فیزیوتراپی بعد از عمل دیسک کمر

برخی از بیمارانی که دچار آسیب های کمر شده اند، به دلیل آسیب دیدگی های شدید، چاره ای جز عمل ندارند. مهم ترین دغدغه این بیماران چگونگی روند بهبودی بعد از جراحی است. بعد از جراحی دیسک کمر که به آن عمل لامینکتومی و دیسککتومی گفته می شود، جراحان، فیزیوتراپی بعد از عمل دیسک کمر را برای بیماران تجویز می کنند. انجام فیزیوتراپی بعد جراحی، به بیماران کمک می کند تا به بهبودی کامل دست پیدا کنند.

[sc name=”didar”][/sc]

فیزیوتراپی بعد از جراحی دیسک کمر در بازگشت دامنه حرکات، قدرت ستون فقرات، بازگشت به زندگی روال سابق زندگی، افزایش توان عضلات کمر و کاهش درد بعد لامینکتومی و دیسککتومی تاثیر بسیار بالایی دارد. فیزیوتراپی بهترین گزینه است تا مجدد از انجام فعالیت های مورد علاقه تان لذت ببرید. به طور کلی مهم ترین اهداف فیزیوتراپی بعد از جراحی دیسک عبارت است از:

  • بهبود درد
  • افزایش انعطاف پذیری کمر پس از جراحی
  • اصلاح وضعیت بدن برای کاهش فشار بر ستون فقرات کمر
  • بازگشت به فعالیت های روزمره زندگی

متاسفانه برخی از بیماران بعد از جراحی، تحرک کمتری دارند؛ چون می ترسند که دیسک کمر عود کند، در حالی که این طرز تفکر کاملا غلط بوده و با این کار بیشتر در معرض آسیب های جدی قرار می گیرند.

جراحی آسیب های دیسک کمر

فیزیوتراپی بعد از عمل دیسک کمر چگونه انجام می شود؟

شروع فیزیوتراپی بعد از جراحی دیسک کمر به شرایط بیمار و تشخیص پزشک معالج بستگی دارد. زمانی که در بیمارستان هستید، فیزیوتراپ درباره نحوه خوابیدن، بلند شدن و ایستادن به شما توضیحاتی داده، سپس در صورت رضایت می توانید به خانه بروید. معمولا جلسات فیزیوتراپی از 4 الی 6 هفته پس از جراحی شروع می شود. تعداد جلسات فیزیوتراپی نیز بستگی به نظر پزشک دارد؛ ولی بین 6 الی 12 هفته متغیر است. فیزیوتراپیست ها اول با تمرین های کششی آغاز می کنند تا توان حرکتی شما را افزایش دهند. شرایط شما انواع تکنیک های فیزیوتراپی را مشخص می کند. اولین عارضه بعد جراحی، دردهای شدید است. برای کاهش درد، فیزیوتراپیست ها از روش ها و تکنیک های ذیل استفاده می کنند.

  • سرما و گرما درمانی: برای کاهش درد، کمپرس آب گرم و سرد بسیار موثر می باشد. سرما درمانی، التهابات را کاهش می دهد و گرما درمانی با منبسط کردن رگ های خونی موجب کاهش درد می شوند.
  • ماساژ درمانی و درمان های دستی: برای کاهش درد و التهاب در فیزیوتراپی بعد از عمل دیسک کمر، ماساژ و حرکات دست فیزیوتراپ، موجب تسکین ناحیه کمر می شود.
  • فیزیوتراپی با دستگاه: فیزیوتراپیست ها برای بازسازی بافت های آسیب دیده بعد از جراحی از تحریکات الکتریکی استفاده می کنند. تحریکات الکتریکی دستگاه هایی مثل الکتروتراپی، اولتراسوند، تنس یا اینتر فرنشیال انجام می پذیرد.
  • تمرینات بازتوانی: فیزیوتراپی بعد از عمل دیسک کمر با تمرینات بازتوانی و ورزش، بهترین تکنیک هایی است که در بهبودی بیماران جراحی شده نقش دارد. معمولا پس از عمل، فیزیوتراپیست ها ورزش ها و نرمش های مختلفی برای درمان به کار می برند.

فیزیوتراپی بعد از عمل دیسک کمر؛ ورزش های پس از جراحی

بیماران تقریبا بعد از 4 الی 6 هفته می توانند، فیزیوتراپی بعد از عمل دیسک کمر را آغاز کنند. برای دستیابی به بهبودی کامل، انجام حرکات کششی، ورزش و نرمشی، بهترین گزینه خواهد بود؛ چون که انجام این تمرین ها، شما را آرام آرام به زندگی عادی باز می گرداند. از هفته اول شروع فیزیوتراپی تا هفته آخر، انجام هر کدام از تمرین های ورزش برای رسیدن به یک هدف مشخص، طراحی شده اند. این ورزش ها عبارت است از:

  • انجام ورزش هایی که بافت های عصبی را تحریک می کنند.
  • انجام ورزش هایی که باعث پایداری ستون فقرات هستند.
  • انجام ورزش هایی که برای حرکات نوسانی لگن به کار می روند.
  • انجام ورزش هایی که برای کش عضلات پا استفاده می شوند.
  • انجام حرکات اسکات
  • انجام ورزش هایی که به صورت ایستاده انجام می شود تا عضلات پشت پا کشش پیدا کنند. 

فیزیوتراپی بعد از عمل دیسک کمر برای بیماران از اهمیت زیادی برخوردار است. انجام تمام مراحل فیزیوتراپی بهتر است زیر نظر فیزیوتراپ های کارکشته و مجرب باشد.

فیزیوتراپی بعد از عمل دیسک کمر با تمرینات کششی

مراقبت های پس از جراحی دیسک کمر

در کنار انجام فیزیوتراپی بعد از عمل دیسک کمر، رعایت برخی نکات طلایی، روند بهبودی را تسریع می کند. چگونگی مراقبت بعد از جراحی دیسک کمر به خود بیماران بستگی دارد. هر چه قدر که بیماران با فیزیوتراپیست ها و پزشکان همکاری کنند، زودتر بهبود پیدا کرده، به زندگی عادی باز می گردنند. برای کاهش درد و بازیابی سلامتی نکات مهم ذیل را رعایت کنید:

  • کمپرس آب سرد و گرم برای کاهش درد و التهاب محل عمل را فراموش نکنید.
  • جابه جایی وسایل سنگین در 6 هفته اول اکیدا ممنوع است.
  • کم تحرک نباشید؛ ولی از نشستن های طولانی نیز اجتناب کنید.
  • از فیزیوتراپیست ها طرز نشستن، برخاستن و خم شدن را یاد بگیرید.
  • فیزیوتراپی بعد از عمل دیسک کمر را حتما انجام دهید.
  • توصیه های پزشک معالج تان را جدی بگیرید.
  • تمرین های بازتوانی را با کمک فیزیوتراپیست ها انجام دهید.

بیمارانی که مجبور به جراحی دیسک کمر می شوند، پس از جراحی برای بهبودی کامل باید انجام فیزیوتراپی بعد از عمل دیسک کمر را در برنامه مراقبتی خود قرار دهند. تکنیک های فیزیوتراپی به بیماران کمک می کند تا مسیر بهبودی و تندرستی را هر چه سریع تر طی کنند و به زندگی عادی شان باز گردند. شروع فیزیوتراپی از مهم ترین برنامه های فیزیوتراپی می توان به ورزش ها و تمرین های افزایش قدرت عضلات و فیزیوتراپی با دستگاه اشاره کرد.

فیزیوتراپی بعد از جراحی دیسک کمر

علت بی‌حسی در شانه چیست؟

علت بی‌حسی در شانه چیست؟ بی‌حسی در شانه می‌تواند این پیام را به شما برساند که اعصاب ناحیه گردنی و شانه‌ای شما تحت‌فشار هستند. به طور معمولاً وظیفه اعصاب رساندن پیام‌هایی به مغز است تا شما بتوانید احساسات مختلفی همچون گرما، سرما و یا درد را حس کنید.

محل عبور این اعصاب از ناحیه گردن شروع می‌شود و در ادامه به سمت شانه امتداد می‌یابد. ای اعصاب در سرتاسر شانه و بازوهای شما کشیده شده‌اند و در انتها از انگشتان شما نیز عبور می‌کنند.

علائم بی‌حسی در شانه

گاهی اوقات آسیب‌هایی که به شانه وارد می‌شود می‌تواند منجر به بی‌حسی در این ناحیه شود. این احساس ممکن است حس سوزن‌سوزن‌شدن را به دنبال داشته باشد و یا گاهی کل ناحیه بازوی شما را دچار سری و بی‌حسی کند.

علائم دیگری که می‌توان به آن اشاره کرد عبارت است از:

کبودشدن

احساس سردشدن یا گرمای غیرطبیعی در شانه، بازو و یا انگشتان

حس سنگینی در این نواحی

ضعف عضلانی

 سوزن‌سوزن‌شدن یا به‌اصطلاح خواب‌رفتن

درد و یا حساسیت

ورم

ممکن است علائم در این نقاط نیز بروز کند:

گردن

قسمت بالایی کمر (ناحیه توراسیک)

کتف

استخوان ترقوه

علل بی‌حسی شانه

آسیب‌های عصبی شانه ممکن است به علت ساییدگی و پارگی تاندون‌ها و یا ضربات و حرکات تکراری نیز به وجود بیایند. گاهی فشرده‌شدن و تحت‌فشار قرارگرفتن یک عصب می‌تواند به بی‌حسی در شانه منجر شود. این فشردگی ممکن است در اثر برخورد عضلات، تاندون‌ها و یا حتی استخوان با عصب رخ دهد. گاهی اوقات تورم و یا التهابی که در اطراف مفصل وجود دارد نیز می‌تواند منجر به بی‌حسی در شانه شود. فشار و یا استفاده بیش از حد از عضلات و بافت‌های اطراف شانه نیز می‌تواند بی‌حسی در شانه را به وجود بیاورد.

درد در ناحیه گردن و ارتباط آن با شانه

اعصابی که ناحیه شانه را عصب‌دهی می‌کنند از گردن نشئت می‌گیرند؛ بنابراین بسیار طبیعی است که آسیب به این اعصاب منجر به درد و بی‌حسی در شانه شود.

