فعالیت بدنی زنان

زنان در سراسر جهان به دلیل نابرابری اجتماعی، بیماری‌های خاص، فقر و دسترسی ناعادلانه به منابع، از جمله مراقبت‌های پزشکی، فعالیت بدنی کمتری دارند.

[sc name=”didar”][/sc]

اگرچه زنان به طور کلی زندگی طولانی‌تری نسبت به مردان دارند اما در اغلب موارد از سلامت کامل برخوردار نیستند. زنان در معرض خطر بیشتری از بیماری‌های غیر واگیر به ویژه در دوران بارداری و یائسگی هستند. دیابت حاملگی، فشارخون حاملگی، سرطان پستان، سرطان دهانه رحم، تغییرات هورمونی از جمله موارد دیگر مختص خانم‌ها است. فعالیت بدنی منظم در زنان برای سلامت جسمی و روحی در موارد زیر کمک کننده خوبی به حساب می‌آید:

بهبود سلامت و تناسب کلی اندام

حفظ وزن سالم

کاهش خطر ابتلا به بسیاری از بیماری‌های مزمن

ارتقاء سلامت روانی

با توجه به فعالیت‌های بدنی و رفتارهای بی تحرکی زنان در استرالیا توصیه می‌شود افراد حداقل 30 دقیقه فعالیت بدنی با شدت متوسط ​​در بیشتر اوقات، ترجیحاً تمام روزها برای سلامتی انجام دهند. این در مورد زنان و مردان نیز یکسان است. با این حال، تنها 54 درصد از زنان استرالیایی این دستورالعمل‌ها را رعایت می‌کنند. از نظر میزان فعالیت بدنی زنان در کشورهای مختلف اختلافات زیادی وجود دارد، به عنوان مثال بیشتر زنان در اوگاندا در حین کار خانگی یا مشاغل خانگی، کشاورزی، کار در مغازه یا مشاغل کوچک، رفت و آمد فعال تا کلیسا، بازارها و باغ‌ها فعال هستند.

فواید فعالیت بدنی زنان

فعالیت بدنی منظم می‌تواند سلامت زنان را بهبود بخشد و به جلوگیری از بسیاری از بیماری‌ها و شرایطی که عمده دلایل مرگ و ناتوانی برای زنان در سراسر جهان است کمک می‌کند. بسیاری از زنان از بیماری‌هایی رنج می‌برند که با مشارکت ناکافی در فعالیت‌های بدنی همراه است مانند:

بیماری‌های قلبی و عروقی یک سوم مرگ و میر را در بین زنان در سراسر جهان و نیمی از کل مرگ و میر در زنان بالای 50 سال در کشورهای در حال توسعه را تشکیل می‌دهد.

دیابت بیش از 70 میلیون زن در جهان را مبتلا می‌کند و پیش‌بینی می‌شود شیوع آن تا سال 2025 دو برابر شود.

پوکی استخوان بیماری است که استخوان‌ها شکننده می‌شوند و با احتمال بیشتری شکسته می‌شوند و بیشتر در زنان یائسه دیده می‌شود.

سرطان پستان عمدتاً در زنان کم تحرک تشخیص داده می‌شود. به نظر می‌رسد که خانم‌هایی که به طور منظم ورزش می‌کنند، خطر ابتلا به سرطان سینه را کاهش می‌دهد.

یافته‌های مطالعات مختلف در زیر گزارش شده است:

در زنان مسن مشخص شد، آن دسته از شرکت کنندگانی که 120 دقیقه یا بیشتر گزارش پیاده‌روی در هفته داشتند، در سال بعد با خطر کمتری برای مراجعه به اورژانس و بستری در بیمارستان همراه بودند. یک مطالعه با مقایسه گروهی از زنان که برای شرکت در یک برنامه تمرینی در مقابل یک گروه بی تحرک انتخاب شدند، نشان داد که برنامه فعالیت بدنی با شدت متوسط ​​نسبت به افراد بی تحرک، پیشرفت‌های بالقوه سلامت جسمی و سلامت اجتماعی با ارزشی را تجربه کرده‌اند. در یک مطالعه استرالیایی در افراد 60-67 ساله با انگیزه‌ی انجام فعالیت بدنی مشاهده شد:

1. زنان احتمالاً برای بهبود ظاهر، گذراندن وقت با دیگران، ملاقات با دوستان یا از دست دادن وزن، بیشتر از مردان انگیزه داشتند.

2. زمینه اصلی برای انجام فعالیت‌ بدنی در زنان، نزدیک بودن به خانه، کم هزینه بودن و انجام دادن به تنهایی بود.

3. زنان بیشتر از مردان ترجیح می‌دادند فعالیت‌هایی را که با افراد هم جنس است انجام دهند.

4. زنان کمتر از مردان ترجیح می‌دهند فعالیت‌های رقابتی یا جدی را انجام دهند، نیاز به مهارت و تمرین‌هایی دارند که در خارج از منزل انجام می‌شوند.

طبق گفته دانشکده زنان و زایمان ، فعالیت بدنی نه تنها سلامت قلب و عروق را بهبود می‌بخشد بلکه به کنترل فشار خون، وزن و کلسترول کمک می‌کند. همچنین توصیه می‌شود که هر خانم قبل از یائسگی برای جلوگیری از پوکی استخوان، باید ورزش کند.

در سال 2003، مجله توان‌بخشی قلب و عروق ریوی گزارش داد که حتی مقادیر کمی از فعالیت‌های بدنی که بطور روزمره انجام می‌شود، باعث بهبود کیفیت زندگی و روحیه می‌شوند.

از فواید ورزش زنان می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

کاهش فشار خون و کلسترول و حفظ وزن مناسب.

بهبود سلامت روان و بهزیستی، درگیری اجتماعی، خواب بهتر و کاهش خطر آسیب

سلامت روان را با کاهش سطح استرس، اضطراب و افسردگی بهبود می‌بخشد.

این امر به ویژه برای زنانی که شیوع افسردگی را نشان می‌دهند بسیار مهم است که گزارش می‌شود تقریباً دو برابر مردان در کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه است. همچنین پیشنهاد شده است که فعالیت بدنی می‌تواند به ایجاد عزت نفس و اعتماد به نفس کمک کند و می‌تواند وسیله‌ای برای ادغام اجتماعی و برابری برای زنان در جامعه باشد.

موانع فعاليت بدني زنان

موانع متداول ورزش برای زنان شامل موارد زیر است:

مسئولیت‌های خانواده

عقاید فرهنگی یا اجتماعی

وضعیت اقتصادی یا اشتغال

سطح تحصیلات

کمبود وقت

کمبود انگیزه

کمبود انرژی

شرایط سلامتی

کمبود پول یا منابع

کلیشه جنسیتی

عدم فعالیت بدنی به طور کلی در بین زنان شیوع بیشتری نسبت به مردان دارد. عوامل بسیاری مانع مشارکت زنان در فعالیت‌های بدنی و دسترسی آن‌ها به مراقبت‌های بهداشتی می‌شود که شامل موارد زیر است:

درآمد زنان غالباً از درآمد مردان پایین‌تر است و بنابراین هزینه دسترسی به امکانات فعالیت بدنی ممکن است مانعی باشد.

ممکن است توافق اعضای ارشد خانواده که امور خانه را کنترل می‌کنند قبل از اینکه یک زن بتواند فعالیت بدنی داشته باشد، مورد نیاز باشد.

زنان غالباً دارای مشاغل مهمی در خانه و نقش مراقبت از سایر اعضای خانواده هستند که ممکن است زمان در دسترس بودن برای فعالیت‌های بدنی را محدود کند.

طبق بررسی‌های انجام شده، به نظر می‌رسد که حضور کودکان تأثیر منفی زیادی بر میزان فعالیت بدنی در زنان دارد. بعلاوه والدینی که پس از فرزند آوری، کاهش فعالیت بدنی را تجربه کرده‌اند، کمتر احتمال دارد فعالیت بدنی خود را به سطوح قبلی بازگرداند. زنانی که تحرک محدودی دارند ممکن است نتوانند به مراکز درمانی یا مراکز فعالیت بدنی مراجعه کنند. انتظارات فرهنگی ممکن است مشارکت زنان در اشکال خاصی از فعالیت بدنی را محدود کند.

رفع موانع ورزش بانوان

کمبود وقت: بسیاری از زنان در امر تربیت فرزند، وظایف خانگی و کار زحمت می‌کشند و وقتی برای خود پیدا نمی‌کنند. سه دوره 10 دقیقه‌ای از فعالیت بدنی در طول روز، برابر با مزایای سلامتی آن با یک جلسه تمرین 30 دقیقه‌ای مداوم است. دی وی دی های ورزشی یک روش مناسب برای قرار دادن فعالیت‌های بدنی در یک روز پر مشغله است. همچنین ایجاد فعالیت در کنار کودکان، مانند پیاده‌روی تا مغازه‌ها یا بازی در پارک، به زنان کمک می‌کند تا فعال باشند.

خواسته‌های والدین: بسیاری از زنان مسئولیت‌ مراقبت‌های مختلف را به عنوان مثال برای کودکان و بستگان بزرگ‌تر انجام می‌دهند و مسئولیت تهیه غذا را بر عهده می‌گیرند.

کمبود انرژی: خستگی یک ویژگی از یک سبک زندگی شلوغ و پر مشغله است. مادران اغلب خسته هستند.

مشکلات بهداشتی: زنان مسن بیشتر احتمال دارد از نظر سلامتی، بیماری مزمن (به عنوان مثال ورم مفاصل) داشته باشند که مشارکت آن‌ها در برخی از انواع ورزش‌ها را محدود می‌کند.

در بیشتر موارد، محدودیت‌های جسمی زنان همه فعالیت‌ها را رد نمی‌کنند. به عنوان مثال، ورزش در آب (مانند آب‌درمانی یا ایروبیک در آب) برای بسیاری از مبتلایان به آرتروز گزینه‌ای لذت بخش است.

کمبود پول: زنان با درآمد کم احتمالاً نمی‌توانند به طور منظم ورزش کنند.

ورزش نیازی به لباس‌های گران قیمت یا عضویت در ورزشگاه ندارد. یکی از مفیدترین اشکال ورزش رایگان پیاده‌روی سریع است.

عقاید اجتماعی فرهنگی: از جمله خودآگاهی در مورد اندازه بدن یا ظاهر عمومی و کلیشه‌های جنسیتی می‌تواند تأثیرگذار باشد. در برخی فرهنگ‌ها زنانی که معتقدند تربیت فرزند و کارهای خانه، کار زنان است، تصور می‌شود که کمتر به زمانی برای ورزش نیاز دارند.

فعالیت بدنی در دوران بارداری

فعالیت بدنی در دوران بارداری باعث سلامتی کلی زن می‌شود. به عنوان مثال، فعالیت بدنی با شدت متوسط ​​توسط زنان سالم در دوران بارداری، آمادگی قلبی تنفسی را حفظ یا افزایش می‌دهد. شواهد علمی قوی نشان می‌دهد که خطرات ناشی از فعالیت با شدت متوسط ​​که توسط زنان سالم در دوران بارداری انجام می‌شود، بسیار کم است و خطر کم وزنی هنگام تولد، زایمان زودرس یا کاهش زودرس بارداری را افزایش نمی‌دهد. برخی شواهد نشان می‌دهد که فعالیت بدنی خطر عوارض حاملگی، مانند پره اکلامپسی و دیابت حاملگی، افسردگی قبل و بعد از تولد کودک و طول زایمان را کاهش می‌دهد، اما این شواهد قطعی نیست.

ورزش بعد از زایمان

در طی دوره عادی پس از زایمان، فعالیت بدنی منظم به نفع سلامت کلی زن است. مطالعات نشان می‌دهد که فعالیت بدنی با شدت متوسط ​​در دوره پس از زایمان کودک باعث افزایش آمادگی قلبی تنفسی زنانه و بهبود روحیه او می‌شود. به نظر نمی‌رسد که چنین فعالیت‌هایی روی حجم شیر مادر، ترکیب شیر مادر یا رشد شیرخوار تأثیرات منفی داشته باشد. فعالیت بدنی همچنین در دستیابی و حفظ وزن سالم در دوره پس از زایمان به زنان کمک می‌کند و در صورت ترکیب با رژیم‌های مناسب، به کاهش وزن کمک می‌کند.

