صافی کف پا یا پس پلانوس (Pes Planus)، حالتی است که در آن تمامی قسمت کف پا، یا بخش اعظم آن، بهخصوص در ناحیه قوس داخلی، کاملاً بر روی زمین قرار میگیرد. این وضعیت ممکن است در حالتی به جز حالت ایستاده مشخص نباشد. بهطورکلی، تشخیص کف پای صاف باید مبتنی بر مدارک و شواهد علمی باشد و صرفاً به نگاه کردن به شخص محدود نشود؛ زیرا ممکن است فرد به عارضه صافی کف پا دچار باشد اما در ظاهر، مشکل محسوس نباشد.
[sc name=”didar”][/sc]
زمان تشخیص کف پای صاف در کودکان و بزرگسالان
در نوزادان و کودکان نوپا به خاطر وجود بافت نرم و چربی، صافی کف پا امری طبیعی است. اما اگر پس از ۴ سالگی، کف پای کودک هنوز هم صاف بود و یا با مشکل در فعالیت و درد پا روبرو شده بود، باید با مراجعه به پزشک، به تشخیص کف پای صاف و سپس درمان او پرداخت. در بزرگسالان، ظاهر این عارضه بسیار محسوستر از کودکان است.
علائم ظاهری و بالینی برای تشخیص کف پای صاف
تشخیص کف پای صاف در ابتدا با مشاهدهی علائم زیر آغاز میشود:
چرخش به داخل (Overpronation): اگر کودک/بزرگسال به جای روی پا، روی قسمت داخلی پا راه میرود.
درد پا و خستگی: درد در حین فعالیتهای تحمل وزن مانند راه رفتن یا دویدن، بهویژه در کف پا، مچ پا، زانو و رانها.
کمردرد: کنترل ضعیف پا و صافی کف پا میتواند باعث کمردرد شود.
مشکلات حرکتی: عدم شرکت در بازیها و فعالیتهای حرکتی، کاهش انرژی و خستگی زودرس هنگام فعالیت.
مشکلات تاندون: ضعف در تاندون آشیل پا یا درد و ورم در قسمت داخلی مچ پا، زیر برآمدگی استخوانی.
فرسودگی کفش: به دلیل چرخش مچ به سمت داخل، لبههای داخلی کفش، بیشتر از سایر نقاط دچار فرسودگی خواهند شد.
ناهماهنگی بدنی: مچ پا و پاهای بیمار در یک راستا قرار نمیگیرد و زانوها و لگن از حالت تراز خارج میشود.
تغییر شکل: مشکل یا تغییر شکل در انگشتان پا.
استفاده اسکنر برای تشخیص کف پای صاف
روشهای معاینه و تشخیص کف پای صاف
چندین روش برای تشخیص کف پای صاف وجود دارد که میتوان با توجه به آنها وجود عارضه را تشخیص داد.
۱. معاینه پاها و تشخیص توسط بیمار یا پزشک
روش رد پا (Wet Test): بیمار پا را ترجیحاً به کمک آب مرطوب کرده و آن را روی کاغذ تیره رنگ قرار میدهد. اگر کف پا صاف باشد، تمامی رد پایتان بر روی کاغذ ظاهر خواهد شد. در غیر این صورت، تنها بخشهایی از پا رد میاندازد.
تست تاندون تیبیال خلفی: پزشک با بررسی تاندون تیبیال خلفی میتواند تشخیص کف پای صاف را تأیید کند. در این تست پزشک از بیمار میخواهد که بر روی یک پا ایستاده و ۳ الی ۵ بار پاشنهی خود را از زمین بلند کند و روی پنجه بایستد. اگر بیمار نتواند این حرکت را به درستی انجام دهد و یا با درد مواجه شود، تاندون خلفی دچار مشکل شده است و تشخیص کف پای صاف تأیید میشود.
۲. انواع آزمایشهای تصویربرداری
اگر بیمار با درد مزمن دست و پنجه نرم کند یا نیاز به بررسی تخصصیتری باشد، از آزمایشهای تصویربرداری زیر استفاده میگردد که بهترین روش برای تشخیص کف پای صاف بهصورت علمی است:
عکسبرداری با اشعهی ایکس : برای مشاهدهی استخوانها و مفاصل پا و بررسی زاویههای ساختاری.
آزمایش {MRI}: برای بررسی تخصصی بافتهای نرم، مانند تاندونها و رباطها که ممکن است دچار ضعف و اختلال باشند.
سی تی اسکن (CT Scan): برای جزئیات بیشتر از ساختارهای استخوانی.
اسکن اولتراسوند (Ultrasound): برای بررسی وضعیت تاندونها و بافتهای نرم بهصورت دینامیک.
۳. استفاده از اسکنرها (ارزیابی تخصصی)
متخصص میتواند با استفاده از اسکنرهایی نیز به بررسی اختلالات کف پای بیمار بپردازد. این اسکنرها در سه مدل مختلف برای تشخیص کف پای صاف طراحی شدهاند که جوابشان معمولاً در کمتر از چند دقیقه حاضر میشود:
اسکن دو بعدی: برای تأیید کف پای طبیعی و تشخیص کف پای صاف یا کف پا با قوس بیش از حد استفاده میشود.
اسکن فشار: این اسکن، فشار وارده از کف پای بیمار را در حال ایستادن (استاتیک) و راه رفتن (دینامیک) اندازهگیری و بررسی میکند.
اسکن سه بعدی: توسط این اسکن، یک قالب دیجیتالی سه بعدی از کف پا تهیه میشود که به وسیلهی آن، کفی طبی برای بیمار ساخته میگردد.
شاخصهای ارزیابی برای تشخیص کف پای صاف
برای تشخیص کف پای صاف و درجهبندی کاملتر این عارضه، شاخصهایی در علم پزشکی تعریف شده است:
روش {Calcaneal Pitch Measurement}: متخصص در این روش زاویهی بین پاشنه و کف پا یا استخوان کالکانئوس را مورد بررسی قرار میدهد و اگر زاویه، کمتر از 17–18 درجه باشد، تشخیص نهایی صافی کف پا خواهد بود.
روش {Meary’s Angle}: در این شیوه زاویهی بین محور طولی استخوان تالوس با اولین استخوان متاتارس، توسط متخصص بررسی میگردد. این روش میتواند سه نتیجه متفاوت را ارائه دهد:
زاویه کمتر از ۴ درجه: صافی خفیف.
زاویه بین ۱۵ تا ۳۰ درجه: عارضه در حد متوسط و پیشرفته.
زاویه بیشتر از ۳۰ درجه: عارضه در دستهی شدید قرار داده خواهد شد.
به عنوان سخن آخر، قابل ذکر است که عارضهی کف پای صاف، چه در کودکان و چه در بزرگسالان، به راحتی توسط متخصص قابل شناسایی است و پس از تشخیص کف پای صاف کامل، درمان مناسب از سوی پزشک تجویز میگردد.
ورزش از سری فعالیت هایی است که فواید بسیاری در زمینههای مختلف دارد. ورزش علاوه بر حفظ سلامتی فواید بیشماری برای درمان عارضههای مختلف مانند کمر درد نیز دارد. اما بهترین ورزش برای گردن درد چیست؟ ورزشهایی که به عنوان درمان برای گردن درد ارائه میشوند حرکات اصلاحی برای گردن درد نام دارند. حرکات اصلاحی برای گردن درد انواع مختلفی دارد. به جهت بهبود سریع گردن درد تنها به انجام یکی از را حرکات اصلاحی بسنده نکنید. انجام مرتب و دقیق انواع حرکات اصلاحی برای گردن درد برای بهبود سریع این عارضه مفید است.
بهترین ورزش برای گردن درد چیست؟
زمانی که میدانید حتی برای درمان گردن درد نیز ورزشهایی وجود دارد شاید از خودتان بپرسید که بهترین ورزش برای گردن درد چیست؟ چه ورزشهایی میتوانند به معنای واقعی کلمه گردن درد را ریشه کن کنند؟
فرم ویزیت آنلاین و رایگان
اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.
در انجام حرکات اصلاحی برای گردن درد چندین نکته وجود دارد که باید بدانید:
بهترین ورزش برای گردن درد ورزشی است که به مشکل شما بیشترین ربط را دارد. چرا که گردن درد و ورزشهای اصلاحی گردن درد هر دو انواع مختلفی دارند. انتخاب حرکات اصلاحی برای گردن درد باید متناسب با نوع عارضه تان باشد.
بهترین ورزش برای گردن درد باید حداقل درد های ناشی از این عارضه را روز به روز کاهش دهد تا به نقطه صفر برسد. حرکتی که برای درمان گردن درد استفاده میکنید نباید درد را افزایش دهد.
فاکتور سن در انتخاب بهترین ورزش برای گردن درد اهمیت دارد. هر شخصی باید با توجه به سن خود بهترین حرکات اصلاحی برای گردن درد را انتخاب نماید.
انواع حرکات اصلاحی و ورزش برای گردن درد
حرکات اصلاحی برای درمان گردن درد دو نوع است. شما باید با توجه به نوع و شدت عارضه تان بدانید که بهترین ورزش برای گردن درد چیست. گاهی ممکن است که بیمار مجبور باشد هر دوی انواع حرکات اصلاحی را انجام دهد.
