احتمالاً شنیده‌اید که نشستن زیاد با سیگارکشیدن برابر است. تحقیقات نشان می‌دهد که نشستن در بیشتر روز خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی عروقی و دیابت را افزایش می‌دهد. متأسفانه، در زندگی امروزه همه ما به‌نوعی درگیر این وضعیت بدنی هستیم و ممکن است ساعاتی طولانی در طی روز را مجبور به نشستن باشیم. اما نشستن صحیح در محل کار برای وضعیت بدنی خوب چیست ؟

ازآنجایی‌که فناوری ما را به رایانه و دستگاه‌های الکترونیکی وابسته کرده است، تعداد زیادی از انسان‌ها نسبت به قبل برای مدت طولانی‌تری مجبور به نشستن هستند و این موضوع می‌تواند عواقب بدی را برای سلامتی ما به دنبال داشته باشد.

اگر نمی‌توانیم محیط کاری خود را با محیط کاری فعال‌تری عوض کنیم، تنها راه‌حلی که برای بهبود سلامت ما وجود خواهد داشت تنها یک جمله است: درست بنشینیم!

برای جلوگیری از اثرات نامطلوب یک‌عمر نشستن، برای یادگیری نحوه یافتن و حفظ وضعیت بدنی خوب، به شما توصیه می‌کنیم ادامه مطلب را بخوانید. به‌علاوه، اگر می‌خواهید از استخوان‌های خود برای آینده محافظت کنید، باید بدانید کدام ابزارها واقعاً ارزش پول صرف‌کردن را دارند.

نشستن صحیح در محل کار برای وضعیت بدنی خوب چیست؟

برای یافتن وضعیت مطلوب نشستن باید چند مرحله ساده را دنبال کنید. هر بار که می‌نشینید، به‌سرعت این مراحل را تکرار کنید تا به بدن خود کمک کنید تا در بهترین موقعیت خود قرار گیرد.

ابتدا با نشستن در انتهای صندلی خود شروع کنید. شانه‌ها و گردن خود را به سمت جلو بچرخانید و در حالت کاملاً خمیده قرار بگیرید. سپس، به‌آرامی سر و شانه‌های خود را به سمت بالا بکشید تا در حالت نشسته قرار گیرند. کمر خود را به سمت جلو فشار دهید و انحنای ستون فقرات خود را برجسته کنید. در این وضعیت احتمالاً احساس ناراحتی خواهید کرد، اما آن را برای چند ثانیه نگه دارید.

وقتی این وضعیت نشستن را کمی رها کنید، در یک وضعیت خوب نشسته‌اید. خود را به صندلی بچسبانید تا جایی که پشتتان به صندلی و باسنتان در انتهای صندلی قرار بگیرد.

اکنون که پشت خود را در وضعیت خوبی قرار داده‌اید، باید به عوامل دیگری که بر وضعیت بدن شما تأثیر می‌گذارند، توجه کنید، از محل قراردادن پاها تا فاصله صفحه‌نمایشتان شما.

کمر خود را حمایت کنید

صندلی‌های ارگونومیک برای حمایت مناسب از بدن شما و کاهش استرس و اصطکاک روی استخوان‌ها و عضلات در هنگام نشستن طراحی شده‌اند. این صندلی‌ها می‌توانند بسیار گران باشند. اگر آمادگی انجام آن سرمایه‌گذاری را ندارید، نگران نباشید. می‌توانید چیزهای دیگری را امتحان کنید.

اگر صندلی اداری شما تکیه‌گاه کمر ندارد، یک حوله کوچک بردارید و آن را لوله کنید. یک بالش کوچک نیز همین کار را خواهد کرد. پس از یافتن وضعیت مناسب روی صندلی خود، به عقب برگردید، حوله یا بالش را بین صندلی و کمر خود قرار دهید. این وسیله پشتیبانی باید به شما در حفظ وضعیت بدنی خوب کمک کند. اگر حوله یا بالش بیش از حد بزرگ باشد، ممکن است باعث شود تا ستون فقرات خود در موقعیتی نامناسب قرار دهید و این موضوع می‌تواند باعث بدتر شدن وضعیت کمر شما شود، پس به این موضوع توجه کنید.

همچنین می‌توانید بالش‌های مخصوص کمر مانند بالشتک کمری فوم مموری را خریداری کنید. این دستگاه‌ها تکیه‌گاه کمر را در صندلی شما مهیا می‌کنند و نیازی به سرمایه‌گذاری روی صندلی جدید ندارید.

صندلی خود را تنظیم کنید

صندلی خود را به سمت بالا یا پایین حرکت دهید تا زمانی که پاهایتان با زمین موازی شده و زانوهایتان با باسنتان هم‌تراز شوند. بازوهای شما نیز باید موازی با زمین باشند.

پاهای شما باید روی زمین قرار بگیرد. اگر این‌طور نیست، از یک تکیه‌گاه پا برای بالابردن پاهای خود استفاده کنید تا زمانی که در این وضعیت قرار بگیرید.

آرنج‌های خود را در کنار خود قرار دهید و بازوهای خود را به شکل L دراز کنید. بازوهایی که خیلی دور از بدن شما کشیده شده‌اند می‌توانند به عضلات بازوها و شانه‌های شما فشار وارد کنند.

پاهای خود را روی زمین بگذارید

اطمینان حاصل کنید که وزن بدن شما به طور مساوی در سراسر باسن شما توزیع شده است. زانوهایتان را با زاویه 90 درجه خم کنید و مطمئن شوید که زانوهایتان یا با باسنتان هم تراز هستند یا کمی پایین‌تر.

پاهای شما باید صاف روی زمین باشد. اگر کفش‌های پاشنه‌دار می‌پوشید، درآوردن آنها ممکن است برای شما احساس راحت‌تری به دنبال داشته باشد. اگر پاهای شما نمی‌توانند به زمین برسند، از تکیه‌گاه پا استفاده کنید. تکیه‌گاه‌های ارگونومیک قابل‌تنظیم پا به شما این امکان را می‌دهد تا زاویه شیب و ارتفاعی را پیدا کنید که برای تراز وضعیت طبیعی بدن شما مناسب است.

هنگام نشستن پا روی پا نیندازید این وضعیت می‌تواند جریان خون را در پاهای شما کاهش دهد و همچنین باعث کشیدگی عضلانی در بدن شما شود.

صفحه‌نمایش خود را در سطح چشم نگه دارید

در وضعیت نشسته، صفحه را جوری تنظیم کنید که مستقیماً در مقابل شما قرار داشته باشد. بازوی خود را دراز کنید و مانیتور را آنقدر تنظیم کنید که به اندازه یک بازو با شما فاصله داشته باشد.

بعد از آن، باید ارتفاع مانیتور را تنظیم کنید. صفحه‌نمایش کامپیوتر شما نباید بیش از 5 سانت از سطح چشم شما بالاتر باشد. مانیتورهای کامپیوتری که خیلی پایین یا خیلی بالا هستند می‌توانند گردن و چشم شما را تحت فشار قرار دهند.

استفاده از کتاب های قطور راه آسانی برای تنظیم ارتفاع مانیتور شماست. اگر چیزی رسمی‌تر می‌خواهید، پایه میز مانیتور وسیله‌ای ساده است که می‌تواند در این زمینه به شما کمک کند.

صفحه کلید خود را به درستی قرار دهید

صفحه کلید شما باید مستقیماً در مقابل رایانه شما قرار گیرد. بین لبه کیبورد و میز 10 تا 15 سانتی متر فاصله بگذارید تا مچ‌هایتان هنگام تایپ فضایی برای استراحت داشته باشند.

اگر صفحه‌کلیدتان بلند است و برای تایپ باید مچ‌هایتان را با زاویه‌ای نامناسب کج کنید، به دنبال یک تکیه‌گاه مچ‌دار باشید. پدهای مچ دست ارگونومیک می‌تواند به موقعیت یکنواخت دست‌ها با صفحه کلید کمک کند. موقعیت نامناسب مچ دست می‌تواند باعث خستگی و درد عضلانی شود.

از ماوس مناسب استفاده کنید

موس کامپیوتر شما باید روی همان سطح صفحه کلید باشد و در دسترس باشد. حرکات کششی برای رسیدن به هر وسیله ای می‌تواند باعث کشیدگی و خستگی عضلانی شود.

در حالی که از موس خود استفاده می‌کنید، مچ دست شما باید صاف باشد. بازوی شما باید در کنارتان باشد و مچ دستانتان کمی بالاتر از آرنجتان باشد.

یک موس کامپیوتری ارگونومیک به جلوگیری از کشیدگی مچ دست کمک می کند و با شکل طبیعی دست شما مطابقت دارد.

اشیایی که اغلب استفاده می شوند را در دسترس قرار دهید

وسایلی که اغلب استفاده می‌کنید، مانند منگنه، تلفن یا دفترچه یادداشت، باید در هنگام نشستن بسیار نزدیک شما باشند. حرکات کششی برای رسیدن به وسایل مورد نیاز می‌تواند عضلات را تحت فشار قرار دهد. پیچ و تاب و کشش مکرر ممکن است منجر به درد مفاصل شود.

