درمان سیاتیک برای همیشه

بیشتر مردم می دانند که سیاتیک به چه معناست کمردردی که به سمت پایین، چپ یا راست به داخل ساق پا و گاهی تا انتهای پا منتشر می شود. در برخی موارد، درد می‌تواند آزاردهنده باشد، در حالی که ممکن است باورش سخت باشد، سیاتیک اغلب در عرض 3 ماه با درمان محافظه‌کارانه از بین می‌رود. روش های درمان سیاتیک برای همیشه که در اینجا به آنها اشاره شده است، درمان های غیر تهاجمی هستند که می توانند به راحتی در خانه انجام شوند.

5 درمان خانگی سیاتیک گزینه‌های خوبی برای افرادی است که اخیراً شروع به تجربه درد عصب سیاتیک کرده‌اند یا دردشان شدید نیست، اما من از شما می‌خواهم قبل از امتحان هر یک از این درمان‌های خانگی، تأیید پزشک خود را دریافت کنید. اگر چند هفته است که با سیاتیک دست و پنجه نرم می کنید یا کمردرد ناتوان کننده و پا درد دارید، باید به پزشک مراجعه کنید.

درمان سیاتیک برای همیشه با ورزش

ممکن است هنگام درد، ورزش کردن غیرطبیعی به نظر برسد اما تحقیقات نشان می دهد که استراحت بیش از حد می تواند علائم کمر درد و پا را تشدید کند. در عوض، ورزش های ملایم را در روز انجام دهید تا درد سیاتیک را کاهش دهید.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.

حرکات کششی ملایم را در برنامه روزانه خود بگنجانید. حرکات کششی یک راه عالی برای بهبود انعطاف پذیری ستون فقرات و دامنه حرکتی شما و همچنین ایجاد قدرت ستون فقرات است. به علاوه، بیشتر کشش‌ها به اندازه کافی ساده هستند که می‌توانید هنگام تماشای اخبار یا فیلم مورد علاقه‌تان انجام دهید.

درد سیاتیک ناشی از تحریک، التهاب یا فشرده شدن عصب در قسمت پایین کمر است. شایع ترین علت این موضوع، فتق یا لیز خوردن دیسک است که باعث فشار بر روی ریشه عصب می شود. اکثر افراد مبتلا به سیاتیک با گذشت زمان و درمان های خودمراقبتی به راحتی بهبود می یابند. در واقع شما می توانید با راهکار های ارائه شده در این مقاله برای همیشه از درد سیاتیک خلاص شوید اما در ابتدا بهتر است با آناتومی عصب سیاتیک و علت های درد سیاتیک آشنا شویم.

سیاتیک چیست؟

سیاتیک درد عصبی ناشی از آسیب یا تحریک عصب سیاتیک است که از ناحیه باسن یا گلوتئال شما منشا می گیرد. عصب سیاتیک طولانی ترین و ضخیم ترین عصب بدن است (تقریبا به اندازه عرض یک  انگشت). این عصب در واقع از پنج ریشه عصبی تشکیل شده است: دو ریشه از ناحیه تحتانی کمر به نام لومبار و سه ریشه از قسمت انتهایی ستون فقرات به نام ساکروم. پنج ریشه عصبی به هم می رسند و عصب سیاتیک راست و چپ را تشکیل می دهند. در هر طرف بدن شما، یک عصب سیاتیک از قسمت های لگن، باسن و پایین پا می گذرد و درست به زیر زانو ختم می شود. سپس عصب سیاتیک به اعصاب دیگر انشعاب پیدا می کند و به سمت ساق و انگشتان پا امتداد می یابد.

صدمه واقعی به عصب “سیاتیک” در واقع اتفاق نادری است، اما اصطلاح “سیاتیک” معمولاً برای توصیف هر دردی که از کمر منشا می گیرد و به پایین ساق پا می رسد اطلاق می شود. چیزی که در این نوع درد غالبا مشترک است، آسیب به یک عصب است که ممکن است در اثر تحریک، التهاب، یا فشرده شدن یک عصب در قسمت پایین کمر شما به وجود آمده باشد.

اگر از عارضه  “سیاتیک” رنج می برید، قاعدتا باید درد خفیف تا شدیدی را در هر نقطه از مسیر عصب سیاتیک تجربه کنید: یعنی در هر نقطه از کمر که به سمت باسن و یا پایین پاها امتداد می یابد. این موضوع همچنین می تواند باعث ضعف عضلانی شود. مانند بی حسی در ساق پا، و احساس سوزن سوزن شدن ناخوشایند در نواحی مختلف پا.

درد سیاتیک چه احساسی دارد؟

افراد دارای درد سیاتیک این درد را بسته به علت آن به روش های مختلفی توصیف می کنند. برخی از افراد درد را به صورت درد تیز، تیراکشیدن و یا تکانه ‌های درد ناگهانی  توصیف می‌کنند. برخی دیگر این درد را مانند “سوزش”، “شوک الکتریکی” یا “خنجر زدن” توصیف می کنند.

درد ممکن است دائمی باشد یا به صورت موقتی بهتر و بدتر شود. همچنین، درد معمولا در ساق پا در مقایسه با قسمت پایین کمر شدیدتر است. اگر برای مدت طولانی بنشینید یا بایستید، یا هنگامی که می‌ایستید و بالاتنه‌تان را می‌چرخانید، ممکن است درد بدتر شود. حرکات ناگهانی بدن مانند سرفه یا عطسه نیز می تواند درد را بدتر کند.

آیا سیاتیک در هر دو پا رخ می دهد؟

سیاتیک معمولاً فقط یک پا را در یک زمان درگیر می کند. با این حال، ممکن است سیاتیک در هر دو پا نیز رخ دهد. این موضوع وابسته به این است که عصب در امتداد ستون فقرات در کجا فشرده شود.

آیا سیاتیک به طور ناگهانی رخ می دهد یا در طول زمان ایجاد می شود؟

سیاتیک می تواند به طور ناگهانی یا تدریجی ظاهر شود و کاملا بستگی به علت وقوع این عارضه دارد. به عنوان مثال فتق یا بیرون زدگی دیسک می تواند باعث درد ناگهانی شود و یا آرتریت در ستون فقرات به آرامی در طول زمان ممکن است باعث ایجاد درد سیاتیک شود.

سیاتیک چقدر شایع است؟

سیاتیک یک شکایت درد بسیار شایع است. به عنوان مثال حدود 40 درصد از مردم در ایالات متحده در طول زندگی خود یک بار درد سیاتیک را تجربه می کنند. همچنین کمردرد سومین دلیل رایجی است که مردم به پزشک مراجعه می کنند.

عوامل خطر آفرین در به وجود آمدن درد سیاتیک چیست؟

در صورت داشتن عوامل زیر شما در معرض خطر ابتلا به سیاتیک قرار دارید:

آسیب دیدگی قبلی: آسیب به کمر یا ستون فقرات، شما را در معرض خطر بیشتری برای ابتلا سیاتیک قرار می دهد.

افزایش سن: با افزایش سن طبیعی، بافت استخوانی و دیسک های ستون فقرات شما فرسوده می شود. پیری طبیعی می تواند اعصاب شما را در معرض خطر آسیب دیدگی یا تحت فشار قرار دهد. با افزایش سن، تغییرات و جابجایی های استخوان ها، دیسک ها و رباط ها نیز بیشتر شده و می توانند باعث به وجود آمدن درد سیاتیک شوند.

اضافه وزن: ستون فقرات شما مانند یک جرثقیل عمودی استو عضلات شما وزنه های تعادل هستند. وزنی که در جلوی بدن خود حمل می کنید همان چیزی است که ستون فقرات (جرثقیل) شما باید بلند کند. هرچه وزن بیشتری داشته باشید، عضلات کمر باید برای راست نگه داشتن ستون فقرات شما بیشتر کار کنند. این موضوع می تواند منجر به کشیدگی عضلات و رباط های کمر، درد و سایر مشکلات کمر شود.

ضعف عضلات کور یا مرکزی کمر: “عضلات کور یا مرکزی” شما عضلات کمر و شکم شما هستند. هرچه عضلات کور شما قوی تر باشد، حمایت بیشتری از کمرتان خواهید داشت. بر خلاف ناحیه قفسه سینه، که دنده ها از آن پشتیبانی می کنند، تنها تکیه گاه برای قسمت پایین کمر شما، عضلات شما هستند.

علائم ایجاد سیاتیک چیست؟

مشاغلی با شرایط کاری سخت: افرادی که شرایط کاری آن ها مستلزم انجام فعالیت هایی مانند  بلند کردن اجسام سنگین است، ممکن است بیش از دیگران در معرض خطر ابتلا به مشکلات کمر باشند. همچنین کسانی که به دلیل شرایط کاری مجبور به نشستن های طولانی مدت هستند.

عدم وضعیت بدنی مناسب در فعالیت های ورزشی: حتی اگر دارای تناسب اندام و فعال هستید، ممکن است در طول وزنه برداری یا سایر تمرینات قدرتی از فرم بدنی مناسبی پیروی نکنید و این موضوع شما را مستعد ابتلا به سیاتیک نماید.

دیابت: دیابت احتمال آسیب عصبی شما و در نتیجه احتمال ابتلا به سیاتیک را در شما افزایش می دهد.

آرتروز: آرتروز می تواند به ستون فقرات  و اعصاب این ناحیه را در معرض آسیب قرار دهد.

سبک زندگی غیر فعال: نشستن برای مدت های طولانی و ورزش نکردن، عدم انعطاف و گرفتگی های عضلانی می تواند خطر ابتلا به سیاتیک را افزایش دهد.

سیگار: نیکوتین موجود در تنباکو می‌تواند به بافت ستون فقرات آسیب برساند، استخوان‌ها را ضعیف کند و آسیب به دیسک‌های مهره‌ای را تسریع کند.

آیا افزایش وزن در بارداری دلیل ابتلای بسیاری از زنان باردار به سیاتیک است؟

درست است که سیاتیک در بارداری شایع است، اما افزایش وزن دلیل اصلی ابتلای زنان باردار به سیاتیک نیست. مهمترین علت این موضوع این است که برخی از هورمون های بارداری باعث شل شدن رباط ها در زنان باردار می شود تا به هنگام زایمان بدن آمادگی لازم را داشته باشد. از طرفی این رباط ها هستند که مهره ها را کنار هم نگه می دارند و از دیسک ها محافظت می کنند و ستون فقرات را ثابت نگه می دارند. شل شدن رباط‌ها می‌تواند باعث ناپایداری ستون فقرات و لغزش دیسک‌ها شود که منجر به فشرده شدن اعصاب و ایجاد سیاتیک می‌شود. وزن و موقعیت کودک نیز می تواند به عصب فشار بیاورد.