حرکات اصلاحی برای گردن درد عبارت است از:
حرکات کششی: حرکات کششی به منظور افزایش انعطاف پذیری در عضلات گردن توصیه میشوند. هرچه انعطاف پذیری عضلات و رباط ها بیشتر باشد، به همان مراتب درد گردن نیز کاهش خواهد یافت.
حرکات تقویتی: این حرکات عضلات گردن را تقویت میکند. چرا که در برخی موارد ممکن است درد گردن به دلیل افتادگی عضلات گردن باشد.
انجام انواع حرکات اصلاحی برای گردن درد ترتیب خاصی دارد. در انجام انواع حرکات اصلاحی ابتدا باید تمرینات کششی را انجام دهید تا گردنتان نسبت به انجام تمرینات تقویتی آماده تر باشد.
6 حرکت اصلاحی مختلف برای کاهش درد های گردنی
حرکات اصلاحی برای گردن درد بسیار متعدد و مختلف اند. در این بند قرار است به بررسی 6 مورد از بهترین و مهمترین حرکات اصلاحی برای گردن درد بپردازیم. با توجه به ویژگی های هر حرکت کشف خواهید کرد که بهترین ورزش برای گردن درد چیست.
کشش گردن به راست و چپ
بر روی یک صندلی صاف بنشینید و گردن ، شانه ها و تنه باید مستقیم و در یک امتداد باشند. اول سرتان را به طرف راست به آهستگی بچرخانید. هر جا که درد شروع شود همان حد متوقف شوید. دوباره به وضعیت اول برگردانید. کمی استراحت کنید. در مرحله بعد سر را به طرف چپ بچرخانید حرکت را ۱۰ بار انجام دهید.
کشش سر به راست و چپ
سر را به راست و چپ بچرخانید. برای انجام این حرکت رو صندلی بنشینید و کمرتان را کاملا صاف نگه دارید.
کشش گردن به جلو
گردنتان را به جلو خم کنید. این حرکات را هنگامی انجام دهید که شانه ها و گردن در امتداد هم باشند
کشش سر به عقب
سرتان را به عقب خم کنید. در این حرکت باید سرتان به قدری خم شود که صورتتان صاف به سوی سقف باشد
حرکات اصلاحی برای گردن درد
حرکت چانه
چانه تان را بالا ببرید. با فشار ملایم انگشتان دست سرتان را از قسمت چانه به سمت عقب و داخل فشار دهید. این موقعیت را 5 ثانیه حفظ کنید. سپس حرکت را تکرار کنید
حرکت اسکالن
کشش اسکالن را انجام دهید. در این حرکت باید یکی از شانه ها را به سمت پایین خم کرده و سر را به سمت مخالف آن خم کنید. سپس این حرکت را برای سمت دیگر نیز انجام دهید.
اصول انجام ورزش برای گردن درد چیست؟
اولین اصل برای انجام حرکات اصلاحی برای گردن درد مراجعه به یک شخص متخصص در این زمینه است. به عبارتی انجام حرکات اصلاحی برای گردن درد نباید خودسرانه و بدون تجویز پزشک باشد. چرا که پزشک گردن را معاینه میکند و بهترین تمرینات را با توجه به وضعیت گردنتان به شما پیشنهاد میدهد.
آب درمانی از سالها پیش مورد توجه بوده و امروزه به عنوان یک روش درمانی نوین، کاربرد گستردهای پیدا کرده است. آب درمانی با کاهش درد و تقویت عضلات و مفاصلِ بیمار، دامنهی حرکتی او را هنگام حرکتهای اصلاحی یا فیزیوتراپی افزایش میدهد. اکنون این سوال مطرح میشود که درمان و فیزیوتراپی در خشکی، چه تفاوتی با انجام آنها در آب دارد؟ در این مطلب به بررسی فواید آب درمانی می پردازیم.
آب درمانی چیست؟
آب درمانی یا هیدروتراپی، یک روش درمانی میباشد، که در آن حرکات اصلاحی و فیزیوتراپی در آب انجام میگیرد. افرادی که از درد و عارضههای مفصلی-عضلانی رنج میبرند، دامنهی حرکتی بسیار محدودی در انجام حرکات اصلاحی خواهند داشت. و معمولا انجام این تمرینات برای آنها دردناک خواهد بود. اما آب به علت خواص ویژهای که داراست، با کاهش درد، دامنهی حرکتی بیماران را بهبود میبخشد. در نتیجه فیزیوتراپی و فعالیتهای تجویز شده، موثرتر واقع میشوند. میتوان گفت این روش برای افرادی که به دلیل عارضهای، با ورزش و فیزیوتراپی در خشکی مشکل دارند؛ بهترین پیشنهاد است.
هیدروتراپی برای رفع استرس و تنشهای عصبی نیز، بسیار اثربخش است. روش آبدرمانی برای مشکلات بسیاری میتواند سودمند باشد. از جمله روماتیسم و التهاب مفصلی، آرتروز، دیسک کمر، کمردرد، زانو درد، اضافه وزن و مشکلات مربوط به سلامت روان.
نحوه انجام آب درمانی
ورزش در آب یا همان آب درمانی، مانند دیگر ورزشها ابتدا نیاز به گرم کردن بدن دارد. بدین معنی که اول با نرمشهای سادهای، عضلات خود آماده کنید سپس وارد آب شوید.
هیدروتراپی اصولا در استخرهایی انجام میشود که مجهز به تنظیم فشار و آب سرد و گرم باشند. البته قابل ذکر است نوعی از آبدرمانی را میتوان در منزل نیز، انجام داد. معمولا برای اکثر مشکلات، تمرینهای تجویز شده در آب گرم انجام میگیرد. به طور کلی در بیشتر روشهای آب درمانی، دمای آب بین ۲۹ تا ۳۴ درجه سانتی گراد متغیر است. گرمای مطبوع آب، علاوه بر ایجاد آرامش در بیمار، باعث ریلکس شدن عضلات و کاهش درد و گرفتگی نیز خواهد شد.
قبل از شروع آب درمانی، متخصص با ارزیابی بیمار و شرایط جسمانی او، حرکات و تمرینهایی که برای او مفید است را تجویز میکند. سپس بیمار با انجام تمرینات در آب، به بهبود مفاصل و رفع عارضهی خود اقدام مینماید.
فواید و کاربردهای آب درمانی
وقتی بیمار در آب قرار میگیرد، به میزان ۹۰ درصد از فشار وزن بدن، کاسته می شود. در نتیجه به هنگام فعالیت در آب، فشار کمتری بر مفاصل وارد خواهد شد. پس علاوه بر آرامش بخشی، کاهش استرس و افزایش تعادل بدن، آب درمانی با کاهش درد و گرفتگی بیمار، دامنهی حرکتی او نیز افزایش میدهد.
در مجموع از فواید هیدروتراپی میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
تقویت ماهیچهها وعضلات
بهبود عملکرد قلب و بالا رفتن حجم تنفسی
بهبود جریان خون
آرامبخش عضلات
لاغری شکم و پهلوها
درمان افسردگی و اضطراب
تقویت ماهیچهها
نیروی مقاومت آب، بیشتر از نیروی مقاومت هوا میباشد. در نتیجه هنگام انجام تمرینات ورزشی در آب، عضلات بیشتری درگیر فعالیت خواهند شد. همچنین به دلیل این مقاومت و ویسکوزیتهی طبیعی آب، ماهیچه ها بیشتر از فعالیت در خشکی، تقویت میشوند. این خاصیت آب و آب درمانی میتواند در کاهش دردهای مزمن، مشکلات نخاعی و فعالیت بهتر تمام ماهیچهها مانند فعالیت رودهها در رفع یبوست، نقشی اساسی ایفا کند.
بهبود عملکرد قلب و بالا رفتن حجم تنفسی
مایعات خاصیت ویژهای دارند به نام فشار هیدروستاتیک. از آنجایی که آب از هوا چگالی بیشتری دارد، فشار بیشتری به بدن در آب اعمال میگردد. در نتیجه فعالیت در آب، عملکرد قلب، ریه و ششها بهبود میبخشد.
بهبود جریان خون
همانطور که پیشتر اشاره کردیم، بیشتر مراحل آب درمانی در آب گرم انجام میشود. به همین علت با انجام فعالیت در آب گرم، گردش خون بهبود پیدا کرده و افزایش مییابد. بهبود گردش خون علاوه بر زیباسازی پوست و مو، میتواند برای افرادی که ماهیچههای قلب ضعیفی دارند نیز، بسیار موثر واقع شود.
آرام بخش عضلات
گرمای آب، رگهای خونی را منبسط میکند. در نتیجه با افزایش سوخت و ساز عضلات، گرفتگی و اسپاسم را برطرف نموده و باعث استراحت عضلات میشود. در آب درمانی میتوان با هدایت آب به قسمتهایی از بدن بیمار، حالت ماساژ را ایجاد نمود و به ریلکس شدن عضلات، درمان استرس و کمبود خواب بیمار، کمک شایانی کرد.
لاغری شکم و پهلوها
افرادی که به علت اضافه وزن، دامنهی حرکت پایینی در انجام ورزشها دارند؛ میتوانند با آب درمانی
و انجام تمرینات در آب، به لاغری خود سرعت دهند. هنگامی که فردی وارد آب میشود، وزن خود را کمتر احساس میکند. این حس سبکی میتواند برای فعالیت این افراد، مفید باشد.