FAQ

اسکولیوز و ورزش

تمرینات ورزشی مخصوص اسکولیوز می‌تواند یک روش مؤثر برای تثبیت و کاهش منحنی‌های اسکولیوز باشد. در حقیقت، طی 10 سال گذشته در برنامه‌های ورزشی اسکولیوز پیشرفت‌های چشمگیری حاصل شده است و آن‌ها قبلاً دارای سابقه طولانی مدت در اروپا هستند. هنگامی که توسط یک متخصص، طراحی و کنترل شود، یک برنامه ورزشی طراحی شده می‌تواند منحنی‌های خفیف و متوسط را درمان کند و به بیماران این امکان را می‌دهد که منحنی‌های خود را بدون جراحی صاف کنند. منحنی‌های بزرگ‌تر در کودکان در حال رشد نیاز به بریس دارد که در کنار برنامه ورزش برای حداکثر نتیجه استفاده شود.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.

این مقاله انواع مختلفی از برنامه‌های ورزشی اسکولیوز، مزایا و محدودیت‌های آن‌ها و چگونگی منحصر به فرد بودن رویکرد اسکولیوز هادسون را پوشش خواهد داد.

انواع برنامه‌های ورزشی اسکولیوز

برنامه‌های متنوعی از ورزش وجود دارد که هر یک دارای یک فلسفه و رویکرد متفاوت هستند. با این حال، تمام برنامه‌های ورزشی اسکولیوز می‌توانند به دو دسته گسترده تقسیم شوند:

تمرینات ثبات دهنده و تمرینات اصلاح کننده

تمرینات ثبات دهنده

هدف از ایجاد ثبات در برنامه‌های تمرینی، بهبود وضعیت بدن، کاهش درد و جلوگیری از بدتر شدن اسکولیوز است؛ اما این برنامه‌ها منحنی اسکولیوز را صاف نمی‌کنند.

نمونه‌هایی از برنامه‌های ورزش پایدار (به ترتیب حروف الفبا):

BSPTS (دانشکده فیزیوتراپی اسکولیوز در بارسلونا): مجموعه‌ای از کارهای Schrot. درمان مبتنی بر آموزش بیمار، پشتیبانی روانی است و اغلب با بریس و در صورت لزوم از جراحی استفاده می‌شود. در دهه 1960 توسط النا سالوا در اسپانیا توسعه یافت.

CBP (فیزیک زیستی کایروپراکتیک): یک سیستم ورزشی، کششی و دستکاری ستون فقرات بر اساس اصل تصویربرداری آینه‌ای از خمیدگی ستون فقرات. این سیستم در سال 1980 توسط دکتر دون هریسون در کالیفرنیا آغاز شد.

Dobomed: این رویکرد در سال 1979 توسط دکتر دوبوسویچ در لهستان توسعه یافته است. این یک دسته از Klapp و Schrot است. تکنیک اصلی شامل اصلاح سه بعدی فعال ستون فقرات و برآمدگی، با تأکید بر “kyphotization” یا خم شدن به جلو ستون فقرات قفسه سینه است.

FITS (درمان فردي اسكوليوز): سیستمی که شامل آگاهی از وضع حمل، تمرین راه رفتن، تقویت عضلات، تغییر جهت و تمرینات تنفسی است.

Methode Lyonaise: در فرانسه در سال 2004 توسط Marianna Białek PT، PhD و Andrzej M’hango PT، MSc، DO آغاز شد. این کار بر اساس اثر دکتر گابریل پرااز در سال 1947 است و در اصل به عنوان بخشی از پروتکل بریس مورد استفاده قرار گرفته است.

دانشکده فیزیوتراپی لیون برای اسکولیوز از تمرینات اختصاصی اسکولیوز، باز شدن ستون فقرات و آموزش بیمار در نحوه نشستن در وضعیت اصلاح شده استفاده می‌کند. این روش در خارج از فرانسه پذیرش گسترده‌ای نداشته است.

پیلاتس: پیلاتس روالی مطبوع برای بدن است که به ایجاد انعطاف‌پذیری و قدرت در پاها، شکم، بازوها، باسن و پشت کمک می‌کند. این امر بر هم ترازی ستون فقرات و لگن، تنفس برای رفع استرس و اجازه جریان کافی اکسیژن به عضلات، تقویت ناحیه مرکزی و بهبود هماهنگی و تعادل تأکید می‌کند.

کتاب‌ها و مراكزي به “Pilates for Scoliosis” يا “پیلاتس اسکولیور” اختصاص داده شده است، اما هيچ تحقيقي در مورد اثربخشي اين برنامه‌ها در دست نيست. پیلاتس را می‌توان به یک برنامه درمانی اسکولیوز اضافه کرد، اما این یک روش کامل برای مراقبت از اسکولیوز مبتنی بر ورزش محافظه کارانه نیست. مهم است که در مورد استفاده از پیلاتس با پزشک معالجه اسکولیوز خود صحبت کنید، زیرا برخی از حرکات ممکن است باعث افزایش منحنی شما شود.

SEAS (رویکرد ورزش‌های علمی در اسکولیوز): همچنین به عنوان اصلاح کننده شناخته می‌شود، SEAS یک رویکرد تمرین آموزش دیده برای تثبیت اسکولیوز است. این روش غالباً در رابطه با روش CLEAR برای تثبیت اصلاح به دست آمده در طول درمان CLEAR استفاده می‌شود. بیمار به طور جداگانه در مقابل آینه نحوه چگونگی انسداد و چرخش اسکولیوز خود را آموزش می‌بیند. این آموزش بیشتر شامل چالش‌های خاصی برای بیمار است. انجام روش‌های اصلاح کننده در حین خم شدن، باعث افزایش اثربخشی این روش در حین فشار، کشش و غیره می‌شود.

Side Shift: توسط دکتر مین مهتا در سال 1984 ساخته شده است. این سیستم از انگلستان تهیه شده و براساس این تئوری ساخته شده است که با حرکت جانبی می‌توان یک منحنی انعطاف‌پذیر را تثبیت کرد. تمرینات تنفسی برای گسترش حفره قفسه سینه انجام می‌شود. این روش در خارج از انگلیس پذیرش گسترده‌ای نداشته است.

Vojta: ایجاد شده توسط پروفسور Vojta در آلمان. این روش شامل تحریک نقاط خاص روی بدن برای ایجاد حرکات «مانند رفلکس» است که منجر به چیزی مانند «آزاد کردن سوئیچ» یا «شبکه جدید» در شبکه‌های عملکردی مسدود شده اعصاب بین مغز و نخاع بیمار می‌شود. این روش پذیرش گسترده‌ای نداشته است. تعداد بسیار کمی از مراکز این رویکرد را ارائه می‌دهند.

یوگا برای اسکولیوز: یوگای خاص اسکولیوز مبتنی بر کار ایینگار. توسط الیز براونینگ میلر از کالیفرنیا توسعه یافته و در سال 1976 آغاز شده است. گاهی اوقات «اسباب یوگا» نامیده می‌شود، این رویکرد از وسایلی مانند بالش، متکا، صندلی و پتو برای تولید یک برنامه یوگای اختصاصی برای تثبیت ستون فقرات استفاده می‌کند.

تمرینات اصلاح کننده

برنامه تمرینی اصطلاح اسکولیوز برای تثبیت و معکوس کردن منحنی اسکولیوز است. آن‌ها نه تنها وضعیت استقرار بدن را بهبود می‌بخشند و باعث کاهش درد و جلوگیری از بدتر شدن منحنی می‌شوند بلکه اندازه منحنی را نیز کاهش می‌دهند.

نمونه‌هایی از برنامه‌های تمرین اصلاحی عبارت‌اند از:

روش CLEAR: یکی از برجسته‌ترین روش‌های مبتنی بر ورزش است، CLEAR بر اساس سه مرحله انجام می‌شود: 1)مخلوط کردن: «باز کردن» انحنای موضع اصلی، 2) محکم کردن: ترغیب ستون فقرات اسکولیوتیک به حالت عادی با استفاده از تمرینات اصلاحی و 3) تثبیت در وضعیت اصلاح شده و استحکام ستون فقرات با بازتوانی مرکز کنترل وضع حمل مغز برای نگه داشتن موقعیت جدید ستون فقرات.

روش Schrot: Schrot دیگر سیستم شناخته شده‌ای است که از تمرینات ایزومتریک و هوازی برای تغییر شکل قفسه سینه و چرخش ستون فقرات استفاده می‌کند. اهداف آن متوقف کردن پیشرفت انحنای غیرطبیعی ستون فقرات و در بهترین حالت معکوس کردن منحنی‌ها است. تحقیقات اثربخشی نظری Schrot را نشان داده است، اما متأسفانه مطالعات دیگر در استفاده از مانورهای پیچیده Schrot در خانه مشکل نشان داده‌اند. بیشتر بیماران قادر نبودند و یا مایل نبودند تمرینات لازم را در خانه انجام دهند. انطباق بیمار با تمام رویکردهای مبتنی بر ورزش برای مراقبت از اسکولیوز بزرگ‌ترین پیش‌بینی کننده برای موفقیت است. در صورت عدم رعایت و ضعف به دلیل پیچیدگی برنامه، موفقیت کاهش می‌یابد.

اسکولیوز و ورزش با رویکرد اسکولیوز هادسون

بهترین برنامه‌های مربوط به ورزش اسکولیوز با استفاده از عناصر تکنیک‌های مختلف، از رویکرد ترکیبی استفاده می‌کنند. اسکولیوز هادسون از عناصر CLEAR، Schroth، SEAS و Yoga برای اسکولیوز استفاده می‌کند. با انجام این کار «ابزارهای بیشتری در جعبه ابزار داریم» به ما امکان می‌دهد تا هر برنامه را به نیازهای منحصر به فرد بیمار تنظیم کنیم و از این طریق بهترین نتیجه را به دست آوریم.

اصل اساسی رویکرد ما این است که تمرینات اسکولیوز باید عضلات مسئول ایستادگی را هدف قرار دهد. محققان اسکولیوز معتقدند که اسکولیوز ایدیوپاتیک بزرگسالان به طور عمده به دلیل نقص در ناحیه مغز اتفاق می‌افتد، جایی به نام مخچه که کنترل وضعیت خستگی را دارد. مطالعات نشان داده‌اند که مغز درک نمی‌کند که ستون فقرات در حال خم شدن است و به همین دلیل بدن به طور خودکار وضعیت تحریف شده را اصلاح نمی‌کند. عضلات مسئول ایستادگی، عمدتاً به صورت ناخودآگاه کنترل می‌شوند. در حالی که می‌توانید به طور موقت محکم ایستاده باشید، به محض اینکه توجه شما به چیز دیگری تغییر پیدا می‌کند، به حالت قبل برمی‌گردید. از آنجا که عضلات پشتی خودکار است و به طور معمول با حرکت ارادی کنترل نمی‌شود، تحت تأثیر تمرین‌های سنتی که ممکن است هنگام شرکت در ورزش، در سالن بدنسازی و یا در یک کلاس ورزش انجام شود، وجود ندارد.

برنامه‌های خاص ورزش اسکولیوز از 4 جزء ساخته شده است:

کشش هدفمند، تنش روی نخاع را کاهش داده و مناطق سفت اسکولیوز را باز می‌کند.

تمرینات ایزومتریک و ایزوتونیک (یوگا اصلاح شده).

این تمرینات اصلاح شده یوگا باعث بهبود تحرک، تحریک ستون فقرات و تقویت ناحیه مرکزی بدن می‌شود.

تمرینات اصلاح کننده توسط فرد، به طور خاص برای ثبات اسکولیوز، عضلات اطراف اسکولیوز را هدف قرار داده و به عنوان بخشی از فعالیت‌های روزمره مانند ایستادن و نشستن آن را بررسی می‌کند.