اگر زمان زیادی را به صحبت با تلفن می گذرانید از هدست استفاده کنید

اگر زمان زیادی را صرف تلفن کردن و تایپ یا نوشتن می‌کنید، از بلندگوی تلفن استفاده کنید. اگر نمیتوانید از این گزینه استفاده کنید، از هدست های بی سیم استفاده کنید.  خم کردن گردن برای نگه داشتن گوشی می‌تواند به مرور زمان باعث سفت شدن عضلات، درد و حتی آسیب رباط شود.

به طور منظم استراحت کنید

نشستن برای مدت طولانی می‌تواند جریان خون را کاهش دهد و باعث خستگی عضلانی شود. برای جلوگیری از این موضوع، استراحت های مکرر داشته باشید. از پشت میز خود بلند شوید و مدت زمانی را بایستید و یا چند حرکت ساده داشته باشید.

وقتی استراحت می‌کنید، بلند شوید و در صورت امکان از میز خود دور شوید. با انجام برخی از حرکات مانند بالابردن ساق پا و بالا انداختن شانه، خون را در بدن خود به جریان بیندازید.

چندین استراحت کوتاه در طول روز بهتر از چند استراحت طولانی است. اگر می‌توانید، هر 30 دقیقه یک تا دو دقیقه استراحت کنید و یا اگر این امکان را ندارید، حداقل هر ساعت از جای خود بلند شوید و حرکت کنید.

کلام آخر محل کار مدرن تحرک زیادی ندارد و نشستن در طول روز می‌تواند برای سلامتی شما مضر باشد. بااین‌حال، تنها با بهبود وضعیت بدنی خود می‌توانید کارهای زیادی برای بهبود سلامت خود انجام دهید. سرمایه‌گذاری روی چند محصول با طراحی ارگونومیک و یادگیری درست نشستن می‌تواند کمک زیادی به کاهش ساییدگی عضلات و استخوان‌های شما کند. در طول حرفه شما، این موضوع واقعاً می‌تواند نتیجه‌بخش باشد؛ زیرا از آسیب، فشار و درد جلوگیری می‌کنید

آرتروز ستون فقرات چیست؟ استئوآرتریت یا آرتروز یک بیماری دژنراتیو و تخریبی مفصلی است که حدود 27 میلیون آمریکایی را تحت‌تأثیر قرار داده است. این بیماری در اثر تخریب غضروف ایجاد می‌شود. بافت غضروف مفاصل اغلب صاف و الاستیکی است و این قابلیت باعث می‌شود تا از مفاصل در برابر ضربات وارد شده، محافظت کند و حرکت روان و عملکرد طبیعی مفصل را فراهم کند.

استئوآرتریت یا آرتروز می‌تواند مفاصل مختلف بدن را تحت‌تأثیر قرار دهد، مانند مفاصل:

انگشتان، زانو، ران و ستون فقرات.

آرتروز ستون فقرات به طور خاص بر مفاصل فاست، غضروف بین استخوان‌های تشکیل‌دهنده ستون فقرات و رباط‌های ستون فقرات تأثیر می‌گذارد.

با افزایش سن، غضروف پوشاننده مفاصل فاست به‌آرامی از بین می‌رود. دیسک‌های مهره‌ای شما عمدتاً از آب ساخته شده‌اند. این دیسک‌ها می‌توانند با افزایش سن کم آب شوند. این امر می‌تواند باعث باریک شدن دیسک‌های ستون فقرات شود و فشار بیشتری بر مفاصل فاست وارد کند.

علائم آرتروز ستون فقرات چیست؟

آرتروز ستون فقرات علائم مختلفی ایجاد می‌کند. شایع‌ترین آن کمردرد است. درد اغلب در قسمت پایین کمر شروع می‌شود. در مراحل اولیه بیماری، ممکن است فقط صبح‌ها به دلیل ساعت‌ها عدم تحرک درد داشته باشید. ازآنجایی‌که این یک بیماری پیش‌رونده است، علائم معمولاً باگذشت زمان بدتر می‌شوند. سایر علائم آرتروز ستون فقرات عبارت‌اند از:

حساسیت مفاصل

خشکی مفصل

دامنه حرکتی محدود

ضعف یا بی‌حسی در پاها یا بازوها و یا سوزن‌سوزن‌شدن در پاها

کمردرد ناشی از آرتروز ستون فقرات اغلب هنگام نشستن یا ایستادن بدتر می‌شود و معمولاً هنگام درازکشیدن بهبود می‌یابد. برخی از افراد مبتلا به آرتروز ستون فقرات ممکن است هیچ علامتی نداشته باشند.

علت آرتروز ستون فقرات چیست؟

استئوآرتریت یا آرتروز، ناشی از زوال آهسته غضروف اطراف مفاصل در قسمت پایین کمر است. علت دقیق این بیماری ناشناخته است، اما برخی از افراد در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به این بیماری هستند؛ مانند افرادی که ضربه به ستون فقرات را تجربه کرده‌اند.

تجربه آسیب به کمر در سنین پایین‌تر می‌تواند باعث شود که غضروف مفاصل شما خیلی سریع‌تر از بین برود. چاقی همچنین می‌تواند در ابتلا به آرتروز ستون فقرات نقش داشته باشد؛ زیرا وزن اضافی بدن فشار بیشتری را بر مفاصل ستون فقرات وارد می‌کند. سایر عوامل خطرآفرین عبارت‌اند از:

بالارفتن سن

جنسیت (این بیماری در زنان بیش از مردان شایع است)

سابقه خانوادگی آرتروز

مشاغلی که استرس مکرر را تجربه می‌کنند

به‌دنیاآمدن با مفاصل یا غضروف‌های معیوب

نحوه تشخیص آرتروز ستون فقرات

قبل از تشخیص آرتروز ستون فقرات، پزشک ممکن است در مورد سابقه خانوادگی بیماری شما بپرسد و یک معاینه فیزیکی برای بررسی حساسیت، دامنه حرکتی محدود و تورم در کمر شما انجام دهد. همچنین در مورد علائم دیگری که ممکن است داشته باشید را مانند بی‌حسی یا ضعف، با پزشک خود در میان بگذارید.

آزمایشات تصویربرداری معمولاً برای تشخیص آرتروز ستون فقرات استفاده می‌شود. این آزمایش‌ها می‌توانند آسیب‌های استخوانی، خارهای استخوانی و ازبین‌رفتن غضروف مفاصل را بررسی کنند. پزشک شما ممکن است عکس‌برداری با اشعه ایکس یا MRI را تجویز کند که تصویری دقیق از ستون فقرات شما را نشان می‌دهد.

ازآنجایی‌که آرتروز ستون فقرات علائمی مشابه سایر بیماری‌ها دارد، پزشک ممکن است برای رد سایر بیماری‌ها آزمایش خون را نیز برای شما تجویز کند.

برخی از پزشکان تجزیه‌وتحلیل مایع مفصلی را نیز تجویز می‌کنند. در این روش، پزشک یک سوزن را در مفصل آسیب‌دیده وارد می‌کند تا نمونه مایع را جمع‌آوری کند. این آزمایش می‌تواند تعیین کند که علائم ناشی از  آرتروز، نقرس یا عفونت است.

عوارض آرتروز ستون فقرات

علائم احتمالی آرتروز ستون فقرات را نادیده نگیرید. این عارضه یک بیماری پیش‌رونده است که می‌تواند در طول زمان بدتر شود. اگرچه برخی از افراد علائم یا ناراحتی خفیفی دارند، اما اگر آرتروز درمان نشود، می‌تواند در زندگی روزمره اختلال ایجاد کند و باعث ناتوانی طولانی‌مدت شود.

نحوه درمان آرتروز ستون فقرات

هیچ درمانی برای آرتروز ستون فقرات وجود ندارد و این وضعیت قابل‌برگشت نیست. هدف از درمان، تسکین درد و بهبود تحرک مفصل آسیب‌دیده است. پزشک شما می‌تواند گزینه‌های درمانی احتمالی را با شما در میان بگذارد. موارد خفیف آرتروز ستون فقرات ممکن است به داروهای بدون نسخه مانند استامینوفن پاسخ دهد. این دارو را طبق دستور مصرف کنید تا باعث عارضه‌های کبدی در شما نشود. همچنین می‌توانید درد و التهاب را با مصرف داروهایی مانند ایبوپروفن و ناپروکسن سدیم  تسکین دهید. عوارض جانبی این داروها شامل ناراحتی معده، مشکلات خونریزی و آسیب به اندام‌های داخلی است، بنابراین مصرف آن طبق دستور ضروری است.

اگر علائم به داروهای بدون نسخه پاسخ ندهد، پزشک ممکن است داروهای ضدافسردگی را برای درمان درد مزمن پیشنهاد کند. گزینه دیگر تزریق کورتیکواستروئید به طور مستقیم به مفاصل آسیب‌دیده است. جراحی یک درمان معمول برای آرتروز ستون فقرات نیست، اما در موارد شدید، پزشک ممکن است روشی را برای جایگزینی دیسک‌های آسیب‌دیده در ستون فقرات شما توصیه کند.

