کسانی که دیسک گردن دارند می تواند انواع مختلفی از دردها را تجربه کنند و یا اصلاً علائمی نداشته باشند. این درد ها ممکن است شامل درد های مزمنی در گردن یا بازو باشند که تا انگشتان کشیده می شوند و یا می توانند درد هایی مانند شوک الکتریکی باشند که به صورت ناگهانی به نواحی مختلف منتشر می شود. گاهی اوقات این درد ها می تواند همراه با بی حسی، ضعف و گز گز شدن در بازو یا انگشتان دست نیز اتفاق بیوفتد. دیسک گردن ممکن است در اثر آسیب های قبلی نیز به وجود بیاید اما علائم معمولاً خود به خود شروع می شوند.

[sc name=”didar”][/sc]

علائم دیسک گردن

بسته به اینکه کدام دیسک دچار پارگی شده باشد و کدام ریشه عصبی درگیر یا ملتهب شده است، ممکن است درد در نواحی مختلفی از بازو ها و دست ها و علائم می تواند متفاوت باشد. در دیسک های گردنی، حس گز گز یا سوزن سوزن شدن در هر دو بازو یا پایین بدن به ندرت اتفاق می افتد. از دست دادن کنترل روده و یا مثانه نیز علائم نادر اما محتمل در دیسک های گردنی است.

مدیریت و کاهش درد دیسک گردن

درد گردن و یا درد بازویی که ناشی از دیسک گردن است ممکن است کوتاه مدت باشد و فقط چند روز طول بکشد و یا مزمن شود و ماه ها یا بیشتر به طول بیانجامد. حتی ممکن است درد گهگاهی ظهور کند و از بین برود و یا در طول فعالیت های خاصی شروع شود. اما اغلب علائم مربوط به دیسک گردن معمولاً طی 4 تا 6 ماه کاملاً برطرف می شوند، حتی اگر خود دیسک بهبود نیابد.

اکثر موارد مربوط به درد دیسک گردن را می توان با درمان های غیرجراحی، مانند داروهای ضد درد بدون نسخه، فیزیوتراپی برای تقویت و کشش گردن، ماساژ های گرم و سرد و یا اصلاح فعالیت ها برای جلوگیری از حرکات دردناک درمان نمود.

علت به وجود آمدن دیسک گردن

6 دیسک بین مهره ای در ستون فقرات گردنی وجود دارد. هر دیسک بین مهره‌ای بین 2 مهره بالایی و پایینی قرار دارد تا با توزیع متعادل استرس ها و فشار های وارده به گردن از آسیب به مهره های گردنی جلوگیری نماید. یک دیسک دارای 2 جزء اصلی است:

آنولوس فیبروزوس یا حلقه دور دیسک: این لایه بیرونی محکم از الیاف کلاژن دایره شکلی ساخته شده است که دیسک را حمایت می کند تا از لایه نرم داخلی آن محافظت کند. حلقه دیسک به تحمل بارهای سنگین ستون فقرات و جذب ضربه ها کمک می کند.

نوکلئوس پالپوزوس یا هسته دیسک: این ناحیه شامل فضای داخلی دیسک است که از مایع ژل مانندی تشکیل شده است. . هسته دیسک مانند بالشتکی نرم، انعطاف بیشتری برای حرکات ستون فقرات فراهم می کند.

پارگی دیسک زمانی اتفاق می افتد که بخش یا تمام لایه بیرونی محافظ دیسک پاره شود و مقداری از هسته دیسک به داخل پارگی نشت پیدا کند. فتق دیسک معمولاً زمانی بیشترین درد را ایجاد می کند که هسته دیسک که حاوی پروتئین های التهابی است از دیسک خارج شده و روی ریشه عصبی مجاور فشار وارد کند.. در موارد نادر حتی ممکن است مواد داخل هسته دیسک به نخاع نشت پیدا کند.

عوامل خطر آفرین برای ابتلا به دیسک گردن

خطر ابتلا به فتق دیسک با افزایش سن افزایش می یابد. برخی تخمین ها حاکی از آن است که به احتمال زیاد دیسک گردن در سنین 30 تا 50 سالگی ایجاد می شود. اکثر مطالعات نشان داده اند که مردان در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به دیسک گردن هستند.

میزان شیوع دیسک گردن در جمعیت بزرگسال بین 0.5٪ تا 2٪ درصد برآورد شده است. اگرچه، بسیاری از موارد مربوط به دیسک گردن نیز ممکن است تشخیص داده نشود و همچنین برآوردها ممکن است بر اساس جمعیت متفاوت باشد.

چه زمانی که دیسک گردن را جدی بگیریم؟

علائم و نشانه‌های دیسک گردن به ندرت ممکن است  بدتر شوند و یا اینکه در نهایت می توانند ثابت باقی بمانند و یا خود به خود برطرف شوند. اگر اگر ریشه عصب گردنی گیر افتاده و یا ملتهب شود، می تواند باعث پیشرفت حس  گزگز، بی حسی و یا ضعف در بازو شود. همچنین  اگر طناب نخاعی توسط دیسک گردن فشرده یا ملتهب شود، ممکن است مشکلاتی در راه رفتن، هماهنگی و یا کاهش کنترل مثانه یا روده وجود داشته باشد. این نوع نقایص عصبی نیاز به مراقبت فوری پزشکی دارند تا از بدتر شدن یا دائمی شدن آنها جلوگیری شود.

علائم و نشانه های رایج دیسک گردن

برخی از علائم و نشانه های رایج دیسک گردن عبارتند از:

گردن درد: این درد معمولاً در پشت یا کنار گردن احساس می شود و می تواند از یک درد خفیف که در هنگام لمس حساس است تا یک درد یا سوزش متغیر باشد.

درد رادیکولار: این درد می تواند ناشی از فشردگی یک عصب در گردن ایجاد شود و به بتزو و دست ها نیز انتشار پیدا کند. حتی گاهی این درد ممکن است مانند حس داغ شدگی یا یک گزارش شود.

رادیکولوپاتی گردن: یا التهاب ریشه عصبی نیز ممکن است باعث بی‌حسی و یا ضعف در این ناحیه شود و درد آن نیز مانند درد رادیکولار به دست ها و بازو ها انتشار یابد. در واقع درد رادیکولار ممکن است در برخی موارد با رادیکولوپاتی همراه باشد.

علائم و درد ممکن است با فعالیت های خاصی بدتر می شود. مثلا ورزش کردن یا بلند کردن وزنه سنگین، ممکن است باعث تشدید درد شود. برخی از موقعیت های سر – مانند چرخش به یک طرف یا کج کردن سر به جلو – نیز ممکن است درد را تشدید کند.

گرفتگی عضلات گردن: درد و التهاب ناشی از دیسک گردن ممکن است برخی از حرکات گردن را محدود کرده و دامنه حرکت را کاهش دهد.

شناسایی محل آسیب به دیسک گردن توسط ریشه عصبی

محل آسیب دیسک های گردنی تا حد زیادی می تواند علائم و درد های منحصر به فرد خود را به وجود بیاورد. درواقع با شناسایی محل درد و بی حسی در بازو ها و دست ها می توان پی برد که کدام دیسک دچار آسیب شده است.

ستون فقرات گردنی شامل 7 مهره است که روی هم قرار گرفته اند که از C1 تا C7 نام گذاری شده اند و دیسک های بین مهره ای بین این 7 مهره قرار دارند. به عنوان مثال، دیسک C5-C6 بین مهره های C5 و C6 قرار دارد. اگر دیسک C5-C6 دچار پارگی شود، می تواند ریشه عصبی C6 را تحت فشار قرار دهد. علائم و نشانه های ناشی از فتق دیسک گردن بسته به ریشه عصبی تحت فشار می تواند متفاوت باشد. مثلا:

C4-C5 (ریشه عصبی C5): درد، سوزن سوزن شدن و یا بی حسی ممکن است به داخل شانه انتشار پیدا کند. همچنین ممکن است ضعف در عضله دلتوئید و سایر عضلات نیز احساس شود.

C5-C6 (ریشه عصبی C6): درد، گزگز یا بی حسی ممکن است در سمت شست دست احساس شود. همچنین ممکن است ضعف در عضلات دوسر بازو و عضلات بازکننده مچ دست در ساعد نیز گزارش شود. پارگی دیسک C5-C6 یکی از شایع ترین نوع پارگی دیسک می باشد.

C6-C7 (ریشه عصبی C7): درد و گزگز ممکن است به دست و انگشت میانی اتشار پیدا کند. همچنین ممکن است ضعف در عضلات عضلات پشت بازو، دور کننده های انگشتان و سایر عضلات احساس شود. دیسک C6-C7 معمولاً بیشترین احتمال پارگی در ستون فقرات گردنی را دارد.

C7-T1 (ریشه عصبی C8): درد و گزگز ممکن است در قسمت بیرونی ساعد و ناحیه برآمده نزدیک به انگشت کوچک احساس شود. همچنین ممکن است ضعف در خم کننده های انگشتان دست نیز گزارش شود.

موارد گفته شده درد های احساس شده به طور معمول به هنگام بیرون زدگی دیسک در آن نواحی محسوب می شوند اما به صورت مطلق نیستند. برخی از افراد ممکن است دارای سیستم عصبی متفاوتی باشند و در نتیجه درد های متفاوت تری را احساس کنند.

درست همانطور که فولاد تقویت شده می تواند وزن بیشتری را نسبت به یک ورق آلومینیوم تحمل کند، عضلات کمری قوی و سالم نیز می توانند بسیار بهینه و کارامد تر از عضلات کمری ضعیف از ستون فقرات محافظت کنند. تقویت این عضلات از طریق تمرینات انعطاف پذیری و تمرینات تقویتی کمر نه تنها به جلوگیری از آسیب و یا به حداقل رساندن شدت آسیب کمک می کند، بلکه می تواند به تسکین درد ناشی از بسیاری از عارضه های مرتبط با کمر نیز کمک کند. حال تأثیر تمرینات آب درمانی بر کمردرد مزمن چیست؟

نقش عضلات کمر بر تقویت ستون فقرات

بدن انسان دارای یک مرکز ثقل است که با برقراری تعادل بین عضلات و استخوان ها، به حفظ تا یکپارچگی ساختارها کمک می کند و از آنها در برابر آسیب محافظت کند. در کمردرد غیراختصاصی، این تعادل بر هم می خورد و بین فشارهای وارد بر ستون فقرات که ناشی از فعالیت های روزمره است و میزان قدرت و عملکرد عضلات ستون فقرات اختلال به وجود می آید. شیوع کمردرد در میان بزرگسالان 15 درصد گزارش شده است و این درصد بسته به سن، جنسیت، تحصیلات و شغل ممکن است متفاوت باشد.

