استئوآرتریت شایع‌ترین شکل آرتروز است که افراد زیادی را در سراسر جهان تحت تأثیر قرار می‌دهد. زمانی اتفاق می‌افتد که غضروف محافظ انتهای استخوان‌ها به مرور زمان از بین برود. اگرچه تمام مفاصل را درگیر می‌کند، اما بیشتر مفاصل دست، زانو، باسن و ستون فقرات را درگیر می‌کند. علائم این بیماری را می‌توان تا حدی کنترل کرد، اما آسیب به غضروف و مفاصل را نمی‌توان به حالت عادی برگرداند.دراین مقاله به ساییدگی زانو می پردازیم.

داروهای هومیوپاتی در کنار اقدامات خاصی مانند فعال ماندن، ورزش منظم، حفظ وزن سالم و سبک زندگی سالم می‌توانند علائم آرتروز مانند درد، تورم، حرکت مفاصل و غیره را بهبود بخشند.

[sc name=”didar”][/sc]

علائم و نشانه‌ها ساییدگی زانو

درد و تورم در مفاصل آسیب دیده

سفتی مفاصل به خصوص در صبح هنگام بیدار شدن از خواب

درد و حساسیت در مفاصل آسیب دیده همراه با گرما

محدودیت حرکات به دلیل درد و سفتی

از دست دادن انعطاف پذیری

صدای تق تق در مفاصل در حین حرکات

خار استخوان یا تشکیل استئوفیت در اطراف مفصل آسیب دیده

علل ساییدگی زانو

علت اصلی آرتروز ساییدگی یا نازک شدن غضروفی است که انتهای استخوان‌ها را در کپسول مفصل نگه می‌دارد و استخوان‌ها در نهایت روی استخوان دیگر مالیده می‌شوند. این اصطکاک باعث تغییرات زیادی در استخوان می‌شود و به بافت های همبند نگهدارنده مفصل و همچنین تاندون‌ها و رباط‌ها آسیب می‌رساند. این عوامل منجر به التهاب و حساس شدن مفاصل می‌شود.

عوامل خطر ساییدگی زانو

سن بالا: علائم آرتروز با افزایش سن افزایش می‌یابد.

جنسیت: زنان بیشتر مستعد ابتلا به آرتروز هستند.

چاقی: هر چه وزن بیشتر باشد، خطر ابتلا به آرتروز بیشتر است.

صدمات، آسیب، بد شکلی استخوان یا فشار مکرر به مفاصل

ارثی: در بسیاری از موارد، آرتروز در خانواده ایجاد می‌شود.

برخی از اختلالات متابولیک مانند دیابت، هموسیدروز و غیره.

عوارض ساییدگی زانو

درد مزمن که باعث ایجاد مشکل در انجام فعالیت‌های روزانه می‌شود.

افسردگی و بی خوابی ناشی از درد شدید و مداوم.

مدیریت ساییدگی زانو

کاهش وزن

اجتناب از فعالیت‌هایی که فشار بیش از حد بر غضروف مفصل وارد می‌کنند.

استراحت مناسب

تمرینات منظم

اقدامات کنترل رژیم غذایی

فیزیوتراپی

کاهش استرس

مصرف رژیم غذایی سرشار از ویتامین C، K و ویتامین D، اسیدهای چرب امگا 3 و کلسیم

درمان ساییدگی زانو

زانو درد یکی از شایع‌ترین مشکلاتی است که امروزه به طور کلی در بزرگسالان شاهد آن هستیم؛ اما این وضعیتی نیست که فقط برای بزرگسالان اتفاق بیفتد. چنین ناراحتی می‌تواند افراد در هر سنی را تحت تأثیر قرار دهد.

استئوآرتریت، آرتریت روماتوئید، آسیب زانو، نقرس و بورسیت شایع‌ترین بیماری‌های پزشکی هستند که باعث درد زانو می‌شوند. علاوه بر این، تورم، سفتی، ناراحتی و گرما در مفصل زانو از علائم شایع زانو درد هستند.

داروهای هومیوپاتی برای زانو درد

درمان هومیوپاتی، با تمام پیشرفت‌های علم پزشکی، این درمان خاص تا حدودی در حال انقراض است. هومیوپاتی درمانی یکی از انواع باستانی درمان است که به عنوان یک سیستم شبه علمی از داروهای جایگزین نیز در نظر گرفته می‌شود که در آن اعتقاد بر این است که بدن توانایی درمان خود را دارد.

تمام داروهای مورد استفاده در درمان هومیوپاتی از عناصر طبیعی مانند گیاهان و مواد معدنی ساخته شده‌اند که هیچ عارضه‌ای ندارند. این داروهای بدون مواد شیمیایی و این درمان باستانی می‌تواند برای تعداد کمی بحث برانگیز باشد، اما می‌تواند به طور مؤثر بیماری‌های مهم‌تری را درمان کند.

زانو درد را می‌توان به طور مؤثر با استفاده از داروهای هومیوپاتی درمان کرد. هر دو زانو درد حاد و مزمن می‌توانند از درمان هومیوپاتی سود ببرند. آن‌ها برای استفاده برای افراد در هر سنی مناسب هستند و هیچ خطر سمی ندارند. علاوه بر این، آن‌ها به تسکین درد زانو و علائم مرتبط با آن مانند ادم، درد و سفتی کمک می‌کنند؛ بنابراین در اینجا بهترین داروهای هومیوپاتی برای درمان زانو درد در انواع مختلف وجود دارد.

برای درد آرتروز در زانو

استئوآرتریت یک بیماری دژنراتیو مفصل است. آرتروز زانو با درد، سفتی و ترک در مفصل زانو مشخص می‌شود. آرتروز زانو در اثر بالا رفتن سن، اضافه وزن، آسیب دیدگی و استفاده نادرست از مفاصل ایجاد می‌شود.

برای زانو درد آرتریت روماتوئید

آرتریت روماتوئید یک بیماری خود ایمنی است که باعث التهاب در مفاصل می‌شود؛ بنابراین تمام مفاصل بدن مستعد ابتلا به این بیماری هستند. شایع‌ترین علائم سفتی مفاصل، ناراحتی و ادم است. Bryonia، Rhus Tox و اسید سالیسیلیک درمان‌های مؤثری برای آرتریت روماتوئید زانو هستند.

برای درد بورسیت در زانو

بورسیت زانو التهاب حفره کیسه مانند پر از مایع سینوویال است که مفصل زانو را احاطه کرده است. بورسیت زانو در اثر عوامل مختلفی ایجاد می‌شود که شایع‌ترین علائم آن درد، تورم، گرما و درد مفاصل زانو است.

برای درد نقرس در زانو

نقرس یک بیماری دردناک مفصلی است که در اثر تشکیل کریستال‌های اسید اوریک در مفاصل ایجاد می‌شود. از انگشت شست پا شروع می‌شود و می‌تواند هر مفصلی در بدن از جمله مفصل زانو را تحت تأثیر قرار دهد. نقرس با درد شدید و تورم در مفاصل آسیب دیده مشخص می‌شود.

ناراحتی زانو نقرس با کلشیکوم و اسید بنزوئیک، دو داروی هومیوپاتی شناخته شده و بهترین برای درد مفاصل زانو درمان می‌شود.

چگونه هورمون‌های شادی را زیاد کنیم؟ این سوال همه انسان هاست زیرا همه ما برای شاد بودن تلاش می‌کنیم – این یک احساس فوق‌العاده است که می‌تواند ذهن و بدن را تحت‌الشعاع قرار دهد، فرد را بخنداند یا حتی گریه کند و آن‌قدر مسری است که می‌تواند به دیگران نیز سرایت کند؛ اما بدون اینکه بخواهیم شادی را بررسی کنیم، دلیل اینکه ما احساس شادی و خوشحالی می‌کنیم به دلیل واکنش‌های شیمیایی بسیار پیچیده‌ای است که در بدن ما اتفاق می‌افتد.

اغلب بیمارانی را می‌بینیم که در دوران پیش از یائسگی قرار می‌گیرند که توسط پزشک عمومی خود داروهای ضدافسردگی برای افسردگی تجویز کرده‌اند. با این حال، خلق و خوی پایین در حوالی زمان یائسگی به احتمال زیاد به هورمون مربوط می‌شود. این فقط تعادل هورمون‌های جنسی ما نیست که بر سلامت روان ما تأثیر می‌گذارد، بلکه «هورمون‌های شادی» ما را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد. برخی از هورمون‌ها به تقویت احساسات مثبت از جمله شادی و لذت کمک می‌کنند. این «هورمون‌های شادی» عبارت‌اند از:

دوپامین: دوپامین که به عنوان هورمون «احساس خوب» شناخته می‌شود، یک انتقال دهنده عصبی است که بخش مهمی از سیستم پاداش مغز است. با احساسات لذت بخش همراه با یادگیری، حافظه و موارد دیگر مرتبط است.

سروتونین: این هورمون و انتقال دهنده عصبی به تنظیم خلق و خو و همچنین خواب، اشتها، هضم، توانایی یادگیری و حافظه کمک می‌کند.

اکسی توسین: اکسی توسین که اغلب «هورمون عشق» نامیده می‌شود، برای زایمان، شیردهی و پیوند قوی والدین و کودک ضروری است. همچنین می‌تواند به تقویت اعتماد، همدلی و پیوند در روابط کمک کند. سطوح به طور کلی با محبت فیزیکی افزایش می‌یابد.

اندورفین: این هورمون‌ها مسکن طبیعی بدن هستند که بدن در پاسخ به استرس یا ناراحتی تولید می‌کند. هنگامی که در فعالیت‌های پاداش دهنده مانند غذا خوردن، ورزش کردن، یا داشتن رابطه جنسی شرکت می‌کنید، سطوح ممکن است افزایش یابد.

[sc name=”didar”][/sc]

چند راهکار که بدانیم چگونه هورمون‌های شادی را زیاد کنیم؟

1. ورزش کنید

اکثر مردم با این واقعیت آشنا هستند که ورزش باعث ترشح اندورفین می‌شود. هر نوع حرکتی که ضربان قلب را افزایش دهد، احساس مثبتی را ایجاد می‌کند و یک تمرین شدید و افزایش نبض می‌تواند باعث سرخوشی ناشی از ورزش شود. وقتی به تنهایی تمرین می‌کنید احساس مثبتی ندارید؟ دلیلی برای آن وجود دارد. نشان داده شده است که ورزش گروهی بیشتر از تمرینات انفرادی اندورفین ترشح می‌کند!

ورزش فواید متعددی برای سلامت جسمانی دارد. همچنین می‌تواند تأثیر مثبتی بر سلامت عاطفی داشته باشد. اگر نام «دونده» را شنیده‌اید، ممکن است از قبل در مورد ارتباط بین ورزش و ترشح اندورفین بدانید. اندورفین همچنین با گیرنده‌های درد در مغز تعامل خواهد داشت و در واقع درک از درد را کاهش می‌دهد؛ اما ورزش فقط روی اندورفین کار نمی‌کند. فعالیت بدنی منظم همچنین می‌تواند سطح دوپامین و سروتونین را افزایش دهد و آن را به گزینه‌ای عالی برای تقویت هورمون‌های شادی‌تان تبدیل کند.

تمرین خود را در فضای باز انجام دهید تا افزایش سروتونین خود را به حداکثر برسانید. زمان آن را تعیین کنید: حداقل 30 دقیقه ورزش هوازی را در هر زمان هدف گذاری کنید. هر میزان فعالیت بدنی فوایدی برای سلامتی دارد، اما تحقیقات انجام شده تمرینات با شدت بالاتر را با آزادسازی بیشتر اندورفین مرتبط می‌دانند.

2. غذاهای خاص

وقتی نوبت به هورمون‌ها می‌رسد، غذاهایی که مصرف می‌کنید نیز نقش مهمی‌دارند. شکلات تلخ در مقادیر کم می‌تواند احساس شادی بیشتری ایجاد کند، زیرا حاوی فنیل اتیل آمین است. یک مطالعه توسط دانشگاه کالج لندن نشان داد که در مطالعه‌ای بر روی 13626 شرکت‌کننده، کسانی که گزارش داده‌اند در هر زمان در طول دو دوره 24 ساعته شکلات تلخ می‌خورند، 70 درصد کمتر از افرادی که این کار را نکرده‌اند، علائم افسردگی مرتبط بالینی را گزارش می‌کنند. برخی از غذاها نیز می‌توانند بر سطح هورمون‌ها تأثیر بگذارند، بنابراین هنگام برنامه‌ریزی وعده‌های غذایی برای افزایش هورمون شادی به موارد زیر توجه کنید:

غذاهای تند ممکن است باعث ترشح اندورفین شوند.

ماست، لوبیا، تخم مرغ، گوشت‌های کم چرب و بادام تنها چند غذای مرتبط با ترشح دوپامین هستند.

غذاهای سرشار از تریپتوفان با افزایش سطح سروتونین مرتبط هستند

غذاهای حاوی پروبیوتیک مانند ماست، کیمچی و کلم ترش می‌توانند بر ترشح هورمون‌ها تأثیر بگذارند.

مکمل‌ها را امتحان کنید

چندین مکمل وجود دارد که ممکن است به افزایش سطح هورمون شادی کمک کند. در اینجا فقط چند مورد برای بررسی وجود دارد:

تیروزین (تولید دوپامین)

چای سبز و عصاره چای سبز (دوپامین و سروتونین)

پروبیوتیک ها (تولید سروتونین و دوپامین)

تریپتوفان (سروتونین)

کارشناسانی که اثرات مکمل‌ها را مطالعه می‌کنند به نتایج متفاوتی دست یافته‌اند. بسیاری از مطالعات فقط حیوانات را شامل می‌شود، بنابراین تحقیقات بیشتری برای کمک به حمایت از مزایای مکمل‌ها برای انسان مورد نیاز است. مکمل‌ها ممکن است مفید باشند، اما برخی از آن‌ها برای افرادی که شرایط سلامت خاصی دارند توصیه نمی‌شود. آن‌ها همچنین می‌توانند با داروهای خاصی تداخل داشته باشند، بنابراین قبل از اینکه آن‌ها را امتحان کنید با یک ارائه دهنده مراقبت‌های بهداشتی صحبت کنید.

اگر هر مکملی مصرف می‌کنید، تمام دستورالعمل‌های بسته را بخوانید و به دوز توصیه شده پایبند باشید، زیرا برخی از آن‌ها در دوزهای بالا می‌توانند اثرات منفی داشته باشند.

سایر غذاهای تقویت کننده خلق و خو شامل ماهی‌های روغنی به دلیل اسیدهای چرب امگا 3 است. قهوه (در حد اعتدال)؛ غذاهای حاوی تریپتوفان مانند مرغ، تخم مرغ، شیر، آجیل و دانه‌ها و فلفل قرمز که حاوی کپسایسین است (با وجود اینکه کپسایسین هنگام استفاده روی پوست باعث ایجاد احساس سوزش می‌شود، در هنگام مصرف خاصیت تسکین درد دارد). مقادیر کم الکل مانند یک لیوان شراب می‌تواند باعث ترشح اندورفین شود. با این حال، بیش از حد می‌تواند اثر معکوس داشته باشد.

3. فعالیت جنسی

چگونه هورمون‌های شادی را زیاد کنیم؟ اندورفین، اکسی توسین و دوپامین همگی در طول فعالیت جنسی آزاد می‌شوند. اکسی توسین معمولاً هورمون نوازش نامیده می‌شود، در حالی که دوپامین هورمون احساس خوب است. این‌ها برای ایجاد احساس آرامش و رضایت جنسی در کنار هم قرار می‌گیرند.

شهرت اکسی توسین به عنوان «هورمون عشق» به خوبی به دست آمده است. صرفاً جذب شدن به کسی می‌تواند منجر به تولید اکسی توسین شود؛ اما محبت فیزیکی، از جمله بوسیدن، در آغوش گرفتن، یا داشتن رابطه جنسی نیز به تولید اکسی توسین کمک می‌کند. صرف وقت گذراندن با فردی که به او اهمیت می‌دهید نیز می‌تواند به افزایش تولید اکسی توسین کمک کند. این می‌تواند به افزایش صمیمیت و احساسات مثبت در رابطه کمک کند و به احساس شادی، سعادت یا حتی سرخوشی بدهد. اگر واقعاً می‌خواهید آن هورمون‌های شادی را احساس کنید، توجه داشته باشید که رقصیدن و رابطه جنسی هر دو منجر به ترشح اندورفین می‌شوند، در حالی که ارگاسم باعث ترشح دوپامین می‌شود. همچنین می‌توانید برای افزایش اندورفین، یک لیوان شراب را با شریک زندگی خود به اشتراک بگذارید.

