کندرومالاسی کشکک در تعریف، به معنای « غضروف نرم زیر کاسه زانو » است.

علت بروز کندرومالاسی، تحریک سطح زیرین کاسه زانو است. سطح زیرین کاسه زانو یا کشکک با لایه‌ای از غضروف‌های صاف پوشانده شده است. این غضروف در حالت خم شدن مفصل به طور معمول بدون زحمت از روی زانو سر می‌خورد. با این حال، در برخی از افراد با مشکلات کندرومالاسی، کاسه زانو به یک طرف مفصل زانو برخورد می‌کند و سطح غضروف تحریک می‌شود و نتیجه آن درد زانو است.

[sc name=”didar”][/sc]

این وضعیت اغلب ورزشکاران جوان و گاهی ورزشکاران سالم را درگیر می‌کند. کندرومالاسی کشکک یکی از گروه مشکلاتی است که باعث درد قدامی زانو می‌شود. در صورت وجود درد جلوی زانو یا درد در ناحیه زانو در صورت عدم نرم شدن غضروف، می‌توان از آن به عنوان سندرم درد پاتلوفمورال یاد کرد.

سندرم درد پاتلوفمورال

کندرومالاسی کشکک زیر گروه شرایطی است که باعث درد در ناحیه زانو می‌شود. این شرایط تحت شرایط سندرم درد پاتلوفمورال قرار می‌گیرند.

ورزش‌های پر خطر و کندرومالاسی کشکک

شایع‌ترین اتفاق در افراد ورزشکار رخ می‌دهد. با این حال، می‌تواند بر روی هر یک از اعضای جمعیت غیر ورزشی نیز تأثیر بگذارد. در فوتبال، دوچرخه سواری، قایقرانی، تنیس، باله، سوارکاری، ژیمناستیک، والیبال، وزنه برداری، اسکی بازان، اسنوبرد و دونده‌ها معمول است؛ به عبارت دیگر، هر ورزشی که شامل دویدن، پریدن، چمباتمه زدن و فرود آمدن باشد. به علاوه، فرد غیرورزشی حتی هنگام پایین آمدن یا بالا رفتن از پله‌ها می‌تواند درد در این ناحیه از زانو را تجربه کند.

این وضعیت معمولاً در اثر آسیب حاد به سطح مفصل کشکک یا در اثر اصطکاک مزمن بین کشکک و شیار در استخوان ران است که از طریق آن هنگام خم شدن زانودرد بیشتر بروز می‌کند.

 دلایل احتمالی شامل ساختارهای جانبی مانند ITB، عضلات چهار سر ران ضعیف، افزایش بیش از حد دامنه حرکتی پا و ضعف عضلات چرخاننده لگن است. این عدم تعادل عضلانی منجر به بی ثباتی چرخشی می‌شود که باعث می‌شود کشکک به صورت جانبی در شیار ران قرار بگیرد که باعث درد در زانو می‌شود.

خبر خوب این است که مشکل ناحیه کشکک با ارزیابی دقیق و انجام تمرینات اصلاحی خیلی سریع رفع می‌شود. معمولاً بیماران فقط پس از یک جلسه تمرین درمانی می‌توانند بدون درد از کلینیک تمرینات اصلاحی خارج شوند.

درمان کندرومالاسی کشکک

محققان تأیید کرده‌اند که انجام تمرینات اصلاحی یک راه حل کوتاه مدت و طولانی مدت بسیار مؤثر برای درد در ناحیه زانو است. بیش از 90٪ مبتلایان به سندرم پاتلوفمورال معمولاً به درمان مبتنی بر ورزش پاسخ مثبت می‌دهند. رفع درد در طی شش هفته پس از شروع یک برنامه توان‌بخشی با هدایت متخصص حرکات اصلاحی، امری عادی است. برای کسانی که تمرینات ورزشی و اصلاحی پاسخگو نیست، عمل جراحی ممکن است آسیب‌های مرتبط مانند سطح مفصل آسیب دیده شدید و یا آرتروز را ترمیم کند.

هدف از درمان این است که درد و التهاب فرد را در کوتاه مدت کاهش دهد و از آن مهم‌تر، علت بروز مشکل را اصلاح کند تا از بازگشت آن در طولانی مدت جلوگیری شود.

چارچوب زمانی خاصی برای پیشرفت از هر مرحله به مرحله دیگر وجود ندارد. در ارزیابی بالینی متخصصان حرکات اصلاحی، فاکتورهای زیادی توان‌بخشی آسیب را تعیین می‌کند.

خواهید فهمید که در بیشتر موارد، با ارزیابی و عملکرد بالینی، متخصص حرکات اصلاحی بین مراحل توان‌بخشی یکپارچه پیشرفت خواهد کرد. همچنین توجه به این نکته مهم است که شما هر پیشرفت ورزشی را کنترل می‌کنید. تلاش برای پیشرفت خیلی زود به سطح بعدی می‌تواند منجر به آسیب دیدگی مجدد و ناامیدی از تأخیر در بهبودی شما شود.

مرحله 1 – محافظت از آسیب: تسکین درد و نکات ضد التهابی

همانند اکثر آسیب‌های بافت نرم، درمان اولیه – استراحت، یخ و محافظت است.

(فعال) استراحت: در مرحله اولیه، بهترین کار این است که از تمام فعالیت‌هایی که باعث درد در ناحیه زانو می‌شوند، اجتناب کنید.

یخ یک روش ساده و مؤثر برای کاهش درد و تورم است. لطفاً در مرحله اولیه یا هنگامی که متوجه می‌شوید آسیب دیدگی شما گرم یا داغ است. 30-20 دقیقه هر 2 تا 4 ساعت به استفاده از یخ اقدام کنید.

در تسکین درد و محافظت، متخصص حرکات اصلاحی معمولاً از نوار چسب حمایتی در حرکت یا موارد مشابه برای تسکین فوری درد استفاده می‌کند. این امر به مرحله تنظیم مجدد مفصل کشکک کمک می‌کند. نوار چسب کشکک به طور معمول در ایجاد تسکین درد برای فرد مؤثر است.

متخصص حرکات اصلاحی از طیف وسیعی از ترفندهای مفید از جمله تکنیک‌های تسکین درد، تحرک مفاصل، ماساژ و طب سوزنی برای کمک به فرد در این مرحله دردناک استفاده خواهد کرد.

داروهای ضد التهاب و کرم‌های طبیعی ممکن است به کاهش درد و تورم کمک کنند.

مرحله 2: بازیابی طیف وسیعی از حرکات غیرفعال

کشکک زانو باید بتواند از طریق دامنه حرکتی کاملاً طبیعی خود بر روز زانو سر بخورد. متخصص حرکات اصلاحی حرکات فرد را ارزیابی می‌کند و تکنیک‌های لازم را برای طبیعی سازی دامنه حرکت به کار می‌گیرد.

مرحله 3: بازیابی کامل طول عضلانی

عضلات ران، همسترینگ و ساق پا به کشش احتیاج خواهند داشت که بتوانند باعث کشش ناحیه زانو شوند. برای بهبود بیومکانیک اندام تحتانی، ضروری است که طول عضلانی معقول را بازیابید.

