شکستگی شانه معمولاً در هومروس (استخوان بازو) بیشتر اتفاق می‌افتد. فراکچر اصطلاح پزشکی برای شکستگی استخوان است. هومروس استخوان فوقانی بازو بین شانه و آرنج است.

شکستگی شایع شانه

هنگامی که شکستگی استخوان بازو نزدیک یا در قسمت بالایی مفصل شانه قرار دارد، معمولاً به عنوان شکستگی شانه شناخته می‌شود. استخوان بازو می‌تواند در بسیاری از نقاط شکستگی ایجاد کند و شکستگی معمولاً با توجه به محل آن توصیف می‌شود، به عنوان مثال شکستگی گردن استخوان بازو.

محل این شکستگی‌ها به دلیل اتصال استخوان عضلات اساسی شانه می‌تواند در چگونگی درمان تأثیر بگذارد. اگر از محل آسیب دیده استفاده کنید، می‌تواند بسیار دردناک باشد یا در صورت بهبود شکستگی باعث تغییر شکل شود. در زیر لیستی از عضلات متصل به قسمت‌های مختلف شانه آورده شده است.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.

متخصص حرکات اصلاحی یا پزشک ارتوپد می‌توانند در مورد شکستگی در نواحی زیر، توضیح دهند که چه کاری باید انجام دهید و چه کاری نباید انجام دهید:

Greater tuberosity – فوق خاری، تحت خاری و گرد کوچک

Lesser tuberosity – تحت کتفی

سر استخوان بازو

جابه جایی هومروس و عضلات سینه‌ای بزرگ

بدترین نوع شکستگی شانه

شکستگی‌ها درجه بندی متفاوتی دارند:

گرین استیک یا ترکه‌ای (شکستگی ناقص)

عرضی (در عرض استخوان)

مارپیچ (مارپیچ اطراف استخوان)

مایل (مورب در سراسر استخوان)

بر اثر فشار (خرد شده)

خرد شده (بیشتر از 3 قطعه)

سگمنتال یا قطعه قطعه: یک استخوان در دو مکان شکسته و یک قسمت شناور ایجاد می‌شود.

یک جراح ارتوپدی باید تمام شکستگی‌های شانه را ارزیابی کند. پس از تشخیص شکستگی شانه از طریق اشعه ایکس، بهترین نوع درمان تجویز می‌شود.

استفاده از باند و بستن مچ دست و آرنج اجازه می‌دهد تا وزن آرنج استخوان بازو را به سمت پایین بکشد. نیروی جاذبه رو به پایین به بهبود استخوان‌های شکسته در موقعیت صحیح کمک می‌کند. بهترین کار این است که برای تحمل وزن در بازوی خود چیزی را زیر آرنج خود قرار ندهید. این نیرو استخوان بازو را به سمت بالا هل داده و استخوان‌ها را به موقعیت نادرستی منتقل می‌کند.

هنگام نشستن یا دراز کشیدن نباید بازوی خود را روی بالش قرار دهید. بسته به توصیه‌های متخصص حرکات اصلاحی و پزشک ارتوپد، باید به مدت حداقل شش هفته از آتل مناسب استفاده کنید. می‌توانید آتل را روی لباس ببندید و آن را هنگام شست و شوی بازو بردارید.

شانه شکسته طی دو هفته اول درمان کاملاً دردناک خواهد بود. قرص‌های تسکین دهنده درد می‌توانند به کاهش درد کمک کنند. از پزشک خود راهنمایی بخواهید. برای تثبیت شانه شکسته گاهی به جراحی نیاز است.

درمان شکستگی شانه

تمرینات اصلاحی و ورزش برای درمان و توان‌بخشی شکستگی شانه بسیار مؤثر است. اگر نیازی به جراحی ندارید، بازو به مدت شش هفته در آتل قرار می‌گیرد. اگر انگشتان و مچ دست خود را در حالی که در آتل هست حرکت دهید، برای جلوگیری از سفتی و تورم کمک می‌کند. پزشک یا متخصص حرکات اصلاحی توصیه می‌کند انجام تمرینات تقویت دامنه، با کمک فعال یا غیر فعال و سپس پیشرونده، بی خطر است. سعی نکنید خیلی زود کارهای قبلی را به تنهایی انجام دهید، زیرا باعث اختلال در روند درمان شده و شکستگی بهبود نمی‌یابد.

اگرچه حرکت دادن شانه برای جلوگیری از سفتی ضروری است، اما اولویت این است که شکستگی شانه بهبود یابد. در این مورد حتماً باید توسط متخصصان حرکات اصلاحی راهنمایی شوید. متخصصان حرکات اصلاحی با تجویز تمرینات اصلاحی به شما در روند بهبودی کامل کمک خواهند کرد. متخصص حرکات اصلاحی بهترین شخصی است که به شما توصیه می‌کند چه تمریناتی را چند بار و چه موقع انجام دهید. برای دستیابی به بهترین نتیجه، در دو هفته پس از آسیب یا جراحی، به دنبال توصیه‌های متخصص حرکات اصلاحی باشید.

