امروزه بسیاری از افراد به دلایل متفاوت دچار قوز کمر می شوند. آنها باید برای درمان قوز کمر به بهترین پزشک مراجعه نمایند. بهترین دکتر برای درمان قوز کمر در تهران روش ‌های گوناگونی را تجویز خواهد کرد. پزشک ابتدا علائم و شدت درد بیماران مورد بررسی قرار می دهد. سپس بین روش های متفاوت یکی از روش هایی که مناسب شدت درد بیمار می باشد را تجویز می‌ کند. شما برای اینکه بهترین پزشک درمان قوز کمر را انتخاب کنید باید در مورد تخصص پزشک اطلاعات بیشتری به دست بیاورید. بسیاری از پزشکان هستند که تخصص و تجربه بیشتری در این زمینه کسب کرده اند. به همین دلیل می ‌توانند در کمترین بازه زمانی و با استفاده از بهترین روش قوز کمر را درمان نمایند.

[sc name=”didar”][/sc]

وظایف بهترین دکتر برای درمان قوز کمر در تهران چیست ؟

 توجه داشته باشید که وظایف بهترین دکتر برای درمان قوز کمر در تهران مشخص شده است. اگر این وظایف را به خوبی بشناسید می توانید یکی از پزشکان معتبر را انتخاب نمایید. برخی از مهمترین وظایف بهترین پزشک جهت درمان قوز کمر عبارت است از :

1. شناخت نوع درد و علائم بیمار

 یکی از مهمترین وظایفی که بهترین پزشک قوز کمر در تهران، برعهده دارد این است که نوع درد و شدت علائم بیمار را بررسی کند. بیمار باید آزمایش های متفاوتی که پزشک از او درخواست می کند را تحویل دهد. بعد از اینکه پزشک آزمایش ها را مورد بررسی قرار گیرند پزشک می تواند متوجه شدت علائم شود. در صورتی که علائم بیمار شدت بیشتری داشته باشند و با استفاده از روش های دارویی و تزریقی درمان نشوند باید پزشک از روش جراحی استفاده کند. در واقع وظیفه مهم پزشک در ابتدا این است که شدت بیماری، بیمار را مورد بررسی قرار دهد.

2. از تکنولوژی و روش های جدید درمان استفاده کند

 یکی دیگر از وظایف بهترین پزشک قوز کمر در تهران این است که از روش ها و تکنولوژی های جدید استفاده می کند. امروزه تکنولوژی های جدید و منحصر به فردی برای درمان بسیاری از بیماری ها مورد استفاده قرار می گیرند.به همین دلیل بهترین پزشک قوز کمر از روش های مناسبی استفاده خواهد کرد تا درمان بیمار انجام شود. به طور کلی باید به خوبی بدانید که روش های قدیمی دیگر استفاده نمی شوند. به همین دلیل پزشکان از روش‌ های جدید و تکنولوژی های خاص برای درمان قوز کمر استفاده خواهند کرد.

3. بهترین پزشک درمان قوز کمر تهران تجهیزات بیمارستان را بررسی می کند

 یکی دیگر از وظایف بهترین دکتر برای درمان قوز کمر در تهران این است که در مورد تمامی تجهیزات بیمارستان اطلاعات کافی کسب نماید. اگر پزشک بخواهد برای جراحی بیمار را آماده کند ابتدا باید تجهیزات بیمارستان را به طور کامل بررسی کند. بیمار به خوبی نمی داند که در بیمارستان چه تجهیزاتی وجود دارد. اما پزشک باید در مورد این تجهیزات اطلاعات بیشتری کسب نماید تا بتواند به صورت اصولی بیمار را درمان نماید. در صورتی که بیمار با استفاده از روش های دارویی درمان نشود پزشک از روش جراحی استفاده خواهد کرد. قبل از جراحی پزشک باید در مورد تمیز بودن و همچنین با کیفیت بودن تجهیزات بیمارستان اطلاعات کافی به دست بیاورد.

4. پیگیر وضعیت بیمار باشد

یکی دیگر از وظایفی که بهترین پزشک قوز کمر  درتهران بر عهده دارد این است که پیگیر حال بیمار خود باشد. پزشک باید به طور دائم بعد از عمل جراحی، علائم و شدت درد بیمار را مورد بررسی قرار دهد. در واقع پزشک باید مطمئن شود که بعد از جراحی بیمار درد ندارد و بهبودی کامل را به دست آورده است. برای اینکه درد بعد از جراحی کمتر شود پزشک داروهای مسکن را تجویز خواهد کرد. پس از اینکه بیمار دوره بهبودی را بگذراند باید به طور کامل قوز کمرش درمان شود. به همین دلیل پزشک تا زمانی که مطمئن شود بیمار درمان شده است باید پیگیر حال بیمار خود باشد.

5. پزشک درمان قوز کمر تهران باید خوش اخلاق باشد

 یکی دیگر از وظایفی که بهترین دکتر برای درمان قوز کمر در تهران برعهده دارد این است که با بیماران خود به خوبی رفتار کند. این مسئله که پزشک صبر و حوصله زیادی داشته باشد و بتواند تمامی صحبت های بیماران را گوش دهد بسیار مهم است. هر یک از بیماران علائم متفاوتی دارند. به همین دلیل باید بتوانند به راحتی با پزشک ارتباط برقرار کنند و علائم بیماری شان را توضیح دهند. اگر پزشک صبر و حوصله زیادی برای توضیح دادن صحبت های بیمار نداشته باشد رضایت بیمار را به دست نمی آورد. بسیاری از بیماران به خوش رفتار بودن پزشک توجه می‌ کنند و این مسئله برایشان اهمیت زیادی دارد

تشخیص دقیق پارگی دیسک گردن می تواند به درک مکانیسم های درد زمینه ای کمک کند، مانند اینکه کدام ریشه عصبی ممکن است فشرده شده باشد. تشخیص دقیق محل آسیب می تواند نقش مهمی در دریافت موثرترین درمان ایفا می کند.در این مقاله راه های درمان دیسک گردن بدون جراحی را شرح می دهیم

[sc name=”didar”][/sc]

علل پارگی دیسک گردن

علل شایع پارگی دیسک گردن عبارتند از:

تخریب دیسک:

در طول زمان با افزایش سن، دیسک به طور طبیعی آب خود را از دست می دهد و انعطاف پذیری و دوام کمتری پیدا می کند. احتمال ایجاد ترک و پارگی در دیسکی که محتوای آب کمتری دارد بیشتر است.

ضربه:

ضربه مستقیم به ستون فقرات می تواند باعث پارگی دیسک شود

تشخیص پارگی دیسک گردن

تشخیص دقیق پارگی دیسک گردن معمولاً شامل یک فرآیند 3 مرحله‌ای است:

سابقه بیمار. تاریخچه پزشکی بیمار شامل هر گونه بیماری مزمن، آسیب های گذشته یا سابقه کمردرد یا گردن درد بررسی می شود. اطلاعات مربوط به علائم فعلی نیز جمع آوری می شود.

معاینه جسمی. ممکن است گردن برای بررسی ناحیه دارای تورم، حساسیت یا درد لمس شود. پزشک همچنین دامنه حرکتی گردن و هرگونه علائم نقص عصبی در بازوها را بررسی می‌کند، مانند مسائل مربوط به رفلکس‌ها، بی‌حسی و یا ضعف.

تصویربرداری. تصویربرداری می تواند نشان دهد که آیا دیسک شروع به صاف شدن کرده و یا  از محل طبیعی خود حرکت کرده است یا خیر. ام ار آی اغلب برای مشاهده پارگی دیسک به دلیل عکس برداری با نمای باکیفیتر از بافت‌های نرم، بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد.  اگر امکان استفاده از  ام آر آی نباشد، سی تی یا سی تی میلوگرام نیز ممکن است در نظر گرفته شود.

در بسیاری از موارد، می توان به وسیله بررسی تاریخچه بیمار و معاینه فیزیکی اطلاعات لازم برای درمان را جمع آوری نمود، بنابراین اغلب انجام تصویربرداری فورا درخواست نمی شود. با این حال، برای تشخیص پارگی دیسک گردن به عنوان علت درد، معمولاً نیاز به مقایسه تاریخچه بیمار، معاینه فیزیکی، مطالعه تصویربرداری و یک تزریق تشخیصی با کنتراست با هدایت اشعه ایکس است.

درد ناشی از پارگی دیسک گردن معمولاً با درمان های غیرجراحی قابل کنترل است. درمان های اولیه ممکن است شامل یک دوره کوتاه استراحت، داروهای ضد درد و فیزیوتراپی برای بهبود استحکام، انعطاف پذیری و وضعیت گردن باشد.

اصلاح فعالیت

پارگی دیسک گردن معمولاً زمانی که برای اولین بار ایجاد می شود،  هنگام فعالیت، بیشترین درد را دارد. اگر درد گردن شدید است و یا به بازو یا دست انتشار می یابد، یک دوره کوتاه استراحت و یا اصلاح فعالیت توصیه می شود. برخی از موارد مربوط به استراحت و اصلاح فعالیت ممکن است شامل موارد زیر باشد:

خودداری از فعالیت‌های سنگین، مانند کار بدنی یا ورزش

اجتناب از حرکات خاصی که درد را بدتر می کند، مانند چرخاندن سر به یک طرف

تغییر وضعیت خواب، مانند تعویض بالش و یا خوابیدن به پشت به جای پهلو یا شکم

استراحت به پارگی دیسک گردن کمک می کند تا درد کمتری داشته باشد. با کاهش درد، سطح فعالیت ممکن است دوباره افزایش یابد

داروها

داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAIDs) به کاهش التهاب در بدن کمک می کنند. از آنجایی که برخی از بدترین دردهای ناشی از پارگی دیسک ناشی از التهاب ریشه های عصبی و سایر بافت ها است، مسکن های بدون نسخه  معمولاً اولین داروهایی هستند که توصیه می شود.

اگر داروهای بدون نسخه تسکین درد کافی را ارائه نکنند، پزشک می تواند مسکن های دیگر را به صورت کوتاه مدت تجویز کند. برخی از این نمونه‌ها عبارتند از داروهای  مسکن قوی، شل‌کننده‌های عضلانی یا استروئیدهای خوراکی. با توجه به خطر بالاتر عوارض جانبی خطرناک، داروهای مسکن تجویزی معمولاً فقط به صورت کوتاه مدت استفاده می شوند، مانند هنگام شعله ور شدن شدید دردو  یا برای یک یا دو هفته.

فیزیوتراپی

تقویت و کشش گردن ممکن است به مقاومت آن در برابر درد کمک کند. برخی از تمرینات، مانند تمرینات چانه، ممکن است به سر و گردن برای حفظ وضعیت بهتر کمک کند. ضعیف شدن عضلات گردن به احتمال زیاد منجر به وضعیت سر به جلو و گردن درد می شود. هنگامی که سر در راستای خنثی با گوش‌ها که مستقیما بالای شانه‌ها قرار ‌گیرد، فشار کمتری به ستون فقرات گردنی و دیسک‌های آن وارد می‌شود.

یک فیزیوتراپ یا سایر متخصصان سلامت می توانند یک برنامه فیزیوتراپی را برای رفع نیازهای خاص بیمار طراحی کنند. به عنوان مثال، برخی از تمرینات یا کشش ها ممکن است برای کاهش درد یا هدف قرار دادن عضلات خاص مدنظر قرار گیرند. با گذشت زمان، بیشتر بیماران می‌توانند به تمرینات و کشش‌های گردن در خانه ادامه دهند تا قدرت و انعطاف گردن را در طولانی مدت حفظ کنند.