درمان افسردگی و اضطراب
تمام فواید و ویژگیهایی که پیشتر ذکر کردیم، همه میتوانند باعث رضایت و آرامش فرد شوند. به طور کلی درمان در محیطهای آبی، علاوه بر تاثیرات فیزیکی، تاثیر عمیقی بر حال روحی بیمار و ایجاد احساس مثبت در او خواهد داشت.
موارد منع آب درمانی
هیدروتراپی مانند دیگر روشهای درمانی، برای همگان مناسب نیست. بیمارانی که دچار مشکلاتی هستند که ممکن است با آب تشدید شوند، باید از آب درمانی اجتناب کنند. موارد منع به شرح زیر است:
نارسایی قلبی عروقی
افراد مبتلا به تب و عفونت
بی اختیاری ادراری
افراد با اختلال حساسیت به دما
زنان باردار با فشار خون غیر طبیعی
مبتلایان به اسکلروز چندگانه و دیابت
آب سرد برای مبتلایان به رینود، سیاتیک، التهاب لگن و روماتیسم مچ و انگشتان پا مضر میباش
جمع بندی
آب درمانی (هیدروتراپی) با کاهش فشار وزن بدن تا ۹۰ درصد و بهرهگیری از خواص فیزیکی آب، روشی امن و موثر برای تسکین دردهای مفصلی، تقویت عضلات و درمان عارضههایی نظیر آرتروز و دیسک کمر است. این روش ضمن افزایش دامنهی حرکتی و بهبود گردش خون، به کاهش استرس و لاغری نیز کمک شایانی میکند؛ اما افراد دارای بیماریهای خاص مانند نارسایی قلبی یا عفونت، باید پیش از انجام آن حتماً با پزشک مشورت نمایند.
ما همه چیز را از آرتروز گرفته تا عضلات کشیده گرفته تا التهاب را با کمپرس یخ یا پدهای گرم کننده درمان میکنیم. درمان درد با گرما و سرما میتواند برای تعدادی از شرایط و آسیبهای مختلف بسیار مؤثر باشد و به راحتی مقرون به صرفه باشد. بخش دشوار این است که بدانیم چه موقعیتهایی به گرما و در چه شرایطی نیاز به سرد دارند. گاهی اوقات یک درمان واحد حتی شامل هر دو میشود. به عنوان یک قانون کلی، از یخ برای صدمات یا درد حاد، همراه با التهاب و تورم استفاده کنید. از گرما برای درد یا سفتی عضلات استفاده کنید. گرما درمانی با بهبود گردش خون و جریان خون در یک منطقه خاص به دلیل افزایش دما کار میکند. افزایش دمای ناحیه آسیب دیده حتی اندکی میتواند ناراحتی را تسکین دهد و انعطافپذیری عضلات را افزایش دهد. گرما درمانی میتواند گرفتگی عضلات را آرام کند و بافت آسیب دیده را التیام بخشد.
انواع گرما درمانی
دو نوع مختلف گرما درمانی وجود دارد: گرمای خشک و گرمای مرطوب.
گرمای خشک یا حرارت درمانی هدایت شده شامل منابعی مانند پدهای گرمایشی، بستههای گرمایش خشک و حتی سونا میشود. این گرما به راحتی اعمال میشود.
گرمای مرطوب یا گرمای همرفت شامل منابعی مانند حولههای بخار، بستههای گرمایش مرطوب یا حمامهای داغ است. گرمای مرطوب ممکن است کمی مؤثرتر باشد و همچنین به زمان استفاده کمتری برای نتایج یکسان نیاز دارد.
همچنین میتوان از درمانهای حرارتی حرفهای استفاده کرد. به عنوان مثال، گرمای حاصل از امواج فراصوت میتواند برای کمک به درد در تاندونیت استفاده شود.
هنگام اعمال گرما درمانی، میتوانید از درمان موضعی، منطقهای یا کل بدن استفاده کنید. درمان موضعی برای مناطق کوچک درد، مانند یک عضله سفت، بهترین است. اگر فقط میخواهید یک آسیب را به صورت موضعی درمان کنید، میتوانید از بستههای ژل گرم شده کوچک یا یک بطری آب گرم استفاده کنید. درمان منطقهای برای درد یا سفتی گستردهتر بهترین است و میتوان آن را با حوله بخارپز، پد گرمکننده بزرگ یا پوششهای حرارتی انجام داد. درمان کامل بدن شامل گزینههایی مانند سونا یا حمام آب گرم است.
فرم ویزیت آنلاین و رایگان
اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.
چه زمانی از کیسه آب گرم استفاده نکنید
موارد خاصی وجود دارد که نباید از گرما درمانی استفاده کرد. اگر ناحیه مورد نظر یا کبود یا متورم است (یا هر دو)، ممکن است بهتر باشد از سرما درمانی استفاده کنید. گرما درمانی همچنین نباید در ناحیهای با زخم باز اعمال شود. افرادی که دارای برخی شرایط از قبل موجود هستند، به دلیل خطر بالای سوختگی یا عوارض ناشی از اعمال گرما، نباید از گرما درمانی استفاده کنند. این شرایط عبارتاند از:
دیابت
درماتیت
بیماریهای عروقی
ترومبوز ورید عمقی
مولتیپل اسکلروزیس (MS)
اگر بیماری قلبی یا فشار خون بالا دارید، قبل از استفاده از گرما درمانی با پزشک خود مشورت کنید. اگر باردار هستید، قبل از استفاده از سونا یا جکوزی با پزشک خود مشورت کنید.
اعمال گرما درمانی
بر خلاف سرما درمانی که نیاز به محدود شدن دارد، گرما درمانی اغلب زمانی سودمندتر است که برای مدت زمان مناسبی استفاده شود. سفتی یا کشش جزئی را میتوان تنها با 15 تا 20 دقیقه گرما درمانی کاهش داد. درد متوسط تا شدید میتواند از جلسات طولانی تر گرما درمانی مانند حمام آب گرم که بین 30 دقیقه تا دو ساعت طول میکشد، بهرهمند شود.
سرما درمانی چگونه کار میکند
سرما درمانی به عنوان یخ درمانی نیز شناخته میشود. این دارو با کاهش جریان خون در یک منطقه خاص عمل میکند، که میتواند به طور قابل توجهی التهاب و تورم را که باعث درد میشود، به ویژه در اطراف مفصل یا تاندون کاهش دهد. میتواند به طور موقت فعالیت عصبی را کاهش دهد، که میتواند درد را نیز تسکین دهد.
انواع سرما درمانی
روشهای مختلفی برای اعمال سرما درمانی در ناحیه آسیب دیده وجود دارد. گزینههای درمانی عبارتاند از:
بستههای یخ یا بستههای ژل منجمد
اسپریهای خنک کننده
ماساژ یخ
حمامهای یخ
انواع دیگر سرما درمانی که گاهی اوقات مورد استفاده قرار میگیرند عبارتاند از:
کایرواسترچینگ، که از سرما برای کاهش اسپاسم عضلانی در طول کشش استفاده میکند.
کایروکینتیک، که ترکیبی از درمان سرماخوردگی و ورزش فعال است و میتواند برای رگ به رگ شدن رباط مفید باشد.
اتاقهای سرما درمانی کل بدن
چه زمانی از سرما درمانی استفاده نکنید
افراد مبتلا به اختلالات حسی که مانع از احساس برخی از احساسات آنها میشود، نباید از سرما درمانی در خانه استفاده کنند زیرا ممکن است در صورت ایجاد آسیب نتوانند احساس کنند. این شامل دیابت است که میتواند منجر به آسیب عصبی و کاهش حساسیت شود. برای سفت شدن عضلات یا مفاصل نباید از سرما درمانی استفاده کنید. اگر گردش خون ضعیفی دارید نباید از سرما درمانی استفاده کنید.
اعمال سرما درمانی
برای درمان خانگی، یک کیسه یخ پیچیده شده در حوله یا حمام یخ را روی ناحیه آسیب دیده قرار دهید. هرگز نباید یک ماده یخ زده را مستقیماً روی پوست بمالید، زیرا میتواند باعث آسیب به پوست و بافت شود. پس از آسیب در اسرع وقت درمان سرما را انجام دهید.
از سرما درمانی برای مدت زمان کوتاه و چند بار در روز استفاده کنید. 10 تا 15 دقیقه خوب است و برای جلوگیری از آسیب عصبی، بافتی و پوستی نباید بیش از 20 دقیقه سرما درمانی در هر بار استفاده شود. برای بهترین نتیجه میتوانید ناحیه آسیب دیده را بالا نگه دارید.
خطرات گرما درمانی
در گرما درمانی باید از دماهای گرم به جای داغ استفاده کنید. اگر از حرارت خیلی گرم و داغ استفاده کنید، میتوانید پوست را بسوزانید. اگر عفونت دارید و از گرما درمانی استفاده میکنید، این احتمال وجود دارد که گرما درمانی خطر گسترش عفونت را افزایش دهد. حرارت اعمال شده به طور مستقیم به یک منطقه محلی، مانند بستههای گرمایشی، نباید بیش از 20 دقیقه در هر بار استفاده شود. در صورت افزایش تورم، درمان را فورا متوقف کنید. اگر گرما درمانی پس از یک هفته به کاهش درد یا ناراحتی کمک نکرده است، یا درد در عرض چند روز افزایش مییابد، با پزشک خود وقت ملاقات بگیرید.