بهبودی شکستگی شانه

در بیشتر موارد شانه شکسته پس از گذشت دوازده ماه با توجه به نوع درمان بهبود می‌یابد. با این حال، بهترین نتایج در اوایل رخ خواهد داد.

مراقبت از شانه شکسته

شستشو

برای شستن می‌توانید آتل را بردارید. بازو را در حالت آویزان نگه داشته و آن را شست و شو دهید.

رانندگی

زمان یکه بازو و دست شما در آتل است نمی‌توانید رانندگی کنید و بعد از برداشتن آتل تا چند هفته حرکت آزادانه در بازو نخواهید داشت؛ بنابراین حداقل هشت هفته نمی‌توانید رانندگی کنید.

کار کردن

زمان بازگشت به کار، به شغل شما بستگی دارد، اگر می‌توانید با یک دست کار کنید، ممکن است بتوانید دو هفته پس از آسیب دیدگی به کار خود برگردید که البته چگونگی رفت و آمد نیز مورد توجه قرار می‌گیرد؛ اما اگر شغل شما نیاز به هر دو دست دارد، حداقل به مدت سه ماه قادر به انجام کار نیستید.

ورزش

در بیشتر موارد، ممکن است حدود شش هفته پس از آسیب دیدگی بتوانید در ورزش‌های سبک غیر تماسی شرکت کنید؛ اما توجه کنید وقتی شروع به ورزش می‌کنید، انتظار نداشته باشید که مثل قبل بتوانید عمل کنید و ممکن است در پایان تمرینات شانه شما درد بگیرد.

سیگار کشیدن

بهتر است در حالی که شکستگی در حال بهبودی است سیگار نکشید. تحقیقات تأیید می‌کند که استعمال دخانیات باعث کند شدن ترمیم استخوان می‌شود.

عوارض شکستگی شانه

گاهی ممکن است شانه شکسته به درستی بهبود نیابد. اگر این اتفاق بیفتد، ممکن است یک عمل جراحی لازم باشد. اگر شکستگی شانه در وضعیت نامناسب بهبود یابد، ممکن است برای اصلاح وضعیت یا وارد کردن مفصل مصنوعی شانه به جراحی نیاز داشته باشید.

بعد از شکستگی شانه، از بالای بازو تا انتهای آرنج دچار کبودی خواهید شد. کبودی روزها طول می‌کشد تا از بین برود. این یک آسیب شایع در بیماران مسن است. در نتیجه، پس از این آسیب دیدگی شانه معمولاً سفت‌تر از حد متوسط می‌شود و فعالیت‌های روزمره سخت انجام می‌شوند.

سندرم گیر افتادگی شانه وضعیتی است که در حین حرکاتی مانند بالا بردن بازو و شانه، بورس شانه یا تاندون‌های روتاتور کاف به طور متناوب گیر افتاده و فشرده می‌شوند. گیر افتادگی شانه می‌تواند بسیار دردناک باشد. تداوم گیر افتادگی شانه ممکن است باعث بورسیت شانه یا آسیب دیدگی ساختاری در تاندون‌های روتاتور کاف فرد شود (تاندینوپاتی روتاتور کاف یا پارگی روتاتور کاف).

گیر افتادگی مکرر در مرحله اول منجر به حرکات دردناک شانه می‌شود اما می‌تواند با پارگی روتاتور کاف منجر به ضعف عملکرد قابل توجهی شود.

محل گیر افتادگی شانه

محل بروز گیر افتادگی شانهجایی است که کمترین فضای موجود بین استخوان‌های شانه وجود دارد. محل برخورد بین سر استخوان بازو (استخوان گرد روی شانه) و بالای استخوان شانه (معروف به آکرومیون) رخ می‌دهد.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.

در حین عملکرد طبیعی شانه، نباید هیچ تأثیری در روند حرکات کتف یا تاندون‌های روتاتور کاف وجود داشته باشد. با این حال، هنگامی که عضلات شانه ضعیف یا هماهنگ نیستند، الگوی حرکتی غیرطبیعی می‌شود و ممکن است مشکلاتی ایجاد شود.

اولین نشانه از گیر افتادگی شانه اغلب قابل مشاهده با یک لمس ساده روی شانه است که به یک لمس دردناک، کاهش حرکت و در نهایت کاهش عملکرد شانه تبدیل می‌شود. هنگامی که گیر افتادگی اتفاق می‌افتد، بورس شانه به طور مکرر متورم و ملتهب می‌شود و بورسیت شانه‌ایجاد می‌شود. به همین ترتیب، برخورد مکرر در تاندون روتاتور کاف می‌تواند منجر به تاندینوپاتی روتاتور کاف شود. در موارد شدید، پارگی روتاتور کاف ایجاد می‌شود. این شرایط می‌توانند به طور مستقل وجود داشته باشند.

شایع‌ترین تاندون روتاتور کاف سوپرااسپیناتوس است. ممکن است گاهی اوقات بشنوید که دچار گیر افتادگی سوپرااسپیناتوس یا گیر افتادگی فوق اسپایناتوس شده‌اید. این تعاریف مربوط به تاندون خاصی است که در گیر افتادگی شانه نقش دارد.