فاز 4: حفظ تعادل مناسب عضله چهار سر ران

متخصص حرکات اصلاحی باید تعادل عضله چهار سر ران و کنترل آن را ارزیابی کند. در بیشتر موارد، فرد به یک برنامه تقویت کننده خاص زانو نیاز خواهد داشت. متخصص حرکات اصلاحی بهترین تمرینات را برای فرد تجویز می‌کند.

مرحله 5: عادی سازی بیومکانیک پا و لگن

سندرم درد پاتلوفمورال می‌تواند از بیومکانیک ضعیف پا (به عنوان مثال صافی کف پا) یا کنترل ضعیف مفصل ران رخ دهد. متخصص حرکات اصلاحی باید کنترل پا و ران را ارزیابی کند. در برخی موارد، ممکن است به کفی طبی (مخصوص کفش) نیاز داشته باشید. سایر بیماران ممکن است به یک برنامه تثبیت مفصل ران نیاز داشته باشند. متخصص حرکات اصلاحی با دقت فراوان درباره آنچه فرد نیاز دارد بحث خواهد کرد.

مرحله 6: عادی سازی الگوها

درد در ناحیه زانو معمولاً از عادت‌های ضعیف رخ می‌دهد، خواه این روش غیر طبیعی راه رفتن، پرش، فرود، دویدن یا چمباتمه زدن باشد. برای جلوگیری از عود، لطفاً الگوی راه رفتن، روش پرش و فرود، سبک دویدن یا روش چمباتمه زدن را ارزیابی کنید و در صورت لزوم اصلاح کنید. متخصص حرکات اصلاحی با دقت درباره آنچه فرد به طور خاص در رابطه با الگوهای وضعیتی صحیح نیاز دارد بحث خواهد کرد.

مرحله 7: بازیابی سرعت، قدرت، انعطاف‌پذیری و چابکی

بیشتر مبتلایان به درد در ناحیه زانو باید به فعالیت‌های پر سرعت یا تکراری که نیروهای عظیمی را روی زانوی وارد می‌کنند، برگردند. متخصص حرکات اصلاحی فرد را در بازگشت به برنامه صحیح ورزشی راهنمایی می‌کند.

بسته به آنچه که ورزش یا سبک زندگی به دنبال دارد، یک برنامه ورزشی شامل سرعت، چابکی، انعطاف‌پذیری و قدرت آماده می‌شود تا فرد را برای تمرینات خاص ورزشی سبک آماده کند.

مرحله 8: بازگشت به ورزش

اگر ورزش می‌کنید، بسته به خواسته‌های ورزش انتخابی خود، ممکن است به تمرینات خاص ورزشی و یک برنامه تمرینی پیشرفته نیاز داشته باشید تا بتوانید بازگشت ایمن و بدون آسیب به ورزش انتخابی خود را فراهم کنید.

متخصص حرکات اصلاحی اهداف، بازه‌های زمانی و برنامه‌های تمرینی را با فرد در میان می‌گذارد تا فرد را برای بازگشت کامل و ایمن به ورزش آماده کند. نتیجه مطلوب یک برنامه توان‌بخشی کامل، فرد را با سرعت، قدرت، چابکی، انعطاف‌پذیری و عملکرد کامل آماده می‌کند و احتمال آسیب دیدگی در آینده را به حداقل می‌رساند.

بریس کشکک زانو

بریس کشکک زانو می‌تواند به عنوان جایگزینی برای چسب زدن روی زانو مفید باشد؛ اما قبل از انتخاب روش درمان در مورد کندرومالاسی کشکک، حتماً باید با یک متخصص حرکات اصلاحی مطمئن مشورت شود.

مفصل تیبیا فیبولار فوقانی (STFJ) فرد به عنوان مفصل تیبیا فیبولار پروگزیمال نیز شناخته می‌شود. این مفصل بین استخوان درشت نی و فیبولا (استخوان‌های پایین پا) و در زیر قسمت خارجی زانوی فرد است. مفصل تیبیا فیبولار فوقانی در اجازه دادن به حرکات پیچشی پا و همچنین انتقال بار بین پاها ضروری است.

رباط‌ها و کپسول‌های مفصلی برای ایجاد ثبات در هنگام حرکت و تحمل وزن، مفصل را احاطه کرده‌اند. نکته مهم این است که عصب پرونئال (عصبی که قسمت پایینی پا و انگشتان را تأمین می‌کند) در قسمت بالای استخوان فیبولا قرار می‌گیرد و در صورت وارد شدن آسیب به مفصل تیبیا فیبولار فوقانی می‌تواند به خطر بیفتد.

[sc name=”didar”][/sc]

عوامل آسیب مفصل تیبیا فیبولار فوقانی

آسیب مفصل تیبیا فیبولار فوقانی معمولاً به دنبال یک حادثه آسیب زا در زانو رخ می‌دهد. سایر دلایل اختلال عملکرد در این زمینه عبارت‌اند از:

آرتروز

بیومکانیک ضعیف مفاصل زانو یا مچ پا

نیروهای تکراری که به زانو و مچ پا وارد می‌شوند

عدم تعادل عضلات در اندام تحتانی

وجود سایر آسیب‌های جسمی، به عنوان مثال گانگلیون، نئوپلاسم ها

تحرک پذیری (حرکت کافی) مفصل تیبیا فیبولار

تحرک بیش از حد (حرکت بیش از حد) مفصل تیبیا فیبولار

خستگی

علائم آسیب مفصل تیبیا فیبولار فوقانی

آسیب‌های مؤثر بر مفصل تیبیا فیبولار فوقانی ممکن است همراه با آسیب دیدگی سایر مفاصل زانو باشد یا نباشد. علائم آسیب مفصل تیبیا فیبولار فوقانی معمولاً شامل موارد زیر است:

درد در قسمت خارجی زانو

تورم موضعی مفصل تیبیا فیبولار فوقانی

دردی که با فعالیت‌های تحمل کننده وزن تشدید می‌شود، به ویژه در مواردی که بارهای زیادی در اندام تحتانی بر اثر عواملی مانند دویدن، تغییر جهت سریع یا پریدن بر مفصل وارد می‌شود.

احساس ضعف یا بی حس شدن در اطراف زانو

اگر از ناحیه مفصل تیبیا فیبولار فوقانی آسیب دیدید و عصب پرونئال تحت تأثیر قرار گرفت، ممکن است سوزن سوزن شدن یا بی حسی در ساق پا و کف پاها را نیز تجربه کنید.

همچنین ممکن است ضعف پا یا مچ پا را هم تجربه کنید.

تشخیص آسیب مفصل تیبیا فیبولار فوقانی

در معاینه، متخصص حرکات اصلاحی یا پزشک ورزشی مفصل تیبیا فیبولار فوقانی فرد را ارزیابی می‌کند. با معاینه و لمس، پایداری مفصل را آزمایش می‌کند معمولاً همان مواردی است که برای تشخیص آسیب دیدگی مفصل تیبیا فیبولار فوقانی لازم است. برای تأیید تشخیص ممکن است از MRI ​​استفاده شود.

درمان آسیب مفصل تیبیا فیبولار فوقانی

تمرینات اصلاحی

فیزیوتراپی

اکثر بیمارانی که دچار آسیب تیبیا فیبولار فوقانی هستند، با توان‌بخشی مناسب، در عرض چند هفته پس از آسیب، بهبود می‌یابند.