آموزش بازتوانی عصبی عضلانی، مکانیسم‌های خلفی را برای بهبود اسکولیوز به روش ناخودآگاه آموزش می‌دهد.

1. کشش هدفمند درمانی

در طی روند معاینه، مناطقی که نیاز به درمان دارند مشخص می‌شوند. این مناطق نقطه تمرکز کشش هدفمند درمانی هستند. بافت‌های عصبی کوتاه شده همچنین می‌توانند بطور اختصاصی برای کشش آماده شوند تا ستون فقرات باز شود. کشش هدفمند درمانی در ترکیب با سایر روش‌های درمانی استفاده می‌شود و یک روش مستقل نیست.

2. تمرین‌های ایزومتریک و ایزوتونیک

این تمرینات برای کشیدگی ستون فقرات و تقویت عضلات پشتیبان طراحی شده است. این عمل به منظور تثبیت منحنی اسکولیوز، بهبود وضعیت ظاهری و کاهش درد انجام می‌شود. از این تمرینات برای چرخش ستون فقرات نیز برای کمک به تکنیک‌های اصلاحی استفاده می‌شود. تمرینات ایزوتونیک و ایزومتریک به طور مؤثر تمرینات یوگا اصلاح شده و هدفمند هستند و برای تکنیک‌های اسکولیوز به شدت یوگا توصیه می‌شود.

3. اصلاح وضعیت توسط خود فرد به صورت فعال

در حین اصلاح وضعیت، فرد برای انجام فعالیت‌های روزمره، خود را در وضعیت اصلاح شده نگه می‌دارد. به عنوان مثال، به فردی که به دلیل اسکولیوز به طور طبیعی به سمت چپ خم می‌شود، او یاد می‌گیرد که در هنگام نشستن خود را به سمت بالا و راست بکشاند. اصلاح وضعیت توسط فرد، باعث تقویت عضلات مقابل می‌شود که منحنی را تثبیت می‌کند، وضعیت بدن را بهبود می‌بخشد و درد را کاهش می‌دهد. تأثیر خود صحیح فعال بسیار شبیه به تمرین‌های ایزومتریک و ایزوتونیک است. اثرات فوری تمرینات ایزومتریک و ایزوتونیک قوی‌تر است اما فقط برای مدت زمان کوتاهی می‌توان آن‌ها را انجام داد. از طرف دیگر، اصلاح خود فعال، نیز می‌تواند برای دوره‌های طولانی‌تر به عنوان بخشی از فعالیت‌های روزمره انجام شود.

4. آموزش بازتوانی عصبی عضلانی

همانطور که گفته شد، بدن ما به گونه‌ای برنامه ریزی شده است که مرکز توده خود را با گرانش به روشی خاص تراز کند. در موارد اسکولیوز، این برنامه نویسی نادرست است که باعث می‌شود وضعیت بدن نادرست نگه داشته شود. در اسکولیوز نوع هادسون، تمرینات به همراه تمرین‌های اصلاحی سه بعدی به نام «تمرینات بازتوانی عصبی عضلانی» انجام می‌شود. آموزش مجدد عصبی عضلانی با استفاده از وزنه‌ی سه بعدی که بر روی سر، شانه، تنه و یا باسن اعمال می‌شود باعث می‌شود مغز تنظیم ستون فقرات و وضعیت بدن را انجام دهد. به عنوان مثال، در مورد اسکولیوز کمری، وزنه‌ای بر روی ستون فقرات کمر به شکلی اعمال می‌شود که باعث می‌شود منحنی به عنوان واکنشی در وزن گیری کاهش یابد. وزن گیری در حالی انجام می‌شود که بیمار به صورت ناپایدار بایستد. ترکیبی از وزن صحیح، موقعیت‌یابی صحیح و متعادل سازی صحیح منجر به کاهش سریع اندازه منحنی می‌شود و بدن را ترغیب می‌کند تا حالت تازه‌ای به عنوان وضعیت طبیعی جدید را ببیند. این مرحله برای ماهیت اصلاحی برنامه‌های اسکولیوز ما ضروری است.

سؤالات متداول در مورد اسکولیوز و ورزش

آیا اگر جراحی اسکولیوز انجام داده باشم‌، تمرین اسکولیوز هنوز هم می‌تواند به من کمک کند؟

بیمارانی که تحت عمل جراحی اسکولیوز قرار گرفته‌اند ممکن است بخواهند تحت درمان با اسکولیوز مبتنی بر ورزش قرار بگیرند که بطور خاص در مناطقی از ستون فقرات که تحلیل نرفته است انجام می‌شود. این بیماران نباید انتظار داشته باشند که بخش تحلیل رفته ستون فقرات آن‌ها اصلاح شود. در عوض، آن‌ها می‌توانند انتظار تسکین علامتی (تسکین درد) و بهبود عملکرد (وضعیت بدنی و فعالیت‌های روزمره) را داشته باشند.

آیا در صورت داشتن اسکولیوز هنوز می‌توانم ورزش کنم یا به ورزشگاه بروم؟

در حالی که بیماران اسکولیوز هنوز هم می‌توانند در اشکال دیگر ورزش مانند شنا، دویدن، پیلاتس یا یوگا شرکت کنند، مهم است که از این اشکال دیگر ورزش تنها به عنوان درمان اسکولیوز استفاده نشود. باید مراقب باشید تا اطمینان حاصل شود که این فعالیت‌ها مانع از درمان یا تشدید انحنای موجود نمی‌شوند. به عنوان مثال، در بیمار مبتلا به S-Cur (اسکولیوز S شکل)، تمرینات ممکن است یکی از منحنی‌ها را بهبود بخشد در حالی که سهواً منحنی را بدتر می‌کند. به همین دلیل است که در مورد همه اشکال ورزش و حرکات کششی با یک متخصص اسکولیوز صحبت کنید. تمرینات اسکولیوز باید برای هر بیمار مبتلا به اسکولیوز به صورت جداگانه طراحی شود، زیرا هر بیمار انحنای خاصی در ستون فقرات، توانایی تعادل و سطح حرکات خود دارد. علاوه بر این، به دلیل تغییراتی که می‌تواند با افزایش سن رخ دهد، تمرین‌های مختلفی وجود دارد که برای کودکان و بزرگسالان مناسب است. ورزش و تناسب اندام عمومی برای سلامتی و تندرستی بسیار مهم هستند. اگر از یک ورزش یا چند نوع ورزش لذت می‌برید، ممکن است به شرط داشتن راهنمایی‌های صحیح متخصص، این کار را ادامه دهید.

بهترین زمان برای شروع تمرین‌های اسکولیوز چه زمانی است؟

ضروری است هرچه سریع‌تر تمرین‌های خاص اسکولیوز شروع شود. انجام زود هنگام تمرینات اسکولیوز می‌تواند به شما یا فرزندتان کمک کند پیشرفت را متوقف کرده و از نیاز به بریس و جراحی جلوگیری کند. هنگامی که منحنی‌ها به 30 درجه یا بیشتر نزدیک می‌شوند، افزایش چرخش و پیچ خوردگی در ستون فقرات شروع می‌شود. این باعث می‌شود که منحنی ستون فقرات بیشتر شود و احتمال تغییر شکل ظاهری را افزایش دهد. در صورت عدم درمان، منحنی اسکولیوز می‌تواند از 45 درجه فراتر رود، یعنی زمانی که ارتوپدها توصیه می‌کنند جراحی انجام شود.

درمان اسکولیوز خفیف

درمان اسکولیوز خفیف، پیشرفت را متوقف کرده و انحنای آن را کاهش می‌دهد.

اسکولیوز خفیف در مرحله اولیه با اندازه منحنی اسکولیوز تعریف می‌شود، نه سن بیمار.

شما یا فرزندتان ممکن است دچار اسکولیوز در مراحل اولیه یا یک منحنی اسکولیوز شوید که اندازه‌ی 25 درجه یا کمتر را نشان می‌دهد.

دختران 8 تا 14 ساله که دارای شکل بدنی ظریف و لاغر هستند و هنوز دوران قاعدگی را شروع نکرده‌اند بیشتر موارد اسکولیوز در مراحل اولیه را تشکیل می‌دهند. تمام موارد شدید اسکولیوز بزرگسالان ایدیوپاتیک (علت ناشناخته) با پیشرفت مرحله اولیه آغاز می‌شود. ذکر این نکته حائز اهمیت است که منحنی ستون فقرات فرزند شما برجسته‌ترین علامت اسکولیوز است نه علت.

 اسکولیوز ترکیبی از پیش ژنتیکی و تأثیرات محیطی ناشی می‌شود. پیشرفت آن در اثر ناسازگاری بین مغز و عضلات حامی ستون فقرات ایجاد می‌شود. مراكز كنترل وضعيت مغز بايد به عضلات كودك شما بگويد كه چگونه در هنگام رشد خود به گرانش پاسخ دهد تا بتواند ستون فقرات خود را راست نگه دارد. به دلایل هنوز ناشناخته، هنگامی که فرزند شما اسکولیوز دارد این پیام‌ها ارسال نمی‌شوند.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.

برای درمان اسکولیوز خفیف باید بدانیم منحنی بزرگ‌تر احتمال پیشرفت را بسیار زیاد می‌کند. همه موارد گفته شده نتیجه پیشرفت اسکولیوز نیست، اما شانس پیشرفت با بزرگتر شدن منحنی افزایش چشمگیری می‌یابد. منحنی با اندازه 19 درجه، اسکولیوز خفیف در نظر گرفته می‌شود که کمترین خطر پیشرفت منحنی را دارد (احتمال 22 درصد) احتمالاً هنگامی که منحنی ستون فقرات فرزند شما به 20 درجه برسد، احتمال پیشرفت به 68 درصد نیز می‌رسد. این آمار برای بزرگسالان صدق نمی‌کند. ما فقط در کودکانی که ستون فقرات آن‌ها هنوز به طور کامل توسعه نیافته، خطر را سه برابر دیده‌ایم. خطر پیشرفت در صورت رسیدن منحنی فرزند شما به 50 درجه، 90 درصد بیشتر می‌شود. به همین دلیل ما معتقدیم که جلوگیری از اسکولیوز در مراحل اولیه ضروری است. هیچ کس نمی‌داند که چرا این سرعت چشمگیر پیشرفت اتفاق می‌افتد، اما محققان گمان می‌کنند که این امر با افزایش گشتاور ناشی از چرخش ستون فقرات که فشار مکانیکی نامطلوب روی سیستم عصبی مرکزی (مغز و نخاع) باعث آن است به وجود می‌آید. ممکن است فکر کنید که اسکولیوز یک منحنی یک بعدی ایجاد می‌کند، اما در واقع ستون فقرات را با افزایش منحنی درگیر می‌کند. این پیچش باعث ایجاد گشتاور شدید و خم شدن جانبی بیشتر و چرخش ستون فقرات مانند باند لاستیکی پیچ خورده می‌شود.

درمان اسکولیوز خفیف به صورت فعال در مراحل اولیه

ممکن است شما از توصیه پزشک ناامید شوید که به مدت شش ماه یا یک سال منحنی فرزندتان را کنترل کند تا ببیند آیا به جای درمان اسکولیوز خفیف پیشرفت می‌کند یا نه. بسیاری از متخصصان مراقبت‌های بهداشتی حتی منحنی‌های نخاعی را که اندازه آن‌ها کمتر از 10 درجه است، اسکولیوز نمی‌دانند. در کلینیک‌های مراکز توان‌بخشی و درمانی، ما بر روی الگوهای پر خطر انحنای ستون فقرات به جای اندازه منحنی تمرکز می‌کنیم.

این شش مرحله توضیح می‌دهد که چگونه از بروز اسکولیوز پیشگیری کنیم:

منحنی غیرطبیعی ستون فقرات کمتر از 25 درجه در فرد تشخیص داده می‌شود.

فرد یک آزمایش ارزیابی ژنتیکی انجام می‌دهد که احتمال پیشرفت اسکولیوز را پیش‌بینی می‌کند.

فرد یک آزمایش انتقال دهنده عصبی نیز انجام می‌دهد که به ما می‌گوید آیا عدم تعادل شیمیایی، هورمونی و تغذیه‌ای در ناسازگاری مغز نقش دارند که به پیشرفت اسکولیوز کمک می‌کند.