سایر روش‌های درمانی برای درمان و مقابله با آرتروز ستون فقرات عبارت‌اند از:

ورزش‌های ملایم (مانند تای چی و یوگا) برای کاهش درد و بهبود دامنه حرکتی در غضروف باقی‌مانده

گرما یا سرمادرمانی

فیزیوتراپی

تغییر سبک زندگی برای جلوگیری از پیشرفت آرتروز ستون فقرات

ایجاد تغییرات در سبک زندگی سالم می‌تواند زندگی با آرتروز ستون فقرات را آسان‌تر کند. داشتن یک رژیم غذایی سالم و حفظ وزن مناسب می‌تواند علائم را بهبود بخشد و فشار ستون فقرات را کاهش دهد. انجام حداقل 30 دقیقه ورزش متوسط به مدت سه بار در هفته نیز مؤثر است. ورزش مفاصل را تقویت می‌کند و دامنه حرکتی را بهبود می‌بخشد. از دیگر مزایای یک برنامه ورزشی منظم می‌توان به خلق‌وخوی بهتر، قلب قوی‌تر و افزایش جریان خون اشاره کرد. هرچه فعال‌تر باشید، مدیریت بدون دردسر کارهای روزمره آسان‌تر خواهد بود. با پزشک خود در مورد ورزش‌های ایمن صحبت کنید. این ورزش‌ها می‌تواند شامل پیاده‌روی، شنا، فعالیت‌های هوازی، یوگا، پیلاتس، تای چی و تمرینات قدرتی باشد.

کلام آخر

استئوآرتریت یا آرتروز ستون فقرات یک بیماری دژنراتیو است، اما با برخی درمان‌ها و تغییر شیوه زندگی می‌توان روند پیشرفت بیماری را کاهش داد و زندگی نسبتاً بدون درد و فعالی داشت.

این بیماری غیرقابل‌پیش‌بینی است. برخی از افراد مبتلا به آرتروز به دلیل زوال مفصل در ستون فقرات خود ناتوان می‌شوند. برخی دیگر فقط علائم خفیفی دارند و این بیماری در زندگی آنها اختلالی ایجاد نمی‌کند. برای پیشگیری از این بیماری، علائم را نادیده نگیرید و اگر درد، بی‌حسی، ضعف یا تورم در کمر یا هر بخشی از بدن خود دارید، با پزشک خود صحبت کنید.

اگر ورزش‌ را به‌صورت حرفه‌ای دنبال می‌کنید، می‌دانید که برخی از ورزشکاران برای کمک به بهبود آسیب مفاصل و بافت نرم عضلات، گاهی واکسن پلاسمای غنی از پلاکت (پی آر پی) دریافت می‌کنند. اما این درمان مد روز دقیقاً چیست؟ و سوال مهم‌تر: استفاده از پی آر پی برای کمر درد چه جایگاهی دارد؟ آیا این درمان کاربردی است؟

پی آر پی نوعی داروی بازسازی‌کننده است که می‌تواند به بهبودی و رشد مجدد بافت‌های بدن کمک کند. با درمان پی آر پی، پلاسمای خون شما جدا شده و این بخش غنی از پلاکت به شما تزریق می‌شود تا باعث بهبود و رشد بافت شود اما اینکه پی آر پی زانو (prp) چی‍ست و چه فوایده ای داره سوال مهمی است که باید باتوجه به وضعیت درمان شما در نظر گرفته شود.

اگر این روش برای ورزشکاران حرفه‌ای خوب عمل می‌کند، آیا می‌تواند به درمان کمردرد در فردی معمولی نیز کمک کند؟ در پاسخ باید گفت که خیلی زود است که بخواهیم به این پرسش با اطمینان جواب دهیم، به خصوص در مورد پی آر پی برای کمر درد.

[sc name=”didar”][/sc]

فواید پی آر پی برای کمردرد

بسیاری از مطالعات در مورد پی آر پی برای کمر درد بر روی حیوانات انجام شده است. نتایج مثبت در مطالعات حیوانی مبنای خوبی برای مطالعات بیشتر در انسان است، اما نتیجه‌گیری قطعی دشوار است. اگرچه بررسی‌های به‌دست‌آمده از این تحقیقات، به‌خصوص برای کمردرد ناشی از تحلیل دیسک، امیدوارکننده است، اما برای تصمیم نهایی در مورد پی آر پی برای کمر درد احتیاج به مطالعات انسانی بیشتری است.

یک بررسی در سال ۲۰۱۹ نشان می‌دهد که پی آر پی برای کمر درد ممکن است ساختار و عملکرد ستون فقرات تحت‌تأثیر تحلیل دیسک را بازیابی کند. در سال ۲۰۱۷، یک کارآزمایی بالینی اولیه روی ۱۴ فرد مبتلا به کمردرد مزمن، نتایج مثبتی را برای پی آر پی برای کمر درد نشان داد؛ شرکت‌کنندگان یک ماه و حتی ۶ ماه پس از درمان، درد کمتری را گزارش کردند. به گفته متخصصان، عوامل رشد تولید شده توسط پلاکت‌ها ممکن است دیسک‌های در حال تخریب را بازیابی کنند. اثرات ضدالتهابی پی آر پی برای کمر درد ممکن است به ترمیم دیسک و تسکین علائم کمک کند.

استفاده از پی آر پی یا پلاسمای غنی از پلاکت برای کمردرد مؤثر است؟

پی آر پی برای کمر درد یک درمان تجربی است، اما گاهی کسانی که این درمان را ارائه می‌دهند، ادعاهای عجیبی دررابطه‌با آن می‌کنند. تفکیک‌کردن این ادعاهای خیالی از مزایای واقعی پی آر پی برای کمر درد کمی سخت است و بررسی‌های بیشتری باید در این زمینه صورت بگیرد.

هیاهوی زیادی پیرامون این روش درمانی جدید وجود دارد و ورزشکاران حرفه‌ای و افراد مشهوری که آن را تبلیغ می‌کنند به این وضعیت بیشتر دامن زده‌اند. از طرفی، هزینه بالای این روش به این معنی است که هرکس مبلغ آن را بپردازد می‌تواند آن را امتحان کند و نظارت درستی بر این موضوع وجود ندارد.

بسیاری از افراد بدون شواهد علمی کافی، به دنبال تزریق پی آر پی برای کمر درد هستند، در حالی که هیچ مدرکی مبنی بر اینکه این روش می‌تواند از پیشرفت بیماری‌هایی مانند آرتروز جلوگیری کند، وجود ندارد.

مزایا و معایب استفاده از پی آر پی برای کمر درد

مزایا:

پتانسیل بازسازی بافت: بزرگترین مزیت ادعا شده برای پی آر پی برای کمر درد، توانایی آن در تحریک فرآیندهای طبیعی بهبودی بدن است. عوامل رشد موجود در پلاکت‌ها ممکن است به ترمیم بافت‌های آسیب‌دیده مانند دیسک‌های بین مهره‌ای کمک کنند.

اثرات ضدالتهابی: پی آر پی ممکن است با کاهش التهاب موضعی در اطراف ریشه‌های عصبی و مفاصل ستون فقرات، به تسکین درد کمک کند.

ایمنی نسبی (در صورت اجرای صحیح): از آنجایی که این روش از خون خود بیمار استفاده می‌کند (اتولوگ)، خطر واکنش‌های آلرژیک یا پس زدن توسط بدن وجود ندارد.

جایگزینی برای روش‌های تهاجمی: برای بیمارانی که به دنبال گزینه‌ای بین درمان‌های محافظه‌کارانه (مانند فیزیوتراپی) و جراحی هستند، پی آر پی برای کمر درد می‌تواند یک راه حل کم‌تهاجمی باشد.

نتایج امیدوارکننده در مطالعات اولیه: برخی کارآزمایی‌های بالینی کوچک، بهبود قابل توجهی در کاهش درد و عملکرد بیماران مبتلا به کمردرد مزمن را گزارش کرده‌اند.

معایب:

فقدان شواهد علمی قوی: اصلی‌ترین نقطه ضعف پی آر پی برای کمر درد، کمبود تحقیقات انسانی گسترده و باکیفیت است. بسیاری از نتایج مثبت فعلی بر اساس مطالعات حیوانی یا کارآزمایی‌های بالینی کوچک به دست آمده‌اند.

هزینه بالا و عدم پوشش بیمه‌ای: این روش درمانی معمولاً گران است و تحت پوشش اکثر بیمه‌های درمانی قرار نمی‌گیرد، بنابراین بار مالی قابل توجهی را به بیمار تحمیل می‌کند.

درمان تجربی و استاندارد نشده: هنوز پروتکل‌های درمانی یکسانی برای آماده‌سازی و تزریق پی آر پی برای کمر درد وجود ندارد، که این موضوع می‌تواند منجر به نتایج متغیر شود.

ادعاهای اغراق‌آمیز و تبلیغاتی: هیاهوی رسانه‌ای و بازاریابی تهاجمی باعث شده است که مزایای این روش گاهی بزرگنمایی شده و به عنوان یک “درمان قطعی” معرفی شود، در حالی که هنوز چنین جایگاهی ندارد.

خطرات مرتبط با تزریق: مانند هر روش تزریقی دیگری، خطر عفونت، آسیب به اعصاب یا بافت‌های اطراف، و درد پس از تزریق وجود دارد، به‌خصوص اگر توسط فردی غیرمتخصص انجام شود.

فرآیند درمان با استفاده از پی آر پی برای کمر درد

اگر با وجود تمام این صحبت‌ها بازهم می‌خواهید پی آر پی برای کمر درد را امتحان کنید، انتخاب با خودتان است. در ادامه فرایند این روش درمانی را بررسی می‌کنیم.