هدف از درمان فرد به کمک تمرینات اصلاحی و توان‌بخشی:

درد و التهاب را کاهش دهد

دامنه حرکت مفصل را عادی کند

عضلات اندام تحتانی فرد را تقویت کند

تراز بندی استخوان کشکک (کلاهک زانو) را بهبود ببخشد

طول عضلات فرد را عادی کند

انعطاف پذیری، چابکی و تعادل فرد را بهبود ببخشد

تکنیک و عملکرد فرد را بهبود ببخشد، به عنوان مثال راه رفتن، دویدن، چمباتمه زدن، جست و خیز و فرود

احتمال آسیب دیدگی مجدد را به حداقل برساند.

در مواجه با آسیب تیبیا فیبولار فوقانی اکیداً پیشنهاد می‌شود که درباره آسیب با یک متخصص حرکات اصلاحی و آسیب شناسی، پزشک ارتوپد و متخصص تمرینات ورزشی، پزشک ورزشی یا جراح زانو صحبت کنید. این ارزیابی دقیق‌ترین اطلاعات راجع به آسیب دیدگی خاص و برنامه توان‌بخشی را به فرد ارائه می‌دهد.

عمل جراحی تیبیا فیبولار فوقانی

بیشتر آسیب‌های مفصل تیبیا فیبولار فوقانی با درمان محافظه کارانه با موفقیت برطرف می‌شوند. در موارد شدید، ممکن است نیاز به جراحی داشته باشید. خطرات جراحی شامل عفونت، بی ثباتی مداوم و درد، سفتی و مشکل در بازگشت به سطح فعالیت قبلی فرد است. خبر خوب این است که بیشتر از 90٪ بیماران هیچ عارضه‌ای بعد از عمل جراحی ندارند.

توان‌بخشی پس از جراحی تیبیا فیبولار فوقانی

توان‌بخشی زانو و انجام تمرینات اصلاحی و ورزشی مناسب بعد از عمل یکی از مهم‌ترین جنبه‌های جراحی زانو است که اغلب از آن غفلت می‌شود. موفق‌ترین و سریع‌ترین نتایج ناشی از راهنمایی و نظارت یک متخصص حرکات اصلاحی و متخصص تمرینات ورزشی باتجربه است.

توان‌بخشی فرد پس از جراحی زانو بر روی بازگرداندن کامل حرکت، انعطاف پذیری، قدرت و استقامت زانو است. فرد همچنین به تعادل و مهارت آموزی مجدد در فعالیت‌های ورزشی یا عملکردی خاص خود نیاز دارد.

جلوگیری از آسیب مفصل تیبیا فیبولار فوقانی

چندین کار وجود دارد که می‌توانید برای کاهش خطر ابتلا به آسیب دیدگی در ناحیه تیبیا فیبولار انجام دهید. این موارد شامل:

اصلاح بیومکانیک ضعیف مفاصل زانو یا مچ پا

برنامه تمرینات گرم کننده و کششی کافی قبل و بعد از ورزش

اصلاح عدم تعادل عضلات اندام تحتانی

استفاده از کفش و کفی کفش مناسب در حین ورزش

از افزایش ناگهانی دفعات یا شدت تمرین خودداری کنید

با وجود آسیب مفصل تیبیا فیبولار فوقانی به انجام دوباره فعالیت ورزشی برنگردید

ورزشکاران گاهی اوقات دچار آسیب دیدگی فوقانی مفصل تیبیا فیبولار می‌شوند که در بازگشت به ورزش خود مشکلات خاصی دارند. تکمیل برنامه توان‌بخشی کامل و تخصصی خود که توسط متخصص حرکات اصلاحی تجویز شده است بسیار مهم است تا در اسرع وقت و با خیال راحت فرد بتواند به ورزش برگردد.

سندرم خروجی قفسه سینه یک وضعیتی پیچیده است که در آن عروق خونی و یا اعصاب هنگام خروج از قفسه سینه به دام افتاده یا تحت فشار قرار می‌گیرند. سندرم خروجی قفسه سینه در اثر تحت فشار قرار گرفتن شبکه بازویی یا عروق ساب کلاوین هنگام خروج از گردن به ناحیه شانه و عبور از زیر دنده اول ایجاد می‌شود.

آناتومی محل سندرم خروجی قفسه سینه

ساختارهایی که معمولاً در سندرم خروجی قفسه سینه به خطر می‌افتند عبارت‌اند از:

شریان ساب کلاوین

رگ ساب کلاوین

ریشه‌های پایین شبکه بازویی (دسته اعصاب تأمین کننده قسمت بالای بدن و بازوها)

این ساختارها ممکن است در 3 قسمت فشرده شوند:

بین عضلات مقیاس قدامی و میانی گردن

بین استخوان ترقوه و دنده اول

در زیر فرایند کوراکوئید لبه شانه

انواع سندرم خروجی قفسه سینه

2 طبقه بندی اصلی برای سندرم خروجی قفسه سینه وجود دارد: عروقی و عصبی

سندرم خروجی قفسه سینه عروقی

2٪ موارد

تحت فشار قرار گرفتن رگ‌های خونی خروجی از قفسه سینه (شریان یا ورید ساب کلاوین)

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.

سندرم خروجی توراسیک عصبی

98٪ موارد

1. سندرم خروجی توراسیک عصبی واقعی:

فشرده سازی اعصاب موجود در قفسه سینه به دلیل ناهنجاری بافت استخوانی یا بافت نرم.

2. سندرم خروجی توراسیک علامت دار:

تحت فشار قرار گرفتن متناوب اعصاب و عروق خونی به علت تکرار نیروهای وارده از وضعیت بد بدنی، فعالیت شغلی یا فعالیت ورزشی (واتسون و همکاران، 2009)

علائم سندرم خروجی قفسه سینه

سندرم خروجی قفسه سینه با این موارد مشخص می‌شود:

احساس درد، تغییر در احساس لمس و ضعف اندام فوقانی.

درد یا ناراحتی اغلب در بالا یا زیر استخوان ترقوه احساس می‌شود و ممکن است از پایین بازو به بالا و به عضلات گردن انتشار یابد.

تغییر در احساس به لمس و دما در بازو و دست نیز با این وضعیت همراه است.

علائم به طور کلی با بلند شدن بازو به سمت بالا یا چرخاندن سر یا گردن به طور ناگهانی به طرفین تشدید یا بیشتر می‌شوند (Lindgren & Oksala، 1995).

علائم متفاوت است و اغلب تمایز آن‌ها از سایر آسیب‌های شانه مانند آسیب روتاتور کاف یا رادیکولوپاتی گردن (عصب گیر افتاده) دشوار است.

