بیماری ازگودشلاتر نوعی آپوفیزیت (برجستگی) در سطح تیبیال است که به دلیل وجود فشارهای مکرر در مرکز استخوان تیبیا به وجود می آید. فشار مکرر در نتیجه ی کشش های قوی در عضله چهار سر ران است که در طول فعالیت های ورزشی تولید می شود. پس از کشیده شدن استخوان یا غضروف ، رشد و ترشح این برجستگی همچنان ادامه می یابد و بزرگ می شود. برجستگی ممکن است فیبری شود ، و یک استخوان کوچک جداگانه ایجاد کند و یا ممکن است استخوان کاملی را با افزایش حجم خود نشان دهد. بیماری ازگودشلاتر بیشتر در پسران رخ می دهد و احتمالاً بیشترین آسیب دیدگی در کودکان و نوجوانان است.

آناتومی مربوط به ازگودشلاتر

برجستگی استخوانی تیبیا (استخوان درشت نی) در بالا و جلوی استخوان درشت نی قرار دارد به تاندون های زانو وصل می شود. فشار در محل اتصال عضلانی-تاندونی می تواند باعث درد و تورم شود. دردی که بیمار احساس می کند عمدتاً یک طرفه است ، اما در اصل دو طرفه است . بیماری ازگودشلاتر در استخوان درشت نی و قسمت قدامی زانو به صورت موضعی حس می‌شود.

اپیدمیولوژی

این بیماری بیشتر در كودكان و نوجوانان در استخوان ران و به صورت برجستگی استخوانی (از غضروف استخوان) وجود دارد . این برجستگی غضروف مانند(بافت پیوندی انعطاف پذیر که اغلب بین دو استخوان یافت می شود) ، مانند استخوان ها ، ماهیچه ها و تاندون ها دارای ظرفیت رشد است. اما در حین رشد ، استخوان ها و غضروف ها خیلی سریع تر از ماهیچه ها و تاندون ها رشد می کنند. کشش های آهسته حین باز و بسته کردن زانو به این برجستگی ، نیروهای بسیاری وارد می کنند.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.

این نیروها می توانند باعث ایجاد اختلالاتی در ناحیه زانو شوند . برجستگی استخوانی تیبیال می تواند در برابر نیروها مقاومت کند اما نه به عنوان استخوان و هنگامی که کودک یا نوجوان برخی از فعالیت های بدنی را انجام می دهد ، نیروها در تاندون زانو و استخوان تیبیال افزایش می یابند ، که باعث درد ، سوزش و در بعضی موارد شکستگی های ناشی از برآمدگی در زانو می شود .

 افزایش فشار در اتصالات عضلانی – تاندونی زانو و تحریک استخوان درشت نی می تواند باعث شود تاندون کمی از استخوان جدا شود . این مقدار کمی باعث افزایش درد و تورم در زیر کشکک زانو می شود . این وضعیت با فعالیت هایی که تاندون را در معرض بارهای زیاد مانند چمباتمه زدن یا پرش قرار می دهد ، بدتر می شود. در بعضی موارد ، تخریب در اثر آسیب ایجاد می شود که منجر به برآمدگی استخوانی می شود.

خصوصیات بالینی

درد علامت برجسته ی بیماری ازگودشلاتر است و در حین انجام فعالیت های بدنی مانند دویدن ، پریدن ، دوچرخه سواری ، حرکات زانو ، راه رفتن بر پله ها و لگد زدن به توپ (خم شدن زانو) ایجاد شده و تشدید می شود. در ورزش هایی مانند بسکتبال ، والیبال ، فوتبال ، تنیس ، درد افزایش می یابد.

تصور پزشکی شامل درد موضعی در ناحیه برجسته شده ی تیبیال است. در بعضی موارد ممکن است متورم و هیپرتروفی شود و همچنین اسپاسم در عضله چهار سر ران به وجود آید. به خصوصیاتی از قبیل درجه حرارت یا تورم داخل مفصلی ربطی ندارد (به ندرت می تواند ایجاد گرما کند) ، اما تورم ، حساسیت و درد استخوانی اغلب ظاهر می شود. درد در ناحیه استخوان درشت نی که با فعالیت بدنی یا ورزش بدتر می شود است.

تشخیص های افتراقی

برخی از تشخیص های افتراقی از بیماری ازگودشلاتر می توانند شامل موارد زیر باشند :

زانوی پرش کنندگان (تاندونیت پاتلار) یا سندرم سندینگ- لارسن-یوهانسن

سندرم هوفا

آسیب ناشی از فلج اطفال

شکستگی درشت نی

این بیماری ها در ازگودشلاتر نیز تشخیص داده شده اند و می توانند مشکلاتی مشابه در زانو ایجاد کنند.

روش های تشخیصی

ممکن است از اشعه ایکس برای تشخیص بهتر اتصالات عضلانی در موارد شدید استفاده شود. این تشخیص براساس یافته های پزشکی معمولی است. معاینات رادیوگرافیکی در هر دو سمت خلفی و جانبی زانو همیشه باید انجام شود چرا که احتمال وجود تومور ، شکستگی ، پارگی یا عفونت می تواند وجود داشته باشد .

رادیوگرافی جانبی به طور کلی تصویری از برجستگی تیبیال یا قطعه استخوانی را نشان می دهد. تصویربرداری همچنین برای تشخیص تومورها مفید است. همچنین می توان از سونوگرافی استفاده کرد. سونوگرافی را می توان برای نشان دادن ظاهر غضروف و سطح استخوان ، تاندون ها ، تورم بافت نرم  و تکه تکه شدن عضلات تیبیا استفاده کرد .

معاینات بیماری ازگودشلاتر

تشخیص از طریق بررسی کامل سابقه بیمار و معاینه قابل انجام است. حساسیت بیش از حد درشت نی به لمس ، که با فشار و افزایش وزن یا پریدن بدتر می شود ، نشان از این بیماری دارد. درد در هنگام لمس ازگودشلاتر را نشان می دهد. کشش زانو از حالت خمیده و 90 درجه معمولاً باعث درد می شود. آزمایش ال که ثابت می کند سفتی بیش از حد عضله چهار سر ران ، در همه موارد مثبت است.

راهکار های پزشکی

درمان باید با استراحت ، یخ گذاشتن(RICE) ، اصلاح فعالیت و بعضی اوقات داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی آغاز شود .

ورزش درمانی برای بیماری ازگودشلاتر

درمانگر می تواند برای بهبود انعطاف پذیری و تقویت عضله اطراف زانو ، بر تمریناتی تمرکز کند. این شامل تمرینات چهار سر ران ، همسترینگ ، ایلوتیبیال و عضلات دیگر است. تمرینات تقویت کننده چهار سر ران با شدت بالا باعث افزایش فشار در تمام ناحیه عضلات لگن می شوند و در ابتدا از آن اجتناب می شود. کشش باید در ابتدا به صورت استاتیک و با شدت کم انجام شود تا از درد قبل از پیشرفت به سمت کشش پویا یا PNF جلوگیری شود.

مدت زمان حداقل سی ثانیه با سه تکرار حداقل یک بار در روز برای افزایش دامنه حرکت توصیه می شود. تمرین های تقویت کننده چهار سر ران ، با شدت کم ، مانند تمرین های ایزومتریک چهار سر ران در برنامه های درمانی اولیه قرار داده می شوند. تمرینات چهار سر ران با شدت بالا و کشش همسترینگ بتدریج معرفی می شوند و با داشتن آگاهی کامل انجام می شوند.

موج شوک

شوک درمانی، درمانی است که برای بیماری ازگودشلاتر مورد بحث قرار گرفته است ، اما به دلیل کم بودن تجربه در این زمینه نمی توان توصیه هایی برای این درمان ارائه داد.

محدودیت فعالیت

درمان غیر عملی این بیماری مبتنی بر همان اصولی است که در کلیه صدمات اعمال می شود. امروزه ، دیگر نیازی به بی حرکتی کامل و یا خودداری کامل از فعالیت های ورزشی نیست. نکته قابل توجه این است که پزشک از روند طبیعی این بیماری به والدین ، ​​مربی و ورزشکار کودک خبر می دهد. کودک باید تا حدی که درد به آن اجازه می دهد فعالیت های بدنی طبیعی خود را ادامه دهد، بنابراین شدت ورزش (اصلاح فعالیت) کاهش می یابد. همچنین شنا ، به عنوان یک فعالیت ورزشی ثانویه ، در طول درمان این بیماری (بدون ناراحتی) بسیار مناسب است. همچنین زانوبندها ، نوارها ، حفاظت از زانو با بند یا پد انفراپاتلار توصیه می شود و ممکن است در حین انجام فعالیت های بدنی کمک کند و درد را کاهش دهد.

ضربه زدن

اثربخشی ضربه زدن برای این بیماری کامل بررسی نشده است. با این حال ، استفاده از این تکنیک ضربه زدن به تنهایی به بهبود دامنه حرکت خمشی زانو و کاهش درد ناشی از فعالیت نسبت داده شده است.

 پیش بینی

علائم در طی 2 سال کاهش می یابند و در اکثر موارد پیش آگاهی بسیار عالی است. بنابراین علائم ازگودشلاتر در اکثر بیماران کاهش می یابد و از بین می رود. اگر درمان غیر جراحی به اندازه کافی و طولانی انجام شود ، خصوصاً پس از خاتمه رشد استخوان علائم پایدار با ایجاد قطعات شل شده در بالای استخوان تیبیال یا درون رباط های پاتلار باقی می مانند. در این موارد ، علائم فقط پس از درمان جراحی از بین می روند. آموزش برای اطمینان به بیمار مبنی بر موقت بودن وضعیت وی بسیار ارزشمند است. اکثر درمان های مثبت و نتیجه بخش حاکی از نتایج مثبت در کلینیک های درمانی و توانبخشی  پیشرفته ارتوپدی است.

جراحی ازگودشلاتر

تا زمانی که کودک بزرگ نشده و رشد استخوان او تکمیل نشده است ، باید از جراحی اجتناب شود تا از آسیب صفحه رشد و عود مجدد و یا آسیب عضلات زانو جلوگیری شود.

در درمان با جراحی ، ما روش های مختلف جراحی از قبیل سوراخ کردن استخوان تیبیال ، برش تیبیال (کاهش اندازه) ، برش طولی در تاندون پاتلار ، برداشتن غیرمستقیم استخوان و قطعات آزاد غضروفی (استخوان تیبیال) ، قرار دادن گیره های استخوانی و یا ترکیبی از هر یک از این روش ها را استفاده می کنیم.

بورسیت پس آنسرینوس که به عنوان کیست پنجه غازی نیز شناخته می‌شود، یک بیماری التهابی در بین عضلات خیاطه، عضلات رانی و غشایی وتری است. ما می‌توانیم این مسئله را در قسمت داخلی میانی زانو، دو اینچ زیر خط مفصل داخلی زانو بین تاندون‌های پس آنسرینوس توضیح دهیم.

آناتومی مربوط به کیست پنجه غازی

بورسیت پس آنسرینوس یک کیسه پر از مایع است. این ماده مایع سینوویال را به منظور کاهش اصطکاک بین بافت‌ها ترشح می‌کند و همچنین به عنوان بالشتکی برای استخوان‌ها، تاندون‌ها و ماهیچه‌ها عمل می‌کند. التهاب بورسا به طور ناگهانی ظاهر نمی‌شود، بلکه در طی یک دوره زمانی پیشرفت می‌کند. بورسیت همچنین می‌تواند در شانه، زانو، لگن، آرنج و انگشتان پا ایجاد شود.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.

پس آنسرینوس که همچنین پنجه غازی نیز نامیده می‌شود، در عضلات خیاطه، عضلات رانی و غشایی وتری است که به صورت مجزا در قسمت داخلی درشت نی قرارگرفته‌اند. سه تاندون پس آنسرینوس به صورت سطحی در رباط صلیبی میانی (MCL) زانو قرار دارند. ماهیچه‌های خیاطه و عضلات رانی نگهدارنده های پا هستند (آن‌ها پا را به سمت محور میانه بدن می‌کشند). عضله غشایی وتری بخشی از گروه عضله همسترینگ است که با هم به عنوان خم کننده‌های زانو و چرخش دهنده‌های داخلی عمل می‌کنند.