خبر خوب این است که راه هایی برای کاهش درد سیاتیک در دوران بارداری وجود دارد و این درد پس از تولد نوزاد از بین می رود. فیزیوتراپی و ماساژ درمانی، دوش آب گرم، گرما، داروها و سایر اقدامات می تواند کمک کننده باشد. اگر باردار هستید، حتماً از روش‌های درست وضعیت بدن در دوران بارداری پیروی کنید تا درد خود را نیز کاهش دهید.

چه چیزی باعث سیاتیک می شود؟

سیاتیک می تواند ناشی از چندین بیماری مختلف باشد از جمله:

بیرون زدگی یا لغزش دیسک که باعث فشار روی ریشه عصب می شود. این موضوع شایع ترین علت سیاتیک است. حدود 1٪ تا 5٪ از همه مردم در ایالات متحده در یک برهه از زندگی خود بیرون زدگی دیسک را تجربه می کنند. دیسک ها در واقع پدهای بالشتکی بین هر مهره ستون فقرات هستند. فشار بر روی مهره ها می تواند باعث بیرون زدگی (فتق) مایع  ژل مانند وسط دیسک ها شود و از طریق دیواره دیسک به بیرون نفوذ کند. هنگامی که فتق یا بیرون زدگی دیسک برای مهره های کمر شما اتفاق می افتد، می تواند بر روی عصب سیاتیک فشار بیاورد.

بیماری دژنراتیو یا تخریب دیسک، ساییدگی طبیعی دیسک های بین مهره های ستون فقرات است. فرسودگی دیسک ها ارتفاع آنها را کوتاه می کند و منجر به باریک شدن مسیرهای عصبی می شود (تنگی نخاع). تنگی نخاع در ستون فقرات می تواند ریشه های عصب سیاتیک را در حین خروج از ستون فقرات تحت فشار قرار دهد.

علت سیاتیک چیست ؟

تنگی کانال نخاعی باریک شدن غیر طبیعی کانال نخاعی است. این باریک شدن فضای موجود برای نخاع و اعصاب را کاهش می دهد.

اسپوندیلولیستزیس لغزش یک مهره است بر روی مهره دیگر است، به طوری که دهانه ای را که عصب از آن خارج می شود تنگ می کند. فضای کانال استخوان ستون فقرات در جایی که مهره لغزش پیدا کرده می تواند عصب سیاتیک را تحت فشار قرار دهد.

تومورهای کانال نخاعی کمری که می تواند عصب سیاتیک را تحت فشار قرار می دهند.

سندرم پیریفورمیس وضعیتی است که زمانی ایجاد می‌شود که عضله پیریفورمیس، عضله کوچکی که در عمق باسن قرار دارد، سفت یا اسپاسم می‌شود. این می تواند به عصب سیاتیک فشار وارد کند و آن را تحریک کند. سندرم پیریفورمیس یک اختلال عصبی عضلانی غیرشایع است.

سندرم دم اسبی یک بیماری نادر اما جدی است که روی دسته اعصاب انتهای طناب نخاعی به نام دم اسبی تأثیر می گذارد. این سندرم باعث درد در ساق پا، بی حسی در اطراف مقعد و از دست دادن کنترل روده و مثانه می شود.

علائم سیاتیک چیست؟

علائم سیاتیک عبارتند از:

  • درد متوسط تا شدید در ناحیه کمر، باسن و پایین ساق پا
  • بی حسی یا ضعف در ناحیه کمر، باسن، ساق پا یا انگشتان پاها
  • دردی که با حرکت بدتر می شود.
  • احساس “سوزن سوزن” شدن در پاها
  • از دست دادن کنترل روده و مثانه (در سندروم دم اسبی).

درمان درد سیاتیک

هدف از درمان کاهش درد و افزایش تحرک شما است. بسته به علت، بسیاری از موارد سیاتیک به مرور زمان با برخی درمان‌های خودمراقبتی ساده از بین می‌روند.

درمان های خودمراقبتی عبارتند از:

استفاده از یخ و یا کیسه آب گرم: ابتدا از کیسه یخ برای کاهش درد و تورم استفاده کنید. کیسه های یخ یا کیسه سبزیجات یخ زده را که در یک حوله پیچیده شده اند روی ناحیه آسیب دیده بگذارید. این کار را به مدت 20 دقیقه، و چند بار در روز انجام دهید. بعد از چند روز از کیسه های آب گرم یا پد گرم کن استفاده کنید و  هر بار 20 دقیقه این کار را انجام دهید. اگر هنوز درد دارید، می توانید کیسه های یخ و آب گرم را به طور متناوب تغییر دهید و در نهایت با هر کدام که احساس بهتری داشتید و درد شما بیشتر تسکین پیدا کرد، همان روش را ادامه دهید.

مصرف داروهای بدون نسخه: می توانید از داروهایی برای کاهش درد، التهاب و تورم استفاده کنید. بسیاری از داروهای رایج بدون نسخه در این دسته هستند مانند: داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs)، شامل آسپرین، ایبوپروفن  و ناپروکسن. اگر می خواهید آسپرین مصرف کنید مراقب باشید زیرا آسپرین می تواند باعث زخم و خونریزی در برخی افراد شود. اگر قادر به مصرف NSAIDs نیستید، می توانید به جای آن ها، استامینوفن (Tylenol®) را امتحان کنید.

انجام حرکات کششی ملایم: حرکات کششی مناسب را از یک مربی با تجربه در مورد کمردرد بیاموزید. همچنین سعی کنید تا سایر عضلات خود مانند عضلات مرکزی را تقویت‌ کنید و از تمرینات هوازی غافل نشوید.

فیلم تمرین کششی برای کاهش درد سیاتیک

سایر گزینه های درمانی عبارتند از:

داروهای تجویزی: پزشک شما ممکن است شل کننده های عضلانی مانند سیکلوبنزاپرین را برای تسکین ناراحتی های مرتبط با اسپاسم عضلانی برای شما تجویز کند. داروهای دیگر با اثر تسکین درد که ممکن است آزمایش شوند عبارتند از داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای و داروهای ضد تشنج. بسته به میزان درد شما، ممکن است در اوایل برنامه درمانی از داروهای مسکن تجویزی استفاده شود.

فیزیوتراپی: هدف فیزیوتراپی یافتن حرکات ورزشی است که با کاهش فشار روی عصب، درد سیاتیک را کاهش دهند. یک برنامه ورزشی باید شامل تمرینات کششی برای بهبود انعطاف پذیری عضلات و تمرینات هوازی (مانند پیاده روی، شنا، ایروبیک در آب) باشد. پزشک شما می‌تواند شما را به یک فیزیوتراپیست معرفی کند که با شما کار می‌کند تا برنامه تمرینی کششی و هوازی خود را دریافت کنید.

فیلم تمرین پل برای تقویت عضلات مرکزی بدن

تمرینات ورزشی برای تقویت عضلات پشت، شکم و پاها.

تزریقات ستون فقرات: تزریق کورتیکواستروئید(داروی ضد التهاب) به کمر ممکن است به کاهش درد و تورم اطراف ریشه های عصب آسیب دیده کمک کند. تزریقات باعث تسکین درد کوتاه مدت (معمولا تا سه ماه) می شوند و تحت بی حسی موضعی به عنوان یک درمان سرپایی انجام می شود. ممکن است هنگام تزریق، کمی فشار و احساس سوزش داشته باشید. قبل از این تزریق حتما از پزشک خود از عوارض احتمالی آن سوال کنید.

درمان های جایگزین: امروزه درمان های جایگزین به طور فزاینده ای در حال محبوب شدن هستند و از آن ها برای درمان و مدیریت انواع درد استفاده می شود. روش‌های جایگزین برای بهبود درد سیاتیک شامل مواردی دستکاری ستون فقرات توسط متخصص کایروپراکتیک، یوگا یا طب سوزنی است. ماساژ نیز ممکن است به اسپاسم عضلانی که اغلب همراه با سیاتیک رخ می دهد کمک کند. همچنین بیوفیدبک نیز می تواند گزینه ای مناسب برای کمک به مدیریت درد و کاهش استرس در درمان عصب سیاتیک باشد.

ناهنجاری های بدن چیست؟

ناهنجاری های بدن از اصلی‌ترین دلایل ایجاد دردهای اسکلتی و مفصلی است. اما ناهنجاری های بدن چیست و به چه دلیل ایجاد می‌شود؟ یه انواع ناهنجاری‌هایی که در وضعیت طبیعی اسکلتی و عضلانی بدن اختلال به وجود می‌آورند، ناهنجاری های بدن می‌گویند. کیفوز، گودی کمر، انحراف زانو، اسکولیوز و افتادگی شانه برخی از مشکلاتی هستند که با نام ناهنجاری‌های بدن شناخته می‌شوند. دلایل متنوعی برای ایجاد ناهنجاری‌های اسکلتی قامتی و عضلانی وجود دارد، اما سبک زندگی نادرست از مهمترین دلایل ایجاد چنین عارضه‌هایی است.

آشنایی با انواع ناهنجاری های بدن

با بررسی ناهنجاری‌های بدن متوجه می‌شویم که تنوع و تعدد این مشکلات بسیار زیاد است. می‌توان گفت این ناهنجاری‌ها می‌توانند در هر یک از اعضای بدن دیده شوند. در این بخش با برخی از مهمترین و رایج‌ترین انواع ناهنجاری های بدن آشنا می‌شویم.

کمر گود

کمر گود یا لوردوز به وضعیتی اطلاق می‌شود که گودی کمر از حالت طبیعی بیشتر باشد.

[sc name=”didar”][/sc]

پشت گرد

در پشت گرد یا کیفوز ستون فقرات به شکل غیر طبیعی محدب است.

سر رو به جلو

در این وضعیت سر جلوتر از بدن قرار می‌گیرد. دلیل این وضعیت تغییر شکل و جلو آمدن مهره‌های گردنی است.

پشت کج

پشت کج که با نام اسکولیوز هم شناخته می‌شود از جمله رایج‌ترین انواع ناهنجاری های بدن است که در آن ستون فقرات به طرفین انحراف پیدا می‌کند.

شانه‌های افتاده

در این وضعیت شانه‌ها حالت افتادگی پیدا می‌کنند و از شکل طبیعی خود خارج می‌شوند. ممکن است افتادگی شانه‌ها به صورت یک طرفه یا دو طرفه دیده شود.