سندرم خروجی قفسه سینه عروقی

احساس سوزن و سوزن شدن یا بی حسی در بازو و دست

نبض شریانی کاهش یافته یا اصلاً وجود ندارد

ایجاد تورم، سردی، تغییر رنگ در بازو و دست

احساس سفتی، خستگی و سنگینی در بازو (واتسون و همکاران، 2009)

سندرم خروجی توراسیک عصبی

احساس درد در گردن، در ناحیه استخوان ترقوه، قفسه سینه، قسمت فوقانی پشت، شانه، بازو، دست

احساس سوزن و سوزن شدن و بی حسی در انگشتان

احساس ضعف در بازو و دست

از دست دادن مهارت و هماهنگی در فعالیت‌های دستی

اسپاسم عضله در بازو و دست

احساس سفتی، خستگی و سنگینی در بازو

احساس درد در هنگام استراحت و احساس بیشتر درد در شب

احساس سرگیجه و سردرد (واتسون و دیگران، 2009)

عوامل خطر برای سندرم خروجی قفسه سینه

ناهنجاری‌های استخوانی، به عنوان مثال وضعیت بد دنده اول به طوری که غیر طبیعی باشد، همچنین غیر طبیعی بودن دنده‌ی متصل به عضلات گردن

وارد شدن ضربه به قفسه سینه

قرارگیری بدن در وضعیت بد

انجام مشاغل یا فعالیت‌های ورزشی که شامل حرکات تکراری و سنگین هستند

افزایش وزن و نداشتن تناسب اندام

علائم معمول خروجی قفسه سینه

علائم ممکن است با فعالیت‌هایی که باعث ایجاد حرکت بازو و دست در بالای سر می‌شوند افزایش یابد.

متخصصان حرکات اصلاحی با انجام آزمایشاتی خاص به مواردی که می‌توانند پاسخ مثبت داشته باشند برخورد می‌کنند و به کمک نتایج، این آسیب را تشخیص می‌دهند که این آزمایشات شامل موارد زیر است:

مانور Costoclavicular، آزمون Roo یا تست Adson.

زمانی که متخصصان حرکات اصلاحی به سندرم خروجی توراسیك مشكوك هستند، ممكن است اشعه ایكس ستون فقرات گردنی را برای بررسی وجود مشکل در دنده گردنی یا روند غیر طبیعی و برجسته C7 كه می‌تواند در ایجاد علائم مؤثر باشد، در نظر بگیرند. برای رد سایر دلایل می‌توان از آزمایش‌های اضافی (به عنوان مثال MRI، EMG) استفاده کرد تا به درمان مؤثر دست یافت.

تمرینات اصلاحی و سندرم خروجی قفسه سینه

مشاوره و آموزش وضعیت صحیح بدنی

ارزیابی و مداخله ارگونومیک

پرهیز از انجام فعالیت‌های تشدید کننده درد و آسیب

اصلاح موقعیت شانه افتاده (واتسون و همکاران، 2010)

تقویت عضلات تثبیت کننده لبه شانه

افزایش دامنه حرکتی ستون فقرات، قفسه سینه و دنده اول

ماساژ دادن عضلات گردن، قفسه سینه و عضلات فوقانی کمر

تمرینات مخصوص سرخوردگی مفصل و اعصاب

باید توجه داشت در صورت بروز سندرم خرجی قفسه سینه فقط در صورت عدم موفقیت درمان محافظه کارانه، باید جراحی در نظر گرفته شود (مک کینون و نواک، 2002) برای یافتن بهترین راه درمان، حتماً باید از راهنمایی‌های یک متخصص حرکات اصلاحی استفاده کنید.

انواع درمان سندرم خروجی قفسه سینه

درمان خروجی قفسه سینه بسته به ساختار ایجاد کننده علائم فرد به طور قابل توجهی متفاوت خواهد بود.

متخصصان حرکات اصلاحی با توجه به این علائم و ویژگی‌های فردی بهترین درمان و بهترین روش را تجویز خواهند کرد.

تاندینوپاتی دو سر استخوان(التهاب عضله دو سر بازویی)، اصطلاحی است در آسیب‌های عضله دو سر بازویی که شامل موارد زیر است:

تاندونیت یا التهاب عضله دو سر بازویی (تاندون ملتهب).

تاندینوز عضله دو سر (تاندون دژنراتیو غیر التهابی).

تنوسینوویت دو سر بازویی (غلاف ملتهب تاندون).

پارگی تاندون دو سر بازویی (شروع به تحلیل رفتن یا پارگی).

عادت‌های قدیمی به سختی از بین می‌روند و تاندینوپاتی های عضله دو سر سابقه‌ای دارند که به آن‌ها التهاب عضله دو سر بازو یا التهاب مفصل سر استخوان بازو می‌گویند. متخصصان حرکات اصلاحی و پزشکان حرفه‌ای، آسیب‌ها را به عنوان تاندینوپاتی عضله دو سر بازویی توصیف می‌کنند.

محل تاندون عضله دو سر

آشنایی با آناتومی عضله دو سر، در درک تاندینوپاتی عضله دو سر بازویی ضروری است.

این عضله دو سر دارد: سر کوتاه و سر بلند.

و عمدتاً سر بلند عضله دو سر بازویی است که دچار آسیب می‌شود.

سر بلند دو سر از سر استخوان بازو (مفصل گوی) عبور کرده و به قسمت بالای مفصل شانه متصل می‌شود و از طریق فرورفتگی سر استخوان بازو به عنوان تثبیت کننده مفصل شانه عمل می‌کند.

تاندون دو سر از طریق شیاری دو شاخه در قسمت جلوی شانه حرکت می‌کند، جایی که بیشتر التهابات (معمولاً به اصطکاک مربوط می‌شود) رخ می‌دهد. اگر التهاب دلیل آن باشد، فرد یا التهاب عضله دو سر بازو یا تنوسینوویت خواهد داشت.

عوامل ایجاد تاندینوپاتی دو سر بازو

تاندینوپاتی دو سر عضله به طور جداگانه نادر است. استفاده بیش از حد از عضله، گرفتگی تاندون، بی ثباتی مفصل شانه یا ضربه، فرد را مستعد این آسیب می‌کند؛ بنابراین، با سایر آسیب‌های شانه، از جمله سندرم برخورد با روتاتور کاف، پارگی روتاتور کاف، پارگی، آسیب SLAP و بی ثباتی شانه همزیستی دارد. این آسیب در ورزش‌هایی که شامل پرتاب کردن، شناگران، ژیمناست‌ها و برخی از ورزش‌های تماسی می‌شود معمول است. مشاغلی که نیاز به کار بالای سر شانه یا برداشتن وسایل سنگین دارند در معرض خطر هستند.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.

علائم تاندینوپاتی عضله دو سر بازو

مبتلایان به التهاب عضله دو سر و تاندینوپاتی معمولاً این موارد را گزارش می‌دهند:

درد در ناحیه قدامی شانه واقع در بالای شیار دو لبه عضله، گاهی اوقات تا آرنج انتشار می‌یابد.

فعالیت‌هایی که بازو به بالا برده می‌شود معمولاً درد تولید می‌کنند، به ویژه موقعیت‌هایی که ترکیبی از دور شدن و چرخش خارجی است، به عنوان مثال پرتاب کردن

درد با خم شدن شانه، چرخش بازو یا خم شدن آرنج تشدید می‌شود.

بعضی از بیماران ضعف عضلانی و صدا یا احساس ضربه زدن را با حرکات شانه توصیف می‌کنند.

علائم با استراحت و یخ برطرف می‌شود.

تشخیص تاندینوپاتی عضله دوسر باز

بر اساس علائم و سابقه فرد، متخصصان حرکات اصلاحی یا پزشک ممکن است تاندینوپاتی عضله دو سر را پیشنهاد کند. سونوگرافی و MRI بهترین روش برای تأیید تشخیص است. برای مشاوره تشخیصی خاص در مورد آسیب دیدگی شانه، با پزشک و یا متخصص حرکات اصلاحی مشورت کنید.