4. ماساژ

ماساژ یا هر نوع لمس آرامش‌بخشی می‌تواند ترشح اندورفین را تشویق کند و تولید اکسی توسین را در فرد ماساژ دهنده و ماساژور تحریک کند. این روش برای سایر درمان‌های شفابخش (مانند طب سوزنی، کایروپراکتیک و آب‌درمانی) یکسان است، زیرا آن‌ها بدن را آرام می‌کنند و درد را ملایم می‌کنند.

5. مدیتیشن

مدیتیشن فواید زیادی از جمله آرامش و تمرکز ذهن دارد. این عمل همچنین از نظر ترشح هورمون‌ها و انتقال دهنده‌های عصبی، تحریک ترشح اندورفین و همچنین دوپامین، سروتونین و ملاتونین بسیار مفید است. به گفته بنیاد سلامت روان، «26 درصد از بزرگسالان بریتانیایی می‌گویند که مدیتیشن را انجام می‌دهند، اگرچه کمتر از نیمی (12 درصد) از آن‌ها به ندرت این کار را انجام می‌دهند» بنابراین، بسیاری از ما می‌توانیم مدیتیشن را بیشتر انجام دهیم! آن را امتحان کنید. برای شروع مدیتیشن:

مکانی آرام و راحت را برای نشستن انتخاب کنید.

راحت باشید، چه در حالت ایستاده، چه نشسته یا دراز کشیده.

اجازه دهید همه افکارتان – مثبت یا منفی – بلند شوند و از کنار بگذرند.

وقتی افکار به ذهنشان خطور می‌کند، سعی کنید آن‌ها را قضاوت نکنید، به آن‌ها نچسبید یا آن‌ها را دور نکنید. به سادگی آن‌ها را تصدیق کنید.

با انجام این کار به مدت 5 دقیقه شروع کنید و به مرور زمان به جلسات طولانی‌تر برسید.

6. خنده

برای افزایش اندورفین، برنامه کمدی مورد علاقه خود را تنظیم کنید! خنده استرس را کاهش می‌دهد، عملکرد سیستم ایمنی را بهبود می‌بخشد و به طور کلی روحیه را بالا می‌برد. آن‌قدر مؤثر است که خنده درمانی به عنوان یک درمان شناختی رفتاری برای درمان استرس و افسردگی بیماران ایجاد شده است.

7. حمام جنگل

شینرین یوکو یا حمام کردن در جنگل، در دهه 1980 پس از یک دوره شهرنشینی انبوه در ژاپن پدید آمد. این فعالیت مردم را تشویق می‌کند تا با طبیعت در تماس باشند و به جنگل‌ها بروند تا جو را ببینند و ذهن آگاهی را تمرین کنند.

تنها پنج دقیقه در روز که در بیرون از خانه سپری می‌شود می‌تواند انگیزه و رفاه را بهبود بخشد. به ویژه، افراد مبتلا به اختلال عاطفی فصلی (SAD) سطح سروتونین را هنگام قرار گرفتن در معرض نور طبیعی و روشن تجربه می‌کنند.

8. تمرین شکرگزاری

قدردانی سیستم پاداش مغز را فعال می‌کند و مواد شیمیایی احساس خوب را آزاد می‌کند. برخی از مردم یک دفتر روزانه قدردانی نگه می‌دارند و چیزهایی را می‌نویسند که به خاطر آن‌ها سپاسگزار هستند. دیگران در «تمرین سه نعمت» شرکت می‌کنند و هر شب بر سه چیز تمرکز می‌کنند که باید بابت آن سپاسگزار باشیم.

9. اسانس

سیستم بویایی (که سیستم حسی در بدن است که برای بویایی استفاده می‌شود) مغز را تحریک می‌کند تا سروتونین و دوپامین را در پاسخ به بوی روغن‌های ضروری مانند ترنج، اسطوخودوس و لیمو آزاد کند. به همین دلیل است که رایحه درمانی برای کسانی که استرس، اضطراب، افسردگی و سایر اختلالات خلقی را تجربه می‌کنند بسیار محبوب است.

10. دستیابی به هدف

پس از دستیابی به اهداف – حتی اهداف کوچک – سیستم پاداش مغز فعال شده و دوپامین را آزاد می‌کند. این نه تنها مقدار کمی از مواد شیمیایی حس خوب را برای بدن فراهم می‌کند، بلکه ما را برای رسیدن به اهداف بیشتر تشویق می‌کند.

11. یادآوری خاطرات خوش

در مغز یک تعامل بین خلق و خو و حافظه وجود دارد. هنگامی که با بخشی از مغز که با توجه مرتبط است ترکیب شود، می‌تواند باعث تولید سروتونین شود. این می‌تواند زمانی اتفاق بیفتد که به خاطره‌ای زنده و شاد فکر می‌کنید، یا شاید به عکس‌های یک تعطیلات خانوادگی سرگرم کننده یا روز عروسی نگاه کنید.

12. گوش دادن به موسیقی

هم گوش دادن به موسیقی و هم آواز خواندن می‌تواند اکسی توسین را ترشح کند. خوانندگان جاز، هنگام بداهه نوازی، نشان داده شده است که به دلیل تعامل با گروه خود، سطوح بالاتری از اکسی توسین را آزاد می‌کنند. در همین حال، مطالعه دیگری نشان داد که بیمارانی که پس از جراحی قلب باز بهبود می‌یابند، پس از گوش دادن منظم به موسیقی آرامش بخش، به دلیل کاهش درد، استرس و سطح اضطراب ناشی از افزایش اکسی توسین، بهبودی سریع‌تری پیدا کردند.

13. به بیرون از خانه بروید.

به دنبال افزایش سطح سروتونین خود هستید؟ گذراندن وقت در خارج از منزل، زیر نور خورشید، راهی عالی برای انجام این کار است. طبق تحقیقات، قرار گرفتن در معرض اشعه ماوراء بنفش (UV) خورشید می‌تواند تولید سروتونین را افزایش دهد. می‌توانید سعی کنید چند بار در هفته حدود 15 دقیقه را در خارج از منزل سپری کنید. اگر از همان مناظر قدیمی خسته شده‌اید، یک محله یا پارک جدید را کاوش کنید. فقط توجه داشته باشید که قرار گرفتن در معرض اشعه ماوراء بنفش می‌تواند خطر ابتلا به سرطان پوست را نیز افزایش دهد، بنابراین ضد آفتاب را فراموش نکنید!

14. سگ خود را نوازش کنید.

اگر سگ دارید، محبت کردن به دوست خود راهی عالی برای افزایش سطح اکسی توسین برای شما و سگتان است. بر اساس تحقیقات منبع مطمئن، صاحبان سگ و همچنین سگ‌های آن‌ها در هنگام تعامل شاهد افزایش اکسی توسین هستند. حتی اگر سگ ندارید، ممکن است با دیدن سگی که می‌شناسید و دوست دارید، اکسی توسین را افزایش دهید. اگر عاشق سگ هستید، این ممکن است زمانی اتفاق بیفتد که فرصتی برای نوازش هر سگی داشته باشید؛ بنابراین، سگ مورد علاقه خود را پیدا کنید و یک نوازش خوب به آن بدهید.

15. شب راحت بخوابید

نداشتن خواب کافی و با کیفیت می‌تواند به طرق مختلف بر سلامت تأثیر بگذارد. به عنوان مثال، می‌تواند به عدم تعادل هورمون‌ها، به ویژه دوپامین، در بدن کمک کند. این می‌تواند تأثیر منفی بر روحیه و همچنین سلامت جسمی داشته باشد. اختصاص 7 تا 9 ساعت در شب برای خواب می‌تواند به بازیابی تعادل هورمون‌ها در بدن کمک کند که احتمالا به کمک می‌کند احساس بهتری داشته باشید. اگر خواب راحت برایتان سخت است، سعی کنید:

هر روز در یک ساعت مشخص به رختخواب رفتن و بیدار شدن

ایجاد یک محیط خواب آرام (سعی کنید نور، سر و صدا و صفحه نمایش را کاهش دهید)

کاهش مصرف کافئین، به ویژه در بعد از ظهر و عصر

16. استرس را مدیریت کنید.

طبیعی است که هر از گاهی استرس را تجربه کنید؛ اما زندگی با استرس منظم یا مواجهه با رویدادهای بسیار استرس زا زندگی می‌تواند باعث کاهش تولید دوپامین و سروتونین شود. این می‌تواند بر سلامت و خلق و خوی تأثیر منفی بگذارد و مقابله با استرس را سخت‌تر کند. اگر استرس زیادی دارید، انجمن روانشناسی آمریکا توصیه می‌کند:

یک استراحت کوتاه از منبع استرس

خنده

20 دقیقه برای پیاده‌روی، دویدن، دوچرخه سواری یا سایر فعالیت‌های بدنی صرف کنید

مراقبه

تعامل اجتماعی

هر یک از این رویکردها ممکن است به کاهش استرس کمک کند و همچنین سطح سروتونین، دوپامین و حتی اندورفین را نیز افزایش دهد.

جمع بندی چگونه هورمون‌های شادی را زیاد کنیم؟

سروتونین، دوپامین، اندورفین و اکسی توسین به افزایش شادی و لذت کمک می‌کنند و در عین حال افسردگی و اضطراب را کاهش می‌دهند. می‌توانید با برخی فعالیت‌های ساده به این هورمون‌های حس خوب تقویت طبیعی بدهید. اگر در تنظیم خلق و خوی خود مشکل دارید، با یک ارائه دهنده مراقبت‌های بهداشتی صحبت کنید که می‌تواند درمان‌هایی را توصیه کند که ممکن است کمک کند.

مچ دست‌های قوی می‌تواند به آسان‌تر کردن کارهای روزانه کمک کند. چه در حال تایپ کردن، حمل کردن مواد غذایی، انجام کشش یا باز کردن آن شیشه غیرممکن هستید، قدرت و انعطاف مچ دست کلیدی است. با این کشش‌ها و تمرینات، مچ دست خود را قوی نگه می‌دارید و از آسیب جلوگیری می‌کنید.در این مقاله 7تمرین برای تقویت مچ دست در خانه آموزش داده میشود.

۷ تمرین برای تقویت مچ دست

برای تقویت مچ دست در خانه ، در واقع باید ساعد خود را تقویت کرده و تحرک مفاصل مچ دست خود را افزایش دهید. حرکت مچ دست شامل 35 عضله می‌شود!

مچ دست ساعد را به دست متصل می‌کند – این مفصل باید شل بماند تا بتوانید 100 کلمه در دقیقه تایپ کنید؛ و تمام آن عضلات ساعد باید قوی بمانند تا بتوانید کارهای روزانه را بدون مشکل انجام دهید.

به خصوص اگر تمام روز پشت کامپیوتر بنشینید، مچ دست و ساعد ممکن است دچار آسیب‌های حرکتی مکرر یا بیماری‌هایی مانند سندرم تونل کارپال شوند. با کمی عشق و ورزش به مچ دست خود، ممکن است بتوانید از این دردها جلوگیری کنید. حتی اگر آسیب سخت‌تری مانند آرنج تنیس بازان دارید، ورزش‌های ساده در خانه می‌توانند درد را تسکین دهند. با تمام این تمرینات، بدون وزنه یا وزنه‌های بسیار سبک شروع کنید تا به این عضلات نسبتا کوچک فشار وارد نکنید.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.

تمرینات گرم کردن برای تقویت مچ دست در خانه

مانند هر شکل دیگری از ورزش، می‌خواهید قبل از شیرجه زدن به تمرینات مچ دست، کمی بدن خود را گرم کنید.

اگر هر گونه درد یا سفتی در مچ دست دارید، یک حوله گرم یا پد گرم کننده را به مدت حدود 15 دقیقه روی آن ناحیه قرار دهید. این یک گرم کردن بسیار واقعی است، اما قبل از شروع تمرینات به افزایش جریان خون و انعطاف پذیری در ناحیه کمک می‌کند. اگر احساس سفتی یا درد نمی‌کنید، به سادگی یک یا دو دقیقه در اطراف راه بروید. این کاردیوی خون را به جریان می‌اندازد و به مچ دست و ساعد اجازه می‌دهد به طور طبیعی حرکت کنند. برای تمرینات مچ دست نیازی به گرم کردن پیچیده ندارید، اما بهتر است کمی فعالیت داشته باشید تا به طور تصادفی کار نکنید، کشش دهید و احتمالاً به عضلات سرد آسیب نرسانید.

توجه: اگر با هر یک از این تمرینات احساس درد کردید، آن را متوقف کنید! به بدن خود گوش دهید و هرگز به نقطه ناراحتی فشار نیاورید.

کف دست به آسمان / کف دست به زمین

این تمرین ملایم، کشش کوچکی را به مچ دست می‌بخشد و در عین حال قدرت می‌بخشد.

در حالت نشسته یا ایستاده، بازوهای خود را در حالت T به سمت بیرون نگه دارید.

دست‌ها را طوری بچرخانید که کف دست‌ها رو به بالا باشد.

دست‌ها را طوری بچرخانید که کف دست‌ها رو به پایین باشد.

10 بار تکرار کنید.

سعی کنید شانه‌ها و گردن خود را آرام نگه دارید. حرکت باید فقط در مچ دست باشد، نه بازوها، آرنج‌ها یا شانه‌ها.

مشت

این یکی دیگر از تمرینات ملایم برای تقویت مچ دست در خانه است که بر روی انعطاف و قدرت دست تمرکز دارد.

یک دست را روی میز قرار دهید، مثل اینکه می‌خواهید با کسی کشتی بگیرید.

یک مشت بسازید.

به آرامی مشت را باز کنید و انگشتان خود را تا جایی که راحت می‌توانید به سمت بیرون بکشید.

10 بار تکرار کنید، سپس دست‌ها را عوض کنید.

چرخش مچ دست

 می‌توانید این کار را بدون وزنه، نوارهای مقاومت سبک یا دمبل‌های 1 تا 5 پوندی انجام دهید. بدون وزنه شروع کنید و فقط در صورتی وزن اضافه کنید که دردی احساس نمی‌کنید.

در حالی که بازوهای خود را تا 90 درجه خم کرده‌اید بنشینید و ساعدها را در مقابل خود قرار دهید و کف دست‌ها رو به پایین باشد.

یک بند یا دمبل مقاومت سبک در دست بگیرید یا وزنه در دست بگیرید و وانمود کنید که چیزی در دست دارید.

به آرامی دست‌های خود را بچرخانید تا کف دست‌ها رو به بالا باشد.

به آرامی کف دست خود را به حالت اولیه بچرخانید.

10 بار تکرار کنید.

بالا و پایین شدن مچ

می‌توانید این تمرین را با یک نوار مقاومتی، یک دمبل یا فقط با مقاومت بدن انجام دهید. اگر از یک نوار مقاومتی سبک استفاده می‌کنید، یک انتهای باند را با پایین پای خود به سمت پایین نگه دارید و انتهای دیگر را با دست بالا بگیرید. برای دمبل‌ها، بسته به سطح، 1 تا 5 پوند وزن را در نظر بگیرید.

بنشینید و بازوی خود را در حالت 90 درجه نگه دارید، در حالی که کف دست به سمت بالا باشد. بازو می‌تواند روی پا، نیمکت یا میز قرار گیرد.

مچ دست خود را به سمت بالا خم کنید.

مچ دست را به حالت اولیه برگردانید.

این کار را 10 بار تکرار کنید، سپس طرف را عوض کنید.

مطمئن شوید که فقط مچ دست خود را حرکت دهید. این یک حلقه دوسر بازویی نیست، یک حلقه مچ است، بنابراین بازو و شانه خود را ثابت نگه دارید تا زمانی که مچ دست تمام کارها را انجام می‌دهد.

پیچش مچ دست

این‌ها تقریباً پیچش مچ دست وارونه هستند. می‌توانید از دمبل، باند یا اصلاً هیچ چیز استفاده کنید!

بنشینید و بازوی خود را در حالت 90 درجه نگه دارید، در حالی که کف دست به سمت پایین باشد.

مچ دست خود را خم کنید.

مچ دست را به حالت اولیه برگردانید.

این کار را 10 بار تکرار کنید، سپس طرف را عوض کنید.

مانند حرکت قبلی، مطمئن شوید که حرکت فقط در مچ دست باشد. ممکن است بخواهید دست خود را طوری قرار دهید که مچ دست بتواند از پا یا نیمکت آویزان شود. اگر مچ دست با آویزان شدن حدود 90 درجه شروع شود، دامنه حرکتی بهتری برای تمرین خواهید داشت.