علائم گیر افتادگی شانه

علائم گیر افتادگی شانه شامل موارد زیر است:

احساس درد هنگام قرار دادن دست خود به پشت یا روی سر

احساس درد هنگام بستن کمربند ایمنی یا رد کردن دست‌ها از روی سینه.

احساس درد وقتی که شانه تا بالای سر بلند می‌شود.

احساس درد هنگام خوابیدن روی شانه درد.

احساس درد هنگام تغییر وضعیت زمانی که شانه در حالت استراحت است.

احساس ضعف یا درد عضلانی هنگام تلاش برای رسیدن به یک وسیله در مکانی با ارتفاع زیاد.

تشخیص گیر افتادگی شانه

در طول معاینه بالینی، یک متخصص حرکات اصلاحی یا پزشک شانه، گیر افتادگی شانه فرد را تشخیص می‌دهد. متخصصان حرکات اصلاحی یک سری آزمایشات مختص تشخیص مشکلات شانه را انجام می‌دهند تا مشکل ایجاد شده را تشخیص دهند. همچنین متخصصان حرکات اصلاحی دامنه حرکتی شانه و قدرت روتاتور کاف را ارزیابی می‌کنند.

سونوگرافی و تشخیص سندرم گیر افتادگی شانه

سونوگرافی یک آزمایش تشخیصی نسبتاً ارزان و مؤثر برای تشخیص گیر افتادگی دینامیکی شانه و تشخیص هرگونه آسیب مرتبط با آن از قبیل بورسیت شانه، پارگی روتاتور کاف، التهاب استخوان یا تاندینوپاتی شانه است. در طی اسکن سونوگرافی در زمان صحیح، متخصص سونوگرافی یا رادیولوژیست می‌تواند آنچه را که اتفاق می‌افتد هنگام حرکت شانه، مشاهده کند.

اشعه ایکس

اشعه ایکس نشان دهنده ضعف و مشکل نیست اما می‌تواند نشان دهد که آیا خار استخوان فضای ساب آکرومیال را باریک کرده است یا خیر. حتماً برای انجام مناسب‌ترین آزمایشات بالینی و تشخیصی با متخصص حرکات اصلاحی باید مشورت شود.

سندرم گیر افتادگی شانه

سندرم گیر افتادگی شانه بیشتر در افرادی رخ می‌دهد که فعالیت‌های بدنی که به حرکات مکرر بازو از بالای سر مانند تنیس، گلف، شنا، وزنه برداری یا پرتاب توپ نیاز دارند را انجام می‌دهند. مشاغلی که نیاز به بلند کردن مکرر شانه‌ها یا بالا نگه داشتن بازوها و شانه‌ها دارند نیز در معرض خطر گیر افتادگی روتاتور کاف قرار دارند.

عوامل ابتلا به گیر افتادگی شانه

حرکت مکرر بازو از طریق منطقه گیر افتاده است که اغلب باعث تماس بورسا و روتاتور کاف با انتهای خارجی لبه استخوان شانه (آکرومیون) می‌شود. وضعیت‌هایی که فضای داخل شانه را به‌طور قابل توجهی باریک می‌کنند عبارت‌اند از:

بازو مستقیماً در مدت زمان طولانی بالای سر قرار گرفته باشد.

بازو در ارتفاعی بالا و نزدیک به شانه در حال فعالیت و انجام کار قرار گرفته باشد.

شانه در حال چرخش مکرر باشد.

شانه‌ها از تاندون‌های روتاتور کاف در برابر ضربات ساده و ضربه‌های وارد شده به استخوان (عمدتاً آکرومیون) و رباط‌ها محافظت می‌کند و قوس محافظ بالای شانه را تشکیل می‌دهد. با این حال هر یک از این ساختارها می‌توانند آسیب ببیند، خواه استخوان‌ها، عضلات، تاندون‌ها، رباط‌ها یا بورس‌ها باشد. آسیب‌ها از بورسیت شانه گرفته تا التهاب خفیف تاندون (تاندونیت روتاتور کاف)، تاندونوپاتی کلسیفیک (تشکیل استخوان درون تاندون) تا پارگی تاندون روتاتور کاف جزئی کاملاً متفاوت هستند که حتی برخی از آن‌ها ممکن است نیاز به جراحی داشته باشند.

سندرم گیر افتادگی تدریجی شانه

اگر شروع گیر افتادگی شانه تدریجی بود، وضعیت ایستا و پویا، هر دو نیاز به ارزیابی دقیق دارد. قدرت عضلانی، انعطاف‌پذیری و شکل ستون فقرات نقش اساسی در تشخیص این موضوع دارند و باید توسط متخصص حرکات اصلاحی کاملاً ارزیابی شود تا درمان را برنامه‌ریزی و هدایت کند. گیر افتادگی تدریجی شانه به دلیل عادت‌های ضعیف حرکتی و نیاز به عادی سازی این عادت‌ها در حین توان‌بخشی به طور تدریجی و آهسته عود می‌کند.