فرد در یک کمپ در مراکز توان‌بخشی و درمانی، یک برنامه درمانی پنج روزه اسکولیوز که منجر به شروع به آموزش مجدد عضلانی می‌کند را خواهد داشت.

فرد به مدت شش ماه تمرینات پاسخ خودکار و مصرف مکمل غذایی لازم را در خانه انجام می‌دهد.

پزشکان مراکز توان‌بخشی و درمانی بهبود و پایداری اسکولیوز فرد را پس از یک دوره درمان مجدداً ارزیابی می‌کنند.

اسکولیوز خفیف در مرحله اولیه را با روش‌های ارزیابی‌ خانگی تشخیص دهید. هدف از مداخله مراکز توان‌بخشی و درمانی تشخیص اولیه مداخله، نگه داشتن منحنی زیر 20 درجه در طی سال‌های رشد کودک و حداکثر 25 درجه در بلوغ اسکلت است. هیچ درمانی برای اسکولیوز وجود ندارد. کاهش منحنی‌ها به 10 درجه یا کوچک‌تر (نگه داشتن آن‌ها در زیر 10 درجه) نزدیک‌ترین چیزی است که در این زمان به درمان می‌رسیم.

برای درمان اسکولیوز خفیف تشخیص اسکولیوز در اوایل از مهم‌ترین جنبه‌های مداخله اولیه است.

پرکاربردترین تست غربالگری اسکولیوز، تست خم شدن آدمز است که اغلب نشان دادن منحنی‌های کوچک را از دست نمی‌دهد. کودک شما اساساً از ناحیه کمر خم می‌شود در حالی که یک پزشک یا پرستار مدرسه از یک طرف، به طور معمول سمت راست، به دنبال مشاهده‌ی یک برآمدگی در قفسه‌ی دنده هستند. این شکاف معمولاً تا زمانی که منحنی ستون فقرات به طور متوسط تا نزدیک به 30 درجه پیشرفت کند مشهود نیست، زیرا این زمانی است که قسمت فوقانی ستون فقرات واقعاً شروع به چرخش می‌کند.

تست آدمز علائم اسکولیوز خفیف فرد را نشان می‌دهد. اسکولیوز خفیف الگوهای ایستایی نامتقارن و تحریف شده را مدت‌ها قبل از مشاهده چرخش قفسه‌ی دنده ایجاد می‌کند. می‌توانید با جستجوی خط یکنواخت در بین چشم، شانه‌ها و باسن این الگوهای را تشخیص دهید. از جلو و عقب نگاه کنید. تماشای این علائم به ویژه در صورتی که اسکولیوز در خانواده شما نیز از قبل وجود داشته باشد، بسیار ضروری است، زیرا این ممکن است ارثی باشد. هرچه والدین، معلمان ورزش، مربیان و پرستاران مدرسه به علائم ظاهری فرد توجه بیشتری داشته باشند، تشخیص و درمان اسکولیوز در مراحل اولیه راحت‌تر خواهد شد. در واقع ممکن است توجه داشته باشید که چشم، شانه‌ها یا باسن کودک کمی ناهموار است، اما متوجه نمی‌شوید که این علائم اسکولیوز هستند.

برای درمان اسکولیوز خفیف منتظر نمانید.

در مراکز توان‌بخشی و درمانی، پزشکان کلینیک هرگز انتظار و تماشای آن را توصیه نمی‌کنند زیرا تمام منحنی‌های بزرگ با عنوان منحنی‌های کوچک شروع می‌شوند.

اسکولیوز یک بیماری مزمن و پیشرونده است.

این بیماری اغلب در طول دوران کودکی شروع و در بزرگسالی پیشرفت می‌کند، بنابراین ما تصمیم می‌گیریم که به محض تشخیص منحنی فرزندتان، آموزش بازتوانی عضلات را از طریق برنامه مداخله اسکولیوز در مرحله اولیه (ESSI) شروع کنیم.

ESSI یک برنامه یک هفته‌ای «کمپ تشخیص منحنی کوچک یا خفیف» است که به دنبال آن یک برنامه ورزش خانگی موجود است. هزاران کودک، منحنی اسکولیوز خود را کاهش داده و پیشرفت منحنی با این بازتوانی عضلات متوقف شده است.

سایر علائم در درمان اسکولیوز خفیف:

لباس کودک شما به طور یکنواخت نیست و آویزان است.

به نظر می‌رسد یکی از پاهای کودک شما بلندتر از دیگری است.

سر فرزند شما هنگام نگاه از طرفین، حالت ایستادگی رو به جلو دارد.

اگر به هر یک از این علائم توجه کردید، کودک خود را معاینه کنید. ابزاری به نام Scolimeter انحنای ستون فقرات را اندازه‌گیری می‌کند، اما اشعه X که توسط یک متخصص اسکولیوز گرفته می‌شود دقیق‌ترین اندازه‌ی منحنی خفیف است. با این حال، تکنسین رادیولوژی برای به دست آوردن بهترین تصاویر، باید با غربالگری اسکولیوز آشنا باشد.

اسکولیوز و تغذیه

عدم اصلاح تعادل ژنتیکی، انتقال دهنده عصبی و هورمون و رژیم غذایی ضعیف به پیشرفت اسکولیوز کمک می‌کند. بهبود تغذیه و مکمل‌ها می‌تواند به شما یا فرد مبتلا به اسکولیوز کمک کند. مطالعات متعددی نشان داده‌اند كه كمبودهای غذایی قطعاً در اسكولیوز تأثیر دارند، اما اغلب باعث كاهش روند اسکولیوز نمی‌شوند. یک رژیم غذایی ناسالم، سطح پایین مواد معدنی خاص در بدن و عدم تعادل هورمون و یا انتقال دهنده عصبی همه، می‌توانند در پیشرفت اسکولیوز نقش داشته باشند. با این حال، تغذیه ضعیف باعث اسکولیوز ایدیوپاتیک نمی‌شود. کودکان یا استعداد ژنتیکی دارند یا ندارند، اما مطالعات پیشرفت بیماری اسکولیوز را با کمبودهای تغذیه‌ای پیوند می‌دهند.

اسکولیوز یک بیماری عصبی-هورمونی با ویژگی ژنتیکی است که ممکن است پیشرفتی کند یا سریع داشته باشد. به طور معمول، مغز فرد پیام‌هایی را به عضلات می‌فرستد و به آن‌ها می‌گوید كه به هنگام رشد، ستون فقرات را صاف كنند؛ اما هنگامی که فرد اسکولیوز دارد، مغز متوجه نمی‌شود که وضعیت بدن مطابقت ندارد، بنابراین این پیام‌ها را ارسال نمی‌کند. این ارتباط نادرست، همراه با عوامل محیطی مانند تغذیه ضعیف یا ورزش‌های خاص، می‌تواند باعث پیشرفت اسکولیوز شود. اصلاح نواقص هورمونی و انتقال‌دهنده‌های عصبی باعث بهبود درمان می‌شود. مطالعات اروپایی پیشرفت اسکولیوز را با کمبود هورمون‌ها و عدم پاسخ مغز به این هورمون‌ها و یا انتقال‌دهنده‌های عصبی مرتبط می‌کند. این هورمون‌ها و انتقال‌دهنده‌های عصبی شامل سروتونین، ملاتونین، کالمودولین، لپتین و هورمون‌های رشد مانند استروژن هستند. مغز از طریق انتقال‌دهنده‌های عصبی با بدن ارتباط برقرار می‌کند. انتقال‌دهنده‌های عصبی عملکردهای مختلفی در مغز دارند از جمله کنترل جریان پیام از مغز به بدن. در صورت کمبود انتقال‌دهنده‌های عصبی فرد، این جریان ارتباطات می‌تواند تسریع، با تأخیر یا مسدود شود. یک کیت تست انتقال دهنده عصبی می‌تواند کمک کننده باشد. برای یافتن و تصحیح عدم تعادل هورمونی در فرد از رژیم‌های غذایی مناسب اسکولیوز استفاده می‌شود. از آنجا که انتقال‌دهنده‌های عصبی معمولاً اسیدهای آمینه و ویتامین‌های خاص B هستند، مکمل‌ها می‌توانند بیشتر عدم تعادل مانند کمبود سروتونین را برطرف کنند.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز از ویزیت آنلاین و رایگان استفاده نکرده اید با تکمیل کردن فرم ذیل منتظر تماس همکاران جهت تعیین نوبت برای ویزیت باشید.

سروتونین برای کنترل صحیح وضعیت پویای بدن بسیار مهم است. به علاوه، بدن سروتونین را به ملاتونین تبدیل می‌کند که این یکی دیگر از نقص‌های مرتبط با اسکولیوز است. اسیدهای آمینه می‌توانند هر دو عدم تعادل هورمون را اصلاح کنند. این باعث تقویت مجدد عصب عضلانی می‌شود که پیشرفت اسکولیوز را متوقف می‌کند. برنامه آموزش پاسخگویی خودکار در توان‌بخشی از تمرینات خاصی برای ایجاد حافظه عضله ناخودآگاه جدید استفاده می‌کند. رژیم تغذیه‌ای مناسب نتایج و استقامت این برنامه را بهبود می‌بخشند.

بسیاری از مکمل‌های بدون نسخه به درمان اسکولیوز کمک می‌کنند. یک مطالعه منتشر شده توسط ویلی نشان می‌دهد که بسیاری از بیماران اسکولیوز ایدیوپاتیک نیز دارای سلنیوم پایین‌تر از حد معمول هستند و آزمایشات نشان داده است که فرد مبتلا به اسکولیوز است. بیماران مقادیر زیادی سیتوکین (نوعی پروتئین کوچک) به نام استئوپنتین (OPN) دارند که رشد استخوان را تنظیم می‌کند. اگر کودک شما کمبود سلنیوم داشته باشد، ممکن است باعث بالا رفتن سطح OPN و رشد غیر طبیعی استخوان شود.

سایر مکمل‌های مورد بررسی بعد از غربالگری تغذیه‌ای عبارت‌اند از:

اینفلاونوئیدها. این داروهای تسکین دهنده درد گیاهی، گیاهان آیورودایی مانند زنجبیل و زردچوبه را با بیوفلاونوئیدهای لیمو و ویتامین C ترکیب می‌کنند. گیاهان ضد التهابی به پایین آمدن پاسخ استرس بدن کمک می‌کنند، در حالی که ویتامین C به حمایت از ماهیچه‌ها و بافت پیوندی که ستون فقرات را در محل نگه می‌دارد کمک می‌کند.

پروبیوتیک که باعث تقویت باکتری‌های سالم در روده می‌شود نیز برای حمایت از سلامت دستگاه گوارش مفید است. اسیدهای چرب امگا 3 نقش مهمی در کمک به عملکرد مغز و ساخت ماده خاکستری دارند.

اسکولیوز در اثر قطع ارتباط بین مغز و ماهیچه‌ها ایجاد می‌شود، درمان مؤثر نیاز به آموزش مجدد مغز برای اصلاح نقص وضعیتی دارد و امگا 3 به پشتیبانی از این فرآیند کمک می‌کند. پروبیوپلکس این ترکیب پروبیوتیکی و پروتئینی باعث رشد باکتری‌های سالم موجود در روده می‌شود که در نهایت سلامت استخوان‌ها را به دنبال دارد. برخی از انواع باکتری‌های روده بر نحوه سوخت و ساز بدن تأثیر می‌گذارند و منجر به از دست رفتن تراکم استخوان می‌شوند.

کلاژنیک این ترکیب منحصر به فرد از اسیدهای آمینه با فرم آزاد، مواد معدنی کلیدی و سایر مواد مغذی به حمایت از بافت همبند سالم که به رشد و مقاومت حرکتی فرد کمک می‌کند.