درمان پی آر پی برای کمر درد باید حدوداً ۳۰ دقیقه طول بکشد. ابتدا از بازوی شما خون‌گرفته می‌شود. سپس، پلاسمای غنی از پلاکت از بقیه اجزای خون جدا شده و این پی آر پی به بدن شما برگردانده می‌شود. در روش پی آر پی برای کمر درد، تزریق توسط سونوگرافی هدایت شده و به ساختارهای عمیقی مانند رباط‌ها، تاندون‌ها و مفاصل ستون فقرات انجام می‌شود.

احتمالاً پس از این تزریق، می‌توانید با رعایت برخی نکات ساده به فعالیت‌های عادی خود بازگردید. ممکن است برای چند روز درد داشته باشید، اما اگر درد شدیدتر شد، با پزشک خود تماس بگیرید.

در پایان توجه به این نکته ضروری است که روش پی آر پی برای کمر درد کاملاً هم بی‌خطر نیست و با هر تزریقی، خطر عفونت وجود دارد. همچنین اگر تزریق در محل مناسب انجام نشود، می‌تواند باعث آسیب بافتی و عصبی شود. متاسفانه پی آر پی برای کمر درد می‌تواند یک کسب‌وکار پرسود باشد، و این موضوع به این معنی است که افراد بدون دانش کافی ممکن است دست به انجام آن بزنند. برای به دست آوردن بهترین نتیجه، این روش درمانی را تحت نظر پزشک مورد اطمینان با تخصص مناسب انجام دهید.

جمع‌ بندی 

در نهایت، پی آر پی برای کمر درد یک روش درمانی نوین و امیدوارکننده است که در حوزه پزشکی بازساختی قرار می‌گیرد، اما هنوز در مراحل تجربی به سر می‌برد. اگرچه مطالعات اولیه، به‌ویژه در موارد تحلیل دیسک، نتایج مثبتی در کاهش درد و بهبود عملکرد نشان داده‌اند، اما فقدان تحقیقات انسانی گسترده و قطعی، جایگاه آن را به عنوان یک درمان استاندارد زیر سوال می‌ برد.

هیاهوی رسانه‌ای و تبلیغات توسط ورزشکاران مشهور، انتظارات از این روش را بالا برده است، در حالی که هزینه‌های بالا و عدم پوشش بیمه‌ای، آن را به گزینه‌ای پرریسک برای بیماران تبدیل کرده است. کلیدی‌ترین نکته این است که بیماران باید با دیدی واقع‌بینانه به این درمان نگاه کنند، ادعاهای اغراق‌آمیز را نپذیرند و در صورت تمایل به انجام آن، حتماً به یک پزشک متخصص و معتبر مراجعه کنند تا از خطراتی مانند عفونت یا آسیب عصبی در امان بمانند.

اولتراسوند یک روش درمانی غیرتهاجمی است که ممکن است در درمان آرتروز زانو و لگن مؤثر باشد. اثربخشی زانوبندهای اولتراسوند: افسانه یا واقعیت؟ تحقیقات تا به امروز نشان داده‌اند این درمان بسیار ایمن است، عوارض جانبی کمی دارد و نسبتاً ارزان است. از طرفی در سال‌های اخیر، بازار زانوبندهای تجاری که ادعا می‌کنند که از تکنولوژی اولتراسوند یا فراصوت برای درمان و بهبود درد زانو و آرتروز در زانوبندهای خود استفاده می‌کنند افزایش‌یافته است. اما این ادعا تا چه میزان درست است؟ و آیا تکنولوژی به‌کاررفته در این زانوبندها واقعاً اولتراسوند است؟ امروز می‌خواهیم با هم در این مقاله تاریخچه درمان با اولتراسوند و زانوبندهای اولتراسوند را بررسی کنیم.

[sc name=”didar”][/sc]

تکنولوژی اولتراسوند یا فراصوت چیست؟

اولتراسوند درمانی غیرتهاجمی محسوب می‌شود که اغلب در کلینیک‌های فیزیوتراپی برای درمان آرتروز استفاده می‌شود. دستگاه اولتراسوند حاوی کریستالی است که با دریافت بار الکتریکی، امواج اولتراسونیک تولید می‌کند

این امواج صوتی با فرکانس بالا ارتعاشات کوچکی ایجاد می‌کنند که می‌توانند از پوست شما عبور کرده و به بافت‌های عمیق‌تر برسند. این ارتعاشات برای فردی که تحت درمان اولتراسوند قرار می‌گیرد، عملاً غیرقابل‌تشخیص است. این امواج همچنین فرکانس بسیار بالایی دارند که توسط گوش انسان شنیده نمی‌شود.

از این امواج همچنین در سونوگرافی برای ایجاد تصاویری از ساختارهای داخلی بدن نیز استفاده می‌شود که به تشخیص آسیب و بیماری و یا مدیریت بارداری کمک می‌کند.

ارتعاشات اولتراسوند را می‌توان به‌صورت پالس یا امواج پیوسته ارسال کرد. ارتعاشات مداوم اولتراسوند گرمای قابل‌توجهی تولید می‌کنند، درحالی‌که ارتعاشات اولتراسوند پالسی این کار را نمی‌کنند. تحقیقات نشان داده‌اند که هر دو اثر حرارتی و غیرحرارتی می‌توانند بر دردهای ناشی از آرتروز تأثیرگذار باشند.

به‌عنوان‌مثال پژوهشی که در سال 2018 در دانشگاه بریگام یانگ آمریکا انجام شد، نشان داد که استفاده از زانوبند اولتراسوند با شدت کم می‌تواند در بهبود دردهای آرتروز زانو تأثیرگذار باشد. در این تحقیق 90 بیمار با درد متوسط تا شدید زانو و استئوآرتریت زانو که از طریق رادیوگرافی تأیید شده بودند مورد بررسی قرار گرفتند. این بیماران در دو گروه دارونما و زانوبند اولتراسوند تقسیم‌بندی شدند و گروهی که تحت درمان اولتراسوند بودند به مدت 6 هفته روزانه 4 ساعت از این درمان بهره گرفتند. در نهایت مشخص شد که این گروه به میزان قابل‌توجهی کاهش درد و بهبود در عملکرد خود داشتند.

اثربخشی زانوبندهای اولتراسوند چگونه بر آرتروز اثر می گذارد؟

اثربخشی زانوبندهای اولتراسوند برای درمان استئوآرتریت و سایر آسیب‌های بافت نرم با استفاده از اثرات حرارتی یا غیرحرارتی عمل می‌کند.

امواج اولتراسوند قادرند به بافت عمیق نفوذ کنند و به ساختارهای داخلی برسند که سایر منابع گرمایی خارجی (مانند پد گرمایش) نمی‌توانند به این مناطق دسترسی داشته باشند. برای اثربخشی، اولتراسوند باید بافت را بین 104 درجه فارنهایت تا 113 درجه فارنهایت حداقل به مدت 5 دقیقه گرم کند.

همچنین تصور می‌شود که اولتراسوند باعث ایجاد حباب‌های گاز میکروسکوپی نزدیک به بافت آسیب‌دیده می‌شود که می‌توانند به‌سرعت منبسط و منقبض می‌شود، فرایندی که کاویتاسیون یا حفره‌زایی نامیده می‌شود. تصور می‌شود که این انبساط و انقباض باعث تسریع روند بهبود در قسمت آسیب‌دیده بدن شما می‌شود.

در سال‌های اخیر تحقیقات زیادی به بررسی تأثیر این امواج بر آرتروز زانو پرداخته‌اند؛ به‌عنوان‌مثال 15 مقاله در سال 2019 با بررسی 1074 بیمار نشان داد که استفاده از اولتراسوند می‌تواند یک درمان ایمن و مؤثر برای آرتروز زانو باشد. این مطالعات نشان داد که این درمان می‌تواند به تسکین درد و بهبود عملکرد فیزیکی زانو کمک می‌کند.

بررسی‌های دیگری که در سال 2021 در 14 مطالعه بر روی  1080 فرد مبتلا به استئوآرتریت زانو انجام شد، نشان داد که استفاده از اولتراسوند پالسی به‌صورت مداوم می‌تواند برای تسکین درد و بهبود عملکرد مؤثر باشد.

استفاده از تکنولوژی اولتراسوند در زانوبندهای طبی

همان‌طور که در بالا اشاره شد بسیاری از درمان‌های اولتراسوند در مطب‌های پزشکی و تحت نظارت یک متخصص فیزیوتراپی انجام می‌شود. اما استفاده از این تکنولوژی از چه زمانی در زانوبندها مورداستفاده قرار گرفت؟

وقتی حرف از درمان آرتروز به میان می‌آید اغلب این داروها هستند که خط اول درمان در نظر گرفته می‌شوند، اما استفاده از آن‌ها می‌تواند عوارض جانبی جدی نیز ایجاد کنند. ولی می‌توان از درمان‌های جایگزینی استفاده نمود که اولاً برای همه در دسترس باشد و ثانیاً عوارض جانبی داروها را نیز کاهش دهد. فکر استفاده از اولتراسوند در زانوبندهای طبی به همین علت به ذهن دکتر جورج لوییس خطور کرد. دکتر لوییس در حال حاضر رئیس و مدیر اجرایی شرکت zetrOZ یکی از معتبرترین شرکت‌های تولید زانوبندهای اولتراسوند است. نظر او چنین بود که همه نمی‌توانند چندین بار در هفته به کلینیک یا مطب پزشک مراجعه کنند، به‌خصوص اگر در مناطق دورافتاده زندگی می‌کنند، زیرا استفاده از این درمان‌ها مستلزم وقت و انرژی زیادی است و این موضوع می‌تواند این افراد را به سمت استفاده بیشتر از مسکن‌ها و داروها سوق دهد. 