درگیری روتاتور کاف

روتاتور کاف یک گروه ضروری از عضلات کنترل کننده و پایدار است که مرکزیت مفصل شانه را حفظ می‌کند. این موقعیت مرکزی از صدماتی مانند گیر افتادگی و دررفتگی جلوگیری می‌کند. هنگامی که به هر گونه آسیب روتاتور کاف مشکوک شدید، تأیید نوع دقیق آسیب روتاتور کاف بسیار مهم است، زیرا درمان بسته به نوع یا ترکیبی خاص از آسیب روتاتور کاف متفاوت است.

کتف (درگیر شدن لبه استخوان شانه)

به عنوان پایه تمام اندام فوقانی، کتف نقش مهمی دارد که بازو را به قفسه سینه متصل می‌کند. بازو سپس به عنوان یک رابط عمل می‌کند تا طیف وسیعی از فعالیت‌های عملکردی را انجام دهد. کنترل ضعیف عضلات کتف می‌تواند آکرومیون را به بورس شانه و روتاتور کاف وارد کند که ممکن است باعث گیر افتادگی دینامیک شانه شود. در این حالت، توان‌بخشی باید شامل ارزیابی و عادی سازی عملکرد کتف باشد.

گیر افتادگی ثانویه روتاتور کاف – بی ثباتی پویا

در صورت داشتن شانه‌ای که به صورت پویا ناپایدار باشد، گیر افتادگی می‌تواند رخ دهد. در این صورت، ترکیبی از حرکت بیش از حد مفصل، شلی رباط و ضعف عضلانی در اطراف مفصل شانه وجود دارد. این برخورد معمولاً با گذشت زمان به دلیل فعالیت تکراری، ضربه، آسیب دیدگی قبلی، وضعیت بد بدن یا کم تحرکی رخ می‌دهد. در شانه ناپایدار، روتاتور کاف مجبور است بیشتر کار کند که این می‌تواند باعث آسیب شود. یک روتاتور کاف که بیش از حد کار می‌کند خسته می‌شود و در نهایت به دلیل مهار درد یا پارگی تاندون ملتهب و ضعیف می‌شود. هنگامی که روتاتور کاف به طور منظم کار نمی‌کند، قادر به جلوگیری از ورود بازو در فضای زیر آکرومیال، له شدن بورس یا تاندون‌ها نیست.

عدم درمان صحیح این بی ثباتی باعث عود مجدد آسیب می‌شود. تکنیک ضعیف یا عادت‌های بد تمرینی مانند تمرین بیش از حد و سخت نیز یکی از دلایل عمده آسیب‌هایی، مانند بورسیت یا تاندینوپاتی است.

درمان گیر افتادگی شانه

گیر افتادگی شانه ممکن است ساختارهای زیادی را تحریک کند. هر ساختار ممکن است به یک روش درمانی متفاوت نیاز داشته باشد. اهمیت درک اینکه چرا این مشکل در درجه اول اتفاق افتاده است مهم‌ترین مرحله برای حل کوتاه مدت و جلوگیری از گیر افتادگی‌های مکرر شانه است که می‌تواند فرد را مستعد پارگی روتاتور کاف و جراحی روتاتور کاف کند. از آنجا که آسیب دیدگی‌های ناشی از شانه و گزینه‌های درمانی به میزان قابل توجهی متفاوت است، همیشه مهم است که یک قرار ملاقات با متخصص حرکات اصلاحی که مهارت بسیاری در تشخیص آسیب دیدگی شانه دارد، ترتیب دهید.

محققان به این نتیجه رسیده‌اند که بیشتر از هفت مرحله وجود دارد که باید برای بازسازی گیر افتادگی شانه و جلوگیری از عود آن پوشش داده شود. مراحل شامل موارد زیر هستند:

آسیب زودرس: محافظت، تسکین درد و درمان ضد التهابی

دامنه حرکت کامل شانه را بازیابی کنید.

کنترل حرکت کتف و وضعیت کتف را ارزیابی کنید.

عملکرد طبیعی گردن، کتف، توراسیک و شانه را ارزیابی کنید.

مقاومت روتاتور کاف را ارزیابی کنید.

تمرینات با سرعت، قدرت، انعطاف‌پذیری و چابکی را ارزیابی کنید.

بازگشت به ورزش یا کار.

تمرینات اصلاحی و گیر افتادگی شانه

با توجه به تنوع زیاد بین بیمارانی که گیر افتادگی شانه را تجربه می‌کنند، هر بیمار باید یک برنامه تمرینی مخصوص محافظت از شانه دریافت کند. منطقی است که یک شناگر که از مشکل شانه شناگران رنج می‌برد، یک برنامه تمرینی متفاوت با یک ورزشکار پرتاب کننده، یا یک خانم مسن که فقط مایل است برای باز کردن درب یک کمد یا آویختن لباس بهبود یابد، دریافت کند. متخصصان حرکات اصلاحی در تشخیص چگونگی درمان و تهیه برنامه‌های تمرینات اصلاحی مختص فرد می‌توانند کمک کنند و فرد را در روند بهبودی راهنمایی نمایند.

