بروز عارضه و بیماری است. حرکت کردن انسان با پیام و دستوراتی است که مغز به سایر اعضای بدن می دهد و در نتیجه بدن با دریافت این پیام های عصبی راه رفتن و یا حرکات دیگر را انجام می دهد. برخی از حرکت ها در بدن انسان مانند راه رفتن کاملا ارادی است.

چه زمانی این حرکت ارادی دچار اختلال می شود؟ فرایند راه رفتن در بدن انسان فرایندی پیچیده می باشد که این تعامل بین مغز، اعصاب محیطی، نخاع، استخوان ها و مفاصل اتفاق می افتد. انسان در زمان بیماری های چون؛ ام اس، قطع عضو، پارکینسون، کمر درد، سالخوردگی، درد های مزمن و … راه رفتنشان دچار اختلال می شود.

حرکات اصلاحی راه رفتن با فیزیوتراپی

نحوه راه رفتن فرد نشانگر عملکرد نرمال یا غیرنرمال الگوی راه رفتن فرد می باشد. حرکات اصلاحی راه رفتن حرکاتی است که در زمان راه رفتن بایستی برای جلوگیری از عارضه ها رعایت شوند. راه رفتن فرد توسط تراپیست آنالیز می شود.

زمانی که آنالیز راه رفتن بیمار به طور دقیق انجام شود ارائه راه حل های درمانی نیز ساده تر و مفیدتر خواهد بود. راه رفتن انسان شامل قدم برداشتن، زمین گذاشتن پا بر روی زمین و بلند کردن و چرخاندن دوباره پا از زمین است.

لازم است برای رعایت حرکات اصلاحی راه رفتن از یک متخصص و یا همان فیزیوتراپیست کمک گرفته شود. الگوی هایی که تراپیست به بیمار ارائه می دهد با توجه به وضعیت بدنی و بیماری فرد است. تمرینات ارائه شده برای بهبود در برقراری تعادل و بهبود قدرت و حرکت در مفاصل اندام های تحتانی است.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.

هدف از حرکات اصلاحی راه رفتن

هدف نهایی حرکات اصلاحی راه رفتن کمک به افراد برای راه رفتن ایمن و اصولی و البته عادی است. راه رفتن افراد دارای یک سری ناهنجاری ها می باشد که نتیجه آن بروز عارضه های مزمن است. همچنین بسیاری از افراد بیمار که تحت عمل های ستون فقرات، پا و اندام های تحتانی قرار گرفته اند دارای الگوی نادرستی از راه رفتن هستند. به همین دلیل هدف فیزیوتراپیست کمک کردن به افراد برای یاد گرفتن الگوی صحیح راه رفتن است. اگر شما به تازگی مورد عمل جراحی قرار گرفته اید حتما برای راه رفتن صحیح تا زمان بهبودی با پزشک متخصص مشورت نمایید.

ممکن است برای راه رفتن به وسیله کمکی چون انواع عصا یا واکر چرخ دار یا استاندارد نیاز پیدا کنید. برای استفاده از هریک وسیله های کمکی لازم اندازه استاندارد بدن و قد خود استفاده کنید.

انواع تمرینات در الگوی راه رفتن

پس از اینکه فرد در اندام های تحتانی خود دچار آسیب دیدگی شد لازم است همراه با سایر درمان های مراقبتی از الگوی حرکات اصلاحی راه رفتن نیز پیروی کند. این الگو توسط فیزیوتراپیست به فرد با توجه به وضعیت بدنی و عارضه و بیماری وی ارائه می شود.

• تقویت عضلات پا که شامل برخی از ورزش ها مانند حرکت شنا، مینی اسکات و یا بالا آوردن مستقیم پا می باشد.
• قدم برداشتن از روی موانع نیز از دیگر تمرینات است که از پنج شش مانع با 38 تا 40 سانتی متری تنظیم شده اند تشکیل شده است.
• قدم برداشتن از سمت کنار به معنی ایستادن کنار موانع است از تمرینات مهم محسوب می شود.
• پیاده روی به عقب نیز از دیگر تمرینات الگوی اصلاحی می باشد.
• تمرینات تعادل و تصویری مانند ایستادن تک پا با چشمان بسته و یا ایستادن تک پا بر روی توپ بوسو نیز از دیگر تمرینات مهم می باشد.

جمع بندی

حرکات اصلاحی راه رفتن به معنی تمرین الگوی صحیح و درست راه رفتن می باشد که توسط فیزیوتراپیست به افراد بیمار طبق ارزیابی راه رفتن و بیماری آنها ارائه می شود.

گیرافتادگی استخوان فمورو استابولوم و یا استخوان ران وضعیتی در لگن یا ران است که ممکن است باعث درد لگن، درد ساق پا و محدودیت حرکتی کلی شود. درد ناشی از گرفتگی استخوان ران ممکن است فرد را از انجام کار عادی یا فعالیت‌های تفریحی خود باز دارد. تمرینات اصلاحی برای گرفتگی ران با یک متخصص حرکات اصلاحی می‌تواند به فرد کمک کند دامنه حرکتی و قدرت خود را دوباره به دست آورد و تحرک خود را بهبود بخشد.

تمرینات قدرتی و کششی برای ریکاوری از گرفتگی استخوان ران حیاتی هستند. یک متخصص حرکات اصلاحی می‌تواند یک برنامه ورزشی را برای فرد ترسیم کند. این مقاله نحوه انجام هفت تمرین رایج را توضیح می‌دهد.

ورزش به عنوان درمان اولیه برای گرفتگی استخوان ران

یک متخصص حرکات اصلاحی ممکن است درمان‌های مختلفی را برای مدیریت درد و اختلال حرکتی ارائه دهد. تمرینات به احتمال زیاد بیشترین نقش را در درمان گرفتگی استخوان ران خواهند داشت. تحقیقات نشان می‌دهد که ورزش‌ها می‌توانند به فرد کمک کنند تا دوره‌های بعدی درد ناشی از گرفتگی استخوان ران را به طور کامل بهبود و مدیریت کنید. شاید خوشحال باشید که بدانید انجام این تمرینات بی خطر است.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز ویزیت نشده اید لطفا فرم زیر را تکمیل نمایید تا همکاران ما با شما تماس گرفته و زمان ویزیت آنلاین رایگان را با شما هماهنگ نمایند.

قبل از شروع هر برنامه ورزشی با متخصص حرکات اصلاحی خود صحبت کنید. می‌خواهید مطمئن باشید که تمرینات ایمن و مناسب هستند. سپس به دقت توجه کنید زیرا متخصص حرکات اصلاحی نشان می‌دهد که چگونه تمرینات را باید انجام دهید.

کشش عضلات خم کننده ران

بسیاری از افراد مبتلا به گرفتگی استخوان ران دچار گرفتگی در گروه عضلانی به نام ایلیوپسواس می‌شوند. این ماهیچه‌ها که در جلوی باسن قرار دارند، به خم شدن لگن به سمت بالا کمک می‌کنند. سفتی در اینجا ممکن است یکی از دلایل احساس نیشگون گرفتن در جلوی لگن هنگام نشستن یا خم شدن باشد. کشش عضلات خم کننده ران ممکن است بخشی از برنامه تمرینی گرفتگی استخوان ران باشد.

این مراحل را دنبال کنید:

به حالت نیمه زانو زده، یک زانو را روی زمین قرار دهید. این زانو باید همان زانویی باشد که خم کننده لگن محکمی دارد که می‌خواهید کشش دهید. پای دیگر باید روی زمین جلوی صاف باشد.

پشت خود را صاف نگه دارید و سینه خود را بالا نگه دارید. بدن خود را به آرامی به جلو ببرید.

با کشیدن ناف به سمت ستون فقرات، به آرامی شکم خود را سفت کنید.

عضلات باسن خود را سفت کنید.

 باید کشش ملایمی را در جلوی باسن و ران ساق پا در حالی که زانو روی زمین قرار دهید احساس کنید.

کشش را برای 15 تا 30 ثانیه نگه دارید.

سه تا پنج بار تکرار کنید.

در صورت احساس درد شدید در لگن یا ساق پا، کشش را متوقف کنید. هر گونه ناراحتی خفیف در حین کشش باید پس از بازگشت به موقعیت شروع این تمرین از بین برود.

تمرینات اصلاحی برای گرفتگی ران ،کشش پیریفورمیس

عضله پیریفورمیس در عمق لگن و زیر عضلات سرینی قرار دارد. می‌چرخد ​​و لگن را تثبیت می‌کند. اگر گرفتگی لگن یا گرفتگی استخوان ران دارید ممکن است احساس سفت شدن داشته باشید. یک متخصص حرکات اصلاحی یست ممکن است به فرد توصیه کند که عضله پیریفورمیس خود را به عنوان بخشی از توانبخشی گرفتگی استخوان ران بکشید.

در اینجا چگونه است:

به پشت دراز بکشید و زانوهای خود را خم کنید.

پا را روی زانوی دیگر خود قرار دهید. مچ پا باید روی ران کنار زانو قرار گیرد.

ران پای خود را بگیرید و از پای خمیده خود حمایت کنید. به آرامی آن را به سمت سینه خود بکشید.

باید یک کشش خفیف در پشت لگن خود احساس کنید.

کشش را برای 15 تا 30 ثانیه نگه دارید. سپس استراحت کنید.

سه تا پنج بار تکرار کنید.

ممکن است کشش جایگزین را برای پیریفورمیس خود ترجیح دهید.

این را امتحان کن:

به پشت دراز بکشید.

زانوی خود را به سمت شانه مقابل بلند کنید.

زانوی خود را بگیرید و به آرامی بکشید تا جایی که در پشت لگن و باسن احساس کشیدگی کنید.

15 تا 30 ثانیه نگه دارید. رهایی.

سه تا پنج بار تکرار کنید.

در صورت احساس درد فزاینده یا ماندگار آن را متوقف کنید.

تمرینات اصلاحی برای گرفتگی ران – کشش کشاله ران

گرفتگی استخوان ران اغلب باعث ایجاد سفتی در قسمت داخلی ران و کشاله ران می‌شود. متخصص حرکات اصلاحی ممکن است بگوید که عضلات کشاله ران خود را به عنوان بخشی از برنامه ورزشی خود کشش دهید.

برای انجام کشش کشاله ران – که کشش پروانه‌ای نیز نامیده می‌شود، این مراحل را دنبال کنید:

با پشت صاف و پاها در مقابل خود بنشینید.

زانوهایتان را خم کنید و کف پاهایتان را روی هم قرار دهید.

به آرامی اجازه دهید زانوهای خم شده خود به سمت زمین بیفتند تا زمانی که در قسمت داخلی ران و کشاله ران خود کششی را احساس کنید. همچنین اگر می‌خواهید کشش بیشتری داشته باشید، می‌توانید تنه خود را کمی به جلو خم کنید.

کشش را برای 15 تا 30 ثانیه نگه دارید. سپس رها کنید.

سه تا پنج بار تکرار کنید.

به یاد داشته باشید که اگر احساس درد کردید، آن را متوقف کنید.

تمرینات اصلاحی برای گرفتگی ران و تقویت عضلات ران

ممکن است در اطراف عضلات لگن خود دچار ضعف شده باشید. اگر چنین است، تقویت مفصل ران ممکن است یکی از اهداف برنامه ورزشی باشد. بسیاری از تمرینات می‌توانند قدرت لگن را افزایش دهند. برای نمایش درخواست کنید و چند مورد از رایج‌ترین موارد را تمرین کنید. آن‌ها عبارت‌اند از:

پل‌ها

تمرین صدف تاشو

هیپ کوهنوردی

بالا بردن ایزومتریک باسن

راه رفتن جانبی

پل‌های تک پا

بالا بردن پای راست

می‌توانید این تمرینات را روزانه انجام دهید. یا متخصص حرکات اصلاحی ممکن است آن‌ها را کمتر تجویز کند زیرا ورزش یک روز در میان ممکن است زمان استراحت مورد نیاز لگن را بدهد.

تقویت عضلات مرکزی بدن

ممکن است از انجام تمرینات بر روی قسمت مرکزی بدن خود سود ببرید زیرا عضلات شکم، عضلات لگن و عضلات کمر همگی به لگن متصل می‌شوند. لگن حفره مفصل ران را در خود جای داده است؛ بنابراین به دست آوردن کنترل بر روی هسته و لگن ممکن است برای برنامه تمرینی گرفتگی استخوان ران مهم باشد. این تمرینات می‌تواند کمک کند:

پل زدن

چرخش لگن

بالا بردن صاف پا

تمرینات اصلی را می‌توان در 15 تا 20 تکرار انجام داد. متخصص حرکات اصلاحی می‌تواند نحوه انجام هر تمرین را نشان دهد.

تمرین تعادل و حس عمقی

برنامه توانبخشی گرفتگی استخوان ران ممکن است شامل آموزش تعادل و حس عمقی باشد. حس عمقی آگاهی بدن از موقعیتش در فضا و نحوه تعامل آن با همه چیز اطرافش است.

بهبود تعادل می‌تواند به فرد کمک کند کنترل ناحیه لگن و اندام تحتانی خود را به دست آورید. انجام این کار فشار را از روی مفصل ران کم می‌کند و به تسکین درد ناشی از گرفتگی استخوان ران کمک می‌کند.

تمرینات تعادلی ممکن است با یک ایستادن ساده و تک پا شروع شوند: روی یک پا بایستید و تعادل خود را به مدت 30 ثانیه حفظ کنید.

با بستن چشم‌ها یا ایستادن روی یک سطح ناپایدار، مانند بالش یا حوله تا شده، تمرین را چالش برانگیزتر کنید.

سایر تمرینات تعادلی عبارت‌اند از:

اسکات تک پا

تک پا ایستاده با پرتاب توپ

ایستادن روی تخته تعادل

استفاده از برد BOSU یا BAPS

بهبود تعادل از طریق ورزش می‌تواند دشوار باشد. هدف این است که تعادل خود را به چالش بکشید و در عین حال ایمن بمانید؛ بنابراین چیزی را ثابت (برای نگه داشتن آن) یا زمینی نرم (برای افتادن) در نزدیکی خود نگه دارید.

تمرینات اصلاحی مخصوص ران

برنامه تمرینات اصلاحی و توانبخشی گرفتگی استخوان ران باید متناسب با نیازهای خاص باشد. متخصص حرکات اصلاحی می‌تواند به شما کمک کند تا بهترین برنامه تمرینی را ارائه دهید. ممکن است به کمک او نیاز داشته باشید:

آموزش پریدن و فرود صحیح

انجام تست تک پا و تمرین

به حفظ تعادل و کنترل عضلانی باسن، لگن و اندام تحتانی خود ادامه دهید.

خلاصه

تمرینات برای تقویت و کشش ماهیچه‌های لگن و همچنین هسته مرکزی که به تثبیت لگن کمک می‌کند برای ریکاوری از گرفتگی استخوان ران حیاتی هستند. تمرینات تعادلی و عملکردی نیز می‌تواند به تسکین درد و بازیابی عملکرد کمک کند. متخصص حرکات اصلاحی می‌تواند یک برنامه ورزشی شخص ایجاد کند و به فرد نشان دهد که چگونه تمرینات انجام می‌شود، انجام آن‌ها را تماشا کند و پیشرفت فرد را به دقت زیر نظر داشته باشد.

حرکات اصلاحی بدنسازی برای فعال سازی و تقویت عضلات ضعیف در هنگام عدم تعادل عضلات طراحی شده‌اند. هدف از یک تمرین اصلاحی این است که بتوانید عضله مورد نظر را منقبض و استفاده کنید. تمرینات اصلاحی اغلب حرکات خاصی هستند که باید استفاده از عضله‌ای ضعیف شده را بازتوانی و اصلاح کنند.

از هر تمرینی می‌توان به عنوان یک تمرین اصلاحی استفاده کرد.

نکته مهم برای درک هدف تمرینات اصلاحی این است که تقویت یک عضله ضعیف خاص که بخشی از عدم تعادل عضله است می‌تواند در روند حفظ تعادل نقش داشته باشد. در حین انجام تمرینات اصلاحی عضلات مورد نظر و نه سایر گروه‌های عضلانی را درگیر فعالیت و مورد استفاده قرار دهیم.

برای مثال اگر بر اثر نشستن طولانی مدت در تمام روز، عضلات ران و باسن ضعیفی دارید، به احتمال زیاد عضلات دیگر این کمبود عملکرد را جبران می‌کنند. هنگامی که عضلات ران و باسن ضعیف و کم کار می‌شوند، بسیار معمول است که همسترینگ عملکرد خود را به دست گیرد. این پویایی را در عدم تعادل عضلات در کل بدن مشاهده می‌کنیم. به همین دلیل است که انتخاب حرکات کلی به عنوان یک تمرین اصلاحی می‌تواند بی تأثیر باشد. حرکات ترکیبی بزرگ می‌تواند بدن فرد را با سایر گروه‌های عضلانی جبران کند و به عدم تعادل عضله اجازه می‌دهد تا به رشد خود ادامه دهد.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.

تمرینات اصلاحی چیست

از تمرینات اصلاحی برای درمان التهاب مفاصل به عنوان پیشگیری از آسیب، کنترل درد، پس از ترمیم یا حتی فقط برای استفاده در یک روند برای نگهداری اندام در وضعیت صحیح استفاده می‌شود.

پس از انجام ارزیابی می‌توانید بفهمید که چه تعادل عضلانی خاصی دارید و از اینکه در چه عضلاتی ممکن است در فعال سازی و تقویت مشکل داشته باشید، دانش پیدا می‌کنید. گنجاندن تمرینات اصلاحی برای تقویت عضلات در برنامه‌های تمرینی ایده‌ای بسیار کاربردی و مهم است.

تمرینات اصلاحی نقش مهمی در سلامتی طولانی مدت، رشد و موفقیت کلی آموزش و تمرین ورزشکاران دارد. نقش یک مربی آماده سازی ورزشکاران برای عملکرد مطلوب ضمن پیش بینی مسائل بالقوه و رفع این نگرانی‌ها از طریق راه‌حل‌های مختلف است.

مانند حرکات کششی، تمرینات اصلاحی اغلب می‌توانند در جلسات کلاس، به کار گرفته شوند، زیرا مربیان برای افزایش اثر بخشی کلی قدرت، هیپرتروفی و سوخت و ساز انواع تمرینات را در کلاس به کار می‌گیرند.

با توجه به محدودیت‌های زمانی، ورزشکاران ممکن است به طور کلی تمرینات اصلاحی را نادیده بگیرند و یا در انجام آن کم کاری کنند که می‌تواند مربیان و ورزشکاران را در جهت آسیب دیدگی‌های احتمالی مستعد کند.

به طور کلی، تمرینات اصلاحی می‌توانند هر حرکتی که به دلیل پایین بودن دامنه حرکتی، تحرک، تثبیت یا ترکیبی از هر سه، باعث ایجاد نقص حرکتی خاص، عدم تعادل عضلانی و یا آسیب‌های احتمالی شود را درمان و اصلاح کند.

چرا تمرینات اصلاحی انجام می‌شود

اهمیت تمرینات اصلاحی در داخل یک برنامه تمرینی ارتقا الگوی حرکت و افزایش انعطاف‌پذیری در برابر آسیب است و در نهایت به ورزشکاران امکان می‌دهد تا به طور مداوم با شدت‌های بیشتر تمرین کنند و حجم تمرینات را برای ارتقا ورزش مداوم افزایش دهند.

چگونه تمرینات اصلاحی را انتخاب کنیم

تعیین اینکه چه تمرین‌های اصلاحی را باید در یک جلسه آموزشی برنامه‌ریزی کنید، می‌تواند یک کار چالش برانگیز باشد. با گزینه‌های بی نهایت و محدودیت‌های فردی ورزشکاران، متخصصان حرکات اصلاحی باید به طور سیستماتیک رایج‌ترین موضوعات مربوط به حرکات خاص روز را بررسی کنند.

از آنجایی که هدف از تمرینات اصلاحی اصلاح الگوهای حرکتی ضعیف و یا افزایش دامنه حرکتی است، بهتر است که این موارد را قبل از شروع تمرینات اصلاحی برنامه‌ریزی کنند.