خطرات سرما درمانی
اگر مراقب نباشید، سرما درمانی که برای مدت طولانی یا خیلی مستقیم به کار میرود میتواند منجر به آسیب پوست، بافت یا عصب شود. اگر بیماری قلبی عروقی دارید، قبل از استفاده از سرما درمانی با پزشک خود مشورت کنید. اگر سرما درمانی در عرض 48 ساعت به آسیب یا تورم کمک نکرد، با پزشک خود تماس بگیرید.
دانستن زمان استفاده از سرما درمانی و زمان استفاده از گرما درمانی به میزان قابل توجهی اثربخشی درمان را افزایش میدهد. برخی موقعیتها به هر دو نیاز دارند. به عنوان مثال، بیماران مبتلا به آرتروز ممکن است از گرما برای سفتی مفاصل و سرما برای تورم و درد حاد استفاده کنند.
اگر هر یک از درمانها درد یا ناراحتی را بدتر کرد، فوراً آن را متوقف کنید. اگر درمان با استفاده منظم در طی چند روز کمک چندانی نکرده است، میتوانید برای مشورت با سایر گزینههای درمانی به پزشک خود مراجعه کنید. همچنین در صورت بروز هرگونه کبودی یا تغییرات پوستی در طول درمان، مهم است که با پزشک خود تماس بگیرید.
به گفته موسسه ملی اختلالات عصبی و سکته مغزی (NINDS)، کمردرد بسیار شایع است، به ویژه در بزرگسالان بین 30 تا 50 سال. ناراحتی در ناحیه کمر میتواند مزمن یا مداوم باشد. در این مطلب درباره راه های درمان کمر درد صحبت می کنیم، همچنین میتواند یک وضعیت ناگهانی و مختصر باشد که به عنوان درد حاد شناخته میشود. علل کمردرد عبارتاند از:
کشش و اسپاسم عضلانی
تحریک عصبی
ناهنجاریهای ستون فقرات، مانند لغزش دیسک یا تنگی ستون فقرات
گزینههای درمانی برای کمردرد با توجه به علت این عارضه گسترده است. برای کسب اطلاعات بیشتر به ادامه مطلب مراجعه کنید.
برای مقابله با درد به کمر خود استراحت دهید. بسته به شدت علائم، این ممکن است به معنای کاهش سطح فعالیت برای چند روز باشد؛ اما استراحت در بستر برای درمان کمردرد به جز برای مدت کوتاه توصیه نمیشود.
دراز کشیدن به پشت با یک بالش زیر زانو کمک میکند تا کمر در وضعیت خنثی قرار گیرد. همچنین ممکن است با دراز کشیدن روی زمین در حالی که زانوهای خود را با زاویه 90 درجه خم کرده و روی صندلی تکیه دادهاید، کمی آرامش پیدا کنید. با این حال، برای مدت طولانی استراحت نکنید. بسیاری از موارد کمردرد در عرض چند روز برطرف میشود. دورههای طولانی بی تحرکی در واقع میتواند باعث ضعیف شدن عضلات شود.
راه های درمان کمر درد
یکی از راه های درمان کمر درد با کمپرس سرد یا گرم می باشد. شواهد نشان میدهد که استفاده از کیسههای یخ و گرما میتواند تحرک را افزایش داده و درد را کاهش دهد.
برای کاهش التهاب، یک کیسه یخ یا سبزیجات یخ زده را روی نواحی حساس کمرتان قرار دهید. حتماً کیسه یخ را در حوله بپیچید تا از پوست خود در برابر سرمازدگی محافظت کنید. میتوانید با خیال راحت چندین بار در روز به مدت 20 دقیقه یا بیشتر از یخ در یک زمان استفاده کنید. پس از چند روز درمان سرد به شکل پد گرم کننده یا حمام گرم، درمان را به گرما تغییر دهید. گرما باعث شل شدن ماهیچههای سفت میشود که باعث درد میشوند. قبل از به خواب رفتن پد گرمایشی را خاموش کنید تا خطر سوختگی کاهش یابد.
فرم ویزیت آنلاین و رایگان
اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.
مسکنهای OTC
مسکنهای بدون نسخه (OTC) یک گزینه درمانی غیرتهاجمی برای کمردرد هستند. داروهایی مانند ناپروکسن، ایبوپروفن و استامینوفن در کاهش درد و تورم مرتبط با کمردرد مرتبط با عضلات مؤثرتر هستند.
با این حال، داروهای OTC کمتر احتمال دارد علائمی را که ناشی از فشردگی عصب یا مشکلات دیسک هستند، کاهش دهد. اگر پس از چند روز استراحت، کمپرس سرد یا گرم و مسکنهای OTC احساس بهبودی نکرد، با متخصص حرکات اصلاحی تماس بگیرید.
داروهای تجویزی
متخصص حرکات اصلاحی ممکن است داروهای قویتری را برای تسکین کمردرد مزمن تجویز کند که با گزینههای OTC کمکی نمیکند. داروهای ضد افسردگی، مواد مخدر مانند کدئین و داروهای ضد تشنج ممکن است برای درمان کمردرد استفاده شود.
درمان دردهای عصبی مانند سیاتیک که ناشی از برآمدگی دیسک در قسمت پایین کمر است، با داروهای خوراکی قابل درمان است. برای این نوع ناراحتی، کورتیکواستروئیدها و داروهای بیهوشی ممکن است برای کاهش التهاب تزریق شود.
کورتیکواستروئیدها ممکن است به صورت عضلانی، خوراکی یا تحت فلوروسکوپی (به عنوان تزریق استروئید اپیدورال-ESI) تزریق شوند. هنگامی که تورم عصب کاهش یابد، معمولاً مقداری تسکین پیدا خواهید کرد.
ورزش برای درمان کمر درد
وقتی کمرتان درد میکند، ممکن است ورزش آخرین چیزی باشد که به ذهنتان میرسد؛ اما فعالیت بدنی یک راه مؤثر برای بهبود سریعتر دردها است.
تمرینات اصلی – مانند چرخش لگن و حرکات پل – عضلات شکم و پشت را تقویت میکند که از ستون فقرات حمایت میکنند. هر چه این ماهیچهها قویتر شوند، کمتر تحت تأثیر کمردرد قرار خواهید گرفت.
مطالعات انجام شده گزارش میدهد که افرادی که تمرینات یوگای منظم را انجام میدهند، درد و ناتوانی کمتری را تجربه میکنند و پس از شش ماه خلق و خوی آنها بهبود مییابد.
شنا و پیادهروی نیز راههای عالی برای حفظ سلامت کمر و همچنین حفظ وزن مناسب هستند. اضافه وزن در کمردرد نقش دارد زیرا فشار بیشتری به مفاصل وارد میکند.
کشش، سونوگرافی و TENS
اگر کمردرد به درمانهای معمولی پاسخ نمیدهد، ممکن است لازم باشد گزینههای جایگزین را در نظر بگیرید. کشش از سیستمی از وزنهها استفاده میکند تا ستون فقرات را تراز کند و احتمالاً به دیسکهای لغزیده کمک میکند تا به جای خود بازگردند.
سونوگرافی، شامل ماساژ بافتهای نرم اطراف آسیب کمر با امواج صوتی است که عضلات را گرم میکند و باعث شل شدن و بهبود سریعتر آنها میشود.
تحریک الکتریکی عصب از راه پوست (TENS) تحریک الکترونیکی اعصاب از طریق الکترودهایی است که روی پوست قرار میگیرد.
الکتریسیته سیگنالهای درد را که از مسیرهای عصبی عبور میکنند، مسدود میکند.
طب جایگزین
داروهای جایگزین برای کمردرد شامل استفاده از مراقبتهای کایروپراکتیک و طب سوزنی است. کایروپراکتیک تمرینی است که ستون فقرات و سایر نواحی ضعیف یا آسیب دیده سیستم اسکلتی عضلانی را به صورت دستی تنظیم میکند. طب سوزنی یک هنر چینی باستانی برای درمان بیماریها و آسیبها از طریق دستکاری نقاط فشار است. سوزنهای ظریف استریل میشوند و در نقاط خاصی از بدن برای کاهش درد و در تلاش برای تنظیم مجدد روحیه زندگی که در طب سوزنی به عنوان «چی» نامیده میشود، در پوست وارد میشوند.
عمل جراحي
افراد نسبتاً کمی برای کمردرد مزمن و شدید نیاز به جراحی دارند. با این حال، اگر سایر درمانها تسکین ندهند، یک گزینه باقی میماند. قطعات کوچک دیسک که شکسته یا متلاشی شدهاند را میتوان با جراحی برداشت تا فشار از مسیرهای عصبی برداشته شود. مهرههای آسیب دیده یا غیرطبیعی که باعث کمردرد میشوند ممکن است با هم ترکیب شوند تا کمر صاف شود و به فرد کمک کند تحرک را دوباره به دست آورید.
جراحی کمر، مانند هر روش جراحی دیگری، خطراتی را به همراه دارد. این تنها به عنوان آخرین راه حل استفاده میشود، مگر اینکه کنترل روده یا مثانه از دست رفته باشد یا هر گونه از دست دادن عصبی وجود داشته باشد.
آب درمانی یا هیدروتراپی، یکی از روشهای درمانی در علم پزشکی میباشد، که نتایج چشمگیری در روند درمان بیماران در پی داشته است. شاید شما هم مایل به انجام آب درمانی برای تسکین و بهبود دردها و مشکلات خود هستید، اما رفتن مداوم به استخرهای درمانی برایتان امکان پذیر نیست. ما در این مبحث روشهایی را به شما معرفی میکنیم، که میتوانید از آنها به عنوان آب درمانی در منزل بهره ببرید.