تزریق

اگر داروهای خوراکی و فیزیوتراپی تسکین درد کافی برای پارگی دیسک گردن را فراهم نکنند، ممکن است تزریق های درمانی در نظر گرفته شود. بیشتر تزریقات برای گردن درد با استفاده از فلوروسکوپی (هدایت اشعه ایکس) انجام می شود تا محل دقیق قرارگیری سوزن در ستون فقرات را تعیین کند. هدف از تزریق برای پارگی دیسک گردن این است که دارو مستقیماً در جایی که لازم است بدون آسیب رساندن به ساختارهای مهم در ستون فقرات مانند ریشه های عصبی، رگ های خونی یا نخاع تزریق شود. دو تزریق رایج برای پارگی دیسک گردن عبارتند از:

تزریق استروئید اپیدورال گردن: محلول استروئیدی به فضای اپیدورال (لایه بیرونی کانال نخاعی) برای کاهش التهاب تزریق می شود. این تزریق تا حد زیادی رایج ترین تزریقی است که برای پارگی دیسک استفاده می شود.

تزریق انتخابی ریشه عصبی: یک محلول استروئیدی و یک ماده بی حس کننده در نزدیکی عصب نخاعی که از سوراخ بین مهره ای خارج می شود، تزریق می شود. این تزریق همچنین برای کمک به تشخیص اینکه کدام ریشه عصبی ممکن است باعث درد شود استفاده می شود.

بسیاری از بیماران گزارش کرده اند که حداقل مقداری تسکین درد ناشی از تزریق برای پارگی دیسک گردن را تجربه کرده اند. عوارض نادر اما جدی ممکن است پس از این تزریقات به وجود بیاید،  بنابراین توصیه می شود با پزشک در مورد فواید و خطرات احتمالی مشورت کنید.

سایر درمان های غیر جراحی

دستکاری کایروپراکتیک ستون فقرات گردنی.

بسیاری از درمان‌های دیگر ممکن است باعث تسکین پارگی دیسک گردن شوند، مانند:

یخ درمانی یا گرما درمانی. قرار دادن یخ به مدت 15 یا 20 دقیقه در روز ممکن است به کاهش التهاب و کاهش درد کمک کند.. در هنگام استفاده از یخ یا گرما، 2 ساعت بین برنامه ها فاصله بگذارید تا خطر آسیب پوست را کاهش دهید.

کشش گردن. در این حالت، یک وسیله مکانیکی به سر بسته می شود و برای بلند کردن آرام ستون فقرات گردنی به سمت بالا و کشش استفاده می شود. هدف کاهش فشار روی دیسک ها و ریشه های عصبی است. برخی افراد در طول کشش تسکین درد را تجربه می کنند اما برخی دیگر این احساس را نخواهند داشت. . اگر کشش باعث تسکین درد شود، برخی از بیماران ممکن است یک دستگاه خانگی را برای انجام این درمان استفاده کنند.

ماساژ درمانی. یک ماساژ ملایم ممکن است با کمک کردن  به شل شدن عضلات، افزایش جریان خون و افزایش آرامش، مقداری تسکین ایجاد کند. اگر ماساژ درد را تشدید کرد، باید فوراً آن را متوقف کنید.

درمان‌های دیگری برای درد پارگی دیسک گردن نیز در دسترس است و ممکن است برای برخی افراد تسکین دهنده باشد، از جمله درمان با تحریک الکتریکی عصب از طریق پوست (TENS)،  طب سوزنی، مراقبه ذهنی و غیره. ممکن است قبل از یافتن ترکیبی از درمان‌هایی که بیشترین تسکین را ارائه می‌کنند، به آزمایش و خطا نیاز باشد. اگر نقایص عصبی همچنان رو به بدتر شدن برود ( مانند افزایش بی حسی یا ضعف در بازوها ) ممکن است جراحی در نظر گرفته شود.

از بهترین روش‌های درمانی، برای بهبود مشکلات و درد گردن مثل دیسک، فیزیوتراپی گردن است. فیزیوتراپی برای درمان درد، آرتروز، ساییدگی‌ها، فتق و کاهش فاصله بین مهره‌های گردن نتایج فوق‌العاده‌ای داشته است. سؤال اغلب بیماران و مراجعه‌کنندگان به کلینیک‌های درمانی، درباره عوارض فیزیوتراپی دیسک گردن است. آیا فیزیوتراپی برای دیسک گردن مفید است؟ آیا فیزیوتراپی دیسک گردن پیامدهای منفی به دنبال دارد؟ آیا فیزیوتراپی برای گردن ضرر دارد؟

عوارض فیزیوتراپی گردن; پیامدهای ناچیز

تا کنون هیچ بیماری از عوارض فیزیوتراپی دیسک گردن شکایتی نکرده‌اند؛ زیرا فیزیوتراپی روشی است که هیچ‌گونه دارویی به بدن تزریق نمی‌شود. به همین خاطر پیامدها و عارضه‌های فیزیوتراپی بسیار کم است. اگر هم در حین فیزیوتراپی به مشکلی برخوردید، به احتمال زیاد قصور از فیزیوتراپیست می‌‌باشد، به این معنی که فیزیوتراپ ممکن است هنگام درمان، بی‌احتیاطی کرده، به شما آسیب وارد کند. برای جلوگیری از چنین مواردی انتخاب کلینیک فیزیوتراپی با درمانگران حرفه‌ای اولین اولویت است تا از بروز عوارض فیزیوتراپی گردن جلوگیری شود.

[sc name=”didar”][/sc]

عوارض فیزیوتراپی گردن شامل چه مواردی می‌شود؟

گردن و ستون فقرات آن بسیار حساس بوده و زمانی که دچار مشکل می‌شود، باید یک راه درمانی مناسب برای بهبود مشکلات گردن انتخاب کرد. ستون فقرات گردن از رگ‌ها، اعصاب، عضلات، مفاصل و استخوان‌ها تشکیل شده است که مهم‌ترین وظیفه آن‌ها حفظ تعادل سر است. وقتی به دلایل مختلفی به دیسک گردن مبتلا می‌شوید، قبل اعمال روش‌هایی چون جراحی، پزشکان فیزیوتراپی را پیشنهاد می‌دهند.

خوشبختانه، عوارض فیزیوتراپی دیسک گردن بسیار ناچیز است. این عوارض ممکن است در نتیجه استفاده از دستگاه برای فیزیوتراپی، حرکات کششی یا انجام ورزش به وجود آیند. از جمله پیامدهایی که حین فیزیوتراپی گردن پیش می‌آیند، شامل درد، تورم و التهابات مفصلی است.

برای اینکه از عوارض فیزیوتراپی دیسک گردن مصونیت داشته باشید، بهتر است فیزیوتراپی گردن را به افراد متخصص و حرفه‌ای بسپارید. هدف از فیزیوتراپی دیسک گردن بهبودی و التیام است. اگر حین درمان صدمات بیشتری به گردن شما وارد شود به علت عدم دانش فرد متخصص می‌‌باشد. به همین خاطر است که تأکید داریم برای انجام فیزیوتراپی، حتماً مرکز یا کلینیک معتبری انتخاب کنید. در صورتی که با درد بعد فیزیوتراپی گردن مواجه شدید، بهترین کار انجام فعالیت‌های ذیل است تا علاوه بر کاهش درد، تحریکات مفصلی نیز بهبود پیدا کنند:

• استفاده از کمپرس آب گرم برای کاهش دردهای بعد از فیزیوتراپی گردن
• استفاده از کمپرس آب سرد برای منقبض کردن جریان خون با هدف کاهش التهابات
• کاهش فعالیت‌های سنگین پس از فیزیوتراپی
• استراحت بیشتر برای کاهش ورم مفاصل

عوارض فیزیوتراپی گردن با دستگاه‌های فیزیوتراپی

یکی از دغدغه‌های چالش‌برانگیز برای بیماران، به وجود آمدن عوارض فیزیوتراپی دیسک گردن با دستگاه‌های برقی است. آیا استفاده از الکتروتراپی، اولتراسوند، مگنت تراپی یا لیزر درمانی، برای درمان دیسک گردن، عارضه‌های نامطلوبی دارد؟ به طور کلی برای درمان دیسک گردن، کاربرد دستگاه بخشی از متدهای پیشرفته در حوزه فیزیوتراپی است و در بهبود انواع مشکلات گردن بسیار مؤثر واقع شده است. فقط در صورتی که توسط افراد غیر مجرب به کار برده شوند، حین درمان عوارضی به وجود آید.

شایع‌ترین عوارض فیزیوتراپی دیسک گردن با دستگاه، تحریکات پوستی، کبودی، آلرژی به چسب و الکترودهای دستگاه، قرمزی، خارش، بثورات پوستی و درد خفیف است. همچنین زمانی که پالس‌های الکتریکی از طریق پوست به بافت‌های گردن صادر می‌شود، به گزگز، سوزن سوزن شدن یا ناراحتی در ناحیه مورد درمان دچار می‌شوید.

از عوارض فیزیوتراپی دیسک گردن می‌توان به لیزر درمانی اشاره کرد. البته لیزر درمانی نیز یک روش غیر تهاجمی و کم‌خطر برای درمان دیسک گردن است؛ اما ممکن است حین درمان با چند عارضه خفیف مواجه شوید. این عارضه‌ها شامل قرمزی پوست، ورم، خارش پوست محل لیزر، جوش و زخم است. لیزر مستقیماً بر ناحیه‌ای که دیسک گردن ملتهب شده قرار می‌گیرد، به همین دلیل است که با چنین مشکلاتی روبه‌رو می‌شوید. هرچند نمی‌توان از فواید لیزر درمانی یا دستگاه‌های دیگر فیزیوتراپی در کاهش فشارهای دیسک بر اعصاب گردن و تسریع در بهبودی را نادیده گرفت.

آیا ورزش درمانی برای دیسک گردن عوارض دارد؟

از مواردی که به عنوان عوارض فیزیوتراپی دیسک گردن محسوب شده، انجام برخی ورزش‌ها است که باعث تشدید دیسک گردن می‌شوند. درست است که فیزیوتراپیست‌ها از ورزش درمانی و حرکات کششی برای درمان دیسک گردن استفاده می‌کنند؛ اما انجام بعضی از آن‌ها آسیب‌های گردنی را بیشتر می‌کند. به همین خاطر فیزیوتراپیست‌ها قبل از شروع فیزیوتراپی، میزان آسیب دیدگی گردن را بررسی کرده، سپس روش‌های درمانی مناسب را برایتان گلچین می‌کنند.

اگر قصد دارید از ورزش درمانی برای فیزیوتراپی گردن بهره‌مند شوید، بهترین ورزش‌های درمان دیسک گردن، تمرینات مکنزی است. این حرکات موجب کاهش درد و بهبودی تدریجی دیسک گردن می‌شود. مهم‌ترین نکته‌ای که باید آن را رعایت کنید، انجام درست حرکات کششی و ورزشی برای معالجه دیسک گردن است. اگر با اصول صحیح ورزش درمانی و حرکات آشنا نباشید، وضعیت دیسک گردن‌تان شدیدتر خواهد شد و عوارض فیزیوتراپی گردن تشدید می‌شوند.