برای رفع این مشکلات، دکتر لوئیس یک دستگاه پوشیدنی را در نظر گرفت که امواج اولتراسوند با شدت کم را در مدت‌زمان طولانی‌تری تولید می‌کند و می‌تواند با خیال راحت در خانه و توسط هر فردی استفاده شود. او پیش‌بینی کرد که دوز ثابت اولتراسوند با شدت پایین، می‌تواند به بهبود درد بیماران کمک شایانی کند.

دکتر لوئیس اولین نسخه خود از دستگاه اولتراسوند قابل‌حمل را برای استفاده خانگی در سال 2008 ساخت. همسرش به جراحی مچ پا نیاز داشت که به دلیل محدودیت جریان خون در پاها، این جراحی عوارضی را به همراه داشت. دکتر لوئیس می‌خواست ببیند آیا چنین وسیله‌ای می‌تواند به بهبودی همسرش کمک کند یا خیر. به نظر می‌رسید که دستگاهی که او ایجاد کرده بود به بهبودی و بازگشت به فعالیت‌های عادی او کمک می‌کرد و درعین‌حال باعث شده بود تا درد خود را مدیریت کند.

به دنبال این نتایج مثبت و مطالعات اضافی بر روی این دستگاه برای درمان درد تاندون‌ها و عضلات، سازمان غذا و داروی ایالات متحده دستگاه اولتراسوند پوشیدنی ZetroZ را در سال 2014 تأیید کرد و آن را به اولین و تنها دستگاه پوشیدنی چندساعته اولتراسوند مورد تأیید برای افزایش گردش خون تبدیل کرد. و اثربخشی زانوبندهای اولتراسوند تایید شد.

زانوبندهای اولتراسوند موجود در بازار ایران

همان‌طور که اشاره شد اغلب زانوبندهای طبی اولتراسوند مورد تأیید سازمان غذا و داروی آمریکا از نوع پالسی و با شدن پایین هستند. اما اکثر زانوبندهایی که در بازار ایران و توسط سایت‌های غیرمعتبر به فروش می‌رسند فقط گرما تولید می‌کنند که این گرما نیز اغلب توسط المنت‌های گرمایی تولید می‌شوند. متأسفانه این المنت‌ها نیز از کیفیت بالایی برخوردار نیستند و گاهی بعد از چند بار استفاده از کار می‌افتند. یا یک سرچ ساده در اینترنت می‌تواند نارضایتی‌های زیادی از استفاده از این نوع زانوبندها را که تحت عنوان زانوبندهای اسپیلاوایزر و یا زاپیامکس به فروش می‌رسند مشاهده نمود؛ بنابراین در هنگام خرید این زانوبندها باید این نکته را در نظر داشته باشید که ادعای این فروشندگان مبنی بر استفاده از تکنولوژی اولتراسوند کاملاً بی‌اساس است و حتی برند فرانسوی این زانوبندها نیز مورد تأیید سازمان غذا و داروی آمریکا و وزارت بهداشت نمی‌باشد.

منابع

1. Draper DO, Klyve D, Ortiz R, Best TM. Effect of low-intensity long-duration ultrasound on the symptomatic relief of knee osteoarthritis: a randomized, placebo-controlled double-blind study. J Orthop Surg Res. 2018;13(1):257. doi:10.1186/s13018-018-0965-0
2. Miller DL, Smith NB, Bailey MR, et al. Overview of therapeutic ultrasound applications and safety considerations. J Ultrasound Med. 2012;31(4):623–634. doi:10.7863/jum.2012.31.4.623
3. Wu Y, Zhu S, Lv Z, et al. Effects of therapeutic ultrasound for knee osteoarthritis: a systematic review and meta-analysis. Clin Rehabil. 2019;33(12):1863–75. doi:10.1177/0269215519866494 
4. Liu Y, Wang Y, Wang Y, Jia X. A meta-analysis of analgesic effect of ultrasound therapy for patients with knee osteoarthritis. J Ultrasound Med. 2021. doi:10.1002/jum.15866
5. Jia L, Wang Y, Chen J, Chen W. Efficacy of focused low-intensity pulsed ultrasound therapy for the management of knee osteoarthritis: a randomized, double blind, placebo-controlled trial. Scientific Reports. 2016;6:35453. doi:10.1038/srep35453
6. Yang Q, Nanayakkara GK, Drummer C, et al. Low-intensity ultrasound-induced anti-inflammatory effects are mediated by several new mechanisms including gene induction, immunosuppressor cell promotion, and enhancement of exosome biogenesis and docking. Front Physiol. 2017;8:818. doi:10.3389/fphys.2017.00818

انواع کمردرد خطرناک چیست؟ در بسیاری از موارد، کمردرد می‌تواند؛ مانند سردرد خفیف، عطسه و یا حساسیت چشمی امری شایع باشد. در واقع، درد کمر غیراختصاصی یک بیماری بسیار شایع است که هر فردی می‌تواند در طول زندگی خود حداقل یک‌بار آن را تجربه کند.

اما گاهی علائم دیگری نیز وجود دارد که باعث می‌شود تا درد کمر شما احساس خطر را در شما بیدار کند؛ مانند زمانی که روده شما خوب کار نمی‌کند و به شما می‌گوید که چیز دیگری در حال وقوع است. بسیاری از افراد در هنگام تجربه ناراحتی قسمت کمر به اورژانس مراجعه می‌کنند. یک مطالعه در سال اخیر نشان داد که کمردرد 3.15٪ از کل مراجعات اورژانسی در ایالات متحده را تشکیل می‌دهد و این تعداد آمار نسبتاً قابل‌ توجهی است.

جدول انواع کمردرد خطرناک

[sc name=”didar”][/sc]

نشانه‌های جدی و انواع کمردرد خطرناک

مارک دریمالسکی، مدیر پزشکی دانشگاه بهداشت میسوری، می‌گوید: درحالی‌که ناراحتی قسمت کمر بیماری بسیار شایعی است و معمولاً خوش‌خیم می‌باشد، اما برخی علائم و نشانه‌ها وجود دارد که می‌تواند نشان‌دهنده وضعیت پزشکی جدی‌تری باشد که نیاز به ارزیابی و درمان بیشتر دارد.

به گفته دکتر دریمالسکی، این علائم پر خطرمی تواند شامل موارد زیر باشد:

• تب‌های مداوم
• کاهش وزن بدون رژیم خاصی
• وجود خون در مدفوع یا ادرار
• بی‌حسی یا ضعف پیش‌رونده در پاها
• ناتوانی در ادرارکردن یا اجابت مزاج
• ازدست‌دادن کنترل روده و مثانه
• درد در شب
• اختلال در عملکرد جنسی
• اختلالات تعادلی
• دردی که با پوزیشن‌های مختلف کاهش نمی‌یابد و یا بدتر می‌شود
• پیشرفت درد علیرغم استراحت نسبی
• درد در پی آسیب های کمری

برخی از علائم ممکن است به طور ناگهانی ظاهر شوند درحالی‌که برخی دیگر می توانند به تدریج افزایش یابند. شرایط متعددی وجود دارد که می‌تواند این به اصطلاح پرچم های قرمز را برای پیگیری های بیشتر، ایجاد کند.

علل احتمالی به وجود آمدن انواع کمردرد خطرناک

دکتر دریمالسکی همچنین شرایطی را که می‌تواند باعث کمردرد شدید شود، توضیح می‌دهد. بسیاری از این شرایط بر روی استخوان‌ها یا دیسک‌ها متمرکز هستند. اما ممکن است از خود بپرسید: “چگونه بفهمم کمردرد من مربوط به کلیه است؟ و یا اینکه مشکل در کدام اندام‌های دیگر می‌تواند باعث کمردرد شود؟

او فهرست گسترده‌ای از شرایط بالقوه‌ای را که می‌تواند باعث درد کمر شود را به اشتراک می‌گذارد:

• شکستگی
• فتق دیسک
• سندرم دم‌اسبی ستون فقرات
• تومورها
• عفونت دیسک یا استخوان
• عفونت کلیه یا سنگ کلیه
• پوکی‌استخوان
• بی‌ثباتی ستون فقرات
• مننژیت
• تنگی کانال نخاعی
• اسکلروز چندگانه
• زخم‌های گوارشی
• آنوریسم آئورت قفسه سینه یا شکمی

اگرچه این فهرست که شرایط احتمالی  ناراحتی قسمت شدید را بیان می‌کند ممکن است دلهره‌آور به نظر برسد، اما کاری که شما باید انجام دهید این است که روی علائم و احساس خود تمرکز کنید. همچنین، حتماً علائمی را که فراتر از کمردرد تجربه می‌کنید، در نظر بگیرید.

دکتر دریمالسکی می‌گوید: علاوه بر ناراحتی قسمت کمر، به علائم دیگر، به‌ویژه عملکرد روده و مثانه و عملکرد پاها توجه کنید.

او می‌افزاید که در صورت وجود درد و هریک از علائم بالا، اگر سابقه سرطان و یا بیماری‌های قلبی عروقی دارید، ممکن است در معرض خطر ابتلا به بیماری‌های جدی کمر باشید.