رادیکولوپاتی گردن به وضعیتی گفته می‌شود که در آن یک عصب در گردن یا فوقانی کمر تحت‌فشار قرار می‌گیرد و حس درد و سوزن‌سوزن‌شدن در محل دیگری که از آن عصب، عصب‌رسانی می‌شود اتفاق می‌افتد. این عارضه علاوه بر بی‌حسی، می‌تواند باعث درد و ضعف عضلانی نیز شود.

خوابیدن در پوزیشن‌های نامناسب نیز می‌تواند اعصاب را تحت‌فشار قرار دهد. وضعیت‌های نامناسب نشستن به مدت طولانی در حالت خمیده نیز می‌تواند به اعصاب گردن، پشت یا شانه‌های شما آسیب برساند. همچنین ایستادن‌های طولانی و کارکردن در حالت‌های خمیده و نامناسب نیز می‌تواند وضعیت اعصاب شما را تحت‌تأثیر قرار دهد. زیرا این موارد می‌توانند منجر به ناهنجاری‌های اسکلتی – عضلانی در ستون فقرات شما شوند.

سایر عارضه‌هایی که منجر به بی‌حسی در شانه می‌شود

آسیب به نخاع و همین‌طور شکستگی‌های ستون فقرات نیز می‌تواند منجر به فشردگی عصب و در ادامه بی‌حسی در شانه شود. بیرون‌زدگی یا لیزخوردن دیسک در ستون فقرات نیز می‌تواند عصب را تحت‌فشار قرار دهد.

آسیب به عضلات روتاتور کاف یا چرخاننده‌های خارجی نیز می‌تواند منجر به بی‌حسی در شانه شود. روتاتور کاف‌ها مانند یک حلقه دور استخوان بازو را فراگرفته‌اند و مانند یک نوار پلاستیکی بزرگ به نگهداری استخوان بازو در حفره شانه کمک می‌کنند. یک پارگی جزئی و یا آسیب‌دیدگی در این ناحیه می‌تواند منجر به تحت‌فشار قرارگرفتن روتاتور کاف‌ها شود. همچنین استفاده بیش از حد از عضلات شانه می‌تواند به روتاتور کاف‌ها آسیب برساند. مثلاً انجام حرکات تکراری در حین کار یا ورزش. از طرفی دیگر، عدم فعالیت بدنی نیز می‌تواند احتمال فشردگی اعصاب در اطراف روتاتور کاف‌ها را افزایش دهد.

التهاب بورسا یا بورسیت

بورساها کیسه‌های کوچک پر از مایعی هستند که معمولاً محل‌های تلاقی استخوان و عضلات و یا استخوان و تاندون‌ها وجود دارند و منجر به کاهش اصطکاک بین این اجزا می‌شوند.

التهاب بورسا یا بورسیت زمانی اتفاق می‌افتد که این بورساها ملتهب و متورم شوند. تورم باعث تحریک اعصاب و به دنبال آن درد و بی‌حسی می‌شود. این ناحیه می‌تواند در اثر استفاده بیش از حد از شانه و یا آسیب به شانه دچار تورم و التهاب شود. همچنین آسیب به روتاتور کاف‌ها نیز باعث بورسیت در شانه می‌شوند.

التهاب ناشی از آرتروز

آرتروز یا آرتریت در شانه به دلیل ساییدگی و پارگی غضروف در مفصل شانه ایجاد می‌شود.

آرتریت روماتوئید (RA) زمانی اتفاق می‌افتد که التهاب در بدن به مفاصل آسیب می‌رساند. گاهی اوقات عفونت‌ها نیز می‌توانند منجر به آرتریت روماتوئید شود.

هر دو نوع آرتریت می‌توانند منجر به آسیب شانه شوند. این عارضه می‌تواند باعث شود تا احساس درد، خشکی و یا بی حس در شانه خود داشته باشید.

دررفتگی شانه

شانه از استخوان‌های زیر تشکیل شده است::

کتف

استخوان بازو

ترقوه

در دررفتگی شانه، استخوان بازو می‌تواند تا حدودی و یا به طور کامل از شانه خارج شود. همچنین دررفتگی می‌تواند باعث آسیب به روتاتور کاف، عضلات، تاندون‌ها و اعصاب شود و بی‌حسی در شانه را به دنبال داشته باشد. گاهی به علت پارگی و شل‌شدگی تاندون‌ها، شانه می‌تواند دچار دررفتگی‌های راجعه و برگشت‌پذیر شود.

خارهای استخوانی

خارها نواحی ضخیم استخوانی هستند که معمولاً دردناک نیستند. این زوائد استخوانی، معمولاً می‌توانند پس از آسیب به مفاصل ایجاد شوند. گاهی اوقات نیز بدون هیچ دلیل مشخصی به وجود می‌آیند و در طول زمان رشد می‌کنند. خارهای استخوانی می‌توانند فضا اعصاب را تنگ کرده و آنها را تحریک کنند و منجر به بی‌حسی شانه شوند.

درمان بی‌حسی در شانه

در بیشتر موارد، آسیب عصبی در شانه موقتی است و ممکن است از چند روز تا چند ماه به طول بینجامد. اما درمان آن بستگی به علت به‌وجودآمدن این درد دارد. عصب تحت‌فشار به طور معمول با داروهای ضددرد و ضدالتهاب درمان می‌شود.

درمان‌های خانگی:

مصرف داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی، مانند آسپرین، ایبوپروفن یا ناپروکسن

قراردادن کمپرس گرم روی شانه و یا محل درد و بی‌حسی

انجام حرکات کششی به طور منظم

درمان‌های پزشکی:

فیزیوتراپی

داروهای مسکن تجویزی

استفاده از بریس برای شانه یا بازو

استفاده از گردن‌بندهای طبی

تزریق استروئید در مفصل یا ستون فقرات

عمل جراحی

همچنین حرکاتی مانند بالابردن بازو می‌تواند فشار عصبی را در این ناحیه کاهش دهد. ورزش‌هایی که باعث تقویت و کشش عضلات گردن، کمر و شانه می‌شوند می‌توانند مفید باشند و به بهبود سلامت عصب در شانه کمک کنند

آسیب‌های جدی شانه، مانند دررفتگی شانه، شکستگی، یا پارگی شدید تاندون، ممکن است به جراحی یا درمان دیگری نیاز داشته باشد.

آسیب عصبی ناشی از دیابت یا سایر شرایط بدنی نیز نیاز به مدیریت بیشتری دارند که می‌توان این موارد را از طریق داروها، رژیم غذایی و فعالیت‌های بدنی انجام داد.

آبدرمانی و تعادل در سالمندان :آیا رابطه ای وجود دارد؟

سالمندی ممکن است به عنوان یک مجموعه عملکردی از چندین عامل در نظر گرفته شود که با بالا رفتن سن اتفاق می افتد. ضعیف شدن حرکات، باعث اختلال در سازگاری فرد با محیط می شود و این موضوع می تواند اثرات اجتماعی و روانی نامطلوبی را برای فرد به دنبال داشته باشد. به طور طبیعی ضعیف شدن و کاهش قدرت عضلانی از 25 سالگی آغاز می شود و تا 30 سالگی و پس از آن نیز ادامه می یابد. همچنین با بالا رفتن سن انعطاف پذیری عضلات و مفاصل نیز تحت تاثیر قرار می گیرد. کمبود این دو فاکتور باعث می شود تا تعادل در سالمندان تحت تاثیر قرار گیرد و خطر سقوط و زمین خوردن در آن ها افزایش یابد. همچنین این موضوع می تواند بر مشکلات تنفسی و وضعیت نامناسب و پاسچر بدنی این گروه از افراد تاثیرگذار باشد. بنابراین حفظ تحرک بدنی جزو مهمترین عوامل برای حفظ سلامتی در سالمندان میباشد.ما در این مقاله قصد داریم به این سوال پاسخ دهیم: آیا رابطه ای بین آبدرمانی و تعادل در سالمندان وجود دارد؟

[sc name=”didar”][/sc]

سالمندی و خطر سقوط

سقوط و زمین خوردن در سالمندان جزو بزرگترین معضلات بهداشت عمومی در میان سالمندان و یکی از اصلی ترین علت های مرگ و میر در این دسته از افراد است. از جمله عوامل تاثیرگذار در این موضوع، می توان ضعف عضلانی، استفاده از داروهای خواب آور و روان گردان، نقص بینایی و مخاطرات محیطی را نام برد. در این بین زنان به علت داشتن توده چربی بیشتر و قدرت عضلانی ضعیف تر، بیشتر در معرض زمین خوردگی قرار می گیرند که این موضوع می تواند منجر به بیماری هایی مانند تخریب مفاصل و یا حتی افسردگی شود.

برای روشن تر شدن موضوع می توان به آمارهای سازمان بهداشت جهانی در آمریکا اشاره نمود. بر طبق این آمار حدود 30 درصد از سالمندان در آمریکا دچار سقوط و زمین خوردگی می شوند که حدود 5 درصد از این زمین خوردگی ها منجر به شکستگی در ناحیه لگن می شود. همچنین هزینه درمان شکستگی های ناشی از سقوط سالمندان سالانه بیش از 10 میلیارد دلار است!

تاثیر آبدرمانی و تعادل در سالمندان

تحقیقات نشان داده اند که فعالیت بدنی می تواند روند از دست دادن توده های عضلانی و استخوانی و به تبع آن خطر شکستگی در اثر فقدان این موارد را تا 60 درصد کاهش دهد. علاوه بر این موضوع افزایش قدرت عضلانی باعث بالا رفتن استقامت قلبی عروقی، انعطاف پذیری و تعادل می شود و این عوامل در ارتباط با هم می توانند خطر سقوط در سالمندان را به میزان قابل توجهی کاهش دهند.

آب درمانی از دیرباز به عنوان روشی کم خطر برای درمان بیماری های رماتیسمی، اورتوپدی و عصبی مورد استفاده قرار گرفته است و امروزه نیز توجه به این زمینه بسیار افزایش یافته است. ویژگی های فیزیکی تمرینات آبدرمانی، بسیاری از اهداف توانبخشی و بدنی مورد نیاز برای افراد سالمند را طی یک جلسه فراهم می کند. این محیط برای افراد سالمند محیطی ایمن و کارامد در نظر گرفته می شود و می تواند همزمان هم اختلالات اسکلتی عضلانی و هم تعادل را تحت تاثیر قرار دهد. علائم متعددی مانند درد، ضعف عضلانی، نقص تعادل، چاقی، بیماری های آرتریت و اختلالات راه رفتن و غیره، انجام تمرینات روی زمین را برای سالمندان دشوار می کند.