دیسک کمر کجاست؟ ناحیه کمر شامل ستون فقرات کمری است که توسط استخوان های مهره، دیسک های بین مهره ای، اعصاب، ماهیچه ها، رباط ها و رگ های خونی احاطه شده است. طناب نخاعی به بالای ستون فقرات کمری ختم می‌شود و ریشه‌های ، از کانال نخاعی بیرون می‌آیند.

اگرچه ستون فقرات کمری محکم و انعطاف‌پذیر است، اما اگر تحت فشار و بار زیادی قرار گیرد ممکن است باعث ایجاد مشکلات مختلف و در نتیجه درد در این ناحیه  شود. این مقاله مروری بر ستون فقرات کمری از جمله آناتومی آن و مشکلات بالقوه ای که می تواند در این ناحیه رخ دهد ارائه می دهد.

[sc name=”didar”][/sc]

وظایف ستون فقرات کمری

ستون فقرات کمری وظایف مهم زیر را انجام می دهد:

بالاتنه را پشتیبانی و تثبیت می کند: 5 مهره کمری در مقایسه با سایر نواحی ستون فقرات بزرگ‌ترین مهره‌ها هستند. در ارتباط با ماهیچه ها و رباط ها، این مهره ها به تحمل وزن بالای بدن، از جمله سر و گردن کمک می کنند. ستون فقرات کمری همچنین بارها را از قسمت بالایی بدن به پاها منتقل می کند.

حرکات تنه را ممکن می کند:. کمر تسهیل کننده اصلی برای حرکات تنه در جهات مختلف از جمله جلو، عقب، جانب و حرکات پیچشی است. این حرکات اغلب در دو سطح مهره آخر اتفاق می افتد.

از طناب نخاعی محافظت می کند: مهره های کمری بالایی از طناب نخاعی در قوس های مهره ای خود محافظت می کنند. مهره های پایینی یک محفظه استخوانی برای اعصابی که از نخاع بیرون می روند فراهم می کند.

حرکات پا را کنترل می کند: اعصاب نخاعی کمری که از طناب نخاعی و دم اسبی منشعب می شوند، حرکات و احساس در پاها را کنترل می کنند.

وقتی از پهلو به ستون فقرات نگاه کنیم، خواهیم دید که این ناحیه دارای دو منحنی مقعر و محدب است. این منحنی ها به توزیع وزن‌ و کاهش تمرکز تنش‌ها کمک می‌کند. افزایش یا کاهش این منحنی ها  ممکن است به کمردرد منجر شود.

بخش متحرک ستون فقرات کمری

آناتومی طبیعی و همچنین مشکلات احتمالی در ستون فقرات کمری با تمرکز بر بخش حرکتی ستون فقرات بهتر درک می شود. بخش متحرک ستون فقرات کمری شامل موارد زیر است:

دو مهره متوالی:  مانند L4-L5 به صورت عمودی روی هم قرار گرفته اند.

یک دیسک بین مهره ای:  که دارای یک هسته ژلاتینی نرم داخلی است که توسط یک پوشش فیبری سخت احاطه شده است و بین مهره ها قرار دارد. این دیسک مانند یک ضربه گیر در ستون فقرات عمل می کند و اجازهمی دهد تا انعطاف پذیری در این ناحیه اتفاق بیفتد. دیسک ها همچنین از کمر در مقابل حرکات ناگهانی محافظت می کند.

دو مفصل فاست: که امکان حرکات خمشی و پیچشی در قسمت پایین کمر را فراهم می کند.

دو عصب نخاعی: که از طناب نخاعی یا دم اسبی منشعب می شوند. این اعصاب نخاعی از سوراخ‌های کوچکی در بین مهره‌های متوالی عبور می‌کنند و از لگن و پاها عبور می‌کنند.

ساختارهای بخش متحرک کمر توسط شبکه ای از رباط ها، ماهیچه ها و تاندون ها در کنار هم نگه داشته می شوند..

ستون فقرات کمری با ستون فقرات خاجی، در مفصل لومبوساکرال به متصل می شوند. بخش‌های حرکتی کمر ممکن است تحت تأثیر اختلالات مادرزادی (مرتبط با تولد)، دژنراتیو، آسیب‌زا یا التهابی قرار بگیرند..

دیسک کمر کجاست؟ انواع آن

ستون فقرات کمری شامل 5 دیسک بین مهره ای است که بین بدنه های مهره ها قرار دارند. وظایف اصلی این دیسک ها عبارتند از:

بارهای فشاری وارد شده بر روی ستون فقرات را توزیع می کند و خاصیت جذب ضربه را فراهم می کنند.

در حین حرکت فاصله بین بدنه های مهره را حفظ می کند

ایجاد انعطاف برای ستون فقرات و جلوگیری از حرکات بیش از حد

منحنی لوردوتیک (به شکل C به سمت عقب) ستون فقرات کمری را ایجاد و حفظ می کند.

دیسک ها معمولاً بر اساس مهره های بالا و پایین آن نام گذاری می شوند، به عنوان مثال، دیسک L4-L5.

ویژگی های دیسک کمری

دیسک های بین مهره ای کمر دارای ویژگی های متمایز زیر هستند:

اندازه: دیسک های بین مهره ای کمر در مقایسه با سایر نواحی ستون فقرات ضخیم ترهستند. همچنین این دیسک ها در جلو ضخیم تر از عقب هستند.

ارتفاع دیسک های کمر در طول روز به دلیل وزن بالای بدن کوتاه تر می شود. تخمین زده می شود که حداقل 5 ساعت خوابیدن به دیسک ها کمک می کند تا شکل اولیه خود را بازیابند.

شکل:  فرم دیسک کمر با حرکت تغییر می کند. هنگامی که ستون فقرات به جلو خم می شود، ارتفاع در جلوی دیسک کاهش می یابد در حالی که ارتفاع خلفی افزایش می یابد. برعکس این موارد، در هنگام خم شدن به عقب رخ می دهد.

دیسک ها توسط رباط های طولی قدامی (جلو) و خلفی (پشت) در جای خود محکم می شوند.

اجزای دیسک های کمری

اگرچه اجزای کلی دیسک های کمر مشابه سایر دیسک های ستون فقرات است، اما تفاوت های کمی نیز وجود دارد. دیسک های کمری معمولاً شامل موارد زیر است:

آنولوس فیبروزوس:  به پوسته بیرونی دیسک کمر، آنولوس فیبروزوس می گویند. این پوسته ضخیم است و از چندین لایه الیاف پروتئین کلاژن سخت تشکیل شده است، برخلاف  دیسک های گردنی که دارای یک لایه هستند. حلقه ی فیبروزوس اصلی ترین وظیفه جذب شوک توسط دیسک را فراهم می کند.

هسته پالپوزوس: نوع نرم تری از پروتئین کلاژن قسمت مرکزی دیسک کمر را پر می کند که هسته پالپوس نام دارد. هسته پالپوزوس حاوی 70 تا 90 درصد آب است و در سنین 20 تا 30 سالگی به اوج هیدراتاسیون خود می رسد و پس از افزایش سن، کم آبی و دژنراسیون در این ناحیه شروع می شود.

با افزایش سن، دیسک ها ممکن است کلسیفیه  (رسوب کردن کلسیم) و سخت شوند و انعطاف پذیری آنها کاهش یابد

صفحات انتهایی دیسک‌های کمری

یک صفحه انتهایی دولایه، ساخته شده از جنس استخوان قشر مغز و غضروف هیالین به سطوح فوقانی و تحتانی دیسک متصل شده و دیسک را به بدنه مهره متصل می کند. بخش استخوانی صفحه انتهایی به بدنه مهره متصل است و به مقاومت در برابر بارهای فشاری روی ستون فقرات کمک می کند. بخش غضروفی صفحه انتهایی کمک می‌کند تا حلقه‌های فیبروزوس و هسته پالپوزوس را در مرزهای آناتومیک طبیعی خود قرار دهند.

دیسک  تغذیه خود را از طریق این صفحات انتهایی با جذب مایعات (مشابه عمل اسفنج) در طول حرکات ستون فقرات دریافت می کند. نیروهای بیش از حد و وضعیت های پرفشار، مانند ایستادن و نشستن طولانی مدت، می تواند تغذیه دیسک را مختل کند.

اگرچه دیسک های کمر انعطاف پذیری و عملکردهای محافظتی قابل توجهی را ارائه می دهند، اما از طرفی نیز بسیار مستعد آسیب هستند. به طور کلی قسمت جلویی دیسک قوی تر و قسمت عقبی و پهلوها ضعیف تر و مستعد  پارگی و سایر اختلالات دیسک هستند. تحقیقات نشان می دهد که 90 درصد از پارگی های دیسک کمر در فضای دیسک L4-L5 یا L5-S1 رخ می دهد.

علت درد در ستون فقرات کمری و دیسک ها

ساختارهای متعددی در ستون فقرات کمری می‌توانند باعث کمردرد شوند، از جمله ریشه‌های عصبی که از ستون فقرات خارج می‌شوند، مفاصل فاست، دیسک‌های بین مهره‌ای، استخوان‌های مهره‌ای و ماهیچه‌های ستون فقرات. بسیاری از بیماری های ستون فقرات کمری نیز به هم مرتبط هستند. به عنوان مثال، بی ثباتی مفصل فاست می تواند منجر به دژنراسیون دیسک شود که به نوبه خود می تواند ریشه های عصبی را فشرده یا تحریک کند. شرایط زیر علل شایع‌تر کمردرد با پا درد احتمالی را بیان می‌کند.

مشکلات عضلانی

کشش عضلانی معمولاً باعث می‌شود که بافت عضلانی به‌دلیل بلند کردن اجسام سنگین، بلند کردن نادرست یا استفاده مکرر، مانند خم شدن مداوم، به‌طور غیرعادی کشیده، کشیده یا پاره شود. کشیدگی های عضلانی می تواند باعث درد خفیف تا شدید شود و همچنین منجر به سفتی مرتبط با کمر شود.

همچنین ممکن است ماهیچه ها به دلیل عدم فعالیت بدنی یا سبک زندگی کم تحرک دچار اختلال شوند و باعث کمردرد شوند.

نمای قدامی ستون فقرات کمری با دیسک تحلیل رفته که باعث درد عصبی می شود.

تخریب دیسک

دیسک های بین مهره ای پدهای اسفنجی هستند که به عنوان ضربه گیر بین هر یک از مهره های ستون فقرات کمری عمل می کنند. تخریب  دیسک می تواند باعث ایجاد درد در فضای دیسک و در نتیجه کمردرد موضعی شود.

هنگامی که یک دیسک تخریب شده کم آب می شود و ارتفاع طبیعی خود را از دست می دهد، این موضوع باعث کاهش سطح فضای دیسک می شود. این فضای کاهش یافته ممکن است عصب نخاعی مجاور را فشرده کند و باعث ایجاد درد در طول مسیر عصب شود. سیاتیک شایع ترین گیرکردن عصب نخاعی کمری است که در آن درد انتشاری یا بی حسی و ضعف در لگن و احتمالاً در پا احساس می شود.

پارگی دیسک

دیسک ممکن است به‌تدریج یا به‌طور ناگهانی به ‌دلیل جراحت یا بلند کردن اجسام سنگین، پاره شود. در طی پارگی دیسک، محتویات داخلی نرم دیسک (نوکلئوس پالپوزوس) به پوشش خارجی آن (آنولوس فیبروزوس) فشار وارد می کند. هسته پالپوزوس نیز ممکن است درموارد شدید با پاره شدن لایه های فیبری  به بیرون نشت کند..