تشخیص و درمان انواع کمردرد خطرناک

خوشبختانه، شما مجبور نیستید که این علائم و نشانه‌ها را به‌تنهایی پیدا کنید. اینجاست که می‌توانید از تخصص یک پزشک کمک بگیرید!

دکتر دریمالسکی توضیح می‌دهد: در صورت وجود علائم پرخطر یا اورژانسی ممکن است نیاز به تصویربرداری، آزمایش خون و ارزیابی بیشتری باشد

بهترین کار این است که به‌محض اینکه فکر می‌کنید مشکلی وجود دارد سریعاً به متخصص مراجعه کنید، زیرا درمان زودهنگام و کامل می‌تواند به شما کمک کند از علائم و شرایط جدی‌تر جلوگیری کنید.

شناسایی و درمان زودهنگام بسیاری از بیماری‌های شدید ستون فقرات، مانند مننژیت، دیسکیت، و سندرم دم‌اسبی ناشی از پارگی یا توده دیسک، برای جلوگیری از مرگ یا بستری طولانی‌مدت در بیمارستان و یا در برخی موارد اختلالات عصبی دائمی ضروری است.

کمک گرفتن از متخصص برای درمان انواع کمردرد خطرناک

درحالی‌که همه این موارد ممکن است وحشتناک به نظر برسند، اما دانستن این نکته که طبق یافته‌ها، بیش از 90 درصد علائم کمردرد در اورژانس خوش‌خیم هستند، می‌تواند خیال شما را راحت کند. نکته مهم این است که تا جایی که می‌توانید آرام بمانید و درد و علائم خود را ارزیابی کنید و به متخصصان پزشکی کمک کنید تا شما را راهنمایی کنند.

دکتر دریمالسکی تأکید می‌کند: به یاد داشته باشید که درد بیماری بسیار شایعی است و در اکثر مواقع خوش‌خیم خواهد بود و خودبه‌خود برطرف می‌شود. اما اگر نگران هستید یا علائم خطرناکی دارید، ممکن است ارزیابی فوری لازم باشد.

مهم است که همیشه تمام علائم خود را به پزشک خود بگویید، حتی اگر نمی‌دانید که آیا آنها مربوط به  ناراحتی قسمت کمر شما هستند یا خیر، بنابراین پزشک شما می‌تواند مناسب‌ترین راهکار و برنامه درمانی را برای شما ایجاد کند.

جمع بندی

اگرچه اکثر موارد کمردرد بی‌ خطر و قابل درمان هستند، اما برخی علائم مانند تب، بی‌حسی، ضعف پاها، درد شبانه، یا اختلال در کنترل ادرار و مدفوع می‌توانند نشانه‌ای از یک بیماری جدی‌ تر باشند. آگاهی از علل بالقوه درد شدید، مانند عفونت‌ها، تومورها، شکستگی‌ها یا مشکلات کلیوی، به شما کمک می‌کند تا در زمان مناسب اقدام کنید.

تشخیص زودهنگام این شرایط به کمک تصویربرداری پزشکی، آزمایش خون و معاینات فیزیکی می‌تواند مانع از عوارض جدی یا حتی ناتوانی‌های بلندمدت شود. درمان نیز بسته به علت زمینه‌ای، از دارو تا جراحی یا فیزیوتراپی متغیر است.

جراحی‌های کمر و پی آر پی : آیا ترکیب این دو درمان اثر بخش است؟ جراحی به روش دیسککتومی آندوسکوپی کمری، یک درمان موثر برای بیماران مبتلا به بیرون‌زدگی دیسک کمر، بعد از امتحان و شکست درمان‌های محافظه‌کارانه به شمار می‌آید. بااین‌حال، گاهی پس از این جراحی، نقص در حلقه فیبروزی دور هسته دیسک که به نام آنولوس فیبروز شناخته می‌شود رخ می‌دهد و منجر به عود دوباره بیرون‌زدگی دیسک کمر می‌شود.

از طرفی تحقیقات، شواهد امیدوارکننده‌ای را بعد از تزریق پلاسمای غنی از پلاکت (PRP)، برای ترمیم بافت‌های آسیب‌دیده کمر، نشان داده است. اما تا کنون اثربخشی تزریق PRP بعد از جراحی‌های دیسککتومی به‌ندرت مورد بررسی قرار گرفته است. ما امروز می‌خواهیم در این مطلب مقاله‌ای را که ترکیب این دو روش درمانی را باهم بررسی نموده است مرور کنیم و ببینیم که میزان عود دوباره بیرون‌زدگی دیسک کمر در جراحی‌های دیسککتومی کمر با یا بدون استفاده از روش درمانی PRP به چه صورت خواهد بود.

[sc name=”didar”][/sc]

شرکت‌کننده‌ها و تست‌های مورداستفاده

در مجموع 108 بیمار که تحت عمل جراحی دیسککتومی ستون فقرات قرار گرفته بودند بین ژوئیه 2018 و دسامبر 2019 به‌صورت آینده‌نگر ثبت شدند. پنجاه و یک بیمار تحت جراحی دیسککتومی بدون تزریق PRP و پنجاه و هفت بیمار تحت عمل جراحی دیسککتومی با تزریق PRP قرار گرفتند.

برای ثبت میزان درد بیماران از خط کش درد استفاده شد. در این روش یک خط کش ده‌سانتی متری به بیمار داده می‌شود و از بیمار خواسته می‌شود تا باتوجه‌به میزان درد خود عدد روی خط کش را نشان دهد. عدد صفر برای “بدون درد” و عدد ده برای “شدیدترین درد” ثبت خواهد شد. برای درد کمر و پا، شاخص ناتوانی Oswestry (ODI) و معیارهای MacNab مورد ارزیابی قرار گرفت و عوارض بعد از عمل ثبت شد. میزان بیرون‌زدگی دیسک، سطح مقطع ستون فقرات و ارتفاع دیسک به‌وسیله MRI قبل از عمل، بعد از عمل و در پیگیری‌های منظم ارزیابی شد.

نتایج تحقیق جراحی‌های کمر و پی آر پی

همه بیماران پس از جراحی‌ها و تزریق PRP به طور منظم مورد بررسی قرار می‌گرفتند. پس از انجام تحقیقات، نتایج نشان داد که بهبود بالینی در هر دو گروه مشاهده شده است. اما تفاوت‌های آماری در میزان درد کمر و پا در دو گروه، پس از 3 ماه، 6 ماه و یک سال پیگیری وجود داشت. بهبود در گروه PRP قابل‌توجه بود. بیرون‌زدگی دیسک و سطح مقطع ستون فقرات در MRIهای گروه PRP بهبود بهتری را نشان دادند و همچنین در پیگیری نهایی در این گروه میزان عود بیرون‌زدگی دیسک کمر کمتری نسبت به گروه کنترل نشان داده شد. هیچ عارضه جانبی در مطالعه ما به دنبال تزریق PRP گزارش نشد.

درواقع این مطالعه نشان داد که جراحی دیسککتومی ستون فقرات همراه با تزریق PRP یک درمان ایمن و موثر برای بیماران مبتلا به بیرون‌زدگی دیسک کمر در پیگیری میان‌مدت و طولانی‌مدت بود. این تحقیق همچنین نشان داد که تزریق PRP برای بازسازی دیسک پس از جراحی دیسککتومی آندوسکوپی مفید است و میزان احتمال عود بیرون‌زدگی دیسک کمر را کاهش می‌دهد.

جراحی دیسککتومی ستون فقرات چیست؟

 جراحی دیسککتومی ستون فقرات در حال حاضر یک درمان موثر و رایج برای بیماران مبتلا به بیرون‌زدگی دیسک کمر به شمار می‌آید. این جراحی زمانی انجام می‌شود که سایر درمان‌های محافظه‌کارانه برای بهبود این عارضه بی‌اثر باشند. در روش جراحی دیسککتومی ستون فقرات، برش جراحی کوچک‌تر و در نتیجه ازدست‌دادن خون کمتر است. در این روش در مقایسه با جراحی باز سنتی، آسیب به بافت‌های اطراف کاهش پیدا کرده و مدت‌زمان بستری بیمار در بیمارستان کوتاه‌تر خواهد بود. علی‌رغم بهبود قابل‌توجه علائم، عوارض مانند آسیب به عصب نادر نیست و ممکن است بی‌حسی و درد پس از جراحی به دلیل تحریک ساختارهای عصبی با این روش رخ دهد.

روش جراحی دیسککتومی آندوسکوپی کمر شامل برداشتن هسته حلقه فیبروزی دیسک بیرون‌زده برای آزادسازی ریشه‌های عصبی فشرده شده است. برداشتن قسمتی از دیسک‌های بین مهره‌ای می‌تواند دردهای انتشاری را در اندام‌های تحتانی کاهش دهد، اما نقص در حلقه فیبروزی دیسک پس از جراحی‌های دیسککتومی تهاجمی ممکن است منجر به افزایش میزان عود بیرون‌زدگی دیسک کمر شود و بیماران را در معرض خطر ناتوانی احتمالی قرار دهد. زخم باقی‌مانده پس از برداشتن دیسک بین مهره‌ای با تشکیل بافت اسکار بهبود می‌یابد که این موضوع می‌تواند باعث شکست دوباره حلقه فیبروزی شود؛ بنابراین، بسیار مهم است که پس از این جراحی بازسازی اساسی دیسک اتفاق افتد.