برنامه‌های ورزشی اصلاحی که اغلب پس از گرم شدن پویا انجام می‌شود، یک مؤلفه بسیار مفید برای ورزشکاران در باشگاه وزنه برداری است.

مربیان و ورزشکاران می‌توانند این حرکات را قبل از شروع تمرینات قدرتی، یا حتی به طور متناوب بین تمرینات با هالتر در حین گرم کردن، انجام دهند.

نکته کلیدی در اینجا این است که به ورزشکاران اجازه داده شود این کارها را در حین استراحت نیز انجام دهند، زیرا این حرکات اغلب الگوی حرکتی با کیفیت (نه کمیت) هستند که ممکن است به تمرکز برای کمک به ورزشکار در رسیدن به نتایج مطلوب نیاز داشته باشد.

چگونه حرکات اصلاحی بدنسازی را به ورزشکاران منتقل کنیم

توانایی انتقال اهمیت و نتیجه تمرینات اصلاحی به ورزشکاران می‌تواند تأثیر زیادی در حرکات داشته باشد. مربیان و متخصصان حرکات اصلاحی باید درک کاملی از نحوه انجام صحیح و مربیگری تمرینات اصلاحی داشته باشند و بتوانند بین ورزشکارانی که به درستی انجام می‌دهند و افرادی که به سادگی حرکات را انجام می‌دهند تمایز قائل شوند.

مربیان باید درک کاملی از اجرای تمرینات داشته و توانایی انتقال آن را به ورزشکاران خود داشته باشند. بهترین روش برای اینکه ورزشکاران بخواهند تمرینات اصلاحی را انجام دهند و با همان تمرکز ذهنی آن‌ها را انجام دهند دیدن تمرینات اصلاحی به عنوان راه حل‌های افزایش عملکرد لازم است.

تمرینات اصلاحی بدنسازی

علاوه بر دانستن اینکه چه نوع تمریناتی را باید در چه مواقعی استفاده کرد، ضروری است بدانید که چگونه هر تمرین یا کل برنامه را در صورت لزوم تغییر دهید و پیشرفت کنید.

بازتوانی و پیشرفت کلیدهای اساسی و خلاقانه‌ای در برنامه‌های تمرینات اصلاحی است. تمرینات اصلاحی همچنین بهترین روش در تسکین درد هستند.

بخش زیر شامل چند مورد از مؤثرترین تمرینات اصلاحی است که می‌تواند در هر برنامه سلامتی، تناسب اندام یا ورزشی برای کاهش درد مزمن و بهبود عملکرد گنجانده شود.

1. ماساژ با توپ گلف

یکی از رایج‌ترین انحرافات اسکلتی – عضلانی که باعث درد مزمن می‌شود، استفاده بیش از حد از پا در تمرینات به خصوص تمرینات بدنسازی است. در این وضعیت کف پا صاف می‌شود و وزن به سمت خط وسط بدن چرخش می‌کند. استفاده بیش از حد از عضله باعث می‌شود بافت همبندی که در امتداد پا قرار دارد (فاسیای کف پا) تحریک شده و توانایی عملکرد صحیح خود را از دست بدهد. استفاده بیش از حد از روی عادت نادرست می‌تواند باعث شود سایر ساختارهای بدن مانند مچ پا، زانوها و ران‌ها لقی ناشی از درست عمل نکردن پا را بگیرند. این می‌تواند منجر به استفاده بیش از حد، درد و عدم تعادل در آن قسمت از بدن شود.

چگونگی انجام تمرین:

یک توپ گلف در زیر پای خود قرار دهید.

آن را حداقل به مدت 30 ثانیه تا 1 دقیقه و هر بار روی نقاط مختلف به عقب و جلو بچرخانید.

می‌توانید تمرین را به صورت ایستاده انجام دهید و یا به جای توپ گلف با یک توپ تنیس انجام دهید.

احتیاط: از فشار زیاد خودداری کنید، زیرا باعث آسیب به پا می‌شود.

چهار عضله چهار سر ران در قسمت فوقانی پا وجود دارد و در اکثر تمرینات مربوط به بدنسازی درگیر هستند.

2. ماساژ عضلات چهار سر ران با فوم رولر

چگونگی انجام تمرین:

فوم رولر را بین زمین و ران خود قرار دهید. مناطق دردناک را پیدا کنید و آن قسمت را برای چند ثانیه بر روی فوم رولر نگه دارید و وزن خود را بر روی آن بیندازید تا بافت‌ها آزاد شوند. برای هر پا هر روز حدود 1 دقیقه این کار را انجام دهید.

با خم شدن زانوی پایی که روی رولر است، کشش اضافه کنید.

به جای غلتک از توپ تنیس روی ران استفاده کنید. دراز بکشید و توپ را زیر عضلات ران قرار دهید. توپ را در امتداد ران حرکت دهید تا نقاط مختلف گرفتگی آزاد شود.

3. ماساژ ایلیوتیبیال با فوم رولر

ایلیوتیبیال باند (IT) گلوتئوس ماگزیموس را به پایین ساق متصل می‌کند. هنگامی که بدن به درستی کار می‌کند، این ساختارها برای کمک به کنترل پا هنگام چرخش عمل می‌کنند؛ اما استفاده بیش از حد باعث چرخش بیش از حد مچ پا و پایین پا به سمت خط میانی بدن می‌شود (که به نوبه خود باعث چرخش کل پا به سمت داخل می‌شود). از آنجا که ایلیوتیبیال باند به ساق پا متصل می‌شود، چرخش بیش از حد پا به سمت داخل می‌تواند منجر به تحریک و التهاب در ایلیوتیبیال باند شود. این ورزش می‌تواند باعث بازتوانی و بازسازی ایلیوتیبیال باند شود و فشار را از ناحیه پا، مچ پا، زانو، مفصل ران و کمر کاهش دهد.

چگونگی انجام این تمرین:

فوم رولر را عمود بر کنار ران خود قرار داده و روی آن دراز بکشید. قسمت‌های دردناک را پیدا کنید و وزن بدن خود را برای چند ثانیه بر روی آن نگه دارید تا گرفتگی بافت‌ها آزاد شوند. هر پا را از کنار لگن به سمت پایین بچرخانید و تقریباً 1-2 دقیقه یک بار در روز انجام دهید.

برای افزایش فشار، پاها را روی هم قرار دهید یا از فوم رولر سفت‌تری استفاده کنید.

در صورت سخت بودن، تمرین را در حالت خوابیده به پهلو انجام دهید.

احتیاط: روی مفصل زانو، فوم رولر را قرار ندهید.

4. تقویت عضلات گلوتئال (باسن)

در زندگی امروزه، مردم بیش از هر زمان دیگری که پشت میز بنشینند، به تماشای تلویزیون یا رانندگی ماشین می‌گذرانند. در نتیجه این سبک زندگی بی تحرک، عضلات گلوتئال را بی تحرک و بدون فعالیت می‌کند و می‌تواند باعث شود کاملاً ناکارآمد و ضعیف شوند.

این تمرین به منظور ترمیم مجدد بافت‌های عضلات گلوتئال جهت آماده سازی آن‌ها برای پیشرفت در یک تمرین تقویت کننده طراحی شده است.

چگونگی انجام این تمرین:

به پشت روی زمین دراز بکشید و زانوها را خم کنید. در هر نقطه دردناک که حس می‌کنید یک توپ بیس بال قرار دهید. توپ را به مدت 10-20 ثانیه و در مجموع حدود 1-2 دقیقه در روز، روی این نقاط ثابت نگه دارید.

می‌توانید مچ پایی را که ماساژ می‌دهید روی زانوی پای مخالف خود قرار دهید.

همچنین می‌توانید تمرین را به جای توپ بیس بال با توپ تنیس انجام دهید.

احتیاط: برای جلوگیری از افزایش بیش از حد ستون فقرات کمر، زانوها را خم نگه دارید.

5. ماساژ قسمت فوقانی کمر با دو توپ تنیس

یکی از رایج‌ترین انحرافات اسکلتی عضلانی که باعث درد مزمن می‌شود، کیفوز بیش از حد توراسیک (گرد شدن قسمت فوقانی پشت) است.

این امر معمولاً به دلیل طولانی مدت نشستن یا فشار مزمن ایجاد می‌شود. وقتی قسمت فوقانی پشت خیلی گرد شود، گردن، سر و شانه‌ها از حالت صاف خارج می‌شوند و درد مزمن می‌تواند در هر یک از این نواحی یا در همه آن‌ها ایجاد شود. علاوه بر این، در حالت ایستاده، باعث ایجاد فشار در قسمت تحتانی کمر می‌شود که ستون فقرات به حالت قوس‌دار تمایل دارد. این تمرین عضلات قسمت میانی و فوقانی کمر را تقویت و بازتوانی می‌کند و باعث قسمت ستون فقرات قفسه سینه نیز می‌شود.

چگونگی انجام این تمرین:

دو توپ تنیس بردارید و آن‌ها را در دو طرف ستون فقرات خود قرار دهید تقریباً از ارتفاع میانی تا بالای کمر.

وقتی روی توپ‌ها دراز می‌کشید، زانوها را خم کرده و سر خود را روی یک بالش بگذارید.

به تدریج لگن خود را چرخش داده و کمر را بر روی زمین نگه دارید.

حدود 20-30 ثانیه روی نقاط دردناک بمانید تا گرفتگی آزاد شوند. توپ‌ها را به سمت بالا و ستون فقرات به سمت گردن و شانه‌ها حرکت دهید و در هر قسمت دردناک مکث کنید.

می‌توانید ارتفاع بالش را کاهش دهید (بدون قوس دادن گردن).

در نهایت اگر مجبور باشیم دیدگاه خود را در پنج کلمه خلاصه کنیم این می‌تواند باشد:

حرکت صحیح، تمرین اصلاحی است!

اگر مربیان و متخصصان حرکات اصلاحی در کنار تلاش برای تحت تأثیر قرار دادن ورزشکاران، وقت خود را برای آموزش به مربیان بگذارند، قطعاً نتایج بهتری خواهند دید. به همین ترتیب، اگر مربیان وقت بگذارند و یاد بگیرند چگونه برخی از حرکات را به درستی انجام دهند، نه تنها پیشرفت‌های چشمگیری در عملکرد کلی خود خواهند دید، بلکه ظاهر و احساسات را نیز تحت تأثیر قرار خواهد داد.

تقریباً در مورد هر کاری که در زندگی خود از فعالیت بدنی و شغل خود انجام می‌دهیم الگوهای حرکتی عادی ایجاد می‌کند که می‌تواند عدم تعادل عضلات را ایجاد کند. عدم تعادل عضلانی می‌تواند مسائل مختلفی از جمله درد مزمن و کم کاری اندام را ایجاد کند. از تمرینات اصلاحی برای ترمیم عدم تعادل عضلات استفاده می‌شود.

گودی کمر به وضعیتی گفته می‌شود که در قسمت تحتانی ستون فقرات کمری، انحنای بیش از حدی به وجود می‌آید. گودی کمر منحنی مشخصی به شکل C را در قسمت تحتانی کمر ایجاد می‌کند و غالباً در نتیجه وضعیت نامناسب بدن یا عدم ورزش و فعالیت ایجاد می‌شود. در ادامه، به بررسی گودی کمر پرداخته می‌شود و علائم و درمان آن توضیح داده خواهد شد. همچنین فهرستی از تمرینات ارائه شده است که می‌تواند به تسکین علائم و درمان گودی کمر کمک کند.

لگن به شما کمک می‌کند تا راه بروید، بدوید و از زمین بلند شوید. همچنین به حفظ وضعیت مناسب بدن کمک می‌کند. گودی کمر زمانی اتفاق می‌افتد که لگن به سمت جلو چرخانده شده و ستون فقرات را مجبور به انحنا می‌کند. گودی کمر اغلب به دلیل نشستن بیش از حد بدون تحرک، ورزش و کشش کافی در طول روز ایجاد می‌شود. اگر گودی کمر داشته باشید، احتمالا در عضلات جلوی لگن ران احساس انقباض می‌کنید، در حالی که عضلات کمر ضعیف هستند. عضلات شکم نیز ممکن است ضعیف باشند. همه این‌ها می‌تواند باعث موارد زیر شود:

درد پایین کمر

درد مفصل ران و زانو

وضعیت نادرست بدن

چرخش مفصل ران و زانو

خوشبختانه تمرینات اصلاحی بسیاری وجود دارد که می‌توانید در خانه انجام دهید تا به لگن کمک کند که به حالت خنثی بدون درد برگردد.

عوارض گودی کمر چیست؟

نتایج یک مطالعه در سال 2017 نشان دهنده ارتباط بین انحنای غیرطبیعی ستون فقرات و آرتروز یا بیماری دژنراتیو مفاصل (DJD) است. این نوعی بیماری است که در آن غضروف بین مفاصل تجزیه می‌شود. از مطالعه مشخص نیست که کدام یک از دو شرط باعث دیگری می‌شود. با این حال، محققان حدس می‌زنند که گودی کمر فشار اضافی بر روی مفاصل وارد می‌کند که می‌تواند باعث دژنراتیو مفاصل شود.

در صورت بدتر شدن درد کمر بهتر است به متخصص حرکات اصلاحی مراجعه شود. بررسی شرایط و سوابق بیمار برای کنترل شدت درد کمر و چگونگی تأثیر آن بر فعالیت‌های روزانه ممکن است به تشخیص کمک کند. افراد همچنین در صورت تجربه هر یک از موارد زیر باید از مشاوره متخصص حرکات اصلاحی استفاده کنند، زیرا این علائم ممکن است نشان دهنده یک مشکل اساسی یا اختلال باشد:

وجود یک منحنی همیشگی در قسمت تحتانی کمر، حتی هنگام خم شدن به جلو

احساس سوزن سوزن شدن یا بی‌حسی در عضلات پشتی، بازوها یا پاها

اسپاسم عضلانی

بروز مشکلات مثانه یا روده

در بیشتر موارد، ایجاد گودی کمر به دلیل الگوهای وضعیتی و شیوه زندگی است. غالباً داشتن وزن مناسب و ورزش منظم می‌تواند مشکلات مربوط به کمردرد را بهبود بخشد. برای داشتن یک شیوه‌ی صحیح زندگی و داشتن وضعیت بدنی صحیح فرد باید به یک متخصص حرکات اصلاحی مراجعه کند.

ناهنجاری گودی کمر

علائم گودی کمر شامل درد کمر و ستون فقرات خمیده است. گودی کمر می‌تواند باعث سفت شدن عضلات در قسمت تحتانی کمر شود. همچنین می‌تواند به ستون فقرات و بافت‌های نرم در ناحیه کمر آسیب برساند. فرد مبتلا به گودی کمر ممکن است علائم زیر را تجربه کند:

ستون فقرات خمیده: گودی کمر منجر به انحنای بیش از حد ستون فقرات در قسمت تحتانی کمر می‌شود و باعث می‌شود شکم و باسن در نمای ظاهری برجسته‌تر به نظر برسند.

درد پایین کمر: افراد مبتلا به گودی کمر ممکن است درد خفیف تا شدید کمر را تجربه کنند که ممکن است با حرکت بدتر شود.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر گودی کمر دارید و تا به امروز ویزیت نشده اید لطفا فرم زیر را تکمیل نمایید تا همکاران ما با شما تماس گرفته و زمان ویزیت آنلاین رایگان را با شما هماهنگ نمایند.

درمان گودی کمر با تمرینات اصلاحی

مطالعاتی در مورد تأثیر برخی تمرینات بر خمیدگی ستون فقرات، قدرت عضلات کمر و درد مزمن کمر مورد بررسی قرار گرفته است. برخی شامل موارد زیر هستند که باید با توجه به نکات و رعایت موارد صحیح انجام شوند. البته لازم به ذکر هست که علت، نوع و شدت گودی کمر در انتخاب این تمرینات حائز اهمیت هست.

چرخش لگن به جلو در اصلاح گودی کمر:

این ورزش یکی از حرکات پایه برای کاهش گودی کمر هست.

 

فیلم تمرین چرخش لگن به جلو

 

چهار دست و پا و بلند کردن پا:
برد داگ یا سگ پرنده یکی از حرکات ورزشی هست که در حالت چهار دست و پا انجام می شود و تقریبا تمامی عضله‌های بدن را درگیر می‌کند. این حرکت به حفظ تعادل و ثبات بدن کمک می‌کند.

 

فیلم تمرین چهار دست و پا و بلند کردن پا

 

 

تمرین پل در اصلاح گودی کمر:
این ورزش عضلات باسن را به خوبی تقویت می‌کند و در کاهش گودی کمر تاثیر به سزایی دارد.

 

فیلم تمرین پل در اصلاح گودی کمر

 

 

تمرین سوپرمن در اصلاح گودی کمر:
حرکت سوپرمن یک ورزش مؤثر و کارآمد برای افراد با سطح آمادگی جسمانی بالا است. این حرکت عضلات کمر، باسن، پشت ران و عضلات شکم شما را به خوبی درگیر می کند و به تقویت عضلات کمری کمک می کند.

 

فیلم تمرین سوپرمن در اصلاح گودی کمر

 

 

تمرین بالا بردن پا به صورت صاف:
این ورزش به سفت شدن شکم و عضلات باسن کمک می‌کند.

 

فیلم تمرین بالا بردن پا به صورت صاف

 

کشش عضلات خم کننده ران:

این ورزش می تواند به افزایش انعطاف‌پذیری عضلات جلو مفصل ران و در ادامه به اصلاح گودی کمر کمک می‌کند.

 

فیلم تمرین کشش عضلات جلو ران

 

اسکوات در اصلاح Hyper Lordosis:
اسکوات یک ورزش کامل برای بدن است که به تقویت عضلات باسن، پشت ران و عضلات جلو ران کمک می‌کند.

 

فیلم تمرین اسکوات در اصلاح گودی کمر

 

پلانک در اصلاح گودی کمر:
حرکت پلانک یک تمرین ایزومتریک با به کارگیری وزن بدن است که شامل نگه داشتن بدن در حالتی مشابه با شنا زدن هست و یک تمرین عالی برای تقویت عضلات مرکزی بدن است.

 

فیلم تمرین پلانک در اصلاح گودی کمر

 

پلانک پهلو در اصلاح گودی کمر:
پلانک پهلو یا ساید پلانک یک تمرین عالی برای تقویت عضلات عرضی شکم است که در طول تمرینات شکمی مانند دراز و نشست یا پل کمتر این عضله به کار گرفته می شود.

 

فیلم تمرین پلانک پهلو در اصلاح گودی کمر

 

پلانک معکوس در اصلاح گودی کمر:

پلانک معکوس را می توان برای بهبود ثبات مرکزی که شما در حفظ وضعیت بدنی مناسب و سهولت در اجرای حرکات روزمره به آن نیاز دارید؛ انجام داد.

 

فیلم تمرین پلانک معکوس در اصلاح گودی کمر

 

درمان گودی کمر چقدر طول می‌کشد ؟

لوردوز یک منحنی درونی ستون فقرات است که اغلب در گردن یا کمر قرار دارد. چندین دلیل و فاکتور خطر وجود دارد، از جمله شرایط وراثتی، وضعیت نامناسب بدن و آسیب‌ها. یک متخصص حرکات اصلاحی اغلب می‌تواند لوردوز را با معاینه بدنی تشخیص دهد و اسکن تصویربرداری نیز در تشخیص کمک می‌کند.

معمولاً، فرد مبتلا به لوردوز خفیف نیازی به درمان ندارد، اما اگر منحنی باعث درد شود، ممکن است از درمان فیزیکی یا داروهای بدون نسخه استفاده کند. لوردوز شدید ممکن است نیاز به جراحی داشته باشد.

در مطالعاتی که انجام شده است، افراد شرکت کننده یک تمرین منظم 60 دقیقه‌ای را انجام دادند که شامل هشت تمرین تقویت کننده عضلات کمری بود که با هدف تقویت عضلات کمر و افزایش انعطاف‌پذیری ستون فقرات انجام شده بود. آن‌ها این تمرین را 3 روز در هفته به مدت 12 هفته انجام دادند. بعد از 12 هفته، کاهش درد کمر و همچنین افزایش قدرت عضلات کمر و انعطاف‌پذیری وجود دارد. با این حال، تغییر قابل توجهی در انحنای ستون فقرات مشاهده نشده است.