[sc name=”didar”][/sc]
روش اول : آب درمانی در وان خانگی
یکی از بهترین و مناسبترین جایگزینهای استخر، استقاده از وانهای خانگی برای آب درمانی است. شما میتوانید با تهیهی وان حمام پلاستیکی (پلی اتیلن) به هیدروتراپی در منزل بپردازید. روش آب درمانی در وان به این صورت است که ابتدا وان حمام را با آب گرم پر میکنید. توجه داشته باشید اگر محیطِ حمام، گرم است وان را با آب ۳۵ تا ۳۶ درجه سانتی گراد، و اگر محیط حمام سرد است، با آب حداکثر بین ۵ تا ۶ درجه، پر کنید. سپس کل بدن یا عضو آسیب دیده و دردمند را در وان پر از آب، قرار دهید. این فرآیند به صورت فیزیولوژیک با انتقال دما به فرد و بالا بردن درجه حرارت، تاثیر بسیاری بر عملکرد بدن، خواهد داشت.
در این روش آب درمانی با بالا رفتن دمای بدن، خونرسانی به بافتها بهبود پیدا کرده و ترمیم مناطق آسیب دیده با سرعت بیشتری انجام میشود. در نتیجه، درد و اسپاسمها کاهش یافته و روند درمانی بیمار آسودهتر طی میگردد. بهتر است این روش را هفتهای سه مرتبه و یک روز در میان انجام دهید. و هر جلسه حداکثر ۳۰ دقیقه به طول انجامد.
روش دوم : پاشویه با آب نمک
روش دیگری که به عنوان جایگزین آب درمانی، میتوان در منزل انجام داد، پاشویه با آب نمک میباشد. همانطور که میدانید پا نقش مهمی در سلامت فرد ایفا میکند. در حدی که به پا، قلب دوم انسان نیز، میگویند. در نتیجه، رسیدگی به سلامت پاها، میتواند در بهبود بسیاری از دردها موثر باشد. برای پاشویه با آب نمک، به یک وان پلاستیکی (عموما ۵ لیتری)، یک فنجان نمک و حوله نیاز دارید. وان پلاستیکی را با آب گرم با دمای ۳۶ تا ۳۸ درجه سانتی گراد پر کنید. سپس نمک را در وان ریخته و کاملا آن را حل کنید. سپس پاها را به مدت حداکثر ۱۵ دقیقه در وان قرار دهید.
توجه کنید که اگر پزشک روغن مخصوصی برای مفاصل پای شما تجویز کرده است، میتوانید آن را نیز، بعد از نمک در وان بریزید. برای نتیجهی بهتر، این روش را یک روز در میان، هفتهای سه مرتبه انجام دهید. از فواید قدم گذاشتن در آب نمک، میتوان به بهبود کبودی و پیچ خوردگی، سم زدایی بدن، کاهش دردهای عضلانی و مفصلی اشاره کرد.
روش سوم : آب درمانی زیر دوش آب گرم
دوش آب گرم از راحتترین و بی دردسرترین روشهای آب درمانی در منزل است. برای انجام این روش، درجهی حرارت آب دوش را تا جایی افزایش دهید، که قابل تحمل باشد. حدودا بهتر است دما بین ۴۰ تا ۴۶ درجهی سانتیگراد تعیین شود. سپس محل آسیب دیده و دردمند را به مدت ده دقیقه زیر دوش، با فشار متوسط آب قرار دهید. این عمل باعث میشود با افزایش خونرسانی به موضع آسیب دیده، درد بهبود یابد. میتوانید این عمل را تا تسکین کامل درد و ترمیم و بهبودی محل آسیب دیده، تا روزی سه مرتبه نیز انجام دهید.
هیدروتراپی و تمرینات ورزشی در زیر دوش آب گرم، به تسکین دردهای مزمن، درمان اسپاسم عضلات، رفع استرس، بهبود ورم مفاصل کمک شایانی مینماید. همچنین میتوانید برای بهبود مشکلات قلبی عروقی، هپاتیت، دیابت، اختلالات مغزی-عصبی مانند تشنج و کم کاری تیروئید، از آب درمانی زیر دوش بهره ببرید.
روش چهارم : استنشاق بخار آب
به این روش شاید بتوان به عنوان شاخهای از آب درمانی اشاره کرد. به طور کلی استنشاق بخار (بخور گرفتن)، تاثیر بسیاری در پاکسازی پوست از سلولهای مرده، پاک کردن سینوسها و مجاری تنفسی، در پی دارد. همچنین به بهبود گردش خون نیز کمک مینماید. شما میتوانید برای بهره بردن از این مزایا، از بخار شکل گرفته در حمام، استفاده کنید.
قابل ذکر است علاوه بر دوش آب گرم، میتوانید با استفاده از یک قابلمه آب جوش، به پاکسازی پوست و همچنین سینوسها بپردازید.
موارد احتیاط آب درمانی درمنزل
در مواردی خاص ممکن است هیدروتراپی، برای شما مفید نباشد. به همین علت بهتر است قبل از انجام آب درمانی به هر روشی، با متخصص مشورت نمایید.
از موارد منع و احتیاط آب درمانی میتوان به موارد زیر اشاره نمود :
به تمایل زانوها به سمت داخل به هنگام ایستادن و فاصله گرفتن مچ پاها از یکدیگر بیش از حد طبیعی، ناهنجاری زانوی ضربدری میگویند. زانوی ضربدری یا ژنووالگوم در کودکان، بیشتر دیده میشود. البته این عارضه در اکثر آنها تا هفت سالگی، بدون درمان خاصی، اصلاح میگردد. با این حال طبق آمار ارائه شده، حدود یک درصد از کودکان مبتلا، این مشکل را تا سنین بالاتر به همراه خود خواهند داشت. ما در این مقاله خواهیم گفت عوارض زانوی ضربدری چیست؟ پس با ما همراه شوید.
عارضهی زانوی ضربدری در بزرگسالان نیز میتواند به دلیل بیماری، شکستگی شدید، یا مواردی اعم از چاقی و غیره بروز کند. اکنون این سوال مطرح است که این ناهنجاری، چه عوارضی برای افراد مبتلا، در پی خواهد داشت؟
[sc name=”didar”][/sc]
عوارض زانوی ضربدری یا زانوی ایکس چیست؟
همهی متخصصان روی این موضوع اتفاق نظر دارند که زانو عضوی حساس است. و با هر گونه تغییر و مشکل ساختاری، تعادل، عملکرد و کیفیت زندگی فرد، به راحتی دستخوش تغییر قرار میگیرد. عارضهی زانوی ضربدری نیز، از جمله مشکلاتی است که زانوها را درگیر مینماید.
در یک فرد با فرم پاهای طبیعی، از مچ پا تا لگن در هنگام ایستادن، در یک راستا قرار میگیرند. اما در مبتلایان به زانوی ضربدری، زانوها از این تراز منحرف شده و سمت داخل تمایل پیدا میکنند. این تغییر، نه تنها ظاهر فرد را تحت تاثیر قرار داده، بلکه با فشار بر تاندونها، منجر به دردهای جسمانی دیگری نیز خواهد شد. افراد دچار به زانوی ضربدری، به دلیل انحراف زانوها به داخل، فشار بیشتری را به لبههای داخلی پا منتقل میکنند. حتی در کفشهای این افراد نیز، لبه های داخلی کفش، دچار ساییدگی بیشتری خواهند شد. در نتیجهی انتقال وزن و فشار نابرابر در پاها، مشکلاتی از قبیل کف پای صاف، درد و حتی در رفتگی کشکک زانو در افراد، دیده می شود. لازم به ذکر است که در صورت عدم درمان، این عارضه میتواند منجر به بیماریهای مزمن دیگری، مانند آرتروز گردد.
در مجموع برای عوارض ناشی از پای ضربدری، میتوان موارد زیر را عنوان نمود :
• ظاهر ناخوشایند در پاها
• تغییر الگوی راه رفتن و لنگیدن
• کوتاهی قد
• تغییر مرکز ثقل بدن به دلیل عدم تراز بودن و تقسیم فشار نابرابر در پاها
• خشکی و عدم انعطاف در مفاصل
• با بر هم خوردن وضعیت طبیعی زانوها، زمینهی بروز آسیب در مفاصل، مخصوصا ساییدگیِ مفصل زانوها، افزایش مییابد.
• در رفتگی مکرر کشکک زانو به سمت خارج : در رفتن کشکک در زنانی با لگن پهن، که به زانوی ضربدری دچار هستند، بیشتر دیده میشود.