[sc name=”didar”][/sc]

کمردرد مزمن غیر اختصاصی چیست؟

کمردرد مزمن غیراختصاصی به دردی گفته می شود که بیش از 12 هفته طول بکشد و بیمار نتواند هیچ علت خاصی مانند عفونت، آرتریت، شکستگی، اسپوندیلولیستزیس و غیره را برای آن پیدا کند. معمولاً کمردرد مزمن غیراختصاصی به دلیل اعمال سنگین بدنی مانند وزنه برداری، حرکات مکرر و وضعیت ایستای طولانی مدت اتفاق می افتد. مشخصه کمردرد مزمن غیراختصاصی درد شدید است که با تلاش و فعالیت بدتر می شود و با استراحت تسکین می یابد. در برخی موارد ممکن است رگ به رگ شدن یا کشیدگی بیش از حد رباط یا عضلات علت بروز آن باشد.

علت های احتمالی بروز کمردرد مزمن غیر اختصاصی

استقامت عضلات عمیق تنه که مسئول حفظ ثبات ستون فقرات هستند، در بیماران مبتلا به کمردرد در مقایسه با افراد بدون کمردرد کمتر است. تحقیقات نشان داده اند که استقامت ضعیف عضلات تنه ممکن است باعث ایجاد فشار بر ساختارهای کمری و بالطبع باعث ایجاد کمردرد شوند. در موارد دیگر علت ممکن است یک مشکل جزئی در دیسک بین دو مهره یا یک مشکل جزئی در مفاصل فاست کوچک بین دو مهره باشد. همچنین ممکن است مشکلات جزئی دیگری در ساختارها و بافت های کمر وجود داشته باشد که منجر به درد می شود.

خواص آب درمانی یا هیدروتراپی چیست؟

 هیدرو به معنی آب است بنابراین هیدروتراپی را می توان آب درمانی یا استخر درمانی نیز نامید. گرما و شناوری می‌تواند با اثر بر گیرنده‌های حرارتی و گیرنده‌های مکانیکی، گیرنده‌های درد را مسدود کرده و تأثیر مثبتی بر بخش‌های مختلف ستون فقرات داشته باشد. درواقع می توان گفت که آب دارای خواص زیادی است که به آن توانایی التیام بخشی می دهد.

  آبدرمانی می تواند گرما و انرژی را ذخیره و حمل کند.

  آب نمی تواند به شما آسیب برساند.

  آبدرمانی می تواند به بهبود جریان خون کمک کند.

 . آب اثرات تسکین دهنده، آرام بخش و ریلکسی بر افراد دارد

  ورزش در آب، وزن را از روی مفصل دردناک برمیدارد و در عین حال مقاومت خفیفی را  نیز ایجاد می کند.

برخی دیگر از خواص آب که میتواند بر تسکین درد موثر باشد شامل موارد زیر است:

1. شناوری: شناوری نیروی گرانش را کاهش می دهد و مقاومتی را ایجاد می کند که می توان از آن برای تقویت عضلات استفاده نمود.

2. فشار هیدرواستاتیک: فشار هیدرواستاتیک فشاری است که آب بر جسم غوطه ور وارد می کند. این فشار در عمق آب به بیماران اجازه می دهد تا ورزش را راحت تر انجام دهند.

3. ویسکوزیته: ویسکوزیته باعث ایجاد مقاومت در برابر تمام تمرینات فعال می شود.

4. کشش سطحی: کشش سطحی مقاومت سطحی آب را افزایش می دهد اجازه استفاده از تجهیزات شناوری در سطح آب را ممکن می سازد.  

تأثیر تمرینات آب درمانی بر کمردرد مزمن غیر اختصاصی چیست

ورزش‌های کششی و تقویتی یکی از تمرینات مفید برای کمردردهای مزمن غیر اختصاصی و همچنین برای کاهش درد در حین ورزش است. اگر این تمرینات در آب انجام شود، خواص آب  می تواند باعث تسکین درد، کاهش اسپاسم عضلانی، افزایش دامنه حرکتی مفاصل، تقویت عضلات ضعیف، بهبود گردش خون، ایجاد مقاومت و بهبود تعادل و هماهنگی شود. علاوه بر این، ترکیبی از خاصیت شناوری و مقاومت آب، حرکت مفصل را آسان‌تر کرده و ناتوانی‌ها را نسبت به خشکی کاهش می‌دهد. همچنین این طور به نظر می رسد که تمرینات در آب می تواند بر فاکتورهای بهبود کیفیت زندگی مانند پیشگیری از افسردگی نیز تاثیرگذار باشد.

در کمردرد مزمن غیراختصاصی مشکل یا اختلال خاصی وجود ندارد که بتوان آن را علت درد تشخیص داد، اما آبدرمانی، می تواند ناراحتی را تسکین ‌و توانایی های جسمانی را ارتقا دهد. به عنوان مثال استفاده از داروهای ضدالتهابی غیر استروئیدی و شل کننده عضلات در طولانی مدت، می تواند عوارض جانبی مختلفی را به دنبال داشته باشد. همچنین بیمارانی که فقط تحت درمان دارویی هستند، به احتمال قوی تر، بیشتر در معرض عود دوباره و بدتر شدن عملکرد ستون فقرات قرار دارند. این موضوع می تواند بعد ها منجر به تغییرات دژنراتیو و تخریبی در ساختارهای ستون فقرات می شود. از طرف دیگر آبدرمانی فرصتی برای درمان طبیعی بدن است که به وسیله آن می توان کمردرد مزمن غیر اختصاصی را به طور موثر مدیریت کرد.

بررسی پژوهشی در رابطه با تاثیر آب درمانی بر کمردرد مزمن غیراختصاصی

برای پی بردن به اثربخشی آب درمانی بر کمردرد مزمن غیر اختصاصی می خواهیم امروز پژوهشی در این زمینه را با هم بررسی کنیم.

هدف از این پژوهش، بررسی اثربخشی تمرینات مبتنی بر آب درمانی بر کمردرد مزمن غیراختصاصی بود. کمردرد سومین عرضه شایع در سراسر جهان است. از آنجایی که سبک زندگی امروزه به دلیل بالا بودن رقابت های شغلی دستخوش تغییرات زیادی شده است، تمایل افراد برای نادیده گرفتن مسائل مربوط به سلامت جسمانی از جمله سلامت ستون فقرات نیز افزایش یافته است. کاهش خودمراقبتی و عدم انجام تمرینات بدنی باعث بالا رفتن آمار کمردرد های مزمن در سرتاسر دنیا شده است. بنابراین مداخله به منظور تسکین درد، بهبود دامنه حرکتی و همچنین تقویت عضلات و بهبود کیفیت زندگی از جمله موارد ضروری در دنیای امروز محسوب می شود.

تحقیقات گذشته نشان داده اند که  بسیاری از پروتکل‌های ورزشی مانند ورزش هوازی، تمرینات ثبات کمر، ورزش با توپ سوئیسی، تنها تمرینات تقویتی برای عضلات مرکزی تنه هستند که به طور معمول برای کمردرد مزمن غیر اختصاصی استفاده می‌شوند. از این رو در تصمیم برآن شد که در این مطالعه بررسی تأثیر آب درمانی در کمردرد مزمن غیراختصاصی نیز بررسی شود.

در این پژوهش 30 شرکت کننده با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس به طور مساوی به دو گروه تقسیم شدند. گروه A تحت درمان معمولی قرار گرفت و گروه B تحت تمرینات آب درمانی.

تمرینات انجام شده به وسیله گروه A به شرح زیر بود:

1. ماساژ کیسه آب داغ به مدت 15 دقیقه.

2. تمرینات استاتیک کمر

3. تمرینات کششی

4.تمرینات تقویت کننده عضلات کور یا مرکزی

5. موارد توصیه شده برای انجام کارهای روزانه به صورت ارگونومیک برای اصلاح پاسچر یا وضعیت بدنی

تمرینات گروه B در استخر انجام شد و شامل موارد زیر بود:

  1. تمرینات کششی برای لگن و کمر در حالت ایستاده

2. تمرینات تقویتی شکم، باسن، تنه، کمر و اندام تحتانی.

در انتهای این برنامه های تمرینی از هر دو گروه تست های لازم برای اندازه گیری دامنه حرکتی، قدرت عضلانی و تست های مرتبط با فاکتورهای درد گرفته شد.

نتیجه بررسی پژوهش تأثیر تمرینات آب درمانی بر کمردرد مزمن غیر اختصاصی

این مطالعه در انتها مشخص کرد که درمان های مرسوم و آب درمانی هر دو مانورهای موثری برای کمردرد مزمن غیراختصاصی هستند و در هر دو گروه Aو B بهبود وضعیت اتفاق افتاد. نکته حایز اهمیت این بود که در گروه A چند ماه پس از قطع تمرینات، عود دوباره کمر درد مشاهده شد. همچنین افرادی که تحت تمرینات آب درمانی قرار گرفته بودند، در مقایسه با افراد درمان معمولی سریعتر بهبود یافتند. بنابراین، بهبود قابل توجهی در افرادی که تحت درمان مرسوم و آب درمانی قرار گرفتند، وجود داشت. مطالعه حاضر به این نتیجه رسید که هر دو گروه درمان معمولی و آب درمانی تسکین قابل توجهی از درد را نشان می دهند، اما آب درمانی در تسکین درد سریعتر عمل می کند و بازگشت دوباره درد را نیز بیشتر به تاخیر می اندازد.

برای مطالعه بیشتر

معیارهای ورود و خروج از روند تحقیق:

بیماران بر اساس معیارهای ورود و خروج انتخاب شدند. رضایت نامه کتبی از شرکت کنندگان گرفته و کل مطالعه برای آنها توضیح داده شد. ارزیابی دقیق اسکلتی عضلانی برای غربالگری افراد انجام شد. معیارهای ورود به مطالعه به شرح زیر بود:

1. افرادی که از نظر بالینی به عنوان کمردرد مزمن غیر اختصاصی تشخیص داده شده اند،

2. هر دو جنس

3- گروه سنی 20 تا 45 سال

4. شرکت کنندگانی که مایل به شرکت در مطالعه بودند

5. شناگران.

معیارهای خروج به شرح زیر بود:

1. افرادی که دلایل خاصی برای کمردرد داشتند

2.ابتلا به بیماری های سیستمیک مانند: اختلالات عصبی، آتاکسی، اختلالات تنفسی، اختلالات قلبی

3-افراد مبتلا به هیدروفوبیا.