اما وضعیت بدن در تمرینات آبدرمانی متفاوت است، زیرا بار اضافی مفصل کاهش می یابد و خطر سقوط و آسیب کمتر می شود. علاوه بر این، شناور شدن به افراد اجازه می دهد تا تمرینات و حرکاتی را انجام دهند که نمی توانند روی زمین انجام دهند. مطالعات اندکی به بررسی تاثیر آب درمانی بر تعادل سالمندان پرداخته اند اما همه آن ها مزایای این تمرینات را بر کاهش نوسانات وضعیتی، افزایش عملکرد فانکشنال و بهبود در انجام فعالیت های شخصی نشان داده اند. به همین دلیل می خواهیم باهم در این مقاله یکی از تحقیقات انجام شده در این زمینه را بررسی کنیم.

تاثیر 8 هفته آبدرمانی و تعادل در سالمندان :بررسی یک پژوهش

طی تحقیقی که بر روی 28 سالمند کم تحرک بین سال های 64 تا 79 انجام شد، تاثیر تمرینات آب درمانی در مقایسه با دیگر تمرینات مورد بررسی قرار گرفت. در این تحقیق 14 سالمند در گروه آزمایش (یا تمرین های آب درمانی) و 14 سالمند دیگر در گروه کنترل قرار گرفتند. (گروه کنترل گروهی است که برای مقایسه تاثیر گروه  آزمایش در نظر گرفته می شود). گروه آزمایش تحت 8 هفته تمرینات آب درمانی و پس از 8 هفته توسط تست های تعادل مورد ارزیابی قرار گرفتند. در پایان اختلاف بسیار زیادی در بین دو گروه کنترل و آزمایش دیده شد و گروهی که تحت تمرینات آب درمانی قرار گرفته بودند به صورت چشمگیری تعادل بهتری از خود نشان دادند.

سایر تحقیقات انجام شده نیز نشان داده اند که آبدرمانی در افرادی که ترس از افتادن دارند می تواند بسیار تاثیرگذار باشد. آب دارای خواص ویسکوزیته و گران رَوی بالایی است. این موضوع باعث می شود تا روند حرکات در آن کاهش یابد و زمین خوردن را به تعویق اندازد و به تبع آن باعث می شود تا فرد زمان کافی برای به دست آوردن وضعیت بدنی مناسب را که از تعادل خارج شده است، را داشته باشد. شناوری به عنوان یک تکیه گاه عمل می کند که ترس از سقوط را کاهش می دهد.

جمع بندی

به این ترتیب، افراد می‌توانند فراتر از محدودیت‌های ثباتی خود، بدون ترس از عواقب سقوطی که روی زمین رخ می‌دهد، به چالش کشیده شوند. همچنین نکته جالب توجهی که در طی این تحقیق به دست آمد این بود که که در مرحله اول برنامه (هفته اول تا ششم) افزایش بیشتری در تعادل مشاهده شد. این نتایج احتمالاً به این دلیل رخ داده اند که پاسخ به ورزش بدنی در هفته های اول درمان بسیار مشهودتر است. در فاز اولیه تمرینات، همواره سازگاری عصبی غالب است و در فاز میانی تمرینات، بیشتر سازگاری عضلانی دیده می شود.

از آنجایی که در افراد مسن، افزایش قدرت عضلانی عمدتاً به دلیل سازگاری های عصبی است بنابراین در طی شش تا هشت هفته اول تمرین این روند با شدت بیشتری اتفاق میافتد. در واقع این طور به نظر می رسد که هرچه مدت روند تمرینات بیشتر ادامه داشته باشد ممکن است میزان سازگاری عصبی روند کندتری را دنبال کند اما قدرت عضلانی افزایش بیشتری داشته باشد.

تحقیق در مورد کف پای صاف

تحقیق در مورد کف پای صاف بسیار شده است و نشان می دهد پاهای شما پایه و اساس کل بدن شما هستند. تراز و قدرت ضعیف پا می تواند بر نحوه نگه داشتن بدن شما تأثیر بگذارد و حتی می تواند منجر به آسیب نیز شود. یکی از شایع ترین علل درد و ناهماهنگی در مچ پا، وضعیتی به نام صافی کف پا است که به آن افتادگی قوس پا نیز می گویند. جالب است بدانید که پاهای شما از 26 استخوان و بیش از 100 عضله، تاندون و رباط تشکیل شده است که همه این ها در کنار هم قوس های قسمت میانی پای شما را به وجود آورده اند و این قوس ها هستند که از کل پای شما به هنگام راه رفتن و وارد شدن ضربه پشتیبانی می کند.

[sc name=”didar”][/sc]

علل صافی کف پا

صافی کف پا یکی از علل درد در قسمت ساق و مچ پا است. این عارضه گاهی اوقات در دوران کودکی به علت رشد نامناسب استخوان و تاندون های پا ممکن است اتفاق بیوفتد. البته باید به این نکته توجه داشت که کودکان خردسال اغلب صافی کف پا دارند اما معمولاً با پیشرفت رشد بدنی و استخوان ها، این صافی از بین می رود. برخی افراد به دلایل ژنتیکی بیشتر مستعد داشتن کف پای صاف هستند.

برخی دیگر از افراد به مرور زمان دچار صافی کف پا می شوند. همه افرادی که کف پای صاف دارند، درد ناشی از این بیماری را تجربه نمی کنند. شایع ترین علل صافی کف پا در بزرگسالی شامل موارد زیر است:

چاقی: زیرا استخوان های پای شما در تحمل وزن بالا بیشتر دچار مشکل می شوند. ب

سن: کف پای صاف سنین بالای 40 سال بیشتر دیده می شود.

فشار خون بالا: این موضوع می تواند جریان خون در پاهای شما را کاهش دهد.

آسیب های قبلی به پا: مانند شکستگی های ناشی از ضربات سنگین

دیابت

آرتروز

کشیدگی یا پارگی رباط ها و تاندون های مچ پا

منظور از قوس های کف پایی چیست؟

پاهای شما به خوبی برای این هدف طراحی شده اند که شما را به جایی که نیاز دارید ببرند. به شما امکان می دهند کار  و فعالیت داشته باشید، بازی کنید و به طور کلی شما را در طول زندگی حمل می کنند. هدف قوسهای کف پایی این است که به پاهای شما اجازه دهد وزن بدن شما را به طور متعادل و در عین حال انعطاف پذیر تحمل کنند و در حین راه رفتن یا دویدن شما را به جلو سوق دهند. قوس های شما ترکیبی از عضلات، رباط ها، تاندون ها و استخوان ها هستند..

صحبت در مورد “قوس” نیز کمی مبهم است، زیرا پای شما در واقع از سه قوس تشکیل شده است:

1.قوس داخلی

2.قوس جانبی

3.قوس عرضی قدامی

قوس های کف پا

قوس های داخلی و جانبی در طول پای شما از بالا به پایین کشیده شده اند، در حالی که قوس عرضی قدامی از روی پای شما می گذرد. هنگامی که آنها در هماهنگی با هم  کار می کنند، می توانید همه کارها را از پیاده روی گرفته تا پرش و دوی سرعت را انجام دهید. این قوس ها به عنوان ضربه گیر نیز عمل می کنند.

.

وقتی قسمت‌هایی از پای شما شما شروع به شل شدن می‌کند (که این موضوع به علت نداشتن قوس کافی به وجود می آید)، راه رفتن و توزیع وزن شما تحت تأثیر قرار می‌گیرد و تحرک شما به خطر می‌افتد. این مسئله می تواند تأثیر منفی بر کیفیت زندگی شما داشته باشد. حتی ممکن است منجر به یک زندگی کم تحرک نیز شود و می تواند شما را در معرض خطر بیماری های دیگری مانند دیابت و بیماری قلبی قرار دهد.

چگونه کف پای صاف بر وضعیت و پاسچر بدنی شما تأثیر می گذارد؟

بسیاری از افراد مبتلا به صافی کف ممکن است متوجه شوند که این عارضه می تواند بر بسیاری از جنبه های سلامتی و بدنی آنها تاثیر گذار باشد. از آنجایی که افتادگی قوس کف پا یا کف پای صاف نمی تواند حمایت های لازم برای کف پای شما را فراهم کند، احتمال زیادی دارد که پا درد را تجربه کنید.

عارضه التهاب فاشیای پلانتار نیز در افرادی که کف پای صاف را تجربه می کنند بسیار شایع است. التهاب فاشیای پلانتار زمانی رخ می دهد که تاندون های پا بیش از حد کشیده شوند. این وضعیت باعث ایجاد درد شدید در پاها، به خصوص در هنگام صبح می شود.

صافی کف پا باعث ایجاد وضعیت پرونیشن بیش از حد پا نیز می شود. این وضعیت به حالتی گفته می شود که مچ پا در حین راه رفتن به سمت داخل بچرخد. این موضوع می تواند منجر به درد در مچ پا شود.

تحقیق در مورد کف پای صاف

از آنجایی که پاهای شما ستون های حمایتی برای کل بدن شما هستند، داشتن کف پای صاف و پرونیشن بیش از حد می تواند باعث ایجاد مشکلاتی در تراز ستون فقرات شما شود. بنابراین ممکن است متوجه شوید که در ناحیه باسن، زانو و کمر نیز دچار مشکلاتی هستید.

تحقیق در مورد کف پای صاف و درمان آن

ابتدا باید به این نکته توجه داشته باشید که کف پای صاف عارضه ای نیست که همیشه بتوان آن را به طور صد درصد برطرف نمود. چه با کف پای صاف به دنیا آمده باشید و چه با افزایش سن، قوس کف پا افت کرده باشد، این یک وضعیت کاملا برگشت پذیر نیست. با این حال، می‌توانید راه‌هایی برای مدیریت درد و حتی پیشگیری از برخی از عوارض آن‌ها پیدا کنید.

بهترین درمان‌ها برای صافی کف پا ایجاد تکیه‌گاهی برای جبران افتادگی قوس‌هاب به وجود آمده است. در نتیجه هر چیزی که بتواند باعث و تقویت پا و مچ پا شود، می تواند به بهبود این عارضه کمک کند. برخی از درمان های توصیه شده شامل موارد زیر است:

استفاده از داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی: بسیاری از این داروها بدون نسخه در دسترس هستند و مانند ادویل (ایبوپروفن) و آلو (ناپروکسن سدیم).