اپیدمیولوژی

بورسیت پس آنسرینوس غالباً با انجام حرکاتی مانند خمش و علائم اضافی، وقتی عضلات مرتبط به طور مکرر مورد استفاده قرار می‌گیرند، رخ می‌دهد. این باعث ایجاد اصطکاک می‌شود و همچنین باعث افزایش فشار بر بورسیت می‌شود. بورسیت همچنین می‌تواند به دلیل آسیب مانند ضربه مستقیم در منطقه پس آنسرینوس باشد. ورود آلودگی به این ناحیه منجر به آزاد شدن بیشتر مایعات سینوویال در بورسا می‌شود. بورسیت پس از آن ملتهب و یا دردناک و در نتیجه آرتروز شدید زانو می‌شود.

گزارش‌ها حاکی از آن است که بورسیت در زنان میانسال دارای اضافه وزن شایع تر است. ما می‌توانیم این مسئله را با این واقعیت توضیح دهیم که خانم‌ها لگن پهن‌تری دارند و در نتیجه زاویه زانو در صفحه جلویی افزایش می‌یابد و به دلیل وارد کردن فشار بیشتر در زانو باعث ضربدری شدن زانوها و همچنین بروز پس آنسرینوس می‌شود. می‌توان گفت که یک بورسیت ملتهب یک آسیب حاد نیست بلکه نتیجه یک عارضه اولیه است.

خصوصیات کیست پنجه غازی

کیست پنجه غازی یا بورسیت پس آنسرینوس باعث ایجاد درد در قسمت داخلی زانو (عمدتاً هنگام دویدن یا بالا رفتن از پله‌ها) می‌شود. بیمار ممکن است در کوهنوردی یا پایین آمدن از پله‌ها در زانوها احساس ضعف کند. همچنین، منطقه اطراف بورسیت متورم می‌شود.

سایر ارائه‌های بالینی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

قدرت عضله کاهش می‌یابد

انحراف حین راه رفتن

عملکرد کاهش می‌یابد

اختلال در عملکرد ظاهری

اختلال در بیومکانیک اندام تحتانی

عوامل تشدیدکننده شامل فعالیت‌هایی است که نیاز به حرکاتی مانند خم شدن و همچنین باز و بسته کردن زانو دارد.

لگد زدن، چمباتمه زدن یا حرکت سریع از یک سمت به سمت دیگر، مانند حرکات ذکر شده در بالا، ممکن است باعث تحریک بیشتر شود.

تشخیص‌های افتراقی

بورسیت پس آنسرینوس اغلب با سایر دلایل درد داخلی زانو اشتباه گرفته می‌شود:

شکستگی ساق پا از قسمت تحتانی پروگزیمیال باعث ایجاد درد در ناحیه پس آنسرینوس خواهد شد.

سندرم پاتلوفمورال

درد و حساسیت آسیب منیسک داخلی و آرتروز شدید در قسمت داخلی زانو به وجود می‌آید، در حالی که درد بورسیت پس آنسرینوس در قسمت داخلی مفصل است.

ایجاد فشار در رباط صلیبی داخلی، با یا بدون بی ثباتی، ممکن است در تشخیص آسیب های رباط صلیبی داخلی نقش داشته باشد. پانیکولیت (التهاب چربی) در افراد چاق رخ می‌دهد و باعث التهاب دردناک چربی زیر جلدی بخصوص در شب می‌شود. تاندونیت ماهیچه غشایی وتری اغلب به عنوان یک آسیب رخ می‌دهد. سندرم پولیکا مدیال که می‌تواند باعث درد و حساسیت در قسمت داخلی زانو شود.

آسیب کیستیک خارج مفصلی: کیست سینوویال، کیست گانگلیونیک، کیست پارامنسی، سینوویت ویلونودولار رنگ‌دانه‌ای، سارکوم سینوویال.

علاوه بر شرایط ذکر شده در بالا، مشکلات دیگری که باید در نظر گرفته شود شامل موارد زیر است:

کیست منیسک میانی

کیست استخوانی -مفصلی

بورسیت ماهیچه غشایی وتری

بورسیت رباط صلیبی تیبیال

روش‌های تشخیصی

اشعه ایکس از نمای جانبی زانوی بیمار برای تشخیص یک شکستگی براثر فشار، ورم مفاصل یا حتی پوکی استخوان بسیار مفید است. برای وضوح تشخیص خسارات وارده به سایر نواحی قسمت داخلی زانو، MRI لازم است.

MRI می‌تواند از آرتروسکوپی غیرضروری جلوگیری کند. یافته‌های MRI باید با یافته‌های معاینه جسمی مقایسه شود.

سونوگرافی بهترین روش برای تشخیص زمانی است که سایر روش‌های تصویربرداری، از جمله MRI و CT، امکان‌پذیر نیست.

تزریق لیدوکائین یا کورتون در ناحیه بورسیت که به تعیین میزان این آسیب در زانوی بیمار کمک خواهد کرد.

معاینات کیست پنجه غازی

بورسای پس آنسرینوس را می‌توان در فاصله‌ی کمی از استخوان درشت‌نی و در حدود 3 تا 4 سانتی‌متر از آن به سمت داخل پا لمس کرد (حدود 2 انگشت) طول همسترینگ را هنگامی که بیمار در وضعیت خوابیده به پشت قرار دارد اندازه بگیرید. بیمار در زاویه 90 درجه بنشیند و سپس زانو را تا حد ممکن بکشید. اینکه تا چه اندازه می‌توان زانو را کشش داد، طول و سفتی همسترینگ را نشان می‌دهد. اگر می‌توان زانوی بیمار را کاملاً صاف کرد از سفت شدن همسترینگ نیست. با وجود انواع مربوط به بورسیت پس آنسرینوس، علائم ممکن است با استفاده از چرخش داخلی مقاوم و در برابر خمش زانو تولید شود. با وجود نوع مزمن در افراد مسن، خم شدن یا کشیدگی زانو معمولاً دردی ایجاد نمی‌کند.

مدیریت پزشکی

درمان اولیه بورسیت پس آنسرینوس باید شامل استراحت نسبی زانوی مبتلا و داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی باشد.

روش‌های دیگر، از جمله تزریق موضعی کورتون مانند متیل پردنیزولون، مواردی از این دسته است. تزریق بی حسی موضعی، کورتون ها یا هر دو نوعی از درمان را تشکیل می‌دهند.

درمان با جراحی در مواردی که انجام درمان‌های دیگر نتیجه‌بخش نباشد، نشان داده شده است. برش ساده در بورسای موجود می‌تواند علائم را در برخی موارد بهبود بخشد. اگر عفونت مزمن با آنتی بیوتیک رفع نشود، ممکن است بورسیت برداشته شود.

پس از عمل جراحی، اگر بورسیت برداشته شد، همان مراحل توان‌بخشی و بهبودی را که تحت مدیریت توان‌بخشان بیان شده است، باید دنبال کرد. اگر بورسیت آلوده شود و درمان‌های آنتی بیوتیکی بی اثر باشد، رفع آن با جراحی در این مورد ممکن است راه حل مناسبی باشد.

مدیریت درمانی کیست پنجه غازی

درمان‌های فیزیکی پایه اصلی در درمان کیست پس آنسرینوس است. برای تسکین درد ناشی از بورسیت، مهم‌ترین چیز استراحت است. برای آرام کردن درد ناشی از وجود کیست از بالا رفتن از پله‌ها، کوهنوردی یا سایر فعالیت‌های تحریک‌کننده خودداری کنید.

برای کاهش درد می‌توان از داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAID) استفاده کرد. حرکت را محدود کنید و به طور متناوب یخ را بر محل التهاب بمالید. یک ماساژ با یخ به مدت 15 دقیقه هر 4-7 ساعت باعث کاهش التهاب می‌شود. یک باند الاستیک می‌تواند در اطراف زانو پیچیده شود تا هرگونه تورم را کاهش دهد یا از بروز تورم جلوگیری کند. (مراقب باشید اصطکاک زیاد نشود.)

درمان شامل تمرینات کششی پا مانند کشش همسترینگ، کشش عضلات سه سر، کشش چهار سر ران، کشش عضلات باسن، کشش ساق پا، تمرینات ایزومتریک چهار سر ران و همسترینگ است. پیشرفت این تمرینات ممکن است شامل تمرینات زنجیره ای بسته مانند کشش زانو و پرس پا باشد. کشش مقاوم در پا با استفاده از کش های مخصوص نیز مفید خواهد بود. تمرینات زنجیره‌ای بسته نیز یک روش توصیه‌شده برای جلوگیری از ایجاد ناپایداری در رباط صلیبی زانو است که به نظر می‌رسد گاهی یک عامل خطر ابتلا به بورسیت است.

سونوگرافی به عنوان روش مؤثر برای تشخیص راه مناسب در کاهش روند التهابی در بورسیت پس آنسرینوس اثبات شده است. برخی از بیماران تزریق دریافت می‌کنند که شامل محلول بی حسی و استروئید است. پس از آن، یک درمانگر برنامه کششی همسترینگ و یک برنامه تقویت هم‌زمان چهار سر به صورت زنجیره بسته را ارائه می‌دهد که باید چندین بار در روز تکرار شود. این امر در حدود گذشت 6-8 هفته کاهش درد به دنبال خواهد داشت.

زمانی که حرف از کف پای صاف و یا ناهنجاری‌های اسکلتی بدن پیش می‌آید باید به دنبال پزشک و درمانگر متخصص مربوط به آن باشیم! معمولاً پزشکان طب ورزش، متخصصان آسیب‌شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی در صدر قرار گرفته و برای درمان باید به آن‌ها مراجعه کنیم. این افراد به دلیل دارا بودن دانش و تخصص کافی در زمینه‌ی ناهنجاری‌های بدن و شناخت کامل اسکلت بدن می‌توانند با معاینات مخصوص به هر ناحیه راه‌های درمانی مؤثر و مناسب را برای شما تجویز کنند. در اینجا راه‌های تشخیص کف پای صاف و درمان‌های خانگی و یا غیر خانگی را می‌خوانیم!

[sc name=”didar”][/sc]

در ابتدا برای مشاهده ظاهر پاهای خود، پزشک (که در ابتدا گفته شد) پاهای شما را از جلو، پشت و تمام جهات مشاهده خواهد کرد و از شما می‌خواهد که روی انگشتان پا بایستید. او ممکن است به الگوی سایش کفش‌های شما، نوع ایستادن، تغییر ظاهر استخوان‌های پا به خصوص کف پا و زانوها و انگشتان پا نگاه کند. پس از تشخیص ظاهری کف پای صاف از راه‌های غیر چشمی برای تشخیص کف پای صاف استفاده خواهد کرد که شامل موارد زیر است:

تشخیص کف پای صاف

اشعه ایکس: در اشعه ایکس معمولی از مقدار کمی اشعه برای تولید تصاویر از استخوان‌ها و مفاصل در اندام‌های شما استفاده می‌کنند. به ویژه در تشخیص آرتروز مفید است.

سی تی اسکن: این آزمایش با اشعه X تصویر اندام شما را از زوایای مختلفی می‌گیرد و جزئیات بسیار بیشتری نسبت به اشعه ایکس معمولی ارائه می‌دهد.

سونوگرافی: اگر پزشک شما به یک تاندون آسیب دیده مشکوک باشد، ممکن است این آزمایش را انجام دهد که از امواج صوتی برای تولید تصاویر دقیق از بافت‌های نرم در بدن استفاده می‌کند.

MRI: با استفاده از امواج رادیویی و یک آهنربای قوی انجام می‌شود، MRI جزئیات عالی از هر دو بافت سخت و نرم را ارائه می‌دهد.

آنالیز راه رفتن (Clinical gait analysis): با استفاده از دستگاه‌های پیشرفته و دوربین‌های سرعت بالا نحوه راه رفتن و فعالیت عضلات بررسی می‌شود و ویژگی چگونگی کفی کفش و راه‌حل‌های درمانی مشخص می‌گردد. خوشبختانه این روش نسبت به روش‌های دیگر ایمن‌تر است.

در صورت عدم وجود درد، هیچ درمانی برای صافی کف پا توصیه نشده است اما همیشه این جمله را به یاد داشته باشیم پیشگیری بهتر از درمان است.

درمان کف پای صاف

اگر کف پاهای شما صاف، بد شکل و یا دردناک است، پزشک ممکن است موارد زیر را پیشنهاد کند:

کفی حمایتی قوس کف پا (کفی‌های طبی).

پشتیبانی و تقویت قوس‌های موجود در کف پا در تسکین درد ناشی از صافی کف پا و عوارض بعدی کمک می‌کنند.