پارگی دیسک بیشتر در ستون فقرات کمری  دیده می شود و ممکن است ریشه عصبی مجاور را فشرده یا ملتهب کند. سیاتیک معمولاً به دلیل پارگی دیسک در سطوح L4-L5 یا L5-S1 رخ می دهد.

اسپوندیلولیستزیس

لغزش رو به جلو مهره ای بر روی مهره زیر آن اسپوندیلولیستزیس نامیده می شود. لغزش بیشتر در مهره های کمری تحتانی در L4-L5 یا L5-S1 به دلیل درجه بالایی از تنش مکانیکی در این ناحیه رخ می دهد. اگر مهره لغزیده، ریشه عصبی را در این سطوح تحت فشار قرار دهد، می تواند منجر به سیاتیک شود.

آرتروز

استئوآرتریت مفصل فاست سایش و پارگی مرتبط با افزایش سن است که باعث می شود غضروف پوشاننده مفصل فرسوده شود. اصطکاک بیش از حد می تواند خارهای استخوانی (رشد غیرطبیعی استخوان) و التهاب مفصل ایجاد کند که باعث کمردرد موضعی و محدودیت دامنه حرکتی می شود. اگر خار استخوانی روی عصب نخاعی فشار وارد کند، درد رادیکولار یا سیاتیک ممکن است رخ دهد.

استئوآرتریت مفصل فاست در بخش‌های پایینی ستون فقرات کمری شایع‌تر است و مفصل L4-L5 بیشتر تحت تأثیر قرار می‌گیرد.

تنگی کانال نخاعی

باریک شدن کانال نخاعی یا سوراخ بین مهره ای (روزنه های استخوانی برای ریشه های عصبی در هنگام خروج از کانال نخاعی) تنگی کانال نخاع نامیده می شود. تنگی می تواند ریشه های عصبی را تحریک یا فشرده کند (تنگی روزنه) و در نتیجه سیاتیک ایجاد شود.

اگر تنگی کانال،  طناب نخاعی را فشرده کند (تنگی کانال مرکزی)، لنگش نوروژنیک رخ می دهد و در نتیجه هنگام راه رفتن باعث درد پا می شود. در موارد شدید، اختلال عملکرد روده و یا مثانه، ضعف شدید پا و یا بی حسی ممکن است رخ دهد.

به ندرت تومورها، کیست ها و عفونت ها ممکن است باعث کمردرد شوند. اگر طناب نخاعی یا دم اسبی (اعصابی که از نخاع  بیرون می آیند) آسیب دیده باشد، مراقبت های پزشکی فوری برای جلوگیری از پیشرفت علائم و نشانه ها ضروری است..

شانهٔ یخ‌زده یا شانه منجمد چیست؟ شانه یخ‌زده نام رایج چسبندگی و التهاب کپسول مفصل شانه است که دامنه حرکتی شانه را محدود می‌کند. زمانی که بافت‌های مفصل شانه ضخیم و سفت می‌شوند، بافت اسکار (زخم) به‌مرورزمان ایجاد می‌شود. در نتیجه، مفصل شانه فضای کافی برای چرخش مناسب را ندارد. علائم شایع این عارضه شامل تورم، درد و سفتی است و افراد بین 40 تا 60 سال بیشتر مستعد ابتلا به این عارضه هستند.

علائم شانه یخ‌زده چیست؟

اولین نشانه آن درد است. وقتی شانه یخ‌زده شروع به درد می‌کند متوجه آن می‌شوید. این درد باعث می‌شود تا حرکات بازو محدود شوند و دست‌ها به‌سختی بالا بیایند. این عارضه به‌ویژه هنگامی که بسیار شدید شود می‌تواند منجر به اختلال در فعالیت‌های روزمره‌ای مانند لباس پوشیدن و یا حتی شانه‌زدن موها شود.

[sc name=”didar”][/sc]

علت به‌وجودآمدن شانه یخ‌زده یا شانه منجمد چیست؟

اگر دچار عدم تعادل هورمونی، دیابت یا ضعف سیستم ایمنی هستید، ممکن است مستعد التهاب مفاصل باشید. یک دوره طولانی عدم تحرک به دلیل آسیب، بیماری یا جراحی نیز ممکن است شما را مستعد التهاب و چسبندگی نوارهای اطراف بافت‌های شانه و در نتیجه شانه یخ‌زده کند. حتی در موارد جدی، ممکن است بافت اسکار تشکیل شود. این موضوع به‌شدت دامنه حرکتی شما را محدود می‌کند و معمولاً دو تا نه ماه طول می‌کشد تا این بیماری ایجاد شود.

چه کسانی در معرض خطر شانه یخ‌زده هستند؟

این عارضه بیشتر در میان‌سالی رخ می‌دهد و در زنان شایع‌تر است.

اگر دیابت دارید، خطر ابتلا به این بیماری در شما سه برابر بیشتر از سایر افراد است.

سایر عوامل خطرآفرین عبارت‌اند از:

افرادی که پس از جراحت یا جراحی باید برای مدت طولانی از بند و بریس شانه استفاده کنند.

افرادی که به دلیل سکته یا جراحی باید برای مدت طولانی بی‌حرکت بمانند

افراد مبتلا به اختلالات تیروئید

شانه یخ‌زده چگونه تشخیص داده می‌شود؟

اگر احساس خشکی و سفتی و درد در شانه خود دارید، به پزشک مراجعه کنید. معاینه فیزیکی به ارزیابی دامنه حرکتی شما کمک می‌کند. پزشک ممکن است از شما بخواهد که چند تست حرکتی خاص را برای او انجام دهید.

چند آزمایش نیز ممکن است لازم باشد. پزشک شما ممکن است یک اسکن تصویربرداری مغناطیسی (MRI) برای ردکردن پارگی در رگلاتور کاف و یا آسیب‌های دیگر انجام دهد. همچنین ممکن است برای بررسی آرتریت یا سایر ناهنجاری‌ها عکس‌برداری با اشعه ایکس انجام شود. ممکن است برای عکس‌برداری با اشعه ایکس به آرتروگرام نیاز داشته باشید که شامل تزریق رنگ به مفصل شانه شما می‌شود تا پزشک بتواند ساختار آن را ببیند.

شانه یخ‌زده چگونه درمان می‌شود؟

می‌توانید شانه یخ‌زده را بدون درمان رها کنید، اما درد و سفتی آن می‌تواند تا سال‌ها باقی بماند. ترکیبی از موارد زیر می‌تواند سرعت بهبودی شما را افزایش دهد:

فیزیوتراپی

دارو

عمل جراحی

مراقبت در منزل

فیزیوتراپی

فیزیوتراپی رایج‌ترین درمان برای شانه یخ‌زده است. هدف کشش مفصل شانه و بازیابی حرکت ازدست‌رفته است. ممکن است از چند هفته تا نه ماه طول بکشد تا شاهد پیشرفت باشیم. یک برنامه تمرینی خانگی از تمرینات با دامنه حرکتی ملایم مهم است. اگر بعد از شش ماه تمرینات روزانه و شدید، پیشرفتی مشاهده نکردید، در مورد گزینه‌های دیگر با پزشک خود صحبت کنید.

داروها

برای درمان درد و کاهش التهاب مفاصل، پزشک ممکن است داروهای ضدالتهابی مانند آسپرین، ایبوپروفن یا ناپروکسن سدیم را توصیه کند. تزریق استروئید به مفصل شانه شما نیز ممکن است اثربخش باشد.

مراقبت‌های خانگی

قراردادن کیسه یخ روی شانه به مدت 15 دقیقه چند بار در روز می‌تواند به کاهش درد کمک کند. اگر با یک فیزیوتراپیست کار می‌کنید، تمرینات را می‌توان در خانه انجام داد. فیزیوتراپیست شما دستورالعمل‌هایی را در مورد انواع تمریناتی که باید انجام دهید، تعداد دفعات انجام آنها و اینکه چه زمانی باید بیشتر به خود فشار بیاورید ارائه می‌دهد. اکثر افراد مبتلا به شانه یخ‌زده می‌توانند بدون جراحی وضعیت خود را بهبود بخشند.

عمل جراحی

اگر فیزیوتراپی وضعیت شما را بهبود نبخشد، جراحی می‌تواند گزینه بعدی باشد. جراحی آرتروسکوپی نوعی از جراحی محسوب می‌شود که در آن یک‌برش کوچک در شانه ایجاد می‌شود و با استفاده از دوربینی به نام “آرتروسکوپ” برای برداشتن بافت اسکار یا آزادکردن آن اقدام می‌شود. این عمل به شانه اجازه می‌دهد تا حرکت ازدست‌رفته خود را بازیابی کند. اگر شانه یخ‌زده شما نتیجه یک آسیب باشد، جراحی معمولاً اگر در عرض چند هفته پس از آسیب انجام شود تا اثربخشی آن بیشتر شود.

این جراحی معمولاً به‌صورت سرپایی انجام می‌شود. بخیه‌های شما به‌احتمال زیاد بعد از 10 روز برداشته می‌شوند. معمولاً فیزیوتراپی بعد از عمل نیز موردنیاز است. بسیاری از بیماران در عرض سه ماه دامنه کامل حرکتی خود را به دست می‌آورند

گزینه جراحی همیشه با خطرات احتمالی همراه است، بنابراین قبل از تصمیم‌گیری در مورد هر روشی با پزشک خود صحبت کنید. برخی از افراد هنوز پس از جراحی درد یا سفتی دارند و یا نمی‌توانند درد فیزیوتراپی را تحمل کنند.

شانه یخ‌زده باگذشت زمان چه تغییری خواهد داشت؟

اکثر افراد در عرض دو سال بدون درمان بهبود می‌یابند. فیزیوتراپی و داروهای ضددرد این پیشرفت را سرعت می‌بخشند. اگر قصد انجام جراحی را دارید، مهم است که تمرینات درمانی را در ماه‌های بعد ادامه دهید تا مشکل عود نکند.

چگونه می‌توان از یخ‌زدگی شانه جلوگیری کرد؟

درمان زودهنگام به جلوگیری از بدتر شدن وضعیت کمک می‌کند. اگر دیابت دارید، مدیریت صحیح آن می‌تواند خطر ابتلا به شانه یخ‌زده را کاهش دهد.

استخوان کتف با نام علمی اسکاپولا شناخته می‌شود. این استخوان مثلثی شکل، استخوان بازو را به ترقوه متصل می‌کند. به همین دلیل است که درد در ناحیه کتف می‌تواند حرکات بازو را محدود کرده و انجام فعالیت‌های روزمره شما را با سختی روبرو کند. درد کتف می‌تواند دردی تیز و یا سوزشی مداوم باشد. این درد می‌تواند در سرتاسر شانه و یا قسمت بالای کمر اتفاق بیفتد. کتف درد نشانه چیست؟ به هر نوع و شکلی که باشد می‌تواند علل مختلفی داشته باشد که در ادامه با هم چند مورد از این علت‌ها را بررسی می‌کنیم. 