فشار دادن

 می‌توانید تقریباً هر چیزی را در این یکی فشار دهید. یک توپ تنیس، دست یا حوله را امتحان کنید. در حالی که ایستاده یا نشسته‌اید، توپ خود را (یا چیزی که می‌خواهید فشار دهید) را طوری نگه دارید که کف دست خود به سمت بالا باشد.

به مدت 3 ثانیه چیز فشرده خود را تا جایی که می‌توانید محکم فشار دهید.

به آرامی دست خود را رها کنید.

این کار را 10 بار تکرار کنید، سپس طرف را عوض کنید.

چگونه از مچ‌های سالم حمایت کنیم؟

قدرت می‌تواند به مچ دست کمک کند، اما این تنها بخشی از تصویر است. کشش‌های سبک می‌تواند این مفاصل را متحرک نگه دارد و فشار ناشی از تایپ کردن را در تمام روز کاهش دهد. می‌توانید این حرکات کششی ساده را روی میز، روی تخت، پشت چراغ قرمز یا هر زمان که می‌خواهید کمی تحرک مچ دستتان بیشتر شود، انجام دهید.

ماهیچه‌های ساعد می‌توانند بر اثر بسیاری از کارهای تکراری که در طول روز انجام می‌دهند سفت شوند. کشش‌های ساده به تسکین این ناراحتی و جلوگیری از آسیب بیشتر کمک می‌کند.

اکستنشن مچ

بازوی راست را مستقیماً در مقابل خود نگه دارید، طوری که دست را به سمت بالا نگه دارید، طوری که با دست چپ ایست می‌گویید، به آرامی دست راست را به عقب بکشید تا زمانی که در ساعد راست احساس کشیدگی کنید.

15 ثانیه نگه دارید، سپس دست‌ها را عوض کنید. دنباله را 5 بار تکرار کنید. نمی‌خواهید چیزی بکشید، بنابراین به آرامی حرکت کنید و هیچ حرکتی را با اجبار تکرار نکنید.

خم شدن مچ دست

این برعکس آخرین کشش است.

دست راست خود را با مچ 90 درجه پایین نگه دارید. با دست چپ، به آرامی دست راست را به سمت بدن خود فشار دهید تا زمانی که در پشت دست راست و مچ دست احساس کشیدگی کنید.

15 ثانیه نگه دارید، سپس دست‌ها را عوض کنید. دنباله را 5 بار تکرار کنید.

کشش Namaste

کف دست‌های خود را در حالت Namaste درست زیر چانه به هم فشار دهید و آرنج‌ها را به طرفین باز کنید. دست‌ها را به سمت ناف پایین بیاورید، کف دست‌ها را به هم بچسبانید.

هنگامی که احساس کشیدید، آن را به مدت 30 ثانیه در آنجا نگه دارید. 2 تا 4 بار دیگر تکرار کنید – هر چیزی که احساس خوبی دارد.

پیشگیری از آسیب مچ دست

برای مچ‌های سالم، بهترین دفاع یک حمله خوب است. می‌توانید این تمرین‌ها و حرکات کششی را هر چه که دوست دارید انجام دهید، اما اگر در بقیه روز عادات ضعیفی برای مچ دست دارید، این تمرینات کمکی نمی‌کنند.

تایپ کردن با کیبورد عامل اصلی درد مچ دست است. وقتی پشت کامپیوتر هستید، ساعدها باید موازی با زمین باشند و مچ دستتان در حالت خنثی باشد. دست‌ها نباید همیشه در یک زاویه قرار داشته باشند – آن‌ها باید تقریباً در یک راستا با بازوها باشند تا فشار را کاهش دهند.

ممکن است لازم باشد موقعیت صفحه کلید خود را تنظیم کنید یا از تکیه گاه‌های مچ دست استفاده کنید تا دستان خود را در مکانی راحت قرار دهید. اگرچه ممکن است تایپ کردن در صندلی خمیده با مچ دست در هر زاویه‌ای راحت‌تر باشد، اما در دراز مدت می‌تواند باعث درد زیادی برای شود.

اگر وضعیت مچ دست خوبی نداشته باشید، ممکن است دچار فشارها و بیماری‌هایی مانند سندرم تونل کارپال شوید. اعصاب ساعد فشرده می‌شود و باعث بی حسی، ضعف و درد در دستان می‌شود.

هنگامی که علائم تونل کارپال را دارید، بهتر شدن وضعیت آن‌ها ممکن است زمان ببرد؛ اما ممکن است بتوانید از این وضعیت اجتناب کنید.

اگر هر روز چند دقیقه برای کشش و تقویت کردن وقت بگذارید و مطمئن شوید که یک ایستگاه کاری ارگونومیک دارید، مچ دست باید انعطاف پذیر، قوی و شاد بماند.

جمع بندی تقویت مچ دست در خانه

مچ دست خود را نادیده نگیرید اگر چند دقیقه از هفته خود را برای انجام حرکات کششی و تقویتی اختصاص دهید، درد کمتری در صفحه کلید و نتایج بهتر در باشگاه خواهید دید.

با یک گرم کردن کوتاه شروع کنید تا خون جریان یابد (پیاده روی عالی است). 3 یا 4 تمرین تقویتی مچ دست را یک روز در میان انجام دهید؛ و هر روز 2 یا 3 حرکت کششی انجام دهید تا همه سالم و بدون درد باقی بماند. با این تمرین‌ها و موقعیت تایپ ارگونومیک، مچ‌های آنقدر قوی خواهید داشت که مانند ستاره اکشن مورد علاقه‌تان از کنار ساختمان آویزان شوید.

وزنه زدن در مفاصل ممکن است ایده بدی به نظر برسد، اما در واقع راهی مهم برای مدیریت و تسکین درد آرتروز است. در واقع وزنه برداری زمانی که مبتلا به آرتروز هستید بسیار خوب است و دلیل آن این است. وزنه برداری نوعی تمرین قدرتی است که به قوی نگه داشتن ماهیچه‌ها کمک می‌کند و عضلات قوی از مفاصل حمایت می‌کنند.آیا حرکات بدنسازی برای زانو درد خوب است؟

کاری که وزنه زدن انجام نمی‌دهد این است که آرتروز را بدتر می‌کند. تمرینات عضله سازی بخش مهمی از برنامه مدیریت آرتروز هستند و پزشک آن را توصیه می‌کند، چه مبتلا به استئوآرتریت یا یک فرم التهابی خود ایمنی مانند آرتریت روماتوئید یا آرتریت پسوریاتیک باشید.

دکتر کارن ساتون، متخصص جراح ارتوپد در بیمارستان جراحی‌های ویژه در شهر نیویورک، می‌گوید: مفاصل خود را مانند یک نهال گیاهی (یک درخت جوان) در نظر بگیرید. نهال‌ها به رشته‌هایی در اطراف خود نیاز دارند تا به رشد مستقیم و قوی کمک کنند؛ همانطور که مفاصل برای حمایت و ثبات به عضلات و رباط‌های اطراف خود نیاز دارند. اگر عضله کافی نداشته باشید، مفاصل دچار تپش می‌شوند. دکتر ساتون که همچنین عضو آکادمی جراحان ارتوپدی آمریکا است، توضیح می‌دهد که وقتی ماهیچه‌ها درگیر و تقویت می‌شوند، مقداری از نیرو را جذب می‌کنند که فشار را از مفاصل ضعیف‌تر و فرسوده‌تر می‌گیرد. این تغییر می‌تواند منجر به کاهش علائم آرتروز و بهبود عملکرد روزانه شود. پس در نتیجه حرکات بدنسازی برای زانو درد می تواند مفید واقع شود.

چگونه وزنه برداری به آرتروز کمک می‌کند؟

وزنه برداری درد و سفتی مفاصل را کاهش می‌دهد. تجزیه و تحلیل تحقیقات منتشر شده در مجله روماتولوژی نشان می‌دهد که تقویت گروه‌های عضلانی اطراف مفاصل آسیب دیده باعث بهبود عملکرد و کاهش درد در افراد مبتلا به استئوآرتریت می‌شود. در مطالعه دیگری، محققان فنلاندی دریافتند که بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید اولیه که تمرینات قدرتی را دو بار در هفته به مدت دو سال انجام می‌دهند تا 59 درصد قدرت عضلانی را بهبود می‌بخشند. آن‌ها همچنین کاهش بیشتری در التهاب، درد، سفتی صبحگاهی و فعالیت بیماری در مقایسه با بیماران استئوآرتریت که فقط تمرینات دامنه حرکتی انجام می‌دادند، مشاهده کردند.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.

وزنه برداری استحکام استخوان‌ها را افزایش می‌دهد. خود آرتریت روماتوئید، همراه با برخی از داروهای مورد استفاده برای درمان آرتریت روماتوئید (مانند کورتیکواستروئیدها)، می‌تواند خطر ابتلا به پوکی استخوان را افزایش دهد، وضعیتی که استخوان‌ها را ضعیف می‌کند و آن‌ها را مستعد شکستگی می‌کند. عدم تحرک به دلیل درد مفاصل نیز می‌تواند به تحلیل استخوان در پیری و بیشتر برای زنان کمک کند. با فشار دادن ملایم به استخوان‌ها، تمرینات قدرتی می‌تواند تراکم استخوان را افزایش داده و خطر پوکی استخوان را کاهش دهد. در مورد ارتباط بین آرتروز و پوکی استخوان بیشتر بدانید.

وزنه برداری به حفظ وزن سالم کمک می‌کند. شاخص توده بدنی بالا (اضافه وزن یا چاقی) می‌تواند آرتروز و آرتریت التهابی را بدتر کند. فشار بیشتری به مفاصل، به ویژه زانوهای وارد می‌کند. همچنین، با افزایش سن، به طور طبیعی شروع به از دست دادن توده عضلانی می‌کنید که متابولیسم را کند می‌کند و می‌تواند به افزایش تدریجی وزن کمک کند.

برای جلوگیری از این مشکل ناشی از متابولیسم کندتر، به ترکیبی از تمرینات قلبی و وزنه نیاز دارید. کاردیو در طول تمرین کالری بیشتری می‌سوزاند. با تمرینات قدرتی، کالری سوزی طولانی‌تری دریافت می‌کنید.

وزنه برداری تعادل را بهبود می‌بخشد. تقویت هسته مرکزی بدن می‌تواند به افزایش تعادل و هماهنگی و جلوگیری از سقوط کمک کند. قوی‌تر بودن همچنین انجام فعالیت‌های روزمره سخت‌تر با آرتروز، مانند حمل مواد غذایی یا باغبانی را آسان‌تر می‌کند.

اقدامات احتیاطی که باید قبل از وزنه زدن با آرتروز به خاطر داشته باشید:

اگر در تمرین با وزنه تازه کار هستید، همیشه هوشمندانه است که ابتدا با پزشک خود صحبت کنید. پزشک یا متخصص حرکات اصلاحی می‌تواند مطمئن شود که ورزش‌ها بی‌خطر هستند و کمک می‌کنند تا بدون تشدید التهاب یا تشدید درد مفاصل، قدرت داشته باشید. نکات بیشتر برای کمک به محافظت از مفاصل هنگام شروع وزنه برداری:

تجهیزات خود را در نظر بگیرید. در تمرینات با وزنه از وزنه‌های آزاد – مانند دمبل یا هالتر – یا دستگاه‌های وزنه دار برای مقاومت استفاده می‌کند. برای شروع، دمبل‌ها ممکن است ایمن‌تر از هالتر باشند. ممکن است عدم تعادل در قدرت مفاصل وجود داشته باشد. دمبل‌ها این امکان را می‌دهند که هر بار با یک بازو یا شانه کار کنید. هالتر به هر دو به طور همزمان نیاز دارد.

یک گالن آب می‌تواند برای وزنه‌های آزاد گهگاه و برای تمرین‌های خاص استفاده شود، اما اگر می‌خواهید به طور منظم در خانه وزنه بزنید، بهتر است روی مجموعه‌ای از دمبل‌ها سرمایه‌گذاری کنید. وزن به طور مناسب تری توزیع می‌شود و گرفتن می‌تواند بهتر باشد. آن‌ها را در آمازون یا در یک فروشگاه لوازم ورزشی بخرید.

وزن مناسب را انتخاب کنید. دمبل‌ها باید به اندازه‌ای سنگین باشند که بدون افزایش درد مفاصل، ماهیچه‌ها را در هشت تا 10 تکرار به چالش بکشند. وزنه‌های سبک‌تر با تکرارهای بیشتر، مزایای بیشتری نسبت به تکرارهای کمتر با وزنه‌های فوق‌العاده سنگین به همراه خواهند داشت.

به آرامی شروع کنید. اگر مدتی است که فعال نبوده‌اید، مفاصل خود را برای ورزش آماده کنید. اگر خیلی سریع فشار بیاورید و از عضلات خود بیش از حد کار بکشید درد مفاصل را تشدید می‌کنید. کارشناسان شورای آمریکایی ورزش را با دو یا سه تکرار در هر تمرین شروع کنید. سپس روی افزایش تعداد تکرارها در مقابل مقدار وزنه تمرکز کنید. همانطور که تمرین آسان‌تر می‌شود، می‌توانید به تدریج سطح مقاومت را افزایش دهید و شروع به استفاده از وزنه‌های سنگین کنید.

زمان گرم کردن و سرد کردن خود را افزایش دهید. این یک عادت خوب برای همه است که پنج یا 10 دقیقه حرکات کششی را در شروع و پایان تمرین انجام دهند تا به کشیده شدن عضلات کمک کنند. اگر درد مفاصل و آرتروز دارید، مهم است که گرم کردن را کمی بیشتر کنید. به این ترتیب مفاصل شروع به تولید مایع روان کننده می‌کنند تا راحت‌تر حرکت کنند. گرم کردن مورد نظر شامل دو حالت یوگا است: سلام خورشید و ژست‌های جنگجو.

پیشنهاد می‌شود چند جلسه را با یک متخصص حرکات اصلاحی یا مربی شخصی برنامه‌ریزی کنید تا مطمئن شوید تکنیک درست است. یک متخصص می‌تواند کمک کند تا تمرینات متناسب با نیازها و توانایی‌ها انجام شود. در خانه، وزنه‌ها را جلوی آینه بلند کنید تا از فرم مناسب اطمینان حاصل کنید.

به آرامی حرکت کنید. وزنه‌ها را به آرامی و یکنواخت بلند کنید. سعی کنید دامنه حرکتی کامل مفصل را طی کنید.

هیدراته بمانید. از سرعت کالری سوزی و تعریق در حین تمرین با وزنه تعجب خواهید کرد، پس حتماً آب فراوان بنوشید.

هر روز کمی ورزش انجام دهید. اگر تشدید آرتروز یا افزایش درد دارید، همچنان باید فعال بمانید. برخی از کشش‌های ساده ممکن است مقداری از درد را کاهش دهد.

اگر حرکتی به درد می‌رسد متوقف شوید. کارشناسان می‌گویند به درد گوش کنید. زمانی که مفاصل شروع به درد می‌کنند، استراحت کنید. اگر درد مفصل جدیدی احساس کردید، وقت آن است که آن را متوقف کنید. با پزشک خود در مورد اینکه چه دردی طبیعی است و چه زمانی نشانه چیز جدی‌تری است صحبت کنید.

در مورد سایر تمرینات تقویت کننده عضلات بپرسید. بسیاری از مراکز آبی و استخرهای عمومی دارای برنامه‌های ورزشی هستند که برای افراد مبتلا به آرتروز طراحی شده است که ممکن است شامل برنامه‌های تمرینی با وزنه باشد که از آب به عنوان مقاومت استفاده می‌کنند.

تمرینات قدرتی را می‌توان با باندهای مقاومتی و تمرینات با وزن بدن نیز انجام داد. پزشک همچنین ممکن است تمرینات ایزومتریک را پیشنهاد کند که زمانی انجام می‌شود که عضلات منقبض می‌شوند، اما مفاصل حرکت نمی‌کنند (مانند پلانک).

تمرینات وزنه برداری برای کمک به مدیریت علائم آرتروز

تمرینات تقویت عضلانی را دو تا سه بار در هفته انجام دهید و روزهای استراحت را در بین آن‌ها قرار دهید؛ و مطمئن شوید که تمام گروه‌های عضلانی اصلی را هدف قرار دهید. ابتدا از ماهیچه‌های بزرگ‌تر شروع کنید – مانند شکم، باسن و سینه که پیشنهاد می‌کند هر جلسه را با یک پلانک تقویت کننده عضلات مرکزی بدن شروع کنید. سپس روی بازوها و پاهای خود حرکت کنید. در هر تمرین 10 تا 15 تکرار بسازید.