یا این که پزشک شما ممکن است کفی‌های مخصوصی که برای پای شما طراحی شده و به اندازه پاهای شما قالب ریزی شده را پیشنهاد کند. این کفی‌ها کاملاً کف پای صاف را قوس‌دار نمی‌کند، اما اغلب علائم را کاهش می‌دهند.

تمرینات کششی: برخی از افراد دارای کف پای صاف نیز تاندون آشیل کوتاهی دارند. تمرینات کششی در این تاندون ممکن است کمک کننده باشد.

کفش‌های مخصوص: یک کفش از لحاظ ساختاری خاص و مناسب ممکن است راحت‌تر از صندل یا کفش معمولی و غیر خاص باشد.

درمان‌های اصلاحی

یک متخصص حرکات اصلاحی می‌تواند با استفاده از تجزیه و تحلیل ویدیویی از نحوه راه رفتن و اسکن کف پا به بهبود وضعیت شما کمک کند.

عمل جراحي

جراحی فقط برای اصلاح صافی صورت نمی‌گیرد. با این وجود، ممکن است برای یک مشکل مرتبط مانند پارگی تاندون یا پارگی جراحی داشته باشید.

سبک زندگی و داروهای خانگی

اگر کف پاهای شما صاف است و احساس درد جزئی را ایجاد می‌کند، ممکن است بخواهید برای کاهش این درد مواردی را امتحان کنید:

• استراحت

از فعالیت‌هایی که وضعیت شما را بدتر می‌کند، خودداری کنید. در فعالیت های کم‌تحرک تر شرکت کنید؛ مانند پیاده روی، دوچرخه سواری یا شنا و نه فعالیت‌های پریدن و دویدن و پرتحرک.

• پشتیبانی و تقویت قوس کف پا

استفاده از برخی وسایل که در ایجاد قوس کف پا مؤثر هستند ممکن است بهبودی شما را افزایش دهند.

• داروها

ممکن است برخی از داروهای ضد درد برایتان کمک کننده باشند.

• کاهش وزن

کاهش وزن می‌تواند استرس و فشار روی پاهای شما را کاهش دهد.

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟

اگر صاف بودن کف پاهای شما باعث ایجاد درد قابل توجهی می‌شود، پزشک شما ممکن است شما را به پزشک متخصص در اختلالات پا (podiatrist) یا پزشکی ورزشی ارجاع دهد.

آنچه شما برای مراجعه به پزشک باید انجام دهید:

کفش‌های روزمره خود را در زمان مراجعه بپوشید تا پزشک بتواند الگوهای سایش کفش و کف پا را بررسی کند.

قبل از قرار ملاقات، ممکن است بخواهید پاسخ سؤالات زیر را بنویسید:

• چه موقع برای اولین بار متوجه وجود مشکل در پاهای خود شدید؟

• در صورت وجود چه مشکلات پزشکی دیگری دارید؟

• آیا والدین یا خواهر و برادران شما هم این مشکل را دارند؟

• آیا تا به حال پا یا مچ پای شما آسیب دیده است؟

• به طور مرتب چه داروها و مکمل‌هایی مصرف می‌کنید؟

چه انتظاری از پزشک می‌رود؟

پزشک ممکن است برخی از سؤالات زیر را بپرسد:

• دقیقاً در کجا صدمه دیده است؟

• چگونه درد (خسته‌کننده، تیز، سوزش) را توصیف می‌کنید؟

• آیا حرکت یا موقعیت خاصی درد را کاهش می‌دهد یا آن را بدتر می‌کند؟

• آیا نوع کفشی که می‌پوشید، روی درد تأثیر می‌گذارد؟

• آیا می‌توانید روی یک پا روی نوک انگشتان بایستید؟

• کفی کفش‌های ایجاد قوس پا را امتحان کرده‌اید؟

• این درد چگونه در زندگی شما تأثیر می‌گذارد؟

پس از جواب به تمام سؤالات به مرحله‌ای می‌رسید که راه درمان صحیح و مناسب را انتخاب کرده و با رعایت آن به بهبودی کامل می‌رسید.

عصب سیاتیک به مجموعه رشته‌های عصبی اطلاق می‌شود که از مهره‌های پایینی ستون فقرات منشأ گرفته و با به هم پیوستن، یک رشته عصب واحد را در ناحیه باسن تشکیل می‌دهند و با پراکنده شدن مجدد، تمامی اندام تحتانی (پاها) را عصب رسانی می‌کنند.

درد سیاتیک نتیجه یک مشکل عصبی در ناحیه پایین کمر (ستون فقرات) یا عصب تحت فشار (گیر افتادگی) در لگن یا باسن است.

علائم درد عصب سیاتیک

• درد (درد شدید در پایین کمر)
• درد در پاها
• بی‌حسی و کرختی در اندام تحتانی
• ضعف عضلانی
• نقص در راه رفتن
• اختلالات حسی
• گرما و سرما یا سوزن سوزن شدن یا احساس سوزش در پاها
• اختلال در رفلکس
• خواب‌رفتگی (گزگز شدن) اندام تحتانی که می‌تواند در اثر تحریک اعصاب سیاتیک ایجاد شود (بخصوص در عصب کمری L4 و L5 و اعصاب ساکرال S1، S2 و S3)

آناتومی عصب سیاتیک

اعصابی که با عصب سیاتیک درگیر هستند، شامل اعصاب L4-L5-S1-S2-S3 می‌باشند که به انتهای عضلات لگن متصل هستند.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.

آسیب و اثر سیاتیک چگونه می‌تواند باشد؟

سیاتیک می‌تواند به طور ناگهانی شروع شود و علائم ممکن است متناوب یا ثابت باشند. علائم ممکن است با افزایش فشار داخل شکمی (به عنوان مثال سرفه) بدتر شود.

شایع‌ترین علت سیاتیک فشرده شدن عصب سیاتیک (ریشه‌های عصبی L4، L5، S1، S2، S3) توسط دیسک است.

علل دیگر عصب سیاتیک می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

• تنگی کانال نخاع
• اسپوندیلوزیس: آرتروز مفاصل ستون فقرات تحریک کننده ستون فقرات (آسیب مهره‌های کمری)
• گیرافتادن عصب: عضلات در باسن و کمر ممکن است عصب سیاتیک را فشرده کرده و باعث درد شوند.
• التهاب و تورم ناشی از ورم مفاصل، شکستگی‌ها، لغزش مفصل یا عفونت‌ها می‌توانند در اثر التهاب لگن و عضلات ناحیه باسن ایجاد شوند.
• مشکلات عروقی: به دلیل افزایش حجم خون در ستون فقرات در اواخر مراحل حاملگی، ممکن است فضای ثابت داخل نخاع باریک باشد و باعث فشرده‌سازی اعصاب شود.
• مکانیسم‌های سیستم عصبی مرکزی: سكته مغزی، خونریزی مغزی یا اسكلروز می‌تواند باعث درد در ناحیه سیاتیک شود.

• آسیب‌های همراه با ضربه:

آسیب به عضلات همسترینگ (عضلات پشتی) در قسمت پروگزیمال ( نزدیک به باسن) و یا آسیب اوالژن (کنده شدن ضریع استخوان)

 فشرده شدن عصب سیاتیک در اثر التهاب و خونریزی در اطراف تاندون آسیب دیده

• آسیب‌های مربوط به زنان و زایمان آن‌ها:

بارداری خارج رحمی، کیست تخمدان و بارداری ممکن است منجر به درد سیاتیک شود. مطالعات نشان داده‌اند که این مشکلات بر سمت راست بدن بیشتر تأثیر می‌گذارند.

• علل نادر بروز سیاتیک:

 استئوکندروما یا تومور استخوان می‌تواند بر ستون فقرات کمر و گردن استخوان ران تأثیر بگذارد و در نتیجه می‌تواند منجر به فشرده شدن عصب سیاتیک شود.

نشانه بارز سیاتیک درد است.

سیاتیک و انواع درد آن:

• ممکن است تیز و حاد باشد، مانند شوک الکتریکی و یا ناراحتی و تیر کشیدن یا بی حسی احساس شود.
• درد نتیجه تحریک عصب سیاتیک است. همان‌طور که گفته شد، می‌تواند ثابت یا متناوب باشد.
• درد ممکن است با حرکات خاصی مانند سرفه یا عطسه بدتر شود (این حرکات باعث افزایش فشار داخل شکمی می‌شوند).
• نشستن، خم شدن، ایستادن طولانی مدت یا برخاستن از وضعیت نشستن، می‌تواند درد را افزایش یا کاهش دهد.

راه‌های تسکین درد عصب سیاتیک:

وضعیت خوابیده به پشت، فشار بر دیسک را کاهش می‌دهد و همچنین باعث کاهش درد می‌شود.

درد در قسمت پشت، باسن، زانو و پا نیز احساس می‌شود؛ اما فقط به یکی از پاها انتقال می‌یابد و می‌تواند منجر به کاهش قدرت، رفلکس‌ها و احساس درد در طول عصب شود.

همچنین اختلال عملکرد روده یا سوء هاضمه علائم مکرر عصبی است.

سیاتیک ممکن است در اثر فشار زیاد یا تحریک اعصاب L4، L5، S1، S2 و S3 ایجاد شود.

علائم سیاتیک بستگی به این دارد که کدام عصب فشرده یا تحریک می‌شود.

L4: هنگامی که عصب L4 فشرده یا تحریک می‌شود، بیمار احساس درد، سوزن سوزن شدن و بی حسی در ران را دارد. همچنین بیمار هنگام صاف کردن پا احساس ضعف می‌کند و ممکن است دارای یک رفلکس تند و تیز در زانو باشد.

L5: هنگامی که عصب L5 فشرده یا تحریک می‌شود، ممکن است سوزن سوزن شدن و بی حسی به پا و انگشتان پا منتقل شود.

S1: هنگامی که عصب S1 فشرده یا تحریک می‌شود، بیمار احساس درد، سوزن سوزن شدن و بی حسی در قسمت بیرونی پا می‌کند. همچنین بیمار هنگام بالا بردن پاشنه پا از زمین و ایستادن بر روی نوک پنجه ضعف را حس می‌کند. رفلکس لرزش مچ پا ممکن است کاهش یابد.

چگونه سیاتیک را درمان کنیم؟

تشخیص پزشکی وجود سیاتیک

• بیرون زدگی (فتق) دیسک
• سرخوردگی یا شکستگی و ترک خوردن مهره‌ها
• آرتروز مفاصل بین مهره‌ای ستون فقرات
• کمردرد بدون دلیل
• سندرم پیریفورمیس
• مشکلات عضلانی (اسپرین، اسپاسم،…)
• مشکلات عروقی (احتقان، سندرم محفظه)
• ادم و التهاب مزمن

روش‌های تشخیص

علائم بیمار:

• شکایت از انتشار درد در پا که از یک الگو پیروی می‌کند.
• درد در زیر زانو به طور کامل، به داخل پا انتقال می‌یابد.
• روش‌های خاصی که برای یافتن توزیع درد استفاده می‌شوند.
• بیماران از کمردرد شکایت می‌کنند که معمولاً این درد در ساق پا شدیدتر است.
• ممکن است بیماران علائم حسی خاصی را گزارش دهند.

به طور کلی، اگر یک بیمار از درد در یک پا شکایت کند و نتیجه مثبتی در یک یا چند آزمایش عصبی داشته باشد و نشان دهنده تنش ریشه عصبی باشد، تشخیص سیاتیک توجیه می‌شود.

استفاده از تصویربرداری برای تأیید تشخیص بیماری سیاتیک خیلی سودمند نیست. تصویربرداری ممکن است در بیمارانی که علائم درد شدید دارند و به مدت 6-8 هفته به درمان فیزیکی پاسخ نمی‌دهند علت اصلی ایجاد کننده سیاتیک را نشان دهد.