کف پای صاف

کف پای صاف نیز از جمله انواع ناهنجاری های بدن به شمار می‌رود. در این حالت قوس طبیعی کف پا کاهش یافته یا از بین می‌رود.

زانو ضربدری

در ناهنجاری زانو ضربدری، زانوها به صورت غیرطبیعی به یکدیگر نزدیک شده و پاها به شکل ضربدر دیده می‌شوند.

زانو پرانتزی

در این حالت زانوها از یکدیگر فاصله گرفته و پاها وضعیتی به شکل پرانتز به خود می‌گیرند.

ناهنجاری های بدن چیست

علت به وجود آمدن ناهنجاری های بدن چیست؟

آگاهی درباره اینکه علت ایجاد ناهنجاری های بدن چیست می‌تواند به پیشگیری از بروز این اختلالات و درمان آن‌ها کمک کند. به همین دلیل بهتر است پیش از هر چیز عوامل ایجاد این ناهنجاری‌ها مورد بررسی قرار بگیرند. ناهنجاری‌های بدن غالبا به صورت تدریجی ایجاد می‌شوند. عوامل مختلفی در شکل‌گیری این اختلالات موثر هستند. در این بخش با برخی از این عوامل آشنا می‌شویم.

  • انجام حرکات و فعالیت‌های تکراری از مهمترین عوامل ایجاد ناهنجاری‌های اسکلتی در بدن هستند.
  • وارد آمدن فشار زیاد تاثیر محسوسی بر ایجاد ناهنجاری در بدن دارد. فشار زیاد بر ستون فقرات و دیگر اعضای بدن به مدت طولانی می‌تواند بر وضعیت طبیعی بدن تاثیر بگذارد.
  • ضعف عضلات نیز بر ایجاد انواع ناهنجاری های بدن موثر است. وقتی ماهیچه‌ها نمی‌توانند به راحتی وزن بدن را تحمل کنند احتمال بروز ناهنجاری افزایش پیدا می‌کند.
  • قرار گرفتن بدن در وضعیت نامناسب می‌تواند به بروز انواع ناهنجاری های بدن منجر شود. نشستن، ایستادن، خوابیدن و… در حالت نامناسب در درازمدت موجب ایجاد ناهنجاری می شود.
  • عادات نامناسب همچون مصرف سیگار، مشروبات الکلی، فست‌فود و… به شکل موثری به ایجاد ناهنجاری های بدن کمک می‌کنند.

روش تشخیص ناهنجاری های بدن

برخی از انواع ناهنجاری های بدن به راحتی قابل تشخیص هستند. اما ممکن است تشخیص بسیاری از ناهنجاری‌ها برای ما امکان پذیر نباشد. در چنین شرایطی این سوال مطرح می‌شود که مطمئن‌ترین روش تشخیص ناهنجاری های بدن چیست؟

قطعا مراجعه به متخصص فیزیولوژی از مطمئن‌ترین روش‌هایی است که برای تشخیص ناهنجاری های بدن به کار می‌رود. متخصص با بررسی وضعیت بدن در حالت‌های ایستا و پویا و از زوایای مختلف می‌تواند هر گونه وضعیت غیرطبیعی را در بدن تشخیص دهد.

بهترین روش‌ پیشگیری از ایجاد ناهنجاری های بدن چیست؟

مطمئنا پیشگیری از بروز ناهنجاری های بدن راحتتر از درمان این عارضه‌هاست. اما بهترین روش پیشگیری از بروز ناهنجاری های بدن چیست؟

همانطور که گفته شد آشنایی با انواع ناهنجاری های بدن و دلایل بروز آن‌ها می‌تواند به پیشگیری و درمان این اختلالات کمک کند. ما با بررسی ناهنجاری‌های بدن متوجه می‌شویم که عادات نامناسب تاثیر زیادی در ایجاد این مشکلات دارند‌. به همین دلیل می‌توان گفت اصلاح سبک زندگی بهترین روش پیشگیری از بروز این ناهنجاری‌هاست. انجام تمرینات ورزشی، تقویت عضلات، تغذیه مناسب و دوری از عادات زیانبار کمک می‌کند تا احتمال ایجاد بسیاری از ناهنجاری‌های بدن کاهش پیدا کند.

ناهنجاری های بدن و حرکات اصلاحی

حتماً درباره ناهنجاری های بدن و حرکات اصلاحی شنیده‌اید. ناهنجاری‌های بدن به دسته‌ای از اختلالات در وضعیت طبیعی بدن می‌گویند. اختلالاتی نظیر گودی کمر، کیفوز، پای پرانتزی و کف پای صاف برخی از این ناهنجاری‌ها هستند که در اسکلت و عضلات بدن دیده می‌شوند. روش‌های مختلفی برای برطرف کردن این ناهنجاری‌ها وجود دارد. انجام حرکات اصلاحی از بهترین شیوه‌هایی است که برای منظور مورد استفاده قرار می‌گیرد. این حرکات شامل تمریناتی هستند که کارشناسان فیزیولوژی با توجه به نوع ناهنجاری تجویز می‌کنند.

رابطه ناهنجاری های بدن و حرکات اصلاحی

بررسی ناهنجاری های بدن و حرکات اصلاحی ارتباط این دو را به خوبی روشن می‌کند. حرکات اصلاحی می‌توانند ناهنجاری‌های بدن را برطرف کنند. از آنجایی که اغلب این ناهنجاری‌ها به دلیل سبک زندگی و عادات غلط حرکتی به وجود می‌آیند، انجام حرکات اصلاحی بر رفع آنها موثر است.

با انجام انواع حرکات اصلاحی می‌توان بسیاری از مشکلات اسکلتی و قامتی را برطرف نمود. با رفع این مشکلات، دیگر اختلالات جسمی درمان شده و از بروز برخی دیگر پیشگیری می‌شود. باید در نظر داشت که تناسب ناهنجاری های بدن و حرکات اصلاحی اهمیت زیادی دارد. یعنی برای رفع هر یک از این ناهنجاری‌ها باید حرکات اصلاحی مختص به خود آنها انجام شود.

[sc name=”didar”][/sc]

چه کسانی به حرکات اصلاحی نیاز دارند؟

ما معمولاً نام ناهنجاری های بدن و حرکات اصلاحی را در کنار یکدیگر می‌شنویم. پس طبیعی است که تصور ما از کاربرد تمرینات اصلاحی تنها به رفع مشکلات و ناهنجاری‌های قامتی و اسکلتی محدود شود. واقعیت این است که انجام حرکات اصلاحی علاوه بر رفع ناهنجاری‌های بدن به پیشگیری از این مشکلات نیز کمک می‌کند. با انجام این تمرینات عضلات تقویت شده و ساختار اسکلت از ناهنجاری محفوظ می‌ماند. یعنی افرادی که فاقد ناهنجاری‌های اسکلتی و عضلانی هستند نیز می‌توانند از این تمرینات استفاده کنند. البته تعداد این افراد بسیار اندک است و بیشتر مردم با ناهنجاری‌های بدنی خفیف یا شدید مواجه هستند.

اما گذشته از پیشگیری، حرکات اصلاحی در درمان و اصلاح بسیاری از اختلالات قامتی کاربرد دارند. برخی از افراد به طور مادرزادی دچار اختلالات حرکتی و اسکلتی هستند. انجام انواع حرکات اصلاحی به رفع و کاهش مشکلات این دسته از افراد و توانمندسازی آن‌ها کمک می‌کند. همچنین ورزشکارانی که در هنگام ورزش دچار ناهنجاری یا آسیب شده‌اند و نیز افرادی که به دلیل سوانح مختلف صدمه دیده‌اند، می‌توانند با حرکات اصلاحی به روند بازیابی سلامتی خود سرعت ببخشند.

اما مفهوم ناهنجاری های بدن و حرکات اصلاحی بیش از هر چیز درباره عموم مردم که دچار ناهنجاری‌های خفیف هستند معنا می‌یابد. بسیاری از افراد به دلیل اشتباه در نحوه ایستادن، راه رفتن، نشستن، خوابیدن و یا انجام حرکات تکراری دچار انواع ناهنجاری‌های بدنی هستند. انجام منظم تمرینات اصلاحی به این افراد کمک می‌کند تا بسیاری از این مشکلات را برطرف کنند.

ناهنجاری‌ های بدن و حرکات اصلاحی

آشنایی با انواع حرکات اصلاحی

ارتباط ناهنجاری‌ های بدن و حرکات اصلاحی نشان می‌دهد که این تمرینات بر روی رفع بسیاری از مشکلات قامتی، اسکلتی و عضلانی موثر هستند. برای برطرف شدن هر یک از ناهنجاری‌های بدن حرکات و تمرینات اصلاحی مخصوصی وجود دارد. این حرکات متنوع و پرشمار هستند.

برخی از انواع حرکات اصلاحی عبارتند از:

  • حرکات اصلاحی رفع گودی کمر
  • حرکات اصلاحی کیفوز
  • حرکات اصلاحی اسکولیوز
  • حرکات اصلاحی برای کف پای صاف
  • حرکات اصلاحی سیاتیک
  • حرکات اصلاحی زانوی پرانتزی و ضربدری
  • حرکات اصلاحی برای گردن رو به جلو
  • حرکات اصلاحی شانه‌های نامتقارن یا افتاده
  • حرکات اصلاحی برای دیسک کمر

نکات مهم درباره حرکات اصلاحی

توجه به چند نکته می‌تواند به بهره‌مندی هر چه بیشتر از حرکات اصلاحی و پیشگیری از آسیب دیدگی ناشی از این حرکات کمک کند. در ابتدا باید در نظر داشت که بسیار مهم است انجام این تمرینات با رضایت همراه باشد. موفقیت و استمرار یک برنامه تمرینی بدون احساس رضایت‌مندی ممکن نیست.

زمان‌بندی مناسب نیز از دیگر ملزومات یک برنامه خوب برای انجام حرکات اصلاحی است. برنامه زمانی تمرینات اصلاحی باید به گونه‌ای طراحی شود که اختلالی در برنامه‌های روزمره فرد به وجود نیاورد. همچنین باید انجام دقیق و بدون وقفه تمرینات برای افراد امکان‌پذیر باشد. تناسب ناهنجاری های بدن و حرکات اصلاحی از نظر کیفیت و شدت نیز بسیار مهم است. به طور کلی اجتناب از تجویز تمرینات با شدت بالا به موفقیت در انجام حرکات اصلاحی کمک می‌کند. البته برنامه تمرینی باید از کارآمدی لازم برخوردار باشد.