در اینجا چند حرکت وزنه برداری وجود دارد که می‌توانید در خانه امتحان کنید؛ اما همیشه ابتدا با پزشک خود مشورت کنید تا مطمئن شوید که آن‌ها برای بی خطر هستند:

اسکوات با دیوار

عضلات باسن را تقویت می‌کند

تجهیزات مورد نیاز: توپ پیلاتس، دمبل

یک توپ ثابت را روی دیوار قرار دهید و به آرامی به آن تکیه دهید، در حالی که بالای توپ در قسمت کوچکی از پشت قرار دارد. پاهای خود را در مقابل بدن قرار دهید، به فاصله شانه‌ها یا کمی بازتر.

بدون قوس دادن به کمر، به آرامی به سمت توپ خم شوید و وزن خود را به پاشنه پا منتقل کنید.

به آرامی خود را پایین بیاورید و توپ را از دیوار پایین بیاورید. تا جایی که راحت هستید پایین بروید یا تا زمانی که ران هایتان موازی زمین شوند. مطمئن شوید که زانوها از روی انگشتان پا جلوتر نمی‌رود.

به آرامی پاشنه‌های خود را فشار دهید و بدن خود را به حالت ایستاده برگردانید.

نکته: برای مقاومت بیشتر، دمبل‌ها را در کناره‌های خود طوری نگه دارید که کف دست‌هایتان به سمت بدن باشد.

بلند کردن مستقیم پا

عضلات جلوی ران را تقویت می‌کند.

وسایل مورد نیاز: وزنه مچ پا

روی زمین دراز بکشید، یک پا را صاف و پای دیگر را خم کنید تا پایتان صاف روی زمین باشد. روی هر دو مچ پا از وزنه مچ پا استفاده کنید.

عضله ران پای صاف را سفت کنید و به آرامی 6 تا 10 اینچ از زمین بلند کنید.

این حالت را به مدت 5 ثانیه نگه دارید و سپس استراحت کنید و پای خود را روی زمین بیاورید.

مجموعه‌ای از تکرارها را کامل کنید؛ سپس با پای مخالف تکرار کنید.

نکته: گردن و شانه‌های خود را شل نگه دارید.

تقویت سر شانه

شانه‌ها و قسمت بالایی پشت را تقویت می‌کند

وسایل مورد نیاز: دمبل

زانوی چپ خود را روی نیمکت وزنه بگذارید. پای راست صاف است و پایتان صاف روی زمین است. به جلو خم شوید و با دست چپ خود را حمایت کنید.

یک دمبل را در دست راست خود بگیرید و مستقیماً زیر شانه راست خود نگه دارید.

به آرامی وزنه را بالا بیاورید تا زمانی که آرنجتان درست زیر شانه خط بکشد.

به آرامی وزنه را پایین بیاورید.

مجموعه‌ای از تکرارها را کامل کنید؛ سپس در طرف مقابل تکرار کنید.

نکته: اگر نیمکت وزنه ندارید، پاهای خود را به راحتی از هم باز کنید. سپس زانوهای خود را خم کرده و از قسمت باسن به جلو خم شوید.

طب سوزنی نوعی درمان مکمل است که شامل قرار دادن سوزن‌های بسیار نازک در بدن است. پزشکان برای درمان مسائل مختلف سلامتی، سوزن‌ها را در مکان‌ها و اعماق مختلف وارد می‌کنند. طب سوزنی می‌تواند به تسکین درد و درمان طیف وسیعی از شکایات دیگر کمک کند. با این حال، نحوه دقیق عملکرد آن نامشخص است. برخی معتقدند که با متعادل کردن انرژی حیاتی کار می‌کند، در حالی که برخی دیگر معتقدند که اثر عصبی دارد. در این مقاله به تفصیل توضیح می‌دهیم که طب سوزنی چیست، چگونه ممکن است کار کند و فواید و خطرات آن چیست و طب سوزنی چه بیماری‌هایی را درمان می‌کند؟ می پردازیم.

طب سوزنی چیست؟

طب سوزنی شامل وارد کردن سوزن در بدن برای تحریک اعصاب حسی در پوست و عضلات است. این ممکن است به درمان درد مزمن و سایر شرایط فیزیکی کمک کند. طب سوزنی ریشه در طب سنتی چینی (TCM) دارد و اکنون یک درمان مکمل رایج در سراسر جهان است.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.

چگونه کار می‌کند؟

سلامتی نتیجه تعادل هماهنگ افراط‌های مکمل یین و یانگ از نیروی حیاتی است که به نام چی شناخته می‌شود و «چی» نیز تلفظ می‌شود. مدافعان معتقدند که بیماری نتیجه عدم تعادل این نیروها است و از طریق نصف النهارها یا مسیرها در بدن انسان جریان دارد. این جریان‌های انرژی از طریق نقاط طب سوزنی در بدن قابل دسترسی هستند. قرار دادن سوزن‌ها در این نقاط با ترکیب‌های مناسب، جریان انرژی را به حالت تعادل برمی‌گرداند.

یک بررسی در سال 2017 نشان می‌دهد که بسیاری از نقاط طب سوزنی در مکان‌هایی هستند که تحریک می‌تواند بر فعالیت نورون‌های حسی متعدد تأثیر بگذارد. این نقاط با نام فیلدهای گیرنده نیز شناخته می‌شوند. تحریک فیزیکی وارد کردن سوزن در این نقاط ممکن است بر پردازش درد در سیستم عصبی مرکزی و ماهیچه‌ها تأثیر بگذارد و جریان خون را به قسمت‌های خاصی از بدن افزایش دهد.

یک متا آنالیز در سال 2018 از تأثیر طب سوزنی بر درد مزمن نشان داد که این عمل می‌تواند مزایای تسکین درد قابل تشخیص از دارونما را ارائه دهد. با این حال، مکانیسم دقیق عملکرد طب سوزنی مشخص نیست.

خطرات طب سوزنی

همه درمان‌ها هم خطرات و هم فواید دارند. یک فرد همیشه باید قبل از انجام هر گونه درمانی به دنبال مشاوره پزشکی باشد. خطرات احتمالی طب سوزنی به شرح زیر است:

• ممکن است خونریزی، کبودی و درد در محل‌های تزریق ایجاد شود.
• سوزن‌های استریل نشده ممکن است منجر به عفونت شود.
• در موارد نادر، سوزن ممکن است بشکند و به اندام داخلی آسیب برساند.

سازمان غذا و دارو (FDA) سوزن‌های طب سوزنی را به عنوان ابزار پزشکی تنظیم می‌کند. ساخت و برچسب زدن آن‌ها باید استانداردهای خاصی را رعایت کند. سوزن‌ها باید استریل، غیرسمی باشند و توسط پزشک مجاز باشند و برچسب فقط برای یک بار استفاده داشته باشند؛ مانند هر درمان تکمیلی، در موارد مزمن یا شدید، استفاده از طب سوزنی در کنار درمان‌های معمولی توصیه می‌شود.

فواید طب سوزنی

طب سوزنی یک درمان مکمل رایج است که می‌تواند به افراد در مدیریت بسیاری از شرایط مختلف کمک کند.

از مزایای طب سوزنی می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• افراد می‌توانند به طور مؤثر طب سوزنی را با سایر روش‌های درمانی ترکیب کنند.
• طب سوزنی مؤثر می‌تواند به مدیریت درد مزمن، میگرن و سردرد کمک کند.
• طب سوزنی خطر عوارض جانبی کمی دارد.

این یک شکل انعطاف‌پذیر از درمان است که می‌تواند نگرانی‌های بهداشتی متعددی را به طور همزمان هدف قرار دهد. طب سوزنی می‌تواند به طور مؤثر به در درمان موارد زیر کمک کند:

• کمردرد
• گردن درد
• استئوآرتریت (OA)
• زانو درد
• سردرد

طب سوزنی چه بیماری‌هایی را درمان می‌کند؟

سایر مطالعات منبع معتبر نشان می‌دهد که طب سوزنی همچنین می‌تواند به درمان موارد زیر کمک کند:

• درد میگرن
• نوروپاتی محیطی
• حالت تهوع
• روماتیسم مفصلی
• خستگی
• تاندونوپاتی

یک متخصص طب سوزنی یک فرد را معاینه می‌کند و وضعیت او را ارزیابی می‌کند، یک یا چند سوزن نازک و استریل را وارد بدن می‌کند و مشاوره ارائه می‌دهد.

افراد معمولاً در طول انجام طب سوزنی می‌نشینند یا دراز می‌کشند. متخصص طب سوزنی باید از سوزن‌های استریل و یکبار مصرف استفاده کند. افراد ممکن است پس از وارد کردن سوزن، احساس گزگز بسیار کوتاهی داشته باشند. سپس ممکن است درد مبهم را در پایه سوزن تجربه کنند.

به طور معمول، سوزن‌ها برای 20 تا 60 دقیقه در جای خود باقی می‌مانند، اگرچه بسته به روش متفاوت است.

در برخی از روش‌ها، متخصص طب سوزنی گاهی سوزن‌های منبع مطمئن را پس از قرار دادن سوزن گرم می‌کند.

تعداد درمان‌هایی که یک فرد نیاز خواهد داشت بستگی به ویژگی فردی او دارد. فردی که یک بیماری مزمن دارد ممکن است به یک یا دو درمان در هفته طی چند ماه نیاز داشته باشد. یک مشکل حاد سلامتی معمولاً پس از 8 تا 12 جلسه بهبود می‌یابد.

مواردی که در طب سوزنی باید در نظر بگیرید

طب سوزنی یک درمان مکمل است و نباید جایگزین درمان‌های توصیه شده توسط پزشک شود. قبل از انجام طب سوزنی برای درمان درد مزمن یا سایر شرایط، فرد باید از یک پزشک مراقبت‌های اولیه مشاوره بگیرد. در برخی از ایالت‌های ایالات متحده، خود متخصصان طب سوزنی می‌توانند پزشک مراقبت‌های اولیه باشند.

خلاصه

طب سوزنی یک درمان مکمل سنتی است که منشأ تاریخی در چین دارد. این شامل وارد کردن سوزن‌های کوچک برای تحریک بخش‌های خاصی از بدن و شبکه عصبی آن است. مطالعات نشان می‌دهد که طب سوزنی می‌تواند به مدیریت درد مزمن، استئوآرتریت، سردرد و میگرن کمک کند. طب سوزنی خطر و عوارض جانبی کمی را به همراه دارد و پزشکان باید مجوز انجام روش‌های طب سوزنی را داشته باشند.

6 بیماری که با طب سوزنی قابل درمان هستند

بسیاری از بیماری‌ها آنقدر طاقت فرسا هستند که زندگی با آن‌ها غیرقابل تحمل به نظر می‌رسد. طب سوزنی یک ابزار دارویی عالی است، اما بسیاری از مردم از امتحان کردن آن می‌ترسند یا از اینکه طب سوزنی می‌تواند به چند بیماری مختلف کمک کند، بی اطلاع هستند. با این حال، این افراد تأثیر مثبت طب سوزنی برای بهبود سبک زندگی و رفاه خود را از دست می‌دهند.

معمولاً افرادی که من ملاقات می‌کنم معتقدند که طب سوزنی فقط می‌تواند شرایط مرتبط با درد مانند آرتروز یا سیاتیک را درمان کند. این یک تصور اشتباه بزرگ است. طب سنتی چینی که شامل طب سوزنی می‌شود، یک سیستم پزشکی کامل است که می‌تواند شرایط مختلفی را درمان کند. چند بیماری رایج که من با طب سوزنی درمان کرده‌ام عبارت‌اند از:

مشکلات سینوسی برخی از مشکلات سینوسی که طب سوزنی برای بهبود آن‌ها شناخته شده است عبارت‌اند از: سینوزیت، سرگیجه، گوش درد، تب یونجه، آلرژی و موارد دیگر.

اختلالات گردش خون. فشار خون بالا یک مشکل بسیار رایج در بسیاری از مشاغل حرفه‌ای است که می‌بینیم. نشان داده شده است که فشار خون بالا با طب سوزنی بهبود می‌یابد.

مشکلات گوارشی. به دلیل وضعیت ناشناخته غذایی که همه ما مصرف می‌کنیم، بسیاری از افراد از اسهال، حالت تهوع، نفخ و یبوست رنج می‌برند. برخی از افراد از مشکلات معده بیشتری رنج می‌برند که با طب سوزنی قابل درمان است، مانند سندرم روده تحریک پذیر، کولون اسپاستیک، کولیت و آلرژی‌های غذایی.

طب سوزنی چه بیماری‌هایی را درمان می‌کند؟

مسائل زنان و زایمان. 10.9 درصد از کل زنان در ایالات متحده نابارور هستند. طب سوزنی می‌تواند به بهبود مشکلات ناباروری و همچنین درمان اندومتریوز و عوارض جانبی مرتبط، فیبروم ها، سندرم پیش از قاعدگی و کیست‌های تخمدان کمک کند.

اعتیاد. مراجعه منظم به یک متخصص طب سوزنی می‌تواند به افراد کمک کند تا مشکل اعتیاد را پشت سر بگذارند و به کاهش علائم ترک کمک کنند.

اختلالات عاطفی. اختلالات عاطفی مانند اضطراب، بی خوابی و افسردگی می‌توانند در زندگی ناتوان کننده باشند، اما طب سوزنی می‌تواند این شرایط را بهبود بخشد.

طب سوزنی می‌تواند بسیاری از بیماری‌ها را درمان کند و همچنین زندگی افراد را بهبود بخشد. هیچ دلیلی وجود ندارد که اجازه دهیم بیماری‌های رایج زندگی را دشوار کند یا کیفیت زندگی را کاهش دهد.

بسیاری از مردم در مورد طب سوزنی شنیده‌اند، اما هنوز باور ندارند که می‌تواند به آن‌ها کمک کند و گاهی اوقات ترس از سوزن باعث می‌شود که آن را امتحان نکنند.

خبر خوب این است که کودک در حال رشد است. این دقیقاً همان چیزی است که باید اتفاق بیفتد اما همچنان می‌تواند برای کمر مضر باشد. اکثر زنان باردار کمردرد را تجربه می‌کنند که معمولاً از نیمه دوم بارداری شروع می‌شود. باید بدانید که کارهایی وجود دارد که می‌توانید برای به حداقل رساندن کمردرد خود انجام دهید. در این مطلب علت درد در ناحیه گودی کمر در بارداری را بیان می کنیم.

علت درد در ناحیه گودی کمر در بارداری

کمردرد بارداری معمولاً در جایی اتفاق می‌افتد که لگن به ستون فقرات، در مفصل ساکروایلیاک می‌رسد. دلایل احتمالی زیادی وجود دارد که چرا این اتفاق می‌افتد. در اینجا برخی از دلایل محتمل‌تر وجود دارد:

افزایش وزن. در طول بارداری سالم، زنان معمولاً بین 25 تا 35 پوند وزن اضافه می‌کنند. ستون فقرات باید آن وزن را تحمل کند؛ که می‌تواند باعث کمردرد شود. وزن نوزاد و رحم در حال رشد نیز بر رگ‌های خونی و اعصاب لگن و پشت فشار وارد می‌کند.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.

تغییر وضعیت بدن در بارداری مرکز ثقل را تغییر می‌دهد. در نتیجه، ممکن است به تدریج حتی بدون توجه شروع به تنظیم وضعیت و نحوه حرکت خود کنید. این ممکن است منجر به کمردرد یا فشار شود.

تغییرات هورمونی در دوران بارداری، بدن هورمونی به نام ریلکسین می‌سازد که به رباط‌های ناحیه لگن اجازه می‌دهد تا شل شوند و مفاصل نیز شل‌تر شوند تا برای روند زایمان آماده شوند. همین هورمون می‌تواند باعث شل شدن رباط‌هایی شود که از ستون فقرات حمایت می‌کنند و منجر به بی‌ثباتی و درد می‌شود.

جداسازی عضلات با بزرگ شدن رحم، دو ورقه ماهیچه موازی (عضلات راست شکمی) که از قفسه سینه تا استخوان شرمگاهی امتداد دارند، ممکن است در امتداد درز مرکزی از هم جدا شوند. این جدایی ممکن است کمردرد را تشدید کند.

استرس. استرس عاطفی می‌تواند باعث تنش عضلانی در پشت شود که ممکن است به صورت کمردرد یا اسپاسم کمر احساس شود. ممکن است متوجه شوید که در دوره‌های پر استرس بارداری، کمردرد افزایش یافته است.