[sc name=”didar”][/sc]

پارگی و یا بیرون‌زدگی دیسک گردن

بیرون‌زدگی دیسک گردن به معنی پارگی حلقه دور دیسک  بیرون‌زدن مایع هسته دیسک است که در این وضعیت مایع بیرون‌زده، اعصاب آن ناحیه را تحریک می‌کند. به عبارت دقیق‌تر بیرون‌زدگی دیسک زمانی اتفاق می‌افتد که لایه بیرونی دیسک (آنولوس فیبروزوس) پاره می‌شود و لایه داخلی (نوکلئوس پالپوزوس) به بیرون نشت پیدا کند. بیرون‌زدگی دیسک می‌تواند باعث درد شود و ممکن است ریشه عصبی مجاور را ملتهب کند. این التهاب می‌تواند منجر به درد در کتف و شانه و یا حتی بازوها شود. بیرون‌زدگی دیسک در قسمت تحتانی ستون فقرات گردنی می‌تواند باعث ایجاد درد در قسمت کتف‌ها شود.

وضعیت بدنی یا پاسچر ضعیف

شاید شما نیز چندین بار به کلمه پاسچر برخورده باشید. پاسچر درواقع به وضعیت اسکلتی عضلانی اتخاذ شده بدن در هنگام ایستادن و نشستن گفته می‌شود. نشستن طولانی‌مدت با وضعیت و پاسچر نامناسب ممکن است ستون فقرات شما را دچار تغییرات ساختاری کند. این تغییر وضعیت‌های ساختاری در ادامه و به‌مرورزمان می‌تواند باعث ایجاد درد در کتف‌ها و دیگر قسمت‌های بدن شما شود. قوز کردن، خم‌کردن سر به سمت پایین و یا یک‌طرفه در حین کار، می‌تواند باعث ضعف عضلانی و در نتیجه آسیب به دیسک‌های ستون فقرات و عضلات شود. این آسیب‌ها می‌توانند تعادل عضلانی را در بدن دچار اختلال کرده و فشار مضاعفی را به قسمت بالایی کمر و کتف‌ها وارد آورند.

جابه‌جاکردن اجسام سنگین

بلندکردن اجسام سنگین بدون رعایت تکنیک‌های مناسب می‌تواند فشار زیادی را بر قسمت بالای کمر و شانه‌های شما وارد کند. سعی کنید برای بلندکردن اجسام سنگین ابتدا زانوهای خود را خم کنید و از خم‌شدن ناگهانی کمر و بلندشدن ناگهانی بپرهیزید. بلندکردن اجسام سنگین می‌تواند باعث کشیدگی و گرفتگی عضلات یا پارگی رباط‌های بین مهره‌ای و یا شانه‌ای شود. این آسیب‌ها می‌توانند باعث درد در ستون فقرات و یا کتف‌ها شوند.  سعی کنید تکنیک‌های صحیح بلندکردن اجسام سنگین را بیاموزید و به هنگام کارکردن آن‌ها را به کار بگیرید تا آسیب وارده به کتف‌ها و ستون فقرات خود را به حداقل برسانید.

به‌کارگیری بیش از حد عضلات

گاهی شرکت در مسابقه‌ای دوستانه و یا حتی انجام کارهای روزانه به‌قدری سنگین می‌شوند که می‌توانند به‌راحتی شما را دچار آسیب‌های جدی کنند. رنگ‌آمیزی سقف خانه، کمک به یک دوست در جابه‌جایی منزل و یا شرکت در مسابقه والیبال نمونه‌هایی از فعالیت‌هایی هستند که می‌توانند قسمت بالایی کمر شما را بیش از آنچه که قبلاً انجام می‌دادید درگیر کنند و منجر به کشیدگی عضلانی و یا پارگی رباط‌ها شوند.

در رفتن دنده

این موضوع ممکن است کمتر شایع باشد؛ اما اگر دنده‌ای از جای خود خارج شده باشد می‌تواند به‌مرورزمان و با فشارهای مکرری که به آن وارد می‌شود، باعث ناهماهنگی و نابرابری در کتف‌ها شود. این موضوع نیز می‌تواند درد را در ناحیه پشت و کتف‌ها افزایش دهد و یا حتی گاهی نفس‌کشیدن را نیز دشوار کند.

بیماری قلبی

برخی از بیماری‌های قلبی می‌توانند به‌صورت درد در ناحیه کتف ظاهر شوند. به‌عنوان‌مثال، دیسکسیون آئورت. این عارضه یک وضعیت جدی و تهدید کننده زندگی است و زمانی رخ می‌دهد که بزرگ‌ترین شریان قلب دچار پارگی شود. این موضوع ممکن است باعث درد شدیدی شود که تا زیر تیغه‌های کتف نیز کشیده می‌شود. می‌تواند در زیر یا نزدیک تیغه شانه حرکت کند. حمله قلبی نیز به‌ویژه در زنان ممکن است به‌صورت احساس درد در قسمت بالای کمر و یا کتف‌ها، ظاهر شود.

شکستگی‌های ناشی از فشار

شکستگی‌های فشاری اغلب در قسمت‌های سینه‌ای و کمری ستون فقرات رخ می‌دهد و می‌تواند در اثر ضربات سنگین یا در نتیجه پوکی‌استخوان ایجاد شود. شکستگی فشاری در ستون فقرات زمانی اتفاق می‌افتد که یک استخوان مهره (معمولاً در قسمت بالای کمر) ضعیف شده و فشرده می‌شود. این موضوع می‌تواند منجر به کمردرد شود. این کمردرد با استراحت اندکی بهبود می‌یابد؛ اما قسمتی که دچار شکستگی شده است ممکن است به لمس حساس باشد. شکستگی‌های فشاری بیشتر در اثر پوکی‌استخوان و در افراد مسن ایجاد می‌شود.

کلام آخر

موارد گفته شده در بالا دلایل احتمالی درد در کتف‌ها است؛ اما این فهرست لزوماً فهرست کاملی نیست، اما امیدواریم نقطه شروع خوبی برای شما در شناسایی دردتان باشد و به شما کمک کند تا رو به بهبودی قدم بردارید. توجه داشته باشید که هر دردی در کمر یا شانه و یا کتف‌های شما که چند هفته به طول بینجامد و یا فعالیت‌های روزانه شما را دچار اختلال کند، باید توسط پزشک ارزیابی شود. همچنین اگر درد شما شدید است و یا با سایر علائم مانند سردرد، گزگز، ضعف و یا حالت تهوع همراه است، فوراً به پزشک مراجعه کنید.

فیزیوتراپی دیسک کمر و گردن؛ به تمام تدابیر و اقدامات پزشکی گفته می شود که به وسیله تکنیک ها و متد های رایج در فیزیوتراپی انجام می شوند. هدف از انجام فیزیوتراپی، بهبود و اصلاح ساختارهای گردن و کمر است. مهم ترین ویژگی این تکنیک ها، عدم به کارگیری روش های تهاجمی مثل جراحی است. با انجام فیزیوتراپی دیسک گردن و کمر، درد ها، اسپاسم و اختلالات حرکتی بهبود پیدا می کنند.

فیزیوتراپی دیسک کمر و گردن؛ انتخاب بیماران

در فیزیوتراپی دیسک کمر و گردن، نواحی که دچار آسیب شده، شناسایی و با کمک انواع متدهای درمانی، معالجه می شوند. در حقیقت فتق دیسک گردن یا کمر، شایع ترین نوع درد کمر یا گردن هستند که بیماران زیادی با آن دست و پنجه نرم می کنند. دیسک کمر یا گردن در نتیجه خارج شدن هسته دیسک از بین مهره ها به وجود می آیند. گاهی درد های ناشی از دیسک کمر یا گردن، عصب ها و کانال های نخاعی را تحت تاثیر قرار می دهند. برای درمان این عارضه ها روش های درمانی مختلفی وجود دارند؛ ولی فیزیوتراپی انتخاب اغلب بیماران است.

[sc name=”didar”][/sc]

تمرین های فیزیوتراپی دیسک کمر و گردن

در فیزیو تراپی دیسک کمر و گردن، می توان از برنامه های تمرینی برای تقویت عضلات، بافت ها و عملکرد بهتر کمر و گردن استفاده کرد. اغلب بیمارانی که به مراکز درمانی مراجعه می کنند، تحت نظر یک فیزیوتراپیست تمرین های تقویتی، قدرتی و کششی انجام می دهند. مزیت مهم این تمرین ها این است که می توان آنها را در منزل نیز به کار برد. در صورتی که شما نیز از آسیب دیدگی های کمر و گردن رنج می برید، انجام این تمرین ها را توصیه می کنیم.

• پیاده روی و دوچرخه سواری ارزان ترین تمرینی است که نیازی به پرداخت هزینه ندارید.
• انجام ورزش های مکنزی به ویژه تمرین های اکستانسوری (حرکات کششی) که به تقویت حرکت های ستون فقرات کمر و گردن کمک می کند.
• تمرینات مخصوص انعطاف پذیری مفاصل گردن و کمر
• تمرین های تقویتی عضلات که با هدف بهبود عملکرد عضلات گردن و کمر انجام می شوند و شامل ورزش های ایزومتریک و ایزوتونیک می باشد.  
• تمرین های کنترل کردن تعادل کمر و گردن

تمامی این ورزش ها در فیز یوتراپی برای دیسک کمر و گردن به کار می روند و اکثر بیماران با انجام آنها در کلینیک یا منزل، نتایج خوبی را گرفته اند.

مدالیته های پر کاربرد در فیزیوتراپی دیسک کمر و گردن

در کنار حرکات ورزشی، کششی و تقویتی، برای فیزیوتراپی دیسک کمر و گردن از تکنیک های دیگری نیز استفاده می شود که در درمان آسیب های گردن و کمر موثر هستند. این تکنیک ها بخشی از متد های مدرن در فیزیوتراپی است که با کمک حرکات دست فیزیوتراپیست های مجرب و حرفه ای و دستگاه های فیزیوتراپی انجام می پذیرند. مدالیته های پرکاربرد برای درمان دیسک گردن و کمر عبارت است از:

• الکتروتراپی با دستگاه تنس: یکی از پرکاربردترین روش های بهبود دیسک های کمری و گردنی الکتروتراپی است. این متد با انتقال پالس های الکتریکی، موجب ترشح ضد درد طبیعی بدن یعنی اندورفین شده و به تسکین درد کمک می کند.
• اولتراسوند یا امواج صوتی: انرژی فرا صوتی با نفوذ در عمیق ترین بافت های گردن و کمر، در تسکین درد و خون رسانی تاثیر دارد. گرمای ملایم تولید شده از این دستگاه موجب اکسیژن رسانی و خروج مواد زائد از بافت ها می شود.
• آب درمانی: هیچ چیز به اندازه انرژی آب در درمان آسیب های کمری و گردن موثر نیست. در فیزیوتراپی دیسک کمر و گردن، آب درمانی یک روش فوق العاده در بهبود عملکرد عضله ها است. 
• سرما و گرما درمانی: در دیسک گردن یا کمر معمولا دو پیامد التهاب و درد همیشه وجود دارد. با کمک سرما درمانی یا کرایوتراپی عضلات منقبض شده، التهاب گردن یا کمر کاهش پیدا می کند. با گرما درمانی نیز، با انبساط رگ های خونی، گردش خون بهتر شده، درد کاسته می شود.   
• منیپولیشن ستون فقرات: این روش جزئی از تکنیک های درمان دستی یا منوال تراپی (Manual Therapy) است. این تکنیک یک هنر تلقی می شود که برای درمان آسیب های ستون فقرات گردن و کمر به کار می رود. مهم ترین نکته ای که باید در به کارگیری این روش توجه کرد، این است که باید حتما توسط یک فیزیوتراپ بسیار کارکشته انجام شود. هدف کلی این تکنیک، کاهش درد و فشار از روی ستون فقرات است.
• نیدلینگ یا سوزن درمانی: در حال حاضر در فیزیوتراپی دیسک کمر و گردن، سوزن خشک یا نیدلینگ بین بیماران محبوبیت زیادی دارد. این تکنیک به تسکین درد و بهتر شدن حرکت های گردنی و کمری کمک می کند.
• لیزرتراپی: فیزیوتراپی دیسک کمر و گردن به شیوه لیزر تراپی با کمک لیزر کم توان و پرتوان انجام می شود. لیزر درمانی سلول ها را هدف قرار می دهد و به ترمیم بافت های گردن و کمر می پردازد.  