چرا بعد از ورزش سردرد می‌گیریم؟

احتمالا تاکنون با سردرد پس از ورزش مواجه شده‌اید. معمولا در چنین شرایطی این سوال برای شما پیش می‌آید که چرا بعد از ورزش سردرد می‌گیریم؟ دلیل سردرد ورزشی چیست و چه عواملی موجب به وجود آمدن سردرد پس از ورزش می‌شوند؟ دلایل مختلفی برای بروز سردردهای ورزشی وجود دارد. کم‌آبی بدن، خستگی، گرما، تغذیه نامناسب و افت قند خون از جمله دلایل بروز سردردهای ورزشی هستند. در ادامه با دلایل بروز سردرد ورزشی بیشتر آشنا می‌شویم و روش‌های پیشگیری و درمان این عارضه را بررسی می‌کنیم.

[sc name=”didar”][/sc]

سردرد ورزشی چیست و چرا ایجاد می‌شود؟

گاهی پیش می‌آید که در هنگام انجام یک فعالیت ورزشی یا پس از آن دچار سردرد می‌شویم. این نوع سردرد ممکن است به صورت ضربان‌دار بوده و به مدت ۵ دقیقه یا ۲ روز ادامه داشته باشد. معمولا با ادامه ورزش یا انجام فعالیت‌های بدنی شدت چنین سردردهایی بیشتر می‌شود. به این نوع سردردها که به دلیل فعالیت‌های بدنی سخت ایجاد می‌شوند، سردرد ورزشی می‌گویند.

اما چرا بعد از ورزش سردرد می‌گیریم؟ سردردهای ورزشی به دلایل مختلف به وجود می‌آیند. برای بررسی علت سردرد ورزشی ابتدا باید به نوع سردرد توجه کنیم. سردردهای ورزشی ممکن است از نوع اولیه یا ثانویه باشند. سردردهای اولیه عموماً پس از انجام تمرینات ورزشی شدید رخ می‌دهند. با انجام فعالیت‌های بدنی با شدت بالا به رگ‌های خونی سر فشار وارد شده و سردرد به وجود می‌آید. همچنین ممکن است با ورزش کردن، بدن دهیدراته شده و آب خود را از دست بدهد. کم‌آبی بدن از علت‌های رایج سردرد به شمار می‌رود. ورزش کردن در شرایط آب و هوایی نامناسب نیز می‌تواند به بروز سردرد ورزشی بی‌انجامد. ورزش کردن در هوای آلوده، سرد، گرم یا خشک و نیز در زیر نور مستقیم خورشید از دیگر دلایل بروز سردردهای اولیه است.

علت سردردهای ورزشی ثانویه وجود مشکلات جدی در سلامتی است. ممکن است در بدن فرد یک بیماری زمینه‌ای وجود داشته باشد و با انجام تمرینات ورزشی خود را با علائمی نظیر سردرد نشان دهد. مشکلاتی چون عفونت‌های سینوسی، تومور، ناهنجاری‌های بدن و… از جمله دلایل به وجود آمدن سردردهای ثانویه به شمار می‌رود.

چرا بعد از ورزش سردرد می‌گیریم

علائم سردرد بعد از ورزش

علامت های سردرد بعد از ورزش به اینکه چرا بعد از ورزش سردرد می‌گیریم بستگی دارد. علائم سردردهای ناشی از خستگی و کم‌آبی با سردردهایی که به دلیل وجود بیماری ایجاد شده‌اند تفاوت دارد. به عبارت دقیق‌تر می‌توان گفت سردردهای اولیه و ثانویه با علائم متفاوتی شناخته می‌شوند. در سردردهای اولیه معمولاً درد ضربان‌دار است و در هر دو طرف سر احساس می‌شود. خستگی، سرگیجه و سیاهی زیر چشم نیز از جمله عوامل سردردهای اولیه محسوب می‌شوند. علائم سردردهای ثانویه متفاوت است. سرگیجه شدید، حالت تهوع، استفراغ، اختلال در بینایی و انقباض ماهیچه‌های گردن برخی از علائمی هستند که سردردهای ثانویه با آن‌ها شناخته می‌شوند.

پیشگیری از سردرد بعد ورزش

آگاهی از اینکه چرا بعد از ورزش سردرد می‌گیریم می‌تواند به ما کمک کند تا از بروز این عارضه پیشگیری کنیم. به عنوان نمونه در صورتی‌که سردرد به دلیل کم‌آبی بدن رخ دهد، می‌توانیم با تامین آب مورد نیاز بدن با سردرد مقابله کنیم. اما به طور کلی برخی از اقدامات لازم برای پیشگیری از سردرد بعد ورزش از این قرار است:

  • انجام تمرینات گرم کردن قبل از ورزش
  • تامین آب مورد نیاز بدن
  • مصرف مواد غذایی مقوی
  • برطرف نمودن ناهنجاری‌های بدن و تقویت عضلات با استفاده از حرکات اصلاحی
  • استفاده از ماسک و هد در هوای آلوده یا سرد
  • دقت در اجرای صحیح تمرینات ورزشی

درمان سردرد بعد از ورزش

درمان سردرد بعد از ورزش با توجه به دلایل ایجاد این مشکل انتخاب می‌شود. مثلاً در صورتی‌که سردرد به دلیل افت قند خون ایجاد شده باشد، با مصرف مواد غذایی حاوی قند می‌توان آن را برطرف کرد. سردردهای ناشی از کم‌آبی بدن نیز معمولاً با نوشیدن آب از بین می‌روند. به طور کلی در سردردهای اولیه بهترین کار پیشگیری از بروز سردرد است. اجتناب از عواملی که سردرد ورزشی را به وجود می‌آورند می‌تواند از تکرار این عارضه جلوگیری کند. در سردردهای ثانویه بسیار مهم است که علت سردرد شناسایی شود. برای این منظور مراجعه به پزشک لازم است. با مشخص شدن علت اصلی سردرد ورزشی ثانویه و رفع آن می‌توان انتظار داشت که این نوع سردردها برطرف شوند.

تمرین بدنسازی فوتبال در خانه برای نوجوانان

آمادگی جسمانی مطلوب و قدرت بدنی بالا از لازمه‌های موفقیت نوجوانان فوتبالیست است. در صورتی که به عنوان یک نوجوان به ورزش فوتبال می‌پردازید، با انجام انواع تمرین بدنسازی فوتبال در خانه برای نوجوانان می‌توانید به این موارد دست پیدا کنید. از انواع تمرینات قدرتی و هوازی گرفته تا تمرینات استقامتی و چابکی از جمله تمریناتی هستند که می‌توانند در این زمینه به شما کمک کنند. شما می‌توانید بسیاری از تمرینات بدنسازی فوتبال را در خانه و بدون وسایل ورزشی انجام دهید. همچنین این امکان را دارید که با استفاده از لوازمی چون دمبل وضعیت جسمانی خود را بهبود ببخشید.

[sc name=”didar”][/sc]

اهمیت انجام تمرین بدنسازی فوتبال در خانه برای نوجوانان

فوتبال به عنوان یک ورزش پرتحرک به آمادگی بدنی بالایی نیاز دارد. به همین دلیل انجام تمرینات بدنسازی فوتبال در خانه برای نوجوانان فوتبالیست امری ضروری است. قدرت، سرعت، چابکی و استقامت همه از جمله مواردی هستند که در دستیابی به موفقیت در فوتبال تاثیر دارند. با انجام انواع تمرینات بدنسازی فوتبال می‌توانید آمادگی جسمانی خود را افزایش داده و از ویژگی‌های لازم برای پیشرفت در این ورزش برخوردار شوید.

تمرین بدنسازی فوتبال در خانه برای نوجوانان

انواع تمرین بدنسازی فوتبال در خانه برای نوجوانان

انواع تمرین بدنسازی فوتبال در خانه برای نوجوانان تمریناتی مثل گرم کردن، تمرینات سرعتی فوتبال و تمرینات استقامتی فوتبال را شامل می‌شود. معمولاً حرکات موجود در برنامه بدنسازی فوتبال ۶ الی ۱۲ بار و در سه ست تکرار می‌شوند. به یاد داشته باشید در کنار انجام این تمرینات باید از یک برنامه غذایی متنوع و سرشار از کالری برخوردار باشید.

در ادامه با انواع تمرین بدنسازی فوتبال در خانه برای نوجوانان به صورت خلاصه آشنا می‌شویم.

تمرینات گرم کردن

حتما به خوبی می‌دانید که در ورزش فوتبال داشتن توان کافی برای انجام حرکات جهشی، تغییر جهت ناگهانی، افزایش یا کاهش سرعت و انعطاف پذیری بسیار مهم است. در همه این موارد گرم کردن بدن می‌تواند به شما کمک کند. با انجام حرکات گرم کردن، میزان چالاکی و انعطاف‌پذیری شما بیشتر می‌شود. ضمن اینکه سرعت جریان خون شما بالا رفته و احتمال بروز ناراحتی‌هایی چون گرفتگی عضلات کاهش پیدا می‌کند. تمرین های زانو بلند، چرخاندن بازو، اسکات و درجا زدن از جمله تمرینات گرم کردن برای فوتبال هستند.

تمرینات کششی

تمرین های کششی از جمله انواع تمرینات بدنسازی فوتبال در خانه برای نوجوانان به شمار می‌روند. اغلب ورزشکاران پیش از آغاز تمرین به انجام حرکات کششی می‌پردازند. در ورزش فوتبال نیز برخورداری از انعطاف‌پذیری بسیار مهم است. تمرینات کششی ممکن است از نوع ایستا یا پویا باشند. تمرینات کششی ایستا صرفاً حرکات کششی را شامل می‌شوند. در تمرینات کششی پویا، حرکات کششی با تمرینات گرم کردن ترکیب شده است. انجام حرکات کششی ایستا می‌تواند بازدهی را کاهش داده و حتی منجر به آسیب دیدگی شود. در مقابل انجام تمرینات کششی پویا همراه با افزایش انعطاف‌پذیری احتمال بروز صدمات ورزشی را کاهش می‌دهد.

تمرینات قدرتی فوتبال

قدرت بدنی در فوتبال هم مثل همه رشته‌های ورزشی بسیار مهم است. با انجام تمرینات قدرتی فوتبال در خانه می‌توانید مقاومت جسمانی خود را در برابر آسیب دیدگی بالا ببرید، انرژی بیشتری داشته باشید و چابکتر و سریعتر حرکت کنید. شنا، اسکوات، حرکت پله و دیپ برخی از تمرینات قدرتی هستند که به افزایش قدرت بدنی شما کمک می‌کنند.