درمان تاندینوپاتی عضله دو سر

درمان به نوع تاندینوپاتی بستگی دارد؛ و نکته قابل توجه این است که علت تاندینوپاتی نیاز به رسیدگی دارد.

التهاب تاندون دو عضله و یا تاندونیت (تاندون ملتهب)، تنوسینوویت دو سر بازویی (غلاف تاندون ملتهب). به دلیل ماهیت التهابی ممکن است به داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAID) یا تزریق کورتیزون پاسخ مثبت دهند. یخ ممکن است درد را تسکین داده و تورم را کاهش دهد.

تاندینوز عضله دو سر (تاندون دژنراتیو غیر التهابی).

به دلیل ماهیت غیر التهابی، تاندونوز بعید است که به (NSAIDs) یا تزریق کورتیزون پاسخ دهد. ممکن است مضر بوده و در برخی موارد بهبودی را به تأخیر بیندازند. این مشکلات به تمرینات تقویت کننده تاندونی خاصی نیاز دارند که متخصص حرکات اصلاحی توصیه می‌کند.

پارگی تاندون دو سر بازویی (ثانویه به تحلیل رفتن یا پارگی).

مراجعه به جراح ارتوپدی و متخصص حرکات اصلاحی، به خصوص اگر پارگی باشد. به احتمال زیاد در مرحله اولیه فرد قادر به بلند کردن بازو یا خواب راحت نخواهد بود. اولین هدف این است که فرد مقداری استراحت فعال از حالت‌های تحریک کننده درد و حرکات فراهم کند. استراحت فعال به این معنی است که فرد باید از همان اول فعالیتی را که باعث درد شانه شده است متوقف کند و از انجام هر کاری که باعث درد شانه می‌شود خودداری کند.

برای تسکین درد ممکن است لازم باشد که شانه خود را به طور صحیح چسب بزند. در بعضی موارد، ممکن است فرد مجبور باشد که نسبتاً عمودی یا با کمک تکیه گاه یک بالش بخوابد. متخصص حرکات اصلاحی فرد را راهنمایی می‌کند.

یخ یک روش ساده و مؤثر برای کاهش درد و تورم است.

متخصص حرکات اصلاحی برای کمک به فرد در طی این مرحله پر درد از طیف وسیعی از روش‌های تسکین درد، از جمله تحرک مفصل، ماساژ، طب سوزنی یا سوزن خشک استفاده می‌کند.

آموزش و تمرینات اصلاحی و تاندینوپاتی دو سر بازویی

ابتدا باید بدانید که چرا به تاندینوپاتی دو سر بازویی مبتلا شده‌اید.

متخصص حرکات اصلاحی در مورد اینکه چه فعالیت‌ها و وضعیت‌هایی می‌توانند وضعیت فرد را تشدید کنند، صحبت خواهد کرد. همچنین ممکن است لازم باشد تکنیک یا میزان آموزش وضعیت فرد را اصلاح کند.

دامنه حرکت و انعطاف پذیری

متخصص حرکات اصلاحی انعطاف پذیری عضلات و مفصل را ارزیابی کرده و تمریناتی را تجویز می‌کند یا ماساژ را برای دستیابی به دامنه حرکتی مناسب توصیه می‌کند.

بهبود ثبات و مقاومت مفصل

متخصص حرکات اصلاحی باید عملکرد پایداری و حرکتی کتف را مورد بررسی قرار دهد. از آنجا که بی ثباتی مفصل بازو دلیل قابل توجهی در تاندینوپاتی دو سر بازویی است، تمرینات ممکن است شامل موارد زیر باشد:

تقویت عضلات دوسر بازویی

تقویت روتاتور کاف

تثبیت کتف

استحکام پری کاسپولار

اصلاح وضعیت مفصل بازو

در موارد شدید، عمل جراحی ممکن است بی ثباتی منفعل قابل توجهی را اصلاح کند، به عنوان مثال دررفتگی قبلی

حرکت گردن و قفسه سینه

گردن و قسمت فوقانی پشت به وضعیت شانه و کنترل دینامیکی ارتباط دارد. در بعضی موارد، سفتی مفصل یا درد ناشی از التهاب مفاصل گردن می‌تواند درد و عملکرد شانه را به طور مستقیم تغییر دهد. متخصص حرکات اصلاحی در ارزیابی و درمان اختلال عملکرد گردن و قسمت فوقانی کمر مهارت دارد.

بازگرداندن عملکرد طبیعی: سرعت، بار، قدرت و قدرت تصور

درمان تجویز شده توسط متخصص حرکات اصلاحی بسته به نیازهای عملکردی که به طور خاص برای شانه خود نیاز دارید متفاوت خواهد بود. اگر آسیب دیدگی شانه منشأ ورزشی دارد، معمولاً در حین انجام فعالیت‌هایی با سرعت زیاد که نیروهای عظیمی را بر روی بدن وارد می‌کند و یا شامل اقدامات تکراری است (انقباضی و غیر انقباضی) ایجاد می‌شود.

برای جلوگیری از عود مجدد هنگام بازگشت به ورزش، متخصص حرکات اصلاحی، فرد را با تمریناتی برای رفع این مؤلفه‌های مهم توان‌بخشی راهنمایی می‌کند تا از تکرار عوامل آسیب‌زا جلوگیری کرده و عملکرد ورزشی فرد را بهبود بخشد.

بسته به آنچه ورزش یا سبک زندگی برای فرد به دنبال دارد، برای آماده سازی فرد برای تمرینات ویژه ورزش‌های سبک، ممکن است به یک برنامه سرعت، چابکی، قدرت ادراکی و انعطاف پذیری نیاز باشد.

پیشگیری از تاندینوپاتی عضله دو سر بازویی

تاندینوپاتی های دو سر بازویی با موفقیت توان‌بخشی می‌شوند. حتی پارگی تاندون عضله دو سر بازویی همیشه به جراحی نیاز ندارد و می‌تواند با یک برنامه توان‌بخشی و هدایت متخصص حرکات اصلاحی برای از سرگیری عملکرد عالی شانه توان‌بخشی شود. به طور کلی، نسخه‌های التهابی (تاندونیت و تنوسینوویت) سریع‌تر پاسخ می‌دهند. تاندینوز دژنراتیو در حال حاضر دارای مرگ سلول تاندونی است و به یک استراتژی توان‌بخشی طولانی مدت نیاز دارد. بازسازی این آسیب‌های تاندون حتی الامکان ضروری است. با توجه به علت تاندینوپاتی که هم‌زمان با هم وجود دارد برخورد روتاتور کاف یا بی ثباتی شانه است، بازه زمانی می‌تواند بسیار متفاوت باشد.

بازگشت به ورزش یا کار

بسته به خواسته‌های ورزش انتخابی یا شغل خود، فرد به تمرینات خاص ورزشی یا کار و یک برنامه آموزش پیشرفته نیاز خواهید داشت تا بتواند بازگشت امن و بدون آسیب به ورزش یا شغل انتخابی خود را فراهم کند. متخصص حرکات اصلاحی اهداف، چارچوب زمانی و برنامه‌های تمرینی را با فرد در میان می‌گذارد تا فرد را برای بازگشت کامل به ورزش یا کار راهنمایی کند.