ویتامین D3. ویتامین D نقش مهمی در کمک به بدن در جذب کلسیم دارد که برای افزایش تراکم استخوان لازم است. همچنین از متابولیسم و همچنین عملکردهای عصبی پشتیبانی می‌کند. ترکیب این ویتامین‌ها، کلسیم و اسیدهای آمینه باعث بهبود سلامت کبد و عملکرد کلیه می‌شود. کبد سالم اجازه جذب ویتامین‌های D، E، K و A را می‌دهد. با داشتن رژیم غذایی مناسب و مکمل‌های غذایی، بیماران مبتلا به اسکولیوز می‌توانند در حالی که برخی از عواملی که باعث پیشرفت این بیماری می‌شوند را از بین ببرد و باعث بهبودی در درمان می‌شود.

بهبود رژیم غذایی کلی نیز برای پشتیبانی از اسکولیوز مهم است.

علاوه بر اصلاح هورمون فرد و عدم تعادل غذایی، می‌توانید رژیم غذایی خانواده خود را نیز برای فرد مبتلا به اسکولیوز استفاده کنید و خطر پیشرفت اسکولیوز را کاهش دهید. این پیشنهاد‌ها در رژیم غذایی برای هر کسی، همراه با اسکولیوز یا بدون آن، مناسب است.

خوردن غذاهایی که مواد مغذی کمی دارند و یا دارای مواد افزودنی شیمیایی و مواد نگهدارنده هستند، می‌توانند منجر به کمبودهای غذایی شوند و باعث التهاب مزمن شوند. التهاب یک واکنش استرسی است که باعث می‌شود بدن سیتوکین ها را آزاد کند و این باعث پوکی استخوان می‌شود. تعداد آن در استخوان‌های شما به حدی است که افراد دارای شاخص‌های بالای التهاب، 73 درصد از شکستگی‌های لگن رنج می‌برند. همچنین عضلات شما را کاهش می‌دهد و عضلات ضعیف، برای نگه‌داشتن ستون فقرات دشواری بیشتری دارند. علاوه بر این، بسیاری از این غذاها استخوان‌ها و ماهیچه‌ها را از مواد مغذی لازم برای درمان مؤثر اسکولیوز محروم می‌کنند. به عنوان مثال، نمک باعث دفع بیش از حد کلسیم از طریق کلیه‌ها می‌شود، در حالی که شکر و سودا توانایی بدن را در جذب کلسیم مهار می‌کنند.

الکل باعث کاهش توده استخوانی شده و تشکیل استخوان را محدود می‌کند، در حالی که کافئین در حقیقت کلسیم استخوان‌ها را با سرعت 6 میلی گرم کلسیم از دست رفته به ازای هر 100 میلی گرم کافئین مصرف می‌کند.

پزشکان همچنین محدود کردن میوه و مرکبات و سبزیجات (از جمله آب گوجه‌فرنگی) را توصیه می‌کنند، اسید سیتریک که از آن می‌تواند باعث شود بدن کلسیم را از استخوان‌ها به خون منتقل کند، باعث می‌شود ساختار اسکلتی ضعیف شود.

فرمول Scoli StrongBone مخصوص بیماران مبتلا به اسکولیوز طراحی شده است. به نظر می‌رسد از بین بردن تمام مواد غذایی و مواد افزودنی مرتبط با سلامت در پیشرفت اسکولیوز بسیار زیاد است. ممکن است متوجه نشوید که نمک، شکر و مواد افزودنی در غذای شما پنهان شده‌اند. پس به جای آرد سفید به دنبال جایگزین‌های سالم‌تری مانند آرد غلات باشید. هرچقدر ممکن است میوه و سبزیجات ارگانیک بخرید. غذاهای غیر ارگانیک غالباً دارای سموم دفع آفات، سرطان‌زاها، اخلال‌کننده‌های هورمونی، نوروتوکسین‌ها و سموم رشدی هستند که با مشکلات سلامتی و بیماری ارتباط دارند.

جلوگیری از مصرف مواد غذایی زیر:

گوشت خوک

الکل

آرد سفید

نوشابه، هم به طور مکرر و هم در رژیم غذایی

سویا، از جمله شیر سویا و تمام محصولات سویا

قهوه و چای، چای‌های گیاهی اشکالی ندارد

شکر، استویا یک جایگزین عالی است

نمک، مقادیر متوسط نمک دریا بد نیست

شکلات، مقادیر کمی از شکلات تلخ خوب است

غذاهای روغنی و سرخ شده، مخصوصاً از رستوران‌های فست فود

شربت ذرت، همچنین شربت ذرت فروکتوز بالا، شربت ذرت کریستالیزه شده و آگاو

گوشت‌های آماده بسته بندی شده، آن‌ها حاوی مواد افزودنی و مواد نگهدارنده زیادی هستند

شیرین‌کننده‌های مصنوعی، از جمله NutraSweet،

Splenda، Equal، Aspartame، ساکارین،

Neotame، Acesulfame و ساکارز

مواد غذایی محدود در استفاده:

میوه‌های خانواده مرکبات

آب مرکبات، از جمله آب گوجه‌فرنگی

غذاهایی که می‌توانید از آن‌ها لذت ببرید:

میوه‌های تازه

سبزیجات تازه

گوشت‌های ارگانیک

مداخله زود هنگام برای جلوگیری از پیشرفت اسکولیوز بسیار مهم است.

این شامل آزمایش ژنتیکی است که احتمال پیشرفت اسکولیوز در فرد، آموزش پاسخگویی خودکار و آزمایش انتقال دهنده عصبی را نشان می‌دهد.

فعالیت بدنی در مردان

تمرکز بسیاری روی فواید فعالیت بدنی و تشویق جامعه جهانی برای فعال‌تر شدن جسمی وجود دارد. فعالیت بدنی هم از نظر سلامت جسمی و هم از نظر روحی دارای اهمیت است.

عدم وجود فعالیت بدنی در مردان با طیف وسیعی از مشکلات جدی سلامتی از جمله چاقی، بیماری قلبی و برخی از انواع سرطان در ارتباط است. شایع‌ترین دلایلی که مردان از نظر جسمی فعال نیستند، کمبود وقت به دلیل تعهدات کار یا تحصیل، عدم علاقه، سن (من خیلی پیر هستم) و آسیب‌های مداوم یا بیماری است.

[sc name=”didar”][/sc]

طبق آمار سازمان بهداشت جهانی (WHO)، مردان در سال 2010 در سطح جهانی اندکی از نظر جسمی فعال‌تر از زنان بودند. کمتر از 1/2 درصد از مردان 18 تا 64 ساله به اندازه کافی فعال هستند. این تعداد در مردان بالای 65 سال به 4/4 کاهش می‌یابد. علاوه بر این، 7 مرد از 10 مرد استرالیایی دارای اضافه وزن یا چاقی هستند. به طور کلی حدود 23٪ از بزرگسالان 18 ساله و بالاتر در سال 2010 به اندازه کافی فعال نبودند (مردان 20٪ و زنان 27٪)

چندین دلیل مشترک وجود دارد که برخی از مردان ورزش نمی‌کنند:

کمبود وقت برای فعالیت بدنی (مردان بین 30 تا 50 سال به طور معمول مشغول کار و تعهدات خانوادگی هستند). وقتی اوقات فراغت محدود است، انتخاب فعالیت‌های لذت‌بخش طبیعی است. اگر مردان فعالیت بدنی را لذت‌بخش نبینند، آن‌ها این کار را نمی‌کنند.

عدم علاقه به فعالیت بدنی در مردان: برخی از مردان به باور غلط نابرده رنج، گنج میسر نمی‌شود اعتقاد دارند و فکر می‌کنند که فقط فعالیت بدنی به صورت سخت و ناراحت کننده ارزش وقت صرف کردن دارد. با این حال، فعالیت بدنی لازم نیست به شدت جدی باشد.

کمبود انگیزه مردان در انجام فعالیت بدنی: برخی از مردان سلامتی را یک اولویت پایین می‌دانند.

عدم توانایی جسمی مردان: موارد بهداشتی که فعالیت و حرکت را ناراحت کننده می‌کند مانند چاقی، کمردرد یا خستگی مداوم، مانعی مهم برای شرکت منظم در فعالیت‌های بدنی است.

دسترسی محدود به امکانات ورزشی. بعضی از مردان همه چیز راجع به فعالیت بدنی را به سالن‌های ورزشی ربط می‌دهند در صورتی که فعالیت‌هایی که نیازی به امکانات و تجهیزات ندارند، مانند پیاده‌روی بسیار تأثیرگذار هستند.

فعالیت بدنی در مردان

به عنوان هر حرکت بدنی تولید شده توسط عضلات اسکلتی که نیاز به هزینه انرژی دارد از جمله فعالیت‌هایی مانند:

  • کار کردن
  • بازی کردن
  • انجام کارهای خانه
  • مسافرت
  • شرکت در کارهای تفریحی

فعالیت بدنی در مردان منظم به حفظ وزن سالم بدن و کاهش خطر ابتلا به بسیاری از شرایط مزمن و صدمات کمک می‌کند.

سطح بالایی از آمادگی قلبی و تنفسی نیز یکی از بهترین پیش بینی کننده‌های سلامت و تندرستی عمومی بدن است.

انجام فعالیت بدنی در مردان با شدت متوسط به طور منظم دارای مزایای قابل توجهی برای سلامتی است. این شامل پیاده‌روی، دوچرخه سواری، یا شرکت در ورزش است. مزایای فعالیت بدنی در جهت کاهش خطرات زیر است:

  • بیماری‌های قلبی عروقی
  • دیابت
  • سرطان روده بزرگ و پروستات
  • افسردگی
  • خطر شکستگی لگن یا مهره
  • کمک به کنترل وزن

فواید فعالیت بدنی در مردان

فعالیت بدنی به وضوح خطر ابتلا به بیماری عروق کرونری قلب (CHD) را کاهش می‌دهد.

افراد با انجام فعالیت در اوقات فراغت معادل 300 دقیقه در هفته با شدت متوسط ​​20٪ در معرض خطر کمتری بودند. افرادی که معادل 150 دقیقه در هفته فعالیت بدنی در اوقات فراغت با شدت متوسط ​​دارند، 14٪ خطر کمتری داشتند.

در یک مطالعه بزرگ آینده نگر، فعالیت بدنی با شدت زیاد در مردان، حتی با 70 ساعت در هفته، با کاهش خطر بروز حوادث بیماری مزمن عمده و کل بیماری‌های قلبی و عروقی همراه بود. دویدن، تنیس و پیاده‌روی سریع هر کدام با کاهش خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی عروقی همراه بودند.

فواید فعالیت بدنی در مردان با آسیب مزمن

کاهش وزن برای آقایان با ترکیبی از کاهش وزن با رژیم غذایی، فعالیت بدنی یا برنامه فعالیت بدنی و تکنیک‌های تغییر رفتار به بهترین وجه حاصل می‌شود. افزایش شدت فعالیت بدنی با از دست دادن توده چربی در مردان به شدت چاق همراه بود. سطوح بالاتر فعالیت بدنی با کاهش خطر ابتلا به دیابت نوع 2 همراه بود. سطوح بالاتر فعالیت بدنی مردان در اوقات فراغت ممکن است خطر ابتلا به سندرم درد مزمن در لگن را کاهش دهد.

فواید فعالیت بدنی در مردان مبتلا به سرطان پروستات

(احتمال ابتلا به سرطان پروستات ، در مردان میانسال و مسن بیشتر است)

ورزش بر کیفیت زندگی مردان مبتلا به سرطان پروستات بسیار تأثیر به سزایی دارد.

بهبود کیفیت زندگی در دوره‌ی سرطان و خستگی در مردان مبتلا به سرطان پروستات (تا 6 ماه پیگیری).

اثرات مثبت بر روی مردان با قدرت بدنی و تنفس پایین.

فعالیت بدنی در مردان با کاهش کلی مرگ و میر در مردان مبتلا به سرطان پروستات همراه بود. هم فعالیت‌های غیر شدید و هم فعالیت‌های شدید نتایج معنی داری را نشان دادند.