تمرینات استقامتی فوتبال

در بازی فوتبال باید توانایی داشته باشید تا مسافت بالای ۱۰ کیلومتر را طی کنید، پس باید از استقامت لازم برخوردار باشید. برای این منظور لازم است که تمرینات افزایش استقامت را در برنامه ورزشی خود بگنجانید. شما می‌توانید با تمرینات هوازی همچون پیاده‌روی و دویدن دستگاه قلبی عروقی خود را تقویت کرده و عملکرد تنفسی خود را بهبود ببخشید. همچنین انجام تمرینات اینتروال به شما کمک می‌کند تا میزان استقامت بدن خود را افزایش دهید.

تمرینات افزایش چابکی

از دیگر انواع تمرین بدنسازی فوتبال در خانه برای نوجوانان تمریناتی است که به افزایش چابکی آن‌ها منجر می‌شود. این تمرینات کمک می‌کنند تا بازیکن از توانایی لازم برای حفظ تعادل، تغییر جهت ناگهانی و تسلط کامل بر حرکات خود برخوردار باشد. اسپرینت یا دویدن جلو عقب با مانع، دویدن سریع به دور مانع و تمرین با توپ نیمه تعادلی بوسو از جمله تمریناتی هستند که به افزایش چابکی شما کمک می‌کنند.

آیا قوز پشت درمان میشود

کیفوز یا قوزپشتی ، ستون فقرات فرد را گرد می‌کند، بنابراین کمر خمیده به نظر می‌رسد. همه افراد دارای مقداری گرد شدن ستون فقرات هستند. اما گرد شدن بزرگتر از حد معمول می تواند باعث مشکلات سلامتی مانند درد و مشکلات تنفسی شود. در اینجا یک ویدئو توسط تیم دکتر گلشنی تهیه شده است که در آن به این سوال که آیا قوز پشت درمان میشود پاسخ خواهیم داد پیشنهاد می کنیم تا انتهای ویدئو را تماشا کنید.

[sc name=”didar”][/sc]

آیا قوز پشت درمان میشود

پزشکان گاهی اوقات کیفوز یا قوز پشت را با بریس های پشت و فیزیوتراپی درمان می کنند. یک منحنی بزرگتر ممکن است نیاز به جراحی داشته باشد.

علائم اصلی کیفوز عبارتند از:

  • پشتی گرد و خمیده گاهی اوقات گرد شدن به سختی دیده می شود.
  • برخی از نوجوانان نمی توانند منحنی خود را با ایستادن صاف کنند.
  • برخی از نوجوانان مبتلا به کیفوز کمردرد دارند.
  • علائم کیفوز اغلب در طول جهش رشدی که در دوران بلوغ اتفاق می افتد آشکار می شود.

انواع کیفوز یا قوز پشت چیست؟

سه نوع اصلی کیفوز وجود دارد:

  • کیفوز مادرزادی: این بدان معناست که فردی با آن متولد شده است. حتی اگر از بدو تولد وجود داشته باشد، گاهی اوقات تا زمانی که یک نوجوان رشد زیادی نکرده باشد، به آن توجه نمی شود.
  • کیفوز پاسچرال: نوجوانانی که زیاد خم می‌شوند می‌توانند کمرشان گرد شود. ماهیچه ها و استخوان ها به قوز شدن عادت می کنند. نوجوانان مبتلا به این نوع کیفوز می توانند با ایستادن انحنای خود را صاف کنند.
  • کیفوز شوئرمن: در کیفوز شوئرمن، مهره ها مثلثی یا گوه ای شکل هستند. این باعث می شود ستون فقرات به سمت جلو خم شود. کودکان مبتلا به این نوع کیفوز قادر به صاف کردن انحنای خود با راست ایستادن نیستند.

کیفوز چگونه تشخیص داده می شود؟

برای تشخیص کیفوز، پزشک یا پرستار موارد زیر را انجام می دهد:

  • ستون فقرات را بررسی کنید: در حالی که ایستاده اید، از کمر خم شوید و دراز بکشید
  • گرفتن اشعه ایکس: برای دیدن منحنی

اگر کمر درد دارید یا متوجه گرد شدن قسمت بالای کمر شدید، با والدین خود در مورد ملاقات با پزشک صحبت کنید.

برای تقویت زانو چه بخوریم؟

برنامه روزانه می‌تواند تأثیر زیادی بر سلامت و طول عمر مفاصل داشته باشد. به عنوان مثال، انتخاب غذاهایی که باعث تراکم استخوان، تقویت بافت همبند و کاهش التهاب می‌شوند، می‌تواند به فرد در جلوگیری از صدمات و حفظ مفاصل برای یک زندگی طولانی و فعال کمک کند.اغلب بیمارانی را می‌بینیم که کنجکاو در ایجاد تغییراتی در سبک زندگی برای کاهش درد مفاصل هستند.اما برای تقویت زانو چه بخوریم؟

با این حال پزشکان ارتوپد تشخیص می‌دهند که تغییر همه چیز به یکباره دشوار است؛ بنابراین، نگاهی به رژیم غذایی خود یک مکان عالی برای شروع است. برای تقویت زانو چه بخوریم؟ در اینجا 10 ماده غذایی که ممکن است به کاهش درد و افزایش تحرک در مفاصل کمک کند، آورده شده است:

برای تقویت زانو چه بخوریم؟

1. اسیدهای چرب امگا 3 / روغن ماهی

ماهی‌های آب سرد منبع فوق‌العاده‌ای از اسیدهای چرب امگا 3 هستند که مواد مغذی ضروری برای سلامت انسان هستند. این مواد مغذی مهم گاهی اوقات به عنوان اسیدهای چرب چند غیر اشباع نیز نامیده می‌شوند. نه تنها ثابت شده است که آن‌ها پروتئین‌های التهابی را در بدن کاهش می‌دهند، بلکه عملکرد مغز را بهبود می‌بخشند و خطر بیماری قلبی، دیابت و سایر بیماری‌ها را کاهش می‌دهند.

امگا 3 را می‌توان در ماهی‌های آب سرد مانند تن، سالمون، قزل آلا، هالیبوت و ساردین یافت. مصرف روزانه مکمل روغن ماهی راه دیگری برای جذب امگا 3 است.

[sc name=”didar”][/sc]

2. آجیل و دانه‌ها

خبرهای خوبی برای وگآن‌ها و گیاهخواران در بین ما وجود دارد. امگا 3 همچنین در انواع مغزها و دانه‌ها یافت می‌شود. مقدار کمی گردو، بادام، دانه کتان، دانه چیا یا آجیل کاج روزانه می‌تواند به کاهش التهاب در مفاصل و بافت همبند کمک کند.

آجیل و دانه‌ها

3. سبزیجات براسیکا

ممکن است بپرسید آن‌ها چه هستند. براسیکا که به عنوان سبزیجات چلیپایی نیز شناخته می‌شود، معمولاً با خانواده خردل و کلم مرتبط است. سبزیجات برگ‌دار مانند سبزی خردل، آروگولا، کلم پیچ و کلم بنفش از خانواده براسیکا هستند. چندین سبزی محبوب (و خوشمزه!) دیگر از جمله کلم بروکلی، گل کلم و کلم بروکسل در این لیست قرار دارند.

این زیرمجموعه خاص از جمعیت سبزیجات به عنوان مسدود کننده آنزیمی شناخته شده است که باعث تورم در مفاصل می‌شود. به علاوه، آن‌ها سرشار از فیبر، ویتامین و مواد مغذی برای سلامتی و تندرستی کلی هستند.

سبزیجات براسیکا

4. میوه‌های رنگارنگ

میوه‌ها گاهی اوقات به دلیل محتوای قند بالایی که دارند مورد توجه قرار نمی‌گیرند، اما بسیاری از آن‌ها آنتی اکسیدان‌های عالی هستند. درست مانند سبزیجات، برخی از میوه‌ها در کاهش التهاب در بدن مؤثرتر از سایرین هستند. به ویژه نسبت به زغال اخته که سرشار از آنتوسیانین است – یکی از قوی‌ترین فلاونوئیدها – توصیه می‌شود. این‌ها به خاموش کردن پاسخ‌های التهابی در بدن کمک می‌کنند.

سیب یکی دیگر از میوه‌های غنی از فیبر و ضد التهاب است و فواید بیشتری برای سلامت روده دارد.

آناناس همچنین به دلیل محتوای بروملین در فهرست کوتاه مدت قرار دارد، ماده مغذی که نشان داده است درد مفاصل ناشی از استئوآرتریت و آرتریت روماتوئید را کاهش می‌دهد. با این حال، بیشتر بروملین در ساقه و هسته آناناس یافت می‌شود، بنابراین هسته آن را با اسموتی ترکیب کنید تا بیشترین سود را داشته باشید.

و در نهایت، گوجه فرنگی (بله آن‌ها یک میوه هستند). گوجه فرنگی حاوی آنتی اکسیدان قوی لیکوپن است. گوجه‌فرنگی پخته شده حتی بیشتر از گوجه‌فرنگی نپخته لیکوپن دارد. حتماً آن را با پوست مصرف کنید تا بیشترین سود را ببرید.

5. روغن زیتون

روغن نباتی، روغن آفتابگردان و روغن بادام زمینی خود را دور بریزید – همه این‌ها می‌توانند التهاب را افزایش دهند. در عوض، چند قاشق غذاخوری روغن زیتون را برای پخت و پز و تهیه سس سالاد انتخاب کنید. با این حال بهتر است به سراغ انواع فوق بکر که کمتر فرآوری شده است بروید. روغن زیتون که اغلب با رژیم غذایی مدیترانه‌ای همراه است، یک چربی غیراشباع سالم است؛ و این منبع دیگری از امگا 3 است!

6. عدس و لوبیا

لوبیا و عدس به دلیل فواید سلامتی خود شناخته شده‌اند. آن‌ها منبع عالی پروتئین، فیبر و مواد معدنی ضروری هستند. آن‌ها همچنین دارای خواص آنتی اکسیدانی و ضد التهابی هستند. لوبیا سیاه، عدس، نخود، لوبیا چیتی و سویا همگی منابع عالی آنتوسیانین هستند – فلاونوئید جادویی که التهاب را کاهش می‌دهد.

7. سیر و سبزیجات ریشه‌ای

سیر، پیاز، زنجبیل و زردچوبه دارای خواص ضد التهابی هستند. مطالعات مختلف نشان داده‌اند که این سبزیجات ریشه‌ای تند می‌توانند در درمان علائم آرتروز و سایر دردهای مفاصل مفید باشند. برای طعم بیشتر، این سبزیجات را در وعده‌های غذایی بگنجانید. به علاوه، همه آن‌ها در یک مکمل در دسترس هستند.