جراحی‌های کمر و پی آر پی

برای بهبود اثربخشی بالینی این روش جراحی و کاهش میزان عود آن، بسیاری از مطالعات بر ترمیم عیوب حلقه فیبروزی دیسک با دستگاه‌های مکانیکی متمرکز شده‌اند. بااین‌حال، چنین دستگاه‌هایی را نمی‌توان به‌راحتی در عمل‌های آندوسکوپی به کار برد. به همین علت، تعداد فزاینده‌ای از محققین به ‌جای استفاده از روش های مکانیکی، ترجیح داده‌اند تا بر اصلاحات بیولوژیکی تمرکز کنند. کاربرد پلاسمای غنی از پلاکت (PRP) در درمان بیماری دژنراتیو و تخریب دیسک و ترمیم حلقه فیبروزی دیسک در آزمایشات آزمایشگاهی یا حیوانی نتایج امیدوارکننده ای را به همراه داشته است.

PRP حاوی مایعی غلیظ شامل پلاکت‌هاست که می‌تواند با تعدیل فرآیندهای التهابی، بیومولکول‌ها را به بافت آسیب‌دیده هدف برساند و در نتیجه باعث بهبود و ترمیم شود. PRP همچنین می‌تواند در تحریک فرایند بازسازی دیسک دخیل باشد. این ماده می‌تواند با آزاد کردن فاکتورهای رشد و پروتئین‌هایی که ممکن است در ترمیم دیسک‌های تخریب شده دخیل باشند، سودمند باشد. چندین مطالعه بالینی نشان داده‌اند که رادیکولوپاتی خفیف و کمردرد ناشی از بیرون‌زدگی هسته دیسک را می توان با تزریق PRP از راه پوست بهبود بخشید.پ

مثلاً در یکی از این تحقیقات که در سال 2020 توسط محققان انجام شد، تزریق PRP در درمان کمردرد مورد ارزیابی قرار گرفت و نتایج نشان داد که این ماده توانایی زیادی در تسکین درد و رضایت بیماران دارد.

جمع بندی جراحی‌های کمر و پی آر پی

به‌طورکلی بررسی ام آر آی های بیماران پس از جراحی دیسککتومی نشان داده‌اند که دیسک می‌تواند پس از جراحی خود را ترمیم کند و PRP نقش مثبتی در بازسازی حلقه فیبروزی دیسک دارد. این تغییرات منجر به گسترش فضای کانال نخاعی و کاهش فشار و تحریک ریشه‌های عصبی می‌شود که از جنبه دیگری می‌تواند باعث بهبود علائم بالینی می‌شود. PRP دارای اثرات مثبتی بر تکثیر سلول‌های غضروفی در حلقه فیبروزی دیسک داخلی است که می‌تواند بافت فیبروتیک را به بافت غضروفی تبدیل کند که این فرایند می‌تواند تشکیل بافت اسکار را کاهش می‌دهد.

PRP یک ساختار ژل مانند ایجاد می کند که بر مورفولوژی سلول‌های دیسک تأثیر می گذارد. بنابراین، ممکن است باعث بازسازی دیسک شود. در این پژوهش نیز میزان عود بیرون‌زدگی دیسک در گروه PRP به طور قابل توجهی کمتر بود، که این موضوع نشان می‌دهد PRP می‌تواند به جلوگیری از عود مجدد کمک کند. بازسازی ایده آل حلقه فیبروزی دیسک می‌تواند به طور موثر یک مانع مکانیکی برای جلوگیری از عود بیشتر بیرون‌زدگی دیسک ایجاد کند، وقوع فشار مجدد را کاهش دهد و ناحیه کانال نخاعی را گسترش دهد. همچنین این تزریق می‌تواند از تشکیل اسکار فیبروتیک داخل نخاعی بعد از عمل جلوگیری کند و انتشار التهاب را به حداقل برساند. همگی این عوامل در کنار هم باعث می شوند تا از بروز درد و بی حسی بعد از عمل جلوگیری شود.

فیزیوتراپی کمر با دستگاه یکی روش های نوینی است که برای درمان کمردرد به کار برده می شود. این یک تحول عظیمی است که توانسته بسیاری از افراد را که به کمردرد و دیسک کمر دچار شده اند، بدون نیاز به جراحی درمان شوند.

این روش درمانی یکی از شیوه های غیر تهاجمی است که به آن الکتروتراپی می گویند. در حقیقت استفاده از دستگاه های الکتریکی برای درمان انواع کمر درد و سایر مشکلات ارتوپدی، بخشی از فرایند توانبخشی و درمان با فیزیوتراپی مدرن است. با این شیوه بیماران سریع تر معالجه می شوند.

یکی از نکات جالب توجه در جلسات فیزیوتراپی کمر با دستگاه، نگرش بسیار مثبت بیماران نسبت به این روش است. از نظر آنها درمان این نوع درد ها با دستگاه های الکتریکی مهم ترین و تاثیرگذارترین بخش فیزیوتراپی است که در بهبود سریع مشکلات کمر نقش دارد.

همچنین از دید آنها فیزیوتراپی بدون الکتروتراپی هیچ تاثیری در معالجه انواع کمردرد ندارد. هر چند که فیزیوتراپیست ها به بیماران تاکید دارند که استفاده از دستگاه برای کمر قسمتی از مداوا بوده و باید همراه با سایر فعالیت هایی که پزشک تجویز می کند، درمان را کامل کنند.  

[sc name=”didar”][/sc]

فیزیوتراپی کمر با دستگاه یا الکتروتراپی چیست؟

فیزیوتراپی کمر با دستگاه الکتروتراپی یک سری از روش های درمانی است که با تحریک سلول های عصبی به تسکین درد و افزایش سرعت التیام التهابات مهره های کمر کمک می کند.

در واقع الکتروتراپی بخشی از طب فیزیکی محسوب می شود که برای معالجه بیماری های مرتبط با عضلات و اسکلت بدن به کار می رود. فیزیوتراپی با دستگاه دارای متدهای مختلفی است که پزشک متخصص ارتوپد با توجه به وضعیت بیماری و شرایط بیمار یکی از آنها را تجویز می کند.

شاید برای برخی از شما این سوال مطرح شود که فیزیوتراپی کمر با دستگاه چگونه باعث بهبود عملکرد کمر و درمان دیسک می شود. این دستگاه ها با انتقال انرژی الکتریکی  و امواج صوتی به بافت های داخلی موجب بهتر شدن جریان خون در ناحیه آسیب دیده شده و با دستکاری سلول های عصبی، درد را کاهش می دهد. همچنین با بهبود فرایند گردش گلبول های سفید در نواحی که درد وجود دارد، به آنها کمک می کند تا روند درمان سریع تر انجام شود.

تمام بیمارانی که از روش فیزیوتراپی با دستگاه را استفاده کرده اند، خیلی سریع تر به سلامتی دست پیدا کرده اند. یکی از عملکردهای دستگاه های الکتروتراپی، آزادسازی اندورفین با تحریک سلول های عصبی است. اندورفین همان هورمونی است که با ورزش و شادی کردن در مغز ترشح شده، منجر به کاهش درد کمر می شود.

فیزیوتراپی کمر با دستگاه چگونه انجام می شود؟

فیزیوتراپیست ها برای انجام فیزیوتراپی با دستگاه، الکترودها را روی کمر نزدیک به نقاط درد قرار می دهند. برای این کار از دو نوع الکترود یکبار مصرف و دائمی استفاده می کنند. الکترودهای دائمی به صورت اسفنجی بوده و الکترود یکبار مصرف با چسب به کمر وصل می شود.

بعد از قرار گرفتن الکترودها، دستگاه روشن می شود و شما تحریکات الکتریکی را در کمر خود حس می کنید. با جریان پالس های الکتریکی در نقاطی که درد وجود دارد، جریان خون سریع تر شده و آرام آرام درد آن ناحیه کمتر خواهد شد. معمولا از پالس های ضعیف شروع و کم کم پالس های قوی تر منتقل می شوند. سپس دوباره برای برگشت عضلات کمر به حالت اولیه، فیزیوتراپیست ها انرژی الکتریکی ضعیف تری استفاده می کنند. 

تعداد جلسات و مدت زمان فیزیوتراپی با دستگاه

تعداد جلسات فیزیوتراپی کمر با دستگاه بستگی به شرایط بیمار دارد. در حقیقت پزشک متخصص با دیدن وضعیت بیماران، تعدا جلسات را مشخص می کند و بین افراد متغیر است. مدت زمان استفاده از انرژی الکتریکی نیز به تشخیص پزشک بستگی دارد؛ اما بین 20 تا 60 دقیقه در نوسان است. بیماران بعد از طی دوره جلسات فیزیوتراپی با دستگاه، به نتایج شگفت انگیزی دست پیدا می کنند.

مزایای فیزیوتراپی با دستگاه برای بیمارانی که کمردرد دارند

اگر بخواهیم در یک جمع بندی مزایای فیزیوتراپی کمر با دستگاه را معرفی کنیم، باید بگوییم مزیت های آن باعث شده تا این شیوه درمانی یکی از کارآمدترین روش های غیر تهاجمی برای معالجه کمردرد به ویژه دیسک کمر باشد. از نظر بیماران درمان با دستگاه نتایج مثبتی در روند سلامتی آنها داشته است.