مزمن غیراختصاصی شد، اما این تفاوت در مقایسه با برنامه فیزیوتراپی چندوجهی به تنهایی تفاوت معنی داری نداشت. .

ناتوانی، وضعیت سلامت، قدرت و استقامت عضلانی و دامنه حرکتی کمر به طور قابل توجهی به سطح مشابهی در هر دو گروه مداخله بهبود یافت. ترموتراپی همیشه باید قبل از موبیلیزاسیون استفاده شود و MET نوعی بسیج است. بسته های مرطوب داغ درد را تسکین می دهد، ماهیچه ها را با گشاد شدن عروق آرام می کند

دیسک کمر یکی از مشکلاتی می باشد که بسیاری از افراد به دلایل متفاوت دچار این مشکل می شوند. بهترین جراح دیسک کمر با لیزر در تهران انواع مشکلات ذیسک کمر را می ‌شناسد. بهترین پزشک می‌ تواند با استفاده از روش‌ های جدید و مدرن لیزر، نوع دیسک کمر را مورد بررسی قرار دهد و سپس یکی از روش‌ های جدید را جهت درمان به کار بگیرد. دیسک کمر اگر درمان نشود مشکلات جدی به دنبال دارد. به همین دلیل باید به دنبال بهترین روش درمان دیسک کمر باشید تا از مشکلات بعدی جلوگیری کنید. توجه داشته باشید که بهترین پزشک جهت درمان دیسک کمر از تکنولوژی های جدید استفاده می کند. در واقع امروزه تکنولوژی های جدید جایگزین تکنولوژی های قدیمی شده اند و نتیجه بهتری را ارائه می‌ دهند.

[sc name=”didar”][/sc]

موقعیت جغرافیایی مطب و کلینیک بهترین دکتر دیسک کمر با لیزر

 یکی از مهمترین مواردی که زمان انتخاب بهترین جراح دیسک کمر با لیزر تهران باید به آن دقت داشته باشید این است که موقعیت جغرافیایی مطب پزشک را بررسی کنید. بسیاری از پزشکان در بخش های شمال شهر تهران مطب دارند. دسترسی به این بخش ها تا حدودی برای برخی از افراد دشوار است. اما اگر مطب پزشک در مرکز شهر تهران باشد بسیاری از افراد به راحتی می‌ توانند به این مطب بروند. به طور کلی شما باید مکان جغرافیایی مطب را مورد بررسی قرار دهید و سپس به مطب بروید. این مسئله که مسیر دسترسی به مطب را مورد بررسی قرار دهید بسیار مهم است. برخی از پزشکان مطب های در دسترس تری دارند. به همین دلیل افراد به‌ راحتی می توانند با استفاده از مترو یا تاکسی های خطی به مطب بروند.

تجربه و تخصص بهترین جراح دیسک کمر با لیزر در تهران

برای اینکه بهترین بهترین دکتر دیسک کمر با لیزر در تهران را انتخاب کنید باید تخصص و تجربه پزشک را بررسی نمایید. هر یک از پزشکان تخصص و تجربه متفاوتی جهت درمان دیسک کمر کسب کرده‌ اند. برخی از پزشکان از آنجایی که تعداد جراحی های زیادی انجام داده اند می توانند در کمترین بازه زمانی مشکل بیمار را بررسی کرده و سپس دیسک کمر بیماری را درمان کنند. بر همین اساس شما باید به خوبی تخصص و تجربه پزشک را بررسی کنید تا بدانید هر یک از پزشکان با استفاده از چه روشی می توانند مشکل بیمار را درمان کنند.

بهترین دکتر دیسک کمر در چه بیمارستانی عمل می کند ؟

بهترین جراح دیسک کمر با لیزر در تهران، در بیمارستان‌های خصوصی و عمومی عمل جراحی را انجام می دهد. شما می توانید با هزینه کمتری عمل جراحی را در بیمارستان‌ های عمومی انجام دهید. بهترین پزشک تلاش می کند تا بر اساس بودجه بیمار عمل جراحی را انجام دهد. به طور کلی برخی از پزشکان هستند که تنها در بیمارستان ‌های خصوصی عمل جراحی را انجام خواهند داد. افرادی که بودجه کافی برای عمل جراحی دیسک کمر دارند می توانند به بیمارستان خصوصی بروند. هزینه هایی که جهت درمان و جراحی دیسک کمر باید پرداخت کنید را پزشک برای شما به طور کامل توضیح می دهد. هزینه‌ های جانبی جراحی دیسک کمر را بررسی کنید و سپس برای انتخاب بهترین پزشک اقدامات لازم را انجام دهید.

بهترین جراح دیسک کمر با لیزر در تهران چه برخوردی دارد ؟

یکی از مهمترین مواردی که شما زمان انتخاب بهترین جراح دیسک کمر با لیزر تهران باید به آن دقت داشته باشید این است که برخورد پزشک با بیمار را بررسی کنید. برخی از پزشکان صبر و حوصله زیادی ندارند. به همین دلیل در نزد بیماران محبوب نیستند. شما باید هر یک از پزشکانی که صبر و حوصله زیادی دارند با حوصله پاسخ پرسش های شما را می دهند انتخاب کنید. هر یک از پزشکانی که توانسته اند رضایت بیماران را جلب کنند محبوب تر هستند. در واقع نحوه برخورد پزشک با بیمار یکی از مهم‌ ترین نکاتی است که بیماران به آن توجه می کنند. اگر پزشکان برخورد اجتماعی مناسبی نداشته باشند بدون شک بیماران از عمل جراحی توسط پزشک خودداری خواهند کرد.

رزرو اینترنتی نوبت دکتر حرفه ای دیسک کمر با لیزر تهران شما جهت انتخاب بهترین جراح دیسک کمر با لیزر در تهران باید نحوه رزرو نوبت را مورد بررسی قرار دهید. برخی از پزشکان که به علم روز اهمیت زیادی می ‌دهند وب سایت های متفاوتی را جهت رزرو اینترنتی نوبت راه اندازی کرده اند. شما می توانید از طریق وب سایت پزشک اقدام به رزرو نوبت نمایید. همچنین برخی از وب سایت های پزشکی هستند که پزشکان در آنها ثبت نام می کنند تا رزرو اینترنتی را برای بیماران فراهم سازند. شما می توانید از طریق معتبرترین وب سایت پزشکی نوبت خود را در مطب پزشک رزرو کنید

انتخاب بهترین روش فیزیوتراپی زانو، به شرایط جسمی بیمار، نوع آسیب دیدگی، سن و نوع خدمات دریافتی بستگی دارد. مهم تر از همه، چیزی که تکنیک های مورد استفاده در فیزیوتراپی زانو را تعیین می کند، شدت آسیب دیدگی است. اصولا هدف فیزیوتراپی زانو، بکارگیری متدهایی است که به حفظ توانایی حرکتی زانو، کاهش درد، بهبود آسیب ها، تقویت عضله ها و مفصل های زانو بیانجامد.

انتخاب بهترین روش فیزیوتراپی زانو؛ بهبود و درمان آسیب های زانو

به طور کلی، فیزیوتراپی برای زانو یکی از مناسب ترین متد های درمانی برای بهبود دردهای زانو است. با کمک فیزیوتراپی، درد های زانو کاهش پیدا می کنند و فرایند حرکتی زانوها بهتر می شود. با فیزیوتراپی زانو، انعطاف پذیری و قدرت عضلات زانو بیشتر شده، محدودیت های حرکتی شما را اصلاح می کند.

معمولا برای درمان بیماری هایی مثل آرتروز زانو، پارگی رباط های صلیبی، نرمی غضروف کشکک زانو و پارگی مینیسک زانو باید بهترین روش فیزیوتراپی زانو در نظر گرفته شود. در صورتی که این عارضه به درستی درمان نشود یا از روش های غیر مرتبط استفاده شود، پیامدهای جبران ناپذیری را به بیماران وارد می کند.

[sc name=”didar”][/sc]

بهترین روش فیزیوتراپی زانو؛ معیارهای انتخاب

وقتی با عارضه های زانو مثل دررفتگی زانو، روماتیسم مفصلی، عفونت، کشیدگی، پارگی رباط ها، مینیسک و سایر آسیب ها مواجه می شوید، انتخاب یک روش درمانی مناسب از اهمیت زیادی برخوردار است. فیزیوتراپی زانو یکی از راهکارهای درمانی کارآمد برای بهبودی درد ها و مشکلات زانو می باشد؛ ولی بهترین روش فیزیوتراپی زانو چیست؟ معیارهای تعیین روش فیزیوتراپی چیست؟ پاسخ به این سوالات کاملا به وضعیت بیمار، نوع صدمه وارد شده به زانو و معیار های انتخاب بستگی دارد.

معیارهای مختلفی را می توان برای انتخاب بهترین روش فیزیوتراپی زانو در نظر داشت. اول اینکه مرکز درمانی که برای فیزیوتراپی زانو در نظر دارید، حتما کادر مجرب و حرفه ای داشته باشد. اگر یک مرکز کمبود نیروی متخصص داشته باشد، حتی اگر بهترین روش درمانی را انتخاب کنید، بهبودی دور از انتظار خواهد بود. دومین نکته استفاده از تجهیزات مناسب و با کیفیت برای انجام فیزیوتراپی زانو است.

کیفیت و استفاده از تجهیزات مدرن، یک شاخص مهم برای تعیین بهترین روش فیزیوتراپی زانو است؛ زیرا بیشتر متدهای به کار رفته در فیزیوتراپی با دستگاه های مدرن انجام می شوند. چنانچه دستگاه ها از استاندارد های لازم برخوردار نباشند، بیماران با عوارض جبران ناپذیری روبه رو می شوند.