8. غلات کامل

تحقیقات نشان می‌دهد که پروتئین‌های موجود در غلات تصفیه شده (مانند نان سفید، برنج سفید و ماکارونی معمولی) ممکن است واکنش التهابی را در بدن ایجاد کنند. با این حال، غلات کامل با فیبر بالا به تولید اسیدهای چرب کمک می‌کند که تصور می‌شود با التهاب مقابله می‌کنند؛ بنابراین، از غلات کامل استفاده کنید.

بنیاد آرتروز فهرست مفصلی از غلاتی را که برای مبتلایان به آرتروز توصیه می‌شود ارائه می‌دهد – از جمله گندم کامل، جو کامل و جو پرک.

غلات کامل

9. آبگوشت استخوان

گلوکزامین، کندرویتین و اسیدهای آمینه به خوبی به حفظ سلامت مفاصل کمک می‌کنند، در حالی که کلسیم برای تراکم استخوان ضروری است. آب استخوان حاوی همه این‌ها است. ماده ژلاتین مانندی که از پختن استخوان‌ها به دست می‌آید، کلاژنی را تقلید می‌کند که به طور طبیعی در مفاصل، تاندون‌ها و رباط‌های ما وجود دارد. اینکه آیا آبگوشت استخوان واقعاً می‌تواند رشد مجدد غضروف را تحریک کند یا نه موضوعی است که در زمینه پزشکی به شدت مورد بحث است؛ اما مصرف منظم آن به عنوان یک مکمل خوراکی، برای کاهش درد مفاصل و افزایش عملکرد افراد مبتلا به آرتریت شناخته شده است.

آب استخوان را می‌توان به عنوان یک آبگوشت داغ مصرف کرد یا در دستورالعمل‌ها به عنوان پایه پخت و پز یا سس استفاده کرد. نکاتی در مورد تهیه آبگوشت استخوان از این متخصصان تغذیه دریافت کنید.

10. شکلات تلخ

برای تقویت زانو چه بخوریم؟ در واقع، شکلات دارای خواص ضد التهابی است. کاکائو، ماده اصلی شکلات، حاوی آنتی اکسیدان‌هایی است که می‌تواند با استعداد ژنتیکی مقاومت به انسولین و التهاب مقابله کند. هر چه درصد کاکائو در شکلات بیشتر باشد، اثر ضدالتهابی آن بیشتر است؛ اما به یاد داشته باشید، شکلات می‌تواند قند و چربی بالایی داشته باشد، بنابراین در حد اعتدال از آن لذت ببرید. اگر می‌خواهید زیاده‌روی کنید، شکلاتی را انتخاب کنید که حداقل 70 درصد کاکائو باشد.

10 انتخاب بالا برای غذاهایی که به کاهش درد و التهاب مفاصل کمک می‌کنند گفته شد. البته، در مورد غذا خوردن برای سلامت مفاصل، برخی از نبایدها وجود دارد. به اثرات غذاهایی که می‌تواند با التهاب مرتبط باشد توجه دقیق داشته باشید:

غلات تصفیه شده مانند ماکارونی، برنج و نان سفید را محدود کنید.

نمک را به حداقل برسانید. نمک باعث احتباس مایعات می‌شود که با تورم بافت همراه است. علاوه بر این، بنیاد آرتروز گزارش می‌دهد که محدود کردن مصرف نمک می‌تواند از دست دادن کلسیم را کاهش دهد و در نتیجه پوکی استخوان و خطر شکستگی را کاهش دهد.

تا حد امکان از غذاهای فرآوری شده دوری کنید.

فواید طب سوزنی برای اعصاب و روان

طب سوزنی جزء طب سنتی چینی است. در طی طب سوزنی، سوزن‌های ریز در نقاط فشار مختلف در سراسر بدن وارد پوست می‌شوند. فواید طب سوزنی برای اعصاب و روان چیست ؟ طبق سنت چینی، طب سوزنی به تعادل جریان انرژی یا چی در بدن کمک می‌کند. این تعادل انرژی جدید توانایی‌های شفابخش بدن را تحریک می‌کند.

از دیدگاه طب غربی طب سوزنی باعث تحریک اعصاب و عضلات می‌شود. این به تقویت پاسخ بدن به درد کمک می‌کند و گردش خون را بهبود می‌بخشد. طب سوزنی معمولاً برای درمان سردرد، کمردرد و درد مفاصل استفاده می‌شود. همچنین برای درمان علائم اختلالات عصبی و گوارشی مانند:

تیک‌های عصبی صورت

گردن درد

یبوست

اسهال

التهاب

سفتی عضلات

طب سوزنی برای نوروپاتی

طب سوزنی تکنیکی است که برای درمان درد و تسکین ناراحتی استفاده می‌شود.

سوزن‌های مورد استفاده در طب سوزنی در نقاط فشار بدن قرار می‌گیرند تا سیستم عصبی را تحریک کنند. این باعث ترشح اندورفین، مسکن‌های طبیعی بدن، در ماهیچه‌ها، ستون فقرات و مغز می‌شود. این تکنیک پاسخ بدن به درد را تغییر می‌دهد.

بسیاری از افراد مبتلابه نوروپاتی برای تسکین درد مزمن خود به طب سوزنی روی می‌آورند. طب سوزنی همچنین جریان خون را برای بازگرداندن آسیب عصبی تحریک می‌کند. اگرچه تحقیقات هنوز برای آزمایش اثربخشی طب سوزنی بر نوروپاتی محیطی در حال انجام است، اما مطالعات موفقیت آمیزی انجام شده است.

در سال 2007، یک مطالعه آزمایشی منبع معتبر تأیید کرد که طب سوزنی به عنوان یک درمان جایگزین، علائم را برای بیماران نوروپاتیک بیشتر از کسانی که مراقبت‌های پزشکی سنتی دریافت می‌کنند، بهبود می‌بخشد.

فواید طب سوزنی برای اعصاب و روان

[sc name=”didar”][/sc]

خطرات درمان طب سوزنی

اگر طب سوزنی توسط یک متخصص مجاز انجام شود، خطر کمی به همراه دارد. عوارض جانبی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

درد و کبودی. ممکن است پس از درمان طب سوزنی درد یا ناراحتی جزئی در محل سوزن‌ها احساس کنید. همچنین ممکن است خونریزی خفیف داشته باشید.

جراحت. در صورت انجام نادرست، سوزن‌ها ممکن است بیش از حد عمیق وارد پوست شوند و به اندام یا ریه آسیب برسانند.

عفونت. سوزن‌های طب سوزنی باید استریل باشند. اگر یک پزشک از سوزن‌های استریل نشده استفاده کند یا از سوزن‌های قدیمی استفاده مجدد کند، ممکن است در معرض بیماری‌های تهدید کننده زندگی قرار بگیرید.

همه افراد کاندیدای واجد شرایط برای طب سوزنی نیستند. برخی از شرایط ممکن است عوارضی ایجاد کنند، از جمله:

اختلالات خونریزی. اگر از نظر پزشکی مبتلابه اختلال خونریزی تشخیص داده شده است یا به طور فعال داروهای رقیق کننده خون مصرف می‌کنید، ممکن است محل‌های سوزن در بهبودی مشکل داشته باشد.

بارداری. اگر باردار هستید، قبل از انجام این درمان جایگزین با پزشک خود مشورت کنید. برخی از تکنیک‌های طب سوزنی ممکن است باعث زایمان زودرس و زایمان زودرس شود.

مشکلات قلبی برخی از تکنیک‌های طب سوزنی شامل اعمال گرما یا پالس‌های الکتریکی در محل سوزن‌ها برای تحریک پاسخ های عصبی است. اگر ضربان ساز دارید، جریان‌های الکتریکی ممکن است بر عملکرد دستگاه تأثیر بگذارد.

خطرات درمان طب سوزنی

درمان‌های جایگزین نوروپاتی محیطی

علاوه بر طب سوزنی، می‌توانید از داروهای خانگی برای درمان علائم نوروپاتی استفاده کنید.

ورزش منظم به افزایش گردش خون در سراسر بدن، به ویژه بازوها و پاها کمک می‌کند. افزایش گردش خون می‌تواند به بازسازی آسیب عصبی و کاهش درد نوروپاتیک کمک کند. ورزش همچنین می‌تواند به کاهش سطح قند خون، کمک به کاهش وزن و تقویت بدن کمک کند. یکی دیگر از درمان‌های خانگی درد شامل محدود کردن مصرف الکل است. الکل می‌تواند آسیب عصبی را افزایش دهد و گاهی اوقات علت نوروپاتی است.

همچنین تصور می‌شود که حمام آب گرم درد نوروپاتیک را تسکین می‌دهد. آب گرم باعث تحریک بدن و افزایش گردش خون می‌شود. در نتیجه علائم درد کاهش می‌یابد.

اگر به دنبال درمان‌های جایگزین برای درد نوروپاتیک هستید، علاوه بر روش‌های درمانی سنتی، ممکن است با طب سوزنی به موفقیت دست پیدا کنید. حتماً با یک متخصص طب سوزنی دارای مجوز که دارای اعتبار مناسب است کار کنید.

قبل از شروع طب سوزنی، با پزشک خود در مورد علت نوروپاتی خود صحبت کنید. بدون تشخیص پزشکی مناسب و توصیه حرفه‌ای برای درمان، طب سوزنی ممکن است علائم درد را بدتر کند یا باعث آسیب شود. اگر شروع به تجربه درد یا سایر علائم نامنظم از درمان طب سوزنی خود کردید، با پزشک خود صحبت کنید.

فواید طب سوزنی برای اعصاب و روان

آیا طب سوزنی می‌تواند به اضطراب کمک کند؟

بیش از 40 میلیون بزرگسال در ایالات متحده علائم اضطراب دارند که به نگرانی بیش از حد اشاره دارد که کنترل آن دشوار است و اغلب بر زندگی روزمره تأثیر می‌گذارد. اغلب با روان درمانی، داروها یا ترکیبی از هر دو درمان می‌شود.

طب سوزنی، یک عمل باستانی که شامل قرار دادن سوزن در نقاط تحت فشار بدن است، در حال تبدیل شدن به یک درمان جایگزین محبوب برای اضطراب است. شواهد علمی وجود دارد که نشان می‌دهد طب سوزنی به علائم خاصی از اضطراب کمک می‌کند. با این حال، محققان هنوز در تلاشند تا تأثیر طب سوزنی را بر انواع خاصی از اضطراب، مانند حملات پانیک، اختلال استرس پس از سانحه و اختلال وسواس فکری- اجباری تعیین کنند.