فیزیوتراپی برای تقویت پا و مچ پا

ورزش و تغذیه مناسب

استفاده از بریس یا آتل

استفاده از اُرتز یا کفی به هنگام پوشیدن کفش ها

همپنین استفاده از کفش های مناسب برای  افراد دارای کف پای صاف ضروری است. اضافه کردن کفی یا ارتز می تواند وضعیت پای شما را اصلاح کنند و یا حتی گاهی می تواند وضعیت شما را اصلاح کند.

حرکات فیزیوتراپی برای درد سیاتیک

بزرگترین عصب بدن سیاتیک است که گاهی به علت عوامل مختلفی چون دیسک کمر یا تنگی نخاع، دچار آسیب شده و ایجاد درد می کند. دردی که از سیاتیک منتشر می شود، اندام های تحتانی بدن را تحت تاثیر قرار می دهد. حرکات فیزیوتراپی برای درد سیاتیک؛ یکی از مناسب ترین روش های درمانی است که بیماران برای مداوای دردهای سیاتیک، آنها را انتخاب می کنند. 

بیمارانی که دچار آسیب ها و درد های سیاتیکی شده اند، احساس تیر کشیدگی در عصب های ناحیه لگن می کنند. از مهم ترین نشانه های درد سیاتیک، بی حسی، ضعف های عضلانی، مشکل در راه رفتن، انتشار درد به سایر نواحی بدن و احساس سوزش در ساق های پا می باشد. برخی بیماران مور مور شدن و تورم را تجربه می کنند، به خصوص زمانی که دیسک های 4 و 5 کمر با درد سیاتیک درگیر هستند.

[sc name=”didar”][/sc]

حرکات فیزیوتراپی برای درد سیاتیک؛ تجربه ای موفق در درمان درد سیاتیک

انجام حرکات فیزیوتراپی برای درد سیاتیک، از دید بیماران یک تجربه موفق در بهبودی و درمان است. حرکات فیزیوتراپی، جایگزین مناسبی برای انجام عمل جراحی یا دارو درمانی می باشد. درد سیاتیک به طور عمده در نتیجه اختلالات دیسک های کمری و تنگی کانال نخاع به وجود می آید. به کارگیری متد های حرکتی و انجام تمرین های تقویتی، کمک بزرگی در درمان درد سیاتیک می کنند. در صورتی که حرکات فیزیوتراپی مناسب با تنگی کانال نخاع یا دیسک های کمری انجام شوند، فشار از روی عصب سیاتیک برداشته شده، به کاهش درد منجر می شوند.

متدهای های فیزیوتراپی درد سیاتیک

به غیر از حرکات فیزیوتراپی برای درد سیاتیک، فیزیوتراپیست ها برای بهبودی درد های ناشی ازسیاتیک، سایر متدهای فیزیو تراپی را نیز بکار می برند. تمامی تکنیک های فیزیوتراپی در درمان آسیب های سیاتیک تاثیرگذار هستند. انتخاب هر کدام از متدها به شرایط بیمار و تشخیص متخصص بستگی دارد. مهم ترین متدهای پرکاربرد در درمان درد سیاتیک می توان به موارد ذیل اشاره کرد.

  • الکتروتراپی
  • اولتراسوند یا امواج صوتی
  • درمان های دستی
  • لیزر درمانی
  • ماساژ درمانی
  • گرما و سرما درمانی
  • ترکشن
  • نیدلینگ

تمام متدهای فیزیوتراپی برای درمان سیاتیک موثر هستند؛ ولی حرکات فیزیوتراپی برای دردسیاتیک تاثیر بیشتری دارند. هدف از انجام تکنیک ها، بازیابی معیارهای حرکتی بدون درد، تسکین درد های کمر، ساق پا و ران، کاهش اسپاسم های عضلانی، بهبود و تقویت عضلات پایین تنه و جلوگیری از عود مجدد درد و عوارض ناشی از درد سیاتیک است.

حرکات فیزیوتراپی برای درد سیاتیک

حرکات فیزیوتراپی برای درد سیاتیک

تکنیک ها، حرکات فیزیوتراپی برای درد سیاتیک و خدمات فیزیوتراپی از عناصر مهم برای برطرف کردن نشانه ها و دردهای طولانی مدت عصب سیاتیک است. عارضه سیاتیک فقط یک طرف بدن را درگیر کرده و توام با دردهای شدید یا خفیف است. معمولا کسانی که به درد های سیاتیک دچار هستند، در انجام فعالیت های روزانه به مشکل بر خورده، به چالش کشیده می شوند. این بیماران اساسا به دنبال راهکارهایی غیر از دارو درمانی یا جراحی هستند. اقداماتی مثل انجام حرکات و تمرینات فیزیوتراپی انتخاب اول بیماران است. بهترین حرکات و تمرینات درفیزیو تراپی که موجب بهبودی درد سیاتیک می شوند، عبارت است از: 

  • حرکت شیب لگن: این حرکت در فیزیوتراپی برای درد سیاتیک، جهت تقویت عضله های شکم بکار برده می شود. فلسفه این حرکات تسکین دردهای سیاتیک می باشد؛ بنابراین انجام درست این حرکت ها بسیار حائز اهمیت است. 
  • حرکت شنا: این حرکت برای بیمارانی مفید است که عارضه سیاتیک آنها در نتیجه فتق دیسک کمر به وجود آمده است. حرکت شنا یکی از حرکات فیزیوتراپی دردسیاتیک می باشد که با هدف متمرکز سازی، درد را از پا به سمت منشا درد، یعنی قسمت پایین کمر هدایت می کند. بدین ترتیب درد در نقطه شروع، متمرکز و درمان می شود.   
  • حرکت بلند کردن مستقیم پا: این حرکت برای تقویت عضلات شکم و پیشگیری از بازگشت درد سیاتیک انجام می پذیرد. این حرکت با ورزش شیب لگن شروع می شود. به پشت خوابیده، زانوها را خم، ناف شکم را به سمت داخل بکشید. سپس یک پا را راست کرده و از زمین بلند کنید. برای هر پا ده بار این حرکت را انجام دهید.
  • ورزش انحنا کردن پشت: کج کردن پشت به سمت جلو یکی از حرکات فیزیوتراپی برای درد سیاتیک است که بیمارانی آن را به کار می برند که دچار آسیب تنگی نخاع هستند. به پشت بخوابید، پاها را صاف و به آهستگی زانوها را به سمت سینه بکشید، به طوری که یک کشش آرام پایین کمرتان حس کنید. تقریبا 30 ثانیه در این حالت مانده و مجدد این حرکت را چند بار تکرار کنید.
  • حرکت راه رفتن به شکل قلاب: این تمرین برای ثبات کمر به کار می رود و جزء تمریناتی است که با تقویت عضلات ستون فقرات، از درد کمر و سیاتیک جلوگیری می کند. این حرکت نیز با تمرین شیب لگن شروع می شود.
  • حرکت پل: یک تمرین دیگر برای تثبیت و تقویت کمر است. حرکت پل را اکثر شما به خوبی بلد هستید.
  • حرکت دراز نشست: از متداول ترین حرکات فیزیوتراپی برای درد سیاتیک و تقویت عضلات شکم، حرکت دراز نشست ناقص است.

جمع بندی مطالب

درد سیاتیک یکی از عارضه هایی است که در نتیجه اختلالات دیسک کمر یا تنگی کانال نخاع به وجود می آید. برای درمان، حرکات فیزیوتراپی برای درد سیاتیک از بهترین روش هایی است که اغلب بیماران، آن را انتخاب می کنند. هر چند تکنیک های مختلفی برای درمان درد سیاتیک در فیزیوتراپی وجود دارند؛ اما انجام حرکاتی مثل شنا، شیب لگن، دراز نشست ناقص و سایر حرکات در بهبودی و کاهش درد سیاتیک بسیار موثر هستند.

حرکات فیزیوتراپی در درمان درد سیاتیک

سندرم خستگی مزمن

سندرم خستگی مزمن یک اختلال است که با خستگی شدید مشخص می‌شود که با استراحت از بین نمی‌رود و یا علت بروز آن یک بیماری زمینه‌ای قابل‌توضیح نیست.

علل به‌وجودآمدن این بیماری هنوز به طور کامل شناخته نشده است. اما برخی از محققان اعتقاد دارند که عفونت‌های ویروسی، استرس روانی و یا ترکیبی از این عوامل در بروز آن تأثیرگذار است.

از آنجایی که برای این سندرم هیچ علت مشخصی شناسایی نشده است و بسیاری از شرایط و بیماری‌ها نیز می‌توانند علائم مشابه این سندروم را ایجاد می‌کنند، تشخیص آن می‌تواند دشوار باشد.

هیچ آزمایش مشخصی برای سندرم خستگی مزمن وجود ندارد و پزشک باید در هنگام تعیین تشخیص، سایر علل خستگی شما را بررسی کند.

درگذشته تشخیص و قبول این بیماری موضوعی بحث‌برانگیز در عالم پزشکی محسوب می‌شد؛ اما امروزه به‌عنوان یک وضعیت پزشکی پذیرفته شده است.

سندروم خستگی مزمن می‌تواند هرکسی را تحت‌تأثیر قرار دهد، اگرچه در بین زنان 40 تا ۵۰ساله بیشتر شایع است. در حال حاضر هیچ درمانی برای این سندروم وجود ندارد، اما برخی از روش‌ها می‌تواند علائم آن را تسکین دهد.

[sc name=”didar”][/sc]

سندرم خستگی مزمن

چه چیزی باعث سندروم خستگی مزمن می‌شود؟

علت سندروم خستگی ناشناخته است. اما محققان حدس می‌زنند که عوامل کمک‌کننده ممکن است شامل موارد زیر باشد:

ویروس‌ها

سیستم ایمنی ضعیف

فشارهای روانی

عدم تعادل هورمونی

همچنین ممکن است برخی افراد از نظر ژنتیکی مستعد ابتلا به سندروم خستگی مزمن باشند.

اگرچه سندروم خستگی مزمن گاهی اوقات ممکن است پس از یک عفونت ویروسی ایجاد شود، اما تا کنون هیچ نوع ویروس و باکتری که باعث سندروم خستگی مزمن شود، کشف نشده است. برخی از عفونت‌های ویروسی که دررابطه‌با سندروم خستگی مزمن موردمطالعه قرار گرفته‌اند عبارت‌اند از:

1.ویروس اپشتین بار (EBV)

2.ویروس هرپس انسانی

3.ویروس راس ریور (RRV)

4.ویروس سرخجه

عفونت‌های ناشی از باکتری های بیماری هایی مانند تب کیو و سینه پهلو نیز در رابطه با سندروم خستگی مزمن موردمطالعه قرار گرفته‌اند.