چارچوب زمانی مشخصی برای زمان پیشرفت از هر مرحله به مرحله دیگر وجود ندارد. در ارزیابی بالینی متخصص حرکات اصلاحی، عوامل زیادی وضعیت توان‌بخشی آسیب فرد را تعیین می‌کنند. خواهید فهمید که در بیشتر موارد، با ارزیابی و عملکرد بالینی، متخصص حرکات اصلاحی بین مراحل توان‌بخشی یکپارچه پیشرفت خواهد کرد. همچنین توجه به این نکته مهم است که متخصص حرکات اصلاحی هر پیشرفت را کنترل می‌کند و تلاش برای پیشرفت خیلی زود به سطح بعدی می‌تواند منجر به آسیب دیدگی و ناامیدی شود.

سندرم ITB (سندرم ایلیوتیبیال) یکی از علل شایع آسیب در زانوی دوندگان است و می‌تواند تا 22٪ از آسیب‌های بیش از حد در دونده‌ها را به خود اختصاص دهد. این مشکل نتیجه‌ی یک ضربه مکرر است تا یک حادثه خاص، که به دلیل تمرینات مکرر و بیش از حد در این افراد به وجود می‌آید.

نوار ایلیوتیبیال به یک برجستگی استخوانی (کندیل استخوان ران) در قسمت خارجی زانو متصل می‌شود. با حرکت به سمت جلو و عقب روی این نقطه نازک می‌لغزد. این لغزش تکراری می‌تواند اصطکاک اضافی ایجاد کند، به ویژه هنگامی که زانو در زاویه 30 درجه خم شود که این اتفاق معمولاً هنگامی رخ می‌دهد که پای فرد هنگام دویدن به زمین برخورد می‌کند. به این منطقه از زاویه 30 درجه خم شدن زانو، «ناحیه برخورد» یا تحت فشار قرار گرفتن ساختارهای تحریک شده در قسمت خارجی زانو گفته می‌شود، در نتیجه سندرم ایلیوتیبیال باند ایجاد می‌شود.

ITB یا سندرم ایلیوتیبیال باند، یک نوار نازک و بلند است که از قسمت خارجی ران پایین می‌آید. در قسمت بالایی ران به عضله کشنده نیام پهن یا عضله تنسور فاسیا لاتا و عضلات باسن متصل شده و در قسمت پایین آن به استخوان درشت نی (استخوان پایین پا) و کندیل ران در قسمت تحتانی استخوان ران متصل می‌شود.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.

علت سندرم ایلیوتیبیال باند

در درجه اول سندرم ایلیوتیبیال باند ناشی از تغییر بیومکانیک بدن در حال اجرای فعالیت به دلیل عدم تعادل عضلانی است. بیومکانیک بدن فرد می‌تواند به دلیل عدم تعادل عضلات (ضعف یا گرفتگی)، خستگی و مشکلات فیزیکی تغییر کند. شایع‌ترین علل عبارت‌اند از:

بیومکانیک ضعیف بدن ( به خصوص در تکنیک دویدن) که به طور عمده فرد زانوها و ران‌ها را به داخل می‌چرخاند.

عضلات مفصل ران و باسن ضعیف است.

عضلات چرخاننده مفصل ران ضعیف است.

عضله چهار سر ران ضعیف است.

عضلات اصلی حرکات پا ضعیف هستند.

کنترل قوس کف پا ضعیف است.

از کفش‌های فرسوده یا نامناسب استفاده می‌شود.

مسافت پیموده شده در تمرین و آموزش به طور ناگهانی افزایش می‌یابد.

تمرین بیش از حد بر روی زمین‌های ناهموار مانند تپه‌ها (عمدتاً سرازیری) انجام می‌شود.

دویدن‌های استقامتی (ماراتن‌های کامل و ماراتن‌های شدید) بیش از حد و به طور مکرر انجام می‌شود.

علائم سندرم ایلیوتیبیال باند

درجات مختلفی از سندرم ایلیوتیبیال باند وجود دارد. شایع‌ترین علائم عبارت‌اند از:

احساس درد تیز یا سوزش دقیقاً بالای قسمت خارجی زانو

دردی که با ادامه دویدن یا سایر فعالیت‌های تکراری بدتر می‌شود

تورم در قسمت خارجی زانو.

درد در هنگام خم شدن زودرس زانو

شروع تدریجی علائم که در صورت ادامه بیش از چهار هفته باعث ایجاد تداخل در ورزش یا فعالیت‌های سنگین می‌شود.

تشخیص سندرم ایلیوتیبیال باند

در معاینه، متخصص حرکات اصلاحی یا پزشک ورزشی فرد علائم سندرم ایلیوتیبیال باند را معاینه و بررسی می‌کند. تشخیص سریع و حیاتی سندرم ایلیوتیبیال باند، کشف این مسئله است که «چه چیزی باعث ایجاد سندرم ایلیوتیبیال باند» می‌شود. اگر این مورد مشخص نشود، سندرم ایلیوتیبیال باند در زمان بازگشت به فعالیت ادامه خواهد یافت. با یک ارزیابی دقیق، به ندرت برای تأیید تشخیص فرد، متخصص حرکات اصلاحی به تصویربرداری احتیاج دارد و به کمک آزمایشات مخصوص و معاینات به راحتی این مشکل را تشخیص می‌دهد.

درمان سندرم ایلیوتیبیال باند

تمرینات اصلاحی و سندرم ایلیوتیبیال باند

بسیاری از بیماران مبتلا به سندرم ایلیوتیبیال باند در عرض چند هفته پس از آسیب، احساس بهتری دارند. هدف از درمان با تمرینات اصلاحی:

تشخیص سریع علت واقعی ابتلا به سندرم ایلیوتیبیال باند و یافتن بهترین راه درمان.

انجام تمرینات اصلاحی درد و التهاب حاد را کاهش می‌دهد.

جهت کاهش فعالیت ورزشی و جلوگیری از عود آسیب وارد شده، به فرد کمک می‌کند برنامه ورزشی یا تمرینی خود را اصلاح کند.

انجام تمرینات اصلاحی دامنه حرکتی مفصل یا ران را در حالت صحیح قرار داده و افزایش می‌دهد.

تمرینات اصلاحی عضلات زانو، ران و پا را تقویت می‌کند.

انجام تمرینات اصلاحی طول عضلات اندام تحتانی خود را در حالت صحیح تقویت می‌کند.

انجام تمرینات اصلاحی قدرت انعطاف‌پذیری، چابکی و تعادل خود را بهبود می‌بخشد.

فرد به کمک برنامه‌های تمرینی و اصلاحی، تکنیک و عملکرد دویدن و انجام فعالیت‌های مکرر خود را اصلاح می‌کند.

جراحی سندرم ایلیوتیبیال باند

در موارد شدید، برخی از بیماران ترجیح می‌دهند که نوار ایلیوتیبیال را با جراحی آزاد کنند که به آن روش طولانی شدن Z می‌گویند. این به معنای برداشتن قسمت تحریک کننده بافت نرم در قسمت خارجی زانوی فرد است. این نوع جراحی آخرین چاره برای درمان سندرم ایلیوتیبیال باند است، زیرا در بیشتر موارد افراد مبتلا به سندرم ایلیوتیبیال باند به خوبی به درمان با تمرینات اصلاحی و توان‌بخشی پاسخ می‌دهند. توان‌بخشی بعد از عمل جراحی سندرم ایلیوتیبیال باند یکی از مهم‌ترین جنبه‌های جراحی است که اغلب غفلت از آن می‌شود. موفق‌ترین و سریع‌ترین نتایج ناشی از راهنمایی و نظارت یک متخصص تمرینات ورزشی و حرکات اصلاحی با تجربه است. خطرات جراحی شامل عفونت، بی ثباتی مداوم و درد، سفتی و مشکل در بازگشت به سطح فعالیت قبلی فرد است.