معاینات

• آزمایش عصبی
• میوتوم ها
• رفلکس‌ها (L4-S3)
• احساسات فیزیکی
• تست‌های فشار عصبی (ترجیحاً در حالت نشسته)
• تست بالا بردن پا
• آزمایش افزایش سطح
• تست سقوط
• تست تنش اعصاب استخوان ران
• ارزیابی حرکت دادن کمر

مراقبت‌های پزشکی

• سرما یا گرما اغلب در درمان سیاتیک استفاده می‌شود. معمولاً هر 2 ساعت به مدت 20 دقیقه منطقه آسیب‌دیده را گرم و یا سرد می‌کنیم.
• داروها معمولاً برای درمان سیاتیک تجویز می‌شوند، اما شواهدی از آزمایش‌های بالینی وجود دارد که نشان می‌دهد استفاده از مسکن‌ها برای تسکین درد محدود است. شواهد محدودی در مورد استفاده از داروها وجود دارد.
• در موارد حاد انتخاب جراحی سیاتیک نیز ممکن است یک گزینه باشد. این عمل جراحی سعی در حذف منشأ اصلی بروز درد دارد.
• هنگامی که علت اصلی تنگی نخاع اشکال در مهره‌های کمر است، جراحی لامینکتومی کمر توصیه می‌شود. با این عمل جراحی، قسمت کوچکی از استخوان و یا مایع دیسکی که باعث فشار عصب می‌شود، برداشته می‌شود.
• در مواردی که فتق دیسک رخ می‌دهد، میکروسدکتومی توصیه می‌شود. با این عمل جراحی برش کوچکی ایجاد می‌شود و با استفاده از ذره‌بین، بخشی از دیسک فتق شده که باعث فشار عصب می‌شود، برداشته می‌شود.

تأثیر درمان‌های فیزیکی و راه‌های درمانی

در بیشتر موارد برای درمان سیاتیک، درمان پیشگیرانه مورد استفاده قرار می‌گیرد. بااین‌حال، هنوز هم پیرامون آن اختلاف نظر وجود دارد. شواهد نشان نمی‌دهد که یک روش درمانی نسبت به روش دیگر برتر است. بنابراین ما در مورد چندین گزینه درمانی صحبت خواهیم کرد.

بخش بسیار مهم درمان می‌تواند آگاهی بخشی و آموزش بیمار در مورد سیاتیک و مشاوره دادن به او باشد. در طول درمان، دادن اطلاعات لازم به بیماران، توصیه به آن‌ها در مورد فعال ماندن و اطلاع‌رسانی در مورد روش‌های درمانی از اهمیت خاصی برخوردار است. این بسیار مهم است که بیمار از نظر جسمی مشارکتی فعال در درمان داشته باشد و بتواند مسئولیت مراحل درمانی را به عهده بگیرد.

تزریق کورتون و انجام تمرینات کششی دو گزینه درمانی هستند که هنوز به طور قطع برای درمان سیاتیک توصیه نمی‌شوند. همچنین اگر استراحت در تخت را به عنوان درمانی برای سیاتیک با انجام ندادن کارهای روزانه مقایسه کنیم، به نظر می‌رسد هیچ تفاوتی بین این دو وجود ندارد و در کوتاه مدت هیچ تفاوتی در بهبود کلی و کاهش درد و ناتوانی به وجود نخواهد آورد.

در چند مقاله ثابت شده است که طب سوزنی درد کمر را کاهش می‌دهد که سوزن‌هایی نازک در نزدیکی ناحیه درد وارد پوست می‌شوند. در مقالاتی نیز، کاهش درد با طب سوزنی مشاهده نشده است.

ثابت شده است که ماساژ درمانی، آب‌درمانی و حرکات اصلاحی در درمان کمردرد مفید هستند. این تمرینات درمانی باعث افزایش گردش خون، افزایش تسکین درد عضلات و آزاد شدن اندورفین‌ها می‌شوند همچنین این موارد باعث بهبود وضعیت اسکلتی عضلانی فرد شده که از مهم‌ترین عوامل به وجود آوردن مشکلات ستون فقرات در افراد است.

تمریناتی که پیشنهاد می‌شوند تمرینات کششی خم و راست شدن هستند. انعطاف‌پذیری ستون فقرات، کانال ستون فقرات را باز می‌کند و باعث بهبود عملکرد آن می‌شود. تمرینات کششی برای به عقب و جلو خم شدن هستند که برای تقویت ماهیچه‌های کمری از تمرینات خاصی استفاده می‌شود.

راهکارهای ما به بیماران:

ما به بیماران خود بهترین وضعیت را برای قرارگیری ستون فقرات کمر و لگن آموزش می‌دهیم و در تلاش هستیم تا این حالات را در حین فعالیت حفظ کنند. در صورت انجام صحیح، این تمرینات می‌توانند التهاب کمر را بهبود بخشد و مشکلات را در قسمت‌های نخاعی کاهش دهد. این عمل باعث کاهش میزان تحریک در این بخش‌ها، تسکین درد و محافظت از این منطقه در برابر آسیب‌های بیشتر می‌شود.

نمونه این تمرینات عبارت‌اند از: آرام درجا زدن و ترکیب حرکاتی مثل پل زدن.

کشش عضلات همسترینگ و عضلات باز کننده ران با تمرینات خاصی که انجام می‌شود، کاهش می‌یابد و دامنه حرکت را بهبود می‌بخشد. تمرینات مبتنی بر خمش و تمرینات تثبیت‌کننده در این برنامه گنجانده شده است. هدف از این برنامه بهبود پایداری ستون فقرات کمر در موقعیت‌های خمیده است. این تمرینات می‌توانند به ترمیم حرکت طبیعی و کاهش سوزش بر اثر فشار عصب سیاتیک کمک کنند.

برای مثال سه تمرین مهم:

کشش زانو به سمت قفسه سینه

پرس فشاری پا

حرکت چرخش به پهلوی چپ و راست (بدون وزنه)

روش‌های درمانی شامل دریافت اطلاعات درمانی و مشاوره، آب‌درمانی، تمرینات اصلاحی، منوآل تراپی و… دارای نتایج مثبت و مشابه هستند، اما در نوع انتخاب برنامه ورزشی و متخصص مورد نظر تفاوت‌هایی وجود دارد که باید به آن بسیار توجه کرد.

عصب سیاتیک کجاست

عصب سیاتیک طولانی ترین و بزرگترین عصب بدن شماست. ریشه های عصب سیاتیک شما از قسمت پایین کمر شروع می شود و از پشت هر پا می گذرد.

عصب سیاتیک شما یک عصب بلند و مهم است که درست از خارج از ستون فقرات شما شروع می شود و سپس از طریق لگن، به باسن شما و سپس به پشت هر ران در هر پا می رسد. سیاتیک یک عصب مختلط است، به این معنی که هر دو رشته حرکتی و حسی را دارد. عصب سیاتیک بزرگترین عصب بدن شما است و عصب اصلی پای شما است. به شما اجازه می دهد راه بروید، بدوید و حتی بایستید.

درد سیاتیک چیست؟

گاهی افراد اظهار می کنند یا به آنها گفته می شود که درد سیاتیک دارند. در واقع، مردم گاهی از این اصطلاح برای توصیف علائمی استفاده می کنند که در تشخیص واقعی گنجانده نشده است. آنچه در مورد سیاتیک مهم است این است که:

این یک مشکل بسیار شایع است و تقریباً همه ما در مقطعی از زندگی بزرگسالی خود از علائم آن رنج خواهیم برد.

درد سیاتیک به عارضه ای گفته می شود که باعث تحریک قابل توجه عصب سیاتیک شود و در نتیجه دردی انتشار شونده در یک یا هر دو پا ایجاد کند.

درد سیاتیک به ندرت توسط یک بیماری جدی مانند تومور، عفونت یا لخته خون ایجاد می شود.

بسیاری از اوقات، سیاتیک خود به خود یا با مداخلات پزشکی برطرف می شود.

عملکرد عصب سیاتیک چیست؟

عصب سیاتیک شما دو نوع عملکرد را انجام می دهد:

عملکرد حرکتی: به حرکت عضلات ساق و پا کمک می کند.

عملکرد حسی: به شما کمک می کند تا احساسات مختلف را در پاهای خود حس کنید.

جالب است بدانید اگرچه عصب سیاتیک شما از عضلات سرینی (باسن) عبور می کند، اما مسئول عصب دهی به این عضلات نیست و این عضلات از جای دیگری عصب دهی می شوند.

عصب سیاتیک در کجا قرار دارد؟

عصب سیاتیک درست از قاعده ستون فقرات شما (ناحیه کمری خاجی) شروع می شود و از بالای عضلات سرینی (باسن)، پشت ران ها (همسترینگ) و ساق پاها (ساق پا) عبور می کند.

عصب سیاتیک شما چقدر بزرگ است؟

جایی که عصب سیاتیک شما در قسمت پایین کمر شما شروع می شود تنها حدود 1 سانتی متر (1/2 اینچ) عرض دارد. همانطور که عصب به سمت پایین پاهای شما کشیده می شود، کمی ضخیم تر می شود و در کلفت ترین قسمت، عصب سیاتیک شما حدود 2 سانتی متر (کمتر از 1 اینچ) قطر دارد و به اندازه یک بند انگشت است.

ریشه های عصب سیاتیک کجاست؟

پنج ریشه عصبی مختلف عصب سیاتیک شما را تشکیل می دهند:

دو ریشه عصبی از قسمت تحتانی کمر شما شروع می شود (لومبار).

سه ریشه عصبی از پایین ستون فقرات شما (ساکروم) شروع می شود.

این ریشه های عصب سیاتیک درست خارج از پایه ستون فقرات شما به هم می پیوندند و عصب سیاتیک را تشکیل می دهند. تمام ریشه های سمت چپ با هم ترکیب می شوند و عصب سیاتیک چپ شما را تشکیل می دهند در حالی که همین امر در مورد ریشه های عصب سیاتیک سمت راست هم صادق است.

شاخه های عصب سیاتیک کدامند؟

در زانوهای شما، عصب سیاتیک شما به دو شاخه اصلی تقسیم می شود:

عصب پرونئال که از قسمت خارجی زانوی شما به قسمت بیرونی ساق پای شما می رود (و همچنین به دو شاخه اصلی درست زیر زانو تقسیم می شود).

عصب تیبیال که از پشت ساق پا می گذرد و تا پاشنه پا و کف پای شما امتداد می یابد.

به طور کلی عصب سیاتیک شما همچنین دارای شاخه های کوچکتری در این نواحی است:

• ران
• قسمت های داخلی ران
• ساق پا
• کف پا

عصب رسانی عضلات

عصب سیاتیک پس از عبور از سوراخ سیاتیک در لگن، مجموعه ای از عضلات را در طول مسیر خود عصب دهی می کند. در نزدیکی پشت زانو، این عصب به شاخه های تیبیال و پرونئال تقسیم می شود. هر یک از این شاخه ها حاوی فیبرهایی از ریشه های عصبی در قسمت تحتانی ستون فقرات است.

عصب سیاتیک قبل از اینکه به شاخه های متعدد تقسیم شود و در قسمت بالایی  باسن، عضله همسترینگ و سر کوتاه عضله دوسر رانی را در امتداد پشت ران عصب دهی می کند.

شاخه تیبیال عصب سیاتیک از اعصاب نخاعی L5، S1، S2 و S3 گرفته شده است و عصب رسانی به عضلات پشت ساق پا را بر عهده دارد. جزء حسی این عصب به عنوان عصب سورال به سمت پایین ادامه می‌یابد و عصب دهی بخش‌هایی از قسمت خارجی مچ پا و پاشنه پا را تامین می‌کند.

شاخه پرونئال عصب سیاتیک از اعصاب نخاعی L4، L5، S1 و S2 مشتق شده است و عصب رسانی به چندین عضله در امتداد قسمت جلویی و بیرونی ساق پا را تامین می کند. جزء حسی این عصب، حس پوست را در قسمت فضای بین دو انگشت شست و سبابه پا تامین می کند.

وظایف حرکتی عصب سیاتیک

عصب سیاتیک طیف وسیعی از عملکردهای حرکتی را فراهم می کند، از جمله تامین نیروی حرکتی عضلات ران، ساق پا و و مچ پا را. عملکردهای مهم حرکتی این عصب عبارتند از:

• اینورژن مچ پا – حرکت نزدیک شدن مچ پا به سمت خط وسط بدن
• اورژن مچ پا – حرکت دور شدن مچ پا به سمت خط وسط بدن
• دورسی فلکشن مچ پا – حرکت مچ پا به سمت بالا
• پلانتار فلکشن مچ پا – حرکت مچ پا به سمت پایین
• فلکشن انگشتان پا – حرکت انگشتان پا به سمت پایین
• اکستنشن انگشتان پا – حرکت انگشتان پا را به سمت بالا
• فلکشن زانو – خم شدن زانو
• اداکشن هیپ – به هم رساندن و نزدیک کردن ران ها / حرکت ساق پا به سمت خط وسط بدن

اگر عصب سیاتیک به هر طریقی آسیب دیده باشد، با توجه به قسمت آسیب دیده ریشه عصبی سیاتیک، ممکن است هر کدام از حرکات بالا تحت تاثیر قرار گیرد.