فواید طب سوزنی برای اعصاب و روان و اضطراب

مزایای طب سوزنی بر اضطراب چیست؟

مطالعات متعددی در مورد اثرات طب سوزنی بر اضطراب انجام شده است. این مطالعات بیشتر بر اختلال اضطراب فراگیر متمرکز شده‌اند و نشان می‌دهند که طب سوزنی در درمان اضطراب عمومی مفید است.

برای مثال، یک مطالعه امیدوارکننده در سال 2015 نشان داد که طب سوزنی علائم را در افراد مبتلابه اضطراب که به درمان‌های دیگر، از جمله روان‌درمانی و دارو پاسخ نمی‌دهند، بهبود می‌بخشد. شرکت کنندگان ده جلسه 30 دقیقه‌ای طب سوزنی را در طول 12 هفته دریافت کردند. آن‌ها حتی 10 هفته پس از درمان کاهش قابل توجهی را در اضطراب خود تجربه کردند.

با این حال، دو بررسی از تحقیقات موجود، یکی از سال 2007 و دیگری در سال 2013، خاطرنشان می‌کند که بسیاری از مطالعات در مورد این موضوع چندان قابل اعتماد نیستند. برخی شرکت‌کنندگان بسیار کمی داشتند از جمله موردی که در بالا ذکر شد. در حالی که برخی دیگر ضعیف طراحی شده بودند. از سوی دیگر، این بررسی‌ها همچنین به این نکته اشاره می‌کنند که به نظر نمی‌رسد طب سوزنی تأثیر منفی بر اضطراب داشته باشد.

در یک مطالعه جدیدتر در سال 2016 بر روی موش‌ها، طب سوزنی برای کاهش اضطراب مؤثر است. محققان پیشنهاد کردند که این روش بر چگونگی تحریک بدن در واکنش جنگ یا گریز تأثیر می‌گذارد.

در حالی که ما باید درک بهتری از نحوه تأثیر طب سوزنی بر اضطراب، حملات پانیک و فوبیا داشته باشیم، تحقیقات نشان می‌دهد که طب سوزنی به عنوان یک گزینه قابل دوام و ایمن، نویدبخش است. اگر اضطرابی دارید که به روش‌های درمانی دیگر پاسخ نداده است، یا صرفاً علاقه‌مند به امتحان چیز جدیدی هستید، طب سوزنی نباید علائم را بدتر کند.

فواید طب سوزنی برای اعصاب و روان و اضطراب

آیا خطراتی در طب سوزنی وجود دارد؟

در حالی که طب سوزنی اضطراب را بدتر نمی‌کند، عوارض و خطرات احتمالی دارد. می‌توانید با اطمینان از مراجعه به یک متخصص طب سوزنی دارای مجوز از بسیاری از این موارد جلوگیری کنید. در ایالات متحده، الزامات مجوز از ایالت به ایالت دیگر متفاوت است، اما بیشتر آن‌ها نیاز به شرکت در امتحان از کمیسیون صدور گواهینامه ملی برای طب سوزنی و طب شرقی دارند.

عارضه جانبی اصلی که افراد با طب سوزنی تجربه می‌کنند، درد بعد از یک جلسه است. این معمولاً در عرض چند ساعت از بین می‌رود، اگرچه می‌تواند مقداری کبودی نیز ایجاد کند. برخی از افراد نیز در طول جلسه احساس سوزش می‌کنند.

همانطور که گفته شد متخصصان طب سوزنی مجاز باید از سوزن‌های استریل و یکبار مصرف استفاده کنند. اگر پزشک از سوزن‌های استریل شده مناسب استفاده نکند، ممکن است دچار عفونت شوید.

آیا خطراتی در طب سوزنی وجود دارد؟

افرادی که برخی از شرایط سلامتی دارند نباید طب سوزنی داشته باشند. همچنین مهم است که در حین انجام طب سوزنی از درمان‌های اضطراب مداوم، از جمله داروهای تجویز شده پیروی کنید. نباید هیچ دارویی را بدون مشورت با پزشک خود قطع کنید.

هنگامی که برای اولین قرار ملاقات خود مراجعه می‌کنید، پزشک طب سوزنی با این سؤال از شروع می‌کند که کدام علائم را می‌خواهید درمان کنید. آن‌ها همچنین در مورد داروهایی که مصرف می‌کنید، سابقه پزشکی و هر گونه نگرانی سلامتی دیگری که دارید می‌پرسند. این زمان خوبی برای پرسیدن هرگونه سؤال طولانی در مورد فرآیند است.

در طول جلسه واقعی، سوزن‌های بلند و نازک را در نقاط مختلف فشار بدن وارد می‌کنند. بسته به نقاط فشار مورد استفاده، این می‌تواند از 10 تا 30 دقیقه طول بکشد. پزشک طب سوزنی همچنین ممکن است سوزن‌ها را بچرخاند یا یک پالس الکتریکی روی آن‌ها اعمال کند. آن‌ها قبل از اینکه سوزن‌ها را با دقت بیرون بیاورند تا 20 دقیقه داخل آن می‌گذارند.

احتمالاً احساس رضایت فوری نخواهید داشت. بیشتر درمان‌های طب سوزنی تکرار می‌شوند. برخی از افراد بهبودهای فوری را گزارش می‌دهند، اما بیشتر آن‌ها با بازدیدهای مکرر متوجه تغییرات ظریف و تدریجی می‌شوند.

قبل از رفتن، مطمئن شوید که هزینه‌های مربوط به آن را درک کرده‌اید. برخی از برنامه‌های بیمه درمانی طب سوزنی را برای شرایط پزشکی یا سلامت روان، از جمله اضطراب پوشش می‌دهند، اما برخی دیگر اینطور نیستند.

طب سوزنی ممکن است یک گزینه درمانی کم خطر مؤثر برای اضطراب باشد. تحقیقات بیشتری در حال انجام است، اما به نظر می‌رسد که نباید علائم را بدتر کند.

مطمئن شوید که یک متخصص طب سوزنی دارای مجوز آموزش دیده پیدا کرده‌اید. همچنین مهم است که با سایر درمان‌های اضطراب مانند درمان یا دارو همراه باشید. همچنین ممکن است بخواهید از سایر درمان‌های جایگزین، از جمله ورزش و مدیتیشن برای کاهش استرس و بهبود سلامت کلی خود استفاده کنید.

راه های تشخیص پوکی استخوان

راه های تشخیص پوکی استخوان چیست ؟ پوکی استخوان یک بیماری است که با زوال بافت استخوانی و از دست دادن استحکام استخوان مشخص می‌شود. این عارضه می‌تواند در طول زمان پیشرفت کند و باعث شود استخوان به طور فزاینده‌ای متخلخل و ضعیف شود و راحت‌تر بشکند.

پزشک ممکن است از اشعه ایکس، سی تی بدن، سی تی اسکن ستون فقرات یا اسکن تراکم استخوان برای کمک به تشخیص وضعیت و ارزیابی خطر شکستگی استفاده کند. پوکی استخوان ممکن است باعث شکستگی فشاری مهره در ستون فقرات شود. اگر دردناک باشد، این شکستگی‌ها ممکن است با ورتبروپلاستی یا کیفوپلاستی درمان شوند.

[sc name=”didar”][/sc]

پوکی استخوان چیست؟

پوکی استخوان یک بیماری است که با تخریب بافت استخوانی همراه با کاهش استحکام استخوان مشخص می‌شود. پوکی استخوان می‌تواند در طول زمان پیشرفت کند. این می‌تواند باعث شود که استخوان به طور فزاینده‌ای متخلخل شود (همانطور که از نام بیماری پیداست) و راحت‌تر شکسته شود. وقتی به صورت میکروسکوپی مشاهده می‌شود، استخوان سالم تا حدودی شبیه لانه زنبوری به نظر می‌رسد. در مواردی که پوکی استخوان وجود دارد، سوراخ‌ها و فضاهای لانه زنبوری بسیار بزرگ‌تر از آن‌هایی که در یک استخوان سالم وجود دارد به نظر می‌رسد.

زنان و افراد مسن بیشتر در معرض خطر ابتلا به پوکی استخوان هستند. وراثت، وزن کم، سیگار کشیدن و مصرف مزمن برخی داروها (مانند استروئیدها) نیز از عوامل خطر این بیماری هستند.

بلند کردن، خم شدن، برخورد با اثاثیه و حتی عطسه می‌تواند باعث شکستن استخوان در افراد مبتلا به پوکی استخوان شود. شکستگی‌های لگن، ستون فقرات یا مچ دست شایع‌ترین هستند، اما سایر استخوان‌ها نیز مستعد شکستگی هستند. پوکی استخوان می‌تواند سال‌ها بدون هیچ گونه علائم قابل توجهی وجود داشته باشد، اما علائم می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

کمردرد شدید

از دست دادن قد در طول زمان

حالت خمیده

شکستگی استخوان در اثر آسیب جزئی

راه های تشخیص پوکی استخوان

راه های تشخیص پوکی استخوان و ارزیابی آن

برای تشخیص پوکی استخوان و ارزیابی خطر شکستگی و تعیین نیاز به درمان، پزشک به احتمال زیاد اسکن تراکم استخوان را تجویز می‌کند.

این آزمایش برای اندازه‌گیری تراکم مواد معدنی استخوان (BMD) استفاده می‌شود. معمولاً با استفاده از جذب سنجی اشعه ایکس با انرژی دوگانه (DXA یا DEXA) یا سنجش تراکم استخوان انجام می‌شود. مقدار اشعه ایکس جذب شده توسط بافت ها و استخوان توسط دستگاه DXA اندازه‌گیری می‌شود و با تراکم معدنی استخوان ارتباط دارد.

دستگاه DXA اطلاعات تراکم استخوان را به نمره T و Z تبدیل می‌کند. امتیاز T میزان استخوانی که در مقایسه با جمعیت عادی افراد جوان دارید را اندازه‌گیری می‌کند و برای تخمین خطر ابتلا به شکستگی و نیاز به درمان دارویی استفاده می‌شود. نمره Z میزان استخوانی را که در مقایسه با گروه سنی خود دارید اندازه می‌گیرد. این عدد می‌تواند به نشان دادن نیاز به آزمایش‌های پزشکی بیشتر کمک کند. برای تعیین شکستگی استخوان ناشی از پوکی استخوان می‌توان اقدامات زیر را انجام داد:

اشعه ایکس استخوان: اشعه ایکس استخوان تصاویری از استخوان‌های داخل بدن از جمله دست، مچ دست، بازو، آرنج، شانه، پا، مچ پا، ساق پا، زانو، ران، لگن یا ستون فقرات تولید می‌کند. این به تشخیص شکستگی استخوان‌ها که گاهی در نتیجه پوکی استخوان است کمک می‌کند.