درمان زانو با فیزیوتراپی

بهترین روش فیزیوتراپی زانو؛ انواع تکنیک های فیزیوتراپی زانو

به طور کلی برای درمان زانو درد و مشکلات آن، تکنیک های مختلفی در فیزیوتراپی به کار برده می شوند. متخصصین فیزیوتراپی با توجه به شرایط بیماران یکی از تکنیک ها را برای درمان انتخاب می کنند. این تکنیک ها متد های مختلفی را شامل می شود. برجسته ترین روش های فیزیوتراپی برای زانو عبارت است از:

• الکتروتراپی: از نظر اغلب بیماران، بهترین روش فیزیوتراپی زانو، الکتروتراپی است؛ زیرا با کمک جریان الکتریکی، ترشح اندورفین (مسکن طبیعی بدن) بیشتر شده، موجب کاهش درد زانو می شود.
• لیزر درمانی: برای آسیب های جدی زانو، لیزر درمانی پرتوان یک گزینه مناسب است. به وسیله لیزر درمانی بافت های عمیق زانو ترمیم پیدا می کنند.
• اولتراسوند: بیمارانی که تجربه استفاده از انرژی فراصوتی را داشته اند، از عملکرد این دستگاه برای بهبود درد های زانو بسیار راضی هستند و آن را بهترین روش فیزیوتراپی زانو می دانند.
• نیدلینگ یا سوزن درمانی: یک روش درمانی نسبتا مدرن که با ترشح هورمون اندورفین و کورتیزون، باعث مسدود شدن نقاط ماشه ای می شود. این نقاط عامل اصلی درد های عضلانی است.
• درمان های دستی: گاهی دستان فیزیوتراپیست های ماهر در بهبود و تسکین دردهای زانوی بیماران نقش موثری دارد. با تجربه بودن شرط لازم برای استفاده از درمان های دستی یا منوال تراپی است. منوال تراپی برای ترمیم بافت های نرم زانو بسیار مناسب می باشد.
• تمرینات فیزیوتراپی: برای زانو درد و آسیب های آن، بهترین روش فیزیوتراپی زانو، انجام تمرین هایی است که بر استحکام، تقویت بافت ها، انعطاف پذیری و افزایش قدرت عضله های زانو متمرکز است.
• مگنت تراپی: روش مگنت با ایجاد یک میدان مغناطیسی و با نفوذ بیشتر به بافت های زانو، در کنترل درد و بهبود آسیب ها بسیار عالی است. این روش با تحریک سلول ها موجب کاهش التهاب و درد می شود.

در میان تکنیک های انجام شده در فیزیوتراپی، کدام یک بهترین روش فیزیوتراپی زانو است، کاملا به روند بهبودی، تشخیص پزشک و میزان رضایت بیماران دارد. ممکن است برای آسیب های بسیار جدی، لیزر درمانی نتایج خوبی داشته باشد. برای آسیب های کمتر در حد زانودرد های معمولی، تمرینات کششی و ورزشی گزینه خوبی برای بیماران در نظر گرفته می شوند. پس تعیین بهترین روش درمانی برای بهبود صدمات زانو کاملا به میزان اثر بخشی متدها ارتباط دارد.

جمع بندی مطالب

از دغدغه های بیمارانی که به آسیب دیدگی های زانو دچار می شوند و به مراکز فیزیوتراپی مراجعه می کنند، انتخاب بهترین روش فیزیوتراپی زانو است. بیماران برای بهبود درد و صدمات زانو، گاهی در برگزیدن متدهای فیزیوتراپی سردرگم می شوند. پزشک متخصص در این زمینه می تواند با در نظر گرفتن نوع آسیب، سن، شرایط بیمار و شدت صدمه برای بیماران، متدهای فیزیوتراپی را تجویز کند. به طور کلی بیشتر متد های درمانی فیزیوتراپی برای بهبود، کاهش درد، افزایش توان حرکتی، تقویت عضلات زانو و بالا بردن کیفیت زندگی بیماران تاثیرات شگرفی دارند. در حقیقت زانو بزرگترین مفصل حرکتی انسان است که در صورت صدمه دیدن، چالش های زیادی را برای بیماران به وجود می آورد. از نظر پزشکان، فیزیوتراپیست ها و تجربه بیماران، اولتراسوند، الکتروتراپی و تمرین های فیزیوتراپی موثرترین روش های درمانی در بهبودی مشکلات زانو هستند.

وقتی بیماران برای درمان آسیب دیدگی های خود به متخصصین فیزیوتراپی مراجعه می کنند، مهم ترین دغدغه آنها، ایجاد درد حین فیزیوتراپی است. پرسشی که آنها مطرح می کنند این است که آیا فیزیوتراپی درد دارد؟ درست است که تکنیک های فیزیوتراپی برای درمان انواع آسیب های اسکلتی و عضلانی، کاملا هوشمندانه طراحی شده اند؛ اما برخی بیماران حین فیزیوتراپی یا بعد از فیزیوتراپی احساس درد می کنند. دلیل این امر ممکن است در نتیجه تفاوت آستانه درد افراد باشد یا در نتیجه انجام فیزیوتراپی نادرست به وجود آید.

[sc name=”didar”][/sc]

آیا فیزیوتراپی درد دارد؛ چالش پیش روی بیماران

معمولا دردی که در نتیجه فیزیوتراپی عارض می شود، بیماران زیادی را از ادامه درمان باز می دارد. قبل شروع فیزیوتراپی، متخصصین بهتر است از تمام آسیب های جسمی بیماران اطلاع داشته باشند. سپس با وارسی کامل آسیب دیدگی، بهترین شیوه درمانی را پیاده کنند. بدین ترتیب، بیماران دیگر نیازی به پرسش آیا فیزیوتراپی درد دارد یا نه، ندارند.   

اگر با چالش آیا فیزیوتراپی درد دارد، روبه رو هستید، باید به این مسئله توجه کنید که تمام تکنیک های فیزیوتراپی با هدف درمان و بهبودی طراحی شده اند. بیشتر آسیب دیدگی ها مانند دیسک کمر و گردن، درد سیاتیک، شکستگی ها، درد های زانو، ورم دست و پا، درد های شانه و به طور کلی آسیب های ستون فقرات با فیزیوتراپی درمان می شوند. زمانی که برای درمان مشکلات خود از تکنیک های فیزیوتراپی مثل حرکات کششی، اصلاحی، دستگاه های فیزیوتراپی مثل الکتروتراپی، اولتراسوند، مگنت تراپی و لیزر درمانی استفاده می کنید، احساس درد کاملا عادی است.  

آیا فیزیوتراپی درد دارد؛ چرا احساس درد می کنیم؟

در صورتی که لازم است به جستار آیا فیزیوتراپی درد دارد، پاسخ دهیم، باید بگوییم که رسالت فیزیوتراپی تسکین درد است نه عامل درد. امکان دارد هنگام فیزیوتراپی یا بعد از فیزیوتراپی، عوارضی به وجود آید که دلیل درد در فیزیوتراپی باشد. عوارض فیزیوتراپی و دردهای ناشی از آن بستگی به این دارد که شما از کدام تکنیک و روش استفاده می کنید. به طور کلی یکی از مهم ترین عوارضی که در فیزیوتراپی منجر به درد می شود، ورم و التهاب است. معمولا تورم، برای بیماران محدودیت های حرکتی به وجود می آورد و همین دلیل درد در زمان فیزیوتراپی است.

اگر قرار باشد، مدام از خود بپرسید، آیا فیزیوتراپی درد دارد، هرگز در درمان آسیب دیدگی های خود موفق نخواهید شد. با شروع فیزیوتراپی، به احتمال زیاد، حین درمان، درد را تجربه می کنید. همین مسئله سبب می شود، بیشتر بیماران از انجام تکنیک های درمانی، دلسرد شوند. در حقیقت درد پس از فیزیوتراپی، کاملا طبیعی است. امی پرسید چرا؟ برای مثال وقتی به خاطر یک آسیب دیدگی مثل دیسک کمر یا درد زانو، آن عضو را به مدت طولانی بی حرکت نگه داشته اید، زمان فیزیوتراپی، ایجاد درد حین انجام متدها و تکنیک ها به ویژه درمان های دستی کاملا نرمال است.

مهم ترین دلیلی که شما زمان فیزیوتراپی یا پس از فیزیوتراپی، احساس درد می کنید، یک مسئله کاملا روانی است. فیزیوتراپی یک روش درمانی است که در آن صدمات شما به طور تدریجی و آرام بهبود پیدا می کنند. اغلب شما به خاطر درگیر شدن با مشکلات جسمانی، تحت فشارهای روانی قرار می گیرید. از طرفی باید وظایف محول شده را انجام دهید و از سوی دیگر باید به برنامه مراقبتی و درمان خود برسید. تنش های ایجاد شده، هنگام فیزیوتراپی احساس را درد در شما تقویت می کند. 

درد پس از فیزیوتراپی

برای بهبود درد بعد فیزیوتراپی چه باید بکنیم؟

حال که توانستیم پاسخ سوال آیا فیزیوتراپی درد دارد را بیان کنیم، موضوع بعدی پاسخ به این پرسش است که برای درد بعد فیزیوتراپی چه اقداماتی باید انجام داد؟ اگر مشغله های کاری زیادی دارید و نمی توانید به جلسات فیزیوتراپی برسید، چرا فیزیوتراپی در منزل را انتخاب نمی کنید؟ با این کار، تنش های روانی و استرس، باعث ایجاد درد هنگام فیزیوتراپی نخواهد شد.  

در صورتی که برای درمان و بهبودی آسیب های جسمانی مثل درد مفصل زانو، شانه، کمر، گردن، دست و پا از تکنیک های فیزیوتراپی استفاده می کنید، برای کاهش درد پس از فیزیوتراپی فعالیت ذیل را انجام دهید.

• معجزه آب را نادیده نگیرید. پس از اتمام هر جلسه فیزیوتراپی، آب به مقدار کافی بنوشید.
• یک دوش آب گرم به شما کمک می کند تا با درد و التهاب کنار بیایید.
• تنفس آرام انجام دهید. با اکسیژن رسانی به بافت ها، درد بعد فیزیوتراپی کاهش پیدا می کند.
• استراحت کنید و فعالیت های پر دغدغه را به بعد موکول کنید.
• برای تسکین درد بعد فیزیوتراپی، از فیزیوتراپیست ها تکنیک های کاهش درد بیاموزید.
• محل فیزیوتراپی شده را با روغن های گیاهی ماساژ دهید.

جمع بندی مطالب

هیچ چالشی به اندازه آیا فیزیوتراپی درد دارد، بیماران را در انتخاب فیزیوتراپی برای درمان انواع آسیب دیدگی، مردد نکرده است. معمولا اغلب بیماران به خاطر ترس و نگرانی بابت درد و عوارض احتمالی فیزیوتراپی، از این روش درمانی به راحتی می گذرند. در حالی که فیزیوتراپی هدفی جز بهبودی و درمان ندارد. برخی از تکنیک ها و روش های فیزیوتراپی با درد همراه است؛ اما این درد ها بسیار موقتی و گذرا بوده، بعد از طی 24 ساعت بهبود پیدا می کنند. معمولا درد های بعد فیزیوتراپی به علت انجام حرکاتی است که برای مداوای ناحیه آسیب دیده انجام می شوند. تورم و عوارضی مثل سوزش یا قرمزی پوست بعد استفاده از دستگاه های فیزیوتراپی کاملا نرمال است. در این زمینه فیزیوتراپیست ها راهنمایی های لازم را به بیماران می دهند تا پس از فیزیوتراپی دردی نداشته باشند.