سندرم درد گردن بازو یا درد گردن بازو ، اصطلاحاتی عامیانه است که شامل انواع مختلفی از عوامل مؤثر بر درد گردن یا قسمت فوقانی کمر می‌باشد که شامل برخی علائم در بازو نیز هست. شایع‌ترین نوع درد در ناحیه گردن، درد بین گردن و شانه است که مشخصاً نشان دهنده‌ی رابطه‌ای بین عضلات گردن و شانه است. سندرم درد گردن بازو مختص اختلالات عملکردی است که علائم مربوط به پایین بازو را نشان می‌دهد و احتمال ایجاد فشار عصبی یا فشرده سازی عصبی غیر طبیعی را نیز دارد.

دلایل شایع سندرم درد گردن بازو

نورودینامیک غیرطبیعی

رادیکولوپاتی عضلات گردن – اعصاب تحت فشار

سندرم خروجی قفسه سینه

سندرم تونل کارپال

آسیب و فشار در حرکات تکراری

آرنج تنیس بازان

عوامل ایجاد تنش عصبی غیر طبیعی

تنش عصبی به میزان کشیدگی عصب در حالت استراحت و یا حین حرکت اشاره دارد. افزایش غیرطبیعی کشش عصبی زمانی اتفاق می‌افتد که عصب در هر جای مسیر خود گرفتار یا محدود شود. دلایل عمده این امر شامل محدودیت در تحرک مفصل گردن، التهاب در رابط‌های بافت نرم یا اسپاسم عضلات در اطراف یک عصب است. تنش عصبی را می‌توان با تغییر وضعیت بازو کم یا زیاد کرد. موقعیت‌های مختلف بازو، شاخه‌های مختلف عصبی را هدف قرار می‌دهد و باعث ایجاد تنش‌های بسیاری در آن محل می‌شود. متخصص حرکات اصلاحی در ارزیابی نورودینامیک (تحرک عصب) بدن فرد بسیار با تجربه است و می‌تواند به بهترین نحو فرد را در این مسیر راهنمایی کند. برای این کار از آزمایشات مختلفی استفاده می‌کند که در تشخیص نوع آسیب و درد کمک کننده هستند.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.

علائم سندرم درد گردن بازو

گردن درد، سفتی یا درد در بازو

احساس سوزن و سوزن شدن در گردن و بازو

بی حسی در عضلات

ضعف عضلات

احساس سوزش، درد شدید یا خسته کننده که از گردن به پایین بازو انتشار می‌یابد.

محل درد با اعصاب عضلات و پوست در تماس است، به همین دلیل است که ممکن است فقط در انگشتان 4 و 5 یا انگشتان 2 و 3 یا بی حسی یا احساس سوزش در قسمت خارجی آرنج خود احساس کنید، اما این علائم معمولا در داخل اندام حس نمی‌شود.

علائم معمولاً در اعصاب خاصی قابل تشخیص است که این امر به تشخیص سندرم درد گردن بازو کمک خواهد کرد. مهم است که متخصص حرکات اصلاحی خود را در مورد هرگونه تغییر در مکان و درجه علائم در جریان قرار دهید تا با توجه به تغییرات ایجاد شده تمرینات اصلاحی مورد نیاز جهت بهبودی طراحی شود.

تشخیص سندرم درد گردن بازو

ماهیت علائم فرد در تمایز بین سندرم درد گردن بازو و سایر دلایل درد بازو بسیار مفید است. علاوه بر این، متخصص حرکات اصلاحی می‌تواند با انتقال بازو به موقعیت‌های خاص و انجام آزمایشات مختلف، فشار عصبی غیر طبیعی را تشخیص دهد تا حرکت هر عصب هنگام حرکت به سمت پایین بازو را آزمایش کند و به راحتی مشکل را تشخیص دهد.

دامنه حرکت در طرف آسیب دیده فرد با طرف سالم مقایسه می‌شود تا مشخص شود که چه حرکتی برای فرد طبیعی است. هنگامی که وجود تنش عصبی غیرطبیعی تأیید شد، متخصص حرکات اصلاحی یک سری آزمایشات برای تعیین منطقه و ساختارهایی که حرکت عصب را محدود می‌کنند نیز انجام می‌دهد.

درمان درد سندرم گردن بازو

تنش عصبی غیرطبیعی به طور معمول با درمان اختلال عملکرد اولیه برطرف می‌شود. معمولاً این محل در ناحیه گردن یا قسمت فوقانی پشت فرد است، جایی که عصب از کانال نخاع خارج می‌شود.

متخصص حرکات اصلاحی از مجموعه‌ای از ابزارهای درمانی و تمرینات درمانی و اصلاحی برای کاهش درد و التهاب، بازیابی حرکت کامل مفصل و عادی سازی فعالیت عضلات در محل اختلال استفاده می‌کند. این موارد ممکن است شامل:

درمان حرارتی، طب سوزنی، الکتروتراپی، تکنیک‌های ضربه زدن، ماساژ بافت نرم، تکنیک‌های تراز مفصل، کشش عضلات و تمرینات نورودینامیکی و تمرینات درمانی و اصلاحی باشد. متخصص حرکات اصلاحی در فنونی متخصص است که بهترین نتیجه را برای فرد خواهد داشت و توان‌بخشی فرد را برای دستیابی به اهداف عملکردی خود و حفظ آن‌ها متناسب می‌کند.

به کمک متخصص حرکات اصلاحی چه نتایجی را می‌توانید انتظار داشته باشید؟

درد ناحیه گردن و بازو به طور کلی با رفع اختلالات عملکرد اولیه به طور کامل برطرف می‌شود.

دامنه حرکتی مفاصل افزایش می‌یابد.

فرد می‌تواند به تدریج به فعالیت‌های گذشته خود ادامه دهد.

باید توجه داشت که مدت زمان بهبودی اغلب تحت تأثیر مدت زمان بروز علائم است.

در بیشتر موارد، در چند جلسه اول تمرین درمانی و حرکات اصلاحی می‌توانید انتظار کاهش چشمگیر علائم بازو را داشته باشید. در برخی موارد، ممکن است یک اختلال عملکرد موضعی در بازو نیز وجود داشته باشد. این حالت در شرایطی مانند سندرم تونل کارپال و آرنج تنیس بازان بیشتر مشاهده می‌شود که برای امکان بهبود کامل هر دو منطقه نیاز به درمان طولانی مدت و مختص خود است.

برای انجام تمرینات صحیح و نتیجه بخش حتما باید به متخصصان حرکات اصلاحی ماهر و با تجربه مراجعه شود که بتوانند در کمترین مدت زمان به کاهش درد و درمان کامل کمک کنند.