قبل از اینکه به سراغ درمان‌های مختلف و رایج جهت کاهش و تسکین درد باشید، بهتر است روش‌های خلاقانه‌ای برای کاهش درد و ناراحتی خود پیدا کنید. یکی از این روش‌ها استفاده از یک توپ جهت ماساژ و باز شدن گره‌هایی است که باعث درد می‌شوند، در حالی که توپ‌های تنیس اغلب بهترین نتیجه را جهت کاهش اسپاسم و این گرفتگی‌ها به فرد می‌دهند. توپ‌های تنیس می‌توانند به آزاد سازی گره‌های عضلانی کمک کنند. در حالی که در مورد به وجود آمدن این گره‌های عضلانی هنوز چیزهای زیادی برای یادگیری وجود دارد، اما شناخته شده است که در صورت عدم درمان می‌توانند دردناک شوند و گاهی فرد را از انجام فعالیت‌های روزانه باز دارند.

گره عضلانی چیست؟

در واقع عضلات که نمی‌توانند خود را به هم گره بزنند. فیبرهای عضلانی در حالی که روی یکدیگر قرار می‌گیرند در جهات مختلف فعالیت می‌کنند و می‌توانند باعث کشش، انعطاف پذیری و خم شدگی شوند و به بدن فرد اجازه می‌دهند دامنه وسیعی از حرکات را داشته باشد. وقتی بدن برای مدت طولانی بی تحرک است، عضلات در حالت غیر فعال به سر می‌برند و وضعیت گرفتگی و بی تحرکی فیبرهای عضلانی شروع به بدتر شدن می‌کند. سبک زندگی بی تحرک می‌تواند باعث از بین رفتن عضلات فرد شود و احساس سفتی و انقباض را ایجاد کند که بسیاری از متخصصان آن را گره توصیف می‌کنند. گرفتگی و گره عضلانی نیز می‌تواند در نتیجه کم آبی یا آسیب دیدگی عضلات باشد. وجود گره‌های عضلانی در مدت زمان طولانی و فشار بیش از حد ممکن است باعث پارگی بافت عضلانی شود که این مورد باعث درد می‌شود.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.

نقش توپ تنیس در کاهش درد

با فشار مناسب توپ و غلت خوردن روی ناحیه اسپاسم شده بدن با یک توپ تنیس می‌توان عضله را از وجود گرفتگی آزاد کند. در ماساژ با توپ تنیس فرد با وجود یک ماساژ مؤثر کمی احساس درد می‌کند، اما این به اندازه‌ای دردناک نیست که فرد را ناتوان کند و قابل تحمل است و دقیقاً با یک فشار مناسب و کافی، درد به وجود آمده می‌تواند احساس گرفتگی در عضلات را آرام کرده و کاهش دهد.

انواع ماساژ با توپ تنیس

1. عضلات پسواس مستقیماً به مهره‌های کمری متصل می‌شوند. هنگامی که پسواس اسپاسم می‌شود، مهره‌های کمر را جمع می‌کند و مستقیماً منجر به کمردرد می‌شود.

زانو را روی زمین بگذارید.

توپ تنیس را در جلوی خود و پایین شکم قرار دهید، به طوری که بین شکم و استخوان مفصل ران قرار گیرد.

به کمک دست‌ها خود را بالا نگه دارید و اجازه دهید وزنتان روی توپ قرار بگیرد. باید احساس کنید که توپ به سمت بالا و به شکم شما فشار می‌آورد.

آهسته به جلو و عقب بروید. وقتی یک نقطه حساس پیدا کردید، 20 ثانیه متوقف شوید و نگه دارید. بعد از احساس آزاد شدن در سمت راست، این کار را در سمت چپ انجام دهید.

• پیریفورمیس عضله‌ای صاف و هرمی شکل است که در زیر عضلات باسن قرار دارد و به چرخش مفصل ران کمک می‌کند. در صورت سفت شدن یا گرفتگی می‌تواند عصب سیاتیک و سایر اعصاب اصلی و رگ‌های خونی را به دام بیندازد که اغلب منجر به کمردرد و شرایطی مانند سیاتیک می‌شود.

توپ را روی زمین قرار دهید.

خود را بر روی توپ قرار دهید به طوری که در زیر قسمتی از باسن قرار گیرد.

پای چپ را مستقیم جلوی خود قرار دهید. پای راست را خم کرده و مچ پای راست را از روی ران چپ عبور دهید.

حرکات دایره‌ای کوچکی را در اطراف محل درد انجام دهید، هر بار که گره‌ای پیدا کردید یا احساس درد کردید، حداقل 20 ثانیه مکث کنید.

سپس در طرف دیگر تکرار کنید.

• قسمتی از لگن که استخوان خاجی را به استخوان مچ پا متصل می‌کند. این مفصل به دلیل مشکلات هورمون‌ها، بارداری و زایمان در خانم‌ها سفت و منقبض می‌شود. اختلال در عملکرد مفصل SI باعث درد کمر و پا می‌شود.

به پشت بخوابید و زانوها را خم کرده و پاها را روی زمین قرار دهید.

باسن خود را بلند کرده و دو توپ تنیس زیر لگن خود قرار دهید و فاصله آن‌ها حدود 2-4 اینچ باشد.

60 ثانیه در این حالت دراز بکشید. می‌توانید زانوها را خم نگه دارید یا برای احساس بیشتر، پاهای خود را صاف کنید. شما می‌توانید با حرکت دادن توپ‌ها به اطراف، فیبرهای عضلانی را هدف بگیرید و نقاط مختلف گرفتگی را پیدا کنید.