سی تی اسکن ستون فقرات: سی تی اسکن ستون فقرات برای ارزیابی تراز و شکستگی انجام می‌شود. می‌توان از آن برای اندازه‌گیری تراکم استخوان و تعیین احتمال وقوع شکستگی مهره استفاده کرد.

MRI ستون فقرات: تصویربرداری رزونانس مغناطیسی از ستون فقرات برای ارزیابی شکستگی‌های مهره برای شواهد بیماری زمینه‌ای مانند سرطان و ارزیابی قدیمی یا جدید بودن شکستگی انجام می‌شود. شکستگی‌های جدید معمولاً پاسخ بهتری به درمان با ورتبروپلاستی و کیفوپلاستی نشان می‌دهند.

راه های تشخیص پوکی استخوان

راه های تشخیص پوکی استخوان و درمان آن

بسیاری از داروهای مورد تائید FDA برای درمان پوکی استخوان وجود دارد که عبارت‌اند از:

بیس فسفونات ها

کلسی تونین

هورمون درمانی

مهارکننده لیگاند RANK

تعدیل‌کننده‌های انتخابی گیرنده استروژن (SERMs)

آنالوگ هورمون پاراتیروئید

برای این داروها نسخه لازم است و ارزیابی پزشکی قبل از درمان لازم است.

شکستگی‌های فشاری در مهره می‌تواند در نتیجه پوکی استخوان رخ دهد. در این موارد، ورتبروپلاستی و کیفوپلاستی که توسط رادیولوژیست انجام می‌شود، ممکن است گزینه‌ای برای درمان شکستگی‌های دردناک ستون فقرات باشد. در ورتبروپلاستی، از هدایت تصویری برای تزریق یک مخلوط خاص از طریق یک سوزن توخالی به استخوان شکسته استفاده می‌شود. در کیفوپلاستی، یک بالون از طریق سوزن به استخوان شکسته وارد می‌شود تا یک حفره ایجاد شود. پس از برداشتن بالون، مخلوط به داخل حفره تزریق می‌شود.

در برخی موارد شکستگی فشاری، ممکن است به درمان جراحی نیاز باشد، به خصوص اگر شواهدی از باریک شدن شدید کانال نخاعی وجود داشته باشد.

توصیه‌های درمانی اغلب بر اساس تخمین خطر شکستگی استخوان در 10 سال آینده با استفاده از اطلاعاتی مانند آزمایش تراکم استخوان است. اگر خطر زیاد نیست، درمان ممکن است شامل دارو نباشد و در عوض بر اصلاح عوامل خطر برای از دست دادن استخوان و افتادن تمرکز کند.

راه های تشخیص پوکی استخوان

درمان مرتبط با هورمون

استروژن، به ویژه زمانی که بلافاصله پس از یائسگی شروع شود، می‌تواند به حفظ تراکم استخوان کمک کند. با این حال، استروژن درمانی می‌تواند خطر سرطان سینه و لخته شدن خون را افزایش دهد که می‌تواند باعث سکته شود؛ بنابراین، استروژن به طور معمول برای سلامت استخوان در زنان جوان‌تر یا در زنانی که علائم یائسگی آن‌ها نیز نیاز به درمان دارد استفاده می‌شود.

رالوکسیفن (Evista) اثرات مفید استروژن بر تراکم استخوان در زنان یائسه را تقلید می‌کند، بدون اینکه برخی از خطرات مرتبط با استروژن را تهدید کند. مصرف این دارو می‌تواند خطر ابتلا به برخی از انواع سرطان سینه را کاهش دهد. گرگرفتگی یک عارضه جانبی احتمالی است. رالوکسیفن همچنین ممکن است خطر لخته شدن خون را افزایش دهد.

در مردان، پوکی استخوان ممکن است با کاهش تدریجی سطح تستوسترون مرتبط با افزایش سن مرتبط باشد. درمان جایگزینی تستوسترون می‌تواند به بهبود علائم تستوسترون پایین کمک کند، اما داروهای پوکی استخوان در مردان برای درمان پوکی استخوان بهتر مورد مطالعه قرار گرفته است و بنابراین به تنهایی یا علاوه بر تستوسترون توصیه می‌شود.

درمان مرتبط با هورمون

داروهای استخوان ساز

اگر پوکی استخوان شدید دارید یا اگر درمان‌های رایج‌تر برای پوکی استخوان به اندازه کافی خوب کار نمی‌کنند، ممکن است پزشک توصیه کند که این موارد را امتحان کنید:

تری پاراتید (Bonsity، Forteo). این داروی قدرتمند شبیه به هورمون پاراتیروئید است و رشد استخوان جدید را تحریک می‌کند. تا دو سال با تزریق روزانه زیر پوست انجام می‌شود.

Abaloparatide (Tymlos) داروی دیگری شبیه به هورمون پاراتیروئید است. این دارو تنها به مدت دو سال قابل مصرف است.

روموسوزوماب (Evenity). این جدیدترین داروی استخوان ساز برای درمان پوکی استخوان است. این دارو به صورت تزریقی هر ماه در مطب پزشک انجام می‌شود و محدود به یک سال درمان است.

بعد از اینکه مصرف هر یک از این داروهای استخوان ساز را متوقف کردید، به طور کلی باید برای حفظ رشد استخوان جدید، داروی دیگری برای پوکی استخوان مصرف کنید.

داروهای استخوان ساز

راه های تشخیص پوکی استخوان و درمان‌های خانگی

این توصیه‌ها ممکن است به کاهش خطر ابتلا به پوکی استخوان یا شکستگی استخوان کمک کند:

سیگار نکشید. سیگار باعث افزایش میزان تحلیل استخوان و احتمال شکستگی می‌شود.

الکل را محدود کنید. مصرف بیش از دو نوشیدنی الکلی در روز ممکن است تشکیل استخوان را کاهش دهد. قرار گرفتن در معرض الکل نیز می‌تواند خطر افتادن را افزایش دهد.

جلوگیری از سقوط با کفش‌های پاشنه‌دار. کفی غیر لغزنده بپوشید و خانه‌تان را از نظر سیم‌های برق، فرش‌های سطحی و سطوح لغزنده که ممکن است باعث افتادن شوند، بررسی کنید. اتاق‌ها را روشن نگه دارید، میله‌های دستگیره را درست در داخل و بیرون درب دوش خود نصب کنید و مطمئن شوید که می‌توانید به راحتی از تخت خود خارج و داخل آن شوید.

آماده شدن برای قرار ملاقات

ممکن است پزشک آزمایش تراکم استخوان را پیشنهاد دهد. غربالگری پوکی استخوان برای همه زنان بالای 65 سال توصیه می‌شود. برخی دستورالعمل‌ها نیز غربالگری مردان را تا سن 70 سالگی توصیه می‌کنند، به‌ویژه اگر مشکلات سلامتی دارند که احتمالاً باعث پوکی استخوان می‌شود. اگر پس از یک آسیب جزئی نیرویی، مانند یک زمین خوردن ساده، دچار شکستگی استخوان شده‌اید، آزمایش تراکم استخوان ممکن است برای ارزیابی خطر شکستگی‌های بیشتر مهم باشد.

اگر نتایج آزمایش تراکم استخوان بسیار پایین را نشان دهد یا مشکلات سلامتی پیچیده دیگری دارید، ممکن است به یک پزشک متخصص در اختلالات متابولیک (متخصص غدد درون ریز) یا یک پزشک متخصص در بیماری‌های مفاصل، ماهیچه‌ها یا استخوان‌ها (روماتولوژیست) ارجاع داده شوید. در اینجا اطلاعاتی وجود دارد که به فرد کمک می‌کند تا برای قرار ملاقات خود آماده شوید.

آنچه می‌توانید انجام دهید:

علائمی را که متوجه شده اید بنویسید، اگرچه ممکن است هیچ کدام را نداشته باشید.

اطلاعات شخصی کلیدی، از جمله استرس‌های عمده یا تغییرات اخیر زندگی را یادداشت کنید.

فهرستی از تمام داروها، ویتامین‌ها و مکمل‌هایی که مصرف می‌کنید یا مصرف کرده‌اید، از جمله دوزها تهیه کنید. به خصوص اگر نوع و دوز مکمل‌های کلسیم و ویتامین D را ثبت کنید بسیار مفید است، زیرا آماده‌سازی‌های مختلفی در دسترس هستند. اگر مطمئن نیستید که پزشک به چه اطلاعاتی نیاز دارد، بطری‌ها را با خود ببرید یا با گوشی هوشمند خود از برچسب آن عکس بگیرید و آن را با پزشک خود به اشتراک بگذارید.

سؤالات خود را برای پرسیدن از دکتر بنویسید. برای پوکی استخوان، سؤالات اساسی که باید از پزشک خود بپرسید عبارت‌اند از:

آیا باید از نظر پوکی استخوان غربالگری شوم؟

چه درمان‌هایی در دسترس است و کدام را توصیه می‌کنید؟

چه عوارض جانبی ممکن است از درمان انتظار داشته باشم؟

آیا جایگزینی برای درمانی که پیشنهاد می‌کنید وجود دارد؟

من شرایط سلامتی دیگری دارم. چگونه می‌توانم آن‌ها را با هم مدیریت کنم؟

آیا باید فعالیت‌هایم را محدود کنم؟

آیا باید رژیم غذایی خود را تغییر دهم؟

آیا باید مکمل مصرف کنم؟

آیا برنامه فیزیوتراپی وجود دارد که برای من مفید باشد؟

برای جلوگیری از سقوط چه کنم؟

از پرسیدن سؤالات دیگر دریغ نکنید.

از پزشک خود چه انتظاری دارید

پزشک احتمالاً از سؤالاتی می‌پرسد، مانند:

آیا سابقه‌ی شکستگی استخوان دارید؟

رژیم غذایی به خصوص مصرف لبنیات چگونه است؟ آیا فکر می‌کنید کلسیم کافی دریافت می‌کنید؟ ویتامین دی؟

چند وقت یکبار ورزش می‌کنید؟ چه نوع تمرینی انجام می‌دهید؟

تعادلت چطوره؟ افتادی؟

آیا سابقه خانوادگی پوکی استخوان دارید؟

آیا یکی از والدین لگنش شکسته است؟

آیا تا به حال جراحی معده یا روده انجام داده‌اید؟

آیا داروهای کورتیکواستروئیدی (پردنیزون، کورتیزون) را به صورت قرص، تزریقی یا کرم مصرف کرده‌اید؟