با توجه به آزمایشات انجام شده و بررسی افراد مختلف درمان گودی کمر به ویژگی‌های فردی، سابقه خانوادگی، آسیب‌ها، وضعیت الگوهای عادتی فرد و میزان پیگیری درمان و نوع درمان بستگی دارد. گودی کمر در ابتدا ممکن است با داروهای ضدالتهابی درمان شود. پزشک ممکن است با تجویز داروهای ضدالتهابی برای تسکین علائم دردناک گودی کمر شروع کند. درمان طولانی مدت به علت بیماری بستگی دارد. در صورتی که گودی کمر مربوط به یک مسئله ساختاری با ستون فقرات باشد، مراجعه به یک متخصص حرکات اصلاحی ممکن است ضروری باشد. در مواردی که چاقی ممکن است یک عامل مؤثر باشد، پزشک احتمالاً یک برنامه کاهش وزن تجویز می‌کند. این ممکن است شامل تمرینات درمانی فیزیکی و تمرینات اصلاحی باشد که عضلات اصلی را برای بهبود وضعیت بدن کشش و تقویت می‌کنند.

آموزش رفع گودی کمر با حرکات اصلاحی + فیلم

تشخیص گودی کمر چگونه است ؟

تشخیص گودی کمر دشوار است زیرا در انحنای طبیعی ستون فقرات (لوردوز کمر) تنوع زیادی وجود دارد.تصویربرداری ممکن است به اندازه‌گیری انحنای ستون فقرات کمک کند، اما اگر تشخیص داده شود که ناهنجاری در بافت نرم باعث گودی کمر است، متخصص حرکات اصلاحی درخواست تصویربرداری با رزونانس مغناطیسی (MRI) یا توموگرافی کامپیوتری (CT) را خواهد کرد.

متخصص حرکات اصلاحی برای تشخیص گودی کمر، آزمایشی به نام تست توماس را انجام می‌دهد.

نحوه‌ی انجام این آزمایش:

لبه یک میز سفت بنشینید.

روی میز دراز بکشید تا پاهایتان روی میز و زانوها آویزان شوند.

یکی از پاهایتان را به سمت خود بکشید، زیر زانوی خود را بگیرید و پای خود را خم کنید تا جایی که روی سینه قرار گیرد.

با پای دیگر تکرار کنید.

اگر لگن به درستی تراز شده باشد، با قرار گرفتن در این وضعیت پشت پای صاف میز را لمس می‌کند.

اگر برای لمس میز نیاز به کشیدن پا در حالت استراحت یا چرخاندن پا یا ران دارید، عضلات جلوی ران منقبض است و این احتمالاً کج شدن لگن و گودی کمر را نشان می‌دهد.

مهم‌ترین علت گودی کمر چیست ؟

علت دقیق ایجاد گودی کمر هنوز مشخص نیست اما دلایل و عوامل خطر خاصی وجود دارد. این موارد می‌توانند به یک متخصص حرکات اصلاحی کمک کنند تا لوردوز را طبقه‌بندی کند:

لوردوز تروماتیک: این امر در اثر آسیب به ستون فقرات مانند شکستگی ایجاد می‌شود. پوکی استخوان که باعث ضعیف شدن استخوان‌ها می‌شود احتمال بروز این شکستگی‌ها را افزایش می‌دهد.

لوردوز از بدو تولد: این می‌تواند از یک بیماری ارثی مانند آکندروپلازی ناشی شود که رشد غضروف را تحت تأثیر قرار می‌دهد. ممکن است به دلیل مشکلی در تکامل ستون فقرات در دوران کودکی نیز رخ دهد.

اضافه وزن: داشتن اضافه وزن یا ضعف در عضلات شکم می‌تواند خطر ابتلا به گودی کمر را افزایش دهد، زیرا هر دو عامل، کمر را تحت فشار قرار می‌دهند.

لوردوز عضلانی عصبی: چندین بیماری عصبی عضلانی می‌تواند باعث لوردوز شود، از جمله دیستروفی عضلانی و فلج مغزی.

لوردوز پس از جراحی: این نتیجه جراحی کمر است که باعث کم شدن قدرت ستون فقرات می‌شود، مانند لامینکتومی یا ریزوتومی پشتی.

لوردوز ثانویه: این امر به دلیل داشتن بیماری دیگری رخ می‌دهد، برای مثال نوع دیگری از منحنی ستون فقرات، مانند کیفوز یا اسکولیوز یا بیماری که مفاصل ران را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

پوکی استخوان: افزایش سن و سایر عوامل باعث ضعیف شدن استخوان و شکننده شدن آن می‌شود که ممکن است منجر به انحنای ستون فقرات شود.

علت ناهنجاری Hyper Lordosis

نشستن به مدت طولانی بدون انجام حرکات کششی و تقویتی کافی می‌تواند باعث ایجاد گودی کمر ‌شود که باعث انحنای زیاد در ستون فقرات می‌شود. این وضعیت علاوه بر تأثیر در وضعیت قرارگیری بدن، می‌تواند باعث درد کمر و ران شود. با استفاده از ورزش، کشش و ماساژ می‌توانید گودی کمر را اصلاح کنید. اگر شغل شما شامل نشستن به مدت طولانی است، حتماً بلند شوید و چند حرکت کششی ساده انجام دهید.

اسپوندیلولیستیز: این باعث می‌شود که یک مهره به سمت جلو و روی دیگری قرار گیرد و می‌تواند باعث لوردوز در قسمت پایین کمر شود.

بی‌تحرکی: علاوه بر افزایش خطر چاقی، عدم ورزش می‌تواند عضلات اصلی که در اطراف ستون فقرات و لگن قرار دارند را تضعیف کند. عضلات ضعیف قادر به پشتیبانی از ستون فقرات نیستند و به ستون فقرات اجازه می‌دهند بیش از حد خم شود.

لوردوز وضعیتی: این نوع لوردوز در نتیجه وضعیت نامناسب بدن ایجاد می‌شود. وضعیت نادرست یکی از شایع‌ترین دلایل گودی کمر است. هنگامی که فرد در حالت نشسته قرار دارد، عضلات ناحیه کمر می‌توانند بیش از حد سفت شوند زیرا سعی در تقویت و حمایت از ستون فقرات دارند. وضعیت نامناسب به تدریج ستون فقرات را از صاف بودن خارج می‌کند و باعث افزایش خمیدگی ستون فقرات می‌شود. افراد دارای مشاغلی که برای طولانی مدت نیاز به نشستن دارند، در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به گودی کمر هستند.

راه‌های درمان گودی کمر

اگر منحنی در ستون فقرات خیلی شدید نباشد، ممکن است فرد نیاز به درمان خاصی نداشته باشد. اغلب، اگر دردی وجود نداشته باشد و منحنی بارز نباشد، متخصص حرکات اصلاحی نیازی به مداخله نمی‌بیند.

زمانی که لوردوز به درمان نیاز دارد، انتخاب روش صحیح درمان به علت انحنا بستگی دارد. به عنوان مثال، لوردوز وضعیتی ناشی از ضعف عضلانی یا اضافه وزن ممکن است با کاهش وزن و انجام تمرینات اصلاحی بهبود یابد.

اگر کودکی مبتلا به لوردوز است، ممکن است متخصص حرکات اصلاحی برای جلوگیری از پیشرفت منحنی با رشد کودک، یک بریس پشتی را همراه با انجام تمرینات اصلاحی به طور منظم توصیه کند.

اگر لوردوز باعث درد شود، داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی یا NSAID مانند ایبوپروفن (Advil) می‌توانند کمک کننده باشند.

یک فرد مبتلا به لوردوز شدید ممکن است نیاز به جراحی داشته باشد، در طی آن یک جراح میله‌های فلزی را به استخوان‌های ستون فقرات متصل می‌کند که به طور دائمی در موقعیت صاف‌تر قرار می‌گیرند اما جراحی لوردوز نیز همانند دیگر عمل‌های جراحی سختی‌های بسیاری دارد.

رفع گودی کمر

اکثر افراد مبتلا به لوردوز به درمان پزشکی نیاز ندارند مگر اینکه یک مورد شدید باشد. درمان لوردوز به شدت انحنا  و وجود علائم دیگر بستگی دارد. گزینه های درمانی عبارتند از:

دارو، برای کاهش درد و تورم

تمرینات اصلاحی روزانه، برای تقویت عضلات و دامنه حرکتی

کاهش وزن، برای کمک به وضعیت بدن

بریس، در کودکان و نوجوانان

جراحی، در موارد شدید با نگرانی های عصبی

مکمل های غذایی مانند ویتامین D

علت درد در ناحیه گودی کمر

افزایش انحنا در زاویه لوردوز به تناسب باعث افزایش کرنش یا تنش برشی در جهت قدامی می شود و مرکز ثقل را به سمت جلو تغییر می دهد. این افزایش زاویه و استرس به عقیده برخی با وضعیت نامناسب و کمردرد مرتبط است. از نقطه نظر بیومکانیکی، لوردوز کمری برجسته با افزایش شیوع کمردرد همراه است. با این حال چندین مطالعه به این نتیجه رسیده‌اند که کمردرد ارتباط مستقیمی با هیپرلوردوز کمری ندارد. عواملی وجود دارند که در افزایش میزان لوردوز کمری نقش دارند. این عوامل سببی مانند ضعف تنه، عضلات کوتاه پشت، ضعیف شدن ران و همسترینگ و غیره به نوبه خود می توانند باعث کمردرد شوند.

عضلات مولتی فیدوس، عرضی شکم و عضلات داخلی تنه در بیماران مبتلا به هایپرلوردوز دیر عمل می کنند. بین ضعف ماهیچه های تنه و افزایش زاویه لوردوز، که می تواند علت کمردرد باشد، ارتباط وجود دارد. ضعف در هر یک از عضلات کمربند کمری- لگنی می تواند به دنبال چرخش های لگنی و انحراف قوس پشت با اختلال در تعادل عضلانی در این ناحیه باشد و در نتیجه فرد مستعد ابتلا به اختلالات اسکلتی عضلانی باشد.

عوامل مختلفی بر لوردوز کمری تأثیر می گذارد. برخی از مطالعات نشان می دهد که دامنه لوردوز کمری تحت تأثیر سن، جنس، حرکت در مرکز توده مانند بارداری و چاقی است. علل احتمالی هایپرلوردوزیس:

ناهنجاری های مادرزادی ستون فقرات

شیب داخلی لگن

عضلات کمر کوتاه

عدم تعادل بین عضلات احاطه کننده استخوان های لگن مانند خم کننده های لگن سفت، عضلات مرکزی ضعیف، عضلات گلوتئال ضعیف. این عدم تعادل عضلانی (سندرم متقاطع پایین) باعث کوتاه شدن عضلات وضعیتی در پاسخ به استرس می شود و آنها نیز به نوبه خود آنتاگونیست های خود را مهار می کنند.

افراد مبتلا به کمردرد، دامنه حرکتی کمری و حس عمقی را کاهش داده اند. عضلات تثبیت کننده آنها در مقایسه با افراد بدون انحنا کندتر عمل می کنند. معمولاً عضلات تثبیت کننده قبل از شروع حرکت فعال می شوند، اما در افراد مبتلا به کمردرد، این انقباض به تأخیر می افتد.

ورزش برای گودی کمر

برای اصلاح افزایش انحنای کمر، عضلات خم کننده ران و کمر باید کشیده شوند. عضلات گلوتئال و شکم ممکن است نیاز به تقویت داشته باشند. اگر راه را اشتباه بگیرید، می توانید اوضاع را بدتر کنید. همیشه توصیه می شود از کمک متخصص حرکات اصلاحی استفاده کنید.

کشش فلکسور هیپ

این باعث کشیدگی عضله ایلیوپسواس، قوی ترین فلکسور لگن می شود. کشش مهمی برای اصلاح هایپرلوردوزیس است.

به آرامی باسن را به سمت جلو فشار دهید و پشت را صاف نگه دارید تا زمانی که احساس کشیدگی کنید.

20-30 ثانیه نگه دارید، 3-5 بار، چند بار در روز تکرار کنید.

کشش پایین کمر

به پشت دراز بکشید و زانوها را خم کنید.

زانوها را تا جایی که راحت است به سمت شکم بکشید.

20-30 ثانیه نگه دارید و 3-5 بار، چند بار در روز تکرار کنید.

کرانچ شکم (آسان)

با زانوهای خم شده به پشت دراز بکشید.

به آرامی دست ها را به سمت بالا و به سمت زانوها بلغزانید و دوباره به پایین برگردید، سر و شانه ها را از زمین بلند کنید.

این تمرین را تا زمانی تکرار کنید که احساس کنید عضلات شکم سخت کار می کنند (در ابتدا ممکن است فقط 10 تکرار باشد).

یک دقیقه استراحت کنید و ۲ تا ۳ ست را هدف بگیرید.

کرانچ شکم (سخت تر)

می‌توانید با قرار دادن دست‌ها روی قفسه سینه یا کنار سر، دشواری این تمرین را افزایش دهید (اما نه پشت سر، زیرا ممکن است گردن را درگیر کند).

کرانچ چرخشی

به پشت دراز بکشید و زانوها را خم کنید و پاها را صاف روی زمین بگذارید.

دست های خود را مطابق شکل در کنار شقیقه ها قرار دهید.

همانطور که سر و شانه ها را از زمین بلند می کنید، بالاتنه خود را بچرخانید تا آرنج سمت راست به سمت زانوی چپ حرکت کند.

به حالت اولیه برگردید و این کار را به طور متناوب بین چرخش چپ و راست تکرار کنید.

با انجام 2 ست 10 تایی شروع کنید و به تدریج به 3 ست 20 تایی برسانید.

پل

به پشت دراز بکشید و زانوها را خم کنید و پاها را صاف روی زمین بگذارید.

به آرامی باسن و سپس قسمت پایین کمر را از روی زمین بلند کنید.

باسن را تا جایی که ممکن است به سمت بالا فشار دهید تا احساس کنید عضلات آنجا به شدت کار می کنند.

5-10 ثانیه نگه دارید، استراحت کنید و تکرار کنید.

در ابتدا 2 ست 10 تایی را هدف گذاری کنید و به 3 ست 20 تایی برسید.

این تمرین را می توان روی یک پا انجام داد تا آن را سخت تر کند.

برای گودی کمر چه کنیم؟

هنگام برنامه ریزی مداخله فیزیوتراپی با استفاده از تمرینات اصلاحی وضعیتی، نه تنها تجزیه و تحلیل عضلات از نظر کوتاه شدن و بلند شدن آنها، بلکه کم‌فعالی و بیش فعالی آنها نیز باید در نظر گرفته شود. تمرین منظم و مداوم می تواند بر انحنای ستون فقرات ساژیتال تأثیر بگذارد.

یک ارزیابی وضعیتی خوب

در وضعیت ایده آل، خط سر، که از ناحیه شنوایی خارجی (یا در فرآیند ماستوئید استخوان تمپورال) شروع می شود، باید به طور عمودی از طریق آکرومیون، بدنه های مهره های کمری و سپس کمی به سمت عقب به سمت محور مفصل ران حرکت کند. مسیر این خط در یک وضعیت بدنی خوب با خط پایه که مرکز ثقل را به نقطه مرکزی ناحیه حمایت کننده می پیوندد همپوشانی دارد.

در وضعیت لوردوتیک، خط سر به سمت پایین به سمت بدنه‌های مهره‌های کمری می‌رود و از نزدیکی مفاصل بین مهره‌ای عبور می‌کند، که منجر به بارگذاری بیش از حد در داخل مهره ها می‌شود. خط سر نیز جلوی محور مفصل زانو است که منجر به بارگذاری بیش از حد قسمت قدامی زانو می شود. خط سر ممکن است روی خط پایه همپوشانی داشته باشد، یا در صورت انبساط سر، ممکن است از جلوی آن عبور کند.

اندازه گیری منحنی ستون فقرات

انحنای طبیعی ستون فقرات کمری در حالت ایستاده باید حدود 30-35 درجه باشد.

فضای بین ستون فقرات کمری و دیواره را ارزیابی کنید. هنگامی که فردی دارای درجه قابل قبولی از لوردوز کمری است، فقط باید بتوانید انگشتان خود را از پشت کمر به سمت بالا و در راستای بند انگشت دوم یا سوم دست خود (یعنی جایی که انگشتان به دست می رسند) بلغزانید. اگر فضای بین پشت و دیوار به اندازه کافی بزرگ باشد که بتوانید کل دست یا بازوی خود را از بین ببرید، در این صورت فرد مبتلا به لوردوز کمری بیش از حد است. هر چه فاصله بین دیوار و کمر بیشتر باشد، انحراف یا عدم تعادل شدیدتر است.

زاویه کمر و زاویه خاجی را می توان با گونیا اندازه گیری کرد. زاویه خاجی زاویه بین خط افقی موازی با انتهای پایین و صفحه انتهایی فوقانی ساکروم است. زاویه کمر را می توان بین صفحه انتهایی تحتانی L5 و صفحه انتهایی فوقانی L1 اندازه گیری کرد: به این روش کاب می گویند. با این حال، قابلیت اطمینان گونیا هنوز مورد تردید است.

متخصصان حرکات اصلاحی نکات زیر را به افراد مبتلا به گودی کمر آموزش می دهند:

توجه به وضعیت های صحیح در نشستن، ایستادن، راه رفتن و خوابیدن بسیار مهم است. وضعیت نامناسب یکی از شایع ترین علل هیپرلوردوزیس است. هنگامی که بدن در وضعیت نشسته قرار دارد، ماهیچه های ناحیه کمر می توانند بیش از حد سفت شوند زیرا سعی می کنند ستون فقرات را ثابت و حمایت کنند. این به تدریج ستون فقرات را از تراز خارج می کند و باعث افزایش انحنای ستون فقرات می شود. افرادی که مشاغلی دارند که باید برای مدت طولانی بنشینند ممکن است در معرض خطر ابتلا به هایپرلوردوزیس باشند.

اهمیت ورزش – علاوه بر افزایش خطر چاقی، فقدان ورزش می تواند عضلات مرکزی را که در اطراف تنه و لگن نشسته اند ضعیف کند. عضلات ضعیف کمتر قادر به حمایت از ستون فقرات هستند و به ستون فقرات اجازه می دهند بیش از حد خمیده شود.

نحوه انجام یک مانور اولیه شیب لگن را آموزش دهید. این ابتدا در حالت خوابیده به پشت و چهار دست و پا و سپس در حالت ایستاده آموخته می شود.

تمرینات تقویتی مخصوص گودی کمر

تمرینات ایزومتریک و ایزوتونیک: ممکن است برای تقویت گروه های عضلانی اصلی تنه مفید باشد که ستون فقرات را تثبیت می کند و همچنین می تواند درد را کاهش دهد.

بیمار باید این تمرینات را به تدریج انجام دهد تا زمانی که بتواند آن را برای 10×10 ثانیه نگه دارد.

از طریق تمرینات قدرتی مرکزی، افراد مبتلا به کمردرد مزمن می توانند عضلات عمقی تنه خود را تقویت کنند.

طیف عظیمی از تمرینات روی زمین برای افزایش ثبات هسته وجود دارد.

تمرینات کنترل حرکتی: به نظر می رسد اثرات مفیدی بر درد و ناتوانی دارند.

فرد باید یاد بگیرد که عضله عرضی شکم را فعال کند و در عین حال در طول تمرین به طور طبیعی نفس بکشد. لمس می تواند به او بازخورد بدهد.

مرحله بعدی انقباض مشترک با عضله مولتی فیدوس و عضلات کف لگن خواهد بود.

هنگامی که فرد عملکرد خوبی از این تمرین داشته باشد، متخصص حرکات اصلاحی می تواند ورزش را با حرکات دست ها یا پاها ترکیب کند.

پس از آن، فرد باید انقباض عضله عرضی شکم را درگیر کند.