اسکولیوز انحنای غیرطبیعی ستون فقرات است. ستون فقرات دارای یک انحنای طبیعی به سمت جلو در قسمت کمری و و یک انحنای طبیعی به سمت عقب در قسمت سینه ای است. به هنگام بروز اسکولیوز، ستون فقرات می چرخد و یک انحنا از پهلو در آن ایجاد می شود. این انحنا ممکن است خفیف (10 تا 25 درجه) یا شدید( بالای 45 درجه) باشد. اما آیا اسکولیوز قابل درمان است؟

اکثر موارد اسکولیوز خفیف هستند و نیازی به درمان ندارند. دربزرگسالان، درجه انحنای ستون فقرات ممکن است تعیین کننده درمان باشد. در اسکولیوز، درمان به منظور تسکین علائم است و لزوماً منظور از درمان رفع منحنی نیست. در واقع رویکرد درمانی در این عارضه همواره کاهش درد و بهبود عملکرد است.

اگرچه اسکولیوز به خودی خود بدون درد است، اما ممکن است با بالا رفتن سن و پیشرفت انحنا، علائمی مانند درد و موارد دیگر بروز کند. به طور کلی، اسکولیوز در نوجوانان اغلب در قسمت قفسه سینه یا ستون فقرات سینه ای رخ می می دهد و در بزرگسالان، معمولاً در ناحیه کمر یا پایین ستون فقرات اتفاق می افتد. زیرا این ناحیه از ستون فقرات بیشتر مستعد تغییراتی است که با افزایش سن مرتبط است.

[sc name=”didar”][/sc]

علائم و علل بروز اسکولیوز

علت اسکولیوز بزرگسالان بسته به نوع اسکولیوز متفاوت است. شایع ترین شکل اسکولیوز بزرگسالان، اسکولیوز دژنراتیو (انحنای ستون فقرات با افزایش سن) است. همچنین اسکولیوز بزرگسالان ممکن است موردی از اسکولیوز در کودکی باشد که تا بزرگسالی کشف نشده است. در برخی موارد، اسکولیوز نوجوانان ممکن است با افزایش سن علائمی ایجاد کند و نیاز به درمان داشته باشد. اسکولیوز ایدیوپاتیک (دارای علت ناشناخته) معمولاً در طول رشد در دوران کودکی یا نوجوانی بروز می کند. اسکولیوزی که بعد از سن بلوغ بروز پیدا میکند، “ایدیوپاتیک بزرگسالان” نامیده می شود زیرا این امحنا پس از رشد کامل اسکلتی اتفاق می افتد. .

علائم اسکولیوز بزرگسالان چیست؟

اکثر موارد اسکولیوز بزرگسالان علائمی ایجاد نمی کنند، اگرچه ممکن است درد ایجاد شود. کمردرد به دلایل زیادی از جمله آرتریت، ناتوانی در ایستادن، و یا به دلیل ضعف عضلات مرکزی تنه ممکن است اتفاق بیوفتد. اگر روی اعصاب ستون فقرات کمری فشار وارد شود، ممکن است درد، بی حسی و یا حتی ضعف در پاها ایجاد شود..

در برخی موارد، ممکن است عدم هم ترازی در لگن و طول پاها و یا حتی کاهش قد نیز اتفاق بیوفتد

اسکولیوز بزرگسالان چگونه تشخیص داده می شود؟

قبل از اینکه برنامه درمانی شما تجویز شود، پزشک باید موارد مربوط به تشخیص اسکولیوز را برای شما انجام دهد.که شامل موارد زیر می شود:

سابقه خانوادگی

تاریخی که برای اولین بار متوجه تغییر در ستون فقرات خود شدید

مقایسه پیشرفت منحنی (که اگر عکس ایکس-ری قبلی موجود باشد امکان پذیر است)

بررسی محل درد در صورت وجود درد

بررسی هر گونه اختلال عملکرد روده، مثانه و یا حرکتی که ممکن است نشانه آسیب عصبی جدی یا فشار ناشی از اسکولیوز باشد

در معاینه فیزیکی، پزشک کمر شما را معاینه می کند تا شکل ستون فقرات را بررسی کند و نحوه حرکت شما را ببیند. اعصاب شما ممکن است از طریق بررسی رفلکس ها، حس و قدرت عضلانی نیز آزمایش شوند.

در صورت نیاز، پزشک ممکن است عکسبرداری با اشعه ایکس را تجویز کند. عکس برداری با اشعه ایکس از جلو و پهلو تصویر کاملی از ستون فقرات شما را نشان می دهد. پس از طی این مراحل می توان تشخیص داد که آیا شما به اسکولیوز مبتلا هستید یا خیر و همچنین شدت آن نیز تعیین می شود.

اسکولیوز بزرگسالان چگونه درمان می شود؟

درمان های غیر تهاجمی

اکثر موارد اسکولیوز بزرگسالان را می توان به صورت غیر جراحی از طریق بررسی منظم توسط پزشک، داروهای مسکن بدون نسخه و تمرینات تقویت کننده عضلات مرکزی به منظور ثبات تنه و بهبود انعطاف پذیری در عضلات کوتاه شده، کنترل کرد. اگر سیگار می کشید، مهم است که آن را ترک کنید. زیرا تحقیقات نشان داده اند که سیگار روند تخریب ستون فقرات را تسریع می کند.

در بیشتر موارد، پزشک از مداخلات فیزیوتراپی برای حفظ قدرت و تسکین درد استفاده می کند. برخی از این موارد ممکن است شامل نکات زیر باشند:

اصلاح پاسچر و وضعیت بدنی

انجام ورزش های سبک و با شدت پایین مانند شنا

حرکات کششی روزانه

سبک زندگی فعال

اگر درد با داروهای خوراکی یا فیزیوتراپی تسکین نیابد، پزشک ممکن است تزریق اپیدورال (در اطراف نخاع) یا بلوک عصبی را برای تسکین موثرتر توصیه کند.

درمان جراحی

جراحی در برخی موارد اسکولیوز بزرگسالان ضروری است. این درمان به دلیل خطرات و عوارض ناشی از جراحی ستون فقرات آخرین گزینه است. جراحی ممکن است به دلایل زیر پیشنهاد شود:

درد: اگر درد کمر و ساق پا که ناشی از اسکولیوز شدید است، ادامه دار شود و به درمان های غیر تهاجمی پاسخ ندهد، ممکن است نیاز به جراحی باشد.

عدم تعادل در ستون فقرات: تعادل ستون فقرات در ارزیابی پیشرفت اسکولیوز و بررسی برای نیاز به جراحی امری ضروری است. اگر منحنی تا حدی پیشرفت کرده باشد که اصلاح آن دیگر امکان پذیر نباشد، بیمار به مرور زمان درد و ناتوانی بیشتری پیدا خواهد کرد.

گاهی برای بهبود کیفیت زندگی به جراحی نیاز است. اگرچه جراحی صرفاً برای بهبود ظاهر توصیه نمی شود، اما برخی از افراد علائم تغییر شکل ستون فقرات خود را غیرقابل تحمل می دانند. عدم تعادل ستون فقرات نیز بر عملکرد اساسی و کیفیت کلی زندگی بیماران تأثیر زیادی می گذارد. در این موارد جراحی تنها گزینه است. در بزرگسالان جوان تر، تغییر شکل زیبایی ممکن است عامل اصلی در تصمیم گیری برای انجام عمل جراحی باشد، اما در بزرگسالان مسن معمولاً این قضیه صادق نیست. بسته به هر مورد، گزینه های مختلفی برای جراحی ستون فقرات وجود دارد. به طور کلی، روش های جراحی برای تثبیت ستون فقرات، بازگرداندن تعادل و کاهش فشار روی اعصاب انجام می شوند.

پیشرفت در تکنیک‌های جراحی و استفاده از سیستم‌های کامپیوتری، روش‌های جراحی را کمتر تهاجمی می‌سازد و زمان بهبودی را سریع‌تر می‌کند.

آیا می توان از اسکولیوز بزرگسالان پیشگیری کرد؟

اسکولیوز بزرگسالان قابل پیشگیری نیست. در بیماران مبتلا به اسکولیوز ایدیوپاتیک، علت این وضعیت ناشناخته است. اسکولیوز دژنراتیو با گذشت زمان و با افزایش سن بدن اتفاق می افتد. مهم است که با انجام یک برنامه تمرینی منظم هوازی سبک و تمرینات تقویتی عضلات مرکزی این عوارض را کاهش دهید و یا حتی روند آن را کند تر کنید.

کلام آخر

میزان عوارض و درمان های اسکولیوز بزرگسالان بسته به نوع (ایدیوپاتیک یا دژنراتیو) و شدت علائم می تواند متفاوت باشد. درمان غیر جراحی، با مداخلاتی مانند فیزیوتراپی، برنامه ورزشی منظم و داروهای ضد التهابی بدون نسخه، همیشه اولین خط مراقبت است. حفظ وزن ایده آل بدن و حفظ یک برنامه ورزشی منظم راه های عالی برای به حداقل رساندن علائم مرتبط با اسکولیوز بزرگسالان است.

درمان جراحی اسکولیوز بزرگسالان می تواند کیفیت زندگی بیمار را بهبود بخشد و با درد مرتبط با این بیماری مقابله کند. نتایج جراحی ناهنجاری ستون فقرات بزرگسالان معمولاً بسیار خوب است، اگر به دلایل درست انجام شود. با توجه به آنچه گفته شد، جراحی ها با خطر قابل توجهی همراه هستند و در صورت امکان باید از انجام آنها اجتناب شود و برای آخرین راه حل باقی بمانند.

اسکولیوز چه نوع دردی ایجاد می‌کند؟ اسکولیوز نوعی عارضه اسکلتی ستون فقرات است و زمانی رخ می‌دهد که ستون فقرات انحنا پیدا کند یا به طرفین بپیچد. این عارضه می‌تواند قفسه سینه را از موقعیت طبیعی خود خارج کند و عضلات کمر را تحت‌فشار قرار دهد و باعث درد و ناراحتی شود.