• برای رهایی از گرفتگی‌های پشت به روش زیر عمل کنید:

کنار دیواری بایستید.

توپ را روی دیوار قرار دهید، سپس پشت خود را به آن تکیه دهید تا درست زیر دنده‌های یک طرف از بدن قرار بگیرد.

خیلی آهسته به صورت دورانی حرکت کنید، هر زمان گره‌ای پیدا کردید 20 ثانیه مکث کنید.

سپس در طرف دیگر تکرار کنید.

• برای رهایی از گرفتگی‌های پهلو به روش زیر عمل کنید:

 توپ را روی زمین قرار دهید.

سپس پایین بیایید تا از پهلو روی آن دراز بکشید، در حالی که توپ زیر بغل و روی دنده‌ها قرار داشته باشد.

حرکات دایره‌ای کوچک انجام دهید، هنگامی که گرفتگی و گره‌ای پیدا کردید مکث کنید.

سپس در طرف دیگر تکرار کنید.

• می‌توانید این تمرین را به روش ایستاده نیز انجام دهید:

کنار یک دیوار به پهلو بایستید.

دست خود را به سمت بالا برده و به سمت دیوار بروید و توپ را بین تنه و دیوار قرار دهید تا در زیر بغل قرار گیرد.

حرکات دایره‌ای کوچک داشته باشید، هر زمان گره‌ای پیدا کردید مکث کنید.

سپس در طرف دیگر تکرار کنید.

گزینه‌های جایگزین توپ‌های تنیس

توپ‌های تنیس به دلیل تعادل کامل بین استحکام و سطح آن، اغلب به عنوان ابزار ماساژ، گزینه محبوبی هستند. همان‌طور که قبلاً ذکر شد، انواع دیگر توپ یا اشیا به شکل مشابه بسته به شرایط می‌توانند مفید باشند. به عنوان مثال، سنگ‌های صاف می‌توانند در صورت نیاز به ماساژ تهاجمی‌تر و عمیق‌تر از آنچه که توپ می‌تواند داشته باشد، جایگزین شوند. گلوله‌های ارزان قیمت مخصوص ماساژ را می‌توانید در داروخانه‌ها و یا برخی از فروشگاه‌ها پیدا کنید.

میلیون‌ها نفر در سراسر جهان درد مزمن را تجربه می‌کنند و همیشه هم درد آن‌ها مزمن تشخیص داده نمی‌شود و ممکن است با درد مزمن اشتباه گرفته شود. این می‌تواند یک عمر باعث درمان نادرست شود که پیشرفت کمی دارد و یا گاهی فرد همچنان بدون تغییر در کاهش درد باقی می‌ماند. به طور مثال، زمانی که فردی پای خود را به گوشه میز می‌کوبد درد حاصل درد حاد محسوب می‌شود و به طور طبیعی پس از مدت کوتاهی فروکش می‌کند و آن درد فراموش می‌شود.

اما چه اتفاقی می‌افتد که باعث می‌شود برخی از دردها هرگز از بین نروند و تا سالیان سال با فرد باقی بمانند؟

این نوع درد، درد مزمن در نظر گرفته می‌شود. یک درد شدید طولانی مدت که هرگز فروکش نمی‌کند و یا به درمان‌های متفاوت پاسخ مثبتی نمی‌دهد. چگونه این درد مزمن بر زندگی یا طرز فکر فرد تأثیر می‌گذارد؟

[sc name=”didar”][/sc]

درد مزمن در زندگی روزمره

تحریک پذیری، زودرنجی و بی حوصلگی می‌تواند بر اثر وجود دردهای مزمن ناشی شود. زندگی خود را با وجود یک درد مداوم تصور کنید. با رفتن به محل کار، گذراندن وقت با خانواده و استراحت، این درد هرگز برطرف نمی‌شود و از آنجا که این درد بر بدن فرد تأثیر می‌گذارد، زندگی روزمره نیز آسیب می‌بیند و گاهی انجام کارهای روزمره را نیز مختل می‌کند. هیچ کس نمی‌تواند درک کند که چگونه درد بر روح، روان، جسم و حتی زندگی روزمره فرد تأثیر می‌گذارد، بنابراین اقدامات و واکنش‌های فرد تحریک پذیر تلقی می‌شود و می‌تواند بر روی اطرافیان تأثیر منفی بگذارد و در نتیجه باعث بروز مشکلات بسیار دیگری اعم از دوری از اجتماع شود. انجام کارهای پیش پا افتاده مانند باز کردن درب یک کنسرو لوبیا نیز می‌تواند برای فرد نا امید کننده و دشوار باشد زیرا فرد دائماً با دردی که تجربه می‌کند در حال جنگیدن است.

فردی که مبتلا به درد مزمن است، سعی می‌کند زندگی خود را ساده‌تر بگیرد زیرا انجام کارهای روزمره هر روز برایش در حال سخت‌تر شدن است و گاهی از این ناتوانی خود بسیار احساس خستگی می‌کند. این درد بی پایان در نهایت می‌تواند فرد مبتلا را از پا در آورد و یا تمایل او به تعامل اجتماعی را نیز تحت تأثیر قرار دهد.