آیا تغییر وضعیت خواب شما می تواند کمردرد را کاهش دهد؟

چند تغییر ساده و منظم در وضعیت خواب می‌تواند کمکی به بهبود و کاهش درد کمر شما داشته باشد. کمردرد می‌تواند خواب شیرین شب را تلخ کند. در عین حال، چگونگی خوابیدن ممکن است وضعیت شما را بدتر کند؛ اما برخی از وضعیت‌هاى خواب باعث فشار کمتری می‌شوند. از آنجایی که کمردرد ممکن است خطرناک باشد و یا آسیب جدی را به دنبال داشته باشد شما می‌توانید از دیگران برای تغییر وضعیت خود کمک بگیرید.

اگرچه درد کمر و مشکلات خواب با هم مرتبط هستند، اما ارتباط آن به خوبی درک نشده است؛ و نظریه پزشکان می‌گوید: علم زیادی در رابطه با خواب وجود ندارد.

با این حال، کارشناسان معتقدند که افراد مبتلا به مشکلات خواب به میزان بیشتری کمردرد را تجربه می‌کنند و می‌گویند: «كه خوابیدن  بر خلق و خو و توانایی عملکردی تأثیر می‌گذارد و تأثیر منفی بر میزان درد دارد.» طبق گفته بنیاد ملی خواب، درد به نوبه خود می‌تواند بر کیفیت خواب شما تأثیر بگذارد و منجر به حالت خواب سبک و بیدار شدن مکرر در طول شب شود. علاوه بر این، بین شدت درد، خلق‌وخوی عمومي و توانایی عملکرد رابطه وجود دارد و یک شب با خواب خوب و کامل می‌تواند همه این علائم را حداقل به طور موقت بهبود بخشد.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.

بدترین وضعیت‌های خواب برای کمر درد

برخی از وضعیت‌های خواب می‌تواند فشار بیشتری به گردن، شانه‌ها، باسن، کمر، زانوها و حتی پاشنه‌های پای شما وارد کند که همه این موارد می‌تواند منجر به درد شود. هیچ ابزاری برای اندازه‌گیری کمردرد در خواب وجود ندارد، اما می‌توانید چند ترفند را امتحان کنید تا آن را تحت کنترل داشته باشید تا بتوانید خواب بیشتر، بهتر و کامل‌تری داشته باشید.

متداول‌ترین وضعیت اشتباه خوابیدن چیست؟ این اشتباه متداول، روی شکم خوابیدن است!

«به طور معمول، خوابیدن بر روی شکم، می‌تواند انحنای طبیعی ستون فقرات شما را صاف کند و فشار بیشتری به عضلات پشت شما وارد کند.» پس به روی شکم خوابیدن خطرناک ترین حالت خوابیدن است! بعلاوه، این نوع خوابیدن منجر به چرخش گردن شما می‌شود که در واقع می‌تواند منجر به درد گردن بین شانه‌های شما شود.

نگران این نباشید که بدن خود را در کل شب در چه وضعیتی قرار داده‌اید. این طبیعی است که شما کمی در حین خواب حرکت کنید و این امری خوب است زیرا کمی حرکت می‌تواند به کاهش فشار کمر شما کمک کند. «اگر وضعیتی که به خواب‌رفته‌اید طولانی باشد، می‌تواند افزایش درد کمر را همراه داشته باشد.» به این نکته دقت کنید که مقصر واقعی کمردرد ممکن است وضعیت خواب نباشد بلکه فعالیت روزانه شما باشد و گاهی فقدان فعالیت!

«به نظر ميرسد یکی از بزرگترین عامل ایجاد کننده کمردرد در بین مردم، میزان زمانی است که در ساعات بیداری و در حالت نشسته می‌گذرانیم.» (ما خیلی طولانی می‌نشینیم و متأسفانه صحیح هم نمی‌نشینیم)

در طول روز، سعی کنید وضعیت بدن خود را تا حد ممکن تغییر دهید و در هنگام ایستادن و نشستن حالت صحیحی را تمرین کنید تا در کاهش کمردرد در شب به خود کمک کنید.

وضعیت‌هایی از خوابیدن که به کاهش درد کمر کمک می‌کند!

اول، شما باید از لحاظ ذهنی و روانی آرام باشید که خوب بخوابید. پیشنهاد شده است چند تغییر ساده در وضعیت خواب منظم خود ایجاد کنید تا به شما در کاهش اختلال خواب کمک کند.

اگر به پشت می‌خوابید: یک بالش را زیر زانو بگذارید تا ستون فقرات شما منحنی طبیعی خود را حفظ کند.

اگر به روی شکم می‌خوابید: یک بالش را در زیر شکم و لگن خود قرار دهید تا فشار وارده بر کمر کمتر شود.

اگر به پهلو می‌خوابید: پاهای خود را کمی به سمت سینه بکشید و با بالشی بین زانوها به خواب بروید.

تشک و بالش مناسب برای خواب

هنگامی که حرف انتخاب تشک و بالش می‌شود ترجیح شخصی هر فرد راحتی آن است. برخی از افراد یک تشک سفت را ترجیح می‌دهند، در حالی که برخی دیگر روی یک تشک نرم راحت‌تر هستند. پیشنهاد می‌کنیم که یک شب را در هتلی بگذرانید که گزینه‌هایی را برای مهمانان برای خرید بالش و تشک فراهم کند تا بتوانید قبل از خرید امتحان کنید. یا اینکه ببینید فروشگاه تشک شما به شما امکان می‌دهد یک تخت را یک شب یا حتی طولانی تر امتحان کنید. برخی از افراد ممکن است از چند بالش برای کاهش فشار گردن استفاده کنند و برای برخی خوابیدن بر روی یک بالش استاندارد به جای چند بالش راحت تر است.

اگر چند تغییر در وضعیت خواب شما به کمردرد یا مشکلات خواب شما کمک نمی‌کند، زمان آن رسیده که با یک متخصص صحبت کنید زیرا که ممکن است در شدیدتر شدن دردهای کمر مشکلات جدی وجود داشته باشد. پس در نظر داشته باشید که پیشگیری بهتر از هر درمانی است و با توجه به نکات صحیح و استفاده از ابزار استاندارد بروز کمردرد را به حداقل برسانید و در صورت مواجهه با دردهای شدید بهترین درمان و بهترین درمانگر را برای بهبودی خود انتخاب کنید!

هنگامی که از درد و ناراحتی در بدن خود رنج می برید اولین خط دفاعی شما چیست؟ دکتر میری؟ آیا کشش می دهید؟ ماساژ میگیری؟ معمولا بهترین کار ترکیبی از این اقدامات است. این دقیقا همان چیزی است که حرکات اصلاحی نامیده می شود. ورزش اصلاحی یک رویکرد جامع، همه جانبه و جامع برای بهبود بدن است.

در بسیاری از موارد ورزش اصلاحی می تواند پایه و اساس یک سفر تناسب اندام باشد که سال ها با میزان کمتر آسیب و ناراحتی ادامه خواهد داشت. ورزش اصلاحی مفاصل را تثبیت می کند، تحرک را افزایش می دهد و بدن را قوی تر می کند. فرقی نمی کند که یک ورزشکار قدرتی، بدنساز، وزنه بردار المپیک، شناگر، گلف باز یا بازنشسته باشید، تمرینات اصلاحی باید به عنوان پایه و اساس کارهایی باشد که به طور منظم در باشگاه انجام می دهید تا مفاصل و عضلات خود را سالم نگه دارید.

حرکات اصلاحی چیست؟

حرکات اصلاحی روشی است که به درک درستی از آناتومی، کینزیولوژی(حرکت‌شناسی) و بیومکانیک برای رفع حرکات جبرانی و عدم تعادل برای بهبود کیفیت کلی حرکت در حین تمرین و زندگی روزمره کمک می‌کند.

این روش برای کمک به ارزیابی و تعیین علت اصلی عدم تعادل و الگوهای حرکتی معیوب که منجر به بروز مشکلاتی در وضعیت استقرار، تعادل و هماهنگی کامل بدن می‌شود.

پس از شناسایی مسئله یا مشکلات، یک متخصص حرکت اصلاحی می‌تواند برنامه تمرینی را تجویز کند که از طریق کشش و تمرینات کل بدن به این مشکل رسیدگی کند. همچنین با پرداختن به حرکات عملکردی بیمار و مواردی که مانع از آن می‌شود، خصوصاً در پاها، زانوها و ران آن‌ها، به کاهش استرس وارد شده بر بدن آن‌ها کمک می‌کند. با تراز کردن صحیح بدن، تمرین‌های اصلاحی به آن کمک می‌کند تا بارهایی که در حرکات روزمره بر روی آن وارد می‌شود تحمل کند و به کاهش خطر آسیب‌های بعدی نیز کمک می‌کند.

با استفاده از این روش بیمار قادر به حرکت بهتر خواهد بود و همچنین انواع مختلف تمرینات جدیدی را که قادر به انجام آن‌ها بوده و مناسب شرایطش است را می‌تواند شروع ‌کند. همچنین این امکان را به آن‌ها می‌دهد که در یک مجموعه فعالیت‌ها و ورزش‌هایی که از آن لذت می‌برند شرکت کنند که شاید قبلاً نمی‌توانستند انجام دهند.

[sc name=”didar”][/sc]

چرا حرکات اصلاحی مهم است؟

همه ما به دلیل فعالیت های تکراری روزانه و نوع کارمون دچار عدم تعادل های عضلانی میشیم (اگر زمینه وراثتی هم داشته باشیم که این مسئله بدتر هم می شود) و این عدم تعادل های عضلانی میتوانند مشکلات متعددی از جمله قوز پشتی، گردن به جلو، شانه نابرابر، گودی کمر، زانوی ضربدری، زانوی ایکس، زانوی پرانتزی یا کمانی یا پرانتز، کف پای صاف و … رو برامون به همراه داشته باشند اما نگران نباشید رشته و روش جدید حرکات اصلاحی اینجا میتونه به کمکتون بیاد.

برنامه حرکات اصلاحی که برای فرد تجویز می شود باید با اطلاع از وضعیت ساختار بدنی و آناتومیکی فرد که توسط متخصص حرکات اصلاحی بررسی می شود تهیه و تنظیم شود و برای نتیجه بهتر نیز زیر نظر یک متخصص پیش بروید تا بتواند وضعیت شما را کنترل و بهبود بخشد. در تهیه برنامه حرکات اصلاحی به این نکته حتما توجه کنید که برنامه حرکت اصلاحی کاملا تخصصی و فردی است و برنامه شما می تواند برای فرد دیگر خطرناک و نامناسب باشد و حتی وضعیت فرد را بدتر هم بکند! با توجه به این موضوع برای تهیه برنامه حرکات اصلاحی حتما به متخصصین مجرب این حیطه مراجعه کنید.

حرکت واقعیتی از زندگی روزمره است بدون توجه به اینکه در یک ساختمان اداری کار می‌کنید یا یک ورزشکار حرفه‌ای هستید. حرکات اصلاحی در شناسایی و برطرف کردن عدم تعادل‌هایی که باعث ایجاد مشکلات وضعیتی، ثبات و تحرک می‌شوند؛ ضروری است. درک درست به متخصصان تناسب‌اندام این امکان را می‌دهد که مشکلات و محدودیت‌های احتمالی حرکات بیمار را تشخیص دهند.

یکی از مهم‌ترین عناصر حرکات اصلاحی، ارزیابی صحیح است.

متخصصان حرکات اصلاحی با بهره‌گیری از روش‌های اندازه‌گیری و ارزیابی بدن می‌توانند بیماران و مراجعه‌کنندگان خود را ارزیابی کنند و راهکارها و برنامه‌های اصلاحی را با توجه به مشکلات فردی برای بهبود شیوه حرکت و مشکلات اسکلتی عضلانی آن‌ها تجویز کنند.

مطالعات نشان می‌دهد که مداخله مناسب حرکات و تمرینات اصلاحی صحیح می‌تواند کنترل عضلانی را بهبود بخشیده و در نتیجه می‌تواند خطر آسیب‌های بعدی را نیز کاهش دهد.