اسکولیوز بیماری نادری نیست. حدود 7 میلیون نفر در ایالات متحده به‌نوعی از اسکولیوز مبتلا هستند و ممکن است به درمان توسط متخصص نیاز داشته باشد.

اگرچه این عارضه اغلب در کودکی ظاهر می‌شود، اما می‌تواند در هر سنی نیز ایجاد شود. افرادی که این بیماری را دارند ممکن است:

با آن متولد شوند. (مادرزادی)

در کودکی به این عارضه مبتلا شوند.

در کودکی یا نوجوانی تحت‌تأثیر آن قرار گیرند. (اسکولیوز ایدیوپاتیک)

و یا حتی در بزرگسالی متوجه آن شوند. (اسکولیوز دژنراتیو)

[sc name=”didar”][/sc]

علائم اسکولیوز

در مراحل اولیه اسکولیوز، ممکن است علائم زیادی وجود نداشته باشد. این موضوع به‌ویژه در کودکان بیشتر صادق است. اسکولیوز می‌تواند تا زمانی که کودک به مرحله رشد سریع خود یعنی نوجوانی نرسیده ناشناخته باقی بماند.

بااین‌حال، تشخیص آن در بزرگسالان ممکن است دشوار باشد، زیرا به‌راحتی می‌توان آن را به‌اشتباه به‌عنوان کمردرد در نظر گرفت. این امر به‌ویژه زمانی که فرد درگیر نوع خفیف‌تری از این بیماری باشد، بیشتر دیده می‌شود.

سایر علائم اسکولیوز عبارت‌اند از:

وضعیت غیرطبیعی بدن

نابرابری لگن

کتفی که بالاتر از کتف دیگر قرار دارد

قرارنگرفتن سر در مرکز بدن (کج گردنی)

ستون فقراتی که به‌وضوح صاف نیست

اسکولیوز بیشتر در بزرگسالان باعث ایجاد درد می‌شود. اسکولیوز می‌تواند منجر به موارد زیر نیز شود:

درد کمر

گرفتگی و خشکی کمر

خستگی

علت درد اسکولیوز و اسکولیوز چه نوع دردی ایجاد می‌کند؟

به طور معمول، دردی که با شروع اسکولیوز در بزرگسالی تجربه می‌شود، ناشی از فشار بر دیسک‌های ستون فقرات، فشار روی مفاصل فاست و درد عضلانی است. اما اسکولیوز می‌تواند به دلایل دیگری نیز باعث درد شود. انحنای ستون فقرات می‌تواند باعث کشش یا تحریک اعصاب شود. همچنین می‌تواند مفاصل را تحت‌فشار قرار دهد و باعث التهاب آنها شود.

اسکولیوز همچنین بر وضعیت بدن شما تأثیر می‌گذارد، این موضوع می‌تواند منجر به سفت‌شدن، خستگی عضلانی و ایجاد درد شود. در کودکان، عدم درمان می‌تواند انحنای ستون فقرات را افزایش دهد.

اسکولیوز چگونه تشخیص داده می‌شود؟

اسکولیوز یک اختلال پیچیده است که باید توسط پزشک تشخیص داده شود. درمان سریع می‌تواند از بدتر شدن انحنای ستون فقرات شما جلوگیری کند.

پزشک ممکن است از شما سؤالاتی در مورد دردی که احساس می‌کنید و سایر علائمی که متوجه شده‌اید از شما سؤالاتی بپرسد. پزشک همچنین ممکن است در مورد سابقه پزشکی شما مانند اینکه آیا سابقه خانوادگی اسکولیوز دارید یا خیر نیز سؤالاتی بکند.

بعد از آن پزشک معاینه فیزیکی را انجام خواهد داد. مانند تست آدامز که یک آزمایش ساده است که در آن شما به جلو خم می‌شوید، بازوها را در جلو آویزان می‌کنید. درحالی‌که در این وضعیت هستید، پزشک کمر و دنده‌های شما را معاینه می‌کند تا ببیند که آیا ناهموار هستند یا خیر.

اگر پزشک متوجه انحنای قابل‌توجهی در ستون فقرات شما شود، ممکن است عکس‌برداری با اشعه ایکس را نیز تجویز کند. این موضوع به پزشک امکان می‌دهد تا میزان انحنای ستون فقرات شما را دقیقاً اندازه‌گیری کند. همچنین ممکن است پزشک از یک اسکولیومتر استفاده کند تا بررسی کند آیا ستون فقرات شما چرخیده است یا خیر.

درد اسکولیوز چگونه درمان می‌شود؟

بهترین راه برای درمان درد ناشی از اسکولیوز، درمان اسکولیوز است. بسته به نوع درد، درمان‌های مختلفی برای شما وجود دارد.

درمان‌های مکمل

آب‌درمانی و ماساژ

ورزش‌هایی که عضلات شکم و کمر شما را تقویت می‌کند، مانند پیلاتس، یوگا، شنا و حرکات کششی می‌تواند به تسکین کمردرد کمک کند.

دارو

داروهای بدون نسخه مانند استامینوفن و ایبوپروفن ممکن است به تسکین درد کمک کنند. اگر این داروها مؤثر نبودند می‌توانید با پزشک خود صحبت کنید تا داروهای مسکن قوی‌تری برای شما تجویز کنند یا شما را به کلینیک درد ارجاع دهند.

از برخی داروهای ضدافسردگی نیز می‌توان برای تسکین درد استفاده کرد، زیرا علاوه بر خلق‌وخو، بر درد نیز تأثیر مستقیم دارند.

درمان کایروپراکتیک

درمان کایروپراکتیک ممکن است برای کمک به کاهش درد و افزایش انعطاف‌پذیری در نظر گرفته شود. توجه داشته باشید که این روش، اسکولیوز را درمان نمی‌کند اما می‌تواند به کاهش علائم درد کمک کند.

اگرچه تحقیقات در این زمینه محدود است، اما یک مطالعه نشان داده است که افراد مبتلا به اسکولیوز بهبودی در درد و سایر علائم را بلافاصله پس از درمان کایروپراکتیک و همچنین 24 ماه بعد گزارش کرده‌اند.

پیداکردن یک متخصص کایروپراکتیک با تخصص در اسکولیوز بسیار مهم است؛ زیرا کسانی که در این زمینه متخصص نیستند ممکن است شرایط را بدتر کنند.

تزریقات ستون فقرات

تزریق استروئید در اطراف اعصاب و مفاصل ستون فقرات می‌تواند به کاهش درد کمک کند. بااین‌حال، این تزریق‌ها فواید طولانی‌مدتی ندارند؛ اما می‌توانند برای مبارزه با درد حاد یا به‌عنوان بخشی از یک برنامه مدیریت درد استفاده شوند.

تحریک اعصاب محیطی

یک دستگاه محرک عصبی الکتریکی از طریق پوست ممکن است برای افرادی که درد ناشی از اعصاب آسیب‌دیده را تجربه می‌کنند مفید باشد. در این درمان، سیم‌های الکتریکی از جریان‌های الکتریکی خفیف بر روی اعصاب محیطی نزدیک نخاع استفاده می‌کنند

در درازمدت درد اسکولیوز باعث چه می‌شود؟

اگر اسکولیوز به‌موقع تشخیص داده شود و به‌موقع درمان شود، درد ناشی از اسکولیوز نیز سریع‌تر از بین می‌رود. اما انحنای شدید ستون فقرات می‌تواند باعث آسیب عصب، عضله و بافت شود که گاهی این آسیب‌ها ممکن است به‌صورت دائمی اتفاق بیفتد. درد ناشی از آسیب‌های دائمی بافت ممکن است طولانی‌مدت باشد یا حتی به طور کامل از بین نرود.

درد سیاتیک یک شکایت نسبتا شایع و اغلب مداوم است که منجر به استفاده از خدمات درمانی و مرخصی استعلاجی طولانی مدت می شود. سیاتیک معمولاً به عنوان دردی مبهم در کمر شناخته می شود که به سمت پاها انتشار میابد. مترادف های زیادی برای سیاتیک وجود دارد، مانند درد ریشه عصبی، سندرم رادیکول لومبوساکرال و یا گیر افتادن ریشه عصبی. تا به حال پژوهش های اندکی عوامل خطر آفرین در ابتلا به سیاتیک را مورد بررسی قرار داده اند اما همان تحقیقات اندک نیز نشان داده اند که بلند کردن بار سنگین مداوم خطر ابتلا به سیاتیک را افزایش می‌دهد.

[sc name=”didar”][/sc]

سیاتیک و عوامل تاثیرگذار در بروز آن

عوامل روانی-اجتماعی در محل کار مانند مشاغل با فعالیت های فیزیکی بالا و عوامل محیطی نامناسب شغلی ممکن است بر بروز درد سیاتیک تأثیر بگذارند، اما مطالعاتی که این اثرات روانی-اجتماعی بر سیاتیک را بررسی ‌کنند، بسیار کم بوده و نتایج متناقضی را نشان داده‌اند. مثلا در طی تحقیقی مشخص شد که بین شرایط شغلی نامناسب و بستری شدن در بیمارستان به دلیل اختلالات دیسک بین مهره ای ارتباط معناداری وجود دارد.

با این حال، در طی مطالعه دیگری که بر روی 841 مرد شاغل در شرکت برق و گاز در فنلاند انجام شد، هیچ ارتباطی بین عوامل روانی اجتماعی مرتبط با کار و درد سیاتیک در طی یک دوره پیگیری 2 ساله پیدا نشد. از طرفی تنها چند مطالعه، اثرات عوامل دیگری غیر از عوامل مرتبط با کار را بر بروز سیاتیک بررسی کرده اند. به عنوام مثال فعالیت بدنی کم، اضافه وزن و سیگار کشیدن ممکن است در بروز سیاتیک نقش داشته باشد. این موارد در طی پژوهشی بررسی شدند و محققان متوجه شدند که سطح پایین فعالیت بدنی در اوقات فراغت، می تواند باعث بروز سیاتیک شود.

همچنین طی تحقیق دیگری که اخیرا انجام شده است، نشان داده شد که میان اضافه وزن و چاقی با درد سیاتیک ارتباط معنا داری وجود دارد، در حالی که برخی مطالعات دیگر بین سابقه طولانی سیگار کشیدن و درد سیاتیک ارتباط معناداری پیدا کرده اند.  درد سیاتیک اغلب همراه با سایر اختلالات اسکلتی عضلانی دیده می شود. درواقع دردهای مزمن اسکلتی عضلانی خطر ابتلا به سیاتیک را هم افزایش می دهد. همچنین، بسیاری از اختلالات اسکلتی- عضلانی هم به مانند سیاتیک با عواملی همچون سن، حجم کاری بالا، سیگار کشیدن و چاقی ارتباط دارند. با این حال، مطالعات کمی به ارتباط احتمالی درد در سایر قسمت‌های ستون فقرات با سیاتیک پرداخته‌اند. بنابراین امروز می خواهیم با شما یکی از تحقیقات جالبی را که یکی از دانشگاه های فنلاند در این زمینه انجام داده است را بررسی کنیم. با ما همراه باشید!