درمان‌های کمردرد در بارداری

خبرهای خوب بیشتر: مگر اینکه قبل از بارداری کمردرد مزمن داشته باشید، احتمالاً قبل از زایمان درد به تدریج کاهش می‌یابد. در همین حال، کارهای زیادی وجود دارد که می‌توانید برای درمان کمردرد یا نادرتر و خفیف‌تر کردن آن انجام دهید:

ورزش. ورزش منظم ماهیچه‌ها را تقویت می‌کند و انعطاف پذیری را افزایش می‌دهد. این می‌تواند فشار وارد بر ستون فقرات را کاهش دهد. ورزش‌های ایمن برای اکثر زنان باردار شامل پیاده‌روی، شنا و دوچرخه سواری ثابت است. پزشک یا متخصص تمرینات ورزشی بارداری می‌تواند تمریناتی را برای تقویت کمر و شکم توصیه کند.

گرما و سرما. استفاده از گرما و سرما به پشت می‌تواند کمک کننده باشد. اگر پزشک موافق است، با قرار دادن کمپرس سرد (مانند یک کیسه یخ یا سبزیجات یخ زده در یک حوله) تا 20 دقیقه چندین بار در روز روی ناحیه دردناک قرار دهید. پس از دو یا سه روز، به گرما تغییر دهید. یک پد گرم کننده یا بطری آب گرم را روی ناحیه دردناک قرار دهید. مراقب باشید در دوران بارداری گرما به شکم خود وارد نکنید.

وضعیت بدن خود را بهبود بخشید. خم شدن ستون فقرات را تحت فشار قرار می‌دهد؛ بنابراین استفاده از وضعیت مناسب هنگام کار، نشستن یا خواب حرکت خوبی است. به عنوان مثال، خوابیدن به پهلو با یک بالش بین زانو، فشار را از کمر دور می‌کند. هنگامی که پشت میز می‌نشینید، یک حوله رول شده را پشت سر خود برای حمایت قرار دهید. پاهای خود را روی دسته‌ای از کتاب‌ها یا چهارپایه قرار دهید و صاف بنشینید و شانه‌های خود را عقب ببرید. هنگام ایستادن، باسن خود را به جلو و شانه‌های خود را به عقب بکشید. ممکن است برای جبران شکم در حال رشد خود به عقب خم شوید. بستن کمربند پشتیبانی نیز ممکن است کمک کننده باشد.

به طور منظم حرکات کششی انجام دهید. این‌ها عضلات کمر و لگن را تقویت می‌کنند.

مشاوره. اگر کمردرد با استرس مرتبط است، صحبت با یک دوست یا مشاور قابل اعتماد ممکن است مفید باشد.

طب سوزنی. طب سوزنی نوعی طب چینی است که در آن سوزن‌های نازکی در نقاط خاصی به پوست وارد می‌شود. مطالعات نشان داده‌اند که طب سوزنی می‌تواند در کاهش کمردرد در دوران بارداری مؤثر باشد. اگر مایل به امتحان آن هستید، با ارائه دهنده مراقبت‌های بهداشتی خود مشورت کنید.

کایروپراکتیک. وقتی به درستی انجام شود، دستکاری ستون فقرات کایروپراکتیک می‌تواند در دوران بارداری بی خطر باشد، اما قبل از مراجعه به مراقبت‌های کایروپراکتیک با پزشک خود مشورت کنید.

نکات بیشتر:

اگر می‌خواهید چیزی را از روی زمین بلند کنید، به جای خم شدن، از پاهای خود استفاده کنید.

کفش‌های پاشنه بلند نپوشید. کفش‌های پاشنه کوتاه با ساپورت قوس کف پای مناسب را انتخاب کنید. به یاد داشته باشید، از آنجایی که هورمون‌ها مفاصل را شل می‌کنند، ممکن است نیاز به خرید یک کفش بزرگ‌تر داشته باشید.

به پشت نخوابید

اگر کمردرد ادامه پیدا کرد، ممکن است بخواهید با پزشک خود مشورت کنید تا ببینید چه کارهای دیگری ممکن است امتحان کنید. قبل از مصرف داروهای مسکن حتماً با پزشک خود مشورت کنید. مصرف استامینوفن (تیلنول) برای اکثر زنان در دوران بارداری بی خطر است. آسپرین و سایر داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) مانند ایبوپروفن (Advil، Motrin) یا ناپروکسن (Aleve) توصیه نمی‌شود. در برخی موارد، پزشک ممکن است داروهای ضد درد یا شل‌کننده‌های عضلانی دیگری را که در دوران بارداری بی‌خطر هستند، توصیه کند.

چه زمانی باید به پزشک برای درمان اقدام کرد

کمردرد به خودی خود معمولاً دلیلی برای تماس با پزشک نیست؛ اما اگر هر یک از موارد زیر را تجربه کردید باید فوراً با پزشک خود تماس بگیرید:

• درد شدید
• دردی که بیش از 2 هفته طول بکشد
• گرفتگی‌هایی که در فواصل زمانی معین رخ می‌دهد و به تدریج تشدید می‌شود
• مشکل یا درد هنگام ادرار کردن
• احساس سوزن سوزن شدن در اندام‌ها
• خونریزی واژینال
• ترشحات نامنظم واژن
• تب
• دردهای ریتمیک گرفتگی

در موارد نادر، کمردرد شدید ممکن است با مشکلاتی مانند پوکی استخوان مرتبط با بارداری، آرتروز مهره‌ای یا آرتروز سپتیک مرتبط باشد. دردهای ریتمیک ممکن است نشانه زایمان زودرس باشد؛ بنابراین، اگر هر یک از این مشکلات را تجربه می‌کنید، مهم است که توسط پزشک خود معاینه شوید.

در کنار حالت تهوع، خستگی و تورم پاها، اکثر زنان در برخی از مقاطع بارداری کمردرد را تجربه می‌کنند. کمردرد مربوط به بارداری معمولاً کمر را تحت تأثیر قرار می‌دهد. بر اساس یک بررسی که به این شکایت پرداخته است، کمردرد بیش از دو سوم زنان در دوران بارداری را تحت تأثیر قرار می‌دهد. کمردرد همچنین زمانی که پزشکان آن را کمردرد می‌نامند، می‌تواند در نزدیکی مرکز پشت ایجاد شود، یا زمانی که آن را درد لگنی خلفی می‌نامند، دنبالچه را درگیر کرده است. عوامل زیادی از جمله تغییرات هورمونی و وضعیتی در ایجاد کمردرد در دوران بارداری نقش دارند. علل در زنان متفاوت است و ممکن است به مرحله بارداری بستگی داشته باشد.

علت درد در ناحیه گودی کمر در بارداری و علل کمردرد در سه ماهه اول

عواملی که می‌تواند منجر به کمردرد در سه ماهه اول شود شامل تغییرات هورمونی و استرس است که در ادامه به آن می‌پردازیم.

تغییرات هورمونی

سطوح بالای پروژسترون در سه ماهه اول می‌تواند بر ثبات و تراز مفاصل تأثیر بگذارد.

در طول سه ماهه اول، سطح پروژسترون در بدن به سرعت افزایش می‌یابد. سطوح بالای این هورمون به شل شدن عضلات و رباط‌های نزدیک لگن کمک می‌کند که می‌تواند بر ثبات و تراز مفاصل تأثیر بگذارد.

هورمون دیگری که پزشکان آن را ریلکسین می‌نامند به کاشت تخمک در دیواره رحم کمک می‌کند و همچنین از انقباضات در مراحل اولیه بارداری جلوگیری می‌کند. با نزدیک شدن به زایمان، ریلاکسین دهانه رحم را تحریک می‌کند تا نرم شود و برای زایمان آماده شود. علاوه بر این، ریلاکسین باعث شل شدن رباط‌ها و مفاصل در ناحیه لگن می‌شود تا کانال زایمان در طول زایمان گسترش یابد. در نهایت، ریلکسین بر رباط‌هایی که ستون فقرات را تثبیت می‌کنند، تأثیر می‌گذارد که می‌تواند باعث بی‌ثباتی، جابجایی وضعیت و کمردرد شود.

استرس در بارداری

اگرچه بسیاری بارداری را یک رویداد هیجان انگیز زندگی پر از تغییرات می‌دانند، اما منابع جدیدی از استرس را نیز معرفی می‌کند. استرس بیش از خلق و خو یا وضعیت روانی وجود یک فرد تأثیر می‌گذارد. استرس می‌تواند باعث علائم فیزیکی مانند خستگی، سردرد، سفتی و درد عضلانی شود.

علل کمردرد در سه ماهه دوم و سوم

در طول سه ماهه دوم و سوم، با رشد سریع جنین، رحم به بزرگ شدن ادامه می‌دهد.

همانطور که در زیر به آن می‌پردازیم، تغییرات وضعیتی، افزایش وزن و جدا شدن عضلات همگی به کمردرد در مراحل بعدی بارداری کمک می‌کنند:

خم شدن به عقب

با افزایش وزن نوزاد، مرکز ثقل زن به جلوی بدن منتقل می‌شود. برخی از زنان ممکن است برای به دست آوردن تعادل به عقب خم شوند. خم شدن به عقب فشار اضافی بر عضلات پشت وارد می‌کند که می‌تواند منجر به کمردرد و سفتی عضلات شود.

افزایش وزن

وزنی که فرد در دوران بارداری به دست می‌آورد می‌تواند به کمردرد و درد مفاصل کمک کند. مقدار وزنی که یک زن در دوران بارداری اضافه می‌کند می‌تواند بر سلامت کلی او و کودکش تأثیر بگذارد.

مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها (CDC) منبع معتبری را توصیه می‌کند که زنانی که یک جنین دارند، با توجه به وزن قبل از بارداری، وزن زیر را افزایش می‌دهند:

28 تا 40 پوند در صورت کمبود وزن

25 تا 35 پوند در صورت داشتن وزن مناسب

15 تا 25 پوند در صورت اضافه وزن

11 تا 20 پوند در صورت چاق بودن

جداسازی عضلات

شکم از دو باند ماهیچه‌ای موازی تشکیل شده است که در وسط شکم به هم متصل می‌شوند. این ماهیچه‌ها به تثبیت ستون فقرات و حمایت از کمر کمک می‌کنند. در دوران بارداری، جنین در حال رشد به عضلات شکم فشار می‌آورد و باعث کشیدگی و در برخی موارد جدا شدن آن‌ها می‌شود. این فشار می‌تواند منجر به وضعیتی به نام دیاستاز رکتی شود.

در طول سه ماهه دوم و سوم، برخی از زنان ممکن است در معده خود دچار برآمدگی شوند. این نشانه این است که عضلات شکم آن‌ها در حال جدا شدن هستند تا فضایی برای رحم در حال رشد فراهم شود. با کشش عضلات شکم، ضعیف‌تر می‌شوند. این می‌تواند خطر آسیب دیدن کمر یا درد کمر یا لگن را در زنان افزایش دهد.

چگونه کمردرد در بارداری را تسکین دهیم

تقویت عضلات پشت با ورزش‌های مناسب بارداری می‌تواند به کاهش کمردرد کمک کند. گاهی اوقات ممکن است به نظر برسد که کمردرد در دوران بارداری اجتناب ناپذیر است. با این حال، راه‌هایی برای تسکین کمردرد هم در دوران بارداری و هم بعد از آن وجود دارد. راه‌های تسکین کمردرد در دوران بارداری عبارت‌اند از:

• به طور منظم کمر را کشش دهید
• خوابیدن به پهلو با یک بالش بین پاها و زیر شکم
• استفاده از کمپرس گرم برای شل کردن عضلات سفت یا کاهش التهاب
• ایجاد تغییرات وضعیتی، مانند ایستادن و نشستن، به طوری که پشت صاف و شانه‌ها در یک راستا باشند
• بستن کمربند بارداری برای حمایت اضافی شکم و کمر
• استفاده از بالش کمری برای حمایت بیشتر از پشت در هنگام نشستن
• انجام ماساژهای دوران بارداری برای شل کردن عضلات سفت، بهبود دامنه حرکتی و کاهش استرس
• استفاده از درمان‌های جایگزین، مانند طب سوزنی و خدمات کایروپراکتیک، با یک پزشک متخصص در بارداری.
• کاهش استرس از طریق مدیتیشن، یوگای قبل از تولد و سایر تکنیک‌های ذهن آگاهی
• خواب کافی

نکاتی برای پیشگیری و اجتناب از درد

چندین راه مؤثر برای جلوگیری از کمردرد در دوران بارداری وجود دارد، از جمله:

• تقویت عضلات پشت با تمرینات مناسب بارداری
• حفظ وزن مناسب در طول بارداری
• انجام ورزش‌های ملایم به طور منظم، با تأیید پزشک
• پوشیدن کفش‌های صاف یا پاشنه کم با کفی های قوس‌دار
• اجتناب از ایستادن طولانی مدت
• اجتناب از وزنه زدن زیاد
• تمرین تکنیک‌های صحیح بلند کردن با چمباتمه زدن و استفاده از پاها به جای پشت
• تمرین وضعیت بدنی خوب
• اجتناب از خوابیدن روی شکم

سیاتیک در نتیجه آسیب یا تحریک عصب سیاتیک رخ می‌دهد. سیاتیک در دوران بارداری زمانی رخ می‌دهد که جنین در حال رشد به عصب سیاتیک فشار وارد می‌کند. یکی از علائم سیاتیک، کمردردی است که از باسن و پایین ساق پا پخش می‌شود. زنانی که از کمردرد شدید رنج می‌برند که بیش از 2 هفته ادامه دارد، باید گزینه‌های درمانی را با ارائه دهنده مراقبت‌های بهداشتی خود در میان بگذارند.

خلاصه علت درد در ناحیه گودی کمر در بارداری

زنان باردار باید قبل از شروع هر گونه دارو، مکمل یا درمان‌های طبیعی با پزشک خود صحبت کنند. کمردرد بخش شایع بارداری است. عوامل متعددی می‌تواند باعث کمردرد در دوران بارداری شود، از جمله:

• افزایش سطح هورمون
• تغییرات وضعیتی
• افزایش وزن
• جداسازی عضلات
• وارد شدن استرس بر بدن

کمردردهای مرتبط با بارداری معمولاً پس از زایمان خود به خود برطرف می‌شوند. کمردرد شدید که بیش از 2 هفته طول بکشد ممکن است به درمان پزشکی یا فیزیوتراپی نیاز داشته باشد.

زنان باید قبل از شروع هر گونه دارو یا درمان جدید در دوران بارداری با پزشک خود صحبت کنند.

عصب فشرده در شانه زمانی اتفاق می‌افتد که یک ساختار مجاور عصب از گردن را تحریک یا فشار می‌دهد. این می‌تواند منجر به درد شانه و بی حسی بازو و دست شود. پزشکان همچنین ممکن است به عصب فشرده شده در شانه که از گردن ناشی می‌شود به عنوان رادیکولوپاتی گردنی اشاره کنند. یک آسیب حاد یا تغییر در بدن در طول زمان می‌تواند باعث گرفتگی عصب در شانه شود. این مقاله علائم، علل و درمان‌های رایج درد عصبی شانه چپ را شناسایی می‌کند.

علائم و نشانه‌های درد عصبی شانه چپ

یک عصب فشرده در شانه معمولاً باعث درد، بی حسی یا ناراحتی در ناحیه شانه می‌شود. ممکن است فرد علائم دیگری نیز داشته باشد که عبارت‌اند از:

• تغییر در احساس در همان سمت شانه‌ای که درد می‌کند
• ضعف عضلانی در بازو، دست یا شانه
• درد گردن، به خصوص هنگام چرخاندن سر از این طرف به طرف دیگر
• بی حسی و گزگز در انگشتان یا دست

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.