شایع‌ترین علت آسیب و مشکل زانو، آرتروز زانو (OA) است. آرتروز زانو یک بیماری مخرب زانو است که در آن غضروف مفصلی مفصل زانوی فرد به تدریج از بین می‌رود و استخوان زیرین را نشان می‌دهد. با پیشرفت آرتروز زانو، خارهای استخوانی نیز در پاسخ به تغییر توزیع بار و بیومکانیک، در مفصل زانو و اطراف آن ایجاد می‌شوند. در داخل زانوی فرد، دو مفصل وجود دارد که می‌تواند تحت تأثیر آرتروز زانو قرار گیرد:

مفصل تیبیو فمورال – مفصل بین استخوان ران (استخوان ران) و ساق پا (تیبیا) و مفصل کشکک ران (مفصل بین کاسه زانو و خود استخوان ران).

عوامل بروز آرتروز زانو

عوامل مختلفی وجود دارد که افراد را مستعد ابتلا به آرتروز در مفاصل زانو می‌کند، این موارد در زیر ذکر شده است:

سن و آرتروز زانو

با افزایش سن طبیعی است که سطح مفاصل، به ویژه مفاصل عمده تحمل وزن اندام تحتانی، فرسوده شوند.

توانایی ترمیم غضروف مفصل نیز با افزایش سن کاهش می‌یابد.

وزن و آرتروز زانو

وزن فرد به طور مستقیم بر میزان تحمل بار مفاصل اندام تحتانی فرد در حین انجام فعالیت‌هایی که مجبور به تحمل وزن است تأثیر می‌گذارد.

آسیب قبلی مفصل زانو و آرتروز زانو

آسیب قبلی به زانوی فرد می‌تواند بیومکانیک مفصل زانوی فرد را تغییر دهد. این امر منجر به توزیع غیر عادی بار در زانو در کارهای روزمره می‌شود؛ و مشکلاتی نظیر آرتروز زانو را به دنبال دارد.

ژنتیک و آرتروز زانو

ژنی که غضروف مفصل زانوی فرد را تولید می‌کند، گاهی اوقات معیوب است و می‌تواند منجر به کاهش تولید غضروف، پایین آمدن استحکام غضروف و در نتیجه تخریب غضروف روی سطوح مفصلی شود.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.

مشاغل یا ورزش‌هایی که به طور مکرر مفصل زانوی فرد را درگیر می‌کنند.

فشار وارده بر زانو و مفاصل آن جهت تحرک و فعال بودن مفصل ضروری است؛ اما تکرار فعالیت‌هایی که بیش از حد مفصل زانو را درگیر می‌کنند، مانند چمباتمه زدن، بلند کردن اجسام سنگین و دویدن نادرست و بیش از حد، با بروز زودرس آرتروز زانو مرتبط است.

علائم آرتروز زانو

درد در زانو اغلب با شروع و پیشرفت تدریجی، در ابتدا در صبح یا بعد از دوره‌های بی‌تحرکی بیشتر است. درد در زانو اغلب با فعالیت‌های تحمل وزن مانند راه رفتن، بالا یا پایین رفتن از پله‌ها، دو زانو نشستن و چمباتمه زدن تشدید می‌شود. علائم آرتروز زانو عبارت است از:

سفتی زانو

تورم زانو

احساس گرما در اطراف زانو

قفل کردن زانو

کاهش قدرت عضلات اندام تحتانی

تشخیص آرتروز زانو

متخصص حرکات اصلاحی یا پزشک از نحوه توضیح فرد از علائم مشکل زانو و مقایسه آن با علائم آرتروز زانو به بروز آرتروز مشکوک خواهد شد. متخصص حرکات اصلاحی همچنین یک سری آزمایشات زانو را انجام می‌دهند که به شناسایی علائم آرتروز زانو در فرد کمک می‌کند. همچنین ممکن است از اشعه ایکس برای تأیید تشخیص و همچنین تعیین محل و درجه آرتروز زانوی فرد استفاده شود.

درمان آرتروز زانو

تمرین درمانی و آرتروز زانو

آرتروز زانو یک بیماری دژنراتیو است. درمان به کمک تمرینات اصلاحی با هدف بهبود علائم بیماری (به عنوان مثال زانو درد، تورم، سفتی) انجام می‌شود و فرد باید در یک یا چند جلسه بعد از انجام تمرینات اصلاحی متوجه تفاوت مثبت شوید. اهداف اصلی تمرینات اصلاحی برای آرتروز زانوی فرد عبارت‌اند از:

درد و التهاب زانو را کاهش می‌دهد.

دامنه حرکتی مفصل زانوی فرد را کنترل می‌کند.

زانوی فرد را تقویت می‌کند: عضلات چهار سر ران و همسترینگ.

اندام تحتانی فرد را تقویت می‌کند: عضلات دو قلو، ران و لگن.

تراز و عملکرد کشکک استخوانی (کلاهک زانو) فرد را بهبود می‌بخشد.

طول عضلات فرد را در حالت عادی قرار می‌دهد.

قدرت انعطاف پذیری، چابکی و تعادل را بهبود می‌بخشد.

تکنیک و عملکرد فرد را بهبود می‌بخشد، به عنوان مثال پیاده روی، چمباتمه زدن.

زانوبند و آرتروز زانو

متخصص حرکات اصلاحی ممکن است استفاده از زانوبند را برای حمایت از زانوی فرد و کمک به درگیر کردن ساختارهای عضلانی توصیه کند. سبک‌های متنوعی وجود دارد و یافتن زانوبند متناسب با نیازهای فردی مهم است که فرد حتماً باید از متخصصان حرکات اصلاحی مشاوره بگیرد!

جراحی و آرتروز زانو

در برخی موارد، بیماران مبتلا به آرتروز زانو ترجیح می‌دهند تحت عمل جراحی زانو قرار گیرند تا به جلوگیری از تحلیل رفتن زانو بپردازند. رایج‌ترین اشکال جراحی برای این بیماری آرتروسکوپ، تعویض جزئی یا کامل زانو است. اگر علائم آرتروز زانوی فرد به یک سطح غیرقابل کنترل رسیده است و نتایج درمان به صورت منفی دیده شده است، شاید ارزش داشته باشد که فرد در مورد گزینه‌های جراحی با پزشک خود صحبت کند.

خطرات جراحی شامل عفونت، بی ثباتی مداوم و درد، سفتی و مشکل در بازگشت به سطح فعالیت قبلی فرد است. خبر خوب این است که بیشتر از 90٪ بیماران مبتلا به آرتروز زانو هیچ عارضه‌ای بعد از عمل جراحی ندارند.

توان‌بخشی زانو پس از جراحی آرتروز زانو

توان‌بخشی زانو بعد از عمل جراحی یکی از مهم‌ترین جنبه‌های جراحی زانو است که اغلب از آن غفلت می‌شود. موفق‌ترین و سریع‌ترین نتایج ناشی از راهنمایی و نظارت یک متخصص حرکات اصلاحی واجد شرایط و آگاه به بیومکانیک زانو است. توان‌بخشی فرد پس از جراحی زانو بر روی بازگرداندن کامل حرکت، قدرت و استقامت زانو تأثیرگذار است. فرد همچنین نیاز به حفظ تعادل، انعطاف پذیری و بازآموزی چابكی خواهد داشت كه به تناسب نیازهای كاربردی خاص فرد باشد و بتواند به راحتی به فعالیت‌های قبلی خود بپردازد.