تمرینات کششی

کشش عضلات سفت شده مفید است. برای بهبود تحرک، فرد می تواند کشش عضلات همسترینگ، خم کننده های ران و عضلات پا تا کمر را در مدت 15 ثانیه انجام دهد. این باعث بهبود عضلات فعال و غیرفعال در اندام تحتانی می شود.

کشش نگهدارنده ایلیوپسوآس: می تواند کمردرد و زاویه لوردوز کمری بیش از حد را کاهش دهد، ایلیوپسواس را طولانی تر کند و ظرفیت فعال سازی عرضی شکم را افزایش دهد. لگن هدف به سمت زمین حرکت می کند تا زمانی که بیمار احساس کشش خفیفی کند. سپس بیمار باید یک انقباض ایزومتریک ارادی زیر حداکثری را به مدت 10 ثانیه انجام دهد و سپس به مدت 10 ثانیه کاملاً استراحت کند. اکنون پای شرکت‌کننده به آرامی به محدوده جدیدی منتقل می‌شود تا زمانی که یک احساس کشش خفیف توسط بیمار توصیف شود. سپس این موقعیت به مدت 20 ثانیه حفظ می شود. این کار 5 بار تکرار می شود و سپس 1 دقیقه استراحت به مدت 15 دقیقه انجام می شود.

تمرینات تثبیت

تمرینات تثبیت کننده ممکن است برای کاهش درد و ناتوانی مفید باشد. بیمارانی که تحت نظارت برنامه تمرینی تثبیت ستون فقرات را دنبال می‌کنند، در مقایسه با بیمارانی که یک برنامه ورزشی دیگر را دنبال می‌کنند، کاهش درد بیشتری نشان می‌دهند. در طول اغتشاش خارجی، جابجایی قدامی-خلفی کاهش می یابد.

ورزش درمانی

به نظر می رسد ورزش درمانی، از جمله تمرینات تحت نظارت، در کاهش درد و بهبود عملکرد در بزرگسالان مبتلا به کمردرد مزمن، موثر باشد. بیماران مبتلا به طغیان حاد کمردرد که ورزش درمانی را علاوه بر مدیریت پزشکی دریافت کرده بودند، در مدت طولانی عود کمتری داشتند. کاهش نیروهای کششی روی ستون فقرات کمری باید هدف تمرینات باشد. این می تواند منجر به کاهش لوردوز کمری شود. تمرینات باید به طور منظم انجام شود تا به حداکثر اثر برسد.

درمان گودی کمر با طب سنتی

درمان های سنتی همیشه راه حل هایی کم خطر تر و کم هزینه تر برای درمان بیماری ها و عارضه ها بوده است: استفاده از انواع دم نوش ها و روغن های گیاهی که با استفاده از آن ها می توان کمر درد را تسکین داد. اما توجه به این نکته ضروری است که این درمان ها فقط مختص زمانیست که شما از درد رنج می برید و برای درمان ریشه ای علت درد و گودی کمر خود باید حتما به یک متخصص مراجعه داشته باشید. گاهی این دردها در اثر پوزیشن های غلط ایستادن، راه رفتن و خوابیدن شما ایجاد می شود و گاهی ضعف و عدم تعادل عضلانی ست که این مسئله را به وجود آورده است. بنابراین توجه به این نکته ضروریست که تشخیص و علت گودی کمر همیشه باید توسط متخصص مربوطه( متخصص اورتوپد و یا حرکات اصلاحی) و با توجه به مدارک پزشکی شما بررسی شود. در ادامه برخی از راه کار های طب سنتی را برای تسکین کمر درد به وجود آمده از گودی کمر بررسی می کنیم:

زنجبیل: این ماده شفا بخش دارای خواص ضد التهابی زیادی ست . زنجبیل حاوی ماده ای به نام  جینجرول است که خواص آنتی اکسیدانی قوی دارد و می تواند رادیکال های آزاد موجود در بدن را کاهش دهد. شما می توانید از آن به هر صورتی که دوست دارید استفاده کنید: به عنوان ادویه در غذا، به عنوان دم نوش، همراه با چای و شیر.

بابونه: این گیاه زیبا که به وفور در طبیعت نیز یافت می شود می تواند درد های عضلانی را کاهش داده و در نتیجه باعث تسکین درد های کمری ناشی از گودی کمر شود.

زرد چوبه: شاید باور نکنید که این ماده زرد رنگ چقدر می تواند به درمان التهاب کمک کند. زردچوبه به علت داشتن کورکومین می تواند در تسکین درد ها و التهابات بسیار موثر باشد. پس این ماده ارزشمند را در وعده های غذایی خود بیشتر ارج بگذارید!

حرکات مضر برای گودی کمر

گاهی کمردرد ناشی از گ.دی کمر می تواند حتی انجام معمولی ترین کارها را بسیار آزاردهنده کند. برای اینکه این درد به یک موضوع آزاردهنده دائمی تبدیل نشود، تمرینات زیر را در باشگاه انجام ندهید، زیرا ممکن است گودی کمر شما و کمر دردتان را تشدید کند..

ورزش هایی که باید از آنها اجتناب کنید:

کرانچ شکم:

 این تمرین میتواند فشار زیادی به کمر وارد می کند. بنابراین، اگر گودی کمر دارید، باید از انجام این ورزش خودداری کنید.

اسکوات با هالتر از پشت:

این حرکت از آنجایی که میله هالتر در پشت شانه ها قرار گرفته است، می تواند ورزشی خطرناک برای کمر، باسن و زانوها باشد، حتی اگر به صورت کاملا درست اجرا شود. اگر گودی کمر دارید، باید از انجام این تمرین کاملاً اجتناب کنید.

بورپی:

این تمرین شامل حرکات و پرش های شدید است و این موضوع می تواند برای گودی کمر شما مضر باشد و یا حتی در صورت وجود درد، آن را بدتر کند.

پرش زانو بلند:

انجام این حرکت فشار زیادی را بر کمر منتقل کند و از طرفی ممکن است باعث پیچ خوردگی مچ پا و زانو نیز شود. بنابراین اگر گودی کمر یا کمردرد دارید از انجام آن خودداری کنید.

چرخش ایستاده کمر با میله:

این حرکت نیز فشار زیادی را به مهره های کمری وارد می کند و در افراد دارای گودی کمر می تواند در آینده منجر به آسیب و کمر درد شود، در نتیجه توصیه می کنیم تا از انجام آن خودداری کنید.

لیفت دو پا:

لیفت دو پا یکی دیگر از ورزش هایی است که افرادی که از گودی کمر رنج می برند باید از انجام آن اجتناب کنند زیرا این حرکت می تواند باعث ایجاد ناراحتی در قسمت پایین کمر شود و در صورت وجود درد آن را بدتر کند.

زانوی ضربدری، وضعیتی است که زانوها را از راستای طبیعی خود خارج می‌کند و گاهی باعث چرخش و جا به جایی مچ پاها نیز می‌شود. این ناهنجاری اغلب در کودکان خردسال دیده می‌شود و ممکن است برای والدینی که اطلاعات بسیار کمی در مورد این موضوع داشته باشند بسیار نگران کننده باشد. در بیشتر موارد، کودک با وجود زانوهای ضربدری بزرگ می‌شود و نگرانی کمی وجود دارد. در مواردی که این اتفاق نمی‌افتد، یا زمانی که زانوی ضربدری در زندگی آینده فرد ایجاد می‌شود، ممکن است نیاز به درمان خاص داشته باشد.

زانوی ضربدری چیست؟

وقتی شخصی که دارای زانو ضربدری است با زانوهای در کنار هم بایستد، فاصله قابل توجهی بین مچ پاها وجود دارد که حدود 2 تا 3 اینچ است. به نظر می‌رسد زانوها به سمت یکدیگر فشار می‌آورند. این وضعیت نسبتاً شایع است و بیش از 20 درصد کودکان 3 ساله را درگیر می‌کند. در بیشتر کودکان خردسال، این وضعیت به طور طبیعی خودش را اصلاح می‌کند. تنها 1 درصد از کودکان 7 ساله به این ناهنجاری مبتلا هستند. در موارد نادر، زانوی ضربدری ممکن است تا نوجوانی ادامه یابد. در ادامه مطلب می گوییم چه چیزی باعث زانوی ضربدری می‌شود ؟

در موارد دیگر، در کودکان بزرگ‌تر ممکن است آن در نتیجه بیماری زمینه‌ای ایجاد شود. در بیشتر مواقع نمی‌توان از بروز آن جلوگیری کرد. با این وجود گزینه‌های درمانی مختلفی وجود دارد که ممکن است به سهولت تشخیص برخی از علائم کمک کند. در صورت مشخص شدن و معالجه علت، از زانو ضربدری که در نتیجه یک بیماری زمینه‌ای ایجاد می‌شود، جلوگیری می‌شود.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر مشکل زانوی ضربدری دارید و تا به امروز از ویزیت رایگان و آنلاین دکتر گلشنی بهره مند نشده اید با تکمیل کردن فرم زیر می توانید منتظر تماس همکاران برای زمان و نوبت دهی باشید.

انواع زانوی ضربدری

نوع فیزیولوژیک (رشد و نمو طبیعی) (متداول‌ترین)

آسیب‌های مختلف

بیماری راشیتیسم

شکستگی‌های قبلی در استخوان درشت نی

دیسپلازی اپیفیز چندگانه (اختلال در استخوان و غضروف که بر انتهای استخوان‌های پا تأثیر می‌گذارد)

چه چیزی باعث زانوی ضربدری می‌شود ؟

چندین علت بالقوه ابتلا به زانوی ضربدری وجود دارد، از جمله اختلالات متابولیک استخوان و اختلالات ژنتیکی. با این حال، بسیاری از موارد زانوی ضربدری بی ضرر هستند.

سایر فاکتورهای خطر زانوی ضربدری عبارت‌اند از:

چاقی

آسیب یا بیماری در پا یا زانو و آرتروز ، به ویژه در زانو

کمبود ویتامین D و کلسیم

عوارض زانوی ضربدری چیست

اگر زانوی ضربدری به موقع اصلاح نشود، می‌تواند واقعاً برای فرد مشکل ساز و دردناک باشد. درد شدید در مفاصل، وضعیت بد بدن، مشکل در راه رفتن، تغییر شکل استخوان و غیره از جمله مشکلاتی است که در صورت عدم اصلاح زانوی ضربدری ممکن است فرد با آن روبرو شود. اصولاً به دلیل وضعیت قرارگیری اشتباه، عضلات اطراف زانو بار اضافی را متحمل می‌شوند. به همین دلیل، در آن قسمت نیز ساییدگی و پارگی تاندون زیادی وجود دارد.

علائم زانوی ضربدری چیست

علائم زانوی ضربدری شامل جداسازی آشکارای مچ پا در هنگام نزدیک شدن زانوها است. احتمالاً راه رفتن فرد نیز تحت تأثیر قرار می‌گیرد زیرا زانوها فقدان شکاف بین زانو را جبران می‌کنند. راه رفتن تغییر یافته ممکن است باعث علائم دیگری شود، مانند:

زانو درد

لنگ زدن هنگام راه رفتن

درد در پاها، باسن و مچ پا

سفتی مفاصل

عدم تعادل هنگام ایستادن

تشخیص زانوی ضربدری

وجود زانوی ضربدری معمولاً در کودکان کوچک‌تر تشخیص داده نمی‌شود، زیرا این بیماری در رشد اولیه شایع است. در کودکان بزرگ‌تر و بزرگسالان، متخصص حرکات اصلاحی سعی خواهد کرد تا علت ابتلا به زانوی ضربدری را تشخیص دهد. علت مشخص خواهد کرد که آیا درمانی برای اصلاح بیماری لازم است یا خیر. برای تشخیص ناهنجاری زانوی ضربدری، یک متخصص حرکات اصلاحی باید به سابقه بیماری‌های فرد و همچنین سابقه خانوادگی او مراجعه کند. سؤالات شامل اطلاعاتی در مورد سابقه بیماری‌های خانوادگی و سایر شرایط شناخته شده از قبل است که ممکن است باعث زانوی ضربدری شود. اگر درد وجود داشته باشد، متخصص حرکات اصلاحی به احتمال زیاد از شخص می‌خواهد تا مشخص کند که درد در کجا و کدام قسمت زانو احساس شده است، چقدر شدید است و چه زمانی رخ می‌دهد.

همچنین متخصص حرکات اصلاحی جهت تشخیص زانوی ضربدری موارد زیر را بررسی خواهد کرد:

تراز و هم راستا بودن زانوها هنگام ایستادن

چگونگی راه رفتن و قدم برداشتن فرد

اندازه‌گیری طول پاها جهت دریافت این که آیا طول‌ پاها متفاوت است یا خیر

متخصص حرکات اصلاحی ممکن است به دنبال الگوی کفی ناهموار در کف کفش فرد نیز باشد و برای این کار کف کفش غرد را ارزیابی می‌کند.

در برخی موارد، متخصص حرکات اصلاحی ممکن است برای معاینه ساختار استخوان، MRI یا اشعه X را انجام تجویز کند.

آیا می توان زانوی ضربدری را تشخیص داد؟

وجود زانوی ضربدری معمولاً در کودکان کوچک‌تر تشخیص داده نمی‌شود، زیرا این بیماری در رشد اولیه شایع است. در کودکان بزرگ‌تر و بزرگسالان، پزشک سعی خواهد کرد تا علت ابتلا به زانوی ضربدری را تشخیص دهد. علت مشخص خواهد کرد که آیا درمانی برای اصلاح بیماری لازم است یا خیر. برای تشخیص ناهنجاری زانوی ضربدری، یک پزشک باید به سابقه فرد مراجعه کند. سؤالات شامل اطلاعاتی در مورد سابقه خانوادگی و سایر شرایط شناخته شده از قبل است که ممکن است باعث این ناهنجاری شود. اگر درد وجود داشته باشد، پزشک به احتمال زیاد از شخص می‌خواهد تا مشخص کند که درد در کجا احساس شده است، چقدر شدید است و چه زمانی رخ می‌دهد.

پزشک همچنین بررسی خواهد کرد:

تراز زانوها هنگام ایستادن

چگونه یک شخص قدم بر می‌دارد

آیا طول‌ پاها متفاوت است

پزشک ممکن است به دنبال الگوی کفی ناهموار در کف کفش فرد نیز باشد.

در برخی موارد، پزشک ممکن است برای معاینه ساختار استخوان، MRI یا اشعه X را انجام تجویز کند..

درمان زانوی ضربدری تا حد زیادی به علت و شدت بیماری بستگی دارد.

درمان زانوی ضربدری

درمان زانوی ضربدری تا حد زیادی به علت و شدت بیماری بستگی دارد. اما گزینه‌های درمانی معمولی ممکن است شامل موارد زیر باشند:

داروها و مکمل‌ها

اگر بیماری زمینه‌ای باعث ایجاد زانوی ضربدری شود، برای اصلاح وضعیت قرارگیری زانوها لازم است ابتدا این بیماری درمان شود. زانوی ضربدری ممکن است با داروها و مکمل‌ها درمان شود.

ورزش منظم

متخصص حرکات اصلاحی ممکن است موارد ساده‌ای را توصیه کند. حرکات ورزشی و کششی را انجام دهد یا فرد را به یک توان‌بخش و درمانگر ارجاع دهد. ورزش و تمرینات اصلاحی می‌تواند به تقویت عضلات پاها و زانوها کمک کند. متخصص حرکات اصلاحی یا درمانگر توصیه می‌کند تمرینات مبتنی بر چگونگی ظاهر شخص انجام شود.

کاهش وزن

وجود وزن بیش از حد در شخص، می‌تواند یک عامل مؤثر در ایجاد زانوی ضربدری باشد. وزن اضافی فشار اضافی را روی پاها و زانوها ایجاد می‌کند که می‌تواند باعث بدتر شدن ناهنجاری زانوها شود. متخصص حرکات اصلاحی احتمالاً توصیه می‌کند که فردی که اضافه وزن دارد باید از طریق ترکیبی از رژیم غذایی و ورزش، وزن خود را کاهش دهد. این کاهش وزن به بهبود زانوی ضربدری کمک خواهد کرد.

کفی طبی

کفی‌های طبی قالب‌هایی هستند که در کفش قرار می‌گیرند تا به کمک آن بتوان به راه رفتن شخص یا نحوه برخورد پای فرد به زمین هنگام راه رفتن یا دویدن کمک کرد. این امر به ویژه برای افرادی که دارای زانوی ضربدری هستند و یا دارای یک پا بلندتر از پای دیگر هستند، بسیار مفید است. بریس یا اسپلینت ممکن است علاوه بر کفی یا به جای آن برای برخی از کودکان استفاده شود. این بریس و کفی‌های طبی به گونه‌ای طراحی‌ شده‌اند که به استخوان‌ها در موقعیت صحیح رشد کمک می‌کنند.

حرکات اصلاحی زانوی ضربدری

درمان زانوی ضربدری مسئله‌ای مهم در جهت حفظ سلامت استخوان است که عدم درمان آن می‌تواند در آینده شرایط را بدتر کند. اما تمرینات اصلاحی جهت درمان زانوی ضربدری می‌توانند بسیار کمک کننده باشند. برای کمک به رفع عدم تعادل عضلات در زانو، تقویت عضلات گلوتئال، چهار سر ران و ایلیوتیبیال ضروری است. در مقابل از انجام ورزش‌هایی مانند دویدن هوازی، والیبال، بسکتبال، فوتبال و اساساً، هر ورزشی که به دویدن زیادی نیاز دارد باید اجتناب کنید.

تمرینات اصلاحی زیر را دو بار در روز انجام دهید تا به درمان زانوی ضربدری کمک کند. اگر هر ورزشی درد را افزایش داد، متوقف شوید و با متخصص حرکات اصلاحی صحبت کنید.

1. تمرین بال پروانه

این تمرین یک حالت در یوگا است که کشکک زانو و سایر عضلات مجاور زانو را به گونه‌ای کشیده است که تراز بندی آن‌ها اصلاح شود. هرچه بیشتر شبیه پروانه بال بزنید و زانو را به سمت زمین بیاورید، با گذشت زمان راستای زانو بهتر می‌شود.

2. لانچ پهلو

لانچ به پهلو یک روش عالی برای تقویت عضلات پاها، به ویژه عضلات داخلی ران‌هاست. جدا از آن، همچنین به وضعیت قرارگیری زانوها کمک می‌کند، به طوری که می‌تواند وضعیت زانو را بهبود ببخشد.

این تمرین را به این روش انجام دهید:

صاف بایستید، پاها را به اندازه عرض لگن از هم دور کنید. یک قدم بلند به سمت چپ بردارید. در حالی که باسن خود را به سمت عقب می‌کشید، زانوی چپ خود را خم کنید.

سپس به حالت ایستاده برگردید.

3. اسکوات سومو

انجام حرکت اسکوات سومو باعث می‌شود زانوهای چرخش پیدا کرده به سمت بیرون حرکت کند. اسکوات سومو کمک می‌کند که مچ پا و عضلات کنترل کننده زانو به موقعیت صحیح بازگردند و به همین دلیل است که این تمرین یکی از بهترین موارد در جهت اصلاح زانوی ضربدری است.

4. بلند کردن پا

جهت درمان زانوهای ضربدری و تقویت عضلات می‌توانید تمرین بلند کردن پا را نیز انجام دهید. در اینجا می‌توانید بر روی صندلی بنشینید و پاها را از زاویه 90 درجه به 180 درجه برسانید.

در غیر این صورت می‌توانید دراز بکشید و پا را بلند کنید. در این حالت دراز بکشید، کف دست خود را زیر کمر قرار دهید و پاها را بلند کنید.

هنگامی که بالاتنه در زاویه 90 درجه قرار گرفت، پاها را برای چند ثانیه بالا نگه دارید و سپس به پایین برگردانید.

این کار را به مدت 20 تا 25 بار برای هر دو پا انجام دهید.

5. تمرین پل

به پشت بخوابید و زانوهای خود را خم کنید.

باسن خود را از زمین حدود 3 تا 5 اینچ بلند کنید. از قوس دادن کمر خودداری کنید.

در حالی که عضلات باسن خود را منقبض می‌کنید، پنج تا 10 ثانیه در این حالت بمانید.

این کار را 20 تا 30 بار تکرار کنید.