علل درد عصبی شانه چپ

زمانی که موادی مانند استخوان، بیرون زدگی دیسک یا بافت متورم شده، روی اعصابی که از ستون فقرات به سمت گردن و شانه امتداد می‌یابند، فشار وارد می‌کنند، عصب گیر کرده در شانه رخ می‌دهد. ستون فقرات از 24 استخوان به نام مهره تشکیل شده است که روی هم قرار گرفته‌اند و بین هر یک دیسک‌های محافظ و بالشتک مانند قرار دارند. پزشکان ستون فقرات را بر اساس ناحیه بدن و ظاهر استخوان‌های ستون فقرات به سه ناحیه تقسیم می‌کنند. این شامل:

• ستون فقرات گردنی: از هفت مهره اول تشکیل شده است.
• ستون فقرات سینه‌ای: از 12 مهره میانی تشکیل شده است.
• ستون فقرات کمری: از پنج مهره آخر تشکیل شده است.
• یک عصب فشرده در شانه به طور خاص بر ستون فقرات گردنی تأثیر می‌گذارد. از ستون فقرات گردنی اعصابی هستند که سیگنال‌ها را به و از مغز به سایر قسمت‌های بدن منتقل می‌کنند. برخی از علل رایج گرفتگی عصب در شانه عبارت‌اند از:
• انحطاط دیسک: با گذشت زمان، دیسک‌های ژل مانند بین مهره های گردن ممکن است شروع به فرسودگی کنند. در نتیجه، استخوان‌ها می‌توانند به هم نزدیک‌تر شوند و به طور بالقوه روی یکدیگر و اعصاب ساییده شوند. گاهی اوقات، فرد روی مهره های خود رشد استخوانی به نام خار استخوانی ایجاد می‌کند. این‌ها همچنین می‌توانند به اعصاب شانه فشار وارد کنند.
• فتق دیسک: گاهی اوقات یک دیسک می‌تواند بیرون زده و روی اعصابی که از ستون فقرات خارج می‌شوند فشار بیاورد. فرد تمایل دارد این درد را با فعالیت‌هایی مانند چرخش، خم شدن یا بلند کردن بیشتر متوجه شود.
• آسیب حاد: یک فرد ممکن است آسیبی را تجربه کند، مانند تصادف رانندگی یا فعالیت ورزشی، که باعث فتق دیسک یا التهاب بافتی در بدن می‌شود که بر اعصاب فشار می‌آورد.

پزشک معمولاً می‌تواند با گرفتن سابقه پزشکی، انجام معاینه فیزیکی و درخواست مطالعات تصویربرداری، علت گرفتگی عصب در شانه را شناسایی کند.

چگونه پزشک درد شانه را تشخیص می‌دهد؟

پزشک می‌تواند از اشعه ایکس برای تشخیص عصب فشرده شده استفاده کند. پزشکان با گرفتن شرح حال و معاینه فیزیکی شروع به تشخیص درد شانه فرد می‌کنند. آن‌ها از شخص در مورد علائمی که تجربه می‌کنند، می‌پرسند، مانند زمانی که برای اولین بار متوجه این علائم شده‌اند، و اینکه چه چیزی آن‌ها را بدتر یا بهتر می‌کند. پزشک همچنین شانه، گردن و نواحی اطراف را معاینه می‌کند تا هر گونه مشکل قابل توجه را شناسایی کند. پزشک اغلب آزمایش‌های بیشتری را برای تأیید تشخیص یا رد سایر علل تجویز می‌کند. نمونه‌هایی از این تست‌ها عبارت‌اند از:

اسکن اشعه ایکس یا توموگرافی کامپیوتری (CT): این آزمایش‌ها جزئیات استخوان‌های ستون فقرات را برای کمک به شناسایی تغییرات استخوان‌هایی که ممکن است روی عصب فشار وارد کنند، ارائه می‌کند.

تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI): این آزمایش جزئیات بیشتری از بافت نرم و اعصاب ارائه می‌دهد که سی تی اسکن یا اشعه ایکس نمی‌تواند.

مطالعات الکترودیاگنوستیک: در این تست‌ها از سوزن‌های مخصوصی استفاده می‌شود که سیگنال‌های الکتریکی را به نواحی مختلف گردن و شانه ارسال می‌کند. آن‌ها می‌توانند عملکردهای عصبی بدن را آزمایش کنند تا مشخص کنند که در کجا فشرده شده است.

این آزمایش‌ها می‌توانند به پزشک کمک کنند تا عصب فشرده شده در شانه یا بیماری دیگری را که ممکن است باعث درد شانه شود، شناسایی کند. نمونه‌هایی از شرایط دیگر عبارت‌اند از:

• پارگی تاندون
• آرتروز یا التهاب مفاصل
• بورسیت یا التهاب کیسه‌های پر از مایع که مفاصل را متورم می‌کند
• شکستگی شانه

گزینه‌های درمان درد عصبی شانه چپ

اکثر افرادی که عصب شانه‌شان فشرده شده است به مرور زمان بهتر می‌شوند و نیازی به درمان ندارند. در صورت لزوم برای ارائه توصیه‌های درمانی، پزشک موارد زیر را در نظر می‌گیرد:

• چه چیزی باعث گرفتگی عصب می‌شود
• درد چقدر شدید است
• چگونه عصب فشرده شده بر فعالیت‌های روزانه تأثیر می‌گذارد
• پزشک معمولاً ابتدا درمان‌های غیر جراحی را توصیه می‌کند. اگر درد فرد به این درمان‌ها پاسخ ندهد یا بدتر شود، پزشک ممکن است جراحی را توصیه کند. درمان‌های غیر جراحی عصب تحت فشار عبارت‌اند از:
• مصرف داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی مانند ایبوپروفن یا ناپروکسن
• مصرف کورتیکواستروئیدهای خوراکی برای تسکین التهاب
• تزریق کورتیکواستروئیدها برای کاهش تورم و التهاب
• پوشیدن یک گردن بند طبی برای محدود کردن حرکت در گردن برای بهبود اعصاب

درمان درد عصبی شانه

انجام فیزیوتراپی و تمرینات اصلاحی و درمانی برای کاهش سفتی و بهبود دامنه حرکتی

مصرف داروهای مسکن برای مدت کوتاهی برای کاهش فوری‌ترین اثرات شانه درد

گاهی اوقات درد ناشی از فشرده شدن عصب در شانه می‌آید و می‌رود؛ اما اگر درد فردی در نتیجه تغییرات دژنراتیو باشد، درد او ممکن است با گذشت زمان بدتر شود.

اگر درمان‌های فوق دیگر درد را تسکین ندهند، پزشک ممکن است جراحی را توصیه کند. انواع جراحی می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

دیسککتومی و فیوژن قدامی گردن (ACDF): در این روش، جراح به استخوان‌های گردن از جلوی گردن دسترسی پیدا می‌کند. آن‌ها ناحیه دیسک یا استخوانی را که باعث درد می‌شود، قبل از ترکیب کردن قسمت‌هایی از ستون فقرات به یکدیگر برای کاهش درد، برمی‌دارند.

جایگزینی دیسک مصنوعی: این روش شامل جایگزینی دیسک بیمار یا آسیب دیده با دیسک مصنوعی ساخته شده از فلز، پلاستیک یا ترکیبی از هر دو است؛ مانند ACDF، جراح از جلوی گردن به ستون فقرات دسترسی خواهد داشت.

لامینوفورامینوتومی گردنی خلفی: این روش شامل ایجاد یک برش 1 تا 2 اینچی در پشت گردن و برداشتن بخش‌هایی از ستون فقرات است که ممکن است به اعصاب پشت فشار وارد کند.

رفع فشار عصب فوق کتف: به این معنی که جراح سعی می‌کند عصب ناحیه شکاف کتف را در صورت فشرده شدن این عصب آزاد کند.

رویکرد جراحی به علائم فرد و اینکه چه ناحیه‌ای از ستون فقرات یا بافت روی اعصاب فشار می‌آورد بستگی دارد.

مدیریت یک عصب فشرده در شانه

درد ناشی از فشرده شدن عصب در شانه اغلب می‌آید و می‌رود. هنگامی که فردی علائم شدیدی را تجربه می‌کند، ممکن است بخواهد موارد زیر را امتحان کند:

تا 48 ساعت پس از شروع درد، کیسه‌های یخ پوشیده شده با پارچه را روی ناحیه گردن و شانه قرار دهید. پس از این مدت، می‌توانند از حرارت گرم برای تسکین درد استفاده کنند.

با بالشی که برای حمایت از گردن طراحی شده است بخوابید. این بالش‌ها برای خرید به راحتی در دسترس هستند.

از داروهای ضد التهاب یا مسکن استفاده کنید.

هنگامی که علائم یک فرد شروع به بهبود می‌کند، ممکن است بخواهد اقدامات زیر را برای کمک به جلوگیری از دوره‌های بعدی درد انجام دهد:

تمرکز بر وضعیت‌های مناسب هنگام خواب و نشستن پشت میز. افراد می‌توانند از دستگاه‌هایی مانند هندزفری استفاده کنند تا از فشار دادن یا حرکت مکرر گردن خودداری کنند. تنظیم ارتفاع صندلی و صفحه کلید نیز ممکن است فشار روی گردن و پشت را کاهش دهد.

چگونه درد شانه را مدیریت کنیم ؟

انجام ورزش منظم برای کاهش سفتی و کمک به حفظ وزن سالم.

انجام ماساژهایی که می‌تواند گردش خون را در مناطق ملتهب تقویت کند، که می‌تواند به بهبودی کمک کند. ماساژ همچنین می‌تواند تنش عضلانی را کاهش دهد.

یک فیزیوتراپیست یا متخصص حرکات اصلاحی می‌تواند در توصیه تمرینات و مشاوره در مورد چگونگی بهبود وضعیت بدن در خانه و محل کار مفید باشد.

گرفتگی عصب در شانه می‌تواند یک مشکل دردناک باشد که می‌تواند منجر به ضعف، گزگز و بی حسی در دست و بازو شود. اقدامات بدون نسخه معمولاً می‌تواند به کاهش علائم کمک کند. اگر این روش‌ها جواب نداد، گزینه‌های جراحی در دسترس هستند.

افراد باید همیشه در صورت داشتن شانه درد که بیش از چند روز طول بکشد، با پزشک خود صحبت کنند.

درد ناگهانی کمر از سری شایع‌ترین عارضه‌هایی است که برای افراد اتفاق می افتد. متاسفانه کمردرد جزو بیماری‌هایی است که بروز آن فرد را انجام بسیاری از کارها باز میدارد، به حدی که برای بلندکردن یک لیوان نیز ممکن است مشکل داشته باشید! در برخی از مواقع کمردرد به صورت ناگهانی اتفاق می‌افتد. یعنی بدون آنکه در آن روز کار سختی انجام داده باشید، کمرتان به صورت ناگهانی شروع به درد کردن میکند. اما علت کمر درد ناگهانی چیست؟ چگونه میتوان فهمید که علت کمر درد ناگهانی در مردان دقیقا به چه علتی است؟ در ادامه قصد داریم مباحث مختلفی در مورد درد ناگهانی کمر در مردان مطرح کنیم.

[sc name=”didar”][/sc]

علت کمر درد ناگهانی در مردان چه مواردی میتواند باشد؟

دلیل درد ناگهانی کمر در افراد مختلف متفاوت است. به عبارتی کشف علت کمر درد ناگهانی در افراد مختلف تنها با بررسی سبک زندگی آنها و انجام آزمایش‌های مختلف امکان پذیر است. در ادامه به بررسی شایع‌ترین مواردی که به عنوان علت کمر درد ناگهانی شناخته میشوند، میپردازیم:

کشیدگی عضلات یا رباط ها:

کار با اجسام سنگین میتواند دلیل درد ناگهانی کمر باشد. بلندکردن مکرر و مداوم اجسام سنگین و یا انجام دادن حرکتی که در محدوده چرخش ستون فقراتتان نیست میتواند عضلات کمر و رباط‌های ستون فقرات را تحت فشار قرار دهد. اگر در شرایط بدنی نامناسبی دارید، برای مثال دچار اضافه وزن هستید، باید در مورد حرکات خود بسیار هوشیارانه عمل کنید.

دیسک‌های برآمده و یا پاره شده:

اگر به دنبال دلیل درد ناگهانی کمر هستید، دیسک هایتان را معاینه کنید. دیسک‌ها را میتوانید به عنوان بالشتک هایی فرض کنید که در بین مهره ها جای گرفته اند. این مهره ها از ساییده شدن مهره ها به یکدیگر جلوگیری میکند. دیسک ها موادی نرم هستند و جنس غضروفی دارند. اگر دیسک به هر دلیل پاره شده و یا ورم کند، روی عصب نخاعی فشار می آورد. نتیجه چنین امری بروز کمر درد ناگهانی است. البته در مواردی ممکن است که چنین شما به چنین عارضه ای دچار باشید اما دردی حس نکنید. از این رو بهتر است برای تشخیص دقیق چنین مشکلی به سراغ انجام آزمایش های عکسبرداری بروید.

آرتروز:

آرتروز قسمتی از پاها در قسمت لگن است که به راحتی میتواند کمر را تحت تاثیر قرار دهد. در برخی موارد بروز عارضه آرتروز باعث باریک شدن فضای اطراف نخاع میشود. در چنین حالتی تنگی نخاعی و به دنبال آن کمردرد اتفاق می افتد.

پوکی استخوان:

مهره های کمر از جنس استخوان هستند. اگر شما دچار پوکی استخوان شده و ستون فقراتتان شکننده شوند، امکان بروز شکستگی در آنها افزایش پیدا میکند. از این رو درد ناگهانی کمر میتواند چنین علتی داشته باشد.

از درد ناگهانی کمر جلوگیری کنید

با بهبود وضعیت بدنی و فیزیکی خود به راحتی میتوانید از درد ناگهانی کمر جلوگیری کنید. برای اینکه کمر سالم و قوی داشته باشید، به موارد زیر توجه کنید:

• ورزش کنید

برای جلوگیری از درد ناگهانی کمر در مردان ورزش کنید. فعالیت‌های هوازی که در محیط‌های باشگاهی توسط مربی صورت میگیرد، برای ایجاد قدرت و استقامت در کمر بسیار مفید هستند. انجام چنین فعالیت‌هایی نه تنها قدرت عضلات را بالا میبرد، بلکه با افزایش انعطاف پذیری از بروز دردهای ناگهانی در کمر جلوگیری میکند. چنانچه سابقه کمردرد دارید، باید با یک پزشک متخصص در مورد نوع ورزشی که میتوانید انجام دهید مشاوره بگیرید.در اینجا لیستی از پایه ترین تمرینات با هدف بهبود عملکرد عضلات مرکز و افزایش قدرت این عضلات برای کاهش درد کمر و همچنین جلوگیری از درد را به شما آموزش می دهیم. البته لازم به ذکر هست که علت، نوع و شدت کمر درد شما در انتخاب این تمرینات نقش تعیین کننده ای دارد.

1.در روزهای ابتدایی که درد کمر اذیت کننده است انجام حرکات کششی ملایم برای بهبود انعطاف پذیری عضلات و کاهش فشار از روی کمر میتواند کمک کننده باشد.

فیلم تمرین کششی ملایم برای بهبود انعطاف پذیری عضلات

2.این ورزش عضلات باسن را به خوبی تقویت می‌کند. و در کاهش گودی کمر تاثیر به سزای دارد.

فیلم تمرین حرکت بریج

3.پلانک پهلو یا ساید پلانک یک تمرین عالی برای تقویت عضلات عرضی شکم است که در طول تمریناتی شکمی مثل پل زیاد کار نمی کند و بهبود عملکرد این عضله در کاهش کمر درد نقش مهمی دارد.

فیلم تمرین پلانک پهلو یا ساید پلانک

4.حرکت دد باگ یا حشره مرده با کم کردن قطر شکم مردان و بدون فشارآوردن به مهره های کمر، به عنوان یک تمرین امن و موثر در تقویت عضلات مرکز و کاهش کمر درد هست.

فیلم تمرین دد باگ یا حشره مرده

5.حرکت برد داگ یا سگ پرنده یکی از حرکات ورزشی هست که در حالت چهار دست و پا انجام می شود و تقریبا تمامی عضله‌های بدن را درگیر می‌کند. این حرکت به حفظ تعادل و ثبات بدن و در ادامه کاهش کمر درد کمک می‌کند.

فیلم تمرین حرکت برد داگ یا سگ پرنده

• وزن استاندارد خود را حفظ کنید

اضافه وزن عضلات پشت کمر را درگیر میکند و باعث بروز دردهای ناگهانی در این قسمت میشود. اگر اضافه وزن دارید، سریعا در صدد رفع آن برآیید.

• سیگار را ترک کنید

سیگار یکی از مهمترین مواردی است که میتواند احتمال بروز انواع کمردرد های ناگهانی را افزایش دهد. همچنین در بروز پوکی استخوان و به دنبال آن کمردرد نیز دخیل است.