انواع اسکولیوز

پزشکان اغلب جراحی نخاعی را برای مبتلایان به اسکولیوز شدید (50 درجه یا بیشتر) توصیه می‌کنند، اما معمولاً جراحی بهترین گزینه برای درمان طولانی مدت اسکولیوز نیست. اگر شما دارای اسکولیوز متوسط یا شدید هستید، ممکن است به نظر برسد که خیلی دیر است که بدون اقدامات شدید مانند جراحی یا بریس منحنی اسکولیوز ستون فقرات خود را اصلاح کنید؛ ولی با این وجود، تمرینات اصلاحی و توانبخشی بسیاری هستند که می‌تواند عضلات ستون فقرات را تثبیت کرده و درد ناشی از اسکولیوز را به سرعت کاهش دهد.

بيش از 80 درصد موارد اسكوليوز ايديوپاتيك است و دارای علتی نامعلوم است. در مراحل اولیه آن، اسکولیوز خفیف نامیده می‌شود زیرا انحنای آن کمتر از 25 درجه است. فرد در هر سنی ممکن است اسکولیوز خفیف داشته باشد. اگر اسکولیوز پیشرفت کند و منحنی ستون فقرات به 25 تا 50 درجه برسد، اسکولیوز متوسط در نظر گرفته می‌شود. منحنی‌هایی با اندازه بیش از 50 درجه به عنوان اسکولیوز شدید تعریف می‌شوند.

[sc name=”didar”][/sc]

جراحی اسکولیوز و استفاده از بریس

بسته به نظر پزشک، برای درمان اسکولیوز، جراحی فیوژن نخاعی ممکن است توصیه شود. توصیه برای جراحی اسکولیوزیس فقط یک راهنما است و غالباً روشی است جهت کاهش نگرانی اصلی بیمارانی که جهت درمان اسکولیوز اقدام کرده‌اند. جراحی اسکولیوز در درجه اول برای بهبود زیبایی ظاهری انجام می‌شود زیرا وجود حتی یک منحنی شدید به ندرت برای زندگی فرد تهدید کننده است و جراحی نیز عوارض طولانی مدت زیادی دارد.

بسیاری از افراد تا قبل از عمل، درد اسکولیوز را تجربه نمی‌کنند. این یکی از دلایل زیادی است که متخصصان حرکات اصلاحی تا زمانی که تمام گزینه‌های درمانی غیر جراحی تمام نشده باشند، جراحی اسکولیوز را توصیه نمی‌کنند. تا زمانی که سن رشد کودک به پایان رسیده باشد، وجود اسکولیوز خطرناک است. اگر فرد دارای اسکولیوز متوسط باشد، مهار اسکولیوز توصیه می‌شود.

به دلایل زیادی استفاده از بریس ها را توصیه نمی‌شود، زیرا هدف استفاده از بریس فقط تلاش برای درمان منحنی است نه وضعیت اسکولیوز. همچنین، اغلب استفاده از بریس علاوه بر استرس روانی باعث ایجاد انحطاط ماهیچه و درد نیز می‌شود. اسکولیوز به طور معمول در کودکان 10 تا 14 ساله تشخیص داده می‌شود، اگرچه که ممکن است اسکولیوز از سنین پایین‌تر هم شروع شود.

فرد قبل از تشخیص بیماری می‌تواند دارای اسکولیوز متوسط باشد، زیرا افرادی که دارای اسکولیوز خفیف هستند از وجود این منحنی‌های خفیف معمولاً غافل می‌شوند؛ بنابراین، پزشک ممکن است توصیه کند کودک شما 23 ساعت شبانه روز از بریس های محکم استفاده کند و جهت درمان اسکولیوز یک برنامه درمانی منحصر به فرد که پیشرفت اسکولیوز را متوقف می‌کند برای شما تجویز ‌کند. قبل از رسیدن منحنی‌ها به 30 درجه (از آنجا که پیشرفت در آن مرحله وجود دارد) بیشترین موفقیت را با برنامه آموزش توان‌بخشی کسب کرده‌ایم، اما این برنامه به افراد دارای اسکولیوز با منحنی‌های شدید هم کمک می‌کند.

هدف از برنامه‌های فردی برای درمان اسکولیوز این است:

تثبیت و کاهش منحنی ستون فقرات

کاهش مقاومت بافت‌های نرم

جابه جایی ستون فقرات

در درمان اسکولیوز برای کنترل عضلات در راستای مناسب باید برنامه های حرکتی مغز مجددا طرح ریزی شود.

با تجهیزات و تمرینات تخصصی، استحکام اسکولیوز کاهش می‌یابد، بنابراین منحنی ستون فقرات فرد انعطاف پذیرتر می‌شود. این روند بدون درد در طی درمان اسکولیوز به ما امکان می‌دهد تا انحنای طبیعی ستون فقرات را از بین نبریم و فقط آن را کاهش دهیم. ورزش‌هایی که باعث بهبود عملکرد عضلانی در افراد دارای اسکولیوز می‌شوند مهم‌ترین جنبه برای درمان هستند زیرا منحنی ستون فقرات یکی از علائم اسکولیوز است نه خود آن.

ارتباط عملکرد مغز و انواع اسکولیوز

اگرچه اسکولیوز ایدیوپاتیک دلیل شناخته شده‌ای ندارد، اما می‌دانیم که پیشرفت این بیماری ناشی از ناهماهنگی بین مغز و عضلاتی است که ستون فقرات را پشتیبانی می‌کند.

مغز باید سیگنال‌هایی را ارسال کند که به عضلات اطراف ستون فقرات بگوید در برابر گرانش واکنش نشان دهند و ستون فقرات را مستقیم نگه دارند اما یا مغز پیام‌ها را ارسال نمی‌کند یا آن‌ها توسط انتقال‌دهنده‌های عصبی مغز انجام می‌گیرند و هرگز به عضلات نمی‌رسند.

تمرینات اصلاحی ایجاد حرکات اضافی را اصلاح می‌کند و باعث می‌شود ستون فقرات در جهت صحیح تغییر کند. این تمرینات مانند نشستن و برخاستن‌ها نیستند که یک تمرین فعال هستند. در عوض، به سر، تنه و لگن فرد وزنه‌ای آویزان می‌شود، این باعث خواهد شد بدن او دوباره ثبات را با نیروی جاذبه برقرار کند. این تمرینات واکنش‌های ناخودآگاه مورد نیاز برای تصحیح نادرست ارتباط عضلات مغز را برانگیخته می‌کند. علاوه بر این، آزمایش تغذیه‌ای را برای یافتن عدم تعادل هورمونی و انتقال دهنده عصبی که در این سوء مصرف عصبی و پیشرفت اسکولیوز نقش دارند، انجام می‌شود. استفاده از مکمل‌های مناسب می‌تواند عدم تعادل فرد را اصلاح کند به طوری که بازتوانی عضلات کارآمدتر و ماندگارتر خواهد شد.

درمان اسکولیوز کودکان

اگر کودک شما دارای اسکولیوز متوسط یا شدید است، باید قبل از قبول توصیه بریس یا جراحی، تمام گزینه‌های موجود را در نظر بگیرید. جهت درمان اسکولیوز، جراحی ستون فقرات خطرناک است و باعث درد طولانی مدت و همچنین عوارض بسیاری می‌شود زیرا اسکولیوز را درمان نمی‌کند. پس از پایان درمان، بریس های سفت مخصوص اسکولیوز منجر به وخیم‌تر شدن وضعیت عضلات و پیشرفت سریع اسکولیوز می‌شوند.

(فرزند شما نمی‌تواند جهت درمان اسکولیوز برای همیشه بریس ببندد.)

در رابطه با کاهش منحنی اسکولیوز کودک خود بدون استفاده از درمان‌های دردناک و غیر جراحی با یک متخصص حرکات اصلاحی و توان‌بخشی صحبت کنید.

درمان خانگی درد شانه

چه عواملی باعث درد شانه می‌شود و نحوه درمان آن چگونه است؟

درد بین مفاصل شانه شایع است. پزشکان از این ناراحتی به عنوان درد بین عضلات و مفاصل یاد می‌کنند. افرادی که درد در مفاصل شانه دارند به طور معمول در قسمت فوقانی و پشت خود بین مفصل‌ شانه دردی مزمن یا دردی مانند تیرکشیدن دارند. بیشتر اوقات، درد شانه چیزی نیست که نگران آن باشید؛ اما در برخی موارد، این می‌تواند نشانه وضعیت جدی‌تر باشد.

علل درد شانه

دلایل زیادی برای ایجاد درد بین مفاصل‌ شانه وجود دارد. صدمه به عضلات یا تاندون دلیل شایع این نوع درد است. دردهای عضلانی شانه می‌توانند ناشی از موارد زیر باشد:

بلند کردن جسم سنگین

عضلات ضعیف

کار با رایانه برای مدت زمان طولانی

ورزش‌های نامناسب

فعالیت‌های سنگین و نادرست

بعضی اوقات، ممکن است حتی در هنگام خواب نیز درد شانه را حس کنید. آسیب دیدگی به سایر قسمت‌های بدن مانند پارگی روتاتور کاف، شکستگی ستون فقرات یا سایر صدماتی که باعث ایجاد آسیب می‌شوند نیز می‌تواند منجر به درد بین مفاصل‌ شانه شود.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر درد شانه دارید و تا به امروز ویزیت نشده اید لطفا فرم زیر را تکمیل نمایید تا همکاران ما با شما تماس گرفته و زمان ویزیت آنلاین رایگان را با شما هماهنگ نمایند.

سایر دلایل درد شانه عبارت‌اند از:

  • بیماری دیسک دژنراسیون یا فتق دیسک و آسیب در ستون فقرات
  • اسکولیوز
  • آرتروز در مفاصل اطراف گردن، ستون فقرات یا دنده‌ها
  • تنگی نخاع یا آسیب نخاع
  • رفلکس اسید معده
  • فیبرومیالژیا
  • زونا
  • سندرم درد میوفاشیال
  • برخی سرطان‌ها مانند سرطان ریه، لنفوم، سرطان کبد، سرطان مری، مزوتلیوما و سرطان‌هایی که به استخوان‌ها سرایت می‌کنند.
  • فشارهای عصبی
  • سنگ کیسه صفرا که غالباً با تهوع و درد در قسمت فوقانی راست شکم همراه است.
  • درد مفاصل شانه گاهی اوقات علامت حمله قلبی است، خصوصاً در میان زنان.
  • علائم دیگری مانند درد قفسه سینه و تنگی نفس نیز ممکن است وجود داشته باشد.

اگر این علائم را تجربه کردید، باید به دنبال پزشک باشید.

پارگی آئورت توراسیک یا شکاف آئورت هنگامی اتفاق می‌افتد که پارگی در لایه داخلی رگ خونی بزرگ که از قلب شما شاخه می‌گیرد وجود داشته باشد. این می‌تواند باعث درد شدید در پشت و شانه‌ها شود. اگر این اتفاق بیفتد، باید سریعاً با اورژانس تماس بگیرید زیرا پارگی آئورت یک فوریت پزشکی محسوب می‌شود.

آمبولی ریوی یکی دیگر از شرایط جدی است که می‌تواند باعث درد شانه شود. بعضی از افراد هنگام جدا شدن لخته‌های خون در لگن آن‌ها، درد ناگهانی و شدیدی را در مفصل شانه خود گزارش می‌کنند. تنگی نفس همچنین نشانه آمبولی ریوی است. اگر فکر می‌کنید آمبولی ریوی دارید، فوراً به دنبال کمک پزشکی باشید.

درد شانه نشانه چیست؟

اگر درد شما از یک محل خاص و غیرطبیعی است و یا از بین نمی‌رود، باید به پزشک مراجعه کنید. ممکن است شرایط مفصل شانه‌ی شما جدی نباشد، اما اگر به هر شکلی آزار دهنده باشد، بهتر است آن را بررسی کنید. اگر درد شانه شما با علائم خاصی همراه است، این بدان معناست که شما دچار یک وضعیت تهدید کننده و خطرناک هستید که نیاز به مراقبت سریع پزشکی دارد. اگر در شانه خود به همراه موارد زیر درد دارید فوراً کمک بخواهید:

  • تنگی نفس
  • درد قفسه سینه
  • حس سبکی
  • تعریق بیش از حد
  • درد، تورم یا قرمزی در پاها
  • سرفه کردن همراه خون
  • تب
  • ضربان قلب سریع یا نامنظم
  • مشکل ناگهانی در صحبت کردن
  • فلج در یک طرف بدن شما
  • از دست دادن هوشیاری

درمان درد شانه به علت و شدت شرایط شما بستگی دارد. زمان بهبودی در افراد مختلف متفاوت خواهد بود.