گاهی اوقات افراد مبتلا به سندروم خستگی مزمن سیستم ایمنی ضعیفی دارند، اما محققان هنوز تشخیص نداده‌اند که آیا این موضوع برای بروز سندروم خستگی مزمن کافی است یا خیر.

افراد مبتلا به سندروم خستگی مزمن همچنین گاهی اوقات ممکن است سطوح هورمونی غیرطبیعی داشته باشند.

عوامل خطرآفرین برای بروز سندروم خستگی مزمن

سندروم خستگی مزمن بیشتر در بین افراد 40 تا 50 سال دیده می‌شود.

رابطه جنسی نیز نقش مهمی در سندروم خستگی مزمن دارد، زیرا زنان دو تا چهار برابر بیشتر از مردان احتمال ابتلا به سندروم خستگی مزمن را دارند.

عوامل دیگری که ممکن است خطر ابتلا به سندروم خستگی مزمن را افزایش دهند عبارت‌اند از:

ژنتیک

آلرژی

فشارهای روانی

فاکتورهای محیطی

علائم سندروم خستگی مزمن چیست؟

علائم سندروم خستگی مزمن بسته به فرد و شدت بیماری متفاوت است.

شایع‌ترین علامت آن خستگی است که به حدی شدید است که در فعالیت‌های روزانه شما اختلال ایجاد می‌کند.

برای اینکه احساس خستگی شما، سندروم خستگی مزمن تشخیص داده شود، باید حداقل 6 ماه این احساسات شما ادامه داشته باشد که با استراحت در بستر قابل‌درمان نباشد.

همچنین اگر پس از فعالیت‌های جسمی یا ذهنی دچار خستگی شدید می‌شوید که به آن بی‌حالی پس از تمرین (PEM) گفته می‌شود. این می‌تواند بیش از 24 ساعت پس از فعالیت ادامه یابد.

سندروم خستگی مزمن همچنین می‌تواند مشکلات خواب را ایجاد کند، مانند:

احساس خستگی بعد از یک خواب شبانه

بی‌خوابی مزمن

سایر اختلالات خواب

علاوه بر این، ممکن است گاهی موارد زیر را نیز تجربه کنید:

ازدست‌دادن حافظه

کاهش غلظت خون

عدم تحمل ارتواستاتیک (بلندشدن از حالت خوابیده یا نشسته به حالت ایستاده باعث، سرگیجه یا غش می‌شود)

علائم فیزیکی سندروم خستگی مزمن ممکن است شامل موارد زیر باشد:

درد عضلانی

سردردهای مکرر

درد مفصلی بدون قرمزی یا تورم

گلودرد مکرر

غدد لنفاوی حساس و متورم در گردن و زیربغل شما

سندروم خستگی مزمن ممکن است در برخی افراد دوره‌های چرخه‌ای داشته باشد و در طی این دوره‌ها فرد احساس بدتر شدن و سپس بهترشدن داشته باشند.

حتی گاهی اوقات علائم ممکن است به طور کامل ناپدید شوند و فرد احساس بهبودی پیدا کند. بااین‌حال، هنوز ممکن است علائم بعداً عود کنند.

این چرخه بهبودی و عود می‌تواند مدیریت علائم شما را دشوار کند.

سندروم خستگی مزمن چگونه تشخیص داده می‌شود؟

سندروم خستگی مزمن یک بیماری بسیار چالش‌برانگیز برای تشخیص است.

طبق گزارش مؤسسات پزشکی، تا سال 2015، سندروم خستگی مزمن در حدود 836000 تا 2.5 میلیون آمریکایی رخ داده است. بااین‌حال، تخمین زده می‌شود که 84 تا 91 درصد از موارد ابتلا هنوز تشخیص داده نشده‌اند.

هیچ آزمایش پزشکی برای غربالگری سندروم خستگی مزمن وجود ندارد. علائم آن مشابه بسیاری از بیماری‌های دیگر است. بسیاری از افراد مبتلا به سندروم خستگی مزمن “بیمار به نظر نمی‌رسند”، بنابراین پزشکان ممکن است تشخیص ندهند که آنها واقعاً یک وضعیت سلامتی پرخطر دارند.

به‌منظور دریافت تشخیص سندروم خستگی مزمن، پزشک سایر علل بالقوه و سابقه پزشکی شما را بررسی می‌کند.

ردکردن سایر علل بالقوه خستگی شما بخش مهمی از فرایند تشخیص است. برخی از شرایط با علائمی شبیه علائم سندروم خستگی مزمن عبارت‌اند از:

مونونوکلئوز

بیماری لایم

اسکلروز چندگانه

لوپوس

کم‌کاری تیروئید

فیبرومیالژیا

اختلال افسردگی

چاقی شدید

اختلالات خواب

عوارض جانبی برخی داروها، مانند آنتی‌هیستامین‌ها و الکل، می‌تواند علائمی مشابه سندروم خستگی مزمن را ایجاد کند.

به دلیل شباهت بین علائم سندروم خستگی مزمن و بسیاری از شرایط دیگر، مهم است که از تشخیص سرخود خودداری کنید و در مورد علائم خود با پزشک خود مشورت کنید.

سندروم خستگی مزمن چگونه درمان می‌شود؟

در حال حاضر هیچ درمان خاصی برای سندروم خستگی مزمن وجود ندارد.

هر فردی علائم متفاوتی دارد و بنابراین ممکن است برای مدیریت اختلال و تسکین علائم خود به انواع مختلف درمان نیاز داشته باشد.

کسالت پس از تمرین

کسالت پس از تمرین زمانی اتفاق می‌افتد که حتی کوچک‌ترین فعالیت‌های فیزیکی، ذهنی یا حساسی منجر به بدتر شدن علائم سندروم خستگی مزمن شود.

بدتر شدن علائم معمولاً 12 تا 48 ساعت پس از فعالیت رخ می‌دهد و برای روزها یا حتی هفته‌ها ادامه دارد.

توجه به این نکته مهم است که درحالی‌که ورزش هوازی شدید برای اکثر بیماری‌های مزمن خوب است، افراد مبتلا به سندروم خستگی مزمن چنین روتین‌های ورزشی را تحمل نمی‌کنند.

درمان‌های خانگی و تغییر سبک زندگی

ایجاد برخی تغییرات در شیوه زندگی ممکن است به کاهش علائم شما کمک کند.

محدودکردن یا حذف مصرف کافئین می‌تواند به خواب بهتر و کاهش بی‌خوابی شما کمک کند. شما باید نیکوتین و الکل را نیز محدود کنید یا از آن اجتناب کنید.

سعی کنید اگر به خواب شبانه شما آسیب می‌رساند، از چرت‌زدن در طول روز خودداری کنید.

یک روتین خواب ایجاد کنید. هر شب در ساعت مشخصی به رختخواب بروید و هر روز در ساعت مشخصی از خواب بیدار شوید.

داروها

به طور معمول، هیچ دارویی نمی‌تواند تمام علائم شما را درمان کند. همچنین، علائم شما ممکن است در طول زمان تغییر کند، بنابراین داروهای شما نیز ممکن است تغییر کند.

در بسیاری از موارد، سندروم خستگی مزمن می‌تواند محرک یا نشانه افسردگی باشد. ممکن است به درمان ضدافسردگی با دوز کم یا ارجاع به یک ارائه‌دهنده سلامت روان نیاز داشته باشید.

اگر تغییرات سبک زندگی خواب آرامی را برای شما به ارمغان نمی‌آورد، پزشک ممکن است یک درمان دارویی برای کمک به خواب شما پیشنهاد کند. داروهای کاهش‌دهنده درد همچنین می‌توانند به شما در مقابله با درد مفاصل ناشی از سندروم خستگی مزمن کمک کنند.

اگر به درمان دارویی نیاز باشد، باید بر اساس نیازهای شما تجویز شود. دررابطه‌با این مورد با پزشک خود از نزدیک مشورت کنید. هیچ درمان یکسانی برای سندروم خستگی مزمن وجود ندارد.

سایر درمان‌های جایگزین

طب سوزنی، تای چی، یوگا و ماساژ ممکن است به تسکین درد مرتبط با سندروم خستگی مزمن کمک کند. همیشه قبل از شروع هرگونه درمان جایگزین یا مکمل با پزشک خود صحبت کنید.

.

آیا فیزیوتراپی خوبه

 به جای پاسخ به این پرسش که آیا فیزیوتراپی خوبه، باید در اصل به فلسفه ایجاد تکنیک های فیزیوتراپی توجه کرد. فیزیوتراپی به عنوان یک رشته پزشکی، توانسته بسیاری از اختلالات و مشکلات اسکلتی، عصبی و ماهیچه ای بدن را درمان کند. شاخص ترین ویژگی فیزیوتراپی، پیشگیری از تشدید آسیب های جسمی است. کیفیت زندگی بیمارانی مثل ضایعه های نخاعی، فلج های مغزی، دیسک کمر و گردن، بیماران جراحی شده و سایر صدمات، به کمک فیزیوتراپی بسیار بهتر شده است.

[sc name=”didar”][/sc]

اگر به نقش فیزیوتراپی در تسریع روند بهبودی بیماران دقت کنید، کاملا می توانید به پرسش آیا فیزیوتراپی خوبه، پاسخ مثبت داد. فیزیوتراپی یکی از بهترین روش های فوق العاده برای درمان و بازسازی عملکرد فیزیکی است. در حال حاضر در تمام کشورها، فیزیوتراپی برای بیمارانی که از آسیب های جسمی رنج می برند و مجبور هستند بهای سنگینی را برای روش های درمانی دیگر مثل دارو درمانی یا جراحی بپردازند، بهترین گزینه است.

تجربه بیمارانی که از متد فیزیوتراپی برای بهبود و تسکین درد های جسمانی خود استفاده می کنند، می تواند جواب آیا فیزیوتراپی خوبه، را به خوبی بیان کند. سال های زیادی است که تکنیک های فیزیوتراپی برای پیشگیری از عود مجدد دردها و آسیب های بیماران استفاده می شوند. اغلب بیماران داوطلبانه فیزیوتراپی را به عنوان یک شیوه درمانی کارآمد انتخاب می کنند؛ زیرا نتایج درخشان آن را در بهبودی انواع آسیب ها مشاهده کرده اند. بیماران گاهی فیزیوتراپی را یک گزینه درمانی مستقل در نظر می گیرند و گاهی نیز آن را به عنوان یک درمان مکمل به کار می برند.  