6. باز و بسته کردن ران

دراز بکشید و زانوها را خم کرده و جلوی خود قرار دهید.

پاها را روی هم نگه دارید، زانوی بالایی خود را به سمت بالا باز کنید.

در حالی که زانو را به سمت بالا می‌برید باسن خود را محکم کنید و مچ پا را در کنار هم نگه دارید.

پنج ثانیه در این حالت بمانید.

این کار را 20 تا 30 بار تکرار کنید.

7. اسکوات به دیوار

پشت خود را به دیواره بچسبانید، در حالی که پاها به اندازه عرض شانه و پاها از این دیوار فاصله دارند.

اسکوات انجام دهید، اطمینان حاصل کنید که زانوها در راستای مچ پا هستند.

پنج تا 10 ثانیه در این حالت بمانید.

10 تا 20 بار تکرار کنید.

8. کشش ایلیوتیبیال بند

کنار دیوار و یا یک صندلی به پهلو بایستید. دست خود را به آن گرفته.

یک پا سمت دیوار و پای دیگر را به سمت خارج بکشید.

باسن خود را به سمت صندلی یا دیوار خم کنید تا جایی که احساس کشیدگی در کنار پایتان کنید.

30 تا 60 ثانیه نگه دارید.

هر روز سه تا چهار بار تکرار کنید.

9. جمع کردن حوله با انگشتان پا

در حالت نشسته بر روی یک صندلی، یک حوله زیر پاهای برهنه خود قرار دهید.

اطمینان حاصل کنید که پاشنه روی زمین قرار گرفته باشد و سپس حوله را با انگشتان خود 15 تا 20 بار به سمت خود بکشید تا زمانی که حوله جمع شود.

این کار را روزی دو تا سه بار تکرار کنید.

علت ایجاد زانوی ضربدری چیست؟

این ناهنجاری اساساً به دلیل عدم انطباق زانوها است. کاملاً خودتان می‌توانید آن را تجزیه و تحلیل کنید. تنها کاری که باید بکنید این است که صاف بایستید و زانوها را کنار هم نگه دارید. یک شکاف سه اینچی یا بیشتر، بین مچ پا خواهید دید. این شکاف به این دلیل است که زانوها وضعیت ناصحیحی دارند و به سمت داخل جمع شده‌اند. دلایل زیادی می‌تواند منجر به ایجاد زانوی ضربدری شود. این دلایل شامل موارد زیر است:

آسیب در گذشته و عدم درمان صحیح و مناسب

 آرتروز زانو

چاقی و اضافه وزن

کمبود مواد مغذی مانند ویتامین D و کلسیم

انجام تمرینات با وضعیت بد بدنی

راه رفتن و ایستادن نادرست

آیا تنها درمان زانوی ضربدری جراحی است؟

جراحی به طور معمول اولین روش درمانی برای فرد مبتلا به زانوی ضربدری نیست. جراحی معمولاً برای موارد زیر قابل اجرا است:

زانوی ضربدری شدید

در جایی که ورزش، تمرینات اصلاحی و کاهش وزن باعث تسکین درد نمی‌شود.

برای کودکان، روشی به نام جراحی رشد هدایت شده اغلب استفاده می‌شود.

جراح قطعه کوچکی از فلز را در زانو وارد می‌کند. این صفحه فلزی به رشد استخوان در جهت صحیح کمک می‌کند. هنگامی که استخوان به درستی تراز شود و در راستای صحیح قرار گیرد، عمل جراحی دیگری برای برداشتن صفحه فلزی انجام می‌شود.

در بزرگسالان و نوجوانان بزرگ‌تر ممکن است از استئوتومی استفاده شود. مشابه عمل جراحی رشد هدایت شده، استئوتومی شامل یک جراحی است که یک صفحه فلزی کوچک را در زانو وارد می‌کند. از صفحه به عنوان یک بریس ثابت برای صاف نگه داشتن زانو استفاده می‌شود و برداشته نمی‌شود. در موارد نادر، پزشک ممکن است جایگزینی برای زانو را توصیه کند. در این حالت، زانوی مصنوعی که به طور صحیح با پای فرد هماهنگ شده باشد، ناهنجاری زانوی ضربدری را برطرف می‌کند.

اگرچه، جراحی‌های مختلفی وجود دارد که می‌تواند به فرد مبتلا به زانوی ضربدری کمک کند تا با این مسئله مقابله کند، اما در اکثر مواقع جراحی عوارض جانبی خاص خود را دارند.

تقریباً در همه موارد این ناهنجاری، این وضعیت قبل از رسیدن کودک به بزرگسالی برطرف می‌شود. برای کودکان بزرگ‌تر و بزرگسالان، به احتمال زیاد شکل درمانی شامل تمرینات اصلاحی و توان‌بخشی برای ترمیم مجدد وضعیت زانوها و تسکین درد است. برخی از افراد مبتلا به زانوی ضربدری ممکن است با استفاده از کفی‌های طبی یا بریس تسکین پیدا کنند.

دقت کنید در برخی موارد شدید، ممکن است عمل جراحی ضروری باشد، اما معمولاً راه حل آخر نیست زیرا سایر روش‌های درمانی در درمان زانوی ضربدری مؤثرتر هستند. درمان زانوی ضربدری در بزرگسالان و نوجوانان از اهمیت بسیاری برخوردار است که در صورت عدم درمان، می‌تواند منجر به مشکلات سلامتی بیشتر در زمینه مفاصل و عضلات اطراف زانو ‌شود.

هنگامی که از درد و ناراحتی در بدن خود رنج می برید اولین خط دفاعی شما چیست؟ دکتر میری؟ آیا کشش می دهید؟ ماساژ میگیری؟ معمولا بهترین کار ترکیبی از این اقدامات است. این دقیقا همان چیزی است که حرکات اصلاحی نامیده می شود. ورزش اصلاحی یک رویکرد جامع، همه جانبه و جامع برای بهبود بدن است.

در بسیاری از موارد ورزش اصلاحی می تواند پایه و اساس یک سفر تناسب اندام باشد که سال ها با میزان کمتر آسیب و ناراحتی ادامه خواهد داشت. ورزش اصلاحی مفاصل را تثبیت می کند، تحرک را افزایش می دهد و بدن را قوی تر می کند. فرقی نمی کند که یک ورزشکار قدرتی، بدنساز، وزنه بردار المپیک، شناگر، گلف باز یا بازنشسته باشید، تمرینات اصلاحی باید به عنوان پایه و اساس کارهایی باشد که به طور منظم در باشگاه انجام می دهید تا مفاصل و عضلات خود را سالم نگه دارید.

حرکات اصلاحی چیست؟

حرکات اصلاحی روشی است که به درک درستی از آناتومی، کینزیولوژی(حرکت‌شناسی) و بیومکانیک برای رفع حرکات جبرانی و عدم تعادل برای بهبود کیفیت کلی حرکت در حین تمرین و زندگی روزمره کمک می‌کند.

این روش برای کمک به ارزیابی و تعیین علت اصلی عدم تعادل و الگوهای حرکتی معیوب که منجر به بروز مشکلاتی در وضعیت استقرار، تعادل و هماهنگی کامل بدن می‌شود.

پس از شناسایی مسئله یا مشکلات، یک متخصص حرکت اصلاحی می‌تواند برنامه تمرینی را تجویز کند که از طریق کشش و تمرینات کل بدن به این مشکل رسیدگی کند. همچنین با پرداختن به حرکات عملکردی بیمار و مواردی که مانع از آن می‌شود، خصوصاً در پاها، زانوها و ران آن‌ها، به کاهش استرس وارد شده بر بدن آن‌ها کمک می‌کند. با تراز کردن صحیح بدن، تمرین‌های اصلاحی به آن کمک می‌کند تا بارهایی که در حرکات روزمره بر روی آن وارد می‌شود تحمل کند و به کاهش خطر آسیب‌های بعدی نیز کمک می‌کند.

با استفاده از این روش بیمار قادر به حرکت بهتر خواهد بود و همچنین انواع مختلف تمرینات جدیدی را که قادر به انجام آن‌ها بوده و مناسب شرایطش است را می‌تواند شروع ‌کند. همچنین این امکان را به آن‌ها می‌دهد که در یک مجموعه فعالیت‌ها و ورزش‌هایی که از آن لذت می‌برند شرکت کنند که شاید قبلاً نمی‌توانستند انجام دهند.

[sc name=”didar”][/sc]

چرا حرکات اصلاحی مهم است؟

همه ما به دلیل فعالیت های تکراری روزانه و نوع کارمون دچار عدم تعادل های عضلانی میشیم (اگر زمینه وراثتی هم داشته باشیم که این مسئله بدتر هم می شود) و این عدم تعادل های عضلانی میتوانند مشکلات متعددی از جمله قوز پشتی، گردن به جلو، شانه نابرابر، گودی کمر، زانوی ضربدری، زانوی ایکس، زانوی پرانتزی یا کمانی یا پرانتز، کف پای صاف و … رو برامون به همراه داشته باشند اما نگران نباشید رشته و روش جدید حرکات اصلاحی اینجا میتونه به کمکتون بیاد.

برنامه حرکات اصلاحی که برای فرد تجویز می شود باید با اطلاع از وضعیت ساختار بدنی و آناتومیکی فرد که توسط متخصص حرکات اصلاحی بررسی می شود تهیه و تنظیم شود و برای نتیجه بهتر نیز زیر نظر یک متخصص پیش بروید تا بتواند وضعیت شما را کنترل و بهبود بخشد. در تهیه برنامه حرکات اصلاحی به این نکته حتما توجه کنید که برنامه حرکت اصلاحی کاملا تخصصی و فردی است و برنامه شما می تواند برای فرد دیگر خطرناک و نامناسب باشد و حتی وضعیت فرد را بدتر هم بکند! با توجه به این موضوع برای تهیه برنامه حرکات اصلاحی حتما به متخصصین مجرب این حیطه مراجعه کنید.

حرکت واقعیتی از زندگی روزمره است بدون توجه به اینکه در یک ساختمان اداری کار می‌کنید یا یک ورزشکار حرفه‌ای هستید. حرکات اصلاحی در شناسایی و برطرف کردن عدم تعادل‌هایی که باعث ایجاد مشکلات وضعیتی، ثبات و تحرک می‌شوند؛ ضروری است. درک درست به متخصصان تناسب‌اندام این امکان را می‌دهد که مشکلات و محدودیت‌های احتمالی حرکات بیمار را تشخیص دهند.

یکی از مهم‌ترین عناصر حرکات اصلاحی، ارزیابی صحیح است.

متخصصان حرکات اصلاحی با بهره‌گیری از روش‌های اندازه‌گیری و ارزیابی بدن می‌توانند بیماران و مراجعه‌کنندگان خود را ارزیابی کنند و راهکارها و برنامه‌های اصلاحی را با توجه به مشکلات فردی برای بهبود شیوه حرکت و مشکلات اسکلتی عضلانی آن‌ها تجویز کنند.

مطالعات نشان می‌دهد که مداخله مناسب حرکات و تمرینات اصلاحی صحیح می‌تواند کنترل عضلانی را بهبود بخشیده و در نتیجه می‌تواند خطر آسیب‌های بعدی را نیز کاهش دهد.

چه کسی از حرکات بهره می‌برد؟

مزایایی برای مراجعه‌کننده

یک متخصص با استفاده از روش‌های جدید ارزیابی و برنامه‌نویسی به شما کمک می‌کند تابه طور مؤثر حرکت کنید، سریع‌تر بهبود یابید و دوباره به ورزشگاه یا به ورزش و تخصص خود برگردید. همچنین این روش و تخصص به شما کمک می‌کند تا به یک جلسه ورزشی، درمانی و آموزشی کامل برسید و با ارائه یک برنامه‌ منحصر به فرد از وضعیت فعلی خود بهتر و بهتر شوید.

مزایای حرکات اصلاحی چیست؟

• افزایش و بهبود فعال‌سازی و عملکرد عضلات.
• افزایش انعطاف‌پذیری
• بهره‌وری عصبی- عضلانی را تقویت می‌کند (هماهنگی)
• ثبات مفاصل را افزایش می‌دهد.
• الگوهای حرکتی را بهبود می‌بخشد.
• خطر آسیب‌های اسکلتی-عضلانی را کاهش می‌دهد.
• بدن را برای انجام تمرینات با شدت بالاتر آماده می‌کند.
• توانایی بهبودی را افزایش می‌دهد.
• عدم تعادل عضلات را اصلاح می‌کند.
• بدن را برای عملکرد بهینه آماده می‌کند.

یک متخصص حرکات اصلاحی چه کاری انجام می‌دهد؟

یک متخصص تمرینی اصلاحی، یک متخصص در ارزیابی حرکات انسانی است. آن‌ها به طور دقیق الگوهای حرکتی مراجعه‌کننده را تجزیه و تحلیل می‌کنند، گروه‌های عضلانی بیش‌فعال، کم‌تحرک و جبرانی آن‌ها را شناسایی می‌کنند. پس از اتمام فرآیند ارزیابی، آن‌ها برنامه‌هایی ایجاد می‌کنند که توانایی حرکت مراجعه‌کننده، انجام صحیح تمرین و کاهش تنش بافت ناشی از بار وارد شده به بدن از طریق تمرین و برنامه‌ها را بهینه می‌کند. ورزش اصلاحی برای هر کسی که در زمینه توانبخشی، تناسب-‌اندام یا سلامتی فعالیت کند، در صورت لزوم یک مکمل فوق العاده است.

کیا به حرکات اصلاحی نیاز دارن؟

افرادی که به این حرکات و برنامه تخصصی نیاز دارند معمولا به سه دسته تقسیم می شوند:

1. افرادی که به دلیل کارهای اشتباه و تمرین نادرست در ورزش یا فعالیت های تکراری و اشتباه در محیط کار یا زندگی دچار مصدومیت و آسیب شدن، افرادی که دارای ناهنجاری ها و مشکلات زمینه ای مثل اسکولیوزیس یا کج پشتی هستند. این افراد معمولا مشکل خودشون رو میدونن و ازش اطلاع دارن و با شناخت از این موضوع به دنبال راه حل بوده و به متخصص حرکات اصلاحی مراجعه میکنن.
2. گروه دوم خودشون خیلی اطلاعی ندارن که چه مشکلی دارن و فقط بعضی وقت ها دچار درد و علائم کم میشن و نگران میشن ولی بازم موضوع رو پیگیری نمیکنن. مثل افرادی که پشت میز نشینن یا از موبایل زیاد استفاده میکنن و گردنشون از حالت طبیعی جلوتر اومده و باعث شده فشار زیادی به عضلات و مهره ها بیاد. در این موارد متخصصین حرکات اصلاحی زودتر از حاد شدن مشکل اون رو تشخیص میدن و با یک سری راه کارهای ساده مثل اصلاح نحوه نشستن، محیط کار و حرکات اصلاحی به فرد کمک میکنن تا برگرده به وضعیت نرمال و عادی خودش. گروه دیگه ای که میتونن زیر مجموعه این مورد باشن کودکان هستند که شاید به دلیل مشکلات جدیدی مانند فقر حرکتی و ضعف عضلانی دچار یک سری مشکلات مانند زانوی ضربدری، زانوی ایکس، زانوی پرانتزی یا پرانتز، کف پای صاف و حتی قوز پشتی بشن! حتما اگر کودکی دارید یا در اطرافیان هست توسط متخصص حرکات اصلاحی یک بار چک بشه شاید مشکلی داشته باشه که با تشخیص زودتر بشه خیلی راحت اصلاحش کرد. پیشگیری بهتر از درمانه رو یادمون باشه.
3. گروه سوم خیلی مشکل خاصی ندارن ولی میخوان اصولی ورزش رو شروع کنند و در حین روند ورزش آسیب نبینن! موردی که شاید برای شما هم اتفاق افتاده و نمیدونید از کجا و با چه شدتی ورزش رو باید شروع کنید تا دچار آسیب نشید و بهترین روند رو طی کنید. متخصصین حرکات اصلاحی در این مورد میتونن بسیار کمک کننده باشن و شما رو از این سر در گمی نجات بدن. متخصصین حرکات اصلاحی با بررسی که از بدن، الگوهای حرکتی مثل راه رفتن و ایستادن و نشستن و نوع شغلتون انجام میدن و همچنین در کنارش یک سری تست های تخصصی هم میگیرن میتونن به شما بگن که نقشه ورزش و تندرستی شما چیه. اگر شما هم نیاز به این مورد داری درست اومدی این مقاله رو با ما همراه باش.

با توجه به توضیحات بالا متوجه شدیم که حرکات اصلاحی یک روش نوین و علمیه که همه ما با این نوع زندگی و لایف استایل بهش نیاز داریم.

مزایای حرکات اصلاحی چیه؟

• افزایش و بهبود فعال‌سازی و عملکرد عضلات
• افزایش انعطاف‌پذیری
• بهره‌وری عصبی- عضلانی رو تقویت می‌کنه (هماهنگی)
• ثبات مفاصل را افزایش می‌ده
• الگوهای حرکتی را بهبود می‌بخشه
• خطر آسیب‌های اسکلتی-عضلانی را کاهش می‌ده
• بدن را برای انجام تمرینات با شدت بالاتر آماده می‌کنه
• توانایی بهبودی رو افزایش می‌ده
• عدم تعادل عضلات رو اصلاح می‌کنه
• بدن رو برای عملکرد بهینه آماده می‌کنه

اصلاح وضعیت بدن با حرکات اصلاحی

حتما شما هم به این مسئله برخوردید که اطرافیان به شما یا فرد دیگری بگن قوز نکن، صاف بشین، چقدر بد نشستی، پا روی پا ننداز! اما فک میکنی خود اون فرد نمیدونه که باید صاف بشینه و اگر صحیح نشینه چه بلایی سر گردن و ستون فقراتش میاد! قطعا میدونه اما نمیتونه این کار و عادت رو اصلاح کنه. دلیلشم اینه که مغزش عادت کرده و عضلاتشم ضعیف شدن. واقعا چقدر خوبه که بتونیم صاف بشینیم و بدن چشم نواز و زیبایی داشته باشیم. به نظرتون تفاوت کسی که میتونه و نمیتونه تو چی میتونه باشه؟ فرق این افراد در توانایی فرد در حفظ وضعیت مناسب بدنیشه!

اصلا وضعیت بدنی مناسب نمندی؟

• وضعیت بدنی مناسب به وضعیتی گفته میشه که مفاصل و اسکلت بدنی ما در وضعیت صحیح و درستی باشه که کمترین فشار به مفاصل بیاد و همچنین سیستم عضلانیمون بتونه با مصرف کمترین انرژی حرکت در بدن رو تولید کنه و از آسیب و فشار زیاد هم جلوگیری بشه.
• همچنین اگر وضعیت بدنی ما مناسب باشه فشار بر روی رباط های مفاصلمون هم به کمترین حد ممکن میرسه و در نتیجه خیلی راحت میشه پیشگیری کرد از آسیب های جدی مثل پارگی رباط صلیبی زانو!
• حالا این بدن و وضعیتی که ازش صحبت کردیم میتونه به بهترین شکل حرکت کنه و خیلی دیر خسته بشه و در نتیجه کمترین انرژی رو مصرف کنه و حداکثر توان رو داشته باشه یعنی بازدهی بالا.

اما نقش حرکات اصلاحی در رساندن شما به این وضعیت مناسب چیه؟ متخصص حرکات اصلاحی با برنامه تخصصی حرکت اصلاحی که با توجه به مشکلات و وضعیت شما تدوین میکنه میتونه به شما کمک کنه تا به این وضعیت برسید و کمترین انرژی رو صرف کنید و بهترین عملکرد رو داشته باشید! یعنی چی؟ یعنی دیگه راحت با کمترین مصرف انرژی و زور زدن میتونی ساعت ها پشت میز بشینی و قوز نکنی! مگه میشه مگه داریم! بله که داریم کافیه به این روش خفن اعتماد کنی و نتیجشو سریع ببینی.