درمان‌های خانگی درد شانه

برخی از افراد با درمان‌هایی که در خانه انجام می‌شود، از درد شانه رهایی می‌یابند.

ورزش برای درد شانه

فعالیت بدنی برای سلامتی کلی بدن مهم است اما ورزش همچنین می‌تواند مناطقی را در ناحیه پشت شما تقویت کند که ممکن است به کاهش درد کمک کند. فشار مچ پا، کشش در حالت نشسته، تمرینات خوبی برای تقویت عضلات در کمر و شکم شما هستند.

حرکات اصلاحی و سایر تمرینات کششی می‌توانند گردش خون در عضلات و مفاصل شما را بهبود بخشند که ممکن است پیشرفت بیشتری در روند تسکین درد ارائه دهند.

تمرینات اصلاحی و تمرینات کششی، گاهی به کاهش درد شانه کمک می‌کند:

دست و بازو را از روی بدن خود عبور دهید.

از بازوی دیگر خود استفاده کنید تا آرنج بازوی کشیده شده خود را به سمت سینه خود بکشید.

این کشش را برای حدود 10 ثانیه نگه دارید.

از پزشک خود در مورد حرکات اصلاحی دیگری که ممکن است درد شما را کاهش دهد سؤال کنید.

رژیم غذایی مناسب درد شانه

بعضی از غذاها می‌توانند باعث ایجاد التهاب در بدن شوند که می‌تواند درد شانه را بدتر کند. از خوردن غذاهای فرآوری شده خودداری کنید و میوه و سبزیجات به مقدار زیاد مصرف کنید. انتخاب مواد غذایی سرشار از امگا 3 مانند سالمون نیز ممکن است در جهت کاهش درد شانه کمک کننده باشد.

گاهی اوقات، برای تسکین درد مفاصل شانه فقط به استراحت نیاز دارید، به خصوص اگر این نتیجه یک جراحت باشد.

درمان درد شانه با گرما یا سرما

استفاده از کمپرس گرم و سرد بین مفاصل‌ شانه ممکن است ناراحتی و درد شانه را تسکین دهد. به طور معمول، بهتر است هر چهار ساعت یک‌بار از آن‌ها به مدت 15 دقیقه استفاده کنید.

درمان‌های توان‌بخشی درد شانه

ماساژ (منوال تراپی) و تمرینات اصلاحی ممکن است در بسیاری از موارد درد شانه را تسکین دهد، به خصوص اگر این درد ناشی از استفاده بیش از حد از عضلات یا مفاصل یا آسیب دیدگی باشد.

ماساژ شانه

یک ماساژ درمان می‌تواند بر روی مناطقی که بین مفاصل‌ شانه شما قرار دارد، کار کند تا بافت عضلانی شل شود. همچنین می‌توانید دستگاه‌های ماساژ دستی را برای استفاده در منزل خریداری کنید و برای کاهش درد شانه از آن استفاده کنید.

حرکات اصلاحی  شانه

در صورت آسیب دیدگی یا فشردگی عصب، پزشک ممکن است درمان فیزیکی را توصیه کند. یک متخصص حرکات اصلاحی به شما کمک می‌کند تمرینات خاصی انجام دهید که ممکن است علائم درد شانه را بهبود بخشد.

داروها

برخی از داروهای خاص می‌توانند به تسکین درد و ناراحتی شانه کمک کنند. این‌ها ممکن است داروهای ضدالتهابی مانند ایبوپروفن باشد. بعضی اوقات، استروئیدها به عنوان قرص یا تزریق داده می‌شوند تا به تسکین درد و التهاب کمک کنند. آرام‌بخش‌های عضلانی و حتی داروهای ضدافسردگی نیز برای برخی شرایط خاص شامل درد مفاصل شانه تجویز می‌شوند.

عمل جراحي شانه

اگرچه نادر است اما اگر درد مفاصل شانه شما شدید باشد یا در اثر آسیب قابل درمان نباشد، ممکن است پزشک جراحی شانه را توصیه کند. این ممکن است شامل از بین بردن بافت یا ترمیم تاندون‌ها در ناحیه شانه باشد. طبق نظر آکادمی جراحان ارتوپدی آمریکا، با این وجود، 90 درصد افراد مبتلا به درد مفاصل شانه به گزینه‌های غیر جراحی مانند استراحت، ورزش و دارو پاسخ می‌دهند.

بیشتر اوقات، درد شانه یک بیماری موقتی است که با استراحت و درمان مناسب از بین می‌رود. با این حال، ناراحتی ممکن است برای برخی از افراد مشکل مادام‌العمر باشد.

درمان خانگی درد شانه

جلوگیری از درد شانه

اقدامات زیر می‌تواند به جلوگیری از درد شانه کمک کند:

وضعیت مناسب و صحیح شانه را تمرین کنید. سعی کنید صاف بایستید و بنشینید و از قوز کردن خودداری کنید. ممکن است بخواهید یک صندلی ارگونومیک یا یک بالش مخصوص را برای کمک به صاف بودن ستون فقرات و گردن تهیه کنید.

وسایل سنگین بلند نکنید. بلند کردن وسایل سنگین می‌تواند منجر به صدماتی شود که باعث ایجاد درد شانه‌های شما می‌شود. از حمل کیف‌های سنگین بر روی یک شانه خودداری کنید. اگر مجبور هستید چیزی را بلند کنید، حتماً زانوهای خود را خم کرده و سعی کنید فشار زیادی به پشت خود وارد نکنید.

زمانی که با کامپیوتر یا پشت میز زیاد کار می‌کنید، مرتباً بلند شوید و کشش دهید. این می‌تواند به تقویت عضلات شانه و کاهش  درد شانه کمک کند.

عادات سالم را تمرین کنید. حتماً غذاهای کامل بخورید، هر شب هفت تا هشت ساعت بخوابید و حداقل سه روز در هفته ورزش کنید و به میزان کافی استراحت کنید. یک سبک زندگی سالم می‌تواند به شما کمک کند احساس پر انرژی تری داشته باشید و این می‌تواند در مدیریت درد شانه به شما کمک کند.

ورزش و بیماری های قلبی عروقی

زنان و مردان با انجام فعالیت بدنی منظم، به کاهش خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی و عروقی کمک می‌کنند. معرفی تدریجی فعالیت بدنی (همراه با ارزیابی پزشک قبل از شروع برنامه ورزشی) خطرات را برای افراد کاملاً بی‌تحرک کاهش می‌دهد. سطح مناسب فعالیتی که با برنامه‌های پیاده‌روی (کاهش خطرات بیماری‌های قلبی عروقی) حاصل می‌شود به طور کلی برای همه بزرگسالان در هر طیف سنی ایمن و قابل استفاده است.

بیماری قلبی عروقی

سیستم قلبی عروقی از قلب و عروق خونی تشکیل شده است. طیف گسترده‌ای از مشکلات وجود دارد که ممکن است در سیستم قلبی عروقی به وجود آید. سکته قلبی، بیماری روماتیسم قلب و اختلال در سیستم هدایت خون به اندام‌ها.

بیماری عروق کرونر (CAD): گاهی اوقات به عنوان بیماری قلبی کرونری (CHD) گفته می‌شود، از کاهش پرفیوژن میوکارد ناشی از آنژین، انفارکتوس میوکارد (MI) و یا نارسایی قلبی ناشی می‌شود. این بیماری یک سوم تا نیمی از موارد بیماری‌های قلبی عروقی را تشکیل می‌دهد.

بیماری عروق مغزی (بیماری‌های قلبی عروقی): از جمله سکته مغزی و حمله ایسکمیک (TIA)

بیماری شریان محیطی (تمرینات بدنی D): به ویژه شامل بیماری شریانی اندام‌هایی است که ممکن است منجر به گرفتگی شود.

آترواسکلروز آئورت: از جمله آنوریسم های قفسه سینه و شکم

شناخت زود هنگام عوامل خطر و پيشگيري اوليه به طور معني داري باعث کاهش عوارض و مرگ و مير در بیماری‌های مزمن قلبي می‌شود. اصلاح سبک زندگی با رژیم، ورزش و ترک سیگار برای کاهش عوامل خطر قلبی عروقی بسیار مهم است. فعالیت بدنی برای کاهش خطر ابتلا به سرطان خون بسیار مفید است.

حداقل 150 دقیقه در هفته فعالیت‌های با شدت متوسط ​​و بیشتر از 75 دقیقه فعالیت‌های بدنی با شدت زیاد مفید است. فعالیت‌های متوسط ​​شامل پیاده‌روی سریع (4/2 تا 4 مایل در ساعت)، دوچرخه سواری (5 تا 9 مایل در ساعت)، یوگای فعال و شنا به صورت تفریحی، در حالی که فعالیت‌های شدید شامل دویدن، دوچرخه سواری (بیشتر از 10 مایل در ساعت)، بازی تنیس، شنا و غیره است.

انجام فعالیت از کم تحرکی به سطح فعالیت تقریباً 72 دقیقه در هفته یعنی اندکی بیش از 10 دقیقه در روز، تناسب اندام را در کنار بهبود دستگاه قلبی تنفسی را به دنبال دارد.

تاثیر ورزش بر بهبود بیماری قلبی و عروقی

سازمان بهداشت جهانی (WHO) اظهار می‌دارد که برای کاهش خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی عروقی، منافع قابل توجهی در سلامتی حاصل می‌شود. افراد باید در هفته 150 دقیقه ورزش با شدت متوسط؛ یا 75 دقیقه با شدت زیاد و یا  ترکیبی از شدت متوسط و زیاد را با توجه به میزان فشار خون انجام دهند. همچنین تأکید می‌شود که هر مقدار تمرینات بدنی منجر به افزایش مزایای سلامتی خواهد شد.

فرم ویزیت آنلاین و رایگان

اگر تا به امروز از ویزیت رایگان و آنلاین دکتر گلشنی بهره مند نشده اید با تکمیل کردن فرم زیر می توانید منتظر تماس همکاران برای زمان و نوبت دهی باشید.

شواهدی روشن از رابطه معکوس دوز خطی بین میزان فعالیت بدنی و میزان مرگ و میر همه علل در مردان و زنان و افراد جوان و مسن وجود دارد. فعالیت بدنی، فشار خون سیستولیک و علائم آنژین را بهبود می‌بخشد و میزان خون‌رسانی در عروق فرد را افزایش می‌دهد؛ و بررسی این بیماران نشان می‌دهد که با انجام فعالیت بدنی، در افزایش کیفیت زندگی و توانایی حفظ زمان طولانی تر فعالیت ورزشی را داشته‌اند (همچنین 29٪ خطر بروز حوادث قلبی و 20٪ نرخ بستری را کاهش داده است)

یک بررسی در سال 2018 گزارش داده است: تمرینات اصلاحی و ورزشی مناسب منجر به بهبود در کنترل اتونوم قلبی افراد بیمار می‌شود و همچنین خاطر نشان می‌کند که فعالیت بدنی تنها بر زندگی فعلی فرد اثرگذار است و مشارکت ورزشی در جوانان از زندگی آینده آن‌ها محافظت نمی‌کند مگر اینکه این فعالیت حفظ شود و ادامه یابد.

ورزش و فشار خون

افراد غیرفعال 30 تا 50٪ بیشتر از فشار خون بالا نسبت به افرادی که فعالیت دارند رنج می‌برند (رابطه معکوس بین فعالیت بدنی و بروز فشار خون بالا وجود دارد)، تمرینات بدنی شدید باعث کاهش فشار خون 4 تا 10 ساعت پس از فعالیت خواهد شد؛ بنابراین، فعالیت روزانه ممکن است به پیشرفت چشمگیر بالینی برسد؛ تمرینات هوازی بیشترین مزیت را در حفظ فشار خون دارند که در نتیجه مقاومت دینامیکی و مقاومت ایزومتریک در تمرینات با شدت متوسط ​​انجام می‌شود.