• خستگی زودرس و ناتوانی در پیادهرویهای طولانی و در موارد بسیار پیشرفته، ناتوانی در راه رفتن
• عوارض ثانویه در پاها مانند کف پای صاف و تغییر شکل در انگشتان پا
• ابتلا به آرتروز زودرس زانو به دلیل فشارهای مضاعف بر مفاصل
• کوتاهی تاندون آشیل
• درد در ناحیهی داخلی زانوها به دلیل وجود کشیدگی در بافت نرم
• درد در ناحیهی خارجی زانوها، به علت نزدیک شدن غیر طبیعیِ استخوانهای درشت نی و ران و فشرده شدن آنها به یکدیگر
• درد در قوزک پا و رانها به دلیل تحت فشار بودن رباطها
• زانو درد و تورم مفاصل
• عدم انجام برخی از فعالیتهای ورزشی
• ساییدگی لبههای داخلی کفش
درمان زانوی ضربدری
انتخاب نوع درمان و طول پروسهی درمانی در عارضهی زانوی ضربدری، بسیار وابسته به شدت و علت بیماری و سن بیمار میباشد. همچنین متخصص میتواند با توجه به سابقهی فرد مانند داشتن بیماری زمینه ای، سوء تغذیه و یا زمینهی ژنتیکی، روشهای درمانی متفاوتی برای بیمار تجویز کند. با این حال درمانهای معمول به شرح زیر است :
– دارو درمانی و تجویز مکملها
– کاهش وزن بیمار
– تجویز زانوبند، کفش و کفی طبی
– ورزش منظم (حرکات اصلاحی) و فیزیوتراپی
– در موارد شدید، جراحی
سخن آخر
زانوی ضربدری در کودکان حداکثر تا سن ۷ سالگی، خود به خود بهبود مییابد. در صورتی که این ناهنجاری تا بعد از سن ۷ سالگی باقی بماند، باید به متخصص مراجعه و درمان را آغاز کرد. در بزرگسالان نیز، برای جلوگیری از عوارض و مشکلات دیگر، بهتر است سریعا به درمان اقدام نمود. البته این نکته لازم به ذکر است که بزرگسالان در روند درمان خود، باید صبر بیشتری نسبت به کودکان داشته باشند. به طور کلی روند درمانِ عارضهها و تغییر شکلهای استخوانی، در کودکان سریعتر به ثمر مینشیند. زیرا که استخوانهای کودکان انعطاف پذیری بیشتری دارند و هنوز رشد خود را کامل نکردهاند.
آب درمانی یا هیدروتراپی، یک روش درمانی است. به این صورت که حرکات اصلاحی و فیزیوتراپی در آب انجام میگیرد و نقاط آسیب دیده در تماس با آب گرم روند درمانی خود را طی میکنند. بدیهی است که افرادی که از عارضههای مفصلی-عضلانی، مخصوصا درد در زانوها رنج میبرند، دامنهی حرکتی بسیار محدودی در انجام حرکات اصلاحی دارند.
در نتیجه انجام تمرینات آب درمانی برای زانو، با از بین بردن تاثیر وزن و کاهش فشار بر مفاصل، دامنهی حرکتی بیماران را بهبود میبخشد. و در نهایت فیزیوتراپی و فعالیتهای تجویز شده، موثرتر واقع میشوند. به بیان سادهتر برای افرادی که با ورزش و فیزیوتراپی در خشکی مشکل دارند و از دردهای مفصلی، مخصوصا در زانو، رنج میبرند؛ انجام آب درمانی بهترین گزینه است که در ادامه به فواید آب درمانی زانو اشاره میکنیم.
[sc name=”didar”][/sc]
فواید آب درمانی زانو
آب درمانی برای طیفی از مشکلات و بیماریهای زانو از قبیل موارد زیر مفید میباشد:
• استئوآرتریت مفصل زانو
• آرتروز و آرتریت روماتوئید
• ریکاوری پس از فعالیتهای ورزشی
• دوران پس از عمل جراحی تعویض مفصل زانو
استئوآرتریت مفصل زانو
استئوآرتریت یکی از شایعترین بیماریهای مفاصلِ سینوویال میباشد و باعث ساییدگی مفاصل میشود. تحقیقات ثابت کرده است که آب درمانی، تاثیر چشمگیری در بهبود این عارضه در افراد مبتلا دارد. هیدروتراپی در این افراد، باعث بهبود خشکی صبحگاهی، تسکین درد و ناتوانی، افزایش عملکرد حرکتی و ارتقای کیفیت زندگی فرد میگردد.
آرتروز و آرتریت روماتوئید
آرتریت یا آرتروز، منجر به از بین رفتن غضروف مفصلی و التهاب مفاصل میشود. آرتریت روماتوئید یا روماتیسم با التهاب مفاصل زندگی فرد مبتلا را با مشکل روبرو میکند. روشهای آب درمانی با تقویت عضلات، در بهبود التهاب و تسکین درد مفاصلِ زانو در این عارضه، نقشی اساسی ایفا میکنند.
ریکاوری پس از فعالیتهای ورزشی
فعالیتهای ورزشی میتوانند باعث اسپاسم و گرفتگی عضلات یا آسیب دیدگی مفاصل زانو گردند. آب درمانی برای این موارد بسیار تاثیرگذار است. غوطهور شدن و قرار گرفتن در آب سرد یا گرم (هر کدام تاثیر مخصوص به خود را دارد.)، به از بین رفتن اسپاسم عضلات و ترمیم سریعتر آسیب دیدگیِ ورزشی کمک میکند.
اینفوگرافیک- فواید آب درمانی زانو
پس از عمل جراحی تعویض مفصل زانو
دوران نقاهت، پس از جراحی و تعویض مفصل زانو، بسیار حساس است. به همین علت به اکثر افرادی که این جراحی را انجام دادهاند، توصیه به آب درمانی میشود. از فواید هیدروتراپی برای دوران نقاهت جراحی زانو، میتوان موارد زیر را عنوان کرد :
• آب با کاهش وزن بدن و فشار وارد شده بر زانوها، انجام تمرینات ورزشی و پیادهروی را برای فرد پس از عمل جراحی، آسانتر مینماید.
• فشار هیدرواستاتیک آب در آب درمانی، تاثیر مستقیمی بر کاهش تورم زانو پس از عمل خواهد داشت. کاهش تورم نیز به افزایش دامنهی حرکت و بهبود درد، کمک مینماید.
• غوطهور شدن و قرار گرفتن در آب پس از عمل جراحی زانو، باعث افزایش تعادل بدن و اعتماد به نفس فرد میشود.
• آب درمانی با آب گرم، به تسکین درد ناشی از عمل و سرکوب اعصاب سمپاتیک، کمک میکند.
• در آب درمانی، فرد راحتتر حرکت میکند و در عین حال درد کمتری را احساس مینماید. همچنین دامنهی حرکات او نیز، افزایش مییابد. در نتیجهی این تاثیرات مثبت؟ استرس و اضطراب فرد پس از عمل رفع شده و راه درمان و گذراندن دوران تقاهتِ او، هموارتر میگردد.
آب درمانی چگونه به بهبود مشکلات زانو کمک مینماید؟
آب نسبت به هوا و همچنین مایعات دیگر، خواص ویژهای دارد. این خواص ویژه، به آب درمانی این امکان را میدهد تا به طرق مختلفی، به بهبود و تسکین دردها از جمله مشکلات زانو کمک نماید. به طور خلاصه میتوان به موارد زیر اشاره کرد :
• آب با حالت شناوری که به بدن میدهد، باعث میگردد که وزن بدن کمتر از خشکی احساس شود. به این علت پیادهروی و انجام تمرینات ورزشی در آب، فشار کمتری به زانوها وارد میکند. در نتیجه با افزایش طیف تمرینات و دامنهی حرکتها، روند بهبودی زانو سریعتر طی میشود.
• گرمای مطبوع آب به ریلکس شدن عضلات کمک شایانی مینماید. با آرام شدن عضلات و بهبود گرفتگی و اسپاسمها، درد زانو به میزان چشمگیری کاهش مییابد.
• برخی از مشکلات و دردهای مفصلی، به علت ضعف عضلات ایجاد میگردد. به همین علت تقویت ماهیچهها و عضلات تاثیر بسیاری در تسکین و بهبود دردهای مفصلی در پی دارد.
در آب درمانی، آب مقاومتی طبیعی برای مفاصل ایجاد میکند. یعنی شما با راه رفتن در آب، بدون تحمل وزنه یا فشار اضافه بر زانو، مقاومتی را احساس خواهید کرد. این مقاومت به تقویت عضلات شما کمک بسیاری مینماید. همچنین با راه رفتن خلاف جهت آب نیز میتوانید، به تقویت دو چندان عضلات و مفاصل زانوی خود اقدام کنید.
موارد منع آب درمانی
از موارد منع و احتیاط آب درمانی میتوان به موارد زیر اشاره کرد :
• ابتلا به فشار خون
• ابتلا به بیماریهای کلیوی و قلبی
• ابتلا به سرطان و گذراندن دورههای شیمی درمانی
• داشتن تب و عفونت
• بیماریهای پوستی
جمع بندی
آبدرمانی با بهرهگیری از ویژگیهای شناوری و فشار هیدرواستاتیک، وزن بدن را خنثی کرده و راهکاری ایدهآل برای تسکین درد آرتروز، روماتیسم و بازتوانی پس از جراحی زانو است. این روش ضمن کاهش تورم و اسپاسم با گرمای آب، از طریق ایجاد مقاومت طبیعی باعث تقویت عضلات بدون فشار بر مفصل میشود؛ البته انجام آن برای افراد دارای بیماریهای قلبی، کلیوی یا عفونی نیازمند مشورت پزشک است.
بیماری پارکینسون یک اختلال عصبی است که باعث طیف گستردهای از علائم مرتبط با حرکت از جمله لرزش در حالت استراحت، سفتی در بازوها یا پاها، کندی حرکت و مشکل در راه رفتن یا تعادل میشود. این علائم معمولاً به کندی پیشرفت میکنند، اما در نهایت میتوانند باعث ناتوانی و از دست دادن استقلال قابل توجهی شوند.