جمع بندی مطالب

بنا به دلایل مختلفی، افراد به انواع آسیب های کمر و گردن دچار می شوند که شایع ترین نوع آن، دیسک کمر و گردن است. مناسب ترین و مطمئن ترین روش درمانی، فیزیوتراپی دیسک کمر و گردن است. تکنیک ها و متد های درمانی مختلفی در فیزیوتراپی وجود دارد که برای بهبود آسیب های کمر و گردن توسط فیزیوتراپیست ها انجام می شوند. انتخاب هر کدام از این روش های درمانی به وضعیت بیمار و نظر متخصصین ارتباط دارد. مهم ترین تکنیک های پرکاربرد در فیزیوتراپی برای دیسک کمر و گردن عبارت است از: الکتروتراپی، تمرین های تقویت عضلات، لیزر درمانی، گرما درمانی، سرما درمانی، ورزش های کششی و اولتراسوند، تمرین های حفظ تعادل و آب درمانی

درد خفیف گردن و کمر یک بیماری نسبتا شایع است. بیشتر این دردها ممکن است به عنوان مزاحمت های جزئی در نظر گرفته شوند و احتمالاً ناشی از آسیب های ضربه ای (کوفتگی)، کشیده شدن عضلات و کشیدگی بیش از حد رباط ها هستند. این دردها در اکثر مواقع به راحتی با داروهای بدون نسخه (OTC)، کیسه یخ، کیسه آب گرم و استراحت قابل درمان هستند. یک تا دو هفته استفاده از درمان های محافظه کارانه اغلب برای تسکین این درد خفیف ستون فقرات مفید خواهد بود.خطرات دیسک گردن چیست؟ متأسفانه گاهی میلیون‌ها نفری که از درد گردن و کمر رنج می‌برند با بیماری مزمن و جدی‌تری دست و پنجه نرم می‌کنند: پارگی دیسک. برخی از مطالعات نشان می‌دهند که نیمی از آمریکایی‌های بالای 50 سال – و در کل یک سوم آمریکایی‌ها – از نوعی پارگی دیسک رنج می‌برند.

[sc name=”didar”][/sc]

دیسک چیست؟

ستون فقرات انسان، ستونی استخوانی متشکل از از 23 دیسک و 33 مهره است. مهره ها استحکام، ثبات و حفاظت ساختاری ستون فقرات را فراهم می کنند، در حالی که دیسک ها وظایف زیر را بر عهده دارند:

حفظ فاصله مناسب بین هر مهره

تراز کردن پویا و داینامیک کل ستون فقرات

به وجود آوردن انعطاف پذیری در سراسر بالا تنه

جذب ضربه ها و استرس های روزمره به هنگام راه رفتن، پریدن، دویدن و غیره

23 دیسک ستون فقرات با 23 مهره به صورت متناوب و روی همدیگر سوار شده اند. هشت مهره پایینی ستون فقرات با دو ساختار ساکروم و دنبالچه ادغام شده اند و هیچ دیسک بین مهره ای ندارند.

قسمت بیرونی دیسک ها (به نام فیبروز حلقوی) از غضروف ضخیم، انعطاف پذیر و لاستیکی ساخته شده است. این ماده از جنس همان بافت همبندی است که بینی و گوش های بیرونی و همچنین بافت های داخلی مفاصل شما را ساخته است و از آن ها محافظت می کند.

داخل هر دیسک ماده ای ژله مانند به نام هسته پالپوزوس وجود دارد. این ماده مایع غلیظی است که به دیسک اجازه می دهد ضربه های عمودی را به خوبی جذب کند

.

خطرات دیسک گردن و پارگی دیسک

در پزشکی، کلمه “پارگی” به این صورت تعریف می شود: “برآمدگی غیرطبیعی اندام بدن یا سایر بافت ها از طریق پارگی دیسک در غشای اطراف  عضله یا استخوان”.

پارگی دیسک دقیقاً به این صورت است: لایه بیرونی دیسک (آنولوس فیبروز) به اندازه کافی آسیب دیده یا پاره می شود و  مایع داخلی (نوکلئوس پالپوزوس) از محفظه مهر و موم شده خود خارج می شود.

درد ممکن است در داخل خود دیسک آسیب دیده (درد محوری)، خارج از دیسک (درد رادیکولار) و یا در هر دو محل ایجاد شود. در داخل دیسک، مایع تراوش شده به بیرون ممکن است اعصاب واقع در خود دیسک را به دلیل پروتئین های التهابی که هسته پالپوزوس را تشکیل می دهند، تحریک کند.

اگر ژل هسته پالپوزوس به طور کامل در خارج از دیسک پاره شود، ممکن است باعث فشار و تحریک روی اعصاب نخاعی شود که از کنار آن عبور می کنند. به این حالت فشردگی عصب می گویند.

پارگی دیسک بر اساس محل آسیب آن طبقه بندی می شود. استخوان‌های ستون فقرات به سه ناحیه اصلی گروه‌بندی می‌شوند (به یاد داشته باشید که 8 مهره پایانی به هم چسبیده‌اند و دیسکی ندارند) که مشخص می‌کند بیماری دیسک کجا رخ داده است.

دیسک های گردنی: در گردن (نخاع گردنی)، بین مهره های 1تا 7  قرار دارد. پارگی دیسک در این ناحیه معمولا بسیار شایع است.

دیسک های توراسیک: این ناحیه درپشت  قفسه سینه و یا وسط کمر (نخاعات سینه ای)، بین مهره های8 تا 20 ستون فقرات قرار دارد. پارگی دیسک بسیار نادر در بین این مهره ها اتفاق می افتد.

دیسک های کمری: این ناحیه در مرکز کمر، بین مهره های  21-تا 25 قرار دارد. این ناحیه  شایع ترین ناحیه ای است که دچار پارگی دیسک می شود.

شایع ترین علل پارگی دیسک

پایین کمر شایع ترین محل برای ایجاد پارگی دیسک است. این ناحیه از ستون فقرات به عنوان پایه تکیه گاه کل قسمت فوقانی بدن عمل می کند و بیشتر حرکات چرخشی و خم و راست شدن در ناحیه کمر اتفاق می افتد.

ستون فقرات گردنی یا گردن، یکی دیگر از مناطق رایج برای لغزش دیسک است. وزن سر انسان تقریباً پنج کیلو گرم است که به طور کامل توسط اولین مهره در بالای ستون فقرات حمایت می شود.

بالارفتن سن

همه دیسک‌ها در طول عمر مقداری تخریب  را تجربه می‌کنند. ژل داخلی دیسک با افزایش سن مقدار مشخصی آب را از دست می دهد و انعطاف پذیری آن کاهش می یابد و قابلیت بالشتکی خود را از دست می دهد. غضروفی که لایه بیرونی دیسک را تشکیل می دهد نیز در معرض “ساییدگی و پارگی” است و ممکن است با گذشت زمان این ساییدگی باعث یا نازک شدن دیسک شود و آن را در برابر استرس هایی که می تواند منجر به پارگی و پارگی شود آسیب پذیرتر کند.

جراحت

هر گونه فعالیت بدنی که فشار زیادی به کمر شما وارد کند ممکن است باعث پارگی دیسک شود. مثلا:

بلند کردن یک جسم خیلی سنگین

بلند کردن نادرست یک جسم

حرکات پیچشی سریع یا خشن، مانند تکل سخت به پهلو در فوتبال، یا افتادن و پیچیدن همزمان

وادار کردن گردن یا بالاتنه به چرخش یا پیچش بیش از حد توانایی خود؛ به عنوان مثال، انجام تمرینات چرخشی تنه با وزنه های سنگین

مشاغل فیزیکی:  شغل یا سطح فعالیت عمومی شما می تواند خطر ابتلا به پارگی دیسک را افزایش دهد. مشاغل یا سرگرمی‌هایی که از نظر جسمی به بلند کردن مکرر، خم شدن، پیچاندن، کشیدن یا هل دادن نیاز دارند، می‌توانند ساییدگی و پارگی ستون فقرات شما را افزایش دهند. پیروی از دستورالعمل‌های ایمنی می‌تواند خطر آسیب‌دیدگی شما را کاهش دهد، اما بسیاری از مشاغل یا ورزش‌های سخت‌گیرانه همچنان روند انحطاط طبیعی ستون فقرات شما را تسریع می‌کنند..

جنسیت

وقتی جوان هستید، ستون فقرات شما انعطاف پذیرتر است. با گذشت سال ها، استخوان های مهره های شما شکننده تر می شوند و دیسک های مهره های شما سفت می شوند. این فرآیند به عنوان دژنراسیون دیسک شناخته می شود و علت اصلی پارگی دیسک است. همه افراد با افزایش سن دچار انحطاط دیسک می شوند و داشتن سابقه خانوادگی این بیماری ممکن است به معنای علائم شدیدتر باشد.

مردان نیز بیشتر از زنان به پارگی دیسک مبتلا می شوند. در واقع، مردان بین 20 تا 50 سال در معرض بیشترین خطر ابتلا به پارگی دیسک هستند.

وزن بدن

ستون فقرات شما از کل قسمت بالایی بدن شما پشتیبانی می کند، بنابراین جای تعجب نیست که وزن بدن شما بر خطر پارگی دیسک تأثیر بگذارد. اگر اضافه وزن دارید، خطر پارگی دیسک و کمردرد ممکن است برای شما  بیشتر باشد. به این دلیل که وزن اضافی فشار بر ستون فقرات شما را افزایش می دهد.

سیگار کشیدن

کشیدن سیگار با افزایش خطر پارگی دیسک مرتبط است. کارشناسان بر این باورند که سیگار میزان اکسیژن دریافتی دیسک‌های ستون فقرات را کاهش می‌دهد، که ممکن است باعث انحطاط سریع‌تر و افزایش خطر پارگی در طول زمان شود.

علائم پارگی دیسک

پارگی دیسک بیشتر در قسمت تحتانی کمر و گردن (ستون فقرات گردنی) دیده می شود. علائم شما ممکن است بسته به علت و محل آسیب شما متفاوت باشد، اما علائم معمولاً عبارتند از:

کمر درد

گردن درد

بی حسی

سختی و خشکی

گز گز یا احساس سوزن سوزن شدن

اگر پارگی دیسک کمر دارید، ممکن است در باسن، ساق یا پاهای خود احساس بی حسی و گزگز داشته باشید. اگر پارگی دیسک شما در گردن شما باشد، علائم ممکن است بر شانه ها، سینه، بازوها یا دستان شما تاثیر بگذارد.

عوامل خطرآفرن برای پارگی دیسک گردن

خطر ابتلا به پارگی دیسک با افزایش سن افزایش می یابد. برخی تخمین‌ها نشان می‌دهند که پارگی دیسک گردن در سنین 30 تا 50 سالگی به احتمال زیاد ایجاد می‌شود. اکثر مطالعات نشان داده‌اند که مردان در معرض خطر بیشتری برای پارگی دیسک گردن هستند،  اما یک مطالعه اخیر نشان می‌دهد که زنان ممکن است در معرض خطر بیشتری باشند.