چه کسانی در این پژوهش شرکت کرده اند؟

این پژوهش در میان کارمندان شهرداری فنلاند به مدت 5 تا 7 سال انجام شد تا اثرات طبقه شغلی، شرایط کاری، عوامل روانی-اجتماعی، رفتارهای بهداشتی و سایر دردهای قبلی ستون فقرات را بر شروع سیاتیک بررسی کند.

افراد حاضر در این پژوهش از میان کارکنان میانسال شهرداری هلسینکی، (که با داشتن نزدیک به 40000 کارمند، جزو بزرگترین کارفرماها در فنلاند است) انتخاب شدند. نظرسنجی در میان کارکنان بین 40 تا 60 سال در سال 2000 تا 2002 انجام شد. از 13344 شرکت‌کننده واجد شرایط، 8960 نفر (که 80 درصد آنان را زنان تشکیل می دادند) به این نظرسنجی پاسخ دادند. نظرسنجی بعدی در سال 2007 و در میان پاسخ دهندگان به نظرسنجی اولیه انجام شد. بنابراین، دوره پیگیری از 5 تا 7 سال متغیر بود. همچنین در مجموع 127 نفر از پاسخ دهندگان اولیه، قبل از پیگیری فوت کرده بودند که از مطالعه حذف شدند. میزان پاسخ به نظرسنجی بعدی 83% بود. در ابتدا تنها کسانی که هیچ گونه درد سیاتیکی را گزارش نکرده بودند از طریق پرسشنامه شناسایی شدند و برای پژوهش انتخاب شدند.

در این پژوهش طبقات شغلی افراد نیز مشخص شد. افراد به مدیران، کارمندان حرفه ای، کارمندان  نیمه حرفه ای، کارمندان عادی و کارگران یدی طبقه بندی شدند. مدیران کسانی در نظرگرفته شدند که کارهای مدیریتی یا اداری انجام میدهند. کارمندان حرفه ای شامل کارمندان با مدارک دانشگاهی مانند معلمان و پزشکان بودند. کارمندان نیمه حرفه ای مشاغلی مانند پرستارها و تکنسینها در نظر گرفته شدند. کارمندهای عادی شامل کارمندان دفتری و مشاغل غیرحرفه ای در بخش مراقبت های اجتماعی و بهداشتی، مانند پرستاران کودک و پرستاران خانگی بودند و در پایان مشاغل یدی عبارت بودند از نظافتچیان، کارکنان آشپزخانه ها و کارگران بخش حمل و نقل عمومی.

اطلاعات مربوط به حجم کارفیزیکی نیز چهار مورد درنظرگرفته شد که شامل وضعیت‌های بدنی ناراحت‌کننده، چرخش مکرر تنه، حرکات تکراری و کار فیزیکی سنگین بود.

نتایج تحقیق

عوامل خطر آفرین در میان زنان

در بررسی های به عمل آمده در این پژوهش مشخص شد که در میان زنان، طبقه کارگران یدی در مقایسه با مدیران و متخصصان، خطر بیشتری برای شروع سیاتیک داشتند اما نکته جالب توجه این بود که شاخص توده بدنی یا همان BMI ارتباط ضعیفی با بروز درد سیاتیک داشت. در واقع می توان گفت در میان زنان اضافه وزن از عوامل پر خطر برای بروز سیاتیک محسوب نمی شود. عامل تاثیرگذار بعدی در میان زنان عدم فعالیت بدنی و تمرینات هوازی بود. درواقع این پژوهش نشان داد که زنانی که به لحاظ فیزیکی تمرینات کمتری را انجام میدهند بیشتر در معرض خطر ابتلا به سیاتیک قرار دارند. سیگار کشیدن در میان زنان نیز خطر ابتلا به سیاتیک را افزایش می دهد.

سیگار کشیدن ممکن است باعث کاهش مواد معدنی در استخوان ها شود و تخریب ساختارهای ستون فقرات را تسریع کند. همچنین این موضوع می تواند باعث بدشکلی ستون فقرات یا منجر به آسیب مکانیکی در آن شود. همچنین سیگار کشیدن می تواند بر تحمل آستانه درد نیز تأثیر بگذارد. نکته جالب توجه دیگر در این پژوهش این بود که وجود گردن درد نیز یکی از عوامل تاثیر گذار بر بروز سیاتیک در زنان شناخته شد و زنانی که دارای سابقه گردن درد بودند بیشتر در معرض ابتلا به سیاتیک قرار داشتند.

عوامل خطر آفرین در میان مردان

در میان مردان، طبقه کارمندان نیمه حرفه ای و کارگران یدی در معرض افزایش خطر سیاتیک بودند. اما نکته جالب توجه برای مردان این بود که هیچ گونه ارتباط معناداری بین عوامل مربوط به سلامتی( مانند اضافه وزن، سیگار کشیدن یا عدم تحرک بدنی)، و بروز سیاتیک وجود نداشت. البته این موضوع می تواند به این دلیل باشد که نمونه انتخابی و جامعه مورد پژوهش در مردان، نمونه کوچکی بود و شاید احتیاج به پژوهش های بیشتری با جامعه آماری بزرگتری وجود داشته باشد.

با این حال عدم تحرک فیزیکی ممکن است حرکت مواد مغذی را به داخل دیسک بین مهره ای را کاهش دهد و تخریب آن را تسریع کند. همچنین کاهش عملکرد فیزیکی ممکن است فرد را مستعد آسیب در ساختارهای ستون فقرات کمری به هنگام شرایط کاری سخت کند. در این پژوهش بسیاری از کارکنان مبتلا به درد پایین کمر در ابتدا از سیاتیک رنج می بردند. تغییرات تخریبی در ستون فقرات و دیسک‌های بین مهره‌ای مرتبط با افزایش سن ممکن است ابتدا به صورت درد های زیر کمر ظاهر شود و در صورت ادامه این روند و مزمن شدن این درد ممکن است در نهایت درد سیاتیک ظاهر شود.

سیاتیک تحت تاثیر چه عواملی نیست؟

در این مطالعه هیچ ارتباطی بین فشار شغلی و بروز سیاتیک یافت نشد. با این حال، ممکن است استرس ها و ناراحتی های روانی خارج از محل کار نیز بر بروز سیاتیک تأثیر بگذارد. درواقع اگرچه که شرایط روانی شغلی ممکن است تاثیری بر بروز سیاتیک نداشته باشد اما، عوامل خطر آفرین  روانی اجتماعی بیشتری نیز وجود دارند که باید در تحقیقات آتی مورد توجه قرار گیرند.

در آخر باید گفت که این پژوهش نشان داد که مداخلات برای پیشگیری از سیاتیک باید با هدف کاهش بار فیزیکی بالا در محیط های شغلی، جلوگیری از اضافه وزن، حمایت از ترک سیگار و ترویج فعالیت بدنی باشد. همچنین باید به پیشگیری و درمان درد در سایر قسمت های بدن نیز توجه بیشتری شود. زیرا نتایج نشان داده اند که بروز درد در سایر قسمت های ستون فقرات در آینده می تواند افراد را مستعد بروز درد سیاتیک نماید.

خستگی مزمن احساس خستگی است که با خوابیدن و استراحت کردن برطرف نمیشود. این حس خستگی اغلب با فقدان انگیزه یا ناتوانی در انجام وظایف روزانه همراه است. خستگی مزمن در افرادی که شرایط خودایمنی خاصی مانند روماتیسم را تجربه می کنند بیشتر دیده می شود. در ادامه میخواهیم چند دلیل احتمالی که چرا یک فرد مبتلا به روماتیسم دچار خستگی مزمن می شود را با هم بررسی کنیم. این عوامل زمینه ای ممکن است به تنهایی و یا در ارتباط با هم باعث بروز خستگی مزمن در فرد مبتلا به روماتیسم شوند.

التهاب

محققان همچنان درحال بررسی ارتباط التهاب ناشی از رماتیسم و خستگی هستند. شواهد نشان می دهد که کاهش التهاب ممکن است در برخی موارد به کاهش خستگی نیز کمک کند..

با این حال، در برخی افراد حتی با وجود کم شدن التهابات و نرمال شدن سطح طبیعی شاخص های التهابی خون، بازهم خستگی اغلب ادامه می‌یابد. برخی از متخصصان حدس می زنند که یا خستگی و التهاب مستقل از یکدیگر هستند و یا سایر نشانگرهای التهابی احتمالاً هنوز کشف نشده اند و برای این موضوع باید شاخص های التهابی دیگری را در نظر گرفت.

[sc name=”didar”][/sc]

درد مفاصل

بسیاری از متخصصان استدلال می کنند که درد مفاصل، محرک اصلی خستگی در بیماری روماتیسم است و نه التهابات. درد مفاصل و خستگی اغلب با هم در ارتباطند و حتی زمانی که آزمایش خون سطوح طبیعی التهاب را نشان می‌دهد، ممکن است وجود داشته باشند. با این حال، ممکن است بدون درد مفاصل نیز خستگی را تجربه کنید.

هنگامی که خستگی حتی پس از درمان موفقیت آمیز التهاب و درد وجود دارد، ممکن است عامل دیگری در کار باشد.

آپنه خواب

افراد مبتلا به روماتیسم ممکن است تا ۷۵ درصد بیشتر از سایرین به آپنه خواب مبتلا شوند. آپنه خواب یک اختلال خواب است که در آن تنفس به طور مکرر در طول خواب قطع و وصل می شود. این موضوع بر میزان اکسیژن دریافتی بدن تأثیر می گذارد و می تواند حتی پس از یک خواب کامل شبانه احساس خستگی در شما ایجاد کند.

به نظر نمی رسد که آپنه خواب با التهاب روماتیسم ارتباطی داشته باشد، و با وجود کم شدن التهابات نیز ممکن است این موضوع ادامه دار باشد. خوشبختانه، آپنه خواب قابل تشخیص و درمان است. درمان معمولاً شامل استفاده از دستگاه فشار مداوم راه هوایی (CPAP) یا دستگاه درمانی دیگری برای افزایش دریافت اکسیژن در هنگام خواب است.