درد ناگهانی کمر

در چنین شرایطی برای درمان کمردرد به پزشک مراجعه کنید

در برخی از اوقات علت کمر درد ناگهانی در مردان میتواند به دلیل نوع فعالیت هایی باشد که در آن روز انجام داده اید. تغییر نوع فعالیت میتواند منجر به علت کمر درد ناگهانی باشد. برای مثال اگر خانه تکانی کرده باشید، ممکن است علت کمردرد به دلیل فعالیت هایی باشید که در طول خانه تکانی انجام داده اید. چنین درد هایی با چند درمان خانگی و خود مراقبتی بهبود می یابد. برای مثال یک دوش آب گرم میتواند بسیار مفید باشد. اما از کجا باید بدانیم که کمر درد جدی است؟

با توجه به موارد زیر میتوانید بفهمید که چه زمانی باید به پزشک مراجعه کنید:

• کمر درد بیش از یک هفته ادامه دارد
• با استراحت و انواع ماساژ ها بهبود نمی یابد
• درد به مفاصل دیگر نیز انتقال می یابد و پاها را نیز درگیر میکند
• احساس ضعف شدید در پاهایتان حس میکنید
• وزنتان به طور غیرقابل توضیحی کاهش می یابد

در موارد بسیار نادری ممکن است یکی از نشانه های کمردرد بروز مشکلات جدی در روده یا مثانه باشد.

12 نکته برای راه رفتن وقتی زانوهای حساسی دارید. زانوهای حساس می‌تواند برای راه رفتن چالش برانگیز باشد، اما یک راه توصیه شده برای حفظ عملکرد و کاهش علائم است. اگر به دلیل آرتروز یا دلایل دیگر زانو درد دارید، لازم نیست اجازه دهید که شما را از شروع یک برنامه پیاده‌روی باز دارد. یک برنامه منظم پیاده‌روی می‌تواند سفتی و التهاب را کاهش دهد و بیشتر بیماری‌های مزمن زانو را بدتر نمی‌کند. پیاده‌روی ورزش ترجیحی برای افراد مبتلا به آرتروز است و می‌تواند به بهبود علائم آرتروز، سرعت راه رفتن و کیفیت زندگی کمک کند. در این مطلب به ارتباط پیاده‌روی و ساییدگی زانو بیشتر می پردازیم.

پیاده‌روی بخشی از یک سبک زندگی سالم برای قوی نگه داشتن قلب و استخوان‌ها و عملکرد مفاصل است. در اینجا نکاتی برای راه رفتن در مواقعی که زانوهای حساس دارید آورده شده است.

[sc name=”didar”][/sc]

چرا پیاده‌روی برای زانوها خوب است؟

مفصل زانو از استخوان و غضروف تشکیل شده است. غضروف خونی ندارد که همیشه آن را با عمل پمپاژ قلب تغذیه کند و بنابراین برای تغذیه به مایع مفصلی متکی است. حرکت دادن مفاصل راهی است که می‌توانید اطمینان حاصل کنید که غضروف غذای مورد نیاز برای سالم ماندن را دریافت می‌کند.

ممکن است متوجه شوید که مفاصل در صبح یا زمانی که در طول روز نشسته و غیرفعال بوده اید سفت و دردناک هستند. با حرکت دادن مفاصل، به آن‌ها کمک می‌کنید تا عملکرد خود را حفظ کنند و ممکن است به حفظ عملکرد طولانی مدت آن‌ها کمک کنید. ورزش منظم باعث حفظ و ساخت ماهیچه‌ها می‌شود که برای حمایت از زانوی خود و حفظ عملکرد نیاز دارید. ورزش های تحمل وزن مانند پیاده‌روی نیز به حفظ سلامت استخوان‌ها کمک می‌کند. در صورت داشتن هر گونه بیماری که باعث درد زانو می‌شود، گزینه‌های ورزشی خود را با پزشک و متخصص حرکات اصلاحی خود در میان بگذارید. در حالی که پیاده‌روی برای بسیاری از افراد توصیه می‌شود، ممکن است برای شما مناسب نباشد.

آیا وقتی زانو درد دارید باید راه بروید؟

اگر به دلیل آرتروز، درد خفیف تا متوسط ​​در زانو دارید، پیاده‌روی و ورزش های دیگر به حرکت مایع مفصلی و روان کردن مفاصل کمک می‌کند. باید راه بروید و ورزش های دیگری را انجام دهید که مفاصل زانو را حرکت می‌دهد. احتمالاً متوجه خواهید شد که سفتی، درد و خستگی با ورزش بهبود می‌یابد.

اگر قبل از شروع راه رفتن در زانوهایتان درد متوسط ​​تا شدید دارید، آرام باشید. پیاده‌روی کوتاه‌تری را با سرعتی آرام انجام دهید یا فعالیتی را امتحان کنید که فشار زیادی به مفصل وارد نمی‌کند، مانند تمرینات آبی در استخر. اگر درد مفاصل شدید باقی ماند، فوراً آن را متوقف کنید زیرا نشانه التهاب یا آسیب مفصلی است که نیاز به درمان دارد.

اگر روز بعد از پیاده‌روی یا دویدن گهگاه درد مفاصل دارید، باید یک روز استراحت کنید و تمرین کوتاه‌تری انجام دهید یا تمرینی را انجام دهید که به مفصل فشار وارد نمی‌کند. اگر همیشه بعد از ورزش درد مفاصل دارید، ممکن است مجبور شوید به نوعی از ورزش بروید که فشاری بر زانوها وارد نمی‌کند، مانند دوچرخه سواری یا شنا.

نکاتی برای راه رفتن با زانوهای حساس

انجام برخی اقدامات احتیاطی می‌تواند ادامه روال پیاده‌روی را با وجود زانوهای حساس آسان‌تر کند. در اینجا 12 راه برای محافظت از زانو در هنگام راه رفتن آورده شده است.

• دوچرخه‌سواری را اضافه کنید: دوچرخه‌سواری را روی یک دوچرخه ثابت امتحان کنید تا به حفظ فرم عضلات مقابل خود برای حمایت بهتر از زانو کمک کنید.
• هدف 6000 قدم در روز: یک مطالعه نشان داد که افراد مبتلا به استئوآرتریت زانو درد زمانی که 6000 قدم یا بیشتر در روز راه می‌روند بیشترین سود را دارند. روز شماری آن را اولین هدف خود قرار دهید. اگر در نهایت بتوانید به طور منظم و بدون افزایش درد از آن تجاوز کنید، خوب است.
• زمان پیاده‌روی خود را افزایش دهید: اگر در پیاده‌روی تازه وارد هستید، به‌طور پیوسته زمان پیاده‌روی خود را طبق برنامه‌ای برای مبتدیان افزایش دهید. پیاده‌روی را می‌توان به بخش‌های 10 دقیقه‌ای تقسیم کرد و هدف نهایی آن 30 دقیقه در روز است. همزمان با افزایش استقامت، با سرعتی آسان یا متوسط ​​شروع کنید. در نهایت، با سرعت 2.5 تا 3.5 مایل در ساعت یا با سرعتی که برایتان چالش برانگیز است، راه بروید.
• سطوح پیاده‌روی نرم‌تری را انتخاب کنید: راه رفتن روی مسیرهای طبیعی (زمین خاکی و شنی) برای مفاصل آسان‌تر است. اگرچه گاهی اوقات سطوح طبیعی ناهموار هستند، اما ورزش متعادل‌تری را ارائه می‌دهند. برای سطوح یکنواخت، به جای بتن، مسیر خاکستر یا آسفالت را انتخاب کنید. توجه داشته باشید که کفپوش در مراکز خرید و فروشگاه‌ها در درجه اول بتنی است.

پیاده‌روی و ساییدگی زانو

• کفش مناسب را انتخاب کنید: کفش‌ها باید صاف و منعطف باشند و در قسمت جلویی پا خم شوند و ضخامت کفی از پاشنه تا نوک پا کم شوند. از کفش های پاشنه بلند، نوک پا تنگ و کفش های سنگین خودداری کنید. به دنبال کفش هایی با پنجه پهن باشید. حتی یک پاشنه بلند 1.5 اینچی می‌تواند فشار را بر روی دو محل رایج برای آسیب آرتروز زانو افزایش دهد. پاشنه‌هایی را انتخاب کنید که 3/4 اینچ یا کمتر باشد.
• در طول روز به حرکت خود ادامه دهید: هر 15 دقیقه بلند شوید و حرکت کنید یا حرکات کششی انجام دهید. این باعث می‌شود مایع مفصل حرکت کند و زانوها را تغذیه کند. حتی فقط یک دقیقه می‌تواند به کاهش خطرات سلامتی ناشی از نشستن کمک کند و برای مفاصل مفید باشد
• کاهش وزن اضافی: اگر اضافه وزن دارید، از دست دادن حتی چند پوند می‌تواند فشار زانوها را کاهش دهد. رژیم غذایی موثرترین راه برای کاهش وزن است. پس از کاهش مقداری از وزن اضافی، می‌توانید با درد و ناراحتی کمتری راه بروید و ورزش کنید.
• بعد از پیاده‌روی از بسته‌های سرد استفاده کنید: با حرکت دادن مایع مفصلی به خوبی کار کرده اید. می‌توانید پس از آن از بسته‌های سرد برای کمک به کاهش التهاب استفاده کنید.
• از کفی طبی استفاده کنید: هنگامی که زانوهای حساسی دارید، از ساپورت های قوس و کفش هایی که دارای مقدار زیادی قوس هستند خودداری کنید. می‌خواهید پا تا حد امکان طبیعی حرکت کند. اگر فکر می‌کنید برایتان مفید است یا توسط پزشک یا متخصص پا توصیه شده است، می‌توانید از کفی های بدون نسخه‌ای استفاده کنید که از کف پا پشتیبانی می‌کنند.

نکاتی درباره پیاده‌روی و ساییدگی زانو

• از میله‌های پیاده‌روی استفاده کنید: برخی افراد متوجه می‌شوند که استفاده از میله‌های پیاده‌روی یا عصا به ثبات و کاهش خستگی مفاصل هنگام راه رفتن کمک می‌کند. عصا و سایر وسایل کمکی راه رفتن بسته به شرایط ممکن است مفید باشند.
• در ساعات کم درد روز پیاده‌روی کنید: اگر صبح‌ها درد یا سفتی زیادی دارید، به سادگی سعی کنید هر نیم ساعت یک یا دو دقیقه بلند شوید و حرکت کنید. بهتر است در زمانی که درد کمتری دارید از پیاده‌روی طولانی لذت ببرید و این کمک می‌کند که ثابت قدم باشید.
• گرم کردن: ممکن است از اعمال گرما به مفاصل خود قبل از راه رفتن یا راه رفتن بعد از دوش آب گرم یا حمام سود ببرید. شروع با سرعت آرام برای همه توصیه می‌شود، به ویژه زمانی که مفاصل سفت یا دردناک دارید. آهسته شروع کنید تا مایع مفصلی حرکت کند. سپس می‌توانید بعد از چند دقیقه سرعت خود را افزایش دهید.

پیاده‌روی در دسترس ترین شکل فعالیت بدنی است و می‌تواند در حفظ سلامت مفاصل کمک کننده باشد. با این حال، این تنها گزینه نیست. اگر زانوهای حساس شما را از راه رفتن باز می دارد، می‌توانید با لذت بردن از دوچرخه سواری، ورزش های استخری، شنا یا ایروبیک در آب، فعالیت بدنی مورد نیاز خود را داشته باشید.

 همچنین باید ورزش های مقاومتی را برای ساخت و حفظ عضلات، از جمله ورزش های خاصی که پزشک یا متخصص حرکت اصلاحی برای زانوها توصیه می‌کند، انجام دهید. تمرینات تعادلی نیز می‌تواند مفید باشد. هنگامی که از راه رفتن مطمئن شدید، حتی می‌توانید آن‌ها را در تمرینات پیاده‌روی خود بگنجانید.

برای درمان فوری کتف درد در خانه راهکاری دارید ؟ شانه‌ها احتمالاً نادیده گرفته‌شده‌ترین قسمت‌های بدن ما هستند، اگرچه به ما کمک می‌کنند تا تعدادی از مهم‌ترین وظایف را انجام دهیم. این مفاصل پیچیده به ندرت مورد توجه قرار می‌گیرند. تحقیقات نشان می‌دهد که درد شانه در میان تمام موارد گزارش شده از دردهای عضلانی و مفاصل در رتبه دوم قرار دارد و کمردرد اولین در این لیست است. ناشی از طیف گسترده‌ای از شرایط از جمله سفت شدن مفصل (که منجر به وضعیتی به نام شانه منجمد می‌شود)، آرتروز، فشار شدن اعصاب، آسیب غضروف، پارگی روتاتور کاف (نقطه تلاقی چهار تاندون در بالای شانه که اجازه می‌دهد تا به آرامی بچرخد و ثابت بماند)، این بیماری می‌تواند دامنه حرکتی را محدود کند و بر عملکردهای روزانه تأثیر بگذارد.

در یک حالت شدید، شخصی که از درد شانه رنج می‌برد، ممکن است حتی نتواند آن را برای یک کار کوچک مانند شانه کردن موها بلند کند. اگر مقصر پشت درد شانه یک آسیب حاد یا پارگی در روتاتور کاف باشد، ممکن است نیاز به مداخله جراحی باشد. با این حال، اگر علت اصلی چیزی غیر از یک آسیب باشد، پزشکان ممکن است داروهای ضد التهابی همراه با مسکن‌ها را پیشنهاد کنند. با این حال، هیچ درمان دارویی برای کنترل درد نیز وجود ندارد.

یخ درمانی برای درمان فوری کتف درد در خانه

یخ درمانی می‌تواند گزینه خوبی برای مدیریت درد باشد، زیرا با بی حس کردن بافت ها برای مدتی، التهاب شانه‌ها را کاهش می‌دهد. خنک کردن مفاصل سفت و ماهیچه‌ها را نیز آرام می‌کند. می‌توانید کمپرس یخ را در یک حوله نرم روی شانه ملتهب به مدت تقریبی 20 دقیقه قرار دهید. انجام این کار حداقل 5 بار در روز درد شانه را کاهش می‌دهد. یخ درمانی به ویژه برای جراحات تازه مؤثر است.

کمپرس گرم

کمپرس گرم معمولاً برای آسیب‌های قدیمی‌تر استفاده می‌شود. اگر برای مدت طولانی از درد شانه رنج می‌برید، یک کمپرس گرم با افزایش جریان خون در ناحیه آسیب دیده، عضلات سفت و منقبض را شل می‌کند. می‌توانید از کمپرس گرم به اشکال مختلف استفاده کنید: پد گرم کننده، کیسه آب گرم یا حتی یک بطری آب گرم. اگر از پد گرم برقی استفاده می‌کنید، مطمئن شوید که سطح گرمایش آن در حد متوسط ​​است و نه زیاد. این به این دلیل است که پاسخ بدن ما به سطوح گرمای متوسط ​​در مقایسه با سطوح گرمای شدید بهتر است. علاوه بر این، می‌توانید دوش آب گرم نیز بگیرید. علت درد شانه هر چه باشد، این روش انواع دردها را تسکین می‌دهد.

رایحه درمانی با روغن اسطوخودوس

روغن اسطوخودوس می‌تواند درد شانه را تسکین دهد زیرا دارای اثرات ضد درد و ضد التهابی است. برای استفاده از آن، چند قطره از این روغن گیاهی را در وان حمام خود بریزید و حدود 30 دقیقه در آب مخلوط شده با اسطوخودوس غوطه ور شوید. روغن اسطوخودوس علاوه بر کمک در هنگام درد شانه، می‌تواند ذهن را آرام کند، درد گردن و کمر را نیز کاهش دهد.

پماد زردچوبه

به دلیل وجود یک ماده فعال به نام کورکومین (دارای اثرات ضد التهابی)، زردچوبه می‌تواند به طور مؤثر در مبارزه با التهاب، درد و شانه‌های متورم کمک کند. می‌توانید پودر زردچوبه را با روغن نارگیل مخلوط کرده و روی شانه آسیب دیده بمالید. بگذارید در آنجا خشک شود و بعد از حدود 30 دقیقه محل را بشویید.

چای زنجبیلی برای درمان فوری کتف درد در خانه

زنجبیل یک ادویه معطر است که فواید زیادی برای سلامتی دارد که یکی از آن‌ها تسکین درد است؛ مانند زردچوبه، زنجبیل نیز دارای اثرات ضد التهابی است. با تحریک جریان خون در ناحیه آسیب دیده عمل می‌کند. یکی از بهترین راه‌های مصرف زنجبیل، افزودن آن به چای است.

آب لیمو

آب لیمو حاوی مرکبات است و منبع خوبی از آنتی اکسیدان های ضد التهاب است که برای تسکین درد مفید است. به خصوص برای دردهای مرتبط با آرتروز، آب لیمو به عنوان یک درمان خانگی عالی در نظر گرفته می‌شود. فقط آب لیمو را بگیرید و با آب و عسل مخلوط کنید. برای التیام درد شانه به طور منظم آن را بنوشید.