تاثیر ورزش بر بیماری های قلبی و عروقی

شواهد مزیت استفاده از ورزش در بیماری عروق کرونر (CAD) قانع کننده است، ورزش در پیشگیری اولیه و ثانویه نشان داده شده است. فواید ورزش بیشتر از نتایج تکنیک‌های PCI (مداخله کرونر مغزی) است. یک آزمایش کنترل شده تصادفی اخیرا با مطالعه و تشخیص میزان اثربخشی کوتاه مدت تاثیر فعالیت بدنی بر سلامت برای حفظ آمادگی جسمانی بیماران مبتلا به بیماری‌های قلبی عروقی پس از اتمام دوره توانبخشی قلبی انجام شد.

مطالعه بر روی مردان مبتلا به بیماری عروق کرونری پایدار، طی یک دوره دو ساله، نشان داد که مداخله ورزشی منظم از بیماری عروق کرونری سطحی نسبت به همه اقدامات بهتر عمل کرد:

میزان “Event free survival” پس از 24 ماه در گروه ورزشی 78٪ و در مقابل 62٪ در گروه بیماری عروق کرونری سطحی بود.

در دو سال، حداکثر میزان اکسیژن (VO2max) در گروه ورزشی 10٪ و در مقابل 7٪ در گروه بیماری عروق کرونری سطحی افزایش یافته بود.

نشانگرهای التهابی در گروه ورزشی بهبود یافته است: سطح پروتئین واکنشی C با حساسیت بالا و سطح اینترلوکین 6 پس از دو سال ورزش متوسط 41 و 18 درصد به طور قابل توجهی کاهش یافت، به ترتیب، هیچ تغییری در گروه بیماری عروق کرونری سطحی مشاهده نشد.

تمرینات بدنی در پیشگیری ثانویه از انفارکتوس میوکارد

دستورالعمل‌های پیشگیری ثانویه برای بیماران مبتلا به انفارکتوس میوکارد:

به دنبال انفارکتوس میوکارد، بیماران باید 20 تا 30 دقیقه در روز از نظر جسمی فعال باشند تا جایی که تنفس به میزان اندک باشد. افرادی که در این سطح فعال نیستند باید به تدریج فعالیت خود را افزایش دهند. آن‌ها باید از سطحی ساده شروع کنند و با افزایش آمادگی جسمانی، مدت زمان و شدت فعالیت را افزایش دهند.

اگرچه فعالیت اوليه با استفاده از ارگومتر سنج، فعاليت بدني را در مقايسه با جلسات استاندارد توان‌بخشی افزايش نداد، اما يك کار آزمایی تصادفي كنترل شده استفاده از چرخه ارگومتر را در دوره بعد از عمل جراحي قلب به عنوان انتخابي مناسب براي توان‌بخشی بيمار دانست.

ورزش و نارسایی قلبی

فعالیت بدنی در بیماران مبتلا به نارسایی مزمن قلب (CHF) نیز تاثیرگذار است: تمرین ورزشی در بیماران مبتلا به نارسایی خفیف تا متوسط قلب منجر به پیشرفت آماری معنی‌دار در حداکثر ضربان قلب، حداکثر برون ده قلبی، اوج VO2، آستانه بی هوازی، آزمون پیاده‌روی 6 دقیقه‌ای و HRQL (پرسشنامه کیفیت زندگی) می‌شود.

علائم مشکلات قلبی عروقی

علائم معمول یک مشکل قلبی عروقی شامل موارد زیر است.

ناراحتی قفسه سینه (حس فشردن و پر بودن، درد)

ناراحتی و حس درد در یک یا هر دو بازو، پشت، فک یا معده

تنگی نفس

عرق سرد

حالت تهوع

حس سبکی

ممکن است زنان علائم فوق را تجربه نکنند. در عوض، آن‌ها به احتمال زیاد موارد زیر را تجربه می‌کنند:

خستگی غیرمعمول

اختلالات خواب

ضعف

تنگی نفس

حالت تهوع یا استفراغ

درد در پشت یا فک

افزایش تغییر طی طولانی مدت در فشار خون سیستولیک با خطر بالاتری برای حوادث قلبی عروقی، مرگ و میر و بیماری همراه بود.

ورزش درمانی در بیماران قلبی

کالج پزشکی ورزشی آمریكا (ACSM) دستورالعمل‌هایی را منتشر كرد كه براساس دستورالعمل‌های ورزش‌های قدیمی بود اما برای تفاوت‌های فیزیولوژیکی در بیماران مبتلا به بیماری عروق کرونر در مقایسه با افراد سالم روش‌هایی را بررسی کرد. بیماران مبتلا به بیماری عروق کرونر باید فعالیت بدنی روزمره و همچنین تمرینات خاصی را انجام دهند. ورزش مداوم با استفاده از گروه‌های بزرگ عضلانی (به عنوان مثال پیاده‌روی، شنا، ایروبیک گروهی) استقامت قلبی عروقی را تقویت می‌کند. تمرینات اندام فوقانی (به عنوان مثال با استفاده از ارگومتر سنج بازو) برای افرادی که مشکلات اسکلتی عضلانی در اندام فوقانی خود دارند ممکن است مفید باشد.

تمرینات مقاومتی باید در یک روش آموزشی خاص ارائه شود.

10-12 تمرین با استفاده از 10-12 تکرار با مقاومت کافی که می‌تواند به راحتی انجام شود.

بیماران قلبی چگونه ورزش کنند؟

حداقل سه روز غیر متوالی در هفته

با افزایش میزان ورزش، خطر صدمات اسکلتی عضلانی در مدت زمان افزایش می‌یابد.

10 دقیقه مراحل گرم کردن و سرد کردن از جمله تمرینات کششی و انعطاف‌پذیری.

40 دقیقه ورزش هوازی مداوم با فواصل زمانی که آموزش این فاصله زمانی ممکن است برای افراد مبتلا به بیماری عروق کرونری و گرفتگی عروق مفید باشد.

شدت ورزش در بیماران قلبی

ورزش هوازی در برنامه‌های نظارت شده توسط متخصص ورزش درمانی باید با شدت متوسط ​​تجویز شود. شدت شدت ورزش در بیماران قلبی را می‌توان با استفاده از روش‌های مختلف مشخص کرد.

40-85٪ VO2 max: حداکثر ضربان قلب 40-85٪ (HRmax – ضربان قلب در حال استراحت) X 40-85٪ + ضربان قلب در حال استراحت

55-90٪ HRmax: رتبه‌بندی تمرین‌های انجام شده برای نظارت بر شدت ورزش مناسب است.

نظارت بر ورزش بیماران قلبی

مشاهده بیمار

اندازه‌گیری ضربان قلب و ریتم آن

اندازه‌گیری فشار خون در هنگام فعالیت (بسته به خطرات خاص بیمار برای جلوگیری از عوارض ناشی از ورزش)

*بیمارانی که بدون نظارت مستقیم ورزش می‌کنند باید با شدت کمتری ورزش کنند.

منع ورزش در بیماران  قلبی

برای جلوگیری از تحریک ایسکمی میوکارد، آریتمی قابل توجه یا علائم عدم تحمل ورزش، بیماران باید در آستانه پایین علائم، ورزش کنند.

*بیماران قلبی در معرض خطر بیشتر، باید با شدت کمتری ورزش کنند.

موارد منع مطلق انجام ورزش:

آسم کنترل نشده یا ضعیف، کنترل سرطان یا اختلالات خونی در هنگام درمان یا بیماری که باعث لکوسیت های کمتر از 5/0 تا ۵/۱۰ لیتر، هموگلوبین زیر 60 گرم در لیتر یا پلاکت خون پایین می‌شود.

COPD: بیماران قبل از آموزش باید در حالت پایدار باشند و میزان اشباع اکسیژن باید بالاتر از 90 و حدود 88٪ باشد.

دیابت، اگر قند خون بیشتر از 13 میلی مول در لیتر یا کمتر از 5/5 میلی مول در لیتر باشد.

بیماران مبتلا به نوروپاتی محیطی یا اتونومی دیابتی یا زخم پا باید از انجام فعالیت‌های با وزنه خودداری کنند.

پوکی استخوان: از فعالیت‌هایی با خطر بالای به زمین افتادن خودداری کنید.

تب: برای جلوگیری از خطر ابتلا به میوکاردیت باید مرتب چک شود.

وجود سرگیجه‌های غیر قابل توضیح

آمبولی حاد ریوی یا انفارکتوس ریوی

نفس کشیدن بیش از حد یا غیر قابل توضیح همراه با فشار

وجود هر بیماری شدید

داروی ضد فشار خون می‌تواند بر ورزش تأثیر بگذارد و باید در هنگام تجویز، برنامه ورزشی توسط پزشک مد نظر قرار گیرد. مسدود کننده‌های بتا باعث کاهش ظرفیت ورزشی می‌شوند زیرا اثر محافظتی ایجاد می‌کند، به این معنی که اجازه نمی‌دهد ضربان قلب بیش از یک نقطه مشخص افزایش یابد؛ بنابراین نباید از ضربان قلب هدف برای نظارت استفاده شود. در عوض اجازه دهید بیمار از میزان فشار ناشی از تمرین (RPE) استفاده کند یا قلب هدف را با تست استرس درجه بندی شده در حالی که بیمار از دارو استفاده می‌کند، محاسبه کند. مهارکننده‌های گشاد کننده عروق، آلفا و کلسیم ممکن است منجر به خون‌رسانی ناگهانی شود.

افت فشار هنگام ورزش یا بعد از آن

گرم کردن و سرد کردن مناسب به بهبود فشار خون در ورزش کمک خواهد کرد. باید این تمرینات را به بیماران آموزش دهید.

خطر انجام ورزش در بیماران قلبی

خطر ورزش برای بیماران مبتلا به بیماری عروق کرونر قلب: انفارکتوس حاد میوکارد، ایست قلبی و مرگ ناگهانی.

بررسی سیستماتیک اخیر و متاآنالیز سلامت قلب و عروق ورزشکاران حاکی از افزایش خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی عروقی در برخی از ورزشکاران، در درجه اول بازیکنان فوتبال است.

نتایج داده‌های به دست آمده:

1 انفارکتوس میوکارد در هر ساعت از 294000 بیمار

1 ایست قلبی در هر ساعت از 112000 بیمار

1 مرگ در هر ساعت از 784000 بیمار

بیش از 80٪ افرادی که علائم ایست قلبی را هنگام انجام ورزش گزارش کرده‌اند با موفقیت به بهبودی دست یافته‌اند.

نتیجه‌گیری

عدم تحرک جسمی یک عامل خطرناک در ایجاد بیماری‌های قلبی عروقی است.

توان‌بخش‌ها در تشویق و آموزش بیماران قلبی عروقی در رابطه با مزایای تمرینات بدنی نقش به سزایی دارند.

فعالیت بدنی به عنوان بخشی از سبک زندگی سالم توصیه می‌شود.

به طور کلی، یک رابطه معکوس بین فعالیت بدنی با کل بیماری‌های قلبی عروقی (ترکیب CHD و سکته مغزی) وجود دارد.

به طور کلی تمرینات بدنی کیفیت زندگی را افزایش می‌دهند و هزینه‌های مراقبت‌های بهداشتی را کاهش می‌دهد. تمرینات بدنی مزایای فیزیولوژیکی زیادی دارند. نشان داده شده است كه تمرينات ورزشي باعث افزايش حداكثر جذب اكسيژن (VO2max)، بهبود عملكرد قلب و بهبود جريان خون ذخیره‌ای ميوكارد می‌شود.

ورزش به صورت جلسات توان‌بخشی قلبی باعث کاهش افسردگی در بیماران قلبی می‌شود که از وقایع مهم عروق کرونر رنج می‌برند و افسردگی بستری در بیمارستان را کاهش می‌دهد و کاهش طولانی مدت در تمام علل مرگ و میر را در بیماران مبتلا به نارسایی قلبی نشان می‌دهد.