تأثیر درد مزمن بر مغز

مطالعات نشان داده است که درد مزمن طولانی مدت می‌تواند بر روی فعالیت مغز فرد نیز تأثیر بگذارد. سلول‌های واقع در مغز و نخاع فردی که درد مزمن را تجربه می‌کند سریع‌تر دچار مشکل و آسیب می‌شود. پردازش هم‌زمان چندین موقعیت و عکس العمل نسبت به هرگونه تغییر در محیط آن‌ها می‌تواند برای فردی که از درد مزمن رنج می‌برد دشوارتر شود.

تأثیر درد مزمن بر خواب

خواب فرد نیز تحت تأثیر درد مزمن قرار می‌گیرد زیرا بخشی از مغز که داده‌های حسی را هماهنگ می‌کند چرخه خواب را نیز کنترل می‌کند و وجود درد مزمن باعث اختلال در خواب می‌شود. این بخش از مغز در واکنش به درد مزمن که خوابیدن را دشوارتر می‌کند، محدود می‌شود.

با پزشک خود در رابطه با اختلال خوابیدن صحبت کنید و همچنین از یک متخصص حرکات اصلاحی و تمرین درمانی درخواست کنید که عادت‌های صحیح خوابیدن و وضعیت بدنی صحیح را به شما آموزش دهد و همچنین متخصص حرکات اصلاحی می‌تواند در رابطه با انجام کارهایی که قبل از خواب مفید است شما را راهنمایی کند.

جهت داشتن یک خواب کافی بدون هیچ مشکلی بهتر است یک برنامه منظم برای خواب و بیداری خود داشته باشید. همچنین از انجام عادت‌های نادرست در طول روز و حین انجام کارهای شخصی اجتناب کنید. ذهن خود را از درد منحرف کنید و به اصطلاح حواس خود را به کارهای مورد علاقه‌ای که از انجام آن لذت می‌برید پرت کنید. گاهی اوقات حواس پرتی را چیز بدی می‌دانیم اما در رابطه با درد مزمن این مسئله صدق نمی‌کند و حواس پرتی می‌تواند نوعی درمان باشد زیرا زمانی که فرد مبتلا به درد مزمن فعالیت مورد علاقه‌ی خود را انجام می‌دهد و حواسش را به انجام آن پرت می‌کند برای یک مدت می‌تواند درد خود را فراموش کند و این راه می‌تواند درمانی جهت کاهش درد باشد. طبق مطالعات انجام شده، وقتی حواس شما به مکالمه، جدول کلمات متقاطع، کتاب یا چیز دیگری پرت شود، مناطقی از مغز که درد را پردازش می‌کنند کمتر فعال هستند. حتی در سطح عصبی، ذهن شما را از درد و ناراحتی رها می‌کند.

درد مزمن طولانی مدت است و می‌تواند ناشی از تشخیص نادرست درد حاد باشد که فرد در سال‌های گذشته با درد حاد به پزشک مراجعه کرده اما درمان و تشخیص مناسب را دریافت نکرده و باعث شده است درد حاد او به درد مزمن تبدیل شود و نیاز به درمان طولانی‌تری داشته باشد. درد مزمن طولانی مدت فرد را از نظر روحی و جسمی تحت تأثیر قرار می‌دهد در نتیجه زمانی که فرد تصمیم به درمان می‌گیرد حتماً باید به پزشکان معتبر و متخصص مراجعه کند و درمانی را در پیش بگیرد که هم از نظر جسمی و هم از نظر روحی او را درمان کند و همچنین در کنار درمان فرد نباید اجازه دهد که درد مزمن بر زندگی فرد تأثیر بگذارد و او را از درمان و تعاملات اجتماعی دور کند.

درد می‌تواند منجر به افسردگی شود و همچنین افسردگی نیز می‌تواند منجر به درد شود. رابطه بین این دو وضعیت می‌تواند باعث یک چرخه مخرب شود که احساسات را از نظر جسمی و عاطفی در وضعیت بدی قرار دهد و فرد را با مشکلات بسیاری مواجه کند چرا که با وجود درد فرد از بسیاری از کارها و تعاملات اجتماعی دوری خواهد کرد و رفته رفته این امر باعث وجود مشکلات روانی و احساسی در او می‌شود. اگر از بروز درد بیشتر جلوگیری نشود ممکن است فرد به افسردگی دچار شده و در کنار تحمل دردهای مزمن و آزار دهنده باید با آسیب‌های ناشی از افسردگی نیز دست و پنجه نرم کند.

[sc name=”didar”][/sc]

درک اینکه آیا افسردگی عاملی برای درد مزمن فرد است یا نه می‌تواند یک عنصر حیاتی در یادگیری نحوه کاهش ناراحتی فرد باشد و به چگونگی انتخاب درمان مناسب کمک خواهد کرد.