همونطور که اشاره کردیم مهم ترین دلایلی که باعث به مشکل خوردن وضعیت بدنی ما میشن عادات غلط مثل نشستن ها غلط در پشت میز و محیط کار، استفاده ناصحیح از موبایل و لپ تاپ، تمرین نادرست (عضلاتی که نباید تقویت بشن رو مجدد تقویت کنیم!)، فقر حرکتی و نداشتن تحرک کافی و اضافه وزن میتونن باشن. در برخی موارد هم مشکلات زمینه ای و وراثتی است که حتما باید در سنین پایین تر اقدام کرد تا نتیجه بهتری بگیرید.

چطوری این ناهنجاری ها رو تشخیص بدیم و بفهمیم که وضعیت بدنی مناسبی داریم یا نه؟

اول: از همه باید بدونیم که انواع ناهنجاری های بدنی به دو نوع کلی تقسیم میشن

• نوع اول: مشکل فرد به اصطلاح ساختاریه و استخوان و مفاصل فرد دچار تغییرات شده اند یا اصلا فرد از بدو تولد با نقص رشدی در استخوان و مفصل روبه رو شده یا در اثر یک بیماری دچار مشکل شده. در این نوع از ناهنجاری ها مهمه که بدونیم حرکات اصلاحی شاید نتونه اصلاح راستا رو انجام بده اما در بیشتر موارد با تقویت صحیح عضلات و عملکرد بدن میتونه نه تنها از بدتر شدن وضعیت جلوگیری کنه بلکه میتونه کیفیت زندگی فرد رو هم بهتر کنه. مثل کج بود استخوان ساق پای فرد یا مشکل در مفصل لگن فرد.
• نوع دوم: به این مشکلات اصطلاحا عملکردی یا وضعیتی میگن یعنی فرد قبلا این مشکل رو نداشته یا اگرم داشته به این شدت نبوده و با کارهای اشتباه و نوع زندگی وضعیتش بدتر شده. این نوع از افراد معمولا با روش حرکات اصلاحی نتیجه رضایت بخشی میگیرن.

البته یادمون نره که نمیشه برای همه این مورد رو گفت که حرکات اصلاحی میتونه کمک کننده باشه و بررسی تخصصی اولیه توسط متخصص باید انجام بشه تا به این نتیجه برسیم که میتونه کمک کننده باشه یا خیر. پس برگشتیم سر خط که حرکات اصلاحی اول از همه نیاز به بررسی دقیق دارد.

دوم: بدونیم که چه زمانی به حرکات اصلاحی نیاز داریم؟

گفتیم که عوامل متعددی میتونن باعث ایجاد ناهنجاری ها در بدن بشن مثل:

• حرکات تکراری و الگوهای حرکتی اشتباه در حالت هایی مثل نشستن، ایستادن و راه رفتن
• نداشتن تحرک کافی و فعالیت بدنی مناسب
• بالا رفتن سن که باعث تسریع روند آتروفی و ضعیف شدن سیستم عضلانی و اسکلتی می شود.
• رژیم های غذایی نادرست که باعث میشن یک دفعه فرد چندین کیلو کاهش وزن داشته باشد اونم بدون ورزش که کلا سیستم عضلانی فرد رو داغون میکنه.
• بیماری های زمینه ای مثل ام اس (MS)، آرتریت روماتوئید، AS و …
• برنامه تمرینی اشتباه و انجام حرکات غیر اصولی در ورزش و تمرین
• به هم خوردن تعادل عضلانی مثل عضلات سینه ای قویتر از پشتی بشن
• فشارهای نادرست در تمرین یا زندگی روزمره که میتونه باعث آسیب ستون فقرات، دیسک کمر، مفاصل و رباط ها بشه.

بهتره این نکته رو هم بدونیم که وقتی ما دچار ناهنجاری یا وضعیت بدنی نا مناسب هستیم، همیشه در معرض آسیب و مشکلات اسکلتی عضلانی قرار داریم و همچنین کیفیت زندگی مناسبی هم نداریم. مثلا رفتیم ساختمونی که آسانسور نداره و میخواهیم پله بالا و پایین بریم اما یا درد داریم در جلوی زانو یا اصلا توان بالا رفتن از این همه پله رو نداریم!

سوم: متخصص حرکات اصلاحی چطوری یک نفر رو بررسی میکنه؟

متخصص حرکات اصلاحی در مرحله اول فرد رو از چندین نما بررسی میکنه:

بررسی وضعیت بدنی فرد در حالت ایستاده از نمای روبرو:

• در این نما متخصص وضعیت تقارن صورت را بررسی میکنه که آیا مشکلاتی مثل کج گردنی دارد یا نه.
• بررسی وضعیت نابرابری شانه ها که آیا فرد دچار مشکل شانه نابرابر هست یا خیر.
• لگن فرد در چه حالتی است و آیا بالا و پایینی دارد؟
• وضعیت زانوی های فرد به چه صورتی است آیا زانوی ضربدری، ایکس، پرانتزی یا پرانتز دارد؟
• وضعیت کشکک فرد به چه صورتی است. آیا در مسیر خود به درستی حرکت میکند یا دچار انحراف شده است؟
• و در نهایت وضعیت مچ پا و انگشتان فرد بررسی می شود که چرخش در مچ پا و انحراف در انگشتان وجود دارد یا نه.

 بررسی وضعیت بدنی فرد در حالت ایستاده از نمای پشت سر:

• در این نما متخصص وضعیت تقارن سر را بررسی میکند که آیا مشکلاتی مثل کج گردنی دارد یا نه؟
• بررسی وضعیت نابرابری شانه ها که آیا فرد دچار مشکل شانه نابرابر هست یا خیر و این مورد را با اطلاعات نمای روبرو هم تطبیق میدهد.
• ستون فقرات فرد طبیعی است و آیا دچار مشکل کج پشتی است یا نه؟
• لگن فرد در چه حالتی است و آیا بالا و پایینی دارد؟
• وضعیت زانوی های فرد به چه صورتی است آیا زانوی ضربدری، ایکس، پرانتزی یا پرانتز دارد؟
• وضعیت استخوان ران فرد در چه وضعیتی است. آیا چرخش داخلی یا خارجی دارد؟
• وضعیت پاشنه چطوره؟ آیا چرخشی دارد یا نه؟

بررسی وضعیت بدنی فرد در حالت ایستاده از نمای پهلو راست و چپ:

• آیا گردن و سر جلوتر از حد طبیعی است؟
• وضعیت شانه ها چطوره؟ آیا شانه به جلو اومده و گرد شده؟
• آیا قوس ناحیه پشتی زیاد شده یا اصطلاحا قوز پشتی (شاید به عنوان قوز کمر هم شنیده باشید) پیدا کرده؟
• وضعیت قوس کمری چطوریه؟ آیا گودی کمره داره یا دچار پشت صاف یا فلت بک شده؟
• وضعیت زانوها چطوره؟ در حد طبیعی است یا زانوی عقب رفته یا ژنورکورواتوم داره؟

تا اینجا متوجه شدیم که یک متخصص حرکات اصلاحی چرا مارو از بعدهای مختلف چک میکنه و بعدش با توجه به این ویژگی ها باید راه رفتن فرد هم حتما توسط متخصص بررسی شود تا متخصص اطلاعات و یافته های بیشتری را در خصوص وضعیت مچ پا، زانو، لگن و ستون فقرات در عملکرد داشته باشد.

در مرحله بعدی با توجه به نیاز متخصص، تست های عملکردی و تخصصی گرفته می شود تا وضعیت عملکرد سیستم عضلانی و زنجیره های حرکتی و مفصلی فرد مشخص گردد.

در برخی موارد حتی نیازه که متخصص تست های عضلانی یا عصبی رو هم بگیره تا وضعیت فرد بهتر مشخص شود.

در پایان با توجه به اطلاعات کسب شده در روند بررسی و در صورت وجود اطلاعات مدارک پزشکی و چکاپ های قبلی متخصص تصمیم میگیرد که وضعیت شما به چه صورتی است و آیا میتوان با حرکات اصلاحی شما را کمک کرد یا نه!

دوباره موقعیت خوبیه که یادتون بندازم که حرکات اصلاحی کاملا فردی و تخصصی است پس به برنامه های عمومی و زیر نظر افراد غیر متخصص اطمینان نکنیم و باید بررسی کامل و جامعی انجام شود.

پس متخصص حرکات اصلاحی کیه و چه کاری انجام میده؟

یک متخصص تمرینی اصلاحی، متخصص در ارزیابی حرکات انسانه که به طور دقیق الگوهای حرکتی مراجعه‌کننده رو تجزیه و تحلیل می‌کنه، گروه‌های عضلانی بیش‌فعال، کم‌تحرک و جبرانی اونارو شناسایی می‌کنه و پس از اتمام فرآیند ارزیابی برنامه‌های تمرینی رو تدوین و تنظیم میکنه که توانایی حرکت مراجعه‌کننده، انجام صحیح تمرین و کاهش تنش بافت ناشی از بار وارد شده به بدن از طریق تمرین و برنامه‌ها رو بهینه کنه. یک متخصص با استفاده از روش‌های جدید ارزیابی و برنامه‌نویسی به شما کمک می‌کنه تا به طور مؤثر حرکت کنید، سریع‌تر بهبود یابید و دوباره به ورزشگاه یا به ورزش و تخصص خود برگردید.

همچنین این روش و تخصص به شما کمک می‌کنه تا به یک جلسه ورزشی، درمانی و آموزشی کامل برسید و با ارائه یک برنامه‌ منحصر به فرد از وضعیت فعلی خود بهتر و بهتر شوید. ورزش اصلاحی برای هر کسی که در زمینه توانبخشی، تناسب-‌اندام یا سلامتی فعالیت کند یا نیاز داشته باشد، یک مکمل فوق العاده است.

آیا وضعیت مچ پای من میتونه در ستون فقرات تاثیر بذاره؟

سوالیه که شاید برای شما هم پیش اومده و در جوابش باید بگیم بله موثره. بدن ما به صورت یک سیستم کار میکنه و ما در بدنمون زنجیره های عضلانی، مفصلی و عصبی رو داریم. وقتی مچ پا دچار مشکل میشه توزیع نیروها بر روی کف پا و نیروهای وارد از سطح زمین به کف پا تغییر پیدا میکنه و در نتیجه همین مورد مستقیم زانوی مارو تحت تاثیر قرار میده و زانو هم لگن رو و لگن هم ناحیه کمری ستون فقرات و کمر هم پشتو، پشت هم گردنو و گردن هم سرو! چقدر پیچیده شد! یک مثال بزنیم تا متوجه بشید چقدر باید مواظب بدنمون باشیم.

برای مثال شخصی چرخش مچ پا و کف پای صاف داره، این فرد در معرض زانوی ضربدری یا ایکس هستش و بعد از اینکه این مورد اتفاق بیافته در مفصل لگن زاویه ران و لگن افزایش پیدا میکنه و نتیجش لگن تغییر میکنه و تغییرات لگن میتون نیروهای وارده به کمر رو تغییر بدن و به همین راحتی فرد دچار کمردرد بشه! آیا می ارزید؟ قطعا نه پس سریعا باید به داد مچ پا رسید تا مشکلاتی بعدی رو به وجود نیاورده. این مورد حتی در ماشینمون هم صدق میکنه و شما باید قبل اینکه مشکلش حاد بشه و بزنه همه جای سیستم و موتور رو درگیر کنه تعمیرش کنید. باز رسیدیم به اینکه پیشگیری بهتر از درمانه و ماهی رو هر وقت ازآب بگیری …

چکار کنیم که سالم بمونیم و پیشگیری کنیم از مشکلاتی که میتونه برامون اتفاق بیافته؟

• ویتامین های ضروری بدنمون رو فراموش نکنید و حتما زیر نظر یک متخصص باشید. (ویتامین هایی مثل دی 3، کلسیم، گروه ویتامین های ب، منیزیم و زینک و …)
• وقتی پشت میز نشستیم راستای صحیح نشستن رو رعایت کنیم و هر از نیم ساعت قدم زدن هر چند کوتاه رو داشته باشیم.
• از تمرینات محیط و محل کار غفلت نکنیم.
• هر از گاهی فکر کنیم آسانسور خرابه و از پله بریم.
• هر از گاهی فکر کنیم جای پارک در جایی که کار داریم نیست و یک خیابون دورتر پارک کنیم و پیاده روی کنیم.
• روزانه پیاده روی منظم رو داشته باشیم.
• ورزش هوازی هفتگی رو حتما داشته باشیم.
• ساعت استفاده از موبایل رو کاهش بدیم و اون ساعت هایی هم که کار میکنیم سعی کنیم در راستای صحیح باشه و گوشی رو بیاریم جلوی صورت.
• در رانندگی هم یادتون نره که صندلی رو تنظیم کنید.
• کفش مناسب انتخاب کنید و از پوشیدن کفش های پنجه باریک، کف صاف، پاشنه بلند و … جدا خودداری کنید.
• اگرم ورزش منظم دارید گرم کردن و سر کردن یادتون نره

سخن پایانی

در هر سنی، با هر ویژگی جسمی-حرکتی و شغلی که هستی؛ یک برنامه حرکات اصلاحی جامع که توسط یک متخصص بعد از ارزیابی دقیق به صورت فردی طراحی‌شده باشه، می‌تونه حس جدیدی از حرکت و زندگی بدون محدودیت حرکتی رو برای شما به همراه داشته باشه. بررسی شدن توسط متخصص حرکات اصلاحی رو برای یک بار هم شده تجربه کن تا کلی اطلاعات در خصوص بدنت و راه های پیشگیریش بدونی.

زانوی پرانتز چیست؟

زانوی پرانتزی یا کمانی شرایطی است که در آن پاهای فرد حالت خمیده می‌یابد، به این معنی که زانوها حتی در هنگام جفت بودن پاها یا کنار هم قرار گرفتن قوزک پاها از هم فاصله دارند.

زانوی پرانتزی همچنین به عنوان ژنو واروم مادرزادی نیز شناخته می‌شود. زانوی پرانتزی گاهی اوقات می‌تواند نشانه‌ای از بیماری زمینه‌ای مانند بیماری Blount یا راکتی باشد و ممکن است منجر به آرتروز در زانوها و استخوان‌های ران شود. گزینه‌های درمانی شامل حرکات و تمرینات اصلاحی همراه با بریس، گچ گرفتن یا جراحی برای اصلاح این ناهنجاری‌های استخوانی است.

این وضعیت در نوزادان به دلیل وضعیت محدود آن‌ها در رحم نسبتاً شایع است. به طور معمول، هیچ درمانی برای نوزادان ضروری نیست. پاهای کودک هنگام شروع به راه رفتن معمولاً بین 12 تا 18 ماهگی شروع به صاف شدن خواهد کرد. در بیشتر موارد، عوارض جانبی ماندگاری وجود ندارد. اگر فرزند شما بیش از 2 سال به این ناهنجاری مبتلا بود، باید با متخصص تماس بگیرید.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.

ادامه مطالب را بخوانید تا اطلاعات بیشتری در مورد دلایل بروز زانوی پرانتزی کسب کنید.

علل زانوی پرانتزی:

1. بیماری Blount:

در بیماری Blount که به آن تیبیا ورا نیز گفته می‌شود، ساق پای کودک به طور غیر طبیعی رشد می‌کند و در زیر زانو خم می‌شود. هرچه کودک شما شروع به راه رفتن کند؛ کج شدن پاها بدتر می‌شود.

این وضعیت ممکن است در اوایل ظاهر شود اما در بعضی موارد نیز ممکن است علائم تا زمان رسیدن کودک به بزرگسالی قابل توجه نباشد. توجه داشته باشید که با گذشت زمان، خمیدگی‌ها می‌توانند منجر به مشکلات مفصلی در زانو شوند. بیماری Blount در زنان و کودکانی که چاقی دارند بیشتر دیده می‌شود. کودکانی که زود شروع به راه رفتن می‌کنند در معرض خطر بیشتری قرار دارند. کودک معمولاً باید بین 11 تا 14 ماهگی شروع به راه رفتن کند.

• Rickets:

این شرايط ناشي از كمبود ويتامين D است. این حالت استخوان‌ها را نرم و ضعیف می‌کند و باعث خمیدگی پاها می‌شود.

• Paget’s disease

این بیماری متابولیکی بر نحوه تجزیه و بازسازی استخوان‌های شما تأثیر منفی می‌گذارد. در نتیجه، آن‌ها آن‌چنان که باید قوی نیستند و بازسازی نمی‌شوند. با گذشت زمان، این می‌تواند منجر به زانوی پرانتز یا کمانی و سایر مشکلات مفصلی شود. این مورد در افراد مسن شایع‌تر است و با تشخیص و درمان زود هنگام می‌توان آن را با موفقیت درمان کرد.

• کوتاه قامت:

شایع‌ترین شکل کوتاه قامتی ناشی از بیماری است که به آکندروپلازی معروف است. این یک اختلال رشد استخوان است که می‌تواند به مرور زمان منجر به زانوی کمانی یا پرانتزی شود.

علل دیگر:

زانوی پرانتزی همچنین می‌تواند نتیجه‌ای از موارد زیر باشد:

• شکستگی‌های استخوانی که به درستی بهبود نیافته‌اند.
• رشد استخوان‌های غیر طبیعی یا دیسپلازی استخوان.
• مسمومیت با سرب
• مسمومیت با فلوراید

شناخت علائم زانوی پرانتزی:

این ناهنجاری اسکلتی دارای شرایط قابل تشخیصی است؛ وقتی پا و مچ پا کاملاً صاف است، زانوها همدیگر را لمس نخواهند کرد. باید به این نکته توجه کرد که در برخی افراد فقط استخوان درشت‌نی درگیر بوده و در اصطلاح تیبیا ورا دارند؛ یعنی زمانی که پاها را جفت می‌کنند امکان به هم چسبیدن زانوها وجود دارد. در كودكان، اغلب از 12 تا 18 ماهگی بهبود می‌یابد. اگر پاهای فرزند شما هنوز بعد از سن 2 سالگی همان‌گونه است یا اگر وضعیت بدتر شود، باید با متخصص و پزشک خود مشورت کنید.

تشخیص زانوی پرانتزی

شناسایی پای پرانتزی آسان است اما فقط متخصص می‌تواند به شما بگوید که این بیماری تا چه حد شدید است یا اینکه ناشی از یک بیماری زمینه‌ای است یا خیر. زمانی که به متخصص مراجعه کنید؛ به احتمال زیاد پاهای شما را اندازه‌گیری کرده و راه رفتن شما را مشاهده و ارزیابی می‌کند. همچنین ممکن است برای بررسی بهتر و دیدن هرگونه ناهنجاری استخوانی در پاها و زانوها، پرتونگاری یا آزمایش‌های تصویربرداری دیگری را نیز تجویز کنند. امکان تجویز آزمایش خون را برای کمک به تعیین اینکه آیا مشکل شما ناشی از بیماری دیگری مانند rickets یا  Paget’s diseaseاست؛ نیز وجود دارد.

درمان زانوی پرانتزی

درمان معمولاً برای نوزادان و کودکان نوپا توصیه نمی‌شود، مگر اینکه شرایط حادی مشخص شود. در صورت شدیدتر شدن بیماری و یا در صورت تشخیص بیماری دیگر، ممکن است درمان‌های مختلفی توصیه شود.

گزینه‌های درمانی شامل موارد زیر است:

• مشاوره متخصص حرکات اصلاحی و تجویز تمرینات اصلاحی
• کفش‌های خاص
• استفاده از بریس
• گچ گیری
• جراحی برای اصلاح ناهنجاری‌های استخوانی
• درمان بیماری‌ها یا بیماری‌هایی که باعث زانوی کمانی می‌شوند.

آیا می‌توان از زانوی پرانتزی جلوگیری کرد؟

در بعضی موارد ممکن است بتوانید از شرایط خاصی که باعث ایجاد زانوی پرانتزیمی‌شود، جلوگیری کنید. به عنوان مثال، با اطمینان از اینکه کودک شما ویتامین D کافی، از طریق رژیم غذایی و قرار گرفتن در معرض آفتاب را دریافت می‌کند، می‌توانید از بروز ریشه جلوگیری کنید. بیاموزید که چگونه ویتامین D را با اطمینان از نور خورشید دریافت کنید. اگر فرزند شما بعد از سن 2 سالگی هنوز دچار زانوی پرانتزی است، با پزشک و متخصص فرزند خود صحبت کنید. تشخیص زودرس زانوی پرانتزی به شما و فرزندتان کمک می‌کند تا این بیماری را مدیریت کنید.