آیا فیزیوتراپی خوبه؛ فواید فیزیوتراپی

بارزترین دلیلی که می توان با آن به پرسش آیا فیزیوتراپی خوبه، پاسخ داد، شمردن فواید و مزایای فیزیوتراپی است. وقتی که بتوانیم مهم ترین محاسن فیزیوتراپی را برای بیماران بازگو کنیم، آنان نیز دیگر درباره امتیازهای این روش درمانی دچار شبهه نخواهند شد.  از شاخص ترین مزیت های فیزیوتراپی می توان به موارد ذیل اشاره کرد.

  • کمک به یک خواب بدون درد: آیا فیزیوتراپی خوبه؟ بله فیزیوتراپی برای بیمارانی که سالها از بیماری های مزمن رنج می برند و از نظر روحی و فیزیکی دچار فرسایش شده اند، گزینه مناسبی است. این گروه از بیماران به خاطر درد های بدن، عمدتا خواب خوبی را تجربه نمی کنند، اما با فیزیوتراپی ناحیه آسیب دیده، با کاهش درد مواجه می شوند.
  • درمانی غیر دارویی: اغلب بیماران برای بهبود درد و مشکلات ناشی از بیماری، دارو و مصرف قرص های مسکن را کوتاه ترین راه می شناسند. دریغ از اینکه مصرف بی رویه قرص های مسکن عوارض جبران ناپذیری به بافت های بدن وارد می کند. با کمک روش درمانی فیزیوتراپی مثل منوال تراپی، ماساژ درمانی، طب سوزنی، الکتروتراپی، اولتراسوند و گرما یا سرمادرمانی خودتان را از شر عوارض دارویی خلاص کنید.
  • بهبود کیفیت و بازگشت به زندگی عادی: وقتی با انجام فیزیوتراپی، قدرت و توان جسمی خود را مجدد به دست می آورید، دیگر هرگز از خود نمی پرسید آیا فیزیوتراپی خوبه یا نه. برجسته ترین فایده فیزیوتراپی افزایش عملکرد و بهبود ناتوانی های جسمی است. وقتی تمام آسیب دیدگی های تان بهبود پیدا کنند، به راحتی می توانید به انجام فعالیت های روزانه خود، مشغول شوید.
  • رهایی از درد: شاخص ترین مزیت فیزیوتراپی، تسکین درد است. شما با استفاده از تکنیک های فیزیوتراپی، این فرصت را به دست می آورید که با انواع دردهای مزمن و حاد خداحافظی کنید.
  • عدم نیاز به روش های تهاجمی مثل جراحی: آیا فیزیوتراپی خوبه یا نه. می توان از کاهش نیاز بسیاری بیماران به انجام عمل های جراحی سنگین، مناسب بودن آن را مشاهده کرد.

هزینه های فیزیوتراپی نسبت به سایر روش های درمانی مثل دارو درمانی و عمل های جراحی کمتر است. با توجه به میزان آسیب دیدگی و نیاز، بیماران می توانند با قیمت های مناسب از خدمات فیزیوتراپی بهره مند شوند.

چرا فیزیوتراپی خوب است؟

چرا فیزیوتراپی خوب است؟ آسیب هایی که با فیزیوتراپی درمان می شود

چرا فیزیوتراپی خوب است؟ اگر به درمان انواع آسیب هایی که با فیزیوتراپی امکان پذیر شده است، توجه کنید، متوجه علت موفقیت روش های فیزیوتراپی در معالجه و بهبودی انواع مختلف بیماری های فیزیکی و عصبی خواهید شد. از جمله بیماری هایی که با فیزیوتراپی درمان آن ممکن شده، عبارت است از:

  • آرتروز کمر و آرتروز گردن
  •  کمر درد
  • آسیب های پا مثل شکستگی ها، پارگی تاندون ها و رباط ها، مشکلات مفصلی
  • مشکلات زانو مثل حرکات مفصلی، ساییدگی، پارگی رباط صلیبی و مینیسک
  • دیسک کمر
  • درد های سیاتیک
  • رگ به رگ شدن و کشیدگی‌ها
  • اختلالات مربوط به مفصل‌ها
  • سردرد
  • گردن درد
  • روماتیسم زانو و روماتیسم ستون فقرات
  • صدمات ناشی از ورزش مانند سندروم آرنج تنیس باز
  • مشکلات مربوط به سکته های مغزی، ضایعه نخاعی، پارکینسون، ام اس
  • مشکلات قلبی و ریوی
  • ·         برخی مشکلات زنان مثل اختلالات لگنی برای پیشگیری از بی اختیاری ادرار
  • بهبود مشکلات حرکتی و آسیب دیدگی در کودکان

جمع بندی مطالب

آیا فیزیوتراپی خوبه، یکی بحث انگیزترین سوالاتی است که قبل موفقیت تکنیک های فیزیوتراپی در درمان انواع آسیب های جسمی و عصبی، دهان به دهان می چرخید. بعد از اینکه بیماران زیادی با مشکلات حاد یا مزمن خداحافظی کردند یا در زمینه بیماری های اسکلتی مثل دیسک کمر، گردن، ستون فقرات، زانو، مفصل ها با فیزیوتراپی درمان شدند، دیگر بر کسی فواید فیزیوتراپی پوشیده نماند. انتخاب و ترجیح فیزیوتراپی برای درمان جایگزین برخی از متدهای درمانی مثل دارو و عمل جراحی شد. اطمینان به فیزیوتراپی زمانی بین بیماران بیشتر شد که از آن برای درمان مشکلاتی مثل سکته های مغزی، ضایعه های نخاعی و بیماری های ریوی و قلبی به کار رفت. به طور کلی فیزیوتراپی در بالا بردن کیفیت زندگی بیماران نقش فوق العاده ای داشته است.

فیزیوتراپی

بهترین مراکز ساخت کفی طبی در تهران: 5مرکز + آدرس و شماره تلفن

استفاده از کفی طبی موجب درمان بسیاری از بیماری های مفاصل خواهد شد. مرکز ساخت کفی طبی در تهران از بهترین متریال ها برای تولید کفی های طبی استفاده می کند. شما برای انتخاب بهترین مرکز ساخت کفی طبی باید ویژگی های مرکز را به خوبی بررسی کنید.

بسیاری از افراد برای پوشیدن کفش های استاندارد از کفش هایی که کفی طبی دارند استفاده می‌ کنند. برای اینکه از کفی های طبی استفاده کنید باید در مورد ویژگی‌ها و مشخصات آنها اطلاعات کافی کسب نمایید. به طور کلی کفی های طبی را برای کفش های متفاوتی به کار می‌ گیرند. بنابراین باید به خوبی انواع کفی طبی را بشناسید و سپس از مرکز ساخت کفی طبی یکی از آنها را خریداری نمایید.

لیست مراکز ساخت کفی طبی در تهران

1.کلینیک کفش طبی جمعیت هلال احمر

آدرس:خیابان ولیعصر، بالاتر از میرداماد، خیابان رشید یاسمی، مرکز جامع توانبخشی هلال احمر

تلفن تماس:02188201241

اینستاگرام:tavanbakhshi_ircs

کلینیک کفش طبی جمعیت هلال احمر

2.ارتوپدی فنی امید

آدرس:تهران، خ آزادی، نبش آذربایجان، پلاک ۳۴۰، ساختمان پزشکان فجر، طبقه۱

تلفن:02166018200

ارتوپدی فنی امید

3.کلینیک ارتوپدی ارکیده

آدرس:خیابان ولیعصر، بالاتر از پارک ساعی، بن بست گل، ساختمان گل، طبقه ۴، واحد ۴۰۴

تلفن:02188652058

کلینیک ارتوپدی ارکیده

4.کلینیک کاویان طب

آدرس:تهران خیابان شریعتی بالاتر از پل رومی (مترو قیطریه) کوچه حقیقت خواه پلاک ۱۷۷۷ طبقه 1 واحد 1 و 3

تلفن:02191008881

کلینیک کاویان طب

5.پایار ایستا

آدرس:تهران، خیابان شریعتی، بالاتر از صدر، خیابان میرزاپور (سهیل)، خیابان قلندری، پلاک 10

تلفن:02122700888

پایار ایستا

انواع کفی طبی در مرکز ساخت کفی طبی در تهران

برخی از مهم‌ ترین کفی ‌های طبی که مرکز ساخت کفی طبی در تهران می سازد عبارت از :

1. کفی طبی کودکان

یکی از مهم ‌ترین کفی های طبی که در مرکزساخت کفی طبی تهران ساخته می شود کفی های طبی کودکان می باشد. بسیاری از کودکان به صورت مادرزادی در قسمت پای خود دچار مشکل می‌ شوند. اگر پای آنها دچار مشکل شده باشد ظاهر زیبایی نخواهد داشت.

به همین دلیل باید از کفی های طبی مناسبی استفاده کنند تا ظاهر پاهای آنها بعد از مدتی زیباتر شود. کودکانی که بین ۷ تا ۱۲ سال هستند باید پاهایشان در حالت رشد و شکل گیری مناسب قرار بگیرد. استفاده کردن از کفش های طبی مخصوص کودکان کمک می ‌کند که رشد مفاصل آن ها به صورت اصولی و مناسب انجام شود. اگر کودکان از کفی های طبی استفاده کنند بعد از مدتی انگشتان شان دچار خمیدگی نمی شود.

2. کفی های طبی دیابتی

یکی دیگر از انواع کفی هی طبی که مرکز ساخت کفی طبی تهران می سازد کفی های دیابتی می باشد. بیمارانی که دیابت دارند به دلیل از بین رفتن حس شان در قسمت کف پای خود، مستعد مبتلا شدن به زخم می باشند. آنها اگر از کفی های طبی استفاده کنند زخم های کف پایشان درمان خواهد شد.

در واقع در صورت استفاده کردن از کفی های غیر استاندارد زخم کف پای آنها افزایش پیدا می ‌کند. بیماران دیابتی باید از کفی های طبی استفاده کنند تا از بیماری خود جلوگیری نمایند. اگر به دنبال بهترین مرکز ساخت کفش های طبی هستید باید بدانید که کفی های طبی در مدل ها و طرح های گوناگونی تولید می شوند. به همین دلیل با آگاهی بیشتری این کفی ها را برای کفش ها خریداری خواهید کرد.