چه کسی از حرکات بهره می‌برد؟

مزایایی برای مراجعه‌کننده

یک متخصص با استفاده از روش‌های جدید ارزیابی و برنامه‌نویسی به شما کمک می‌کند تابه طور مؤثر حرکت کنید، سریع‌تر بهبود یابید و دوباره به ورزشگاه یا به ورزش و تخصص خود برگردید. همچنین این روش و تخصص به شما کمک می‌کند تا به یک جلسه ورزشی، درمانی و آموزشی کامل برسید و با ارائه یک برنامه‌ منحصر به فرد از وضعیت فعلی خود بهتر و بهتر شوید.

مزایای حرکات اصلاحی چیست؟

• افزایش و بهبود فعال‌سازی و عملکرد عضلات.
• افزایش انعطاف‌پذیری
• بهره‌وری عصبی- عضلانی را تقویت می‌کند (هماهنگی)
• ثبات مفاصل را افزایش می‌دهد.
• الگوهای حرکتی را بهبود می‌بخشد.
• خطر آسیب‌های اسکلتی-عضلانی را کاهش می‌دهد.
• بدن را برای انجام تمرینات با شدت بالاتر آماده می‌کند.
• توانایی بهبودی را افزایش می‌دهد.
• عدم تعادل عضلات را اصلاح می‌کند.
• بدن را برای عملکرد بهینه آماده می‌کند.

یک متخصص حرکات اصلاحی چه کاری انجام می‌دهد؟

یک متخصص تمرینی اصلاحی، یک متخصص در ارزیابی حرکات انسانی است. آن‌ها به طور دقیق الگوهای حرکتی مراجعه‌کننده را تجزیه و تحلیل می‌کنند، گروه‌های عضلانی بیش‌فعال، کم‌تحرک و جبرانی آن‌ها را شناسایی می‌کنند. پس از اتمام فرآیند ارزیابی، آن‌ها برنامه‌هایی ایجاد می‌کنند که توانایی حرکت مراجعه‌کننده، انجام صحیح تمرین و کاهش تنش بافت ناشی از بار وارد شده به بدن از طریق تمرین و برنامه‌ها را بهینه می‌کند. ورزش اصلاحی برای هر کسی که در زمینه توانبخشی، تناسب-‌اندام یا سلامتی فعالیت کند، در صورت لزوم یک مکمل فوق العاده است.

کیا به حرکات اصلاحی نیاز دارن؟

افرادی که به این حرکات و برنامه تخصصی نیاز دارند معمولا به سه دسته تقسیم می شوند:

1. افرادی که به دلیل کارهای اشتباه و تمرین نادرست در ورزش یا فعالیت های تکراری و اشتباه در محیط کار یا زندگی دچار مصدومیت و آسیب شدن، افرادی که دارای ناهنجاری ها و مشکلات زمینه ای مثل اسکولیوزیس یا کج پشتی هستند. این افراد معمولا مشکل خودشون رو میدونن و ازش اطلاع دارن و با شناخت از این موضوع به دنبال راه حل بوده و به متخصص حرکات اصلاحی مراجعه میکنن.
2. گروه دوم خودشون خیلی اطلاعی ندارن که چه مشکلی دارن و فقط بعضی وقت ها دچار درد و علائم کم میشن و نگران میشن ولی بازم موضوع رو پیگیری نمیکنن. مثل افرادی که پشت میز نشینن یا از موبایل زیاد استفاده میکنن و گردنشون از حالت طبیعی جلوتر اومده و باعث شده فشار زیادی به عضلات و مهره ها بیاد. در این موارد متخصصین حرکات اصلاحی زودتر از حاد شدن مشکل اون رو تشخیص میدن و با یک سری راه کارهای ساده مثل اصلاح نحوه نشستن، محیط کار و حرکات اصلاحی به فرد کمک میکنن تا برگرده به وضعیت نرمال و عادی خودش. گروه دیگه ای که میتونن زیر مجموعه این مورد باشن کودکان هستند که شاید به دلیل مشکلات جدیدی مانند فقر حرکتی و ضعف عضلانی دچار یک سری مشکلات مانند زانوی ضربدری، زانوی ایکس، زانوی پرانتزی یا پرانتز، کف پای صاف و حتی قوز پشتی بشن! حتما اگر کودکی دارید یا در اطرافیان هست توسط متخصص حرکات اصلاحی یک بار چک بشه شاید مشکلی داشته باشه که با تشخیص زودتر بشه خیلی راحت اصلاحش کرد. پیشگیری بهتر از درمانه رو یادمون باشه.
3. گروه سوم خیلی مشکل خاصی ندارن ولی میخوان اصولی ورزش رو شروع کنند و در حین روند ورزش آسیب نبینن! موردی که شاید برای شما هم اتفاق افتاده و نمیدونید از کجا و با چه شدتی ورزش رو باید شروع کنید تا دچار آسیب نشید و بهترین روند رو طی کنید. متخصصین حرکات اصلاحی در این مورد میتونن بسیار کمک کننده باشن و شما رو از این سر در گمی نجات بدن. متخصصین حرکات اصلاحی با بررسی که از بدن، الگوهای حرکتی مثل راه رفتن و ایستادن و نشستن و نوع شغلتون انجام میدن و همچنین در کنارش یک سری تست های تخصصی هم میگیرن میتونن به شما بگن که نقشه ورزش و تندرستی شما چیه. اگر شما هم نیاز به این مورد داری درست اومدی این مقاله رو با ما همراه باش.

با توجه به توضیحات بالا متوجه شدیم که حرکات اصلاحی یک روش نوین و علمیه که همه ما با این نوع زندگی و لایف استایل بهش نیاز داریم.

مزایای حرکات اصلاحی چیه؟

• افزایش و بهبود فعال‌سازی و عملکرد عضلات
• افزایش انعطاف‌پذیری
• بهره‌وری عصبی- عضلانی رو تقویت می‌کنه (هماهنگی)
• ثبات مفاصل را افزایش می‌ده
• الگوهای حرکتی را بهبود می‌بخشه
• خطر آسیب‌های اسکلتی-عضلانی را کاهش می‌ده
• بدن را برای انجام تمرینات با شدت بالاتر آماده می‌کنه
• توانایی بهبودی رو افزایش می‌ده
• عدم تعادل عضلات رو اصلاح می‌کنه
• بدن رو برای عملکرد بهینه آماده می‌کنه

اصلاح وضعیت بدن با حرکات اصلاحی

حتما شما هم به این مسئله برخوردید که اطرافیان به شما یا فرد دیگری بگن قوز نکن، صاف بشین، چقدر بد نشستی، پا روی پا ننداز! اما فک میکنی خود اون فرد نمیدونه که باید صاف بشینه و اگر صحیح نشینه چه بلایی سر گردن و ستون فقراتش میاد! قطعا میدونه اما نمیتونه این کار و عادت رو اصلاح کنه. دلیلشم اینه که مغزش عادت کرده و عضلاتشم ضعیف شدن. واقعا چقدر خوبه که بتونیم صاف بشینیم و بدن چشم نواز و زیبایی داشته باشیم. به نظرتون تفاوت کسی که میتونه و نمیتونه تو چی میتونه باشه؟ فرق این افراد در توانایی فرد در حفظ وضعیت مناسب بدنیشه!

اصلا وضعیت بدنی مناسب نمندی؟

• وضعیت بدنی مناسب به وضعیتی گفته میشه که مفاصل و اسکلت بدنی ما در وضعیت صحیح و درستی باشه که کمترین فشار به مفاصل بیاد و همچنین سیستم عضلانیمون بتونه با مصرف کمترین انرژی حرکت در بدن رو تولید کنه و از آسیب و فشار زیاد هم جلوگیری بشه.
• همچنین اگر وضعیت بدنی ما مناسب باشه فشار بر روی رباط های مفاصلمون هم به کمترین حد ممکن میرسه و در نتیجه خیلی راحت میشه پیشگیری کرد از آسیب های جدی مثل پارگی رباط صلیبی زانو!
• حالا این بدن و وضعیتی که ازش صحبت کردیم میتونه به بهترین شکل حرکت کنه و خیلی دیر خسته بشه و در نتیجه کمترین انرژی رو مصرف کنه و حداکثر توان رو داشته باشه یعنی بازدهی بالا.

اما نقش حرکات اصلاحی در رساندن شما به این وضعیت مناسب چیه؟ متخصص حرکات اصلاحی با برنامه تخصصی حرکت اصلاحی که با توجه به مشکلات و وضعیت شما تدوین میکنه میتونه به شما کمک کنه تا به این وضعیت برسید و کمترین انرژی رو صرف کنید و بهترین عملکرد رو داشته باشید! یعنی چی؟ یعنی دیگه راحت با کمترین مصرف انرژی و زور زدن میتونی ساعت ها پشت میز بشینی و قوز نکنی! مگه میشه مگه داریم! بله که داریم کافیه به این روش خفن اعتماد کنی و نتیجشو سریع ببینی.

همونطور که اشاره کردیم مهم ترین دلایلی که باعث به مشکل خوردن وضعیت بدنی ما میشن عادات غلط مثل نشستن ها غلط در پشت میز و محیط کار، استفاده ناصحیح از موبایل و لپ تاپ، تمرین نادرست (عضلاتی که نباید تقویت بشن رو مجدد تقویت کنیم!)، فقر حرکتی و نداشتن تحرک کافی و اضافه وزن میتونن باشن. در برخی موارد هم مشکلات زمینه ای و وراثتی است که حتما باید در سنین پایین تر اقدام کرد تا نتیجه بهتری بگیرید.

چطوری این ناهنجاری ها رو تشخیص بدیم و بفهمیم که وضعیت بدنی مناسبی داریم یا نه؟

اول: از همه باید بدونیم که انواع ناهنجاری های بدنی به دو نوع کلی تقسیم میشن

• نوع اول: مشکل فرد به اصطلاح ساختاریه و استخوان و مفاصل فرد دچار تغییرات شده اند یا اصلا فرد از بدو تولد با نقص رشدی در استخوان و مفصل روبه رو شده یا در اثر یک بیماری دچار مشکل شده. در این نوع از ناهنجاری ها مهمه که بدونیم حرکات اصلاحی شاید نتونه اصلاح راستا رو انجام بده اما در بیشتر موارد با تقویت صحیح عضلات و عملکرد بدن میتونه نه تنها از بدتر شدن وضعیت جلوگیری کنه بلکه میتونه کیفیت زندگی فرد رو هم بهتر کنه. مثل کج بود استخوان ساق پای فرد یا مشکل در مفصل لگن فرد.
• نوع دوم: به این مشکلات اصطلاحا عملکردی یا وضعیتی میگن یعنی فرد قبلا این مشکل رو نداشته یا اگرم داشته به این شدت نبوده و با کارهای اشتباه و نوع زندگی وضعیتش بدتر شده. این نوع از افراد معمولا با روش حرکات اصلاحی نتیجه رضایت بخشی میگیرن.

البته یادمون نره که نمیشه برای همه این مورد رو گفت که حرکات اصلاحی میتونه کمک کننده باشه و بررسی تخصصی اولیه توسط متخصص باید انجام بشه تا به این نتیجه برسیم که میتونه کمک کننده باشه یا خیر. پس برگشتیم سر خط که حرکات اصلاحی اول از همه نیاز به بررسی دقیق دارد.

دوم: بدونیم که چه زمانی به حرکات اصلاحی نیاز داریم؟

گفتیم که عوامل متعددی میتونن باعث ایجاد ناهنجاری ها در بدن بشن مثل:

• حرکات تکراری و الگوهای حرکتی اشتباه در حالت هایی مثل نشستن، ایستادن و راه رفتن
• نداشتن تحرک کافی و فعالیت بدنی مناسب
• بالا رفتن سن که باعث تسریع روند آتروفی و ضعیف شدن سیستم عضلانی و اسکلتی می شود.
• رژیم های غذایی نادرست که باعث میشن یک دفعه فرد چندین کیلو کاهش وزن داشته باشد اونم بدون ورزش که کلا سیستم عضلانی فرد رو داغون میکنه.
• بیماری های زمینه ای مثل ام اس (MS)، آرتریت روماتوئید، AS و …
• برنامه تمرینی اشتباه و انجام حرکات غیر اصولی در ورزش و تمرین
• به هم خوردن تعادل عضلانی مثل عضلات سینه ای قویتر از پشتی بشن
• فشارهای نادرست در تمرین یا زندگی روزمره که میتونه باعث آسیب ستون فقرات، دیسک کمر، مفاصل و رباط ها بشه.