در حالی که هیچ درمانی برای این بیماری وجود ندارد، انجام یک برنامه ورزشی مختص پارکینسون میتواند به فرد در مدیریت علائم کمک کند و ممکن است استقلال فرد را طولانی کند. این مقاله به مزایای فعال ماندن در بیماری پارکینسون میپردازد و تمرینات خاصی را برای این تشخیص شرح میدهد.
فرم ویزیت آنلاین و رایگان
اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.
فواید ورزش برای افراد مبتلا به بیماری پارکینسون
ثابت شده است که ورزش چندین فواید قابل توجه برای افراد مبتلا به بیماری پارکینسون دارد. به نظر میرسد این اثرات مفید از دو تغییر عصبی خاص که هنگام ورزش رخ میدهد ناشی میشود:
انتشار یک ماده شیمیایی به نام دوپامین: این به طور مثبت بر حرکت، خلق و خو و احساس درد تأثیر میگذارد.
رشد و تغییر در مخطط قشری: این ناحیهای از مغز است که حرکات ارادی را کنترل میکند.
این دو تغییر مرتبط با ورزش میتواند مزایای عینی زیادی برای افراد مبتلا به پارکینسون داشته باشد، از جمله:
تعادل بهبود یافته
کاهش خطر سقوط
افزایش کیفیت راه رفتن
کاهش آهسته کیفیت زندگی
افزایش عملکرد شناختی
کاهش اختلالات خواب
چگونه با وجود پارکینسون ورزش کنیم
چه برای اولین بار ورزش کنید یا به عنوان یک ورزشکار مادام العمر، کلید تمرین با پارکینسون این است که بدن خود را بطور ایمن و منظم به طرق مختلف حرکت دهید. رژیم تناسب اندام باید شامل این چهار دسته اصلی از ورزش باشد:
فعالیت هوازی
تمرینات قدرتی یا مقاومتی
تمرینات تعادل، چابکی و چند کاره
کشش
افراد مبتلا به پارکینسون باید تلاش کنند حداقل سه بار در هفته فعالیت هوازی انجام دهند و هر هفته دو تا سه بار تمرینات مربوط به دستههای دیگر را انجام دهند. در مجموع، بنیاد پارکینسون انجام 150 دقیقه تمرین متوسط تا ورزش شدید هفتگی را پیشنهاد میکند. برای کمک به دستیابی به این هدف، این نکات مفید را امتحان کنید:
بر روی راه رفتن روی تردمیل و یا دوچرخه ورزشی سرمایه گذاری کنید. این کار انجام تمرینات هوازی را بدون توجه به آب و هوا در خانه راحت میکند.
مجموعهای از وزنههای سبک دستی را از یک فروشگاه ورزشی محلی یا فروشگاه دست دوم تهیه کنید. از اینها میتوان برای طیف گستردهای از تمرینات قدرتی استفاده کرد.
یکی از بسیاری از کلاسهای ورزشی آنلاین را که برای افراد مبتلا به بیماری پارکینسون طراحی شده است، دنبال کنید.
با پیدا کردن یک گروه پشتیبانی حرکات اصلاحی و تمرین درمانی ارتباط برقرار کنید.
برنامه ورزش خانگی پارکینسون
برای فعال ماندن در بیماری پارکینسون نیازی به عضویت در باشگاه یا خرید تجهیزات تناسب اندام گران قیمت ندارید. برعکس، تمرینهای بسیار خوبی وجود دارد که میتوانید بدون توجه به اینکه در کدام مرحله از بیماری هستید، به راحتی در خانه انجام دهید. به چند نمونه عالی در بخشهای زیر نگاهی بیندازید.
مرحله اولیه بیماری پارکینسون
این تمرینات به طور مناسب بدن را در مراحل اولیه بیماری به چالش میکشد. در این مدت، اختلالات حرکتی حداقل است و معمولاً میتوان ورزش شدیدتری انجام داد.
اسکوات با صندلی
این تمرین تقویتی در خانه، عضلات چهار سر ران را به چالش میکشد و میتوان با استفاده از یک صندلی کوتاهتر، چالش برانگیزترش کرد.
بایستید و یک صندلی در پشت خود قرار دهید و دستان خود را دراز کنید.
باسن خود را به عقب بکشید تا زمانی که با آن به صندلی ضربه بزنید.
دوباره بایستید و سه ست 8 تا 12 تکراری را تکرار کنید.
فشار به بالا
این تمرین شانه و قفسه سینه را میتوان در مقابل دیوار برای تغییر آسانتر یا روی زمین انجام داد تا چالش برانگیزتر شود.
روی دستها و انگشتان پا روی زمین قرار بگیرید و دستها را درست خارج از شانهها قرار دهید.
در حالی که به آرامی قفسه سینه خود را به سمت زمین پایین میآورید، آرنج خود را خم کنید.
هنگامی که تقریباً با زمین در تماس هستید، به حالت اولیه فشار دهید. سه ست بین 8 تا 12 تایی را انجام دهید.
پیادهروی سریع یا آهسته دویدن
چه در پیادهرو یا روی تردمیل، این تمرین هوازی رایج به بهبود تناسب اندام قلبی عروقی کمک میکند. راه رفتن یا آهسته دویدن را با سرعتی شروع کنید که احساس میکنید ضربان قلب افزایش مییابد، اما همچنان میتوانید مکالمه داشته باشید. در حین حرکت، سعی کنید بازوهای خود را بچرخانید و روی برداشتن گامهای بزرگتر تمرکز کنید. گوش دادن به موسیقی همچنین ممکن است برای بهبود کیفیت راه رفتن در افراد مبتلا به بیماری پارکینسون مفید باشد. وقتی احساس خستگی کردید، استراحت کنید. سعی کنید در نهایت جلسات پیادهروی یا دویدن خود را حداقل سه بار در هفته به 30 دقیقه افزایش دهید.
مرحله میانی بیماری پارکینسون
در مراحل میانی بیماری پارکینسون، حرکت را چالشبرانگیزتر میکند و خطر افتادن بیشتر میشود. تمرینات زیر گزینههای خوبی برای به چالش کشیدن بدن در عین حفظ امنیت خود هستند.
پلها
از تمرین پل برای تقویت عضلات پا استفاده کنید که کمک میکند بایستید و از پلهها بالا بروید.
به پشت دراز بکشید و زانوهایتان را خم کنید و پاها را روی زمین بگذارید.
عضلات شکم خود را سفت کنید و باسن خود را در هوا بلند کنید.
قبل از پایین آوردن دوباره آن را به مدت 10 ثانیه در اینجا نگه دارید. دو تا سه ست 8 تا 12 تکراری را امتحان کنید.
دویدن در محل
این تمرین هوازی ایمن را میتوان با یک صندلی یا پیشخوان در نزدیکی برای حفظ تعادل انجام داد.
در مواجهه با یک سطح محکم، با سرعتی چالش برانگیز، اما با شدت متوسط شروع به دویدن در محل کنید. در صورت نیاز به آرامی سطح را لمس کنید تا از افتادن جلوگیری کنید.
همراه با موسیقی یا ضرب آهنگ بدوید و یا قدم بزنید. وقتی خسته شدید، بایستید و استراحت کنید.
تا 30 دقیقه آهسته دویدن کنید و سه جلسه در هفته انجام دهید.
رقصیدن
حرکت به سمت نوع موسیقی مورد علاقه میتواند مزایای قلبی عروقی داشته باشد و در عین حال تعادل را نیز به چالش بکشد.
در یک منطقه بدون انسداد با سطوحی برای گرفتن (در صورت نیاز)، نوع موسیقی مورد علاقه خود را روشن کنید. به شیوهای ثابت اما کنترل شده، شروع به اجرای یک الگوی رقص سه تا چهار مرحلهای کنید. سعی کنید با صدای بلند در امتداد ضرب بشمارید یا آواز بخوانید تا به تمرین سیستم صوتی خود به طور همزمان کمک کنید. همانطور که هر بار تا 30 دقیقه میرقصید، سرعت آهنگ و الگوهای گام را تغییر دهید. این کار را حداقل سه بار در هفته انجام دهید.
مرحله پیشرفته بیماری پارکینسون
در مرحله آخر بیماری پارکینسون، ایستادن و راه رفتن بسیار مشکل میشود و یافتن راههای ایمن برای ورزش چالش برانگیزتر میشود. خوشبختانه هنوز گزینههای زیادی برای تقویت و کشش عضلات وجود دارد.
تمرین صدف (Clam)
این تمرین عضلات خارجی لگن هنگام راه رفتن را تقویت میکند که به تثبیت کمک میکند.
روی تخت به پهلو دراز بکشید و زانوهایتان را خم کنید و پاهایتان را روی هم دیگر قرار دهید.
بدون اینکه بدن خود را به عقب بچرخانید، زانوی بالایی خود را بالا بیاورید در حالی که پاهای خود را در تماس با یکدیگر نگه داشتهاید.
هنگامی که زانوی خود را تا جایی که میتوانید بلند کردید، آن را به پای دیگر پایین بیاورید. دو تا سه ست 12 تکراری را امتحان کنید.
بالا بردن پاشنه
بالا بردن پاشنه یک روش ایمن و مؤثر برای هدف قرار دادن عضلات ساق پا است که نقش مهمی در تعادل دارند.
بایستید و پاها را به اندازه عرض شانه باز کنید و پیشخوان یا واکر را بگیرید.