برای برخی از بیماران، تغییر ساده رژیم غذایی و شروع برخی از ورزش‌ها و تمرینات اصلاحی می‌تواند به کاهش و کنترل درد کمک کند و ممکن است حتی بدون دانستن اینکه این درمان‌ها بر روح و روان او تأثیر می‌گذارد و به علائم افسردگی نیز کمک می‌کند این روند ادامه یابد. با این حال، موارد شدیدتر افسردگی ممکن است به مداخله عمیق‌تری نیاز داشته باشند، اما مسئله‌این است که چگونه می‌توانید تأیید کنید که درد شما با علائم افسردگی ارتباط دارد؟ و چگونه افسردگی می‌تواند باعث درد شود؟

برای اکثر افراد، افسردگی می‌تواند علائم جسمی و مشکلات مختلفی ایجاد کند که به نظر نمی‌رسد دلیل خاصی داشته باشد دقیقاً مانند بروز درد مزمن. این علائم می‌تواند سردرد، کمردرد یا احساس درد عمومی در کل بدن باشد. آنچه ارزیابی این علائم را دشوارتر می‌کند این است که ممکن است فقط اولین یا تنها علائم افسردگی باشد. علائم رفتاری افسردگی همچنین می‌تواند بروز طوفانی کامل از درد را در آینده نزدیک ایجاد کند، زیرا برخی از افراد بی تحرک تر می‌شوند، از خوردن غذای سالم اجتناب می‌کنند و معمولاً تمایل کمتری به مراقبت از بدن خود دارند و به اصطلاح زندگی را بی معنا می‌دانند. نادیده گرفتن نیازهای بهداشتی شما را در معرض درد و آسیب جسمی قرار می‌دهد و بیماران مبتلا به اختلالات افسردگی شدید مشاهده چنین تغییراتی را دشوارتر می‌کنند.

درد و افسردگی

کنار آمدن با درد می‌تواند یک فشار روانی جدی باشد، خصوصاً برای افرادی که سبک زندگی شلوغی دارند و در طول روز مشغله‌های بسیاری را متحمل می‌شوند. درد مزمن می‌تواند خوابیدن، جابجایی یا حتی تمرکز روی پروژه‌ای را در محل کار در حال اجرا است را دشوار کند. درد مزمن به حدی شدید است که می‌تواند فرد را از کار بیندازد و ممکن است منجر به عزت نفس پایین شود زیرا در شغل فرد تداخل ایجاد می‌کند و می‌تواند از نظر مالی برای فرد مشکلات ایجاد کند. در کل وجود درد به عنوان مسئله‌ای است که می‌تواند باعث افسردگی شود و محدود به درد مزمن نیست. حتی افرادی که باید شرایطی مانند بیماری قلبی یا دیابت را درمان کنند نیز در معرض خطر هستند و ممکن است در صورت تداوم درد باعث بروز افسردگی در آن‌ها شود.

درمان افسردگی بر اثر درد

بسته به شرایط خود، برای شروع درمان هم می‌توانید درد و افسردگی را به عنوان مشکلات جداگانه حل کنید و هم به عنوان یک مشکل تنها. چندین روش درمانی می‌تواند به طور هم‌زمان به هر دو کمک کند و بهتر است با یک متخصص حرکات اصلاحی در درمان درد صحبت کنید تا یاد بگیرید که چه چیزی می‌تواند برای شما بهتر باشد و روند درمان بهتری را پیش روی فرد قرار دهد. این روش‌های درمانی شامل موارد زیر است:

گفتاردرمانی: این روش درمانی که به عنوان روان درمانی نیز شناخته می‌شود، بیشتر از نظر روان‌شناختی بر فرد متمرکز است اما می‌تواند به بیماران در ایجاد رفتارهایی کمک کند که از احساس درد جلوگیری می‌کنند.

برنامه‌های توان‌بخشی و تمرینات اصلاحی: باز توانی درد و انجام تمرینات اصلاحی اغلب یک روش تیمی را برای درمان علائم فرد، ترکیب کردن جنبه‌های روان‌پزشکی و پزشکی ارائه می‌دهد. اطمینان و حمایت متخصصان تمرینات اصلاحی و بودن در کنار دیگران که در شرایط مشابهی هستند می‌تواند به رفع علائم فرد کمک کند.

تکنیک‌های کاهش استرس:

علائم درد مزمن به میزان بسیار قابل توجهی ناشی از وجود بیش از حد استرس و تنش عضلانی است. تکنیک‌های کاهش استرس می‌توانند به کاهش تنش و درد عضلات کمک کنند و اغلب فعالیت‌های مورد نیاز مغز را به سمت آرامش می‌آورند که می‌تواند به کاهش افسردگی کمک کند. اگر زمانی به این نتیجه رسیدید که ترکیبی از درد و افسردگی را هم‌زمان با هم تجربه می‌کنید، بهتر است قبل از تشدید علائم در اسرع وقت به یک متخصص درد و متخصص حرکات اصلاحی مراجعه کنید تا با ارائه بهترین برنامه و بهترین تمرینات علاوه بر کاهش درد به کاهش میزان افسردگی کمک کنند و فرد را در راستای این راه همراهی کنند. انتخاب راه صحیح برای درمان مناسب می‌تواند به فرد کمک کند که یک‌بار دیگر از زندگی لذت ببرد و بدون وجود مشکلات یا آسیب‌های روانی به کارهای روزمره بپردازند.