بهتره این نکته رو هم بدونیم که وقتی ما دچار ناهنجاری یا وضعیت بدنی نا مناسب هستیم، همیشه در معرض آسیب و مشکلات اسکلتی عضلانی قرار داریم و همچنین کیفیت زندگی مناسبی هم نداریم. مثلا رفتیم ساختمونی که آسانسور نداره و میخواهیم پله بالا و پایین بریم اما یا درد داریم در جلوی زانو یا اصلا توان بالا رفتن از این همه پله رو نداریم!

سوم: متخصص حرکات اصلاحی چطوری یک نفر رو بررسی میکنه؟

متخصص حرکات اصلاحی در مرحله اول فرد رو از چندین نما بررسی میکنه:

بررسی وضعیت بدنی فرد در حالت ایستاده از نمای روبرو:

• در این نما متخصص وضعیت تقارن صورت را بررسی میکنه که آیا مشکلاتی مثل کج گردنی دارد یا نه.
• بررسی وضعیت نابرابری شانه ها که آیا فرد دچار مشکل شانه نابرابر هست یا خیر.
• لگن فرد در چه حالتی است و آیا بالا و پایینی دارد؟
• وضعیت زانوی های فرد به چه صورتی است آیا زانوی ضربدری، ایکس، پرانتزی یا پرانتز دارد؟
• وضعیت کشکک فرد به چه صورتی است. آیا در مسیر خود به درستی حرکت میکند یا دچار انحراف شده است؟
• و در نهایت وضعیت مچ پا و انگشتان فرد بررسی می شود که چرخش در مچ پا و انحراف در انگشتان وجود دارد یا نه.

 بررسی وضعیت بدنی فرد در حالت ایستاده از نمای پشت سر:

• در این نما متخصص وضعیت تقارن سر را بررسی میکند که آیا مشکلاتی مثل کج گردنی دارد یا نه؟
• بررسی وضعیت نابرابری شانه ها که آیا فرد دچار مشکل شانه نابرابر هست یا خیر و این مورد را با اطلاعات نمای روبرو هم تطبیق میدهد.
• ستون فقرات فرد طبیعی است و آیا دچار مشکل کج پشتی است یا نه؟
• لگن فرد در چه حالتی است و آیا بالا و پایینی دارد؟
• وضعیت زانوی های فرد به چه صورتی است آیا زانوی ضربدری، ایکس، پرانتزی یا پرانتز دارد؟
• وضعیت استخوان ران فرد در چه وضعیتی است. آیا چرخش داخلی یا خارجی دارد؟
• وضعیت پاشنه چطوره؟ آیا چرخشی دارد یا نه؟

بررسی وضعیت بدنی فرد در حالت ایستاده از نمای پهلو راست و چپ:

• آیا گردن و سر جلوتر از حد طبیعی است؟
• وضعیت شانه ها چطوره؟ آیا شانه به جلو اومده و گرد شده؟
• آیا قوس ناحیه پشتی زیاد شده یا اصطلاحا قوز پشتی (شاید به عنوان قوز کمر هم شنیده باشید) پیدا کرده؟
• وضعیت قوس کمری چطوریه؟ آیا گودی کمره داره یا دچار پشت صاف یا فلت بک شده؟
• وضعیت زانوها چطوره؟ در حد طبیعی است یا زانوی عقب رفته یا ژنورکورواتوم داره؟

تا اینجا متوجه شدیم که یک متخصص حرکات اصلاحی چرا مارو از بعدهای مختلف چک میکنه و بعدش با توجه به این ویژگی ها باید راه رفتن فرد هم حتما توسط متخصص بررسی شود تا متخصص اطلاعات و یافته های بیشتری را در خصوص وضعیت مچ پا، زانو، لگن و ستون فقرات در عملکرد داشته باشد.

در مرحله بعدی با توجه به نیاز متخصص، تست های عملکردی و تخصصی گرفته می شود تا وضعیت عملکرد سیستم عضلانی و زنجیره های حرکتی و مفصلی فرد مشخص گردد.

در برخی موارد حتی نیازه که متخصص تست های عضلانی یا عصبی رو هم بگیره تا وضعیت فرد بهتر مشخص شود.

در پایان با توجه به اطلاعات کسب شده در روند بررسی و در صورت وجود اطلاعات مدارک پزشکی و چکاپ های قبلی متخصص تصمیم میگیرد که وضعیت شما به چه صورتی است و آیا میتوان با حرکات اصلاحی شما را کمک کرد یا نه!

دوباره موقعیت خوبیه که یادتون بندازم که حرکات اصلاحی کاملا فردی و تخصصی است پس به برنامه های عمومی و زیر نظر افراد غیر متخصص اطمینان نکنیم و باید بررسی کامل و جامعی انجام شود.

پس متخصص حرکات اصلاحی کیه و چه کاری انجام میده؟

یک متخصص تمرینی اصلاحی، متخصص در ارزیابی حرکات انسانه که به طور دقیق الگوهای حرکتی مراجعه‌کننده رو تجزیه و تحلیل می‌کنه، گروه‌های عضلانی بیش‌فعال، کم‌تحرک و جبرانی اونارو شناسایی می‌کنه و پس از اتمام فرآیند ارزیابی برنامه‌های تمرینی رو تدوین و تنظیم میکنه که توانایی حرکت مراجعه‌کننده، انجام صحیح تمرین و کاهش تنش بافت ناشی از بار وارد شده به بدن از طریق تمرین و برنامه‌ها رو بهینه کنه. یک متخصص با استفاده از روش‌های جدید ارزیابی و برنامه‌نویسی به شما کمک می‌کنه تا به طور مؤثر حرکت کنید، سریع‌تر بهبود یابید و دوباره به ورزشگاه یا به ورزش و تخصص خود برگردید.

همچنین این روش و تخصص به شما کمک می‌کنه تا به یک جلسه ورزشی، درمانی و آموزشی کامل برسید و با ارائه یک برنامه‌ منحصر به فرد از وضعیت فعلی خود بهتر و بهتر شوید. ورزش اصلاحی برای هر کسی که در زمینه توانبخشی، تناسب-‌اندام یا سلامتی فعالیت کند یا نیاز داشته باشد، یک مکمل فوق العاده است.

آیا وضعیت مچ پای من میتونه در ستون فقرات تاثیر بذاره؟

سوالیه که شاید برای شما هم پیش اومده و در جوابش باید بگیم بله موثره. بدن ما به صورت یک سیستم کار میکنه و ما در بدنمون زنجیره های عضلانی، مفصلی و عصبی رو داریم. وقتی مچ پا دچار مشکل میشه توزیع نیروها بر روی کف پا و نیروهای وارد از سطح زمین به کف پا تغییر پیدا میکنه و در نتیجه همین مورد مستقیم زانوی مارو تحت تاثیر قرار میده و زانو هم لگن رو و لگن هم ناحیه کمری ستون فقرات و کمر هم پشتو، پشت هم گردنو و گردن هم سرو! چقدر پیچیده شد! یک مثال بزنیم تا متوجه بشید چقدر باید مواظب بدنمون باشیم.

برای مثال شخصی چرخش مچ پا و کف پای صاف داره، این فرد در معرض زانوی ضربدری یا ایکس هستش و بعد از اینکه این مورد اتفاق بیافته در مفصل لگن زاویه ران و لگن افزایش پیدا میکنه و نتیجش لگن تغییر میکنه و تغییرات لگن میتون نیروهای وارده به کمر رو تغییر بدن و به همین راحتی فرد دچار کمردرد بشه! آیا می ارزید؟ قطعا نه پس سریعا باید به داد مچ پا رسید تا مشکلاتی بعدی رو به وجود نیاورده. این مورد حتی در ماشینمون هم صدق میکنه و شما باید قبل اینکه مشکلش حاد بشه و بزنه همه جای سیستم و موتور رو درگیر کنه تعمیرش کنید. باز رسیدیم به اینکه پیشگیری بهتر از درمانه و ماهی رو هر وقت ازآب بگیری …

چکار کنیم که سالم بمونیم و پیشگیری کنیم از مشکلاتی که میتونه برامون اتفاق بیافته؟

• ویتامین های ضروری بدنمون رو فراموش نکنید و حتما زیر نظر یک متخصص باشید. (ویتامین هایی مثل دی 3، کلسیم، گروه ویتامین های ب، منیزیم و زینک و …)
• وقتی پشت میز نشستیم راستای صحیح نشستن رو رعایت کنیم و هر از نیم ساعت قدم زدن هر چند کوتاه رو داشته باشیم.
• از تمرینات محیط و محل کار غفلت نکنیم.
• هر از گاهی فکر کنیم آسانسور خرابه و از پله بریم.
• هر از گاهی فکر کنیم جای پارک در جایی که کار داریم نیست و یک خیابون دورتر پارک کنیم و پیاده روی کنیم.
• روزانه پیاده روی منظم رو داشته باشیم.
• ورزش هوازی هفتگی رو حتما داشته باشیم.
• ساعت استفاده از موبایل رو کاهش بدیم و اون ساعت هایی هم که کار میکنیم سعی کنیم در راستای صحیح باشه و گوشی رو بیاریم جلوی صورت.
• در رانندگی هم یادتون نره که صندلی رو تنظیم کنید.
• کفش مناسب انتخاب کنید و از پوشیدن کفش های پنجه باریک، کف صاف، پاشنه بلند و … جدا خودداری کنید.
• اگرم ورزش منظم دارید گرم کردن و سر کردن یادتون نره

سخن پایانی

در هر سنی، با هر ویژگی جسمی-حرکتی و شغلی که هستی؛ یک برنامه حرکات اصلاحی جامع که توسط یک متخصص بعد از ارزیابی دقیق به صورت فردی طراحی‌شده باشه، می‌تونه حس جدیدی از حرکت و زندگی بدون محدودیت حرکتی رو برای شما به همراه داشته باشه. بررسی شدن توسط متخصص حرکات اصلاحی رو برای یک بار هم شده تجربه کن تا کلی اطلاعات در خصوص بدنت و راه های پیشگیریش بدونی.

زانوی پرانتز چیست؟

زانوی پرانتزی یا کمانی شرایطی است که در آن پاهای فرد حالت خمیده می‌یابد، به این معنی که زانوها حتی در هنگام جفت بودن پاها یا کنار هم قرار گرفتن قوزک پاها از هم فاصله دارند.

زانوی پرانتزی همچنین به عنوان ژنو واروم مادرزادی نیز شناخته می‌شود. زانوی پرانتزی گاهی اوقات می‌تواند نشانه‌ای از بیماری زمینه‌ای مانند بیماری Blount یا راکتی باشد و ممکن است منجر به آرتروز در زانوها و استخوان‌های ران شود. گزینه‌های درمانی شامل حرکات و تمرینات اصلاحی همراه با بریس، گچ گرفتن یا جراحی برای اصلاح این ناهنجاری‌های استخوانی است.

این وضعیت در نوزادان به دلیل وضعیت محدود آن‌ها در رحم نسبتاً شایع است. به طور معمول، هیچ درمانی برای نوزادان ضروری نیست. پاهای کودک هنگام شروع به راه رفتن معمولاً بین 12 تا 18 ماهگی شروع به صاف شدن خواهد کرد. در بیشتر موارد، عوارض جانبی ماندگاری وجود ندارد. اگر فرزند شما بیش از 2 سال به این ناهنجاری مبتلا بود، باید با متخصص تماس بگیرید.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.

ادامه مطالب را بخوانید تا اطلاعات بیشتری در مورد دلایل بروز زانوی پرانتزی کسب کنید.

علل زانوی پرانتزی:

1. بیماری Blount:

در بیماری Blount که به آن تیبیا ورا نیز گفته می‌شود، ساق پای کودک به طور غیر طبیعی رشد می‌کند و در زیر زانو خم می‌شود. هرچه کودک شما شروع به راه رفتن کند؛ کج شدن پاها بدتر می‌شود.

این وضعیت ممکن است در اوایل ظاهر شود اما در بعضی موارد نیز ممکن است علائم تا زمان رسیدن کودک به بزرگسالی قابل توجه نباشد. توجه داشته باشید که با گذشت زمان، خمیدگی‌ها می‌توانند منجر به مشکلات مفصلی در زانو شوند. بیماری Blount در زنان و کودکانی که چاقی دارند بیشتر دیده می‌شود. کودکانی که زود شروع به راه رفتن می‌کنند در معرض خطر بیشتری قرار دارند. کودک معمولاً باید بین 11 تا 14 ماهگی شروع به راه رفتن کند.