فاکتور های سلامت روان

افراد مبتلا به روماتیسم بیشتر از سایر افراد با مشکلات سلامت روانی که با خستگی مرتبط است در گیر می شوند.. تحقیقات نشان داده اند که روماتیسم با افسردگی و خستگی ارتباط نزدیکی دارد. استرس، اضطراب و سایر اختلالات خلقی نیز ممکن است با خستگی مرتبط باشند.

دقیقا مشخص نیست که آیا مسائل مربوط به سلامت روان مستقیماً باعث خستگی می شود یا خیر. اما بیشتر محتمل است که افرادی که با مسائلی مانند افسردگی و اضطراب دست و پنجه نرم می کنند، بیشتر دچار مشکل خواب شوند. علاوه بر این، برخی از داروهای ضد افسردگی و اضطراب، خواب آلودگی را به عنوان یک عارضه جانبی ذکر می کنند. با این حال در این زمینه تحقیق بیشتری مورد نیاز است.

کم خونی

برخی محققان معتقدند که 70 درصد از افراد مبتلا به رروماتیسم از کم خونی رنج می برند. این وضعیت می تواند منجر به سطوح پایین آهن خون شود و در پی آن خستگی را به همراه داشته باشد.

کم خونی علل احتمالی زیادی دارد. برای مثال، ممکن است شما به اندازه کافی غذاهای غنی از آهن نخورید. برخی شرایط پزشکی و داروها نیز می توانند باعث ایجاد تغییراتی در پوشش دستگاه گوارش شما شوند و بر توانایی بدن در جذب آهن تأثیر بگذارند. در این رابطه می توانید با یک پزشک مشورت کنید. اما باید به این نکته نیز توجه کنید که همه متخصصان معتقد نیستند که کم خونی یکی از دلایل مهم خستگی در افراد مبتلا به رماتیسم است.

عوارض دارویی

در حالی که داروها ابزارهای ارزشمندی برای درمان روماتیسم هستند، اما بسیاری از آنها می توانند باعث خستگی نیز شوند. به عنوان مثال، متوترکسات می تواند باعث خستگی شود. سایر داروها ممکن است مستقیماً باعث خستگی نشوند، اما ممکن است خطر افسردگی، ضعف یا بی خوابی را در شما افزایش دهند که همه اینها ممکن است به خستگی کمک کنند. یک پزشک یا داروساز می تواند به شما بگوید که آیا داروی شما – یا ترکیبی از داروها – ممکن است باعث خستگی شود یا خیر.

با پزشک خود در این رابطه صحبت کنید

علاوه بر موارد ذکر شده در بالا، عوامل دیگری مانند کمبود ویتامین B12 و D، مشکلات تیروئید و عفونت ها نیز می توانند در ایجاد خستگی نقش داشته باشند. تعیین علت اصلی خستگی برای پزشکان یا بیماران کار آسانی نیست. هرچه اطلاعات بیشتری در مورد خستگی خود و چگونگی تأثیر آن بر زندگی خود به پزشک خود بدهید، شانس بیشتری برای کاهش آن دارید.

در آخر باید گفت که به همه توصیه می شود که رژیم غذایی سالم داشته باشند و ورزش کنند. این توصیه می تواند به ویژه برای افرادی که روماتیسم و خستگی مزمن دارند ضروری تر باشد.

.

چرا افراد به فیزیوتراپی دیسک کمر و سیاتیک (Sciatica) همزمان با یکدیگر نیاز دارند؟ آیا درد سیاتیک یک عارضه است یا پیامد و علامت یک بیماری است؟ افراد چطور به درد عصب سیاتیک دچار می شوند و چرا معمولا این دو یکی دانسته می شوند. در حقیقت می توان گفت که درد سیاتیک یک بیماری نیست؛ بلکه پیامد و نتیجه یک عارضه در کمر است. بین درد های سیاتیک و دیسک کمر یک رابطه نزدیکی وجود دارد. بسیاری از متخصصین درد عصب سیاتیک را یک علامت مشخص از وجود فتق دیسک کمر می دانند.

[sc name=”didar”][/sc]

فیزیوتراپی دیسک کمر و سیاتیک؛ بهترین درمان

همین علامت سبب شده تا پزشکان متخصص و فیزیوتراپیست ها، فیزیوتراپی دیسک کمر و سیاتیک را با هم تجویز کنند. دردی که در عصب سیاتیک به وجود می آید از لگن ها شروع و به سمت پایین حرکت می کند و در نهایت پاها را درگیر می نماید. چرا این اتفاق می افتد؟ تا کنون اصطلاح رادیکولوپاتی کمری ا شنیده اید؟ این اصطلاح تخصصی برای درد سیاتیک به کار برده می شود. معمولا دردهای سیاتیک در نتیجه برخی صدمات و بیماری هایی مثل دیسک کمر، التهاب مفاصل (آرتریت)، خار استخوانی و آسیب های دیگر به وجود می آید. این عارضه ها با فشار بر روی عصب های سیاتیک دردی را به وجود می آورند که به باسن ها، ران و پاها انتشار پیدا می کند. رادیکولوپاتی در واقع همان دردهای منتشر شده در قسمت های کمر به پایین است که با بی حسی، سوزش، گزگز و دردهای شدید همراه است.

اگر پزشکان تشخیص دهند که رادیکولوپاتی یا سیاتیک پیامد دیسک کمر است، برای بیماران فیزیوتراپی دیسک کمر و سیاتیک توصیه می کنند. به طور کلی، از نظر متخصصین فتق دیسک کمر شایع ترین علت به وجود آمدن درد سیاتیک است.

فیزیوتراپی دیسک کمر و سیاتیک؛ مسکن قوی بدون عوارض

معمولا در کنار فیزیوتراپی دیسک کمر و سیاتیک راهکارهای درمانی دیگری چون دارو درمانی، جراحی، کمربند طبی و ورزش به بیماران پیشنهاد می شود. هر چند که بیماران ترجیح می دهند از روش درمانی فیزیوتراپی بهره مند شوند؛ زیرا این شیوه هیچ گونه عوارضی نداشته و به مرور زمان با تقویت توانایی حرکتی و قوی کردن ماهیچه ها و عضلات کمر، باعث بهبود گردش خون می شود. این فرایند کمک می کند تا فشارهای وارد شده به عصب سیاتیک برداشته شود.

در انجام فیزیوتراپی دیسک کمر و سیاتیک، فیزیوتراپیست ها از تکنیک های مختلفی چون یخ درمانی، ماساژ درمانی، گرما درمانی، حرکات اصلاحی، الکتروتراپی و اولتراسوند استفاده می کنند. هدف از انجام این تکنیک ها بازسازی بافت های آسیب دیده ناحیه کمر است تا توانایی حرکتی آن ناحیه بهبود پیدا کند.  

 روش الکتروتراپی و اولتراسوند در فیزیوتراپی دیسک کمر و سیاتیک

پهن ترین عصب بدن، سیاتیک است که از پایین کمر شروع، بعد عبور از باسن و لگن،در نهایت به کف پا می رسد. اگر علت درد سیاتیک دیسک کمر تشخیص داده شود، برای فیزیوتراپی دیسک کمر و سیاتیک دو روش الکتروتراپی و اولتراسوند نتایج خوبی خواهد داشت. در الکتروتراپی، با انتقال پالس های الکتریکی در اطراف دیسک کمر، علاوه بر ترشح اندورفین، با بهبود جریان گردش خون، درد های ناشی از کمردرد کاهش پیدا می کند. بدین ترتیب با کاهش درد کمر، فشاری که به عصب سیاتیک وارد شده، کم خواهد شد. امواج صوتی تولید شده توسط اولتراسوند، موجب انعطاف عضله های کمر می شود. با حرارت ملایمی که برای درمان دیسک کمر به کار می رود، عضلات قوی تر و جریان خون بهتر می شود.

درمان دستی برای بهبود دیسک کمر و سیاتیک

 تا کنون درباره درمان دستی یا کایروپراکتیک در فیزیوتراپی شنیده اید؟ این درمان مبتنی به تنظیم و صف دهی ستون مهره می باشد. فیزیوتراپیست هایی که این شیوه درمانی را برای بیماران خود انجام می دهند، بر این باور هستند که ستون فقرات و اسکلت بدن بر سایر بافت ها و اعضا تاثیر مستقیم دارد. در این شیوه با اعمال فشار با دست، یک نیروی ناگهانی به مفاصل وارد شده و موجب ساختاربندی و هم ترازی مهره ها می شود. همراه با درمان دستی، ماساژ درمانی، یخ درمانی و گرما درمانی نیز به کار می رود.  

مزایای فیزیوتراپی دیسک کمر و سیاتیک

بازده فیزیوتراپی دیسک کمر و سیاتیک، کاملا به شرایط و میزان آسیب دیدگی کمر بستگی دارد. بیمارانی که از روش درمانی فیز یوتراپی برای بهبود دیسک کمر و سیاتیک خود استفاده می کنند، نتایج مثبت آن را در طول یک تا دو هفته مشاهده خواهند کرد. مهم ترین مزیت های فیز یوتراپی برای دیسک کمر و سیاتیک عبارت است از:

• یک تسکین دهنده قوی است و درد کمر و سیاتیک را بهبود می بخشد.
• پیشگیری از بازگشت مجدد دردهای دیسک کمر و عصب سیاتیک
• جلوگیری از انجام عمل جراحی
• مصونیت از عوارض دارو درمانی

فیزیوتراپی دیسک کمر و سیاتیک موثرترین روش درمانی برای بهبود دردهای ناشی از فتق دیسک کمر و عصب سیاتیک است. درد سیاتیک پیامد برخی از مشکلات مربوط به پایین کمر است. از آنجا که یکی از دلایل درد سیاتیک، یعنی بیش از 90 درصد به دیسک کمر مربوط می شود، برای درمان فیزیوتراپی دیسک کمر همراه با سیاتیک به کار می رود. دیسک کمر باعث فشرده شدن ریشه های نخاعی شده و درد سیاتیک را به وجود می آورد؛ بنابراین فیزیو تراپی یک روش درمانی تاثیر گذار در درمان سیاتیک و دیسک کمر است. به غیر از دیسک کمر عوامل دیگری در تحریک و فشرده سازی عصب سیاتیک تاثیر دارد و این باعث شده روش های درمانی مختلفی در کنار فیزیو تراپی برای درمان سیاتیک تجویز شود. فیزیوتراپی با تقویت ران، لگن، باسن، شکم و بافت های کمر به درمان سیاتیک کمک شایانی می کند.