نعنا برای درمان فوری کتف درد در خانه

نعناع دارای خواص ضد نورالژیک است. ضد نورالژیک عاملی است که می‌تواند درد را در طول مسیر عصب از بین ببرد. به همین دلیل است که نعناع در فرونشاندن درد عضلات شانه که اعصاب زیادی با آن‌ها در هم پیچیده است بسیار مؤثر است. گاهی اوقات درد از این اعصاب سرچشمه می‌گیرد و به سمت عضلات حرکت می‌کند. نعنا نواحی آسیب دیده را بی حس می‌کند و درد شانه را تسکین می‌دهد. تنها کاری که برای تهیه موم نعنا باید انجام دهید این است که مقداری برگ نعناع را آسیاب کرده و با اضافه کردن آب از آن خمیر درست کنید. سپس خمیر را روی شانه‌های خود بمالید و بگذارید حدود 20 دقیقه بماند. پس از آن، آن را با آب سرد بشویید.

حمام نمک اپسوم

نمک اپسوم به طور بالقوه می‌تواند درد را تسکین دهد و روند بهبودی را تسریع کند. با مخلوط شدن با آب به منیزیم و سولفات تجزیه می‌شود. پس از اینکه آن را با آب حمام خود مخلوط کردید و حدود 30 دقیقه در آن غوطه ور شدید، نمک از طریق منافذ ریز موجود در پوست وارد بدن می‌شود. سپس، مفاصل و ماهیچه‌های سفت را شل می‌کند و درد را کاهش می‌دهد.

ماساژ شانه

به دنبال یک ماساژور آموزش دیده باشید. ماساژ درمانی همیشه آرامش بخش است. این یکی از بهترین راه ها برای تسکین هر نوع درد از جمله شانه است. ماساژور به بافت‌های سفت فشار وارد می‌کند و آن‌ها را شل می‌کند و تجربه‌ای آرام‌بخش به‌ دست می‌آورد. همچنین، می‌تواند جریان خون را در ناحیه آسیب دیده افزایش دهد. برای نتیجه بهتر می‌توانید از روغن‌های ضروری برای ماساژ استفاده کنید.

کشش شانه

این‌ها تمرینات سبکی هستند که باید دو یا سه بار در روز خیلی آهسته انجام دهید. بازوی خود (آنی که شانه آسیب دیده دارد) را مستقیماً به سمت بالا بلند کرده و پایین بیاورید. باز و بسته کردن درب کمد نیز می‌تواند به شانه‌ها کشش خوبی بدهد. با این حال، قبل از انجام این تمرینات، عضلات شانه خود را با یک پد حرارتی یا یک دوش آب گرم گرم کنید. سایر ورزش هایی که می‌توانند به کمک کنند شامل کشش حوله، کشش زیر بغل و چرخش به سمت بیرون و داخل است.

اگرچه شانه درد یک وضعیت بسیار آزاردهنده است که انجام فعالیت‌های روزانه را به طور عادی غیرممکن می‌کند، اما می‌توانیم به طور طبیعی و بدون استفاده از دارو آن را تسکین دهیم. شانه درد یک موقعیت بسیار آزاردهنده و ناتوان کننده است زیرا بیان آن به ما اجازه می‌دهد تا به طور مؤثر با محیط تعامل داشته باشیم.

انواع مختلفی از آسیب‌ها وجود دارد که می‌تواند باعث درد، التهاب و فلج حرکت شود. همچنین، اگر به موقع آن را درمان نکنیم، التهاب می‌تواند مزمن شود.

اول از همه، باید بدانید که درد شانه شایع‌تر از آن چیزی است که فکر می‌کنید و مهم‌تر از آن، قابل رفع است. شرایطی وجود دارد که در هنگام برخورد با دررفتگی ها و شکستگی‌ها باید به پزشک مراجعه کرد. این دو وضعیت عموماً ناشی از ضربه‌های وارده در آن ناحیه است.

آسیب‌های رایج و علل درد شانه

• آرتروز
• تاندونیت
• کلسیفیکاسیون در تاندون‌ها

جا به جایی : دررفتگی زمانی رخ می‌دهد که سر استخوان بازو به زور از حفره شانه خارج شود. این می‌تواند به عنوان محصول فعالیت بیش از حد، رگ به رگ شدن یا ضربه رخ دهد. زمانی که رباط ها، تاندون‌ها و عضلات اطراف شانه خسته یا ساییده شوند، دررفتگی‌های مکرر ممکن است رخ دهد. اگر بازوی خود را بلند کنید یا به سمت جلو حرکت کنید، این‌ها باعث درد و بی ثباتی می‌شوند.

بورسیت : بورس‌ها به عنوان پدهایی عمل می‌کنند که اصطکاک بین ماهیچه‌ها و استخوان‌ها را کاهش می‌دهند. استفاده بیش از حد از شانه می‌تواند منجر به التهاب بورس‌ها شود و باعث ایجاد درد و اختلال در انجام فعالیت‌های روزانه مانند شانه زدن و پانسمان شود.

تاندونیت : تاندون‌ها از الیاف بافت همبند تشکیل شده‌اند و وظیفه اتصال عضلات و استخوان‌ها را دارند. تاندونیت یا التهاب تاندون معمولاً زمانی اتفاق می‌افتد که تمرینات تکراری بدون وضعیت بدنی مناسب انجام شوند. همچنین می‌تواند با آسیب‌های دیگر مانند رگ به رگ شدن همراه باشد.

شکستگی : شکستگی‌ها نتیجه ضربه به استخوان است. آن‌ها معمولاً در نتیجه زمین خوردن فرد یا صدمات ناشی از ضربه شدید مانند ورزش یا تصادفات جاده‌ای رخ می‌دهند. باعث درد شدید و التهاب شدید می‌شوند.

آرتروز : معمولاً به دلیل سایش پیشرونده مفاصل ایجاد می‌شود. با این حال، معمولاً با عضلات و تاندون‌ها و همچنین با عفونت همراه است. از طریق التهاب، درد و سفتی خود را نشان می‌دهد.

روماتیسم مفصلی : این یک بیماری خود ایمنی است که باعث التهاب در مفاصل می‌شود. با درد، تورم، قرمزی و تغییر شکل ظاهر می‌شود.

چند نکته برای جلوگیری از درد شانه

 هرگز نباید از توانایی‌های بدن خود تجاوز کنید. اگر متوجه شدید که چیزی که می‌خواهید بلند کنید یا حمل کنید مستلزم تلاش عمده ست، بهتر است از کمک بخواهید. وقتی به باشگاه می‌روید مراقب باشید. اغلب اعتقاد بر این است که با بلند کردن وزن بیشتر، عضلات سریع‌تر تقویت می‌شوند. اگر نمی‌خواهید به خودتان آسیب بزنید، همه چیز باید پیشرو باشد. تمرینات منظمی را برای بهبود عملکرد کل بدن خود انجام دهید و از احتمال آسیب دیدن آسان جلوگیری کنید. باید قبل از شروع هر فعالیتی، هر بخش بدن را حرکت دهید تا بدن خود را گرم کنید. اگر این کار را نکنید، به احتمال زیاد به خودتان آسیب خواهید رساند. همچنین به یاد داشته باشید که قبل و بعد از فعالیت بدنی، حرکات کششی انجام دهید.

درمان‌های طبیعی برای تسکین درد شانه

درمان‌های طبیعی همیشه متحدان عالی برای تسکین انواع بیماری‌ها و ناراحتی‌ها خواهند بود. اگر درد مداوم باشد یا اگر آسیب جدی باشد، باید به یک متخصص مراجعه کنید زیرا این دردها باید با درمان پزشکی درمان شوند.

نتیجه‌گیری

نشانه‌ها را در نظر داشته باشید و به دلایل این اختلال توجه کافی داشته باشید. اگرچه این درد بسیار آزاردهنده است، اما واقعاً می‌توان از آن جلوگیری کرد. در صورت تشدید درد به پزشک مراجعه کنید.

کتف درد نشانه چیست؟

قبل از هرچیز بهتر است این موضوع را بدانید که درد شانه یک مشکل بسیار شایع است. علت های زیادی وجود دارد که می تواند باعث درد در شانه و کتف شوند اما در اکثر موارد می توان با درمان های مناسب به مرور زمان این درد ها را بهبود بخشید. در افرادی با سنین پایین تر، درد بیشتر به دلیل تصادف یا آسیب ممکن است اتفاق بیوفتد. با این حال، با افزایش سن و به مرور زمان، ساییدگی و پارگی در مفصل شانه و تاندون های روتاتور کاف ها(گرداننده های شانه) اتفاق می‌افتد که ممکن است در طول زمان و در طی حرکات مداوم و تکراری منجر به درد شود.

اما خبر خوب این است که با درمان مناسب، می توانید درد را بهبود دهید تا دوباره به انجام کارهایی که از آن لذت می برید بازگردید. اما قبل از آن بهتر است اندکی در رابطه با ساختار های تشکیل دهنده شانه آشنا شوید.

ساختارهای شانه و درمان فوری کتف درد در خانه

شانه شما یک ساختار پیچیده و بسیار متحرک است که از چندین جزء تشکیل شده است و دارای دو مفصل است:

مفصل گلنوهومرال: جایی که استخوان بازو به کتف ها متصل می شود.

مفصل آکرومیوکلاویکولار: جایی که بالای کتف به استخوان ترقوه می رسد.

بافتی همبند و قوی، کپسول شانه شما را در بر گرفته است. این موضوع باعث می شود تا سر استخوان بازو در جای خود در حفره مفصل محکم نگه داشته شود. کپسول مفصلی همچنین با یک غشای سینوویال پوشیده شده است. مایع سینوویال تولید شده باعث می شود تا حرکت مفصل روان و راحت انجام شود.

تاندون ها، رباط ها و عضلاتی قوی نیز از شانه شما حمایت می کنند و آن را پایدار نگه می دارند.

علل درد کتف و شانه

دلایل زیادی برای درد کتف و شانه وجود دارد و همه آنها به دلیل مشکلات مفاصل شانه یا ساختارهای مرتبط با آن نیستند.

استئوآرتریت: غضروف، یک بافت صاف و بالشتکی است که انتهای استخوان های شما را در جایی که در یک مفصل به هم می رسند می پوشاند. غضروف سالم به حرکت نرم مفاصل شما کمک می کند. با گذشت زمان، غضروف ممکن است ساییده شود، یا ممکن است به دلیل آسیب یا تصادف از بین برود و منجر به ایجاد آرتروز شود.

التهاب کپسول شانه یا سینوویت زمانی اتفاق می افتد که غشای سینوویال شما ملتهب شود. این موضوع ممکن است در نتیجه یک بیماری دیگر (مانند آرتریت روماتوئید) یا در نتیجه یک آسیب رخ دهد. یا ممکن است علت آن ناشناخته باشد.

شانه یخ زده (کپسولیت چسبنده) وضعیتی است که در آن کپسول شانه شما ضخیم، ملتهب و سفت می شود. همچنین ممکن است مایع سینوویال کمتری برای روانکاری مفصل وجود داشته باشد. در نتیجه حرکت شانه شما به دشواری انجام می شود. شانه یخ زده ممکن است در نتیجه یک بیماری دیگر (مانند دیابت) نیز اتفاق بیوفتد و یا اگر شانه بی حرکت شده باشد (به دلیل جراحی یا جراحت)، یا ممکن است علت آن مشخص نباشد.

بورسای ملتهب: درد همراه با بورسای ملتهب یا بورسیت نیز در شانه شایع است. بورساها کیسه های کوچکی پر از مایع هستند که اصطکاک بین دو ساختار مانند استخوان، عضلات و یا تاندون ها را کاهش می دهند. در شانه، بورسایی که بین تاندون روتاتور کاف و نوک استخوانی شانه (آکرومیون) قرار دارد، می‌تواند ملتهب شود، و معمولاً به دلیل حرکات تکراری انجام می‌شود.

علت درد کتف و شانه

جراحات و اسپرین ها: رباط ها بافت های نرمی هستند که استخوان ها را به هم متصل می کنند. آنها با نگه داشتن استخوان ها در جای خود ، ثبات شانه شما را فراهم می کنند. اگر رباط ها آسیب ببینند یا کشیده شوند، می توانند باعث درد کوتاه مدت شوند. این درد ممکن است در اثر بیرون آمدن ِجزئی استخوان بازو از حفره مفصلی (subluxation) یا بیرون آمدن کامل استخوان بازو (در رفتگی) ایجاد شود.

بافت انعطاف پذیری که به نگه داشتن مفصل شانه در جای خود کمک می کند، “لابروم” نام دارد. این بافت ممکن است دچار پارگی شود که به این حالت پارگی لابرال می گویند. این پارگی می تواند در نتیجه آسیب (به عنوان مثال افتادن روی بازوی کشیده شده) یا حرکات تکراری (مانند حرکات پرتابی در ورزش هایی مانند کریکت) رخ دهد.

ضربه مستقیم به شانه می تواند منجر به کشیدگی یا اسپرین مفصل آکرومیوکلاویکولار شود. این نوع آسیب اغلب در افرادی رخ میدهد که در ورزش های پر برخورد مانند فوتبال آمریکایی شرکت می کنند و ضرباتی مستقیم به شانه شان وارد می شود. همچنین این آسیب ممکن است در اثر سقوط نیز رخ دهد.

آسیب به روتاتور کاف ها یا گرداننده های بازو: این گروه از تاندون‌ها و عضلات، شانه و کتف شما را ثابت نگه می‌دارند و بازو را در موقعیت مناسبی برای حرکت قرار می‌دهند. پارگی تاندون های روتاتور کاف ها ممکن است در نتیجه یک آسیب (مثلاً افتادن یا شکستگی استخوان ترقوه) رخ دهد یا در طی یک دوره زمانی با افزایش سن رخ دهد.

دلایل درد کتف و شانه

گردن و قسمت فوقانی کمر: مشکلات مربوط به مفاصل و اعصاب مرتبط با گردن و قسمت فوقانی کمر نیز می تواند منبع درد در کتف و شانه باشد. درد ناشی از گردن و قسمت فوقانی کمر اغلب در پشت مفصل شانه، کتف و خارج از بازو احساس می شود.

آسیب به عصب زیر بغل(عصب آگزیلاری): این عصب در صورت دررفتگی شانه یا شکستن استخوان بازو می تواند آسیب ببیند. این موضوع می تواند باعث ضعف در هنگام حرکت بازو به سمت خارج از بدن شود.

دردهای ارجاعی: درد شانه ممکن است ناشی از مشکلات شما در ناحیه های دیگر بدن باشد، مانند سنگ کیسه صفرا، مشکلات قلبی (مانند آنژین صدری، حمله قلبی) و عارضه های ریوی (مانند ذات الریه)

پماد برای درد کتف و شانه و درمان فوری کتف درد در خانه

برندهای گوناگونی در بازار برای تسکین درد های عضلانی و مفصلی وجود دارند. برخی از آنها شیمیایی و برخی پایه گیاهی دارند. ما در زیر چند مورد از پماد ها و روغن های طبیعی که می توان در صورت داشتن درد کتف و شانه از آن ها استفاده نمود به شما معرفی کرده ایم:

1- ژل آرومیکس یکی از بهترین درمان های شانه درد

این ژل حاوی 4 اسانس فوق العاده است:

• اسانس اسطوخودوس (Lavandula angustifolia).
• اسانس اکالیپتوس (Eucalyptus spp.).
• اسانس رزماری (Rosmarinus officinalis).
• اسانس نعناع (Mentha Piperita).

این محصول با دارا بودن این مواد می تواند به عنوان تسکین دهنده درد اسکلتی و عضلانی و همچنین مسکن درد شانه استفاده شود. این محصول دارای گواهینامه GMP از کانادا می باشد.

2- کرم کاپسیدین، درمان خانگی درد شانه و کتف

این کرم حاوی عصاره فلفل دلمه ای (Capsicum annum) می باشد. این محصول دارای گواهینامه GMP بوده و تسکین دهنده طبیعی درد موضعی می باشد.

3- اسپری اسانس رزماری، تسکین دهنده طبیعی درد مفاصل

این اسپری حاوی اسانس رزماری است. می توانید این محصول را روی محل آسیب دیده بدن اسپری کرده و ماساژ دهید.

4- روغن دارچین

این روغن با داشتن مواد ارگانیک می تواند برای دردهای عضلانی و استخوانی استفاده شود.