یکی دیگر از راه‌های پیشگیری از مشکلات بعدی ارزیابی بدنی به صورت دوره‌ای و سالیانه توسط متخصص حرکات اصلاحی است؛ از این طریق می‌توانید از وضعیت ناهنجاری‌های بدنی خود آگاهی به دست آورده و میزان پیشرفت آن‌ها را کنترل کنید؛ همچنین برنامه حرکات اصلاحی تجویز شده با توجه به ویژگی‌های فردی شما می‌تواند وضعیت شما را بهبود بخشیده و از مشکلات بعدی پیشگیری کند.

آرتروز اثر طولانی مدت زانوی پرانتزی است و می‌تواند ناتوان‌کننده باشد. وقتی شدید باشد، به دلیل فشارهای غیرطبیعی، می‌تواند بر روی زانوها، پا، مچ پا و مفاصل لگن نیز تأثیر بگذارد. اگر فردی در سن جوانی به تعویض کامل زانو نیاز داشته باشد، در صورت بزرگ‌تر شدن احتمالاً باید تجدیدنظر انجام شود. انجام آرتروپلاستی کامل زانو در چنین افرادی به دلیل جراحی‌هایی که قبلاً انجام داده‌اند و به دلیل هماهنگی غیر طبیعی استخوان‌ها ممکن است دشوار باشد.

اسکولیوز ناهنجاری تغییر و بد شکلی سه بعدی ستون فقرات است. اسکولیوز از طریق زاویه کوب در صفحه فرونتال تعریف می­شود و اغلب با چرخش ستون مهره در صفحه عرضی و کاهش قوس کایفوز(Hypokyphosis) یا قوس سینه ای در صفحه ساجیتال است. این ناهنجاری ها در ستون مهره­ها با تغییرات مفاصل بین دنده-مهره و دنده­ها باعث ایجاد تقعر و تحدب در ناحیه قفسه سینه می­شود. چرخش زمانی شروع می­شود که اسکولیوز پیشرفت کند که به آن اسکولیوز چرخشی گفته می­شود.

اسکولیوز چیست

این بیماری می­تواند از بدو تولد وجود داشته باشد که به آن اسکولیوز مادرزادی می­گویند. اسکولیوز مادرزادی نشان دهنده یک بدشکلی ستون مهره دراثر نقص ساختمان، جزء یا ترکیب هردو است و توسط عدم تعادل طولی و چرخشی مشخص می­شود.

انواع دیگر حین رشد می­تواند پیشرفت کند که علل آن هنوز نامشخص است. تقریبا 85 درصد موارد ناشناخته (ایدیوپاتیک) هستند. براساس سن ظهور این عارضه به سه دسته کودکی، نوجوانی و جوانی تقسیم می­شود. اسکولیوز جوانی ناشناخته بیشترین شیوع را دارد. این نوع ازبیماری در سن ده سالگی ظاهر و تا پایان رشد ادامه می­یابد. شیوع آن بستگی به انحنای ستون فقرات و جنسیت فرد دارد. مطالعات شیوع شناسی نشان دادند که شیوع اسکولیوز ایدیوپاتیک در دختران بیشتر از پسران و در5/2 درصد افراد با درجه کوب بیش از 10درجه می­باشد. ریسک فاکتورهای زیادی می­تواند منجر به درجه انحنای بیشتری شود مثل: جنسیت زن، سن 10 تا 12سال، عدم بلوغ، وجود انحنای سینه ای، انحنای جانبی بیش از 25 درجه و رشد.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.

آناتومی

ستون مهره ها به طورطبیعی شامل 24 مهره استخوانی مجزا و 5 مهره بهم چسبیده که خاجی را تشکیل می دهند، می­باشد. این 24 مهره می­تواند در 3 طبقه تقسیم شود: 7 مهره گردنی، 12 مهره سینه ای و 5 مهره کمری. ناحیه قدامی ستون مهره ها دارای خاصیت تحمل وزن و جذب شوک می­باشد. دیسک درون مهره ای بین هردوجسم مهره به جز مهره اول و دوم گردنی وجود دارد.

شیوع

شایع ترین اختلال ستون فقرات در سنین کودکان و بزرگسالان است. از نمای خلفی اسکولیوز توسط انحنای جانبی ستون مهره بیش از 10درجه که معمولا با چرخش ستون مهره و اغلب کاهش انحنای کایفوز سینه ای همراه است، مشخص می­شود. اسکولیوز می­تواند ساختاری یا غیرساختاری باشد. اسکولیز غیرساختاری قابلیت اصلاح دارد که در اثر وضعیت جبرانی ستون فقرات رخ می­دهد. ساختاری انحرافی است که اصلا یا به صورت اندک اصلاح می­شود. افراد دارای اسکولیوز  باتوجه به سن شروع، علت، شدت و نوع انحنا در انواع مختلفی تقسیم می­شوند که هرگروه مشخصات خاصی دارند. دوگروه اصلی آن شامل ایدیوپاتیک و غیرایدیوپاتیک می­باشد.

اسکولیوز غیرایدیوپاتیک سه زیرمجموعه دارد:

• مادرزادی: در اثر بدشکلی مهره مثل مهره ناقص یا زایده های یک طرفه رخ می­دهد
• عصبی-عضلانی: در اثر بی کفایتی ثبات دهنده های فعال ستون فقرات (شامل عضلات و تاندونهای احاطه کننده) از طریق بیماری های فلج مغزی، آتروفی عضلانی، اسپاینا بیفیدا (spina bifida)، دیستروفی عضلانی یا آسیب نخاعی رخ می­دهد.
• مسنچایم(mesenchyme): در اثر بی کفایتی ثبات دهنده های غیرفعال ستون فقرات (شامل مهره، مفاصل، دیسک، لیگامنت، کپسول مفصلی و حمایت غیرفعال عضلات) مثل سندروم مارفان، استئوجنسیس ایمپرفکتا، موکوپولیساکاریدوزیس، بیماری های التهابی یا پس از جراحی ناحیه سینه­ای مثل عمل قلب باز رخ می­دهد.

اسکولیوز ایدیوپاتیک نیز سه زیرمجموعه دارد:

• کودکی: در سن صفر تا 3 سالگی به وجود می­آید و شیوع 1درصدی دارد.
• نوجوانی: در سن 4 تا10 سالگی و در بردارنده 10 تا 15درصد اسکولیوز ایدیوپاتیک کودکان است. انحناهای درمان نشده ممکن است باعث عواقب جدی قلبی-عروقی شود و انحناهای بیش از 30 درجه تمایل به پیشرفت دارند که 95درصد این افراد نیاز به جراحی دارند.
• جوانان: در سن 11تا18 سال بوجود می­آید و حدود 90درصد موارد اسکولیوز ایدیوپاتیک در کودکان به شمار می­رود. اسکولیوز بزرگسالان شیوع بیش از 8 درصد در بزرگسالان بالای 25سال و شیوع 68 درصدی در سنین بالای 60 سال که دراثر تغییرات تخریبی ستون فقرات بوجود می­آید، وجود دارد.

علائم

• انحنای جانبی ستون فقرات
• وضعیت بدنی یک طرفه
• شانه نابرابر
• عدم تناسب لباس در بدن
• درد عضلانی موضعی
• درد لیگامانی موضعی
• کاهش عملکرد ریوی نگرانی اصلی پیشروی این عارضه است. پیشروی بیماری می­تواند منجربه تغییرشکل قفسه سینه و سازش ریوی همزمان شود.

تشخیص

تغییر شکل ناحیه سینه­ای  در صفحات جانبی و روبرو از طریق مشاهده و عکس رادیوگرافی قابل تشخیص است.

مدیریت

• پزشکی: به افراد دارای اسکولیوز باداشتن سن زیر10سال، زمانی که انحنای اصلی با وجود درمان های غیر تهاجمی باقی مانده، درمان جراحی پیشنهاد می­شود.
• بریس: هدف استفاده از بریس شامل کنترل انحنا، جلوگیری از پیشروی و جلوگیری از مداخله جراحی می­باشد.
• تمرین درمانی: تمرین درمانی نیز برای درمان درجات خفیف تر اسکولیوز برای ثابت باقی ماندن درجات و پیشگیری از جراحی، استفاده می­شود. اسکولیوز فقط انحنای جانبی ستون فقرات نیس بلکه وضعیتی سه بعدی دارد. پس برای مدیریت و درمان اسکولیوز بایستی در 3 صفحه کارشود.

اهداف

• اهداف تمرین درمانی شامل:
• اصلاح به صورت 3بعدی
• هماهنگی
• توازن
• اصلاح ارگونومی
• قدرت / استقامت عضلانی
• کنترل عصبی-حرکتی ستون مهره
• افزایش دامنه حرکتی
• ظرفیت تنفسی
• ثبات

در نهایت تشخیص به موقع نوع اسکولیوز و علت به وجودآمدن آن بسیار مهم است. مداخلات درمانی بایستی با انتخابات و شکایات افراد و نوع اسکولیوزی که فرد از آن رنج می­برد، سنجیده شود. باید به این نکته توجه کرد که تمامی افراد دارای اسکولیوز حقیقتا از تغییرشکل ستون فقرات رنج نمی­برند. خصوصیات هرفرد متفاوت است و باید با توجه به شرایط درمان مناسب انتخاب شود.

اسكوليوز ستون فقرات چيست؟

اسکولیوز یک انحنای جانبی غیر طبیعی ستون فقرات است. اغلب در دوران کودکی یا اوایل نوجوانی تشخیص داده می‌شود. انحنای طبیعی ستون فقرات در نواحی گردنی، قفسه سینه و کمر در صفحه به اصطلاح ساجیتال رخ می‌دهد. این منحنی‌های طبیعی سر را روی لگن قرار می‌دهند و به عنوان ضربه‌گیر عمل می‌کنند تا استرس مکانیکی را در حین حرکت توزیع کنند. اسکولیوز اغلب به عنوان انحنای ستون فقرات در صفحه کرونال (فرونتال) تعریف می‌شود. در حالی که درجه انحنا توسط یک صفحه‌ی مخصوص اندازه‌گیری می‌شود، اسکولیوز در واقع یک مشکل پیچیده‌تر و سه بعدی است که سطوح زیر را شامل می‌شود:

صفحه کرونال

صفحه ساجیتال

صفحه محوری

این صفحه مخصوص اندازه‌گیری یک صفحه عمودی از سر تا پا و موازی با شانه‌ها است که بدن را به دو قسمت قدامی (جلو) و خلفی (پشت) تقسیم می‌کند. صفحه ساجیتال بدن را به دو نیمه راست و چپ تقسیم می‌کند. صفحه محوری موازی با صفحه زمین و در زوایای قائم با صفحات ساجیتال است.

علت اسکولیوز چیست و چند نوع دارد؟

اسکولیوز را می‌توان بر اساس علت طبقه‌بندی کرد: ایدیوپاتیک، مادرزادی یا عصبی عضلانی. اسکولیوز ایدیوپاتیک زمانی تشخیص داده می‌شود که همه علل دیگر کنار گذاشته شوند و حدود 80 درصد از موارد را شامل می‌شود. اسکولیوز ایدیوپاتیک نوجوانان شایع‌ترین نوع اسکولیوز است و معمولاً در دوران بلوغ تشخیص داده می‌شود.

اسکولیوز مادرزادی ناشی از ناهنجاری جنینی یک یا چند مهره است و ممکن است در هر مکانی از ستون فقرات رخ دهد. ناهنجاری‌های مهره‌ای باعث انحنا و سایر ناهنجاری‌های ستون فقرات می‌شود زیرا یک ناحیه از ستون فقرات با سرعت کمتری نسبت به بقیه طولانی می‌شود. هندسه و محل ناهنجاری‌ها میزان پیشرفت اسکولیوز را با رشد کودک تعیین می‌کند. از آنجایی که این ناهنجاری‌ها در بدو تولد وجود دارند، اسکولیوز مادرزادی معمولاً در سنین پایین‌تر از اسکولیوز ایدیوپاتیک تشخیص داده می‌شود.

اسکولیوز عصبی عضلانی شامل اسکولیوزی است که ثانویه به بیماری‌های عصبی یا عضلانی است. این شامل اسکولیوز همراه با فلج مغزی، ترومای نخاع، دیستروفی عضلانی، آتروفی عضلانی نخاعی و اسپینا بیفیدا است. این نوع اسکولیوز عموماً سریع‌تر از اسکولیوز ایدیوپاتیک پیشرفت می‌کند و اغلب نیاز به درمان جراحی دارد.

اسکولیوز 2 تا 3 درصد از جمعیت یا حدود 6 تا 9 میلیون نفر در ایالات متحده را تحت تأثیر قرار می‌دهد. اسکولیوز می‌تواند در دوران نوزادی یا اوایل کودکی ایجاد شود. با این حال، سن اولیه شروع اسکولیوز 10-15 سالگی است که در بین هر دو جنس به طور مساوی رخ می‌دهد. زنان هشت برابر بیشتر احتمال دارد که به قدر منحنی پیشرفت کنند که نیاز به درمان دارد. هر سال، بیماران اسکولیوز بیش از 600000 ویزیت در مطب‌های خصوصی انجام می‌دهند، حدود 30000 کودک بریس نصب می‌کنند و 38000 بیمار تحت عمل جراحی فیوژن ستون فقرات قرار می‌گیرند.

اسکولیوز در کودکان

اسکولیوز در کودکان بر اساس سن طبقه‌بندی می‌شود: 1. نوزادی (0 تا 3 سال). 2. نوجوان (3 تا 10 سال)؛ و 3. نوجوان (سن 11 سال و بالاتر، یا از شروع بلوغ تا بلوغ اسکلتی). اسکولیوز ایدیوپاتیک اکثریت قریب به اتفاق مواردی را تشکیل می‌دهد که در دوران نوجوانی ظاهر می‌شوند. بسته به شدت و سن کودک، اسکولیوز با مشاهده دقیق، استفاده از بریس و یا جراحی مدیریت می‌شود.

در کودکان مبتلا به اسکولیوز مادرزادی، افزایش بروز سایر ناهنجاری‌های مادرزادی شناخته شده است. اینها بیشتر با نخاع (20 درصد)، دستگاه تناسلی ادراری (20 تا 33 درصد) و قلب (10 تا 15 درصد) مرتبط هستند. هنگام تشخیص اسکولیوز مادرزادی، ارزیابی سیستم عصبی، دستگاه تناسلی و قلبی عروقی مهم است.

اسکولیوز در بزرگسالان

اسکولیوزی که در بزرگسالی رخ می‌دهد یا تشخیص داده می‌شود از اسکولیوز دوران کودکی متمایز است، زیرا علل و اهداف اساسی درمان در بیمارانی که قبلاً به بلوغ اسکلتی رسیده‌اند متفاوت است. اکثر بزرگسالان مبتلا به اسکولیوز را می‌توان به دسته‌های زیر تقسیم کرد: 1. بیماران اسکولیوز بزرگسالی که در دوران نوجوانی تحت عمل جراحی قرار گرفتند. 2. بزرگسالانی که در جوانی تحت درمان قرار نگرفتند؛ و 3. بزرگسالان مبتلا به نوعی اسکولیوز به نام اسکولیوز دژنراتیو.

در یک مطالعه 20 ساله، حدود 40 درصد از بیماران بزرگسال اسکولیوز پیشرفتی را تجربه کردند. از این تعداد، 10 درصد پیشرفت بسیار قابل توجهی را نشان دادند، در حالی که 30 درصد دیگر پیشرفت بسیار خفیفی را تجربه کردند، معمولاً کمتر از یک درجه در سال.

اسکولیوز دژنراتیو بیشتر در ستون فقرات کمری رخ می‌دهد و بیشتر افراد 65 سال و بالاتر را تحت تأثیر قرار می‌دهد. اغلب با تنگی کانال نخاعی همراه است که اعصاب نخاعی را تحت فشار قرار می‌دهد و عملکرد طبیعی آن‌ها را دشوار می‌کند. کمردرد همراه با اسکولیوز دژنراتیو معمولاً به تدریج شروع می‌شود و با فعالیت مرتبط است. انحنای ستون فقرات در این شکل از اسکولیوز اغلب نسبتاً جزئی است، بنابراین جراحی تنها زمانی توصیه می‌شود که روش های محافظه کارانه مانند تمرینات اصلاحی در کاهش درد ناشی از این بیماری و کاهش انحنا ناکام باشند.

علائم بیماری اسکولیوزیس چیست؟

علائم متعددی وجود دارد که ممکن است نشان دهنده احتمال اسکولیوز باشد. اگر یک یا چند مورد از علائم زیر مشاهده شد، یک قرار ملاقات با پزشک تعیین کنید.

شانه‌ها ناهموار هستند – یک یا هر دو تیغه شانه ممکن است بیرون بزند

سر مستقیماً در راستای ستون فقرات قرار ندارد

یک یا هر دو باسن برآمده یا به طور غیرعادی بالا هستند

قفسه سینه در نواحی مختلف قرار دارند

کمر ناهموار است

ظاهر یا بافت پوست روی ستون فقرات تغییر می‌کند (گودی، لکه ها و ناهنجاری‌های رنگی)

تمام بدن به یک طرف خم می‌شود

در یک مطالعه، حدود 23 درصد از بیماران مبتلا به اسکولیوز ایدیوپاتیک با کمردرد در زمان تشخیص اولیه مراجعه کردند. ده درصد از این بیماران دارای یک بیماری مرتبط مانند اسپوندیلولیستزیس (سر خوردن مهره‌ها روی هم)، سیرنگومیلیا، طناب نخاعی بسته شده، فتق دیسک یا تومور نخاعی بودند. اگر بیمار مبتلا به اسکولیوز ایدیوپاتیک بیش از ناراحتی خفیف کمر داشته باشد، ارزیابی کامل برای علت دیگری از درد توصیه می‌شود.

به دلیل تغییر در شکل و اندازه قفسه سینه، اسکولیوز ایدیوپاتیک ممکن است بر عملکرد ریوی تأثیر بگذارد. گزارش‌های اخیر در مورد آزمایش عملکرد ریوی در بیماران مبتلا به اسکولیوز ایدیوپاتیک خفیف تا متوسط، کاهش عملکرد ریوی را نشان می‌دهد.

تشخیص ناهنجاری اسکولیوز چگونه است؟

اسکولیوز معمولاً از طریق معاینه فیزیکی، عکس برداری با اشعه ایکس، رادیوگرافی ستون فقرات، سی تی اسکن یا ام آر آی تایید می‌شود. منحنی اندازه‌گیری می‌شود و از نظر شدت با تعداد درجه تشخیص داده می‌شود. تشخیص مثبت اسکولیوز بر اساس انحنای کرونر اندازه‌گیری شده در رادیوگرافی خلفی-قدامی بیش از 10 درجه انجام می‌شود. به طور کلی، منحنی در صورتی که بیشتر از 25 تا 30 درجه باشد، قابل توجه در نظر گرفته می‌شود. منحنی‌های بیش از 45 تا 50 درجه شدید در نظر گرفته می‌شوند و اغلب به درمان تهاجمی‌تری نیاز دارند.

یک امتحان استاندارد که گاهی توسط پزشکان اطفال و در غربالگری‌های مدارس ابتدایی استفاده می‌شود، آزمون خم شدن به جلو آدام نامیده می‌شود. در حین انجام این آزمایش، بیمار با پاهای کنار هم به جلو خم می‌شود و از ناحیه کمر 90 درجه خم می‌شود. از این زاویه، هرگونه عدم تقارن تنه یا هر گونه انحنای غیرطبیعی ستون فقرات به راحتی توسط معاینه کننده قابل تشخیص است. این یک تست غربالگری اولیه ساده است که می‌تواند مشکلات احتمالی را تشخیص دهد، اما نمی‌تواند نوع دقیق یا شدت تغییر شکل را به طور دقیق تعیین کند. آزمایشات رادیوگرافی برای تشخیص دقیق و مثبت مورد نیاز است.