3. کفی های طبی خارپاشنه در مرکز ساخت کفی طبی تهران

کفی های مخصوص خار پاشنه به عنوان یکی دیگر از کفی هایی شناخته می ‌شوند که در مرکز ساخت کفی طبی در تهران تولید می گردد. خار پاشنه به علت توزیع غیر اصولی فشار وزن روی پا ایجاد خواهد شد. بیمارانی که دچار این عارضه می‌ گردند باید از کفش های کفی طبی خار پاشنه استفاده کنند. کفی طبی مخصوص خار پاشنه بهترین گزینه برای این افراد می باشد.

4. کفی طبی صندل

 کفی های طبی مخصوص صندل به عنوان یکی دیگر از انواع کفی های طبی مرکزساخت کفی طب تهران شناخته می‌ شود. استفاده کردن از کفش‌ های نامناسب بعد از مدتی موجب قوز پا و همچنین کمر درد خواهد ش. افرادی که دچار کمردرد هستند و می خواهند از این بیماری جلوگیری نمایند باید از کفی های طبی مخصوص کمردرد استفاده کنند.

5. کفی های طبی مخصوص هالوکس در مرکز ساخت کفی طبی تهران

کفی های طبی مخصوص هالوکس به عنوان یکی دیگر از انواع کفی های طبی می باشند. مرکز ساخت کفی طبی در تهران این کفی ها را طبق استانداردهای مشخص شده ای تولید می کند. هالوکس یکی از بیماری‌ هایی به شمار می‌ رود که موجب انحراف انگشت پا خواهد شد.

همچنین والگوس خمیدگی انگشت پا را به دنبال دارد. اگر می خواهید عوارض این بیماری را کاهش دهید باید از کفی های طبی مناسب استفاده کنید. صندل های طبی با استفاده از کفی طبی مناسب تولید می‌ شوند.

جمع بندی

محتوای فوق بر اهمیت استفاده از کفی طبی برای درمان و اصلاح بیماری‌های مفاصل و اسکلتی-عضلانی تأکید دارد و راهنمایی برای انتخاب بهترین مرکز ساخت کفی طبی در تهران ارائه می‌ دهد. این مطلب یک لیست کاربردی از پنج کلینیک معتبر ارتوپدی فنی در تهران (مانند هلال احمر، امید و ارکیده) به همراه آدرس و تلفن تماس آن‌ها فراهم کرده است.

علاوه بر این، پنج نوع کفی تخصصی شامل کفی‌های کودکان (برای رشد) دیابتی (برای پیشگیری از زخم) خارپاشنه، صندل و کفی‌های مخصوص هالوکس والگوس را معرفی و کارکرد درمانی هر یک را توضیح می‌دهد. هدف نهایی، آگاهی‌بخشی برای خرید کفی‌های استاندارد بر اساس نیازهای درمانی متفاوت است.

مزایا و معایب استفاده از تردمیل برای تسکین درد

مزایا و معایب استفاده از تردمیل برای تسکین درد چیست؟ امروزه تردمیل یکی از محبوب‌ترین وسایل و تجهیزات ورزشی محسوب می‌شود که می‌توان آن را در بسیاری از خانه‌ها یافت. این وسیله ورزشی می‌تواند انجام تمرینات هوازی را بسیار ساده و کارآمد کند. برای بسیاری از افراد، تردمیل می‌تواند انتخاب خوبی برای شروع یک برنامه ورزشی جدید باشد، زیرا پیاده‌روی برای اکثر افراد، صرف‌نظر از سطح آمادگی جسمانی، فعالیتی سودمند و درعین‌حال آسان محسوب می‌شود. همچنین از تردمیل می‌توان برای دویدن و یا برای تمرینات اینتروال استفاده کرد که فعالیتی بسیار سودمند برای افزایش استقامت قلبی عروقی محسوب می‌شود.

[sc name=”didar”][/sc]

امروز می‌خواهیم در مورد مزایا و معایب این دستگاه بحث کنیم: اینکه آیا این دستگاه می‌تواند سلامت شما را بهبود بخشد و اصولاً چه کسانی باید از آن دوری کنند؟ زیرا این دستگاه جدا از تناسب‌اندام و بهبود ظاهر شما، تنظیمات بسیار متنوعی را ارائه می‌دهند و برای تمام خانواده در نظر گرفته شده است. باهم این موضوع را بررسی می‌کنیم

مزایا و معایب استفاده از تردمیل – مزایا

کاهش وزن و تناسب‌اندام

دویدن و راه‌رفتن بر روی تردمیل موردعلاقه خود با بلندگوهای بلوتوثی زندگی شما را بسیار سالم‌تر و خوشایندتر می‌کند. اگر احساس می‌کنید چند کیلو اضافه‌وزن دارید، پیاده‌روی و دویدن به شما کمک می‌کند چربی‌های اضافی بدن را بسوزانید و ظاهر بدنی خود را بهبود ببخشید. ازآنجایی‌که همه طرف‌دار دویدن در بیرون از خانه یا ورزش‌کردن در باشگاه نیستند، داشتن یک تردمیل در خانه به شما کمک می‌کند تا به‌راحتی کالری بسوزانید و کل بدن خود را خوش‌فرم نگه دارید و از همه مهم‌تر سالم بمانید. با صرف 10 تا 15 دقیقه فعالیت در روز، می‌توانید زندگی خود را کاملاً تغییر دهید و از مزایای آن بهره‌مند شوید. شما همچنین می‌توانید از برنامه‌ها، سرعت‌ها و شیب‌های مختلف استفاده کنید، حتی یک برنامه کامل را خودتان طراحی و ایجاد کنید. دویدن روی تردمیل به شما کمک می‌کند کالری بیشتری نسبت به دوچرخه‌ ثابت بسوزانید.

تنظیمات پیشرفته

تردمیل های جدید دارای تنظیمات پیشرفته بسیاری برای ایجاد تمرینات مختلف با شدت های مختلف هستند. می توانید سرعت را جوری تنظیم کنید که اول راه بروید، سپس بدوید و در نهایت سرعت را کم کم اضافه کنید. اگر مبتدی هستید یا مدتی است که ورزش نکرده‌اید، می‌توانید چند روز اول با دویدن سبک شروع کنید، سپس به آرامی سرعت را افزایش دهید.

در مرحله بعد، می‌توانید شیب را تنظیم کنید و ورزش منظم خود را پرچالش‌تر کنید. این بخش از تنظیمات تردمیل مانند بالابردن سطح مقاومت در دوچرخه ثابت است. علاوه بر این، بسیاری از تردمیل‌ها دارای بلندگوهای بلوتوثی هستند که به شما امکان می‌دهند موسیقی پخش کنید و از دویدن خود بیشتر لذت ببرید.

برخی از تردمیل‌ها امکان تاشو بودن دارند. یعنی می‌توانید دستگیره‌های کنار تردمیل را باز یا بسته کنید. این قابلیت می‌تواند برای کسانی که احتیاج به حمایت بیشتری دارند مفید باشد. می‌توانید با تا کردن دسته‌ها دویدن را برای بالاتنه خود پرچالش‌تر کنید.

تردمیل یک انتخاب خوب برای دیابتی‌ها

افراد مبتلا به دیابت باید برای حفظ سطح قند خون خود باید فعالیت بدنی داشته باشند. بااین‌حال، اگر همیشه نمی‌توانید بیرون بروید یا به باشگاه بروید، پیاده‌روی یا دویدن روی تردمیل می‌تواند کار را برای شما آسان‌تر کند. تحقیقات نشان داده‌اند که این ورزش هوازی می‌تواند گلوکز خون را در بیماران مبتلا به دیابت غیروابسته به انسولین کاهش دهد. علاوه بر این، استفاده از این دستگاه از دیگر عواقب این بیماری جلوگیری کرده یا احتمال آن را کاهش می‌دهد.

تردمیل می‌تواند به افراد مبتلا به درد سیاتیک کمک کند

افراد مبتلا به درد سیاتیک باید از نشستن طولانی‌مدت خودداری کنند. یکی از بهترین راه‌ها برای تسکین درد آن‌ها تغییر وضعیت بدن و پیاده‌روی به مدت 10 تا 15 دقیقه در روز است. اگر در خانه تردمیل داشته باشید، به‌احتمال زیاد این فعالیت برای شما راحت‌تر انجام می‌شود.

عملکرد خود را ارزیابی کنید

اکثر تردمیل‌ها دارای نمایشگری هستند که می‌توانید عملکرد خود را ردیابی کنید. به‌عنوان‌مثال، دانستن اینکه در طول یک تمرین قلبی عروقی چقدر کالری می‌سوزانید، به شما انگیزه می‌دهد تا در جلسه بعدی بهتر عمل کنید و اعداد بالاتری کسب کنید. بسته به مدل تردمیل، می‌توانید سرعت، زمان دویدن، ضربان قلب و غیره را نیز ببینید. این اعداد را بنویسید و ببینید بعد از چند هفته دویدن چگونه پیشرفت کرده‌اید.

آمادگی برای مسابقات و ماراتن

تردمیل‌ها هم برای ورزشکاران حرفه‌ای و هم برای علاقه‌مندان به دویدن که می‌خواهند در ماراتن‌ها و مسابقات شرکت کنند بسیار عالی هستند. می‌توانید بدون توجه به آب‌وهوای بیرون و بدون صرف زمان برای رسیدن به نقطهٔ دویدن موردعلاقه‌تان، تمرین و جلسه روی تردمیل را انجام دهید. تردمیل‌ها ممکن است در ابتدا گران به نظر برسند، اما آنها یک سرمایه‌گذاری عالی برای همه هستند

استفاده از تردمیل برای بهبودی پس از جراحی

بیمارانی که پس از جراحات و جراحی‌ها بهبود می‌یابند، می‌توانند از تردمیل برای بازگشت به وضعیت اولیه خود استفاده کنند. با کمک یک فیزیوتراپ و برنامه مناسب، جراحات شما سریع‌تر بهبود می‌یابد و عضلات شما قوی‌تر می‌شوند. این دستگاه برای افرادی که با آسیب‌های پا مواجه هستند می‌توانند بهترین گزینه باشند.