میزان پارگی دیسک گردن در جمعیت بالغ بین 5/0 تا 2 درصد تخمین زده شده است. اگرچه، بسیاری از موارد پارگی دیسک گردن ممکن است تشخیص داده نشود و برآوردها ممکن است بر اساس جمعیت متفاوت باشد.

چه زمانی پارگی دیسک گردن جدی است؟

به ندرت، علائم و نشانه‌های پارگی دیسک گردن ممکن است به‌تدریج بدتر و در نهایت تثبیت شوند و اکثر این موارد خود به خود برطرف می شوند. اگر ریشه عصب گردنی در حالت فشرده یا ملتهب باقی بماند، ممکن است گزگز، بی حسی و یا ضعف در بازو پیشرفت کند. به طور مشابه، اگر طناب نخاعی توسط پارگی دیسک گردن فشرده یا ملتهب شود، ممکن است مشکلاتی در راه رفتن، هماهنگی و یا  کاهش کنترل مثانه یا روده وجود داشته باشد. این نوع نقایص عصبی نیاز به مراقبت فوری پزشکی دارند تا از بدتر شدن یا دائمی شدن آنها جلوگیری شود.

احساس سوزش در پشت قفسه سینه می تواند ناشی از آسیب، التهاب یا بیماری های دیگر باشد. علت این درد ممکن است ناشی از استرس های وارد شده به بدن نیز باشد. درمان سوزش پشت قفسه سینه  به علت به وجود آمدن آن بستگی دارد.در ادامه آنچه شما باید در مورد علت سوزش پشت قفسه سینه بدانید را با یک دیگر بررسی می کنیم. مواردی مانند علل، علائم و گزینه های درمانی.

درد های مرتبط با ستون فقرات، یکی از شایع ترین بیماری های ایالات متحده است و دلیل اصلی مراجعه به پزشک و غیبت روزهای کاری محسوب می شود.  برخی از افراد دردهایی مبهم، انتشاری و یا سوزشی در پشت قفسه سینه خود احساس می کنند.  این دردها می تواند ناشی از:

یک جراحت

التهاب

فشار عضلانی

و علت های دیگر باشد.

[sc name=”didar”][/sc]

علائم سوزش پشت قفسه سینه

درد سوزشی با سایر انواع کمردرد متفاوت است. برخی از افراد آن را به عنوان یک احساس خارش، سوزش یا یک شوک الکتریکی که بین کتف ها یا سمت راست یا چپ ستون فقرات احساس می شود، توصیف می کنند.

علائم دیگری نیز می تواند همراه با احساسسوزش پشت قفسه سینه اتفاق بیافتد. همچنین ممکن است گردن درد یا دردی را تجربه کنید که به موارد زیر کشیده می شود:

قسمت های داخلی بازو ها

قفسه سینه

این درد حتی می تواند دامنه حرکتی و تحرک شما را محدود کند.

علت سوزش پشت قفسه سینه چیست؟

در اینجا نگاهی به چند علت رایج سوزش پشت قفسه سینه خواهیم داشت:

استرس

عوامل مختلفی می توانند باعث استرس شوند مانند:

شغل

خانواده

سلامتی

فشار مالی

استرس نه تنها باعث ناراحتی های روحی روانی  می شود، بلکه می تواند از نظر جسمی نیز بر شما تأثیر بگذارد.

برخی افراد زمانی که استرس دارند دچار سردرد می شوند و برخی دیگر کمردرد را تجربه می کنند.

استرس همچنین می تواند باعث تنش عضلانی شود. این موضوع می تواند منجر به درد یا احساس سوزش مداوم بین کتف ها و اطراف گردن شود.

کشیدگی عضلانی

آسیب دیدگی کمر یا استفاده بیش از حد از عضلات نیز می تواند باعث سوزش پشت قفسه سینه شود. این موضوع  می تواند بعد از:

بلند کردن اجسام سنگین

حرکات ناگهانی

ورزش کردن

سایر آسیب های کمر اتفاق بوفتد.

کشیدگی عضلانی می تواند در هر جایی از پشت شما رخ دهد، مانند بین کتف ها ،در سمت راست یا چپ ستون فقرات.

گاهی اوقات، کشش عضلانی می تواند به درد در قفسه سینه شما منجر شود. این نوع درد اغلب پس از آسیب کمر یا سایر فعالیت‌های شدید ایجاد می‌شود و علائم ممکن است با فشار مکرر بدتر شوند.

انحراف  ستون فقرات

انحراف ستون فقرات یکی دیگر از دلایل احتمالی احساس سوزش پشت قفسه سینه است. عواملی که در انحراف ستون فقرات نقش دارند عبارتند از:

آسیب هایی مانند سقوط یا تصادف رانندگی

وضعیت بدنی نامناسب

خوابیدن در وضعیت نادرست

حرکات تکراری

ممکن است به دلیل انحراف ستون فقرات در بین کتف ها یا گردن درد احساس کنید

پارگی دیسک

دیسک ها بالشتک های لاستیکی در بین مهره ها (استخوان ها) در ستون فقرات شما هستند. این دیسک ها زمانی که از موقعیت خود خارج می شوند و عصب را فشرده می کنند دچار پارگی می شوند

درد معمولا در قسمت پایین کمر شما اتفاق می افتد، اما گاهی ممکن است آن را در قسمت بالای کمر نیز احساس کنید. شما می توانید سوزش را در سمت راست یا چپ کمر و همچنین در اطراف گردن خود احساس کنید.

گاهی این درد ممکن است علائم دیگری نیز داشته باشد، مانند ضعف عضلانی و اسپاسم عضلانی. برخی از پارگی دیسک‌ها پس از ضربه ایجاد می‌شوند مانند:

سقوط

تصادف

حرکت های ناگهانی

اما پارگی دیسک نیز می تواند بدون دلیل ظاهری و  به علت بالا رفتن سن و ساییدگی ایجاد شود.

بیماری های روماتیسمی

شرایط روماتیسمی زیر می تواند بر کمردرد شما تأثیر بگذارد:

آرتروز

لوپوس

پلیمیالژیا روماتیکا

سایر بیماری های خود التهابی می توانند نواحی زیر را تحت تاثیر قرار دهند:

مفاصل

تاندون ها

ماهیچه ها

استخوان ها در سراسر بدن  از جمله کمر

سیستم ایمنی بیش فعال باعث ایجاد شرایط فوق می شود. در این حالت، سیستم ایمنی به اشتباه بافت سالم بدن را هدف قرار می دهد که باعث پاسخ التهابی مزمن می شود.

التهاب می‌تواند باعث کوفتگی، درد شدید و همچنین احساس سوزش در سمت راست یا چپ بالای کمر و بین کتف ها شود..

خارهای استخوانی

این خارها، توده های استخوانی هستند که بر روی لبه استخوان به دلیل آسیب مفصل ایجاد می شوند. خارهای استخوانی روی ستون فقرات می توانند اعصاب را تحت فشار قرار دهند. این خارها باعث ایجاد موارد زیر در قسمت بالای کمر شما می شوند:

ضعف

بی حسی

احساس سوزش

خارهای استخوانی روی ستون فقرات می توانند باعث گردن درد و درد قفسه سینه شوند.

تنگی کانال نخاعی

تنگی کانال نخاعی باریک شدن کانال نخاعی شما یا فضاهای درون ستون فقرات است. این باریک شدن همچنین به اعصاب فشار وارد می کند و باعث کمردرد می شود. تنگی کانال نخاعی اغلب باعث درد بالای کمر و گردن می شود که به قفسه سینه شما می رسد.

تومورهای ستون فقرات

تومورهایی که روی ستون فقرات شما ایجاد می‌شوند نیز می‌توانند باعث ایجاد احساسسوزش پشت قفسه سینه و  بین کتف ها شوند. بسته به محل تومور، ممکن است در گردن خود نیز احساس درد کنید.

تومورهای ستون فقرات می توانند بدخیم یا خوش خیم باشند و علائم دیگری نیز ایجاد کنند. این علائم شامل:

ضعف عضلانی

مشکل در راه رفتن

ناتوانی در احساس گرما یا سرما  می باشد.

نحوه درمان سوزش پشت قفسه سینه

بسته به شرایط، راه های مختلفی برای درمان سوزش پشت قفسه سینه وجود دارد.

داروهای  مسکن

مسکن های بدون نسخه زیر ممکن است به کاهش التهاب و توقف احساس سوزش کمک کنند:

داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs)

ایبوپروفن

ناپروکسن سدیم

اگر درد شما به داروهای بدون نسخه پاسخ ندهد، پزشک ممکن است یک داروی تجویزی یا یک کرم موضعی دیگر را توصیه کند. داروهای تجویزی می تواند شامل موارد زیر باشد:

شل کننده های عضلانی

مواد افیونی

کورتیکواستروئیدها( کورتون ها)

داروهای تجویزی و کرم‌های موضعی می‌توانند کمردرد ناشی از موارد زیر را تسکین دهند:

صدمات

رگ به رگ شدن عضلات

پارگی دیسک

تنگی کانال نخاعی

عوارض آرتریت

خارهای استخوانی

پزشک شما می تواند کورتیکواستروئیدها را به صورت تزریقی و یا  خوراکی تجویز کند.

فیزیوتراپی

اگرچه دارو می تواند التهاب و احساس سوزش را تسکین دهد، اما ممکن است بسته به شرایط زمینه ای به درمان های دیگری نیز  نیاز داشته باشید. به عنوان مثال، فیزیوتراپی می تواند به بهبود وضعیت شما در موارد زیر کمک کند:

انعطاف پذیری

قدرت

دامنه حرکت

مهم است بدانید که درمان‌های غیرجراحی ممکن است شرایط زیر را بهبود نبخشند:

پارگی دیسک

تنگی کانال نخاعی

خارهای استخوانی

در موارد فوق، ممکن است برای از بین بردن فشار عصبی و کاهش علائم کمردرد به جراحی نیاز داشته باشید.

آرامش

وقتی استرس باعث کمردرد و گردن درد می شود، یادگیری نحوه کنار آمدن با استرس ممکن است به شما کمک کند احساس بهتری داشته باشید. این موارد می تواند شامل:

تعیین انتظارات واقع بینانه

دانستن محدودیت های خود

افزایش فعالیت بدنی

استراحت ذهنی

اگر نمی توانید به طور طبیعی استرس را کاهش دهید، بهتر است با پزشک خود در مورد داروهای ضد اضطراب صحبت کنید

درمان های خانگی برای سوزش پشت قفسه سینه

اگرچه داروهای بدون نسخه و تجویزی می توانند احساس سوزش در قسمت فوقانی کمر شما را تسکین دهند، ممکن است درمان های خانگی را ترجیح دهید:

درمان با سرما یا گرما:  برای درد حاد ناشی از آسیب یا کشیدگی عضلانی، سرما درمانی ممکن است به کاهش التهاب کمک کند. یک کیسه یخ را در یک حوله بپیچید و سپس حوله را به پشت و گردن خود بمالید. سرما درمانی را هر بار بیش از 20 دقیقه اعمال نکنید. اگر کمردرد مزمن دارید، گرما درمانی ممکن است موثرتر باشد. می تواند عضلات شما را آرام و شل کند و گردش خون را افزایش دهد. کیسه آب گرم را هر بار بیش از 15 تا 20 دقیقه استفاده نکنید.