بدون خم شدن به جلو، هر دو پاشنه پا را از روی زمین بلند کرده و از میان انگشتان اول و دوم خود بغلتانید.
هنگامی که به بالاترین نقطه خود رسیدید، پاشنههای خود را به زمین برگردانید.
سعی کنید 8 تا 12 بلند کردن پاشنه را در یک زمان انجام دهید و دو تا سه ست را کامل کنید.
چرخش تنه
چرخش تنه به افزایش دامنه حرکتی در گردن، قسمت بالایی پشت و شانهها کمک میکند. این میتواند انجام حرکات و فعالیتهای روزمره را آسانتر کند.
به پشت دراز بکشید و زانوهایتان را خم کنید و پاهایتان را روی زمین بگذارید.
هر دو دست را در کنار خود دراز کنید و به آرامی بدن خود را تکان دهید.
همزمان سر خود را به یک سمت بچرخانید و اجازه دهید پاهای خود به سمت دیگر بیفتند.
هنگامی که کشش احساس شد، آن را برای 30 تا 60 ثانیه نگه دارید. این کار را دو تا سه بار در هر طرف تکرار کنید.
نکات و ملاحظات
اگر به بیماری پارکینسون مبتلا هستید، ثابت ماندن در تمرینات میتواند چالش برانگیز باشد. برای حفظ امنیت و انگیزه خود این نکات را دنبال کنید:
اتاق را مرتب کنید: موانعی را که ممکن است از روی آنها رد شوید را بردارید، مطمئن شوید که نور کافی است و مطمئن شوید که در صورت از دست دادن تعادل، چیز محکمی برای گرفتن دارید.
یک برنامه تمرینی ایجاد کنید: سعی کنید هر روز در ساعت مشخصی ورزش کنید تا به ایجاد یک برنامه تمرینی پایدار کمک کنید.
یکی از اعضای خانواده یا دوستی را برای ورزش کردن پیدا کنید: یک دوست تمرینی کمک میکند که مسئولیتپذیر باشید و از کنار گذاشتن ورزش روزانه جلوگیری کنید.
همه چیز را با هم ترکیب کنید: این کار روتین را تازه و هیجانانگیز نگه میدارد.
استخدام یک مربی شخصی: شخصی که تجربه کار با افرادی که به بیماری پارکینسون مبتلا هستند را دارد. در حالی که این ممکن است تا حدودی پرهزینه باشد، مربی میتواند تمرینات مخصوص به نیازها یا تواناییهای فردی را طراحی کند.
خلاصه
شروع یک برنامه ورزشی پارکینسون میتواند به در مدیریت علائم کمک کند و ممکن است استقلال را طولانیتر کند. بر اساس سطح تحرک، تمرینات مختلفی برای مراحل مختلف پارکینسون توصیه میشود.
با فعال ماندن و متعهد شدن به یک برنامه تمرینی منظم، میتوانید دیدگاه کلی خود را بهبود بخشیده و ایمنی خود را در هنگام مقابله با این بیماری چالش برانگیز حفظ کنید.
بیماری پارکینسون میتواند تأثیر قابل توجهی بر حرکت کلی و کیفیت زندگی داشته باشد. با این حال، مهم است که بدون توجه به اینکه در کدام مرحله از شرایط هستید فعال بمانید.
ورزش منظم نه تنها میتواند به بهبود تعادل و کیفیت راه رفتن کمک کند، بلکه میتواند با افسردگی که اغلب همراه با این تشخیص است نیز مبارزه کند.
اگر کسی هنگام ایستادن با پاهای جفت، فاصلهی بین مچ پاهایش بیشتر حد معمول باشد و زانوها به هم فشرده شوند، به عارضهی زانوی ضربدری یا ژنووالگوم مبتلا میباشد. این ناهنجاری در کودکان شیوع بیشتری دارد. در واقع میتوان گفت پای ضربدری در اکثر کودکان، مرحلهای از رشد و شکل گیری استخوانها میباشد. بدین صورت که در ابتدای تولد تا دو سالگی فرم پاها پرانتزی است. سپس تا سن ۴ سالگی حالت ضربدری پیدا میکند و بعد از سن ۶ سالگی پاها صاف خواهند شد. در صورتی که پاهای کودک تا حداکثر ۷ سالگی بهبود پیدا نکرد، بهتر است با مراجعه به متخصص درمان کودک خود را آغاز کنید. در این مطلب درباره درمان زانوی ضربدری کودک توضیح خواهیم داد.
هر چه پروسهی درمان، در سنین پایینتری شروع شود، بهبود عارضه و ثمربخشی درمان، سریعتر دیده میشود. زیرا که کودکان دارای استخوانهایی انعطاف پذیر میباشند و رشد آنها هنوز کامل نشده است.
فرم ویزیت آنلاین و رایگان
اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.
روشهای درمان زانوی ضربدری کودک
با توجه به سن بیمار، شدت و علت ایجاد عارضهی زانوی ضربدری، روشهای مختلفی برای درمان وجود دارد :
• روشهای غیر جراحی
– دارو درمانی و تجویز مکمل غذایی
– کاهش وزن
– زانوبند یا بریس
– کفش و کفی طبی
– ورزش و حرکات اصلاحی
– فیزیوتراپی
• انواع جراحی
– جراحی استئوتومی
– جراحی رشد هدایت شده
تجویز مکمل و دارو درمانی
در برخی از کودکان به دلیل سوء تغذیه و کمبود کلسیم و ویتامین دی، زانوی ضربدری شدت مییابد. در نتیجه پزشک با تجویز دارو و مکملهای مناسب این مشکل را کنترل کرده و پروسهی مناسب را برای درمان آغاز میکند. در بزرگسالان نیز، کمبود این منابع و مواد معدنی دیگر، میتواند باعث بیماریهایی مانند استئومالاسی شود و فرم طبیعی پاها را به حالت ضربدری تغییر دهد.
کاهش وزن
اضافه وزن با فشار مضاعفی که بر پاها و زانو وارد میکند، میتواند عارضه زانوی ضربدری را ایجاد کرده و یا به آن شدت دهد. به همین علت متخصص مربوطه، با تجویز برنامهای اصولی، بیمار را وادار به کاهش وزن میکند.
زانوبند یا بریس برای درمان زانوی ضربدری کودک
ابزارهایی مانند بریس، زانوبند و اسپلینتها، میتوانند به اصلاح و هم ترازی زانوها، به خصوص در کودکان، کمک شایانی کنند. در مجموع استفاده از این ابزار برای افرادی که سابقهی ژنتیکی دارند و هنوز رباطهایشان انعطاف پذیر هستند، بسیار موثر واقع میگردد. قابل ذکر است که اصولا توصیه میشود، هنگام شب از این ابزار استفاده شود.
کفش و کفی طبی برای زانوی ضربدری
کفش و کفی طبی در عارضهی زانوی ضربدری به دلایل مختلفی توصیه میشود. برای مثال اگر به علت ابتلا به این عارضه، طول پاها نابرابر است، میتوان با کفش طبی یا قرار دادن یک پاشنه یا کفی طبی در کفش، تعادل و راه رفتن بیمار را تنظیم کرد و دردهای کمر و پا را کاهش داد.
همچنین کفی طبی با جابجایی فشار وزن و کاهش فشار وارد شده بر زانوها، میتواند به طور غیر مستقیم به اصلاح و هم ترازی پا کمک کند و از پیشرفت بیماری نیز، جلوگیری به عمل آورد.
ورزش و حرکات اصلاحیِ زانوی ضربدری
زانوی ضربدریِ خفیف را میتوان با ورزش و حرکات اصلاحی درمان نمود. ورزش در موارد شدید نیز، میتواند نقش مهمی در کاهش درد و عوارض ناشی از زانوی ضربدری ایفا کند.
پزشک متخصص با توجه به شرایط جسمانی، سن و نوع عارضه، همچنین با ارزیابی عضلات و راه رفتن بیمار، تمرینات تقویتی و کششی مختلفی را تجویز خواهد کرد. در مجموع حرکات اصلاحی و کششی، با افزایش انعطاف، خشکی مفاصل را از بین برده و در روند درمان تاثیر به سزایی میگذارد.
فیزیوتراپی زانوی ضربدری
فیزیوتراپیِ زانوی ضربدری باید تحت نظر پزشک و توسط متخصص انجام گیرد. متخصص با توجه به سن و وضعیت بیمار، برنامههای فیزیوتراپی را طراحی میکند. هدف اکثر این تمرینات، تقویت عضلات همسترینگ، و عضلات اطراف ران و لگن میباشد. بدیهی است که با تقویت عضلات ضعیف شده در پاهای بیمار، مسیر درمان او هموارتر خواهد شد.
جراحی استئوتومی
روشهای جراحی برای موارد بسیار شدید، بزرگسالان و افرادی که به روشهای غیر جراحی پاسخ ندادهاند، تجویز میگردد. روند جراحی استئوتومی به این صورت است که استخوانها بریده شده و به صورت صحیح کنار یکدیگر قرار داده میشوند. این جراحی به توزیع اصولی وزن بر روی زانوها، جلوگیری و کاهش تورم و درد مفاصل و تراز شدن پاها کمک مینماید.
جراحی رشد هدایت شده
این جراحی برای کودکانی که هنوز روند رشد خود را کامل نکردهاند، استفاده میشود. این جراحی با کاهش سرعت و کند کردن رشد استخوانِ اطراف زانوها، منجر به درمان و تراز شدن پاها خواهد شد.