• Rickets:

این شرايط ناشي از كمبود ويتامين D است. این حالت استخوان‌ها را نرم و ضعیف می‌کند و باعث خمیدگی پاها می‌شود.

• Paget’s disease

این بیماری متابولیکی بر نحوه تجزیه و بازسازی استخوان‌های شما تأثیر منفی می‌گذارد. در نتیجه، آن‌ها آن‌چنان که باید قوی نیستند و بازسازی نمی‌شوند. با گذشت زمان، این می‌تواند منجر به زانوی پرانتز یا کمانی و سایر مشکلات مفصلی شود. این مورد در افراد مسن شایع‌تر است و با تشخیص و درمان زود هنگام می‌توان آن را با موفقیت درمان کرد.

• کوتاه قامت:

شایع‌ترین شکل کوتاه قامتی ناشی از بیماری است که به آکندروپلازی معروف است. این یک اختلال رشد استخوان است که می‌تواند به مرور زمان منجر به زانوی کمانی یا پرانتزی شود.

علل دیگر:

زانوی پرانتزی همچنین می‌تواند نتیجه‌ای از موارد زیر باشد:

• شکستگی‌های استخوانی که به درستی بهبود نیافته‌اند.
• رشد استخوان‌های غیر طبیعی یا دیسپلازی استخوان.
• مسمومیت با سرب
• مسمومیت با فلوراید

شناخت علائم زانوی پرانتزی:

این ناهنجاری اسکلتی دارای شرایط قابل تشخیصی است؛ وقتی پا و مچ پا کاملاً صاف است، زانوها همدیگر را لمس نخواهند کرد. باید به این نکته توجه کرد که در برخی افراد فقط استخوان درشت‌نی درگیر بوده و در اصطلاح تیبیا ورا دارند؛ یعنی زمانی که پاها را جفت می‌کنند امکان به هم چسبیدن زانوها وجود دارد. در كودكان، اغلب از 12 تا 18 ماهگی بهبود می‌یابد. اگر پاهای فرزند شما هنوز بعد از سن 2 سالگی همان‌گونه است یا اگر وضعیت بدتر شود، باید با متخصص و پزشک خود مشورت کنید.

تشخیص زانوی پرانتزی

شناسایی پای پرانتزی آسان است اما فقط متخصص می‌تواند به شما بگوید که این بیماری تا چه حد شدید است یا اینکه ناشی از یک بیماری زمینه‌ای است یا خیر. زمانی که به متخصص مراجعه کنید؛ به احتمال زیاد پاهای شما را اندازه‌گیری کرده و راه رفتن شما را مشاهده و ارزیابی می‌کند. همچنین ممکن است برای بررسی بهتر و دیدن هرگونه ناهنجاری استخوانی در پاها و زانوها، پرتونگاری یا آزمایش‌های تصویربرداری دیگری را نیز تجویز کنند. امکان تجویز آزمایش خون را برای کمک به تعیین اینکه آیا مشکل شما ناشی از بیماری دیگری مانند rickets یا  Paget’s diseaseاست؛ نیز وجود دارد.

درمان زانوی پرانتزی

درمان معمولاً برای نوزادان و کودکان نوپا توصیه نمی‌شود، مگر اینکه شرایط حادی مشخص شود. در صورت شدیدتر شدن بیماری و یا در صورت تشخیص بیماری دیگر، ممکن است درمان‌های مختلفی توصیه شود.

گزینه‌های درمانی شامل موارد زیر است:

• مشاوره متخصص حرکات اصلاحی و تجویز تمرینات اصلاحی
• کفش‌های خاص
• استفاده از بریس
• گچ گیری
• جراحی برای اصلاح ناهنجاری‌های استخوانی
• درمان بیماری‌ها یا بیماری‌هایی که باعث زانوی کمانی می‌شوند.

آیا می‌توان از زانوی پرانتزی جلوگیری کرد؟

در بعضی موارد ممکن است بتوانید از شرایط خاصی که باعث ایجاد زانوی پرانتزیمی‌شود، جلوگیری کنید. به عنوان مثال، با اطمینان از اینکه کودک شما ویتامین D کافی، از طریق رژیم غذایی و قرار گرفتن در معرض آفتاب را دریافت می‌کند، می‌توانید از بروز ریشه جلوگیری کنید. بیاموزید که چگونه ویتامین D را با اطمینان از نور خورشید دریافت کنید. اگر فرزند شما بعد از سن 2 سالگی هنوز دچار زانوی پرانتزی است، با پزشک و متخصص فرزند خود صحبت کنید. تشخیص زودرس زانوی پرانتزی به شما و فرزندتان کمک می‌کند تا این بیماری را مدیریت کنید.

یکی دیگر از راه‌های پیشگیری از مشکلات بعدی ارزیابی بدنی به صورت دوره‌ای و سالیانه توسط متخصص حرکات اصلاحی است؛ از این طریق می‌توانید از وضعیت ناهنجاری‌های بدنی خود آگاهی به دست آورده و میزان پیشرفت آن‌ها را کنترل کنید؛ همچنین برنامه حرکات اصلاحی تجویز شده با توجه به ویژگی‌های فردی شما می‌تواند وضعیت شما را بهبود بخشیده و از مشکلات بعدی پیشگیری کند.

آرتروز اثر طولانی مدت زانوی پرانتزی است و می‌تواند ناتوان‌کننده باشد. وقتی شدید باشد، به دلیل فشارهای غیرطبیعی، می‌تواند بر روی زانوها، پا، مچ پا و مفاصل لگن نیز تأثیر بگذارد. اگر فردی در سن جوانی به تعویض کامل زانو نیاز داشته باشد، در صورت بزرگ‌تر شدن احتمالاً باید تجدیدنظر انجام شود. انجام آرتروپلاستی کامل زانو در چنین افرادی به دلیل جراحی‌هایی که قبلاً انجام داده‌اند و به دلیل هماهنگی غیر طبیعی استخوان‌ها ممکن است دشوار باشد.

انواع کمر درد

کمردرد یکی از شایع‌ترین بیماری‌های مزمن و ناراحت‌کننده‌ای است که توسط افراد در هر سنی تجربه می‌شود. ممکن است از ورزش شدید باشد، جابجایی یک جسم سنگین یا علت ناشناخته دیگری، برای درمان انواع کمر درد ابتدا باید نوع آن و چگونگی بروز آن را تشخیص دهید.

در ستون فقرات، در صورت ضایعه و درگیر شدن عناصر حساس به درد همانند ماهیچه‌ها و تاندون آن‌ها، رباط‌ها، فاسیا ( مفاصل بین مهره‌ای پشتی) مفاصل فاست یا آپوفیزیال ( اعصاب نخاعی و ریشه‌های آن‌ها) عروق خونی و طناب نخاعی به هر دلیلی، احتمال ایجاد درد وجود دارد که ممکن است در همان ناحیه یا نقاط دورتری به شکل دردهای تیرکشنده احساس گردند.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.

خبر خوب اینکه!!!

پس از مشخص شدن علت، کمر درد به راحتی پیشگیری و درمان می‌شود درصورتی‌که تشخیص آن به‌موقع باشد.

انواع کمردرد

کمر درد دارای 3 شکل متداول است:

• درد عضلانی غیراختصاصی
• انقباض یا اسپاسم عضلانی
• درد رادیکولار (مربوط به ریشه عصب نخاعی)

درد عضلانی غیر اختصاصی

تاکنون شایع‌ترین علت کمردرد، درد عضلانی غیراختصاصی است که اساساً فشار عضلانی است.

یکی از علائم شایع درد عضلانی در یک یا هر دو طرف کمر است. درد عضلانی غیراختصاصی ممکن است در اثر بلند کردن، پیچ‌خوردگی، کشش یا هر نوع حرکتی دیگر ایجاد شود که فشار را به کمر اضافه می‌کند. همچنین می‌تواند ناشی از حرکت ناگهانی و غیرمنتظره مانند به زمین افتادن باشد.

اسپاسم (انقباض) عضلانی

اسپاسم عضلانی نیز از دردهای شایع کمر است. اسپاسم های عضلانی هنگامی اتفاق می‌افتند که عضلات کمر بدون دلیل منقبض می‌شوند. اسپاسم عضلانی بیشتر در اثر خم شدن، بلند کردن وسایل سنگین یا فعالیت‌های دیگر است. این آسیب مزمن معمولاً از یک حادثه خاص شروع می‌شود. به‌طوری‌که سه نفر از چهار نفری كه دارای کمردرد عضلانی از نوع اسپاسم عضلانی هستند می‌توانند زمان و فعالیت خاصی درد آن‌ها شروع شده را به خاطر بیاورند.

درد رادیکولار یا ریشه‌ی عصب نخاعی

نوع دیگری از درد کمر که می‌تواند در اثر تخریب دیسک و بیرون زدن آن و یا تنگی کانال نخاعی اتفاق بیافتد که در نتیجه آن یک یا چند ریشه عصبی گیر افتاده و درد انتشاری را ایجاد می‌کنند.

بیمارانی که این درد را تجربه می‌کنند، اغلب دچار درد شدید تیرکشیدن می‌شوند که از پشت شروع شده و به یک یا هر دو پا می‌رود. همچنین ممکن است احساس بی‌حسی یا سوزن سوزن شدن در پاهای خود نیز داشته باشند.

درد عصب سیاتیک جز این دسته طبقه‌بندی می‌شود که یک بیماری بسیار شایع و دردناک است.

مهم‌ترین علائم تنگی مجرای نخاعی کمری

این علائم شامل موارد زیر هستند:

• افزایش درد به هنگام راه رفتن.
• درد ناحیه کمر و اندام تحتانی.
• معمولاً شدت درد به هنگام صاف کردن تنه افزایش می‌یابد.
• در بسیاری از بیماران درد ساق پاها شایع است.
• کاهش میزان درد به هنگام خم کردن ستون فقرات.

در وضعیت خم کردن تنه به طرف جلو فشار از روی ریشه‌های اعصاب نخاعی برداشته می‌شود و به همین دلیل درد کاهش می‌یابد.

فتق یا پارگی دیسک بین ‌مهره‌ای نوع دیگری از آسیب‌های کمری است!

آسیبی که به علت ضربه یا بلند کردن یک جسم سنگین یا گاهی هم می‌تواند خودبه‌خود در ستون فقرات اتفاق ‌افتد و طی آن آزاد شدن بخش مرکزی دیسک از قسمت محیطی آن باعث فشار بر روی ریشه‌های عصبی و ایجاد علائمی همراه با درد و ناراحتی می‌گردد.

در انواع کمردرد های خفیفی هم وجود دارد که می‌تواند به علت صدمه به قسمت‌های سطحی دیسک یا التهاب دیسکی که هنوز پاره نشده و آسیب‌ندیده است باشد ولی به علت فشاری که به اطراف ستون فقرات می‌آید، درجاتی از درد را ایجاد می‌کند. این حالت آسیب جدی و خطرناکی محسوب نمی‌شود که باعث عدم تحرک و فعالیت شود، مگر اینکه با ادامه نیروهای پرفشار و غیرضروری باعث جدا شدن لایه سطحی و بیرون‌زدگی قسمت مرکزی دیسک و فشار به رباط‌های پشتی، نخاعو اعصاب نخاعی گردد. در این موارد، با توجه به میزان فشار و محل تحت‌فشار (ریشه‌های عصبی) حالات متفاوتی از درد با سبک‌های مختلفی را ایجاد می‌کند.

چگونه کمردرد را تشخیص دهیم؟

اولین قدم برای درمان انواع کمر درد ، مراجعه به پزشک و مراقبت‌های اولیه است که در شرایط حاد نیاز به روش‌های رادیوگرافی شامل عکس‌برداری، MRI و … می‌باشد.

سؤالات پزشک ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• تشخیص محل درد
• تشخیص شدت درد
• تشخیص کیفیت درد
• سابقه پزشکی شما

علل احتمالی درد کمر بسیاری دیگری نیز وجود دارد و به همین دلیل ارزیابی دقیق پزشک و متخصص لازم است تا دلایل ایجادشده در هر بیمار را مشخص کند. هنگامی‌که پزشک نوع کمردرد شما را مشخص کند، می‌تواند توصیه‌های خود مثل تمرینات مؤثر، منوآل تراپی (ماساژ درمانی)، آب‌درمانی و یا تمرینات اصلاحی مورد نیاز را برای شما تجویز کند تا شما را به سلامت کامل برگرداند.