به اندازه کافی خوابیدن: کمبود خواب می تواند سطح استرس شما را افزایش دهد و سوزش پشت قفسه سینه را بدتر کند. حداقل 7 تا 9 ساعت خواب در هر شب را هدف قرار دهید. یک محیط خواب راحت ایجاد کنید و از فعالیت های تحریک کننده قبل از خواب خودداری کنید مانند ورزش کردن و یا  بازی های ویدیویی.

ورزش:  افزایش فعالیت بدنی می تواند گردش خون را بهبود بخشد، عضلات کمر شما را تقویت کند و التهاب را کاهش دهد. این موضوع می تواند کمردرد خفیف تا متوسط را کاهش دهد. حداقل 5 روز در هفته 30 دقیقه فعالیت بدنی سبک را هدف قرار دهید.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

برخی از کمردردها ممکن است به خودی خود با داروهای خانگی و داروهای بدون نسخه در عرض چند روز یا چند هفته بهبود یابد

هر کمردردی که پس از چند هفته  بهبود نیابد یا بدتر شود، برای درمان آن باید به پزشک مرجعه نمود و از تست های تشخیصی مانند اشعه ایکس یا ام آر آی برای تعیین علت اصلی درد استفاده کرد و سپس یک دوره درمانی موثر را در پیش گرفت.

هنگامی که کودک شما با احساس کمر درد به سراغ شما می آید، چندین نکته وجود دارد که باید آن ها را در نظر بگیرید. البته توجه به این نکته نیز ضروری است که در موارد نادر، کمردرد ممکن است نشانه ای از یک بیماری زمینه ای جدی باشد که نیاز به مراقبت فوری پزشکی دارد. اما معمولا کمردرد در کودکان و نوجوانان با افزایش سن، ممکن است افزایش یابد و به طور معمول دختران را بیشتر از پسران مبتلا می کند.

در این مقاله قصد داریم تا اطلاعات جامعی در مورد کمردرد در کودکان و نوجوانان، از جمله علل احتمالی، ملاحظات تشخیصی، و گزینه‌های درمانی را در اختیار شما قرار دهیم تا به شما والدین عزیز کمک کنیم تا شرایط فرزند خود را بهتر درک نموده و برای آن اقدامات درمانی مناسب را در نظر بگیرید. پس با ما همراه باشید.

[sc name=”didar”][/sc]

عوامل خطر آفرین برای کمردرد در کودکان و نوجوانان

شایع ترین عوامل خطر آفرین برای کمردرد در کودکان و نوجوانان شرکت در فعالیت های بدنی است. از دیگر عومال خطر آفرین می توان به چاقی، سبک زندگی بی تحرک، سابقه خانوادگی کمردرد، سیگار کشیدن و یا استرس های روانی اشاره نمود. به عنوان مثال، کودکان و نوجوانان با سابقه خانوادگی کمردرد تقریباً دو برابر بیشتر در معرض خطر کمردرد در مقایسه با همتایان خود قرار دارند. شواهد حاکی از آن است که کسانی که در دوران کودکی دچار کمردرد می شوند، در بزرگسالی نیز در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به کمردرد هستند.

همچنین کودکانی که در سنین مدرسه از کمردرد شکایت می کنند ممکن است بیشتر در معرض مشکلات روانی-اجتماعی و ناراحتی های روحی و عاطفی قرار گیرند.

علائم شایع کمردرد در کودکان و نوجوانان

بسته به اینکه علت بروز کمر درد چه می تواند باشد، ناحیه درد در کمر هم می تواند متفاوت باشد. درد ممکن است محدود به ناحیه‌ای از کمر باشد یا ممکن است کل ناحیه فوقانی و یا تحتانی کمر را شامل شود. علل شایع و خوش خیم کمردرد در کودکان و نوجوانان به طور کلی دارای ویژگی های زیر است:

• در دوران کودکی و نوجوانی، در مراحل اولیه، کمردرد معمولاً با شدت پایین رخ می‌دهد و کمتر از یک هفته طول می‌کشد
• معمولاً میزان عود کمردرد در این گروه سنی خاص زیاد است.
• به طور معمول درد با شدت بیشتری دوباره عود می کند.
• ممکن است باعث محدودیت هایی در انجام فعالیت های روزانه، غیبت در روزهای مدرسه و کاهش یا ترس از انجام فعالیت بدنی وجود داشته باشد.

انواع کمردرد در کودکان و نوجوانان

کمردرد بسته به عامل ایجاد کننده آن می تواند درد های زیر را در کودک و یا نوجوان ایجاد کند:

درد حاد: در صورت آسیب، ضربه، شکستگی مهره یا صفحه رشد مهره‌ها یا پارگی دیسک ممکن است دردی تیز، کوبنده و یا دردی منتشر شونده در کمر ایجاد شود.

درد مزمن: این درد نوعی دردی مداوم است، دردی که می آید و می رود، یا درد مربوط به وضعیت بدن که ممکن است به دلیل اسپوندیلوآرتروپاتی های التهابی، مسائل روانی یا مشکلات رشدی مانند بیماری شوئرمن رخ دهد

دردی که با حرکت ستون فقرات بدتر می شود: فلکشن (خم شدن به جلو) فشار را بر قسمت جلوی استخوان‌های ستون فقرات افزایش می‌دهد. این درد ناشی از شرایطی مانند پارگی دیسک، التهاب دیسک، استئومیلیت یا تومور های نخاعی است. اکستنشن (خم شدن به سمت عقب) ستون فقرات باعث افزایش فشار روی قسمت خلفی و پشتی استخوان‌های ستون فقرات، از جمله مفاصل فاست می‌شود. یک ضایعه یا آسیب، مانند استئومای استئوییدی، استئوبلاستوم یا اسپوندیلولیز در این ناحیه می‌تواند باعث درد در حین خم شدن به عقب شود.

درد های شبانه و مکرر که کودک را از خواب بیدار می‌کند: معمولاً با تومورها یا عفونت‌هایی مانند استئومیلیت، التهاب دیسک، استئومای استوئیدی، استئوبلاستوم، کیست استخوان، لوسمی یا تومورهای نخاعی همراه است.

کوله پشتی و کمر درد

شواهدی وجود دارد که نشان می دهد کوله پشتی های سنگین ممکن است باعث کمردرد در کودکان شوند. معمولاً حمل کوله پشتی های سنگین روی یک شانه ممکن است باعث کشیدگی عضلات ناحیه کمر به منظور جبران وزن ناهموار می شود و در نتیجه درد موضعی یا یک طرفه در شانه و قسمت بالای کمر ایجاد می کند. همچنین کوله پشتی های سنگین ممکن است عضلات گردن را تحت فشار قرار دهند و منجر به درد در کمر، شانه و بازو شوند. بارگیری نادرست کوله پشتی و خم شدن به جلو در حین راه رفتن می تواند وزن را به طور نامناسب در داخل کیف توزیع کند و باعث فشار بر عضلات پشت شود.

در هر سال تحصیلی میلیون ها کودک و نوجوان با کوله های سنگین راهی مدرسه می شوند و مسیر بین خانه و مدرسه را با این کوله ها طی می کنند. به همین علت والدین باید توجه داشته باشند که کوله نامناسب و سنگین می تواند فشار بیش از حدی به کمر وارد کند و همین موضوع می تواند باعث کمر درد در کودکشان شود

وزن سنگین حمل شده در کوله پشتی می تواند:

• انحنای طبیعی در قسمت میانی و پایین کمر را دچار اختلال کند و باعث کشیدگی عضلات و تحریک مفاصل ستون فقرات و قفسه سینه شود.
• منجر به گرد شدن شانه ها شود
• باعث خم شدن فرد به جلو، کاهش تعادل و افزایش خطر زمین خوردگی شود.

معمولاً حمل کوله پشتی روی یک شانه باعث می شود تا عضلات برای جبران وزن تحت فشار قرار گیرند. در نتیجه این بار اضافی ستون فقرات تمایل به خم شدن به سمت مخالف پیدا می کند و این موضوع می تواند به قسمت میانی کمر، دنده ها و قسمت پایین کمر در یک سمت، فشار بیشتری وارد آورد. این نوع عدم تعادل عضلانی می تواند در کوتاه مدت باعث کشیدگی عضلانی، اسپاسم عضلانی و کمردرد شود. در صورت عدم اصلاح، بروز مشکلات کمر در آینده را سرعت بخشد.

در واقع طبق بررسی های به عمل آمده، حمل کوله پشتی های سنگین یا حمل آن به صورت یک طرفه، یکی از علل شایع کمردرد در کودکان و نوجوانان است. البته هنوز هیچ مدرکی مبنی بر اینکه تغییر شکل ساختاری ستون فقرات می تواند در اثر استفاده از کوله پشتی ایجاد شود وجود ندارد.

کمردرد در کودکان و نوجوانان را در اولین فرصت بررسی کنید!

هر گونه شکایت کودک یا نوجوان در مورد کمردرد حاد یا کمردرد مزمن توسط پزشکان اطفال جدی گرفته می شود و معمولاً با مشاوره دقیقی که شامل بررسی تاریخچه پزشکی کودک، معاینه فیزیکی عمیق و بررسی روانشناختی است، پیگیری می شود. اگر تاریخچه پزشکی و معاینه فیزیکی، نشان دهنده یک بیماری زمینه ای باشد، ممکن است آزمایشاتی برای بررسی های بیشتر تجویز شود. این آزمایش‌ها معمولاً شامل آزمایش‌های خون و انجام عکس های رادیوگرافی است که برای بررسی بیشتر صورت می گیرد.

چه زمانی کمر درد در کودکان و نوجونان جدی است؟

کمردرد، به ویژه درد شدید در ناحیه کمر در کودکان زیر 10 سال و به ویژه در افراد کمتر از 4 سال، باید به عنوان یک پرچم قرمز برای پاتولوژی های جدی زمینه ای در نظر گرفته شود، که ممکن است به علت های زیر بروز کرده باشد:

شکستگی مهره

تومورهای ستون فقرات

بیماری های عفونی

سندرم دم اسبی ستون فقرات

تومورها و شکستگی های ستون فقرات ممکن است با علائم دیگری مانند خستگی، خشکی در ستون فقرات پس از بیدار شدن در صبح، کاهش وزن، کاهش اشتها، تب ویا حساسیت موضعی در ستون فقرات همراه باشد. درد شبانه، دردی که کودک را از خواب بیدار می کند و درد در هنگام استراحت با وجود تومورهای ستون فقرات مرتبط باشد.

کمردرد مرتبط با سندرم دم اسبی ممکن است باعث علائم پیشرونده مانند علائم درد سیاتیک و بی اختیاری روده و یا مثانه شود.

کلام آخر

کمردرد خفیف تا متوسط در کودکان و نوجوانان ممکن است به دلیل ضربه مستقیم و ناگهانی به کمر یا در نتیجه زمین خوردن (مانند هنگام بازی در زمین بازی یا شرکت در ورزش) رخ دهد و معمولاً در عرض چند روز برطرف می شود. خودمراقبتی و/یا داروهای بدون نسخه. کمردرد مداوم، پیشرونده و/یا شدید ممکن است نشان دهنده یک وضعیت پزشکی جدی باشد و توصیه می شود فوراً از کمک پزشکی استفاده کنید.