نحوه تشخیص ناهنجاری اسکولیوز

اشعه ایکس: استفاده از اشعه برای تولید یک فیلم یا تصویر از قسمتی از بدن می‌تواند ساختار مهره‌ها و طرح کلی مفاصل را نشان دهد. اشعه ایکس از ستون فقرات برای جستجوی سایر علل بالقوه درد مانند عفونت، شکستگی، بدشکلی و غیره گرفته می‌شود.

اسکن توموگرافی کامپیوتری (CT یا CAT scan): یک تصویر تشخیصی که پس از خواندن اشعه ایکس توسط کامپیوتر ایجاد می‌شود. می‌تواند شکل و اندازه کانال نخاعی، محتویات آن و ساختارهای اطراف آن را نشان دهد. در تجسم ساختارهای استخوانی بسیار خوب است.

تصویربرداری تشدید مغناطیسی (MRI): یک آزمایش تشخیصی که تصاویر سه بعدی از ساختارهای بدن را با استفاده از آهنرباهای قدرتمند و فناوری رایانه تولید می‌کند. می‌تواند طناب نخاعی، ریشه های عصبی و نواحی اطراف و همچنین بزرگ شدن، انحطاط و بدشکلی‌ها را نشان دهد.

پس از ارزیابی این متغیرها، ممکن است گزینه‌های درمانی زیر توصیه شود:

• درمان با تمرینات اصلاحی
• استفاده از بریس
• عمل جراحي

در بسیاری از کودکان مبتلا به اسکولیوز، انحنای ستون فقرات به اندازه‌ای خفیف است که نیازی به درمان ندارد. با این حال، اگر پزشک نگران افزایش منحنی باشد، ممکن است بخواهد کودک را هر چهار تا شش ماه یک بار در دوران نوجوانی معاینه کند.

در بزرگسالان مبتلا به اسکولیوز، عکس برداری با اشعه ایکس معمولاً هر پنج سال یک بار توصیه می‌شود، مگر اینکه علائم به تدریج بدتر شوند.

بریس و اسکولیوز

بریس ها فقط در بیمارانی که به بلوغ اسکلتی نرسیده‌اند موثر است. اگر کودک هنوز در حال رشد است و انحنای او بین 25 تا 40 درجه است، ممکن است یک بریس برای جلوگیری از پیشرفت منحنی توصیه شود. در طراحی بریس پیشرفت‌هایی صورت گرفته است و مدل های جدیدتر زیر بازو قرار می‌گیرند نه دور گردن. انواع مختلفی از بریس ها موجود است.

در حالی که بین متخصصان در مورد اینکه کدام نوع بریس مؤثرتر است اختلاف نظر وجود دارد، مطالعات بزرگ نشان می‌دهد که بریس‌ها، زمانی که با انطباق کامل استفاده می‌شوند، با موفقیت پیشرفت منحنی را در حدود 80 درصد از کودکان مبتلا به اسکولیوز متوقف می‌کنند. برای اثربخشی مطلوب، بریس باید به طور مرتب بررسی شود تا از تناسب مناسب اطمینان حاصل شود و ممکن است لازم باشد 16 تا 23 ساعت هر روز تا زمانی که رشد متوقف شود پوشیده شود.

عمل جراحي اسکولیوز

در کودکان، دو هدف اصلی جراحی جلوگیری از پیشرفت انحنا در بزرگسالی و کاهش بدشکلی ستون فقرات است. اکثر متخصصان تنها زمانی جراحی را توصیه می‌کنند که انحنای ستون فقرات بیشتر از 40 درجه باشد و نشانه‌هایی از پیشرفت وجود داشته باشد. این جراحی را می‌توان با استفاده از روش قدامی (از طریق جلوی بدن) یا روش خلفی (از طریق پشت بدن) بسته به مورد خاص انجام داد.

بزرگسالانی که در کودکی تحت درمان قرار گرفته‌اند، ممکن است به جراحی تجدیدنظر نیاز داشته باشند، به‌ویژه اگر 20 تا 30 سال پیش، قبل از اجرای پیشرفت‌های عمده در روش‌های جراحی ستون فقرات، درمان شده‌اند. در آن زمان، جوش دادن یک بخش طولانی از ستون فقرات معمول بود. هنگامی که بسیاری از بخش‌های مهره‌ای ستون فقرات با هم ترکیب می‌شوند، بخش‌های متحرک باقی‌مانده بار و استرس مرتبط با حرکات را بیشتر می‌پذیرند.

جراحی در بزرگسالان ممکن است زمانی توصیه شود که انحنای ستون فقرات بیشتر از 50 درجه باشد و بیمار آسیب عصبی به پاهای خود داشته باشد و یا علائم روده یا مثانه را تجربه کند. بزرگسالان مبتلا به اسکولیوز دژنراتیو و تنگی کانال نخاع و ستون فقرات ممکن است به جراحی رفع فشار با فیوژن ستون فقرات و یک رویکرد جراحی نیاز داشته باشند.

برخی عوامل می‌تواند منجر به افزایش خطرات مربوط به جراحی در افراد مسن مبتلا به اسکولیوز دژنراتیو شود. این عوامل شامل موارد زیر است: سن بالا، سیگاری بودن، اضافه وزن و وجود سایر مشکلات بهداشتی و پزشکی. به طور کلی، انتظار می‌رود هم زمان جراحی و هم زمان بهبودی در افراد مسن مبتلا به اسکولیوز طولانی‌تر باشد.

فواید جراحی همیشه باید به دقت در برابر خطرات آن سنجیده شود. اگرچه درصد زیادی از بیماران اسکولیوز از جراحی سود می برند، هیچ تضمینی وجود ندارد که جراحی پیشرفت انحنا و علائم را در هر فردی متوقف کند.

عوارض اسکولیوز در بزرگسالی

چندین مانع مختلف وجود دارد که می تواند درمان اسکولیوز در بزرگسالی را به تعویق اندازد. برخی از این مولفه ها شامل موارد زیر است:

1. برخی از افراد بدون درک اینکه درمان اسکولیوز تا چه میزان می تواند به کیفیت زندگی آنها کمک کند، از درمان اجتناب می کنند
2. گاهی اسکولیوز، خفیف تشخیص داده شود، و این موضوع ممکن است باعث شود تا  درمان نادیده گرفته شود و در ادامه منجر به عوارض اسکولیوز در مراحل بعدی زندگی شود که به دلیل غفلت ناخواسته از ستون فقرات است.
3. روش های جراحی نیز می تواند منجر به عوارض طولانی مدت شود که اغلب با بد جوش خوردگی مهره های ستون فقرات همراه است و همین موضوع افراد را نسبت به درمان دلسرد کند

در نهایت، مدیریت اسکولیوز یک تلاش طولانی مدت و مداوم است که اگر نادیده گرفته شود، با گذشت زمان می تواند منجر به شروع تدریجی اختلالات عملکردی شود.

چگونه افزایش سن بر اسکولیوز تأثیر می گذارد؟

با رسیدن به بزرگسالی و افزایش سن در هر دهه، تغییرات در سلامت عمومی و عضلات ما می‌تواند تأثیر مستقیمی بر ستون فقراتمان داشته باشد، به‌ویژه زمانی که اسکولیوز و ناهماهنگی ستون فقرات یک مشکل اساسی باشد. اینکه در آینده چه میزان عوارض ایجاد می شود، در نهایت به شدت انحراف ستون فقرات و سلامت عمومی بدن شما بستگی دارد. مشکلات سلامتی شایعی که با افزایش سن می تواند با اسکولیوز تشدید شود شامل موارد زیر است:

از دست دادن خاصیت ارتجاعی بافت همبند:  این موضوع باعث سفتی عمومی بدن می شود و می تواند باعث افزایش آسیب در طی حرکات روزانه شود.

ساییدگی و پارگی مفاصل بدن: که به تدریج منجر به آرتریت و علائمی مانند درد و سفتی می شود.

از دست دادن احتباس آب در مفاصل و مهره ها: این موضوعباعث کاهش ارتفاع دیسک ستون فقرات و تنگی احتمالی کانال نخاعی می شود.

باریک شدن فضاهای اطراف نخاع و ریشه های عصبی: که به عنوان تنگی کانال نخاع نیز شناخته می شود.

عوارض ایجاد شده در صورت عدم درمان اسکولیوز

بزرگترین نگرانی در مورد اسکولیوز، پیشرفت درجات انحنایی آن است. اگر درجه اسکولیوز شدید باشد (که این درجه با اندازه گیری زاویه کوب تعیین می شود)، عدم درمان آن می تواند به مرور زمان این وضعیت را تشدید کرده و منجر به درد مزمن، سفتی و از دست دادن عملکرد عادی روزمره شود. مشکلات حادتر مرتبط با اسکولیوز پیشرفته شامل موارد زیر است:

تنگی کانال نخاعی

باریک شدن کانال ستون فقرات یا منافذی که ریشه های عصبی از آن خارج می شوند را تنگی کانال نخاعی می گویند. این موضوع می تواند در هر نقطه از ستون فقرات اتفاق بیفتد، اما بیشتر در ستون فقرات کمری (لومبار) شایع است و می تواند توسط اسکولیوز (که به عنوان اسکولیوز دژنراتیو شناخته می شود) بدتر شود و فشار بیش از حدی بر بافت های عصبی بدن وارد کند. هنگامی که سیستم عصبی آسیب می بیند، می تواند منجر به علائم عصبی مانند بی حسی، گزگز، دردی مانند تیر کشیدن و ضعف شود.

تنفس ضعیف

انحنای ستون فقرات می تواند به طور قابل توجهی روی هم ترازی و مکانیک قفسه سینه تأثیر بگذارد، زیرا ستون فقرات در ناحیه سینه ای به دنده ها متصل است. بنابراین، افزایش منحنی ستون فقرات می تواند منجر به محدودیت بیشتر حرکت دنده ها شود. این موضوع می تواند منجر به سفتی، درد و محدودیت در ظرفیت تنفسی شود. همچنین می تواند منجر به احساس تنگی نفس و در نهایت خستگی سریع با انجام فعالیت شود. همچنین اسکولیوز می‌تواند باعث کشیدگی عضلات جانبی در گردن شود یعنی عضلاتی که به تنفس کمک می‌کنند. در این حالت دیافراگم (عضله اصلی که تنفس را تسهیل می‌کند) به دلیل محدودیت‌های دنده نمی‌تواند کار خود را به طور موثر انجام دهد.

عوارض در صورت عدم درمان اسکولیوز

راه رفتن ضعیف

ستون فقرات، ثبات و هم ترازی را برای کل بدن فراهم می کند، از این رو یک انحراف پیشرفته در این ناحیه می تواند روی تراز لگن و طول پا ها نیز  تأثیر بگذارد. هنگامی که لگن چرخیده می شود یا یک طرف لگن بالاتر از طرف دیگر قرار می گیرد، منجر به اختلاف طول پا می شود. راه رفتن با اختلاف طول پا، بر روی کل حرکات زنجیره قسمت تحتانی تأثیر می گذارد. این موضوع فشار بیش از حدی به پایین تنه وارد می‌کند و می‌تواند به صورت مشکلات مختلفی مانند درد مفاصل و تعادل ضعیف ظاهر شود. برخی از شایع ترین مشکلاتی که در پی این موارد ممکن است ظاهر شود عبارتند از کمردرد، درد لگن و زانو درد.

عدم عملکرد مناسب اندام های حیاتی

اختلال در عملکرد اندام های حیاتی که ناشی از اسکولیوز است بسته به شدت انحراف می تواند تاثیری خفیف تا شدید داشته باشد. حتی میتواند گاهی باعث تهدید زندگی نیز شود. هر تغییر بزرگ یا کوچک می تواند منجر به افزایش فشار در شکم و راستاهای نامناسب بدنی شود.این موضوع می تواند بر عملکرد طبیعی اندام ها در هر نقطه از بدن تأثیر بگذارد. در موارد نادر، قلب و ریه ها می توانند به شدت آسیب ببینند و حتی منجر به مشکلاتی مانند نارسایی قلبی و ذات الریه شوند.

عوارض طولانی مدت مرتبط با جراحی فیوژن اسکولیوز

عوارض بعد از جراحی اسکولیوز(فیوژن ستون فقرات) نیز نسبتاً شایع است. زمانی که مدیریت، نظارت و درمان مداوم پس از جراحی وجود نداشته باشد، این موضوع بیشتر دردسر ساز خواهد شد. درواقع بعد از جراحی اسکولیوز ، انتخاب سبک زندگی مناسب و داشتن فعالیت های ورزش امری ضروری است. در ادامه دو مورد از شایع ترین عوارض طولانی مدت مرتبط با جراحی اسکولیوز آورده شده است:

سندرم های جبرانی

کل ستون فقرات برای توزیع استرس و فشار ناشی از حرکات در زندگی روزمره طراحی شده است. هر مهره ای از ستون فقرات، نقشی محوری ایفا می کند و بخشی از این توزیع فشار را بر عهده دارد. متأسفانه، مفاصل مهره ای که در جراحی به هم جوش خورده اند، دیگر نمی توانند نقش خود را از در گرفتن فشار و ضربه وارده به ستون فقرات ایفا کنند. این موضوع باعث می شود تا مفاصلی که هنوز تحرک خود را حفظ کرده اند، مجبور شوند فشار بیشتری را که در اثر فعالیت روزانه ایجاد می شود تحمل کنند. بنابراین به علت استرس و فشار بیش از حد، نواحی متحرک ستون فقرات در معرض خطر آسیب بیشتری قرار دارند. این مسئله می تواند منجر به علائم عصبی و ساییدگی مفصل شود و در ادامه آرتریت، تنگی کانال نخاعی و موارد دیگر را باعث شود.

پشت صاف

انحنای ستون فقرات طبیعی شبیه به “S” است. هنگامی که ستون فقرات در اثر عمل های جراحی مانند اسکولیوز توسط یک میله جوش می خورد، ، می تواند منجر به از بین رفتن تدریجی انحنای ستون فقرات شود که به عنوان پشت صاف نیز شناخته می شود. این مسئله می تواند منجر به تغییراتی در بیومکانیک طبیعی کل بدن شود و استفاده از عضلات کور(مرکزی)، بازوها و پاها را دشوارتر از قبل کند.

خلاصه بیماری سر به جلو

در عارضه سربه جلو، سربه سمت جلوی بدن و خط کشش ثقل جابجا شده که موجب از بین رفتن لوردوز گردنی و یک چرخش و تیلت جبرانی در پشت سر می­شود. علل ایجاد عارضه سربه جلو متفاوت است که میتوان به پاسچر غلط، بالش بلند و کارکردن طولانی مدت با موبایل اشاره کرد. روش های مختلفی می­تواند به بهبود این عارضه کمک کند که در ادامه به آن اشاره شده است.

تعریف سر به جلو

پاسچر حالتی است که توسط بدن، حین عدم فعالیت عضلانی با حمایت و حین فعالیت عضلانی با هماهنگ کردن فعالیت های عضلات درگیر، برای حفظ ثبات درنظر گرفته می شود. در یک وضعیت اید­ه­آل، اجزای بدن در یک ردیف قرارگرفته بطوری که گشتاور و فشارهای وارده به حداقل برسد و ایستادن با کمترین میزان مصرف انرژی انجام شود.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.

سربه جلو شامل افزایش فلکشن(خم شدن) قسمت تحتانی ستون مهره ناحیه گردنی و ناحیه فوقانی سینه­ای و همچنین افزایش  اکستنشن(بازشدن) قسمت فوقانی ستون مهره ناحیه گردنی و استخوان پس سری و مهره اول گردنی می­باشد. سر به جلو به همراه افزایش بیش از حد اکستنشن قسمت فوقانی ستون مهره ناحیه گردنی، صاف شدن قسمت تحتانی ستون مهره ناحیه گردنی، گردشدن پشت، بالا رفتن و دورشدن شانه ها ازهم وجود دارد. این عارضه ممکن است منجر به درد جمجه­ای-صورت، سردرد، گردن و شانه درد و همچنین کاهش دامنه حرکتی گردن، سفتی عضلات و حساسیت شود.

در عارضه سربه جلو، سر به سمت جلوی خط ثقل جابجا شده، کتف ممکن است به سمت داخل بچرخد، کایفوز سینه ای ممکن است پیشرفت کرده و ارتفاع کلی ستون فقرات کم شود. ویژگی های آن شامل از بین رفتن لوردوز گردنی و یک تیلت جبرانی پشت سر است و در عضلات خلفی ناحیه گردنی کشش و ضعف وجود دارد.

علل

• اثر نیروی جاذبه-  راستای ارگونومی ضعیف و خمیده
• پاسچر شغلی- به سمت جلو یا عقب لم دادن سر به مدت زمان طولانی، نشستن خمیده یا رها، نشستن غلط هنگام استفاده از کامپیوتر
• نتیجه دیگر پاسچرهای غلط مثل وضعیت لگن و کمر
• خوابیدن روی بالشت بلند
• کارکردن با موبایل به مدت زمان طولانی
• کمبود قدرت عضلات خلفی

علائم

• جابجایی قدامی خط کشش ثقل باعث افزایش فلکشن گردن شده که نیازمند انقباض ایزومتریک دائمی برای حمایت سر می­باشد و می­تواند موجب کاهش خونرسانی و درد شود.
• کشش عضلات بالای لامی که فک را به سمت عقب می­کشد که باعث درد مفصل فکی-گیجگاهی می­شود
• باریک شدن کانال ستون فقرات و ناحیه لوردوز گردنی که ممکن است رگ­های خونی و ریشه­های عصبی گیر بیفتد مخصوصا زمانی­که تغییرات تخریبی نیز موجود باشد
• فشار غیرطبیعی به مفصل زیگاپوفیسیل خلفی و قسمت های خلفی دیسک ها
• اعمال استرس(stress) به لیگامان طویل قدامی در ناحیه فوقانی گردن و لیگامان طویل خلفی در ناحیه تحتانی گردن

اثرات

• خونرسانی کم، درد و خستگی عضلات
• کاهش دامنه حرکتی ناحیه گردنی ستون فقرات
• تخیریت زودرس دیسک و تغییرشکل استخوانی
• درد و التهاب مفصل فکی-گیجگاهی
• سردردهای تنشی
• افزایش کایفوز سینه ای و کاهش قد
• کاهش ظرفیت حیاتی و دامنه حرکتی شانه و بازو
• احتمال بیرون زدگی هسته دیسک و فشار برروی اعصاب

اختلالات عضلانی

• اختلال موبیلیتی در عضلات ناحیه قدامی قفسه سینه، عضلات اندام فوقانی که از قفسه سینه نشات می­گیرد، عضلات ناحیه گردنی و سر که به کتف یا ناحیه فوقانی قفسه سینه متصل است و عضلات ناحیه ساب اکسیپیتال
• اختلال در اجرای عضلات درنتیجه کشیدگی و ضعف عضلات ناحیه تحتانی گردنی و ناحیه فوقانی قفسه سینه، عضلات ناحیه قدامی گلو و خم کننده های کاپیتال
• باوجود علائم مفصل فکی-گیجگاهی، عضلات جویدنی ممکن است دچار افزایش تنش شوند

تمرین درمانی

• برای کاهش درد: توضیحات درباره نحوه کنترل درد
• راستای قامت، تعادل و نحوه راه رفتن: ریترکشن گردن، ریترکشن کتف، تمرینات تعادلی(درصورتی که ناکارآمدی عملکرد وجود داشته باشد)
• دامنه حرکتی، موبیلیتی مفصل، انعطاف پذیری: تمرینات دامنه حرکتی گردن و شانه، ترکشن گردن، تمرینات کششی ساختارهای کوتاه شده
• برای کاهش اسپاسم: رهاسازی مایوفیشال، فشار برای خونرسانی، تکنیک­های رهاسازی(برای آزادسازی سردردهای تنشی)
• قدرت و استقامت عضلانی: تمرینات قدرتی ایزومتریک گردنی درفاز اولیه و به مروز زمان تبدیل به ایزوتونیک و داینامیک، تمرینات قدرتی برای عضلات ناحیه کتف
• ارگونومی: تصحیح نوع و ارتفاع بالش، اصلاح وضعیت بدن