مزایا و معایب استفاده از تردمیل – معایب

مزایا و معایب استفاده از تردمیل

تردمیل برای افراد مبتلا به درد مفاصل مناسب نیست

اگر با درد مفاصل دست‌وپنجه نرم کرده‌اید، بهتر است از تردمیل دوری کنید. ازآنجایی‌که دویدن باعث فشار اضافی بر روی مفاصل شما می‌شود، این فعالیت می‌تواند درد را افزایش داده و وضعیت شما را بدتر کند. قبل از اینکه تصمیم بگیرید که آیا می‌خواهید برای خانه خود تردمیل بگیرید یا نه باید با پزشک خود مشورت کنید.

داشتن تمرینات محدود

نمی‌توانید انتظار داشته باشید که کار زیادی روی تردمیل انجام دهید. اگر نگاه کنید برای داشتن یک برنامه ورزشی متنوع، باید ماشین‌آلات و تجهیزات تناسب‌اندام دیگری را برای باشگاه خانگی خود تهیه کنید. تردمیل‌ها فقط برای دویدن هستند، بنابراین احتمال اینکه بعد از چند وقت، کار با آن برای شما خسته‌کننده شود وجود دارد. همچنین، دویدن و پیاده‌روی در خارج از خانه، عضلات بیشتری را درگیر می‌کند و دویدن بر روی زمین، کمی پیچیده‌تر از دویدن روی تردمیل است.

تردمیل می‌تواند بر انعطاف‌پذیری تأثیر بگذارد

دویدن در بیرون از خانه با دویدن بر روی تردمیل متفاوت است؛ بنابراین، شما نمی‌توانید انتظار داشته باشید که بدن شما هنگام کار بر روی تردمیل مانند دویدن در بیرون از خانه عمل کند. دویدن در بیرون از خانه پرچالش‌تر است و شما هرگز نمی‌دانید قرار است با چه چیزی روبرو شوید. این موضوع به‌مرور می‌تواند باعث شود تا دویدن روی تردمیل بر انعطاف‌پذیری شما تأثیر منفی بگذارد؛ زیرا بدن شما فقط بر روی یک سطح صاف می‌دود؛ بنابراین، شما باید یک برنامه تمرینی متنوع داشته باشید که شامل سایر تمرینات برای درگیرکردن کل بدن شما باشد

نتیجه مزایا و معایب استفاده از تردمیل

خرید تردمیل زندگی شما را تغییر می‌دهد! اگرچه در ابتدا ممکن است گران به نظر برسد، اما داشتن این تجهیزات در خانه مزایای زیادی دارد. اصلی‌ترین آن سالم ماندن و تناسب‌اندام است. اگر قصد کاهش وزن و تقویت بدن خود را دارید، دویدن روی تردمیل یک شروع عالی است. این دستگاه می‌تواند برای افراد مبتلا به درد سیاتیک، ورزشکاران، علاقه‌مندان به‌تناسب اندام و افرادی که از صدمات بهبود می یابند بسیار مفید باشد. استفاده از تردمیل آسان است، تنظیمات زیادی دارد و می تواند به شما در ردیابی عملکردتان کمک کند.

همچنین باید به برخی از مضرات داشتن تردمیل در منزل نیز اشاره کرد. مورد اول بیشتر به‌نوعی احتیاط محسوب می‌شود و باید این نکته را در نظر گرفت که تردمیل برای همه کسانی که با درد مفاصل سروکار دارند مناسب نیست. دویدن می‌تواند به مفاصل شما فشار وارد کند. تمریناتی که می‌توانید روی تردمیل انجام دهید محدود هستند و می‌توانند بر انعطاف بدن شما تأثیر بگذارند، بنابراین بهتر است قبل از خرید آن با پزشک خود نیز مشورت کنید.

دستگاه فیزیوتراپی دیسک گردن

آیا در طول بازوها و دست هایتان احساس درد می کنید، آیا هر روز با درد شانه و گردن از خواب برمی خیزید؟ آیادچار سردرد بوده، فکر می کنید این سردردهای طولانی از میگرن است؟ آیا عضلات دست هایتان درد کرده، احساس می کنید، فشار زیادی روی بازوهایتان وجود دارد؟ آیاهنگام راه رفتن دچار مشکل می شوید و پاهایتان مورمور می شود؟ این علائم نشان دهنده دیسک گردن هستند و به این معنی است که شما به دستگاه فیزیوتراپی دیسک گردن نیاز دارید.

[sc name=”didar”][/sc]

فتق دیسک گردن زمانی رخ می دهد که هسته داخلی دیسک جابه جا می شود و عارضه ای به نام بیرون زدگی دیسک به وجود می آید. این عارضه به عصب های گردن فشار می آورد، التهاب و درد در پشت سر و گردن ایجاد می کند. روش های درمانی مختلفی برای معالجه دیسک گردن وجود دارد که شامل جراحی  و متدهای غیر فعال یا غیر تهاجمی است. زمانی که شدت آسیب به دیسک های گردن زیاد باشد، متخصصین از روش جراحی برای درمان استفاده می کنند.

دستگاه فیزیوتراپی دیسک گردن از روش های مدرنی است که برای درمان دیسک در ناحیه گردن به کار برده می شود. گرما درمانی، سرما درمانی، حرکات کششی و ورزش درمانی نیز از متدهای پرکاربرد در درمان دیسک گردن هستند؛ اما دلیل اینکه بیماران دستگاه را برای درمان انتخاب می کنند، تاثیرات فوق العاده آن در بهبود دیسک گردن می باشد. همچنین چون در این متد نیازی به جراحی نیست، از نظر بیماران بهترین گزینه برای درمان است.

انواع دستگاه فیزیوتراپی دیسک گردن

شاید از خود بپرسید که دستگاه فیزیوتراپی دیسک گردن چگونه باعث بهبودی می شود؟ اگر به آناتومی گردن توجه کنید، شامل ماهیچه ها، رباط ها، مفاصل و استخوان ها است. هر کدام از این قسمت ها دارای تعداد زیادی عصب است، زمانی که با آسیب های گردن مواجه می شوید، این عصب ها به شدت دردناک شده و به گردن فشار زیادی وارد می کنند. فیزیوتراپی با دستگاه کمک می کند تا فشارهای التهابی از روی عصب های گردن برداشته شود. از جمله مهم ترین دستگاه های ویژه فیزیوتراپی که با آن می توان دیسک گردن را معالجه کرد، عبارت است از:

الکتروتراپی؛ دستگاه فیزیوتراپی دیسک گردن

برای فیزیوتراپی دیسک گردن، دستگاه های الکتروتراپی مانند تنس، تجهیزات پیشرفته ای هستند که در کاهش درد، التهاب و مشکلات گردن تاثیر بسیار فزاینده ای دارند. الکتروتراپی با کمک جریان الکتریکی، امواج صوتی و الکترومغناطیسی، آن قسمت از بدن را که دچار درد و ناراحتی شده است، درمان می کند. الکتروتراپی از طریق تحریک عصب های پوست، منجر به تسکین فوری درد و درمان برآمدگی های دیسک گردن می شود. این متد برای بیمارانی که دارای درد های مزمن اسکلتی و عضلانی هستند، کارایی بالایی دارد.

اولتراسوند دستگاهی با امواج فراصوتی برای فیزیوتراپی دیسک گردن

اولتراسوند، دستگاه فیزیوتراپی دیسک گردن است که با امواج فراصوتی موجب انعطاف پذیری و کاهش التهابات گردن شده، کمک می کند تا عضلات اطراف گردن قوی تر شوند. در واقع امواج فراصوتی منتشر شده توسط اولتراسوند، به بافت های نرم و عمیق عضلات، تاندون ها، مفاصل و رباط ها، گرما می رساند و باعث تسکین درد در ناحیه گردن می شود. استفاده از امواج فراصوتی بستگی به میزان آسیب دارد و معمولا بین سه تا پنج دقیقه طول می کشد. این متد عوارضی ندارد، فقط ممکن است در ناحیه فیزیوتراپی شده، کمی احساس خارش و سوزش داشته باشید.

لیزر درمانی

روش لیزر درمانی برای بهبود دیسک های گردن بسیار موثر است. در این متد، لیزر به طور مستقیم روی قسمت هایی که گردن درد می کند، قرار داده می شود. در لیزر درمانی، گردش خون بهتر شده، فشارهایی که بر روی دیسک وجود دارند، کاهش پیدا می کند. از دید بیماران، روند بهبودی با این روش به صورت طبیعی انجام می شود. زمان استفاده از این دستگاه 5 الی 20 دقیقه است. مانند سایر دستگاه ها، لیزر درمانی نیز عوارض چندانی ندارد، فقط در ناحیه لیزر شده سوزش و قرمزی را تجربه می کنید.

الکتروتراپی دیسک گردن

مگنت درمانی؛ فیزیوتراپی برای دیسک گردن با دستگاه

مگنت تراپی یک روش بسیار قدیمی است که به نام مغناطیس درمانی معروف است. این متد نیز به بهبود، ترمیم و بازسازی بافت های آسیب دیده دیسک گردن کمک شایانی می کند. علتی که باعث تاثیر مگنت تراپی در بهبود آسیب های گردنی می شود، الکترومغناطیس های موجود در بدن است. امواج مغناطیسی مگنت باعث افزایش اکسیژن خون می شوند. این فرایند متابولیسم بدن را فعال کرده و مواد مورد نیاز سلول های بدن را تامین می کند. این سوخت و ساز نیز در بهبود و ترمیم بافت های صدمه دیده گردن تاثیر می گذارد.  

نتیجه گیری درباره دستگاه فیزیوتراپی دیسک گردن

در حال حاضر فیزیوتراپی یکی از بهترین شیوه های درمانی برای مداوای مشکلات، آسیب های اسکلتی و عضلانی مثل دیسک گردن می باشد. از شیوه های نوین فیزیوتراپی، استفاده از انواع دستگاه فیزیوتراپی دیسک گردن می باشد. این شیوه ها جزء روش های غیر تهاجمی است که بیماران نیازی به جراحی ندارند. تاثیر درمانی فیزیوتراپی با دستگاه بسیار موثر بوده، اغلب بیماران از این متد کاملا رضایت دارند. نکته مهمی که باید در این مورد رعایت کنید، انتخاب درست دستگاه است؛ زیرا در صورت انتخاب نامناسب، دیسک گردن بهبود پیدا نمی کند. از مهم ترین دستگاههای فیزیوتراپی دیسک گردن می توان به الکتروتراپی، اولتراسوند، لیزر درمانی و مگنت تراپی اشاره کرد.

فیزیوتراپی