مزایای مهم آن عبارت است از:

• نداشتن عوارض برای بیماران
• بهبودی و بازگشت سلامتی و تجربه یک زندگی سالم بدون کمردرد
• نداشتن هیچ گونه درد در جلسات فیزیوتراپی با دستگاه
• قوی تر کردن ماهیچه های ناحیه کمر
• درمان اسپاسم های کمر با این روش
• بالا رفتن توانایی های جسمی افراد
• مدیریت درد با این روش

فیزیوتراپی کمر با دستگاه از شیوه های نوینی است که برای درمان بیمارانی که دردهای کمر، اسپاسم و دیسک کمر را تجربه می کنند، به کار می رود. از دیدگاه اغلب پزشکان، درمان کمردرد برای همیشه با روش جراحی باید آخرین انتخاب باشد. آنها فیزیوتراپی را بهترین جایگزین عمل جراحی می دانند. با کمک دستگاه الکتروتراپی، بیماران نیازی به مصرف داروهای شیمیایی نداشته و از عوارض آنها مصون می مانند. کار با دستگاه موجب می شود، التهاب های بیماران کاسته شود.  

در صورتی که قصد فیزیوتراپی کمر با دستگاه را دارید، بهترین کار این است که با متخصصین فیزیوتراپی مشورت کرده و اقدامات لازم قبل از انجام فیزیوتراپی را انجام دهید. سوابق بیماری خود را در اختیار فیزیوتراپیست ها قرار دهید. این کار باعث می شود، اگر لازم شد موارد احتیاط درباره فیزیوتراپی لحاظ گردد. مثلا استفاده از دستگاه برای درمان کمردرد بیماران قلبی و افرادی که سکته مغزی کرده اند، باید احتیاط شود.

الکتروتراپی شیوه نوین در فیزیوتراپی

اگر مطالعه این مقاله شما را نگران کرده یا به دنبال راهی برای پایان دادن به دردهای مزمن خود هستید، قدم اول را درست برداشته‌اید. دکتر گلشنی با تخصص در زمینه حرکات اصلاحی، به شما کمک می‌کند تا با حرکاتی ساده و مؤثر، کنترل بدن خود را دوباره به دست آورید و از زندگی بدون درد لذت ببرید.

به طور کلی بیش از 80 درصد افراد در طول زندگی خود انواع کمردرد را تجربه کرده اند. کمر درد علل مختلفی دارد که از انجام کارهای سنگین گرفته تا عدم تحرک را شامل می شود. معمولا برخی از کمردردها خفیف هستند و با یک استراحت و قرص مسکن بهتر می شوند؛ اما اگر درد کمر ادامه پیدا کند، باید به یک فیزیوتراپیست مراجعه کنید. متاسفانه برخی بیماران نسبت به عوارض فیزیوتراپی کمر حساس هستند و ترجیح می دهند این شیوه درمانی را استفاده نکنند. در حالی که فیزیوتراپی به بهبود عملکرد سیستم عضلانی، توان حرکتی، اعصاب و بافت های کمر منجر می شود و هیچ عارضه خاصی را به دنبال ندارد.

عوارض فیزیوتراپی کمر، بسیار کمتر از فواید آن است و اگر حین فیزیوتراپی یا بعد آن، دچار پیامدهای منفی مثل درد، ورم و مشکلات پوستی مثل سوزش یا قرمزی شدید، آنها در نتیجه بکارگیری دستگاه های فیزیوتراپی  و انجام برخی تمرینات به وجود می آیند. به ندرت اتفاق می افتد افرادی که از فیزیوتراپی برای درمان کمردرد یا دیسک کمر استفاده می کنند، دچار پارگی دیسک، از کار افتادن عضلات کمر یا آسیب های نخاعی شوند.

برای اینکه از عوارض فیزیوتراپی کمر در امان بمانید، بهتر است مرکز یا کلینیکی را انتخاب کنید که دارای فیزیوتراپیست های مجرب و حرفه ای باشد. به طور کلی هدف فیزیوتراپی، مراقبت های بالینی، درمان بافت های آسیب دیده و کاهش دردهای کمر است نه ایجاد پیامدهای منفی و بدتر کردن وضعیت بیمار.

[sc name=”didar”][/sc]

عوارض فیزیوتراپی کمر چیست؟

فلسفه فیزیوتراپی، هدف بهبود و درمان است و هیچ گونه عوارضی به دنبال ندارد؛ اما ممکن است در نتیجه انتخاب نادرست تکنیک ها و شیوه های درمانی فیزیوتراپی، عارضه های ناخواسته ای به وجود آید. برای کاهش عوارض فیزیوتراپی کمر، انتخاب فیزیوتراپیستی با مهارت های بالا در به کارگیری دستگاه فیزیوتراپی برای کمر و انجام حرکات مناسب، اولین راهکار است. در غیر این صورت با ضایعه هایی مثل درد عضلات، شل شدن ماهیچه ها، افتادگی ماهیچه ها و تورم روبه رو خواهید شد. به طور کلی عوارض احتمالی فیزیوتراپی کمر عبارت است از:

• حین فیزیوتراپی ممکن است متوجه شوید، انجام بعضی از تکنیک های فیزیوتراپی باعث درد شدید در ناحیه کمر می شود. مناسب ترین راهکار برای جلوگیری از به وجود آمدن چنین پیامدی، جایگزین کردن یک روش درمانی دیگر است.
• بیماران در درمان های دستی نیز به عوارض فیزیوتراپی کمر دچار می شوند. البته این عارضه ها چندان جدی نیست و سریع بهبود پیدا می کنند. فقط ممکن است حین منوال تراپی کمر با سوزش و ناراحتی مواجه شوید. درمان دستی با یک فیزیوتراپ حرفه ای هیچ ناراحتی خاصی را به وجود نمی آورد. 
• به وجود آمدن عوارض فیزیوتراپی کمر به افراد درمانگر نیز مربوط می شود. اگر درمانگران و فیزیوتراپیست ها از توانایی و مهارت کافی برخوردار نباشند، سلامت بیماران به خطر خواهد افتاد.

کمر درد و تورم در فیزیوتراپی

به طور کلی در فیزیوتراپی کمر معمولا دو عارضه تورم و درد هنگام راه رفتن پیش می آید که این مشکلات نیز با کمک چند فعالیت ساده بهبود پیدا می کنند. در حین فیزیوتراپی دیسک کمر و سیاتیک، ماهیچه هایی که به مرور زمان ضعیف شده اند، نیاز به حرکات کششی دارند. زمانی که شما با فیزیوتراپیست این حرکات را انجام می دهید، در ماهیچه ها اسید لاکتیک تجمع پیدا کرده، ایجاد درد و ناراحتی می کند. ورم نیز یک عارضه جانبی فیزیوتراپی کمر است که در نتیجه کشیدگی عضلات کمر به وجود می آید. این مشکل نیز با کمپرس یخ، سرما درمانی و گرما درمانی رفع می شود.

عوارض فیزیوتراپی کمر با دستگاه

یکی از چالش هایی که بیماران با آن مواجه هستند و درباره آن از فیزیوتراپیست ها می پرسند، عوارض فیزیوتراپی برای کمر با دستگاه است. فیزیوتراپی کمر با دستگاه یکی از شیوه های نوین برای درمان و بهبودی آسیب های کمر است. دستگاه هایی که برای درمان کمردرد استفاده می شوند، شامل اولتراسوند (امواج فراصوتی)، الکتروتراپی (پالس های الکتریکی)، مگنت تراپی، لیزر درمانی و آی آر است.

فیزیوتراپیست ها بعد از بررسی سوابق بیماران، برای درمان آسیب های کمر از این دستگاه ها استفاده می کنند. این متدهای درمانی عوارض خاصی ندارند، فقط ممکن است در ناحیه فیزیوتراپی شده با کمی احساس درد، سوزش و قرمزی پوست مواجه شوید. بهتر است برای انجام فیزیوتراپی کمر با دستگاه، از تجربه فیزیوتراپ های حرفه ای بهره مند شوید. آنها برخی ممنوعیت های استفاده از دستگاه برای فیزیوتراپی را به خوبی می دانند و قبل از بکارگیری آنها، بیماران را مطلع می کنند. برای مثال لیزر درمانی برای افرادی با تومورهای فعال، زنان باردار و افراد حساس به نور ضرر دارد. از طرفی اگر فیزیوتراپی با دستگاه به درستی انجام نشود، بیماران با پارگی عضله، سوختگی بافت و تحریک پوستی مواجه می شوند.

جمع بندی مطالب

بیماران حین درمان کمر، ممکن است با عوارض فیزیوتراپی کمر رو به رو شوند. معمولا این عارضه ها در نتیجه انتخاب روش نادرست فیزیوتراپی، حین انجام حرکات کششی،ورزشی، کار با دستگاه یا کم تجربگی فیزیوتراپیست ها به وجود آیند. بیشترین عوارضی که در فیزیوتراپی برای کمر با آن مواجه می شوید تورم و درد هنگام راه رفتن است. اغلب این پیامدها برای بیماران خطری ایجاد نمی کنند. برای جلوگیری از این عارضه ها نیز فیزیوتراپیست ها از کمپرس یخ، گرما درمانی و سرما درمانی استفاده می کنند. ممکن است عوارض فیزیوتراپی کمر در نتیجه استفاده از دستگاه باشد. هر چند فواید استفاده از آنها بیشتر است؛ ولی هنگام فیزیوتراپی، در ناحیه کمر با سوزش، بثورات پوستی و درد رو به رو می شوید.